Seks
alle pijlers
Minnaar
donderdag 31 juli 2008 om 14:29
Ik herken het wel heel erg DH.
Ik wil hem eigenlijk ook veel vaker zien, maar dat is voor ons helaas niet mogelijk.
Daar staat tegenover dat ik op het moment juist weer afstand aan het nemen ben omdat ik het idee heb dat hij het allemaal wel makkelijk en best vindt zo.
Ik hou dat afstand nemen nooit vol, ik wil hem te graag...
Hij zegt dat hij en ik nog jaren een relatie zullen hebben, en daar krijg ik het ook weer benauwd van. Kortom, afstoten en aantrekken, en niet weten wat ik wil, niet weten wat hij wil...
Word er gek van.
Ik wil hem eigenlijk ook veel vaker zien, maar dat is voor ons helaas niet mogelijk.
Daar staat tegenover dat ik op het moment juist weer afstand aan het nemen ben omdat ik het idee heb dat hij het allemaal wel makkelijk en best vindt zo.
Ik hou dat afstand nemen nooit vol, ik wil hem te graag...
Hij zegt dat hij en ik nog jaren een relatie zullen hebben, en daar krijg ik het ook weer benauwd van. Kortom, afstoten en aantrekken, en niet weten wat ik wil, niet weten wat hij wil...
Word er gek van.
donderdag 31 juli 2008 om 16:08
donderdag 31 juli 2008 om 16:52
Na elke ontmoeting (tot nu toe ELKE week! Vandaar dat ik er nu zo'n moeite mee heb dat ik hem 5 weken niet zie!) zit ik in de auto op weg terug naar mijn gezin en vraag ik me af waar ik in godsnaam mee bezig ben, wat haal ik me op mijn hals, stel dat mijn man erachter komt (dan lig ik er echt uit!), vind ik hem echt wel de moeite waard om elke keer dat risico te nemen?
Ik neem me dan voor om niet meer te bellen, maar zodra hij weer belt en ik zijn pseudoniem op het scherm van mijn mobiel zie verschijnen, smelt ik alweer. Als ik zijn stem hoor, die mij vraagt of ik kan komen, gedraag ik me weer als een verliefde tiener. Kortom: ik ben er voorlopig nog niet van af!
Vond het wel heel leuk te ervaren dat HIJ bang was dat ik er geen zin meer in had toen ik een keer een half uur later dan afgesproken aan kwam zetten of als hij mij vertelt dat ik zo lekker kan pijpen dat hij alleen nog maar met een stijve rondloopt bij de gedachte alleen al en als hij sex met zijn vrouw heeft alleen maar klaar kan komen als hij mijn gezicht voor de geest haalt.
Ik doe het dus niet alleen voor mijn plezier, toch leuk om te weten.
Ik neem me dan voor om niet meer te bellen, maar zodra hij weer belt en ik zijn pseudoniem op het scherm van mijn mobiel zie verschijnen, smelt ik alweer. Als ik zijn stem hoor, die mij vraagt of ik kan komen, gedraag ik me weer als een verliefde tiener. Kortom: ik ben er voorlopig nog niet van af!
Vond het wel heel leuk te ervaren dat HIJ bang was dat ik er geen zin meer in had toen ik een keer een half uur later dan afgesproken aan kwam zetten of als hij mij vertelt dat ik zo lekker kan pijpen dat hij alleen nog maar met een stijve rondloopt bij de gedachte alleen al en als hij sex met zijn vrouw heeft alleen maar klaar kan komen als hij mijn gezicht voor de geest haalt.
Ik doe het dus niet alleen voor mijn plezier, toch leuk om te weten.
donderdag 31 juli 2008 om 17:25
@Costello
Ik probeer heel hard niet verliefd te worden en ik weet ook dat een relatie helemaal never nooit niet aan de orde is. Maar na 5 jaar geen relatie, 1 beroerde ONS 3 jaar geleden, was ik weer wel erg toe aan een beetje aandacht.
Toen ik jonger was, deed ik al helemaal niet aan SV'tjes of ONS'sen, ik was meteen voor 3 jaar verliefd... Ik was ook niet uit op de jongen met wie ik nu af en toe afspreek, maar we zagen elkaar en er was meteen die wederzijdse belangstelling.
Een tweede sv? Als de gelegenheid zich zou voordoen, misschien wel, maar ik ben niet heel snel onder de indruk, dus daar verwacht ik niet zoveel van. Ik ben ook niet zo van delen en misschien dat ik er ook wel van zou balen als ik wist dat SV momenteel nog andere vrouwen erop nahield. (En ergens klopt er in mij ook wel dat romantische hart wat hoopt op die struikrover op het zwarte paard die me overrompelt en voor zichzelf wilt...)
Ik probeer heel hard niet verliefd te worden en ik weet ook dat een relatie helemaal never nooit niet aan de orde is. Maar na 5 jaar geen relatie, 1 beroerde ONS 3 jaar geleden, was ik weer wel erg toe aan een beetje aandacht.
Toen ik jonger was, deed ik al helemaal niet aan SV'tjes of ONS'sen, ik was meteen voor 3 jaar verliefd... Ik was ook niet uit op de jongen met wie ik nu af en toe afspreek, maar we zagen elkaar en er was meteen die wederzijdse belangstelling.
Een tweede sv? Als de gelegenheid zich zou voordoen, misschien wel, maar ik ben niet heel snel onder de indruk, dus daar verwacht ik niet zoveel van. Ik ben ook niet zo van delen en misschien dat ik er ook wel van zou balen als ik wist dat SV momenteel nog andere vrouwen erop nahield. (En ergens klopt er in mij ook wel dat romantische hart wat hoopt op die struikrover op het zwarte paard die me overrompelt en voor zichzelf wilt...)
donderdag 31 juli 2008 om 22:32
vrijdag 1 augustus 2008 om 06:50
quote:angelinlove schreef op 31 juli 2008 @ 16:52:
Na elke ontmoeting (tot nu toe ELKE week! Vandaar dat ik er nu zo'n moeite mee heb dat ik hem 5 weken niet zie!) zit ik in de auto op weg terug naar mijn gezin en vraag ik me af waar ik in godsnaam mee bezig ben, wat haal ik me op mijn hals, stel dat mijn man erachter komt (dan lig ik er echt uit!), vind ik hem echt wel de moeite waard om elke keer dat risico te nemen?
Ik neem me dan voor om niet meer te bellen, maar zodra hij weer belt en ik zijn pseudoniem op het scherm van mijn mobiel zie verschijnen, smelt ik alweer. Als ik zijn stem hoor, die mij vraagt of ik kan komen, gedraag ik me weer als een verliefde tiener. Kortom: ik ben er voorlopig nog niet van af!
Vond het wel heel leuk te ervaren dat HIJ bang was dat ik er geen zin meer in had toen ik een keer een half uur later dan afgesproken aan kwam zetten of als hij mij vertelt dat ik zo lekker kan pijpen dat hij alleen nog maar met een stijve rondloopt bij de gedachte alleen al en als hij sex met zijn vrouw heeft alleen maar klaar kan komen als hij mijn gezicht voor de geest haalt.
Ik doe het dus niet alleen voor mijn plezier, toch leuk om te weten.gek he
Na elke ontmoeting (tot nu toe ELKE week! Vandaar dat ik er nu zo'n moeite mee heb dat ik hem 5 weken niet zie!) zit ik in de auto op weg terug naar mijn gezin en vraag ik me af waar ik in godsnaam mee bezig ben, wat haal ik me op mijn hals, stel dat mijn man erachter komt (dan lig ik er echt uit!), vind ik hem echt wel de moeite waard om elke keer dat risico te nemen?
Ik neem me dan voor om niet meer te bellen, maar zodra hij weer belt en ik zijn pseudoniem op het scherm van mijn mobiel zie verschijnen, smelt ik alweer. Als ik zijn stem hoor, die mij vraagt of ik kan komen, gedraag ik me weer als een verliefde tiener. Kortom: ik ben er voorlopig nog niet van af!
Vond het wel heel leuk te ervaren dat HIJ bang was dat ik er geen zin meer in had toen ik een keer een half uur later dan afgesproken aan kwam zetten of als hij mij vertelt dat ik zo lekker kan pijpen dat hij alleen nog maar met een stijve rondloopt bij de gedachte alleen al en als hij sex met zijn vrouw heeft alleen maar klaar kan komen als hij mijn gezicht voor de geest haalt.
Ik doe het dus niet alleen voor mijn plezier, toch leuk om te weten.gek he
vrijdag 1 augustus 2008 om 09:19
DMJN: alsjeblieft zeg. Dit was een van de weinige topics waar we niet veroordeeld worden op wat we doen. Laten we dat zo houden. Hier geven we elkaar welgemeend advies en begrip omdat we allemaal min of meer in hetzelfde schuitje zitten, waar we ook bewust voor hebben gekozen. En we weten welke risico's het met zich meebrengt. Daar hebben we dit soort commentaar niet voor nodig.
AIL: Ik begrijp het gevoel dat jij niet wilt bellen na afloop, dat het heerlijk was en daarna de vraag: is dit het allemaal waard? In mijn geval: ja!
Ik voel me heerlijk na afloop, dat er twee mooie mannen zijn die mij willen. En het ook stilzwijgend (meestal) van elkaar accepteren. Dat is enorm goed voor je ego.
Hoe is je relatie met je man? Vertel ook eens wat meer: hoe heb je je sv ontmoet?
AIL: Ik begrijp het gevoel dat jij niet wilt bellen na afloop, dat het heerlijk was en daarna de vraag: is dit het allemaal waard? In mijn geval: ja!
Ik voel me heerlijk na afloop, dat er twee mooie mannen zijn die mij willen. En het ook stilzwijgend (meestal) van elkaar accepteren. Dat is enorm goed voor je ego.
Hoe is je relatie met je man? Vertel ook eens wat meer: hoe heb je je sv ontmoet?
vrijdag 1 augustus 2008 om 10:25
Mac: de relatie met mijn man is (tot nu toe) heel goed. Wel merk ik dat hij moeite heeft met het feit dat ik aan het veranderen ben, een direct gevolg van mijn SV. Mijn SV is een echte levensgenieter en wil aan het eind van zijn leven terug kunnen zien op een leven waarin hij alles gedaan heeft wat hij leuk vond en voor hem is het dan niet belangrijk of dat leven dan eindigt op z'n 60e of op z'n 90e.
Deze levensvisie heeft mij erg aan het denken gezet en hoewel ik toch wel iets ouder hoop te worden dan 60, moet ik hem toch gelijk geven. Aangezien ik de 40 inmiddels gepasseerd ben, heb ik voor mezelf een aantal dingen op een rijtje gezet. Ik ben niet alleen meer bezig met wat anderen van mij denken, ik wil de dingen doen die ik wil en niemand heeft het recht te oordelen dat ik me hoor te gedragen naar mijn leeftijd. Voorbeeld: een aantal 'so called friends' vinden het belachelijk dat ik, op mijn leeftijd, naar danceparty's wil. Ik ben mijn hele leven al gek geweest op dansen en ik vind de huidige dancemuziek waanzinnig. Moet ik me dan inhouden omdat 'het niet meer bij mijn leeftijd past'? Ik vind van niet! Laat mij lekker genieten.
Mijn Sv heb ik ontmoet bij mij thuis. We zijn onlangs verhuisd en aangezien mijn man het te druk had op zijn werk, hebben we al het werk uitbesteed. Dagelijks waren er 8 mannen over de vloer voor alle klussen, ik liep als enige vrouw daar de hele dag tussen. En dat gedurende 5 weken, ik leerde ze allemaal redelijk goed kennen en we hadden de grootste lol met elkaar. In de laatste week waren de meeste lui weer vertrokken, maar de persoon in kwestie was nog druk bezig. We raakten aan de praat en maakten een geintje over en weer. Die grapjes kregen steeds meer een seksueel tintje en op gegeven moment greep hij mij vast. Het was alsof ik een elektrische schok kreeg. Voor de vorm eerst nog geprobeerd om het tegen te houden, maar er was geen houden meer aan.
Nu spreken we vaak af in huizen waar hij aan het werk moet (als de gelegenheid ervoor is natuurlijk). Binnenkort moet hij nog terugkomen bij ons om een klus af te maken............
Deze levensvisie heeft mij erg aan het denken gezet en hoewel ik toch wel iets ouder hoop te worden dan 60, moet ik hem toch gelijk geven. Aangezien ik de 40 inmiddels gepasseerd ben, heb ik voor mezelf een aantal dingen op een rijtje gezet. Ik ben niet alleen meer bezig met wat anderen van mij denken, ik wil de dingen doen die ik wil en niemand heeft het recht te oordelen dat ik me hoor te gedragen naar mijn leeftijd. Voorbeeld: een aantal 'so called friends' vinden het belachelijk dat ik, op mijn leeftijd, naar danceparty's wil. Ik ben mijn hele leven al gek geweest op dansen en ik vind de huidige dancemuziek waanzinnig. Moet ik me dan inhouden omdat 'het niet meer bij mijn leeftijd past'? Ik vind van niet! Laat mij lekker genieten.
Mijn Sv heb ik ontmoet bij mij thuis. We zijn onlangs verhuisd en aangezien mijn man het te druk had op zijn werk, hebben we al het werk uitbesteed. Dagelijks waren er 8 mannen over de vloer voor alle klussen, ik liep als enige vrouw daar de hele dag tussen. En dat gedurende 5 weken, ik leerde ze allemaal redelijk goed kennen en we hadden de grootste lol met elkaar. In de laatste week waren de meeste lui weer vertrokken, maar de persoon in kwestie was nog druk bezig. We raakten aan de praat en maakten een geintje over en weer. Die grapjes kregen steeds meer een seksueel tintje en op gegeven moment greep hij mij vast. Het was alsof ik een elektrische schok kreeg. Voor de vorm eerst nog geprobeerd om het tegen te houden, maar er was geen houden meer aan.
Nu spreken we vaak af in huizen waar hij aan het werk moet (als de gelegenheid ervoor is natuurlijk). Binnenkort moet hij nog terugkomen bij ons om een klus af te maken............
vrijdag 1 augustus 2008 om 13:39
vrijdag 1 augustus 2008 om 13:41
Verder alles onder controle!
Ff zonder dollen......Ik heb hem op 18 juli voor het laatst gesproken en de eerste dagen waren echt een hel.
Nu denk ik nog heel veel aan hem, maar dank zij dit forum, waar ik mijn tijd in kan stoppen, ben ik wel rustiger geworden. Ik breek niet meer bijna mijn pols om mijn mobiel te pakken als ik een sms'je ontvang.
Ik zoek nu ook bewust meer afleiding, soms lastig omdat iedereen zo'n beetje op vakantie is. En aangezien ik in het onderwijs zit, ben ik 6 weken
( \\:-)// ) vrij.
Nog maar 4 weken te gaan............................
vrijdag 1 augustus 2008 om 13:46
Mijn sv had erg veel hoofdpijnklachten de laatste maanden.
Hij heeft vandaag een MRI scan gehad, waarna hem is verteld dat er "iets" te zien is op of in zijn hersenen.
Hij heeft maandag een afspraak met de dokter om de uitslag officieel te horen.
Ik weet dat ik geen overhaaste conclusies mag trekken, maar ik ben bang, er zit iets in zijn hersenen dat er niet hoort.
Waar sta je als sv in zoiets, hoe angstig mag je zijn?
Hij heeft vandaag een MRI scan gehad, waarna hem is verteld dat er "iets" te zien is op of in zijn hersenen.
Hij heeft maandag een afspraak met de dokter om de uitslag officieel te horen.
Ik weet dat ik geen overhaaste conclusies mag trekken, maar ik ben bang, er zit iets in zijn hersenen dat er niet hoort.
Waar sta je als sv in zoiets, hoe angstig mag je zijn?
vrijdag 1 augustus 2008 om 13:50
vrijdag 1 augustus 2008 om 13:57
quote:geheim1972 schreef op 01 augustus 2008 @ 13:46:
Waar sta je als sv in zoiets, hoe angstig mag je zijn?
Sorry, geheim. Ik had het even te druk met mijn reactie, dat ik pas jouw berichtje las, nadat ik die van mij verstuurd had. Daarbij vallen mijn 'problemen' in het niet.
Eén van de rampscenario's in het leven met een SV is natuurlijk als er iets gebeurd en je kan er actief geen deel van uit maken. Ik ken jouw situatie niet, maar aangezien wij allebei getrouwd zijn, zie ik me niet op ziekenbezoek gaan als hem iets zou overkomen. Leuke ontmoeting wordt dat! Maar op zo'n moment wil je eigenlijk niets liever dan hem steunen, toch.
In ieder geval wens ik je heel sterkte!!
Waar sta je als sv in zoiets, hoe angstig mag je zijn?
Sorry, geheim. Ik had het even te druk met mijn reactie, dat ik pas jouw berichtje las, nadat ik die van mij verstuurd had. Daarbij vallen mijn 'problemen' in het niet.
Eén van de rampscenario's in het leven met een SV is natuurlijk als er iets gebeurd en je kan er actief geen deel van uit maken. Ik ken jouw situatie niet, maar aangezien wij allebei getrouwd zijn, zie ik me niet op ziekenbezoek gaan als hem iets zou overkomen. Leuke ontmoeting wordt dat! Maar op zo'n moment wil je eigenlijk niets liever dan hem steunen, toch.
In ieder geval wens ik je heel sterkte!!
vrijdag 1 augustus 2008 om 14:58
quote:Iza80 schreef op 01 augustus 2008 @ 13:44:
Hihi Roland, geweldig! Een kaart zelfs!!! Is het niet zo dat die kleine vormen van contact het ook juist moeilijker maken??
Nee juist niet, althans niet bij mij! Als ik helemaal niets zou horen, dat zou ik moeilijker vinden.
Geheim, ik hoop dat het allemaal meevalt. Maar voor zover ik de situatie ken lijkt het me vrij normaal als je belangstelling toont en - indien van toepassing - op bezoek gaat. Maar ik hoop van harte dat het niets ernstigs is!
Hihi Roland, geweldig! Een kaart zelfs!!! Is het niet zo dat die kleine vormen van contact het ook juist moeilijker maken??
Nee juist niet, althans niet bij mij! Als ik helemaal niets zou horen, dat zou ik moeilijker vinden.
Geheim, ik hoop dat het allemaal meevalt. Maar voor zover ik de situatie ken lijkt het me vrij normaal als je belangstelling toont en - indien van toepassing - op bezoek gaat. Maar ik hoop van harte dat het niets ernstigs is!
Filosofisch gezien was de eerste mens ter wereld die online was... een koorddanser.
