Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
maandag 19 januari 2015 om 21:09
Ha Bloem, het is ook zeker een leuk, uitdagend en interessant vak, fysiotherapie! Helaas dus niet zo stressvrij als jij je voorstelt... Werkdruk is hoog, omzetnormen (dus veel patienten op 1 dag zien) zijn hoog... Landelijk steunt en kreunt iedereen door deze hoge eisen, veel thuis dossiers bijwerken, strenge audit eisen waar je aan moet voldoen qua dossiers... Weinig banen te krijgen, of je moet ook een specialisatie hebben... (Is weer 3-4jaar erbij). Er zijn zelfs afgelopen 3-4jaar best wat therapeuten gestopt doordat je hierdoor eigenlijk weinig tijd voor je patient overhoudt, waarvoor je juist wel het vak gekozen hebt... Maar het vak zelf blijft leuk! Ik heb er veel over nagedacht hoeveel dagen ik nou zou willen... Ga vermoedelijk toch maar 3 blijven werken in dit vak, om het plezier erin te houden! Maar ik zou je in dat andere opzicht denk ik niet aanraden nu deze opleiding te starten... Teveel onduidelijkheid ook welke kant t verder opgaat.
Ik herken het 'stilstaan', maar dat hoort er echt bij! Onbewust bouw je dan vermoedelijk echt wel reserves op, en misschien lijkt het met werken alsof je dan beter vooruitgang merkt... Maar daardoor ligt je focus ook meer op 'werken', terwijl ik (nu met 3dgn werken) eindelijk t gevoel heb dat ik ook op sociaal gebied (verjaardagen, uitjes, gewone dingen) stappen heb gemaakt. Werk kan juist ook voor frustratie zorgen als je iets niet haalt oid, teleurstellingen...
Probeer idd niet teveel bewust op iedere vooruitgang te focussen... Ook dat kan teleurstellingen geven. Terwijl als je 'gewoon' met de dag leeft, en probeert te genieten wat wél gaat, merk je na 1-2 maanden misschien wel weer nieuwe dingen die gaan, of die je wat langer volhoudt...
Ik heb vandaag weer 7u gewerkt:-), begon met gesprek met manager, was even wat gespannen vooraf, omdat ik me dus door m'n rug had ziekgemeld donderdag. Maar was voor niks... Was prima gesprek, en ook zij ziet m'n vooruitgang:-). Voor de kerst zat ik nog op 3x5u, nu zit ik al op zo'n 3x7u! Zelfs gister naar verjaardag van nichtje van m'n vriend geweest die 8jaar werd. Zou ik paar maanden geleden nog overgeslagen hebben..
M'n rug helaas wel voelbaar... Morgenw eer zelf naar therapie, hopelijk wat verlichting. Heb er al maanden last van, zelf vind ik, sinds ik met de AD gestart ben... Zal vast toeval zijn, maar valt me wel op. En vorige week was t opeens heel erg, na behandeling bij de manueel (dry needling).
Iets waar ik me nog steeds mega toe kan zetten sinds m'n burnout is écht sporten... Terwijl ik ruim 20jaar 3x per week hockeyde op fanatiek niveau... Dus zal daar ook wel wat mee te maken , qua m'n rug... Ben blij als die beter is! Gaat t qua burnout echt wel steeds wat beter, komt er iets anders roet in t eten gooien... Maarja, overleven we ook allemaal wel weer.
Fijne week allemaal!
Ik herken het 'stilstaan', maar dat hoort er echt bij! Onbewust bouw je dan vermoedelijk echt wel reserves op, en misschien lijkt het met werken alsof je dan beter vooruitgang merkt... Maar daardoor ligt je focus ook meer op 'werken', terwijl ik (nu met 3dgn werken) eindelijk t gevoel heb dat ik ook op sociaal gebied (verjaardagen, uitjes, gewone dingen) stappen heb gemaakt. Werk kan juist ook voor frustratie zorgen als je iets niet haalt oid, teleurstellingen...
Probeer idd niet teveel bewust op iedere vooruitgang te focussen... Ook dat kan teleurstellingen geven. Terwijl als je 'gewoon' met de dag leeft, en probeert te genieten wat wél gaat, merk je na 1-2 maanden misschien wel weer nieuwe dingen die gaan, of die je wat langer volhoudt...
Ik heb vandaag weer 7u gewerkt:-), begon met gesprek met manager, was even wat gespannen vooraf, omdat ik me dus door m'n rug had ziekgemeld donderdag. Maar was voor niks... Was prima gesprek, en ook zij ziet m'n vooruitgang:-). Voor de kerst zat ik nog op 3x5u, nu zit ik al op zo'n 3x7u! Zelfs gister naar verjaardag van nichtje van m'n vriend geweest die 8jaar werd. Zou ik paar maanden geleden nog overgeslagen hebben..
M'n rug helaas wel voelbaar... Morgenw eer zelf naar therapie, hopelijk wat verlichting. Heb er al maanden last van, zelf vind ik, sinds ik met de AD gestart ben... Zal vast toeval zijn, maar valt me wel op. En vorige week was t opeens heel erg, na behandeling bij de manueel (dry needling).
Iets waar ik me nog steeds mega toe kan zetten sinds m'n burnout is écht sporten... Terwijl ik ruim 20jaar 3x per week hockeyde op fanatiek niveau... Dus zal daar ook wel wat mee te maken , qua m'n rug... Ben blij als die beter is! Gaat t qua burnout echt wel steeds wat beter, komt er iets anders roet in t eten gooien... Maarja, overleven we ook allemaal wel weer.
Fijne week allemaal!
dinsdag 20 januari 2015 om 12:19
@Bloem. Wat goed dat je nadenkt over je loopbaan. Fysio lijkt inderdaad een leuk beroep. Denk alleen dat Inge gelijk heeft en dat er ook een keerzijde aan is. (al heeft niet gewoon ieder beroep dat?) Mijn ervaring in de zorg is dat er de afgelopen 8 jaar heel veel papierwerk bij is gekomen en dat je inderdaad steeds minder tijd hebt voor patiënt/cliënt. Desalniettemin zou je, je er wel verder in kunnen verdiepen. Misschien door een (half) dagje mee te lopen met een fysio? Of misschien zijn er nog andere opties die erop lijken (haptonoom, masseur of zoiets)?
@Inge: klinkt pijnlijk je rug. Fijn dat je zo'n begripvolle leidinggevende hebt en dat die je vooruitgang benoemd. Mooi dat je meer geniet en naar verjaardagen gaat, die je eerder oversloeg. Vind het altijd prettig om je ervaringen te lezen.
@underkoffer: Hello! Leuk dat je meeleest.
@Knuffeltijgertje: super dat je de stagnatie positief bekijkt.
Vogels kijken was interessant. Het viel mij goed mee hoeveel verschillende soorten er in onze tuin zitten(met dank aan onze kippen die veel vogelvriendjes aantrekken). Aan de voorkant van ons huis is een klein bos en daar zie ik vaak Vlaamse gaaien, bonte spechten en boomklevertjes en 's nachts hoor ik mijn insomnia -buddy: de uil. Prachtig zoveel vogels, wordt er helemaal blij van.
Lichamelijk gaat het hier niet goed. Heb enorm veel pijn in mijn nek en de pijn straalt door naar mijn hoofd met migraine tot gevolg. Naar de HA geweest en hij zegt dat het vastzittende stress is, die los aan het komen is. Zou naar de fysio moeten, alleen doet het op dit moment zoveel pijn, dat ik niet wil dat er iemand aankomt. Heb een rode lamp en dat geeft wel verlichting. Herkennen jullie dit?
@Inge: klinkt pijnlijk je rug. Fijn dat je zo'n begripvolle leidinggevende hebt en dat die je vooruitgang benoemd. Mooi dat je meer geniet en naar verjaardagen gaat, die je eerder oversloeg. Vind het altijd prettig om je ervaringen te lezen.
@underkoffer: Hello! Leuk dat je meeleest.
@Knuffeltijgertje: super dat je de stagnatie positief bekijkt.
Vogels kijken was interessant. Het viel mij goed mee hoeveel verschillende soorten er in onze tuin zitten(met dank aan onze kippen die veel vogelvriendjes aantrekken). Aan de voorkant van ons huis is een klein bos en daar zie ik vaak Vlaamse gaaien, bonte spechten en boomklevertjes en 's nachts hoor ik mijn insomnia -buddy: de uil. Prachtig zoveel vogels, wordt er helemaal blij van.
Lichamelijk gaat het hier niet goed. Heb enorm veel pijn in mijn nek en de pijn straalt door naar mijn hoofd met migraine tot gevolg. Naar de HA geweest en hij zegt dat het vastzittende stress is, die los aan het komen is. Zou naar de fysio moeten, alleen doet het op dit moment zoveel pijn, dat ik niet wil dat er iemand aankomt. Heb een rode lamp en dat geeft wel verlichting. Herkennen jullie dit?
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 20 januari 2015 om 12:28
@ ingeb84: wat fijn dat het gesprek mee viel, zo fijn als managers/bazen/oid meedenken en niet alleen aan hun eigen dingen denken. Heb je al enig idee hoe je je uren gaat verdelen de komende tijd? Je zit nu op 3x7, ga je daarna direct naar 4x7? Dat lijkt me nogal pittig namelijk! Sorry voor de vraag, ben wat nieuwsgierig aangelegd
Hier twee dagen waarin ik het liefst in bed was blijven liggen. Krijg niks uit m'n handen, ben doodmoe en ben vandaag thuis gebleven van stage. Belt mijn begeleider net, dat we een evaluatiebespreking hadden maar dat hij deze doorschuift omdat ik er niet ben vandaag en hoe het met me gaat. Ik had niet opgenomen, dus hoorde het over de voicemail. Maar weet, hoe stom misschien ook, niet hoe ik nu moet reageren.
Ik hou er niet van om toe te geven aan anderen dat het helemaal niet zo goed gaat vandaag, maar ja ik ben er niet en dat zegt natuurlijk ook genoeg..
Ik heb gisteren weer een gesprek gehad bij de praktijkondersteuner. Ze maakte zich zorgen om me en had de hele week nagedacht over onze vorige gesprek. Lief bedoelt natuurlijk, maar ik kan er hélemaal niks mee... We hebben het gehad over het niet kunnen ontspannen en mijn angsten. Ik ben absoluut niet bang aangelegd, maar de afgelopen periode ben ik bijna paranoia... Ik heb continu het gevoel dat ik alles in de gaten moet houden, omdat er anders iets helemaal mis gaat. Kijk steeds achterom, bang dat er achter me iets gebeurt... Herkent iemand dit?
Ik heb over 3 weken weer een afspraak met haar, waarin ze wil kijken hoe het gegaan is en evt. de gang naar een psycholoog wil bespreken.
Een psycholoog kost geld, en dat heb ik niet... Mijn partner heeft veel schulden die ontstaan zijn toen hij een zware depressie had (lekker gezin he ), en we zijn afgewezen voor schuldhulpverlening..
Al met al, m'n hoofd slaat op hol op het moment dat ik ook maar één 'deurtje' in mijn hoofd open zet. Ontspannen lukt niet, ben onrustig maar moe.
Sorry voor dit mopper/gedoeverhaal, ben blij dat ik het even kwijt kan!
Hier twee dagen waarin ik het liefst in bed was blijven liggen. Krijg niks uit m'n handen, ben doodmoe en ben vandaag thuis gebleven van stage. Belt mijn begeleider net, dat we een evaluatiebespreking hadden maar dat hij deze doorschuift omdat ik er niet ben vandaag en hoe het met me gaat. Ik had niet opgenomen, dus hoorde het over de voicemail. Maar weet, hoe stom misschien ook, niet hoe ik nu moet reageren.
Ik hou er niet van om toe te geven aan anderen dat het helemaal niet zo goed gaat vandaag, maar ja ik ben er niet en dat zegt natuurlijk ook genoeg..
Ik heb gisteren weer een gesprek gehad bij de praktijkondersteuner. Ze maakte zich zorgen om me en had de hele week nagedacht over onze vorige gesprek. Lief bedoelt natuurlijk, maar ik kan er hélemaal niks mee... We hebben het gehad over het niet kunnen ontspannen en mijn angsten. Ik ben absoluut niet bang aangelegd, maar de afgelopen periode ben ik bijna paranoia... Ik heb continu het gevoel dat ik alles in de gaten moet houden, omdat er anders iets helemaal mis gaat. Kijk steeds achterom, bang dat er achter me iets gebeurt... Herkent iemand dit?
Ik heb over 3 weken weer een afspraak met haar, waarin ze wil kijken hoe het gegaan is en evt. de gang naar een psycholoog wil bespreken.
Een psycholoog kost geld, en dat heb ik niet... Mijn partner heeft veel schulden die ontstaan zijn toen hij een zware depressie had (lekker gezin he ), en we zijn afgewezen voor schuldhulpverlening..
Al met al, m'n hoofd slaat op hol op het moment dat ik ook maar één 'deurtje' in mijn hoofd open zet. Ontspannen lukt niet, ben onrustig maar moe.
Sorry voor dit mopper/gedoeverhaal, ben blij dat ik het even kwijt kan!
dinsdag 20 januari 2015 om 13:28
Hallo allemaal!
@Inge, thanks voor de uitleg! Ik laat het even bezinken... en kijk de komende maanden eens aan wat mijn gevoel me zegt over de toekomst, of wat het universum op mijn pad brengt... Geen haast met grote beslissingen sowieso op het moment
@Vienna, oef vervelend van je nek en hoofd. Wat zijn we toch gammele oma's met zijn allen. Inge is natuurlijk de beste raadgever in deze, maar ik heb zelf altijd hele fijne ervaringen gehad met fysio's, voor rugklachten. Keertje proberen, als het niet fijn is laat je het daarbij?
Over vogels gesproken: van het weekend was een zwerm flamingo's verdwaald in Rotterdam. Dat gaf wel een grappige vogeltelling: mus, mus, merel, flamingo's....
@kaarsje, ik herken wel een beetje wat je zegt, dat paranoia gevoel. Ik heb zelf tijden een beetje bekruipend angstig gevoel gehad, niet dat ik ervan achterom keek, maar wel een beetje alsof ik in een enge film zat ofzo. En ook, een tijdje dat ik alles tig keer controleerde: gas uit, waar zijn de sleutels, deur op slot etcetera. Ook omdat mijn hersens een beetje geklutst voelden en ik het overzicht gewoon niet meer had.
Bedoel je, dat je de psycholoog niet kan betalen vanwege het eigen risico? Want verder zit het wel in het basispakket tegenwoordig! Maar eigen risico is er idd wel, dat is altijd een vervelende verrassing... Maar een burnout is een taai proces en wel fijn als je goede ondersteuning daarbij krijgt, hopelijk komt dat in orde!
Hier kabbelen de dagen wel weer een beetje gemoedelijk. Net even bij ouders op bezoek geweest, moeder computerles gegeven. Dat is wel leuk, om je moeder iets te leren. Sowieso fijner als zij moet doen wat ik zeg, dan andersom
@Inge, thanks voor de uitleg! Ik laat het even bezinken... en kijk de komende maanden eens aan wat mijn gevoel me zegt over de toekomst, of wat het universum op mijn pad brengt... Geen haast met grote beslissingen sowieso op het moment
@Vienna, oef vervelend van je nek en hoofd. Wat zijn we toch gammele oma's met zijn allen. Inge is natuurlijk de beste raadgever in deze, maar ik heb zelf altijd hele fijne ervaringen gehad met fysio's, voor rugklachten. Keertje proberen, als het niet fijn is laat je het daarbij?
Over vogels gesproken: van het weekend was een zwerm flamingo's verdwaald in Rotterdam. Dat gaf wel een grappige vogeltelling: mus, mus, merel, flamingo's....
@kaarsje, ik herken wel een beetje wat je zegt, dat paranoia gevoel. Ik heb zelf tijden een beetje bekruipend angstig gevoel gehad, niet dat ik ervan achterom keek, maar wel een beetje alsof ik in een enge film zat ofzo. En ook, een tijdje dat ik alles tig keer controleerde: gas uit, waar zijn de sleutels, deur op slot etcetera. Ook omdat mijn hersens een beetje geklutst voelden en ik het overzicht gewoon niet meer had.
Bedoel je, dat je de psycholoog niet kan betalen vanwege het eigen risico? Want verder zit het wel in het basispakket tegenwoordig! Maar eigen risico is er idd wel, dat is altijd een vervelende verrassing... Maar een burnout is een taai proces en wel fijn als je goede ondersteuning daarbij krijgt, hopelijk komt dat in orde!
Hier kabbelen de dagen wel weer een beetje gemoedelijk. Net even bij ouders op bezoek geweest, moeder computerles gegeven. Dat is wel leuk, om je moeder iets te leren. Sowieso fijner als zij moet doen wat ik zeg, dan andersom
dinsdag 20 januari 2015 om 13:56
Haha flamingo's bij de vogeltelling lijkt me inderdaad bijzonder:-)! Hier alleen musjes, koolmeesjes, spreeuwen en enkel roodborstje gezien... En normaal duiven, maar niet tijdens t telling halfuurtje.
Vienna, als je ervoor verzekerd bent, zou ik zeker eens langs een fysio gaan. desnoods alleen voor advies waar je zelf misschien nog niet aan gedacht had, rek oefening of lichte ontspanningsmassage. Er kunnen actieve triggerpoints zijn in je nek/schouder gordel die je hoofdpijn veroorzaken. Google maar eens, wie weet kan je ze zachtjes zelf behandelen! Lekker warm houden, rustig armen zwaaien en rondjes draaien naar achter met je schouder, kin iets intrekken enz.
Lekker warmhouden, dus als die warmte lamp helpt,helemaal fijn!
Kaarsje; ik ga niet meer naar 4 volle dagen opbouwen, ooit mee begonnen, maar werd steeds teruggeworpen.. Tot 4x5 een keer gekomen. Daarna andere indeling gekozen. Ik denk dat ik maar 3 dagen blijf werken uiteindelijk, als fysio iig... Op die manier merk ik dat ik veel meer plezier in m'n werk hou:-)! Dus volgende stap is 3x7,5u.. Dan 3x8, dan 3x8,5u denk ik .. Morgen telefonisch overleg met BA. Eerst maar even lekker werken met 3x7 en rustig patienten aantallen opbouwen:-)
Vervelend die onrustigheid in je lijf! Die herkenbaar wel heel erg, niet als paranoia, maar wel alert ofzo.. Zit je bij een POH ggz nu? Wat je evt ook zou kunnen doen, (als psycholoog niet lukt), en je bent aanvullend verzekerd... Is een psychosomatisch fysiotherapeut opzoeken? Valt binnen gewone fysiotherapie. En is medicatie niet juist precies wat voor jou, als je angsten toenemen... Helpt bloem en mij behoorlijk goed! (als ik bloem ook zo lees, maar zal voor mezelf spreken;-).
Ik vanmorgen naar manueel geweest... Aangezien ik er zelf ook vanalles van af weet, overlegt. En ga volgende week eens langs de Bekkenbodem ft. Gevoel dat ik overcompenseer in m'n spieren, waardoor m'n bekken spieren overactief zijn (en zijn maar kleine spiertjes) en daardoor m'n klachten al zolang in stand houden... Gelukkig niet meer aan de sterkere pijnstillers nu, en gister volle dag kunnen werken. Maar even nieuwe weg inslaan om te kijken of dat me helpt! Ik help de zorg goed dit jaar;-), vele investeringen al gedaan haha zo kom je zelf nooit bij hulpverleners... En nu al bij coach, bedrijfsarts, vaker huisarts, psycholoog, Haptotherapeut, manueel therapeut en straks bekken therapeut geweest geweest... Normaal noem ik dat therapie shoppen, maar weet niet voor mezelf wel beter haha! Niet voor niks m'n aanvullende verzekering aangeschaft;-).
Vienna, als je ervoor verzekerd bent, zou ik zeker eens langs een fysio gaan. desnoods alleen voor advies waar je zelf misschien nog niet aan gedacht had, rek oefening of lichte ontspanningsmassage. Er kunnen actieve triggerpoints zijn in je nek/schouder gordel die je hoofdpijn veroorzaken. Google maar eens, wie weet kan je ze zachtjes zelf behandelen! Lekker warm houden, rustig armen zwaaien en rondjes draaien naar achter met je schouder, kin iets intrekken enz.
Lekker warmhouden, dus als die warmte lamp helpt,helemaal fijn!
Kaarsje; ik ga niet meer naar 4 volle dagen opbouwen, ooit mee begonnen, maar werd steeds teruggeworpen.. Tot 4x5 een keer gekomen. Daarna andere indeling gekozen. Ik denk dat ik maar 3 dagen blijf werken uiteindelijk, als fysio iig... Op die manier merk ik dat ik veel meer plezier in m'n werk hou:-)! Dus volgende stap is 3x7,5u.. Dan 3x8, dan 3x8,5u denk ik .. Morgen telefonisch overleg met BA. Eerst maar even lekker werken met 3x7 en rustig patienten aantallen opbouwen:-)
Vervelend die onrustigheid in je lijf! Die herkenbaar wel heel erg, niet als paranoia, maar wel alert ofzo.. Zit je bij een POH ggz nu? Wat je evt ook zou kunnen doen, (als psycholoog niet lukt), en je bent aanvullend verzekerd... Is een psychosomatisch fysiotherapeut opzoeken? Valt binnen gewone fysiotherapie. En is medicatie niet juist precies wat voor jou, als je angsten toenemen... Helpt bloem en mij behoorlijk goed! (als ik bloem ook zo lees, maar zal voor mezelf spreken;-).
Ik vanmorgen naar manueel geweest... Aangezien ik er zelf ook vanalles van af weet, overlegt. En ga volgende week eens langs de Bekkenbodem ft. Gevoel dat ik overcompenseer in m'n spieren, waardoor m'n bekken spieren overactief zijn (en zijn maar kleine spiertjes) en daardoor m'n klachten al zolang in stand houden... Gelukkig niet meer aan de sterkere pijnstillers nu, en gister volle dag kunnen werken. Maar even nieuwe weg inslaan om te kijken of dat me helpt! Ik help de zorg goed dit jaar;-), vele investeringen al gedaan haha zo kom je zelf nooit bij hulpverleners... En nu al bij coach, bedrijfsarts, vaker huisarts, psycholoog, Haptotherapeut, manueel therapeut en straks bekken therapeut geweest geweest... Normaal noem ik dat therapie shoppen, maar weet niet voor mezelf wel beter haha! Niet voor niks m'n aanvullende verzekering aangeschaft;-).
dinsdag 20 januari 2015 om 17:19
@kaarsje dat eigenlijk geen geld hebben voor eigen risico ken ik - mijn man heeft ook schulden gemaakt, dus wij zitten momenteel in net zo'n situatie. Zou het lukken om per maand een bedrag apart te zetten hiervoor? (Of desnoods toch bij duo wat bijlenen? Het gaat wel om je gezondheid he, en als je veel studievertraging krijgt omdat je nu niet naar de psycholoog gaat heb je daar net zo goed niets aan) Want als je een psycholoog nodig hebt, heb je die nodig. Wij gaan dit jaar ook twee keer eigen risico kwijt zijn ... soms is daar niets aan te doen.
dinsdag 20 januari 2015 om 18:21
@ knuffeltijgetje, dat gaat het waarschijnlijk ook gewoon worden. Heb niet heel veel keuze, want ben nu ook maar wat aan het sukkelen (voor mijn gevoel dan). Een aantal jaar geleden heb ik ook tegen een burn out aangezeten. Heb toen een paar maanden thuis gezeten en ben vervolgens gewoon weer verder gegaan waar ik gebleven was.
Eigenwijs is ook wijs, maar dat werkt dus niet.. Resultaat: nu een dubbele knal gekregen.
De huisarts heeft me al doorverwezen naar de praktijkondersteuner, omdat een evt. doorverwijzing naar een psycholoog dan goedkoper zou zijn. Ik kan dat alleen nergens terugvinden op internet. Weet iemand daar wat van? Op wat voor bedragen moet ik rekenen?
Eigenwijs is ook wijs, maar dat werkt dus niet.. Resultaat: nu een dubbele knal gekregen.
De huisarts heeft me al doorverwezen naar de praktijkondersteuner, omdat een evt. doorverwijzing naar een psycholoog dan goedkoper zou zijn. Ik kan dat alleen nergens terugvinden op internet. Weet iemand daar wat van? Op wat voor bedragen moet ik rekenen?
dinsdag 20 januari 2015 om 20:13
Ik ken het niet dat een psycholoog goedkoper is, als het via de praktijkondersteuners loopt... Praktijkondersteuning zelf is wel gratis! Misschien bedoelde ze dat, zodat je gelijk met iemand gesprekken kon hebben. Voor sommigen is dat genoeg:-)! Zorg iig dat je bij een GZ psycholoog terecht komt, die worden erkend door de verzekering. Mijne was 90euro per 50-60min... En was geen gz, dus heb dat uiteindelijk zelf betaald. Mijn Verzekering erkende haar niet qua cognitief gedragstherapeut... Maar voelde goed bij haar, en kon t gelukkg financieel lijden. Dus als investering gezien. Maar in jouw geval goed navragen bij het maken van je afspraak! Er zit wel een maximum aan het aantal behandelingen misschien... Was ooit max 9x ofzo, maar even geen idee hoe dat dit jaar weer zit. Bel je zorgverzekering zou ik zeggen:-). Al weten die telefoondames daar, het ook niet altijd correct...
Succes!! Kies idd voor jezelf, als dit nu al de 2e keer is! Het is al moeilijk genoeg, dus je hoeft het niet alleen te doen! Hoop dat je wel veel steun vindt bij je partner en er samen sterker uitkomt uiteindelijk en daarna een mooie toekomst krijgt, want je ben nog zo jong:-)!
Succes!! Kies idd voor jezelf, als dit nu al de 2e keer is! Het is al moeilijk genoeg, dus je hoeft het niet alleen te doen! Hoop dat je wel veel steun vindt bij je partner en er samen sterker uitkomt uiteindelijk en daarna een mooie toekomst krijgt, want je ben nog zo jong:-)!
woensdag 21 januari 2015 om 11:31
Haha Flamingo's bij de vogeltelling, wat grappig! Zeker van dat je in Rotterdam was en niet in de Camargue?
@Inge: merci voor de tips. Vandaag gaat het iets beter met mijn nek.
@Kaarsje: ook ik ken het paranoïde gevoel. Je doet zo je best om controle op je leven te hebben, dat je hierdoor net onzeker wordt en alles extreem vaak gaat checken. Inderdaad misschien kijken of je bij een psycholoog terecht kunt. Je bent student? Dan zijn er ook studentpsychologen, misschien is dat een optie? Die zijn normaal gezien gratis, geloof wel dat je er maar een beperkt aantal keren terecht kunt.
Hier twee gekke konijnen in huis. Gisteren waren ze boos op elkaar en echt even een gevecht, toen ik ze net uit elkaar wilde halen, was het over en lagen ze schattig naast elkaar te slapen. Vandaag heeft de ene de andere een massage gegeven (heel schattig met de voorpootjes de andere zijn rug masseren), misschien willen ze mij wat vertellen? Of ik heb echt veel te veel tijd om konijnen te observeren
@Inge: merci voor de tips. Vandaag gaat het iets beter met mijn nek.
@Kaarsje: ook ik ken het paranoïde gevoel. Je doet zo je best om controle op je leven te hebben, dat je hierdoor net onzeker wordt en alles extreem vaak gaat checken. Inderdaad misschien kijken of je bij een psycholoog terecht kunt. Je bent student? Dan zijn er ook studentpsychologen, misschien is dat een optie? Die zijn normaal gezien gratis, geloof wel dat je er maar een beperkt aantal keren terecht kunt.
Hier twee gekke konijnen in huis. Gisteren waren ze boos op elkaar en echt even een gevecht, toen ik ze net uit elkaar wilde halen, was het over en lagen ze schattig naast elkaar te slapen. Vandaag heeft de ene de andere een massage gegeven (heel schattig met de voorpootjes de andere zijn rug masseren), misschien willen ze mij wat vertellen? Of ik heb echt veel te veel tijd om konijnen te observeren
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 21 januari 2015 om 12:11
@ ingeb84, ik denk inderdaad dat ze dat bedoelde. Ik zal de zorgverzekering maar eens bellen! Kijken wat de mogelijkheden zijn.
@ vienna29, er zijn inderdaad studentpsychologen. Maar dat zijn (spreek inmiddels uit ervaring), net afgestudeerde medewerkers met een studie psychologie e.d. Het nadeel is dat ik een vergelijkbare studie volg en dus dezelfde informatie heb als zij. Ik kan me dan niet concentreren op mijn eigen ontwikkeling, omdat ik me teveel richt op hoe zij het doen en de herkenning die ik zie bij de technieken van gespreksvoering. Ik ben daar 3 jaar geleden twee keer geweest, maar daar schoot ik zo weinig mee op dat ik gefrustreerder thuis kwam als dat ik ging.
Schattig van de konijnen! Ik wist niet dat het zo'n goede masseurs waren, misschien toch ook maar een massagekonijn in huis halen
@ vienna29, er zijn inderdaad studentpsychologen. Maar dat zijn (spreek inmiddels uit ervaring), net afgestudeerde medewerkers met een studie psychologie e.d. Het nadeel is dat ik een vergelijkbare studie volg en dus dezelfde informatie heb als zij. Ik kan me dan niet concentreren op mijn eigen ontwikkeling, omdat ik me teveel richt op hoe zij het doen en de herkenning die ik zie bij de technieken van gespreksvoering. Ik ben daar 3 jaar geleden twee keer geweest, maar daar schoot ik zo weinig mee op dat ik gefrustreerder thuis kwam als dat ik ging.
Schattig van de konijnen! Ik wist niet dat het zo'n goede masseurs waren, misschien toch ook maar een massagekonijn in huis halen
woensdag 21 januari 2015 om 12:41
Ik herken het probleem van ongeveer dezelfde studie gedaan te hebben als een psycholoog. Mijn huidige BO coach heeft mij zelf gezegd dat ze het niet makkelijk vond dat ik dezelfde studie als haar genoten heb. Alleen zij heeft heel veel kennis over BO en mijn specialisatie ligt bij een andere doelgroep. Het is een stukje aanvaarden en openstaan voor hulp. (niet makkelijk, ik vond de stap naar BO coach heel erg moeilijk). Ben zelf jaren geleden ook naar de studentpsy geweest en had toen het geluk dat deze psycholoog met haar tweede jaar GZ bezig was. Meestal zijn er meerdere van deze opleidingsplekken en misschien kan je vragen om bij iemand die bezig is met de GZ opleiding? Succes met een goede psy vinden en vooral heel goed voor jezelf zorgen
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 21 januari 2015 om 14:34
Aah wat lief van die konijntjes! Ik had vroeger een poes die zodra ik op mijn buik lag, mijn rug ging masseren. Heel relaxt Mijn huidige poezen zijn meer van het gemasseerd worden helaas. Wel heel fijn dat ze altijd lepeltje lepeltje bij me komen liggen als ik op de bank lig trouwens (omstebeurt), echte knuffels.
Pff ik had net een ex-collega/vriendin aan de telefoon die bij mijn vorige werkgever nog gillend gek zit te worden. En ze zei zo iets raars: dat een nieuwe regel is ingesteld op het werk door de directrice, dat er bezuinigd moet worden op kadootjes voor werknemers bij verjaardag of afscheid, vanwege mijn gebrek aan dankbaarheid. WTF?! Waar slaaaaat dat op. Dit gaat alle logica voorbij! Maar irritant dat ik me daar dan zo over opwindt en niet gewoon kan lachen dat ik daar lekker helemaal niks meer mee te maken heb. Djiezus....
Straks maar even lekker van me af paardrijden...
Pff ik had net een ex-collega/vriendin aan de telefoon die bij mijn vorige werkgever nog gillend gek zit te worden. En ze zei zo iets raars: dat een nieuwe regel is ingesteld op het werk door de directrice, dat er bezuinigd moet worden op kadootjes voor werknemers bij verjaardag of afscheid, vanwege mijn gebrek aan dankbaarheid. WTF?! Waar slaaaaat dat op. Dit gaat alle logica voorbij! Maar irritant dat ik me daar dan zo over opwindt en niet gewoon kan lachen dat ik daar lekker helemaal niks meer mee te maken heb. Djiezus....
Straks maar even lekker van me af paardrijden...
woensdag 21 januari 2015 om 17:38
Kaarsje, let wel op bij de zorgverzekering: toen de psych daar naartoe ging vanuit de awbz was het al een erg ingewikkelde materie (ik werkte zelf op een zorgverzekering-klantenservice in die tijd), en er is vervolgens nog het een en ander veranderd. Je hebt dus kans dat ze het daar ook niet precies weten, zeker als je iemand van een extern callcenter aan de telefoon krijgt (*slaakt nog een diepe zucht over de onzin die soms aan klanten verteld werd door de externen*). Waar je in ieder geval op moet letten: is het een gz-psycholoog, en liefst een die een contract heeft met je zorgverzekeraar (dat kan de praktijk waar je naar doorverwezen wordt je heel goed zelf vertellen). Zij weten zelf ook hoe en waar ze vergoed worden, en als ze dat niet weten betekent het vaak dat ze dus ook niet kunnen declareren - ofwel omdat ze geen contracten hebben, ofwel omdat ze het zelf niet snappen, en dat is allebei geen goed teken.
Gelukkig heb ik daar verder geen problemen mee bij mijn psycholoog trouwens: het is een grotere praktijk, die gewoon met alle verzekeraars contracten geregeld hebben voor alle psychologen, en die me precies konden vertellen hoe ze werkten en vergoed werden.
Gelukkig heb ik daar verder geen problemen mee bij mijn psycholoog trouwens: het is een grotere praktijk, die gewoon met alle verzekeraars contracten geregeld hebben voor alle psychologen, en die me precies konden vertellen hoe ze werkten en vergoed werden.
donderdag 22 januari 2015 om 13:13
Wat lief! Al die reacties, uitleg en tips.
Wil graag even zeggen hoe blij ik ben met jullie, dat klinkt misschien stom. Ik schrijf nog niet zo lang mee en het is online, maar ik vind het zo fijn eindelijk herkenning te vinden. Ik hoef niet alles uit te leggen hier (wat in rl wel vaak moet) en kan gewoon m'n ei kwijt zonder dat ik daar iemand mee lastig val. Als je het niet wilt lezen, klik je het gewoon weg in rl loop je toch niet zo makkelijk weg als het gesprek je niet bevalt
Vandaag een pittig gesprek gehad met mijn stagebegeleider. Hij gaf aan dat het misschien allemaal teveel is nu en dat hij me wil beschermen om niet over mijn grenzen heen te gaan. Hij gaf aan dat hij alle vertrouwen heeft in mijn capaciteiten en mijn vakgebied. Hij weet dat ik goed ben in mijn vak en geeft aan dat ik een goeie word. Aan de andere kant zijn we tot de conclusie gekomen dat zelfs de 3x3 uur per week teveel is. Volgende week hebben we een gesprek met mijn begeleider van school om dit te bespreken en kunnen we kijken wat ik wel kan doen om toch mijn opleiding niet stil te laten vallen.
Ik vond het behoorlijk confronterend en wist niet goed wat ik moest doen. M'n begeleider is echt een topper, waar ik heel blij mee ben en die echt wel ziet dat ik m'n best doe maar het gewoon allemaal niet lukt.
Ik ging dus met een goed gevoel naar stage en was 2 uur later met een gemengd gevoel weer thuis... Blegh
Vanmiddag maar lekker koffie drinken met een vriendin, misschien maar even de stad in: afleiding zoeken.
De praktijkondersteuner gaf me de opdracht een weekplanning te maken, zodat ik op papier vooraf al na kan denken over de afwisseling inspanning/ontspanning. Misschien ga ik daar vandaag/morgen ook maar eens aan beginnen, de hele dag binnen zitten doet me ook geen goed (adhd, dus veel energie in m'n lijf die nu niet echt tot z'n recht kan komen). Ik wil weer ritme en structuur, maar weet nog niet goed hoe omdat ik ook niet echt een hobby heb!
Tips?
Geniet allemaal van vandaag! Het is lekker weer (hier in het zonnige brabant tenminste)! Jullie zijn kanjers, allemaal
Wil graag even zeggen hoe blij ik ben met jullie, dat klinkt misschien stom. Ik schrijf nog niet zo lang mee en het is online, maar ik vind het zo fijn eindelijk herkenning te vinden. Ik hoef niet alles uit te leggen hier (wat in rl wel vaak moet) en kan gewoon m'n ei kwijt zonder dat ik daar iemand mee lastig val. Als je het niet wilt lezen, klik je het gewoon weg in rl loop je toch niet zo makkelijk weg als het gesprek je niet bevalt
Vandaag een pittig gesprek gehad met mijn stagebegeleider. Hij gaf aan dat het misschien allemaal teveel is nu en dat hij me wil beschermen om niet over mijn grenzen heen te gaan. Hij gaf aan dat hij alle vertrouwen heeft in mijn capaciteiten en mijn vakgebied. Hij weet dat ik goed ben in mijn vak en geeft aan dat ik een goeie word. Aan de andere kant zijn we tot de conclusie gekomen dat zelfs de 3x3 uur per week teveel is. Volgende week hebben we een gesprek met mijn begeleider van school om dit te bespreken en kunnen we kijken wat ik wel kan doen om toch mijn opleiding niet stil te laten vallen.
Ik vond het behoorlijk confronterend en wist niet goed wat ik moest doen. M'n begeleider is echt een topper, waar ik heel blij mee ben en die echt wel ziet dat ik m'n best doe maar het gewoon allemaal niet lukt.
Ik ging dus met een goed gevoel naar stage en was 2 uur later met een gemengd gevoel weer thuis... Blegh
Vanmiddag maar lekker koffie drinken met een vriendin, misschien maar even de stad in: afleiding zoeken.
De praktijkondersteuner gaf me de opdracht een weekplanning te maken, zodat ik op papier vooraf al na kan denken over de afwisseling inspanning/ontspanning. Misschien ga ik daar vandaag/morgen ook maar eens aan beginnen, de hele dag binnen zitten doet me ook geen goed (adhd, dus veel energie in m'n lijf die nu niet echt tot z'n recht kan komen). Ik wil weer ritme en structuur, maar weet nog niet goed hoe omdat ik ook niet echt een hobby heb!
Tips?
Geniet allemaal van vandaag! Het is lekker weer (hier in het zonnige brabant tenminste)! Jullie zijn kanjers, allemaal
donderdag 22 januari 2015 om 19:46
Wat een lief bericht kaarsje! Fijn dat je je hier prettig voelt, net als wij!
Je begeleider klinkt wel fijn zeg, en ervaren! Hij beschermt je beetje tegen jezelf:-), je had het anders kunnen treffen! Hij neemt je klachten iig serieus, fijn! Doe er je voordeel mee!
Ik deze week ruim 21u gewerkt, 3x7u, vandaag zelfs 'toegift' van half uurtje;-). Ben erg trots op mezelf!!
Wel moe na alle drie de dagen, altijd even thuis in slaap gevallen na het eten, maar vind ik niet erg, hoort er beetje bij in de opbouw bij mij en savonds niet te laat m'n bed in. Nu lekker al weekend!! Morgen weer nieuwe stap. al vaker (vooral op laatste vakantie) met m'n vriend uit eten geweest, maar morgen zijn we uitgenodigd door z'n ouders om lekker uit eten te gaan. 4 gangen diner in culinair restaurant! erg veel zin in, en en benieuwd:-)! Activiteiten savonds merk ik vaak wel sneller vermoeidheid, niet altijd op t moment zelf, maar wel de dag erna. Vermoedelijk ook doordat je dan savonds nog wat drukker in je hoofd bent van alle indrukken ofzo, als ik dan m'n bed in ga. Zaterdagavond bevriend stel te eten, waar ik lekker voor ga koken, lekker stoofpot de hele dag opzetten:-). En verder lekker niks het weekend, lekker genieten van de katjes! Wat groeien ze hard!! Echte pubers af en toe haha
Je begeleider klinkt wel fijn zeg, en ervaren! Hij beschermt je beetje tegen jezelf:-), je had het anders kunnen treffen! Hij neemt je klachten iig serieus, fijn! Doe er je voordeel mee!
Ik deze week ruim 21u gewerkt, 3x7u, vandaag zelfs 'toegift' van half uurtje;-). Ben erg trots op mezelf!!
Wel moe na alle drie de dagen, altijd even thuis in slaap gevallen na het eten, maar vind ik niet erg, hoort er beetje bij in de opbouw bij mij en savonds niet te laat m'n bed in. Nu lekker al weekend!! Morgen weer nieuwe stap. al vaker (vooral op laatste vakantie) met m'n vriend uit eten geweest, maar morgen zijn we uitgenodigd door z'n ouders om lekker uit eten te gaan. 4 gangen diner in culinair restaurant! erg veel zin in, en en benieuwd:-)! Activiteiten savonds merk ik vaak wel sneller vermoeidheid, niet altijd op t moment zelf, maar wel de dag erna. Vermoedelijk ook doordat je dan savonds nog wat drukker in je hoofd bent van alle indrukken ofzo, als ik dan m'n bed in ga. Zaterdagavond bevriend stel te eten, waar ik lekker voor ga koken, lekker stoofpot de hele dag opzetten:-). En verder lekker niks het weekend, lekker genieten van de katjes! Wat groeien ze hard!! Echte pubers af en toe haha
zaterdag 24 januari 2015 om 14:04
hallo allemaal!
Kaarsje, fijn om te horen dat je nu al zoveel aan het forum hebt! Vind het ook superfijn hier, al het begrip en bemoedigende woorden, en gezelschap op de soms toch wel wat eenzame weg. Ritme is inderdaad een lastige als je thuis zit. Ik doe 's ochtends vaak wat huishouden, of ga naar buiten voor een boodschapje o.i.d. als 'warming up'. Anders ga ik zo versuffen binnen. Mijn hobby's waren altijd koken, lezen en klimmen of wandelen- maar de eerste 2 heb ik soms wel, soms geen zin in nu, klimmen gaat nog niet en wandelen duurde ook even voor ik weer redelijk op de been was. Je behoeftes veranderen vaak nogal tijdens een burnout dus je moet echt weer even zoeken waar je je prettig bij voelt!
Ik zorg altijd voor 1 activiteit per dag buiten de deur: thee of filmpje met een vriendin of sporten (wandelen, zwemmen of paardrijden sinds kort) of vrijwilligerswerk of een uitstapje. Maar moet dat goed doseren: te veel is niet goed, maar te weinig zorgt voor somberheid en piekeren, ook niet goed dus. Lijkt me idd lastig met ADHD! Zorgt ook wel dat je snel geneigd bent over je grenzen te gaan, kan ik me voorstellen! Als je (rustig) kan sporten/bewegen is dat misschien een tip, kan je wel energie kwijt maar levert het ook weer op?
's avonds meestal koken en op de bank hangen met lief. En tussendoor met compu of serie of boek op de bank voor energie dosering.
Inge, culinair weekendje dus! Lekker hoor. Hoe ging het in resto? Vast goed, je werkt al weer 21 uur, je kan bijna de hele wereld aan
Had het UWV aan de lijn van de week, wat waren ze weer fijn, ik heb er gelukkig zulke goede ervaring mee, je hoort wel eens anders! Afgesproken dat het nu nog net ietsje te vroeg is om aan een baantje te denken, maar over een maandje denk ik dat ik er wel klaar voor ben als ik nog even aan mijn conditie werk. Dus komende weken zoetjes aan eens kijken en bellen of er iets is voor een paar ochtenden, in de thuiszorg liefst. Maar ik blijf gewoon in de ziektewet tot ik 100% hersteld ben op mijn oude niveau of zelf aangeef dat ik genoegen nemen met een baan op lager niveau voor hetzelfde aantal uren. En voelde helemaal geen druk, ze zei dat deze dingen gewoon echt even duren en dat ze vind het ik het goed aanpak. Fijn hoor.
fijn weekend!
Kaarsje, fijn om te horen dat je nu al zoveel aan het forum hebt! Vind het ook superfijn hier, al het begrip en bemoedigende woorden, en gezelschap op de soms toch wel wat eenzame weg. Ritme is inderdaad een lastige als je thuis zit. Ik doe 's ochtends vaak wat huishouden, of ga naar buiten voor een boodschapje o.i.d. als 'warming up'. Anders ga ik zo versuffen binnen. Mijn hobby's waren altijd koken, lezen en klimmen of wandelen- maar de eerste 2 heb ik soms wel, soms geen zin in nu, klimmen gaat nog niet en wandelen duurde ook even voor ik weer redelijk op de been was. Je behoeftes veranderen vaak nogal tijdens een burnout dus je moet echt weer even zoeken waar je je prettig bij voelt!
Ik zorg altijd voor 1 activiteit per dag buiten de deur: thee of filmpje met een vriendin of sporten (wandelen, zwemmen of paardrijden sinds kort) of vrijwilligerswerk of een uitstapje. Maar moet dat goed doseren: te veel is niet goed, maar te weinig zorgt voor somberheid en piekeren, ook niet goed dus. Lijkt me idd lastig met ADHD! Zorgt ook wel dat je snel geneigd bent over je grenzen te gaan, kan ik me voorstellen! Als je (rustig) kan sporten/bewegen is dat misschien een tip, kan je wel energie kwijt maar levert het ook weer op?
's avonds meestal koken en op de bank hangen met lief. En tussendoor met compu of serie of boek op de bank voor energie dosering.
Inge, culinair weekendje dus! Lekker hoor. Hoe ging het in resto? Vast goed, je werkt al weer 21 uur, je kan bijna de hele wereld aan
Had het UWV aan de lijn van de week, wat waren ze weer fijn, ik heb er gelukkig zulke goede ervaring mee, je hoort wel eens anders! Afgesproken dat het nu nog net ietsje te vroeg is om aan een baantje te denken, maar over een maandje denk ik dat ik er wel klaar voor ben als ik nog even aan mijn conditie werk. Dus komende weken zoetjes aan eens kijken en bellen of er iets is voor een paar ochtenden, in de thuiszorg liefst. Maar ik blijf gewoon in de ziektewet tot ik 100% hersteld ben op mijn oude niveau of zelf aangeef dat ik genoegen nemen met een baan op lager niveau voor hetzelfde aantal uren. En voelde helemaal geen druk, ze zei dat deze dingen gewoon echt even duren en dat ze vind het ik het goed aanpak. Fijn hoor.
fijn weekend!
zaterdag 24 januari 2015 om 15:29
Je hebt t inderdaad getroffen Bloem! Je doet het ook heel goed, maar erg fijn dat het UWV dat erkent en je nog de ruimte krijgt:-)!
Naar hoeveel uur zou je ooit toe willen werken, weet je dat al? (Hoeveel deed je?)
Mijn culinaire etentje gister ging heel goed, wel iets moeilijker in slaap daarna, maar voel me vandaag ook best goed. Vanalles gedaan vanmorgen, stoofpot voor vanavond staat al ruim uur te pruttelen... Vanavond vast weer gezellig en relaxt etentje! En morgen lekker helemaal niks:-).
Lag eindelijk klein beetje sneeuw hier vanmorgen:-). De katjes moesten even wennen, maar vonden t daarna heerlijk in t koude zonnetje! Nu uitgeput van t spelen liggen ze lekker te slapen:-)
Goed weekend allemaal, even wat positieve energie naar jullie toestralen:-).
Naar hoeveel uur zou je ooit toe willen werken, weet je dat al? (Hoeveel deed je?)
Mijn culinaire etentje gister ging heel goed, wel iets moeilijker in slaap daarna, maar voel me vandaag ook best goed. Vanalles gedaan vanmorgen, stoofpot voor vanavond staat al ruim uur te pruttelen... Vanavond vast weer gezellig en relaxt etentje! En morgen lekker helemaal niks:-).
Lag eindelijk klein beetje sneeuw hier vanmorgen:-). De katjes moesten even wennen, maar vonden t daarna heerlijk in t koude zonnetje! Nu uitgeput van t spelen liggen ze lekker te slapen:-)
Goed weekend allemaal, even wat positieve energie naar jullie toestralen:-).
zaterdag 24 januari 2015 om 16:00
super inge dat het goed ging, had het niet anders verwacht! Ik ken dat wel, dat je toch de drukte meeneemt naar bed, liefst plan ik sociale dingen ook 's middags (tenzij met beste vriend, daar kan ik heeel goed mee bankhangen).
Ik heb geen idee hoeveel uren in zou willen werken uiteindelijk. Wat mijn lichaam me toestaat, maar max 4 dagen. Maar denk er ook wel eens over na om eind dit jaar, als ik dan de AD al afgebouwd zou hebben, aan kindje te beginnen en sowieso carriere nog op laag pitje te houden. Vriend verdient ook wel genoeg om wat op te kunnen leunen. Maar we zullen zien. Ik werkte laatste jaar 34 uur (maar eigenlijk 40), daarvoor 40 (maar eigenlijk 50-60). Maar dus ook echt nog geeeeeeeeen idee wat ik ga doen. Nu beginnen met maximaal 3x3, maar liever 2x3, als er iets beschikbaar is voor zo weinig uren. Spannend!
Ik heb geen idee hoeveel uren in zou willen werken uiteindelijk. Wat mijn lichaam me toestaat, maar max 4 dagen. Maar denk er ook wel eens over na om eind dit jaar, als ik dan de AD al afgebouwd zou hebben, aan kindje te beginnen en sowieso carriere nog op laag pitje te houden. Vriend verdient ook wel genoeg om wat op te kunnen leunen. Maar we zullen zien. Ik werkte laatste jaar 34 uur (maar eigenlijk 40), daarvoor 40 (maar eigenlijk 50-60). Maar dus ook echt nog geeeeeeeeen idee wat ik ga doen. Nu beginnen met maximaal 3x3, maar liever 2x3, als er iets beschikbaar is voor zo weinig uren. Spannend!
zaterdag 24 januari 2015 om 21:17
Ik neem nog steeds veel te veel mee naar bed ook, overdag houd ik mezelf veel bezig momenteel. Dat betekent wel dat, ondanks een drukke, mindere week, onze woonkamer er fijn uitziet - wat voor mijn hoofd ook wel weer goed is - maar ook dat ik ga malen als ik eenmaal gedwongen word na te denken. En dat is altijd in bed, want dan kan ik niet even snel iets anders (op-)pakken ...
Gelukkig voel je je vandaag ook goed, Inge En Bloem, heerlijk dat het UWV zo meedenkt!
Zelf heb ik een redelijk zware week gehad. Elke dag stond wel wat gepland, of meerdere dingen - twee vergaderingen, waarvan ik er een toch heb afgezegd, een keer mijn psych, laatste keer EMDR voor mijn man, ik was een keer met mijn moeder op pad, man moest naar zijn werk voor een gesprekje met zijn leidinggevende en ik ging de laatste keer mee, en gisteren kwamen vrienden gourmetten. Achteraf veel teveel, maar soms is het niet anders. Ik ben dan ook echt compleet kapot even. Komt ook nog eens bij dat die ene halve portie lasagne van de voedselbank bij mij compleet verkeerd viel daarstraks, dus mijn lichaam doet lekker mee met meh zijn
Gelukkig voel je je vandaag ook goed, Inge En Bloem, heerlijk dat het UWV zo meedenkt!
Zelf heb ik een redelijk zware week gehad. Elke dag stond wel wat gepland, of meerdere dingen - twee vergaderingen, waarvan ik er een toch heb afgezegd, een keer mijn psych, laatste keer EMDR voor mijn man, ik was een keer met mijn moeder op pad, man moest naar zijn werk voor een gesprekje met zijn leidinggevende en ik ging de laatste keer mee, en gisteren kwamen vrienden gourmetten. Achteraf veel teveel, maar soms is het niet anders. Ik ben dan ook echt compleet kapot even. Komt ook nog eens bij dat die ene halve portie lasagne van de voedselbank bij mij compleet verkeerd viel daarstraks, dus mijn lichaam doet lekker mee met meh zijn
zondag 25 januari 2015 om 20:23
Wat een fijne reactie Kaarsje. Lekker blijven schrijven hier! Prettig dat je veel aan je begeleider hebt. Het is inderdaad goed om je dag een beetje structuur en invulling te geven. Misschien is nu wel het ideale moment om een nieuwe hobby te ontdekken? Wilde gezond eten en daarnaast wat nieuws leren, dus kook ik regelmatig uit o.a. Voedsel als medicijn. Tevens al een paar meubelstukken een nieuw kleurtje gegeven (bij de action hebben ze hele mooie verf). Dat zijn activiteiten die ik mezelf een half jaar geleden niet zag doen.
Wauw Inge 3x7u gewerkt, je gaat als een trein! Daar mag je echt wel trots op zijn. Wat leuk dat het etentje zo goed ging.
Oh Knuffeltijgertje wat een drukke week! Goed dat je een vergadering afzegt en tijd maakt voor vrienden. Vervelend zo'n lasagne die niet goed valt. Beterschap.
Fijn dat je zo'n goede ervaring hebt met het UWV Bloem. 2x3u zou inderdaad een mooie start zijn om terug te gaan werken. Duim voor je dat je over een maandje zo'n job tegen komt.
Ik zou zo graag weer willen gaan werken, maar merk dat ik nog teveel hele moeizame dagen heb. Ook is het hier niet zo simpel om (therapeutisch) te gaan werken. Dan mag ik niet op de ziekenkas blijven en moet ik een werkloosheidsuitkering aanvragen, en die doen dan weer moeilijk als je ziek bent. Nog even geduld hebben met de stap naar werk te zetten.
Veel liefs allemaal!
Wauw Inge 3x7u gewerkt, je gaat als een trein! Daar mag je echt wel trots op zijn. Wat leuk dat het etentje zo goed ging.
Oh Knuffeltijgertje wat een drukke week! Goed dat je een vergadering afzegt en tijd maakt voor vrienden. Vervelend zo'n lasagne die niet goed valt. Beterschap.
Fijn dat je zo'n goede ervaring hebt met het UWV Bloem. 2x3u zou inderdaad een mooie start zijn om terug te gaan werken. Duim voor je dat je over een maandje zo'n job tegen komt.
Ik zou zo graag weer willen gaan werken, maar merk dat ik nog teveel hele moeizame dagen heb. Ook is het hier niet zo simpel om (therapeutisch) te gaan werken. Dan mag ik niet op de ziekenkas blijven en moet ik een werkloosheidsuitkering aanvragen, en die doen dan weer moeilijk als je ziek bent. Nog even geduld hebben met de stap naar werk te zetten.
Veel liefs allemaal!
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 26 januari 2015 om 16:10
Hee allemaal!
Balen Vienna, dat je bij jullie niet therapeutisch mag werken in de ziektewet. Dus je moet meteen 100% aan de slag, als je weer gaat werken? Poehee. Zou vrijwilligerswerk ook niet mogen? Vind het zelf wel fijn, voel je je toch een beetje maatschappelijk nuttig ofzo, en geeft ook wel afleiding, al zit ik alleen maar een beetje te kletsen en theetjes te drinken met de oma's en ben rap ook weer weg
Knuffeltijgertje, hopelijk heeft de lasagna inmiddels je lichaam weer verlaten!
Wel grappig: geloofde mijn psychotherapeut eerst niet echt in burnout, ik geloof dat ik hem inmiddels wel 'believer' heb gemaakt. Hij gaf me het vakblad voor psychotherapie mee met een groot artikel over burnout en vroeg of ik kon zeggen of dat waardevol voor hem zou zijn (hij is een beetje lui). Wel interessant, het is een bepleiting van een biopsychologische zienswijze in plaats van het psychosociale model. Dat niet de burnout en vermoeidheid gevolgen zijn van psychische problematiek, maar dat de psychische klachten juist gevolg zijn van de overbelasting van biologische systemen. En dat beleid dat mensen aanzet tot maximale en zo snel mogelijke activatie niet effectief is. Maar dat eerst een objectieve energiemeting moet worden gedaan, om mensen nog niet te activeren wanneer er nog onvoldoende biologisch herstel heeft kunnen optreden. Kan ik me wel in vinden.
Wel afgesproken om donderdag mee te gaan doen met zijn hardloopgroep tegen depressie.... Heb er helemaal geen zin in eigenlijk behalve dat ik denk dat het misschien goed is om te leren beter te doseren en grenzen te bewaken.... Aan de andere kant doet er ook iemand mee met een kunstheup en iemand van 70, dus misschien zijn die net zo kneus als ik. Maar hardlopen: bleh! In de winter: bleh! In een groep: bleh! Maar denk dat ik het toch maar een kans geef, kan altijd nog afhaken.... toch?
Balen Vienna, dat je bij jullie niet therapeutisch mag werken in de ziektewet. Dus je moet meteen 100% aan de slag, als je weer gaat werken? Poehee. Zou vrijwilligerswerk ook niet mogen? Vind het zelf wel fijn, voel je je toch een beetje maatschappelijk nuttig ofzo, en geeft ook wel afleiding, al zit ik alleen maar een beetje te kletsen en theetjes te drinken met de oma's en ben rap ook weer weg
Knuffeltijgertje, hopelijk heeft de lasagna inmiddels je lichaam weer verlaten!
Wel grappig: geloofde mijn psychotherapeut eerst niet echt in burnout, ik geloof dat ik hem inmiddels wel 'believer' heb gemaakt. Hij gaf me het vakblad voor psychotherapie mee met een groot artikel over burnout en vroeg of ik kon zeggen of dat waardevol voor hem zou zijn (hij is een beetje lui). Wel interessant, het is een bepleiting van een biopsychologische zienswijze in plaats van het psychosociale model. Dat niet de burnout en vermoeidheid gevolgen zijn van psychische problematiek, maar dat de psychische klachten juist gevolg zijn van de overbelasting van biologische systemen. En dat beleid dat mensen aanzet tot maximale en zo snel mogelijke activatie niet effectief is. Maar dat eerst een objectieve energiemeting moet worden gedaan, om mensen nog niet te activeren wanneer er nog onvoldoende biologisch herstel heeft kunnen optreden. Kan ik me wel in vinden.
Wel afgesproken om donderdag mee te gaan doen met zijn hardloopgroep tegen depressie.... Heb er helemaal geen zin in eigenlijk behalve dat ik denk dat het misschien goed is om te leren beter te doseren en grenzen te bewaken.... Aan de andere kant doet er ook iemand mee met een kunstheup en iemand van 70, dus misschien zijn die net zo kneus als ik. Maar hardlopen: bleh! In de winter: bleh! In een groep: bleh! Maar denk dat ik het toch maar een kans geef, kan altijd nog afhaken.... toch?
maandag 26 januari 2015 om 17:51
Hahaha ik moet wel lachen om je schrijfstel Bloem, je schrijft leuk en levendig:-)
Succes met t hardlopen, wordt vast leuk!! Proberen waard:-), in een groep is denk ik wel echt lekkerder (om te starten sowieso) dan alleen, qua zelfdiscipline
Ik heb echt een lekker weekend gehad! Ik leef eindelijk weer echt lijkt het, erg fijn, na 1,5jaar zoveel met jezelf bezig zijn... Vandaag ook weer lekker 7u gewerkt, wel druk dagje doordat een collega door privé omstandigheden er plots niet was vandaag, dus zelfs wat patienten overgenomen en veel gebeld. Voel me nu wel wat moe, maar niet kapot!! Wie had dat gedacht:-). 1,5jaar geleden was ik al kapot toen ik na een maand thuiszitten, 2x2 uur probeerde, zonder echt iets te doen... En nu lukt t eindelijk weer!! Stimulans hopelijk voor jullie, dat het echt een keer weer lukt, ook al zit je nu nog zo diep... Want diep heb ik ook echt gezeten:-(.
Bloem, het klinkt mij ook logisch in de oren, dat het niet alleen een psychosociaal model is. Het is echt een combi! Je hoort ook weleens iets over een overbelaste bijnier.. Die oorzakelijk kan zijn. Ik denk ook echt dat er voor iedereen niet een eenduidige oorzaak is... Ook daarom slaat de ene therapie voor de één beter aan, en een ander helemaal niet.
Morgen alweer lekker vrij, dat voelt ook echt nog steeds heel fijn! Op kraamvisite bij een 5wkn oud meisje:-)
Fijne week allemaal!
Succes met t hardlopen, wordt vast leuk!! Proberen waard:-), in een groep is denk ik wel echt lekkerder (om te starten sowieso) dan alleen, qua zelfdiscipline
Ik heb echt een lekker weekend gehad! Ik leef eindelijk weer echt lijkt het, erg fijn, na 1,5jaar zoveel met jezelf bezig zijn... Vandaag ook weer lekker 7u gewerkt, wel druk dagje doordat een collega door privé omstandigheden er plots niet was vandaag, dus zelfs wat patienten overgenomen en veel gebeld. Voel me nu wel wat moe, maar niet kapot!! Wie had dat gedacht:-). 1,5jaar geleden was ik al kapot toen ik na een maand thuiszitten, 2x2 uur probeerde, zonder echt iets te doen... En nu lukt t eindelijk weer!! Stimulans hopelijk voor jullie, dat het echt een keer weer lukt, ook al zit je nu nog zo diep... Want diep heb ik ook echt gezeten:-(.
Bloem, het klinkt mij ook logisch in de oren, dat het niet alleen een psychosociaal model is. Het is echt een combi! Je hoort ook weleens iets over een overbelaste bijnier.. Die oorzakelijk kan zijn. Ik denk ook echt dat er voor iedereen niet een eenduidige oorzaak is... Ook daarom slaat de ene therapie voor de één beter aan, en een ander helemaal niet.
Morgen alweer lekker vrij, dat voelt ook echt nog steeds heel fijn! Op kraamvisite bij een 5wkn oud meisje:-)
Fijne week allemaal!
maandag 26 januari 2015 om 18:52
ingeb84 dank voor het delen van je bericht!! Al is het al van augustus, ik lees het nu pas en ik vind het een fijn bericht vol herkenning. Wat goed dat je inmiddels op 3x7u werken zit en dat je dat beschrijft met zoveel smileys erbij... super
Ik ben zelf 26 en ben sinds een half jaar burn out thuis, langzaam beginnen met opbouwen maar het wil niet echt lukken.. Vorige week van 2x4u terug naar 3x2uur gegaan, vandaag niet gegaan door grote weerstand & emoties. Soms vraag ik me af hoe ik hier in hemelsnaam uit ga komen, andere momenten zie ik het wel goed komen, hoe blijft de vraag.
Jong & burnout; Huh dat gaat toch helemaal niet samen?!?!? Gewoon ff uitrusten, of ga even lekker op vakantie dan kun je er weer tegen aan...
Ik zie het in elke blik, en sommige zeggen het ook. Ligt eraan met wie ik in gesprek ben maar soms vind ik het wel pijnlijk en kwetsend, helaas is er een hoop onbegrip..
Dit is een interessant artikel daar over!
chrisje.info/2015/01/20/liever-een-gebroken-been-wat-niemand-zegt-over-depressies-en-burnout/
Succes met je re-integratie en herstel zelfde voor alle andere lezeressen hier!
Ik ben zelf 26 en ben sinds een half jaar burn out thuis, langzaam beginnen met opbouwen maar het wil niet echt lukken.. Vorige week van 2x4u terug naar 3x2uur gegaan, vandaag niet gegaan door grote weerstand & emoties. Soms vraag ik me af hoe ik hier in hemelsnaam uit ga komen, andere momenten zie ik het wel goed komen, hoe blijft de vraag.
Jong & burnout; Huh dat gaat toch helemaal niet samen?!?!? Gewoon ff uitrusten, of ga even lekker op vakantie dan kun je er weer tegen aan...
Ik zie het in elke blik, en sommige zeggen het ook. Ligt eraan met wie ik in gesprek ben maar soms vind ik het wel pijnlijk en kwetsend, helaas is er een hoop onbegrip..
Dit is een interessant artikel daar over!
chrisje.info/2015/01/20/liever-een-gebroken-been-wat-niemand-zegt-over-depressies-en-burnout/
Succes met je re-integratie en herstel zelfde voor alle andere lezeressen hier!