Bizarre eters

Patat met een kippenpoot,appelmoes en doperwtjes dat vond ik vroegah het lekkerste wat er bestond..

quote:Dreamer schreef op 02 maart 2015 @ 14:49:

[...]





Het is denk ik ook een soort trechter; grootouders vinden iets niet lekker, en geven dat hun kinderen niet. Die kinderen eten dat niet, want nooit gehad, en lusten van wat hun aangeboden is ook weer wat niet. Zij geven daardoor hun kinderen nóg weer minder.

Tenminste, zo zou het kunnen gaan.



Wij aten thuis heel gevarieerd, maar pompoen eet ik pas sinds een paar jaar. Had ik daarvoor nooit gehad. Wel paprika's, terwijl die in mijn jeugd nog redelijk exotisch waren. (ja, echt.. ) Mijn vader had op Mediterrane landen gevaren en was helemaal blij toen dit soort eten bij ons in de schappen normaal werd Een vriend van mij kon vertellen wanneer hij voor het eerst een paprika at.



Verder leren kinderen te eten wat ze voorgeschoteld krijgen, maar hun voorkeur hoeft niet per se uit te gaan naar ongezond. Mijn dochter maakte ik echt blij met fruit. Mijn zoon alweer wat minder. De jongen, waar ik eerder van sprak, wilde juist helemaal geen zoetigheid. En nog steeds maak je hem daar niet blij mee.



Grappig, pompoen heb ik als kind ook nooit gehad. Net als broccoli en olijven, dat kende ik helemaal niet totdat ik zelf mee ging koken. Rijst en noedels aten wij thuis nooit behalve de nasi en bami van de afhaalchinees af en toe. Het was aardappelen, groente en vlees en een keer in de week macaroni (van die snelkokende elleboogjes, inderdaad soms ook met Smac) of spaghetti, andere pastasoorten waren er toen niet. Lasagne, ook nooit gehad thuis, net als bulgur, couscous en andere granen. Paprika's waren er wel maar die werden volgens mij ook toen al gewoon in Nederland gekweekt in de kassen, dus niet echt exotisch. En ik lust echt alle groenten. Ik weet nog dat ik als kind niet van tuinbonen hield, maar dat waren die taaie dingen met zo'n dik vel en dan kreeg je er ook nog zo'n dikke bloemsaus bij. Maar moest het toch eten.

Maar jong en dubbelgedopt zoals ik ze nu zelf wel eens door de bulgur of couscous doe met gegrilde zalm, heerlijk!

quote:diamond-gloss schreef op 01 maart 2015 @ 19:55:

[...]



Dit is toch gewoon mishandeling?

Ik mag hopen dat je dat stel mafkezen die zich jouw ouders noemen heel ver uit je leven hebt geschopt?



Tjee, ik moest zoeken naar mijn reactie, en moet alles nog lezen maar, ja, dat is mishandeling idd. Toch dachten mijn ouders, moeder en stiefvader dus, dat ze er niks verkeerd aan deden. Het gebeurde ook niet elke dag. In een van de laatste gesprekken die ik met mijn moeder had voordat ik haar idd uit mijn leven schrapte en vice versa, was dat ze vond dat we niet mishandeld waren omdat we niet ELKE dag geslagen werden. Nee, dat klopt. Er gingen wel eens dagen voorbij zonder geweld. Maar niet veel.



En al doe je dat maar 1 keer in een kind zijn/haar jeugd, kun je er al een trauma aan overhouden. We hebben helaas niet allemaal een olifantenhuid. En mijn stiefvader deed nog veel meer dingen zo gruwelijk verkeerd en met zoveel geweld, dat ik het als een wonder beschouw dat ik mijn jeugd overleefd heb.



Mijn moeder was degene die besloot wat er op tafel kwam. En dat moest zo gezond mogelijk zijn. Met veel vezels dus alles volkoren. Zonder zout. Niet teveel vet en suiker. Vegetarisch maar wel lacto ovo en kaas aten we ook gewoon. Geen sausjes erbij. Veeeel groente en veel soorten groente. Ik moest hard lachen als een ander kind niet wist wat een courgette was of een avocado. En mijn moeder was heel goed in supergezond eten op tafel zetten.



Het is maar goed dat ik zo'n leergierig kind was. Want ze vertelde me precies waarom ze welke voeding koos. Leerde me van alles wat voor vitamine erin zit en waarom wij vegetariers goed moet letten op de voedingswaardes. Genoeg eiwitten. Genoeg vitamine B. Ik heb alles onthouden. En pas dat nog steeds toe. Er is alleen 1 probleem. Het moet heel veel smaak hebben. Ik gebruik veel te veel zout, kruiden, knoflook, peper en zuur/zoet. Vooral veel teveel zout.



En alleen omdat iets gezond is, zal ik het niet eten. Dat is me letterlijk met de paplepel ingepropt dus dat eet ik niet. Ik moet het lekker vinden om het te kunnen eten. Dat wordt beschouwd als kinderlijk dus dat verberg ik in den openbare. Sommige dingen kan ik niet doorslikken omdat ik ze zo vies vind en mijn keel op slot gaat. Of het eruit werpt met geweld.



En er moeten geen principiele bezwaren aan hangen, daar ben ik heel gevoelig voor. Het liefst at ik alles biologisch en ecologisch etc. Maar als ik daarin tuin, eet ik zometeen alleen nog maar zelfgeknipt vers gras. Vertel mij over uitbuiting, mishandeling of verwaarlozing van bv dieren tijdens de productie van voedsel en ik eet het nooit meer. Daarom probeer ik niet teveel te luisteren naar hype's en trends als het gaat om gezond eten maar naar de ouderwetse wijsheden. Ik eet al geen vlees en Hollandse pot en dat is wel genoeg qua vermijding. En ik kan dus ook erg ongezond eten omdat ik veel dingen flauw vind smaken. Dat doet me denken aan het dwingende, mishandelende optreden van mijn stiefvader en de flauwte van het eten wat mijn moeder maakte.



Ik probeer om niet de baby eruit te gooien met het badwater dus gezond is nog steeds mijn norm. Ik haal hem alleen weinig. Ik weet wel veel over voedsel en dat is dan weer handig, ik wist allang dat guji bessen en lijnzaad in je yoghurt overdreven is. Maar het trekt me wel aan. Mijn vriend is een onverbeterlijke carnivoor en Bourgondier en die heeft me overgebracht naar de dark side, hahaha. Ik bak nu zijn biefstukken en rib eye's met plezier. Maar als ik alleen was gebleven, at ik nu waarschijnlijk mee met mijn konijnen. Nu eet ik niet zo gezond maar ik ben er ook niet op een gedwongen manier mee bezig. En ik kan gewoon uit eten gaan als ik wil. Maar het kostte wel wat energie en denkwerk om uit te puzzelen waarom ik eet zoals ik eet.



Ik lust veel meer dan de mensen vanavond op tv. Maar ik kan me er alles bij voorstellen als iemand weigerachtig gedrag vertoont bij voedsel. Ik ga er dan eigenlijk al een beetje vanuit, dat er een zelfde soort geschiedenis achter zit als de mijne maar dat hoeft niet natuurlijk. Eten is wel heel basaal en essentieel voor mensen dus daarin kunnen allerlei ervaringen een rol in spelen. Ik ben dus ook benieuwd.

Mijn moeder kwam ook nooit verder dan Hollandse pot en dan nog was het een drama..

Koken kan ze nog steeds niet..

En idd macaroni met smac en een blikje tomatenpuree was wel het meeste exotische wat mijn moeder maakte..

Maar ik eet zo'n beetje alles wel al maak ik het zelf wel heel anders klaar dan mijn moeder..

Nou ja behalve worteltjes dan want die maak ik nooit..

Zelf hou ik erg van koken en allerlei recepten uitproberen.

Bij mij is de reactie als volgt: gezond eten=dwang/geweld. En als je dat niet kunt doorbreken, kun je je hele leven boterhammen met hagelslag eten en niks anders.

quote:gladoortje74 schreef op 02 maart 2015 @ 16:32:

Bij mij is de reactie als volgt: gezond eten=dwang/geweld. En als je dat niet kunt doorbreken, kun je je hele leven boterhammen met hagelslag eten en niks anders.

Dat geloof ik idd graag en zoals ik al zei bij die mensen van dat programma is het ook meer dan alleen lussiknie williknie.

Wat jouw ouders gedaan hebben is gewoon pure mishandeling en dat je daardoor een verknipt beeld en een verknipte relatie met eten hebt vind ik dan ook helemaal niet raar..

ik ben ook van de generatie waar de macaroni net in opkomst was en idd elleboogjes met smac of blikham en tomatenketchup. Ik vind elleboogjes nog steeds niks aan. Zal het zelf echt nooit maken, terwijl ik alle andere pastasoorten wel lekker vind.

Ik was een hele makkelijke eter, er waren weinig dingen die ik echt niet lustte en die hoefde ik ook niet te eten. Dingen waarvan mijn moeder wist dat ik het niet zo lekker vond, moest ik wel eten zoals spinazie a la bloeb en aardappelpuree. Tegenwoordig vind ik aardappelpuree heerlijk, maar spinazie het liefste bladspinazie, a la bloeb blijf ik babyvoer vinden

Maar ik vind het net zo goed niet getuigen van goed ouderschap om je kind alleen maar brood met hagelslag te laten eten en je kind zo willens en wetens in een eetstoornis te manoevreren. Omdat het zo zielig is dat Pietje niets lust en toch wat moet eten, omdat Pietje anders een hoop stampij gaat maken en je de ballen niet hebt om dat te negeren, omdat je geen hulp gaat zoeken als blijkt dat dat eten van Pietje niet gewoon een faaaase is.

En dan achteraf gaan jammeren dat het toch zo vreselijk is dat Pietje die eetstoornis heeft. Duh, daar heb je dan zelf ook de hand in gehad hoor.

Dat is het fijne van op jezelf wonen Roos,je hoeft alleen maar klaar te maken wat je zelf lekker vindt.

Toen ik rond mijn twintigste op mezelf ging heb ik dus ook als eerste worteltjes van het menu geschrapt en de maizena groentesausjes

Wel grappig eigenlijk; er wordt vaak gezegd 'als je het 5 - 10 keer gehad hebt, lust je het' toch is het vervolgens heel normaal dat je bepaalde gerechten, die je vroeger moest eten, niet lust. Dat spreekt elkaar dan toch tegen he?

quote:Lughnasadh schreef op 02 maart 2015 @ 16:49:

Maar ik vind het net zo goed niet getuigen van goed ouderschap om je kind alleen maar brood met hagelslag te laten eten en je kind zo willens en wetens in een eetstoornis te manoevreren. Omdat het zo zielig is dat Pietje niets lust en toch wat moet eten, omdat Pietje anders een hoop stampij gaat maken en je de ballen niet hebt om dat te negeren, omdat je geen hulp gaat zoeken als blijkt dat dat eten van Pietje niet gewoon een faaaase is.

En dan achteraf gaan jammeren dat het toch zo vreselijk is dat Pietje die eetstoornis heeft. Duh, daar heb je dan zelf ook de hand in gehad hoor.

Eens.!

Mijn kinderen mogen best iets hebben wat ze absoluut niet lusten maar wat ze niet echt lekker vinden moeten ze gewoon eten..

Mijn dochter is een puber nou als ik die haar gang laat gaan dan leeft ze op patat en domino's pizza..

Pech voor haar dus..

quote:Lughnasadh schreef op 02 maart 2015 @ 16:49:

Maar ik vind het net zo goed niet getuigen van goed ouderschap om je kind alleen maar brood met hagelslag te laten eten en je kind zo willens en wetens in een eetstoornis te manoevreren. Omdat het zo zielig is dat Pietje niets lust en toch wat moet eten, omdat Pietje anders een hoop stampij gaat maken en je de ballen niet hebt om dat te negeren, omdat je geen hulp gaat zoeken als blijkt dat dat eten van Pietje niet gewoon een faaaase is.

En dan achteraf gaan jammeren dat het toch zo vreselijk is dat Pietje die eetstoornis heeft. Duh, daar heb je dan zelf ook de hand in gehad hoor.



het verhaal van Gladoortje is natuurlijk extreem, maar verder is het denk ik best lastig om ergens en overal een middenmoot in te vinden. Wanneer dwing je wel, wanneer geef je toe. Niet alleen met eten.



Ik hoop dat het feit dat mijn kinderen goed eten deels aan mij en onze opvoeding te danken is, maar ik geloof ook dat er bepaalde dingen niet te sturen zijn. Alleen witbrood met hagelslag is een extremiteit. Natuurlijk. Maar wanneer is het nog gewoon? Waar ligt de grens?

quote:Dreamer schreef op 02 maart 2015 @ 16:53:

Wel grappig eigenlijk; er wordt vaak gezegd 'als je het 5 - 10 keer gehad hebt, lust je het' toch is het vervolgens heel normaal dat je bepaalde gerechten, die je vroeger moest eten, niet lust. Dat spreekt elkaar dan toch tegen he? En toch hè om maar bij mijn worteltjes te blijven mocht ik bij jou komen eten en jij hebt die overheerlijke krengen klaargemaakt dan zal ik ze zeker opeten net als vroegah maar ik weiger dus om ze zelf in huis te halen..

quote:Dreamer schreef op 02 maart 2015 @ 16:55:

[...]





het verhaal van Gladoortje is natuurlijk extreem, maar verder is het denk ik best lastig om ergens en overal een middenmoot in te vinden. Wanneer dwing je wel, wanneer geef je toe. Niet alleen met eten.



Ik hoop dat het feit dat mijn kinderen goed eten deels aan mij en onze opvoeding te danken is, maar ik geloof ook dat er bepaalde dingen niet te sturen zijn. Alleen witbrood met hagelslag is een extremiteit. Natuurlijk. Maar wanneer is het nog gewoon? Waar ligt de grens? en wat als het ene kind wel alles eet en het andere niet? Is de opvoeding dan mislukt?

quote:diamond-gloss schreef op 02 maart 2015 @ 16:52:

Dat is het fijne van op jezelf wonen Roos,je hoeft alleen maar klaar te maken wat je zelf lekker vindt.

Toen ik rond mijn twintigste op mezelf ging heb ik dus ook als eerste worteltjes van het menu geschrapt en de maizena groentesausjes gelukkig heb ik een moeder die van experimenteren houdt en geen groot liefhebber van agv, dus ik had weinig te klagen verder

quote:diamond-gloss schreef op 02 maart 2015 @ 16:37:

[...]



Dat geloof ik idd graag en zoals ik al zei bij die mensen van dat programma is het ook meer dan alleen lussiknie williknie.

Wat jouw ouders gedaan hebben is gewoon pure mishandeling en dat je daardoor een verknipt beeld en een verknipte relatie met eten hebt vind ik dan ook helemaal niet raar..



Dankjewel. Als ik vertel hoe het zit met mij en eten, snappen mensen het meestal ook wel. Maar het is wel een lang verhaal. En als ik dan eens samen met mensen eet die me niet door en door kennen, wat ik bijna nooit doe, wil ik liever van mijn eten, mensen en de sfeer genieten dan praten over mijn verleden.



Ik had vroeger een vriendinnetje die vaak tegen me zei, doe maar lekker veel zout erop hoor, als jij dat nou lekker vindt. Dat vond ik altijd zo lief. Jij ook bedankt voor je begrip. Dat klinkt stom maar door mensen zoals jij kan ik mijn pijnlijke verleden achter me laten. Een beetje begrip, kan wonderen doen.

quote:rosanna08 schreef op 02 maart 2015 @ 16:58:

[...]



gelukkig heb ik een moeder die van experimenteren houdt en geen groot liefhebber van agv, dus ik had weinig te klagen verder

Mijn moeder eet intussen wel nasi enzo en lust ook eigenlijk alles wel maar ze houd dus absoluut niet van koken.

Bij mij proeft en eet ze alles wel eigenlijk..

quote:gladoortje74 schreef op 02 maart 2015 @ 16:59:

[...]





Dankjewel. Als ik vertel hoe het zit met mij en eten, snappen mensen het meestal ook wel. Maar het is wel een lang verhaal. En als ik dan eens samen met mensen eet die me niet door en door kennen, wat ik bijna nooit doe, wil ik liever van mijn eten, mensen en de sfeer genieten dan praten over mijn verleden.



Ik had vroeger een vriendinnetje die vaak tegen me zei, doe maar lekker veel zout erop hoor, als jij dat nou lekker vindt. Dat vond ik altijd zo lief. Jij ook bedankt voor je begrip. Dat klinkt stom maar door mensen zoals jij kan ik mijn pijnlijke verleden achter me laten. Een beetje begrip, kan wonderen doen.

Ik zou daar ook geen enkel probleem mee hebben.

Als je bij mij zou komen eten dan zou ik vragen 'wat eet je graag' en dat dan klaarmaken,zoutpot op tafel en je gooit er maar zoveel op als je zelf wil.

Kunnen we het tenminste gezellig houden zonder pijnlijke vragen..

Voor mij is de grens dat er variatie in het voedsel moet zitten, er genoeg vitaminen en mineralen binnenkomen en er progressie in het dingen lusten moet zitten. Mijn zoon heeft een jaar op alleen brood met chocopasta en yomild geleefd, wat we ook aanboden. Hij kreeg bloedarmoede, verstopping en uiteindelijk overloopdiarree. Na een half jaar zijn we aan de bel gaan trekken en na nog een half jaar kreeg hij eettherapie.

Heel langzamerhand zijn er voedingsmiddelen bij gekomen in die therapie. Hij is begonnen met 1 sperzieboontje en een hapje aardappel. Hij eet inmiddels goed, maar daar zijn wel jaren overheen gegaan.



Dwingen heeft geen enkel nut. Dan gaat de kont tegen de krib. Niet toegeven aan gejammer en gedrein, geen bammetjes smeren omdat er niet gegeten wenst te worden. Op de korte termijn sorteert dat effect, op de lange termijn sorteert dat in enorm eenzijdig gaan eten of zelfs een stoornis ontwikkelen.

Mensen moeten niet zo bang zijn om hulp te vragen als ze er zelf niet meer uitkomen. Het is geen schande om toe te geven dat je het niet redt.

quote:Dreamer schreef op 02 maart 2015 @ 16:53:

Wel grappig eigenlijk; er wordt vaak gezegd 'als je het 5 - 10 keer gehad hebt, lust je het' toch is het vervolgens heel normaal dat je bepaalde gerechten, die je vroeger moest eten, niet lust. Dat spreekt elkaar dan toch tegen he?





Nou, bij mij is dat dus wel gelukt, op de melk en de vetrand na. (Melk ligt bij mij ook niet lekker op de maag, zoals bij veel mensen)



Wat ik als kind niet lekker vond en toch moest eten, zoals spruitjes, bloemkool, bietjes, koolrabi, andijvie etc. ben ik wel lekker gaan vinden, juist door het vaak te eten.



Tuurlijk zijn er altijd voorkeuren (ik eet liever pasta dan gekookte aardappel, bijvoorbeeld als ik dan toch mag kiezen) en maakt de een dingen beter klaar dan de ander, maar dingen écht niet lusten, dat is een ander verhaal. En vooral als dat heel veel dingen zijn.

quote:diamond-gloss schreef op 02 maart 2015 @ 16:30:

Mijn moeder kwam ook nooit verder dan Hollandse pot en dan nog was het een drama..

Koken kan ze nog steeds niet..

En idd macaroni met smac en een blikje tomatenpuree was wel het meeste exotische wat mijn moeder maakte..

Maar ik eet zo'n beetje alles wel al maak ik het zelf wel heel anders klaar dan mijn moeder..

Nou ja behalve worteltjes dan want die maak ik nooit..

Zelf hou ik erg van koken en allerlei recepten uitproberen.





Ook alle groenten "aangemaakt" met zo'n goor maizena papje?

Hier vroeger ook altijd AGV, mijn vader bliefde niks anders. Oh ja, gehaktschotel van de knorr, dat was het meest exotische wat er op tafel kwam. Toen ik later eens macaroni met een lekkere verse saus maakte voor mijn vader toen vond ie het stiekem toch wel lekker.



Wij moesten vroeger ook ons bord leeg eten, mijn zus zat eens meer te kletsen dan te eten en mijn vader werd het zat; toetje kwam op tafel (melk met beschuit en suiker, ja ja) en hij goot zo toetje over half leeggegeten bord. En mooi dat ze het op moest eten. Bah, bah, bah.



Onze oudste zoon eet ook het liefst eenzijdig, groenten en fruit vind ie niet lekker (boter, kaas, pasta, rijst en vis ook niet) Tot ie 2.5 jaar was at ie alles, eerst van zijn eigen bord om vervolgens bij ons mee te eten. Van de ene op de andere dag was het over en sindsdien is het een zeurpiet met eten.

Maar er wordt hier eten gemaakt en als je het niet zo lekker vindt dan eet je maar wat minder, heb je nog honger dan ligt er altijd fruit wat je mag pakken.

Ik vind trouwens ook gewoon dat kinderen voedzaam en eiwitrijk horen te eten. Ik was toen ik nog begeleider was, niet flexibel als het om eten ging. Dwz ik hield me aan de regels. De kinderen mochten twee dingen kiezen die ze echt echt niet lusten. Als dat op het menu stond, mochten ze een boterham eten. En anders, als hun bord niet leeg was, geen toetje. Ze mochten zelf opscheppen maar onder toezicht. En daar was ik ook 'normaal' in, dus ongeveer 2-3 aardappels en twee scheppen groente. Grotere eters/in een groeispurt wat meer. Vlees of eieren moesten wel op. En s morgens 1 boterham zoet en 1 boterham hartig.



Maar ik heb echt geen idee hoe ik mijn kinderen gevoed had als ik zelf moeder was geworden. Ik heb later in mijn leven pas geleerd wat normaal eten is. Als in, gemiddeld, voedzaam, gezond en lekker. Ik denk niet dat ik ze vegetarisch zou laten eten. Gelukkig hoef ik niet te kiezen want ik ga niet aan kinderen beginnen. Veeeeeel te ingewikkeld. Ik ben 40 en ben nog niet klaar met mezelf uitvogelen.



Ik zeg dus, niet te ingewikkeld over eten doen tegen kinderen. En zeker niet dwangvoeren, gewoon voeren, voor straf op de gang zetten, eten koud op laten eten of anderzins straffen. Je kunt het toetje als beloning of straf gebruiken en wat basisregels invoeren. Maar maak er geen strijd van. En onderhandelen zou ik niet aanraden, dat deed ik niet als begeleider. Want met sommige kinderen kun je dan praten tot het ochtendgloren, haha.



Als kinderen het eten altijd vies of niet lekker vinden, het kan helpen om wat tips te halen uit de allerhande ed, waar ze vaak kinderrecepten in plaatsen. Kinderen houden van zoete smaken en je kunt iets creatiever gaan koken zodat ze niet alles vies vinden. Maar vitamines zijn wel belangrijk in de groei. Dus soms, meestal voor sommige kinderen, is het niet anders dan wachten tot je 18 bent. Dan kun je alles eten wat je wil. Bij moeilijke eters zou ik waarschijnlijk veel afwisseling bieden. Gekookte wortels door een omelet zijn niet hetzelfde als gekookte wortels met mosterdsaus of gekookte wortels met gebakken champignons bv.



Ik vind persoonlijk dat gezond eten voor jong volwassenen niet zo heel belangrijk is, 18-25, want op die leeftijd kun je leven op een zak drop. Maar daarna wordt het weer belangrijker. En voor kinderen vind ik gezond eten het allerbelangrijkst. Het is het alleen niet waard om je kind een eetprobleem mee te geven dus blijf nadenken. Positief werkt altijd beter dan negatief bij kinderen.

quote:dubbeltje4 schreef op 02 maart 2015 @ 14:20:

[...]



Ik geloof er helemaal niets van, dat kinderen dit soort eten van nature lekker vinden.

Ik geloof wel, dat ouders aannemen dat alle kinderen dit soort voedsel lekker vinden en het ook zo presenteren aan hun kinderen.Eten is niet alleen de smaak, maar ook gevoel. Dus het gevoel van dat knakworstje dat zo lekker knakt in je mond, die zachte appelmoes en zo'n frietje dat lekker krokant is. Die combinatie doet ok al veel. Dus knakworteltjes doen het misschien ook wel goed bij de friet met appelmoes

wat mij opvalt, ook in topics hier over peuters die niet willen eten, is dat de meeste kindjes heel veel eten als ze net mee gaan eten, maar dat er ergens een kentering komt. Hoe zou dat komen?

@diamond gloss, je bent een lieverd!