Napraattopic 21
vrijdag 16 januari 2015 om 11:26
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
lees hier de OP van het napraattopic
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
lees hier de OP van het napraattopic
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
zaterdag 17 januari 2015 om 21:07
zaterdag 17 januari 2015 om 21:12
quote:Steinbeck2 schreef op 17 januari 2015 @ 20:59:
[...]
Als we dit al niet meer kunnen doen met elkaar dan kun je napraat wat mij betreft wel opdoeken. Er wordt wel een geginnegapt over groepjes. Maar er is natuurlijk wel een vaste groep forummers die vaak op de napraat te vinden is. Dat wij dan dingen delen en elkaar steunen, daar zie ik niets verkeerds in.Eens
[...]
Als we dit al niet meer kunnen doen met elkaar dan kun je napraat wat mij betreft wel opdoeken. Er wordt wel een geginnegapt over groepjes. Maar er is natuurlijk wel een vaste groep forummers die vaak op de napraat te vinden is. Dat wij dan dingen delen en elkaar steunen, daar zie ik niets verkeerds in.Eens
Life is short. Eat dessert first.
zaterdag 17 januari 2015 om 21:13
quote:*Ginger* schreef op 17 januari 2015 @ 21:06:
[...]
Ik heb hem de laatste keer gezegd dat ik dat punt aan het bereiken ben. En inmiddels, deze "ronde", ben ik daar wel aangeland. En zodra het chagrijn afzwakt en er weer gecommuniceerd kan worden, is dat de boodschap. Weet je, ik kan het ook alleen. Ik kan het prima alleen zelfs, met dochter uiteraard.
Dochter is net vier, trouwens.Had verwacht dat je dochter jonger zou zijn. Mijn man moest ook altijd wennen, zeker bij de tweeling, omdat je erg beperkt wordt door een (pasgeboren) baby. Maar als ze wat ouder worden, vindt hij het steeds leuker worden. Heeft hij dit al vanaf het begin? Want dan vind ik het knap dat je het zo lang volhoudt.
[...]
Ik heb hem de laatste keer gezegd dat ik dat punt aan het bereiken ben. En inmiddels, deze "ronde", ben ik daar wel aangeland. En zodra het chagrijn afzwakt en er weer gecommuniceerd kan worden, is dat de boodschap. Weet je, ik kan het ook alleen. Ik kan het prima alleen zelfs, met dochter uiteraard.
Dochter is net vier, trouwens.Had verwacht dat je dochter jonger zou zijn. Mijn man moest ook altijd wennen, zeker bij de tweeling, omdat je erg beperkt wordt door een (pasgeboren) baby. Maar als ze wat ouder worden, vindt hij het steeds leuker worden. Heeft hij dit al vanaf het begin? Want dan vind ik het knap dat je het zo lang volhoudt.
zaterdag 17 januari 2015 om 21:14
Maar alleen kunnen en alleen willen, daar zit nog een groot verschil in, anders hou je dit ook niet zo'n tijd vol.
Wat jammer dat hij zichzelf niet herpakt en actie onderneemt. Het moet voor hem toch ook geen fijne situatie zijn. Doe dan in ieder geval iets.
Ik hoop dat een ultimatum hem wakker schudt.
Wat jammer dat hij zichzelf niet herpakt en actie onderneemt. Het moet voor hem toch ook geen fijne situatie zijn. Doe dan in ieder geval iets.
Ik hoop dat een ultimatum hem wakker schudt.
zaterdag 17 januari 2015 om 21:15
quote:Steinbeck2 schreef op 17 januari 2015 @ 21:14:
Maar alleen kunnen en alleen willen, daar zit nog een groot verschil in, anders hou je dit ook niet zo'n tijd vol.
Wat jammer dat hij zichzelf niet herpakt en actie onderneemt. Het moet voor hem toch ook geen fijne situatie zijn. Doe dan in ieder geval iets.
Ik hoop dat een ultimatum hem wakker schudt.Helemaal eens.
Maar alleen kunnen en alleen willen, daar zit nog een groot verschil in, anders hou je dit ook niet zo'n tijd vol.
Wat jammer dat hij zichzelf niet herpakt en actie onderneemt. Het moet voor hem toch ook geen fijne situatie zijn. Doe dan in ieder geval iets.
Ik hoop dat een ultimatum hem wakker schudt.Helemaal eens.
zaterdag 17 januari 2015 om 21:17
quote:*Ginger* schreef op 17 januari 2015 @ 21:06:
[...]
Ik heb hem de laatste keer gezegd dat ik dat punt aan het bereiken ben. En inmiddels, deze "ronde", ben ik daar wel aangeland. En zodra het chagrijn afzwakt en er weer gecommuniceerd kan worden, is dat de boodschap. Weet je, ik kan het ook alleen. Ik kan het prima alleen zelfs, met dochter uiteraard.
Dochter is net vier, trouwens.Pfff, dan zou hij er toch zo langzamerhand aan gewend moeten zijn dat hij een kind heeft zou je denken. Mijn man kon ook niks hebben van de kinderen, maar hij gaf wel aan dat dat aan hem lag en niet aan de kinderen. En in de winter werd het inderdaad erger, er zijn wel periodes geweest dat we hem met zijn drieën doelbewust links lieten liggen om nog een beetje een leven te hebben. Na twee jaar emmeren heeft hij hulp gezocht, niet zo zeer voor hemzelf als wel voor ons. En ik moet zeggen dat dat echt een wereld van verschil gebleken is. Man houdt nog steeds stijf en strak vol dat hij geen reet heeft gehad aan die hulp , maar het is er hier een stuk gezelliger op geworden en dat ziet hij toch ook wel. Misschien is dat nog een ingang: als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor ons, zoiets.
[...]
Ik heb hem de laatste keer gezegd dat ik dat punt aan het bereiken ben. En inmiddels, deze "ronde", ben ik daar wel aangeland. En zodra het chagrijn afzwakt en er weer gecommuniceerd kan worden, is dat de boodschap. Weet je, ik kan het ook alleen. Ik kan het prima alleen zelfs, met dochter uiteraard.
Dochter is net vier, trouwens.Pfff, dan zou hij er toch zo langzamerhand aan gewend moeten zijn dat hij een kind heeft zou je denken. Mijn man kon ook niks hebben van de kinderen, maar hij gaf wel aan dat dat aan hem lag en niet aan de kinderen. En in de winter werd het inderdaad erger, er zijn wel periodes geweest dat we hem met zijn drieën doelbewust links lieten liggen om nog een beetje een leven te hebben. Na twee jaar emmeren heeft hij hulp gezocht, niet zo zeer voor hemzelf als wel voor ons. En ik moet zeggen dat dat echt een wereld van verschil gebleken is. Man houdt nog steeds stijf en strak vol dat hij geen reet heeft gehad aan die hulp , maar het is er hier een stuk gezelliger op geworden en dat ziet hij toch ook wel. Misschien is dat nog een ingang: als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor ons, zoiets.
zaterdag 17 januari 2015 om 21:22
zaterdag 17 januari 2015 om 21:28
quote:*Ginger* schreef op 17 januari 2015 @ 21:24:
LV, herkenbaar, dat links laten liggen. Fijn dat hij hulp gezocht heeft, en dat het geholpen heeft (al vindt hij van niet, het effect telt )
Steinbeck, dat zeg je heel goed, willen en kunnen. Het is dat ik weet dat hij zich ook niet zo wil voelen, dat maakt dat ik zolang ruimte heb gegeven. Maar voor mij onbegrijpelijk dat hij niet iets dòet eraan.
Hij heeft wel eens half en half ingestemd met relatietherapie, maar toen puntje bij paaltje kwam, was hij zó negatief, en hop belandden we weer aan de slechte kant vd cirkel,
Dan lijkt het me goed als je voet bij stuk houdt, want als hij weigert iets te ondernemen blijft de situatie dus zoals hij is. En hoe lang ga je dan nog door?
En als je in therapie zit dan kan een goede therapeut ook wel iets doen met die negativiteit, daar prikt zo iemand wel doorheen. Wat ik wel eens gehoord heb in psychologenland en waar volgens mij veel waarheid in zit is dat boosheid (en sterke negativiteit) altijd iets anders maskeren, angst of verdriet. Of depressie. En daar zou hij iets mee moeten.
LV, herkenbaar, dat links laten liggen. Fijn dat hij hulp gezocht heeft, en dat het geholpen heeft (al vindt hij van niet, het effect telt )
Steinbeck, dat zeg je heel goed, willen en kunnen. Het is dat ik weet dat hij zich ook niet zo wil voelen, dat maakt dat ik zolang ruimte heb gegeven. Maar voor mij onbegrijpelijk dat hij niet iets dòet eraan.
Hij heeft wel eens half en half ingestemd met relatietherapie, maar toen puntje bij paaltje kwam, was hij zó negatief, en hop belandden we weer aan de slechte kant vd cirkel,
Dan lijkt het me goed als je voet bij stuk houdt, want als hij weigert iets te ondernemen blijft de situatie dus zoals hij is. En hoe lang ga je dan nog door?
En als je in therapie zit dan kan een goede therapeut ook wel iets doen met die negativiteit, daar prikt zo iemand wel doorheen. Wat ik wel eens gehoord heb in psychologenland en waar volgens mij veel waarheid in zit is dat boosheid (en sterke negativiteit) altijd iets anders maskeren, angst of verdriet. Of depressie. En daar zou hij iets mee moeten.
zaterdag 17 januari 2015 om 21:31
quote:*Ginger* schreef op 17 januari 2015 @ 21:18:
@Jodi, in het begin zaten we beiden nogal in de wen-modus, dochter was huilbaby, veel ziek. Geen nacht zonder er zeker vijf keer uit te moeten, de eerste anderhalf jaar. Daarna ging het met haar gelukkig beter, met mij ook, maar man ging niet mee in de opwaartse lijn, zeg maar. Ja, steeds even, en dan weer terugval.Dat is dan zwaar voor jullie geweest. Bij ons was het ook best zwaar met de tweeling in het begin ( te vroeg geboren, slecht slapen en veel huilen), en daar heb ik soms ook nog weleens last van. En dat duurde maar 7 maanden. Kan het zijn dat hij die eerste periode nog niet verwerkt heeft (klinkt een beetje zwaar, maar hopelijk begrijp je wat ik bedoel). Lijkt me wel belangrijk dat hij hulp gaat zoeken, want dit duurt wel behoorlijk lang en is voor niemand leuk.
@Jodi, in het begin zaten we beiden nogal in de wen-modus, dochter was huilbaby, veel ziek. Geen nacht zonder er zeker vijf keer uit te moeten, de eerste anderhalf jaar. Daarna ging het met haar gelukkig beter, met mij ook, maar man ging niet mee in de opwaartse lijn, zeg maar. Ja, steeds even, en dan weer terugval.Dat is dan zwaar voor jullie geweest. Bij ons was het ook best zwaar met de tweeling in het begin ( te vroeg geboren, slecht slapen en veel huilen), en daar heb ik soms ook nog weleens last van. En dat duurde maar 7 maanden. Kan het zijn dat hij die eerste periode nog niet verwerkt heeft (klinkt een beetje zwaar, maar hopelijk begrijp je wat ik bedoel). Lijkt me wel belangrijk dat hij hulp gaat zoeken, want dit duurt wel behoorlijk lang en is voor niemand leuk.