Entertainment
alle pijlers
Bizarre eters
zaterdag 28 februari 2015 om 10:36
Nieuw bij RTL5: Bizarre Eters
Verslaafd aan spaghetti met kaas, 70 pakjes kant-en-klare noedelsoep per dag of alleen wit brood met hagelslag? Sommige mensen lusten zó weinig dat hun gezondheid en sociale leven heel wat te verduren krijgen. In Bizarre Eters worden deze extreem moeilijke eters geholpen om weer een gezond eetpatroon op te bouwen. In elke aflevering worden twee kandidaten gevolgd en bijgestaan door voedingspsycholoog Lieveke Goossens. Zal het de kandidaten lukken hun einddoel te bereiken? Vanaf maandag 2 maart wekelijks om 21:30 uur bij RTL 5.
Ik kan mij er dus helemaal niets bij voorstellen. Ben wat dat betreft een bourgondiër. Uiteraard ga ik kijken, ben benieuwd of het de kandidaten lukt om ook andere dingen te gaan eten.
Gaan jullie ook kijken?
Verslaafd aan spaghetti met kaas, 70 pakjes kant-en-klare noedelsoep per dag of alleen wit brood met hagelslag? Sommige mensen lusten zó weinig dat hun gezondheid en sociale leven heel wat te verduren krijgen. In Bizarre Eters worden deze extreem moeilijke eters geholpen om weer een gezond eetpatroon op te bouwen. In elke aflevering worden twee kandidaten gevolgd en bijgestaan door voedingspsycholoog Lieveke Goossens. Zal het de kandidaten lukken hun einddoel te bereiken? Vanaf maandag 2 maart wekelijks om 21:30 uur bij RTL 5.
Ik kan mij er dus helemaal niets bij voorstellen. Ben wat dat betreft een bourgondiër. Uiteraard ga ik kijken, ben benieuwd of het de kandidaten lukt om ook andere dingen te gaan eten.
Gaan jullie ook kijken?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 24 maart 2015 om 12:51
quote:Lughnasadh schreef op 24 maart 2015 @ 12:49:
Het is veelal een aangeleerde "angst", gefaciliteerd door ouders die enerzijds niet willen dat hun kind "honger lijdt" (en dus maar blijven voorzetten wat het kind wel wil eten en niet van gaat kokken) want dat is zielig en anderzijds niet inzien dat dat faciliteren uiteindelijk nog veel zieliger is, want eetstoornissen uitlokt.
Bij het gros van deze mensen is het zo gegaan, als je de verhalen van de ouders hoort. iedere fobie is een aangeleerde angst
Het is veelal een aangeleerde "angst", gefaciliteerd door ouders die enerzijds niet willen dat hun kind "honger lijdt" (en dus maar blijven voorzetten wat het kind wel wil eten en niet van gaat kokken) want dat is zielig en anderzijds niet inzien dat dat faciliteren uiteindelijk nog veel zieliger is, want eetstoornissen uitlokt.
Bij het gros van deze mensen is het zo gegaan, als je de verhalen van de ouders hoort. iedere fobie is een aangeleerde angst
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 24 maart 2015 om 12:52
quote:appeltjesgroen schreef op 24 maart 2015 @ 12:42:
[...]
(Beetje off-topic, maar toch even voor de goede orde: ook van een spinnenfobie kun je vreselijk last hebben. Sommigen durven jarenlang de deur niet uit omdat er spinnenwebben (en dus spinnen) in het ligusterheggetje van de buren zitten, of durven geen supermarkt in uit angst voor tropische spinnen uit de bananendozen. Kan echt verlammend zijn, funest voor je sociale contacten. Een echte fobie is meer dan in de gordijnen springen als er onverwachts een spin voorbij loopt en iemand anders vragen 'm weg te halen. Het heet eigenlijk pas een fobie als het je hele leven beheerst, anders ben je gewoon 'bang voor ...')Oh, nooit geweten dat dat zo heftig kon zijn. Naar mijn idee gaat dit wel een beetje verder dan 'gewoon' een spinnenfobie, dat is bijna een gegeneraliseerde angststoornis als je al bang bent voor een spin die er nog niet eens is.
[...]
(Beetje off-topic, maar toch even voor de goede orde: ook van een spinnenfobie kun je vreselijk last hebben. Sommigen durven jarenlang de deur niet uit omdat er spinnenwebben (en dus spinnen) in het ligusterheggetje van de buren zitten, of durven geen supermarkt in uit angst voor tropische spinnen uit de bananendozen. Kan echt verlammend zijn, funest voor je sociale contacten. Een echte fobie is meer dan in de gordijnen springen als er onverwachts een spin voorbij loopt en iemand anders vragen 'm weg te halen. Het heet eigenlijk pas een fobie als het je hele leven beheerst, anders ben je gewoon 'bang voor ...')Oh, nooit geweten dat dat zo heftig kon zijn. Naar mijn idee gaat dit wel een beetje verder dan 'gewoon' een spinnenfobie, dat is bijna een gegeneraliseerde angststoornis als je al bang bent voor een spin die er nog niet eens is.
.
dinsdag 24 maart 2015 om 12:54
quote:rosanna08 schreef op 24 maart 2015 @ 12:51:
[...]
iedere fobie is een aangeleerde angst Dat is niet helemaal waar. Angst voor spinnen en slangen en andere giftige beesten schijnt niet (altijd) aangeleerd te zijn, maar 'in de genen' te zitten. Een soort overlevings-instinct dat heftiger is ontwikkeld dan normaal. Net zoals mensen van nature een afkeer van bitter hebben (want dat kan wijzen op giftigheid). Je moet juist leren om over die angst heen te stappen.
[...]
iedere fobie is een aangeleerde angst Dat is niet helemaal waar. Angst voor spinnen en slangen en andere giftige beesten schijnt niet (altijd) aangeleerd te zijn, maar 'in de genen' te zitten. Een soort overlevings-instinct dat heftiger is ontwikkeld dan normaal. Net zoals mensen van nature een afkeer van bitter hebben (want dat kan wijzen op giftigheid). Je moet juist leren om over die angst heen te stappen.
.
dinsdag 24 maart 2015 om 12:54
quote:calvijn1 schreef op 24 maart 2015 @ 12:18:
Dit programma heeft iig niet bijgedragen aan begrip voor deze eetstoornis, dat is wel duidelijk.
Heeeel jammer
Je moet het ook niet overdrijven. Zeker, er waren mensen bij die echt een groot probleem tussen de oren hadden. Maar die meid met die pasta, en die jongen met die noedels, die waren gewoon nukkig. Ze wilden gewoon niet. Tja, om daar nu stichting Korrelatie voor in te seinen...
Positief vond ik wel dat die jongen die eerst alleen maar de -door zijn moeder gesmeerde- boterhammen met hagelslag at, die zat gisteren gewoon bruin brood met beleg en fruitsalade te eten, zo te zien nog met smaak ook. Extra knap met al die kokkende mensen om hem heen.... maar verbazingwekkend hoe snel dat enorme probleem dus opgelost kan worden, bij hem dan. Juist omdat het tussen de oren zit?
Dit programma heeft iig niet bijgedragen aan begrip voor deze eetstoornis, dat is wel duidelijk.
Heeeel jammer
Je moet het ook niet overdrijven. Zeker, er waren mensen bij die echt een groot probleem tussen de oren hadden. Maar die meid met die pasta, en die jongen met die noedels, die waren gewoon nukkig. Ze wilden gewoon niet. Tja, om daar nu stichting Korrelatie voor in te seinen...
Positief vond ik wel dat die jongen die eerst alleen maar de -door zijn moeder gesmeerde- boterhammen met hagelslag at, die zat gisteren gewoon bruin brood met beleg en fruitsalade te eten, zo te zien nog met smaak ook. Extra knap met al die kokkende mensen om hem heen.... maar verbazingwekkend hoe snel dat enorme probleem dus opgelost kan worden, bij hem dan. Juist omdat het tussen de oren zit?
dinsdag 24 maart 2015 om 12:56
Ik heb er ook nooit wat meegedaan. Heb het ook nooit als lastig ervaren. Er zijn genoeg dingen die ik wel lust en eet.
Situaties waarin ik iets moet eten weet ik goed te omzeilen.
Wat ik in dit programma herken is het niet door kunnen slikken en het paniekgevoel dat dat geeft.
Bij mij zelf is het niet eens de smaak, maar de structuur van iets wat ik vervelend vind.
Bijv: ik lust appel, maar ik verafschuw het gevoel van met mijn tanden in een schil te moeten bjjten. Gevolg: ik eet geen ongeschilde appels
Situaties waarin ik iets moet eten weet ik goed te omzeilen.
Wat ik in dit programma herken is het niet door kunnen slikken en het paniekgevoel dat dat geeft.
Bij mij zelf is het niet eens de smaak, maar de structuur van iets wat ik vervelend vind.
Bijv: ik lust appel, maar ik verafschuw het gevoel van met mijn tanden in een schil te moeten bjjten. Gevolg: ik eet geen ongeschilde appels
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 24 maart 2015 om 12:59
Als het alleen om een appeltje gaat heb je er idd niet veel last van en weinig reden om er wat aan te doen. Maar als je niks/heel weinig lust, dan loop je toch tegen problemen aan in het dagelijks leven want dan kun je nooit normaal mee-eten met anderen en dat is toch wel een sociale handicap. Nog afgezien van je eigen gezondheid.
.
dinsdag 24 maart 2015 om 13:02
quote:rosanna08 schreef op 24 maart 2015 @ 12:51:
[...]
iedere fobie is een aangeleerde angst Maar in dit geval aangeleerd door ouders die beter zouden moeten weten waar ze mee bezig zijn, of hulp hadden moeten zoeken voordat het zo de spuigaten uitliep. Hoe kun je nou bijvoorbeeld niet zien dat je kind hele maaltijden in keukenpapiertjes spuugt en tussen de bank propt? Waar is dan je aandacht? Waarom zorg je niet dat je fatsoenlijk aan tafel eet, waarom zorg je niet dat je kinderen laat zien dat eten leuk en lekker is?
[...]
iedere fobie is een aangeleerde angst Maar in dit geval aangeleerd door ouders die beter zouden moeten weten waar ze mee bezig zijn, of hulp hadden moeten zoeken voordat het zo de spuigaten uitliep. Hoe kun je nou bijvoorbeeld niet zien dat je kind hele maaltijden in keukenpapiertjes spuugt en tussen de bank propt? Waar is dan je aandacht? Waarom zorg je niet dat je fatsoenlijk aan tafel eet, waarom zorg je niet dat je kinderen laat zien dat eten leuk en lekker is?
dinsdag 24 maart 2015 om 13:06
quote:Lughnasadh schreef op 24 maart 2015 @ 13:02:
[...]
Maar in dit geval aangeleerd door ouders die beter zouden moeten weten waar ze mee bezig zijn, of hulp hadden moeten zoeken voordat het zo de spuigaten uitliep. Hoe kun je nou bijvoorbeeld niet zien dat je kind hele maaltijden in keukenpapiertjes spuugt en tussen de bank propt? Waar is dan je aandacht? Waarom zorg je niet dat je fatsoenlijk aan tafel eet, waarom zorg je niet dat je kinderen laat zien dat eten leuk en lekker is? dat zou je aan die ouders moeten vragen, maar heel eerlijk, als je het mij op deze manier zou vragen, zou ik je vriendelijk doch dringend verzoeken op te zouten met je veroordelende gedoe
[...]
Maar in dit geval aangeleerd door ouders die beter zouden moeten weten waar ze mee bezig zijn, of hulp hadden moeten zoeken voordat het zo de spuigaten uitliep. Hoe kun je nou bijvoorbeeld niet zien dat je kind hele maaltijden in keukenpapiertjes spuugt en tussen de bank propt? Waar is dan je aandacht? Waarom zorg je niet dat je fatsoenlijk aan tafel eet, waarom zorg je niet dat je kinderen laat zien dat eten leuk en lekker is? dat zou je aan die ouders moeten vragen, maar heel eerlijk, als je het mij op deze manier zou vragen, zou ik je vriendelijk doch dringend verzoeken op te zouten met je veroordelende gedoe
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 24 maart 2015 om 13:09
vaak weten ouders het op een gegeven moment ook niet meer en doen ze wat zij denken wat goed is. Vergeet niet dat het nog niet zo heel lang geleden gewoon niet iets was waar je hulp bij zocht. Pas de laatste jaren is er meer aandacht voor, hoewel er nog genoeg mensen zijn die zeggen, niet zeiken, gewoon eten. De enige macht die een kind heeft, is wat er in gaat en wat er uit komt
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 24 maart 2015 om 13:12
quote:calvijn1 schreef op 24 maart 2015 @ 12:18:
Dit programma heeft iig niet bijgedragen aan begrip voor deze eetstoornis, dat is wel duidelijk.
Heeeel jammer
Interessante gedachtegang. Ik merk bij mijzelf namelijk ook dat ik er heel weinig begrip voor heb en ik vraag me af hoe dat komt. Ik denk dat het ermee te maken heeft dat eten iets is dat elke dag, meerdere keren terugkomt en dat het voor heel veel mensen (mijzelf!) iets is dat je niet alleen doet om in leven te blijven, maar ook echt als moment van ontspannen en genieten.
Zoals ik dat bijvoorbeeld ook heb met een uitstapje, vakantie, ergens naartoe gaan. Ik zou heel slecht een relatie kunnen hebben met iemand die zegt: verder dan mijn eigen tuin hoef ik niet te komen.
Maar het gaat in dit programma om vreemden, met wie ik geen relatie heb en die niet bij mij aan tafel komen. Toch roept het bij mij een enorm sterk gevoel van ergernis op, best apart eigenlijk.
Dit programma heeft iig niet bijgedragen aan begrip voor deze eetstoornis, dat is wel duidelijk.
Heeeel jammer
Interessante gedachtegang. Ik merk bij mijzelf namelijk ook dat ik er heel weinig begrip voor heb en ik vraag me af hoe dat komt. Ik denk dat het ermee te maken heeft dat eten iets is dat elke dag, meerdere keren terugkomt en dat het voor heel veel mensen (mijzelf!) iets is dat je niet alleen doet om in leven te blijven, maar ook echt als moment van ontspannen en genieten.
Zoals ik dat bijvoorbeeld ook heb met een uitstapje, vakantie, ergens naartoe gaan. Ik zou heel slecht een relatie kunnen hebben met iemand die zegt: verder dan mijn eigen tuin hoef ik niet te komen.
Maar het gaat in dit programma om vreemden, met wie ik geen relatie heb en die niet bij mij aan tafel komen. Toch roept het bij mij een enorm sterk gevoel van ergernis op, best apart eigenlijk.
dinsdag 24 maart 2015 om 13:14
quote:impala schreef op 24 maart 2015 @ 12:59:
Als het alleen om een appeltje gaat heb je er idd niet veel last van en weinig reden om er wat aan te doen. Maar als je niks/heel weinig lust, dan loop je toch tegen problemen aan in het dagelijks leven want dan kun je nooit normaal mee-eten met anderen en dat is toch wel een sociale handicap. Nog afgezien van je eigen gezondheid.Ik lust dus niks/weinig en ik kan dus ook niet normaal met anderen mee-eten. Is een sociale handicap, maar zo voelt dat voor mij niet.
Als het alleen om een appeltje gaat heb je er idd niet veel last van en weinig reden om er wat aan te doen. Maar als je niks/heel weinig lust, dan loop je toch tegen problemen aan in het dagelijks leven want dan kun je nooit normaal mee-eten met anderen en dat is toch wel een sociale handicap. Nog afgezien van je eigen gezondheid.Ik lust dus niks/weinig en ik kan dus ook niet normaal met anderen mee-eten. Is een sociale handicap, maar zo voelt dat voor mij niet.
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 24 maart 2015 om 13:16
quote:rosanna08 schreef op 24 maart 2015 @ 13:06:
[...]
dat zou je aan die ouders moeten vragen, maar heel eerlijk, als je het mij op deze manier zou vragen, zou ik je vriendelijk doch dringend verzoeken op te zouten met je veroordelende gedoe
Ik heb zelf jarenlang tussen ouders gezeten die met hun kinderen in groepstherapie zaten bij een eetkliniek, met mijn eigen kind met eetstoornis. Iets denken en vinden en hier op een forum plempen houdt niet automatisch in dat ik dat ook daadwerkelijk zou zeggen.
Bij die eettherapie kregen ouders exact hetzelfde te horen hoor, maar dan wat lieviger verpakt.
[...]
dat zou je aan die ouders moeten vragen, maar heel eerlijk, als je het mij op deze manier zou vragen, zou ik je vriendelijk doch dringend verzoeken op te zouten met je veroordelende gedoe
Ik heb zelf jarenlang tussen ouders gezeten die met hun kinderen in groepstherapie zaten bij een eetkliniek, met mijn eigen kind met eetstoornis. Iets denken en vinden en hier op een forum plempen houdt niet automatisch in dat ik dat ook daadwerkelijk zou zeggen.
Bij die eettherapie kregen ouders exact hetzelfde te horen hoor, maar dan wat lieviger verpakt.
dinsdag 24 maart 2015 om 13:17
quote:Lughnasadh schreef op 24 maart 2015 @ 13:16:
[...]
Ik heb zelf jarenlang tussen ouders gezeten die met hun kinderen in groepstherapie zaten bij een eetkliniek, met mijn eigen kind met eetstoornis. Iets denken en vinden en hier op een forum plempen houdt niet automatisch in dat ik dat ook daadwerkelijk zou zeggen.
Bij die eettherapie kregen ouders exact hetzelfde te horen hoor, maar dan wat lieviger verpakt.dan snap ik al helemaal je veroordelende reacties niet eerlijk gezegd
[...]
Ik heb zelf jarenlang tussen ouders gezeten die met hun kinderen in groepstherapie zaten bij een eetkliniek, met mijn eigen kind met eetstoornis. Iets denken en vinden en hier op een forum plempen houdt niet automatisch in dat ik dat ook daadwerkelijk zou zeggen.
Bij die eettherapie kregen ouders exact hetzelfde te horen hoor, maar dan wat lieviger verpakt.dan snap ik al helemaal je veroordelende reacties niet eerlijk gezegd
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 24 maart 2015 om 13:17
quote:calvijn1 schreef op 24 maart 2015 @ 13:14:
[...]
Ik lust dus niks/weinig en ik kan dus ook niet normaal met anderen mee-eten. Is een sociale handicap, maar zo voelt dat voor mij niet.Want als je jezelf zou toestaan om dat wél te voelen, dan zou je er ook wat aan moeten doen en dat wil/durf je niet?
[...]
Ik lust dus niks/weinig en ik kan dus ook niet normaal met anderen mee-eten. Is een sociale handicap, maar zo voelt dat voor mij niet.Want als je jezelf zou toestaan om dat wél te voelen, dan zou je er ook wat aan moeten doen en dat wil/durf je niet?
.
dinsdag 24 maart 2015 om 13:27
quote:rosanna08 schreef op 24 maart 2015 @ 13:17:
[...]
dan snap ik al helemaal je veroordelende reacties niet eerlijk gezegd
Niet? Ik vind het onbegrijpelijk dat je als ouder geen hulp zoekt als je merkt dat er iets echt niet goed gaat bij je kind en eigenlijk nog onbegrijpelijker als je dat als ouder niet eens merkt en dat vervolgens jaren en jaren laat voortduren.
Maar dat houdt nog niet in dat ik dat tegen de desbetreffende ouders luidkeels ga staan verkondigen tijdens therapiesessies en gesprekken.
[...]
dan snap ik al helemaal je veroordelende reacties niet eerlijk gezegd
Niet? Ik vind het onbegrijpelijk dat je als ouder geen hulp zoekt als je merkt dat er iets echt niet goed gaat bij je kind en eigenlijk nog onbegrijpelijker als je dat als ouder niet eens merkt en dat vervolgens jaren en jaren laat voortduren.
Maar dat houdt nog niet in dat ik dat tegen de desbetreffende ouders luidkeels ga staan verkondigen tijdens therapiesessies en gesprekken.
dinsdag 24 maart 2015 om 13:27
quote:calvijn1 schreef op 24 maart 2015 @ 13:14:
[...]
Ik lust dus niks/weinig en ik kan dus ook niet normaal met anderen mee-eten. Is een sociale handicap, maar zo voelt dat voor mij niet.Maar ervaren anderen dat wel zo (bij jou) of vermijd je eetmomenten met andere mensen zoveel mogelijk? Want ik heb dus -als ik kook/etentje geef etc- het liefst dat alles gelust en gewaardeerd wordt. Omdat voor mij in voeding veel aandacht en liefde zit denk ik misschien? Gek eigenlijk hè, hoe het werkt?
[...]
Ik lust dus niks/weinig en ik kan dus ook niet normaal met anderen mee-eten. Is een sociale handicap, maar zo voelt dat voor mij niet.Maar ervaren anderen dat wel zo (bij jou) of vermijd je eetmomenten met andere mensen zoveel mogelijk? Want ik heb dus -als ik kook/etentje geef etc- het liefst dat alles gelust en gewaardeerd wordt. Omdat voor mij in voeding veel aandacht en liefde zit denk ik misschien? Gek eigenlijk hè, hoe het werkt?
dinsdag 24 maart 2015 om 13:32
Ja dat is het ook. Als iemand jouw eten niet lust, voel je dat als een persoonlijke afwijzing.
Ik denk ook dat de gevolgen van het niet-mee-eten veel groter en verstrekkender zijn dan de weigeraar denkt. Mensen krijgen al snel een hekel aan je. Ik heb het ook hoor, wat NYC zegt. Dat het je vreselijk ergert als je mensen op tv zo moeilijk ziet doen. Terwijl je ze helemaal niet kent en jij persoonlijk geen last hebt van hun afwijking.
Toen ik jong was, was ik ook best kieskeurig. Achteraf schaam ik me een beetje, voor de bijna arrogante manier waarop ik eten heb afgewezen. Gelukkig ben ik er helemaal overheen gegroeid. Het enige waar ik nog steeds van gruwel is varkenspoten (met haar erop !) in de erwtensoep.
Ik denk ook dat de gevolgen van het niet-mee-eten veel groter en verstrekkender zijn dan de weigeraar denkt. Mensen krijgen al snel een hekel aan je. Ik heb het ook hoor, wat NYC zegt. Dat het je vreselijk ergert als je mensen op tv zo moeilijk ziet doen. Terwijl je ze helemaal niet kent en jij persoonlijk geen last hebt van hun afwijking.
Toen ik jong was, was ik ook best kieskeurig. Achteraf schaam ik me een beetje, voor de bijna arrogante manier waarop ik eten heb afgewezen. Gelukkig ben ik er helemaal overheen gegroeid. Het enige waar ik nog steeds van gruwel is varkenspoten (met haar erop !) in de erwtensoep.
.
dinsdag 24 maart 2015 om 13:55
Ik denk dat je met de uitspraak "je bent wat je eet" de kern van het probleem wel te pakken hebt. Waarschijnlijk identificeren mensen zich toch met het eten dat ze het liefst eten en klaarmaken. Wordt dat door een ander niet lekker gevonden dan voelt het als persoonlijke afwijzing, terwijl dat eigenlijk natuurlijk onzin is. Maar zo zal het psychologisch denk ik een beetje werken? Als ik het bij mijzelf na ga, toch wel ja. Meer dan aan echt de tijd die in het bereiden heeft gezeten want ook bij eten buiten de deur etc zou ik die ergernis kunnen voelen.
dinsdag 24 maart 2015 om 15:22
dinsdag 24 maart 2015 om 15:49
quote:calvijn1 schreef op 24 maart 2015 @ 14:34:
Een ander kwetsen omdat ik iets niet lust is onderdeel van mijn angst. Ik vermijd het.
Mijn bekenden weten het en houden rekening met mij en anders om ook.
Ze houden er rekening mee. Maar dat wil niet zeggen dat ze het niet irritant vinden. Ik zou ook wat anders maken als je mijn kennis was -je moet wel he- , maar wel knarsentandend.
Ik zou er toch echt iets aan gaan doen als ik jou was. Maar die heb je vast vaker gehoord.
Een ander kwetsen omdat ik iets niet lust is onderdeel van mijn angst. Ik vermijd het.
Mijn bekenden weten het en houden rekening met mij en anders om ook.
Ze houden er rekening mee. Maar dat wil niet zeggen dat ze het niet irritant vinden. Ik zou ook wat anders maken als je mijn kennis was -je moet wel he- , maar wel knarsentandend.
Ik zou er toch echt iets aan gaan doen als ik jou was. Maar die heb je vast vaker gehoord.
.
