Zwanger
alle pijlers
Angst voor de bevalling
maandag 8 september 2014 om 21:50
Hoi ladies,
Ik weet het, het is al honderden keren besproken maar wil het toch graag even kwijt.
Ik zit nu ongeveer halverwege mijn zwangerschap en ik ben gewoon ontzettend bang om te bevallen.
Ik heb vanaf jongs af aan vanuit thuis te horen gekregen hoe verschrikkelijk een bevalling is etc en dat is waarschijnlijk toch ergens blijven hangen.
Tuurlijk kan ik het vaak relativeren, miljoenen vrouwen zijn me voor gegaan ( en als bv een barbie het kan, ik al helemaal ) maar toch bekruipt me vaak een naar en angstig gevoel dat ik het niet lukt, dat ik in paniek raak, alle doem scenario's.. ( Ben om een of andere reden ook het meeste bang voor het baren zelf terwijl ik om me heen hoor dat dit juist een "verlossing" is)
Ik heb me al aangemeld voor zwangerschaps yoga en weeënbegleiding dus ik probeer me zo goed mogelijk voor te bereiden (voor zover dit mogelijk is). Misschien vrouwen met tips, positief verhaal na een angstige zwangerschap of een evt schop onder mijn kont is welkom.
Bedankt.
Ik weet het, het is al honderden keren besproken maar wil het toch graag even kwijt.
Ik zit nu ongeveer halverwege mijn zwangerschap en ik ben gewoon ontzettend bang om te bevallen.
Ik heb vanaf jongs af aan vanuit thuis te horen gekregen hoe verschrikkelijk een bevalling is etc en dat is waarschijnlijk toch ergens blijven hangen.
Tuurlijk kan ik het vaak relativeren, miljoenen vrouwen zijn me voor gegaan ( en als bv een barbie het kan, ik al helemaal ) maar toch bekruipt me vaak een naar en angstig gevoel dat ik het niet lukt, dat ik in paniek raak, alle doem scenario's.. ( Ben om een of andere reden ook het meeste bang voor het baren zelf terwijl ik om me heen hoor dat dit juist een "verlossing" is)
Ik heb me al aangemeld voor zwangerschaps yoga en weeënbegleiding dus ik probeer me zo goed mogelijk voor te bereiden (voor zover dit mogelijk is). Misschien vrouwen met tips, positief verhaal na een angstige zwangerschap of een evt schop onder mijn kont is welkom.
Bedankt.
dinsdag 9 september 2014 om 13:23
Ik was halverwege mijn zwangerschap van mijn eerste ook angstig voor de bevalling. Maar gaandeweg veranderde dat. Ik begon ernaar uit te kijken. De nieuwsgierigheid naar de baby won van de angst.
En ik, onzekere miep als ik ben, ben nog nooit zo zeker geweest van mezelf als tijdens mijn bevalling. Op de een of andere manier wist ik dat ik dit kon.
Geen idee wanneer mijn weeen zijn begonnen, bij aankomst zh had ik 4 cm. Uiteindelijk wel tegen het einde een weeenstorm gehad, welke niet prettig was, maar achteraf, is het punt wat me het meeste bij is gebleven, niet de pijn, niet het persen of de hechtingen of de spierpijn de dagen erna.
Wat me bij is gebleven is het eenzame en verdrietige gevoel dat ik mijn kindje pas na 2,5 uur echt kon zien en vasthouden om dat hij opstartproblemen had.
En nu mag ik binnenkort weer. Ik vind het ergens nu enger, niet het bevallen zelf, ondanks het risico op complicaties (heb een stollingsziekte), maar het regelen eromheen. Op het bevallen heb ik geen invloed, daar kan ik niks fout bij doen. Maar hoe regel ik de zorg rondom mijn oudste, hoe zorg ik voor het terugvinden van de balans, hoe hoe hoe....
Mijn tip, bespreek je angst, maak een bevallingsplan, maak honderden lijstjes (gaf mij vastigheid in onzekere tijden), en op het moment zelf, probeer in je bubbel te komen.
En ik, onzekere miep als ik ben, ben nog nooit zo zeker geweest van mezelf als tijdens mijn bevalling. Op de een of andere manier wist ik dat ik dit kon.
Geen idee wanneer mijn weeen zijn begonnen, bij aankomst zh had ik 4 cm. Uiteindelijk wel tegen het einde een weeenstorm gehad, welke niet prettig was, maar achteraf, is het punt wat me het meeste bij is gebleven, niet de pijn, niet het persen of de hechtingen of de spierpijn de dagen erna.
Wat me bij is gebleven is het eenzame en verdrietige gevoel dat ik mijn kindje pas na 2,5 uur echt kon zien en vasthouden om dat hij opstartproblemen had.
En nu mag ik binnenkort weer. Ik vind het ergens nu enger, niet het bevallen zelf, ondanks het risico op complicaties (heb een stollingsziekte), maar het regelen eromheen. Op het bevallen heb ik geen invloed, daar kan ik niks fout bij doen. Maar hoe regel ik de zorg rondom mijn oudste, hoe zorg ik voor het terugvinden van de balans, hoe hoe hoe....
Mijn tip, bespreek je angst, maak een bevallingsplan, maak honderden lijstjes (gaf mij vastigheid in onzekere tijden), en op het moment zelf, probeer in je bubbel te komen.
maandag 9 februari 2015 om 12:19
Lang geleden maar bij deze even een update! (Vind ik zelf altijd wel leuk)
Afgelopen zaterdag na een zwangerschap van 42 weken bevallen.
Alles wat er in principe "mis" kon gaan is gebeurd. Ingeleid met een ballon en hormonen, ruggenprik die maar even hielp, weeenstorm en tijdens het persen kreeg de baby het benauwd dus aan t zuurstof en zou ik nog een keer mogen proberen en anders een keizersnede. Uiteindelijk als een dolle geperst en is mini peach met een flinke knip en vacuümpomp geboren. Het was allemaal best heftig maar alle clichés zijn waar, hij was alle pijn waard! Ik lig lekker met m te knuffelen en ben zo gelukkig met m en zijn papa is de allerliefste en doet zoveel voor ons. (Mag ook wel eens gezegd worden!)
Afgelopen zaterdag na een zwangerschap van 42 weken bevallen.
Alles wat er in principe "mis" kon gaan is gebeurd. Ingeleid met een ballon en hormonen, ruggenprik die maar even hielp, weeenstorm en tijdens het persen kreeg de baby het benauwd dus aan t zuurstof en zou ik nog een keer mogen proberen en anders een keizersnede. Uiteindelijk als een dolle geperst en is mini peach met een flinke knip en vacuümpomp geboren. Het was allemaal best heftig maar alle clichés zijn waar, hij was alle pijn waard! Ik lig lekker met m te knuffelen en ben zo gelukkig met m en zijn papa is de allerliefste en doet zoveel voor ons. (Mag ook wel eens gezegd worden!)
maandag 9 februari 2015 om 17:39
Gefeliciteerd met je zoon ze zijn zo heerlijk, zo vers uit de buik
Klinkt heftig zeg! Wees er op voorbereid dat je misschien nog wel flashbacks krijgt van zo'n bevalling waar je emotioneel op kan reageren. Niet van schrikken, dat is onderdeel van verwerken. Ik hoop dat de fysieke schade maar vlot mag herstellen en je dat avontuur mentaal achter je kan laten.
Klinkt heftig zeg! Wees er op voorbereid dat je misschien nog wel flashbacks krijgt van zo'n bevalling waar je emotioneel op kan reageren. Niet van schrikken, dat is onderdeel van verwerken. Ik hoop dat de fysieke schade maar vlot mag herstellen en je dat avontuur mentaal achter je kan laten.
donderdag 19 februari 2015 om 15:52
meid... ik was banger dan bang.. maar kijk om je heen, iedere vrouw lukt het...
ik merkte dat ik tijdens mijn weeen een soort in mezelf keerde en was ontzettend rustig.. had op dat moment echt zo iets van het komt zo als het komt..
inmiddels een heerlijk zoontje van 4,5 maand...
en het klopt wat ze zeggen, je vergeet al heeeel snel hoe erg het was!
ik merkte dat ik tijdens mijn weeen een soort in mezelf keerde en was ontzettend rustig.. had op dat moment echt zo iets van het komt zo als het komt..
inmiddels een heerlijk zoontje van 4,5 maand...
en het klopt wat ze zeggen, je vergeet al heeeel snel hoe erg het was!
