Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
donderdag 9 april 2015 om 09:37
donderdag 9 april 2015 om 13:23
Hai allemaal, heb alles gelezen en zeg even in het algemeen: het is me toch allemaal wat he?
Dat vallen en opstaan. Pfffffff.
Hier dus ook vallen en opstaan. Beetje gek tussengebied, tussen wel beter dan eerst, maar echt nog niet zoals het ooit was. Opbouw werk gaat ok. Ik kom duidelijk mijn grenzen tegen, kan van een eenvoudige vraag die ik normaal gesproken blindelings zou beantwoorden, in tranen uitbarsten. Goede nieuws is dat ik daarvan niet heel erg in paniek raak. Misschien wel wat verdrietig of teleurgesteld.
Maar ik zie die momenten gewoon als vlaggen die me bij de les houden: zoals het was was het niet goed.
@Stokstaartje: bij mij was werk ook niet de oorzaak van de burnout. Maar als ik dat mensen hoor vertellen dan denk ik: mijn leven was zwaar werk. Zoals jij, van jongs af aan op mijn toppen hebben moeten redeneren, redderen en overleven. Het zijn gewoonten/manieren die zo diep zitten dat ik echt niet zo goed weet hoe het anders moet of kan. Daar kan ik wel eens van in de paniek schieten. Maar wat ontzettend fijn om te lezen dat het zo lekker gaat met je! En misschien komt er ook wel weer een mindere dag of week, maar dit gevoel is dus weer mogelijk en zal ook na een slechter moment weer komen.
@Bloem wat fijn dat je je weer wat positiever voelt. Ik snap heel goed dat je die negatieve momenten kunt hebben. Het zou bijna gek zijn als je ze niet had. Maar zoals ik je lees denk ik bij jou vooral: die is al zo'n end op weg. Je doet al zo veel, en je bouwt vanaf de sociale kant op. De werk kant komt daar later vanzelf weer bij om de hoek kijken denk ik, en waarschijnlijk beter dan ooit tevoren omdat je eerst de mogelijkheid hebt om je leven weer op te bouwen en je werk daar dan dus in en bij moet passen op een nieuwe manier. Snap je wat ik bedoel?
Het is inderdaad vreemd waar de stress punten zitten. Een paasbrunch van meerdere uren is voor mij nu echt een nachtmerrie scenario, sowieso het hele sociale met meer dan 2 mensen.
Terwijl als ik stilletjes mijn werk doe, ik schrijf, dan heb ik nergens last van, dan geniet ik zelfs.
Waarschijnlijk werkt het bij mij andersom vergeleken bij jou, juist omdat de sociale kant mij m'n kop heeft gekost meer dan werk. Werk pak ik dus wel weer op, het creatieve gedeelte in elk geval, maar de sociale kant daar zit voor mij echt de grote knoop.
En dat kan in privé situaties zijn maar ook in werk situaties en dat is lastig.
@Vienna: je hebt de perfecte tuinvakantie-week uitgekozen, ik vind het echt een topidee!
@Iedereen: kop op, we kunnen het, elk op onze eigen manier met onze eigen valkuilen, maar iedere stap is er eentje, of hij nou voorwaarts is of even achteruit.
Dat vallen en opstaan. Pfffffff.
Hier dus ook vallen en opstaan. Beetje gek tussengebied, tussen wel beter dan eerst, maar echt nog niet zoals het ooit was. Opbouw werk gaat ok. Ik kom duidelijk mijn grenzen tegen, kan van een eenvoudige vraag die ik normaal gesproken blindelings zou beantwoorden, in tranen uitbarsten. Goede nieuws is dat ik daarvan niet heel erg in paniek raak. Misschien wel wat verdrietig of teleurgesteld.
Maar ik zie die momenten gewoon als vlaggen die me bij de les houden: zoals het was was het niet goed.
@Stokstaartje: bij mij was werk ook niet de oorzaak van de burnout. Maar als ik dat mensen hoor vertellen dan denk ik: mijn leven was zwaar werk. Zoals jij, van jongs af aan op mijn toppen hebben moeten redeneren, redderen en overleven. Het zijn gewoonten/manieren die zo diep zitten dat ik echt niet zo goed weet hoe het anders moet of kan. Daar kan ik wel eens van in de paniek schieten. Maar wat ontzettend fijn om te lezen dat het zo lekker gaat met je! En misschien komt er ook wel weer een mindere dag of week, maar dit gevoel is dus weer mogelijk en zal ook na een slechter moment weer komen.
@Bloem wat fijn dat je je weer wat positiever voelt. Ik snap heel goed dat je die negatieve momenten kunt hebben. Het zou bijna gek zijn als je ze niet had. Maar zoals ik je lees denk ik bij jou vooral: die is al zo'n end op weg. Je doet al zo veel, en je bouwt vanaf de sociale kant op. De werk kant komt daar later vanzelf weer bij om de hoek kijken denk ik, en waarschijnlijk beter dan ooit tevoren omdat je eerst de mogelijkheid hebt om je leven weer op te bouwen en je werk daar dan dus in en bij moet passen op een nieuwe manier. Snap je wat ik bedoel?
Het is inderdaad vreemd waar de stress punten zitten. Een paasbrunch van meerdere uren is voor mij nu echt een nachtmerrie scenario, sowieso het hele sociale met meer dan 2 mensen.
Terwijl als ik stilletjes mijn werk doe, ik schrijf, dan heb ik nergens last van, dan geniet ik zelfs.
Waarschijnlijk werkt het bij mij andersom vergeleken bij jou, juist omdat de sociale kant mij m'n kop heeft gekost meer dan werk. Werk pak ik dus wel weer op, het creatieve gedeelte in elk geval, maar de sociale kant daar zit voor mij echt de grote knoop.
En dat kan in privé situaties zijn maar ook in werk situaties en dat is lastig.
@Vienna: je hebt de perfecte tuinvakantie-week uitgekozen, ik vind het echt een topidee!
@Iedereen: kop op, we kunnen het, elk op onze eigen manier met onze eigen valkuilen, maar iedere stap is er eentje, of hij nou voorwaarts is of even achteruit.
vrijdag 10 april 2015 om 10:35
quote:beel schreef op 09 april 2015 @ 13:23:
@Bloem wat fijn dat je je weer wat positiever voelt. Ik snap heel goed dat je die negatieve momenten kunt hebben. Het zou bijna gek zijn als je ze niet had. Maar zoals ik je lees denk ik bij jou vooral: die is al zo'n end op weg. Je doet al zo veel, en je bouwt vanaf de sociale kant op. De werk kant komt daar later vanzelf weer bij om de hoek kijken denk ik, en waarschijnlijk beter dan ooit tevoren omdat je eerst de mogelijkheid hebt om je leven weer op te bouwen en je werk daar dan dus in en bij moet passen op een nieuwe manier. Snap je wat ik bedoel?
Nou, dat is wel echt een fijne peptalk om te horen! Misschien is het inderdaad wel zo. Hm. Het stemt me in ieder geval blij. Je kan soms gewoon zo onzeker worden in het hele proces, of je het nou wel goed doet allemaal ofzo. Het zelfvertrouwen zit soms echt flink in de min. Terwijl je met een burnout natuurlijk nou ff net helemaal niks hoeft te presteren, dus raar om 'het goed te willen doen'. Maarja je wilt ook beter worden....
Fijn beel, dat je lekker ontspannen kan werken, opgaan in je creativiteit. Klinkt als werk dat goed bij je past dan en dat is fijn!
Het is inderdaad een super week voor een tuinvakantie Vienna. Ik heb zelf een beetje een dakterrasvakantie, had lekker niks gepland deze week behalve zwemmen nu, ben al een beetje bruin! En dat wordt ik eigenlijk zelden, maar nu weet ik: het kan dus wel, als je er tijd voor hebt
Ik ben wel over mijn kop gegaan door werken, maar het zijn toch min of meer dezelfde karaktereigenschappen die daar debet aan zijn. Al zijn idd de stresstriggers een beetje anders. We zitten in ieder geval in hetzelfde schuitje, en het is best wel een gezellig schuitje soms zo met jullie haha
Ik ga zwemmen, tjuus!
@Bloem wat fijn dat je je weer wat positiever voelt. Ik snap heel goed dat je die negatieve momenten kunt hebben. Het zou bijna gek zijn als je ze niet had. Maar zoals ik je lees denk ik bij jou vooral: die is al zo'n end op weg. Je doet al zo veel, en je bouwt vanaf de sociale kant op. De werk kant komt daar later vanzelf weer bij om de hoek kijken denk ik, en waarschijnlijk beter dan ooit tevoren omdat je eerst de mogelijkheid hebt om je leven weer op te bouwen en je werk daar dan dus in en bij moet passen op een nieuwe manier. Snap je wat ik bedoel?
Nou, dat is wel echt een fijne peptalk om te horen! Misschien is het inderdaad wel zo. Hm. Het stemt me in ieder geval blij. Je kan soms gewoon zo onzeker worden in het hele proces, of je het nou wel goed doet allemaal ofzo. Het zelfvertrouwen zit soms echt flink in de min. Terwijl je met een burnout natuurlijk nou ff net helemaal niks hoeft te presteren, dus raar om 'het goed te willen doen'. Maarja je wilt ook beter worden....
Fijn beel, dat je lekker ontspannen kan werken, opgaan in je creativiteit. Klinkt als werk dat goed bij je past dan en dat is fijn!
Het is inderdaad een super week voor een tuinvakantie Vienna. Ik heb zelf een beetje een dakterrasvakantie, had lekker niks gepland deze week behalve zwemmen nu, ben al een beetje bruin! En dat wordt ik eigenlijk zelden, maar nu weet ik: het kan dus wel, als je er tijd voor hebt
Ik ben wel over mijn kop gegaan door werken, maar het zijn toch min of meer dezelfde karaktereigenschappen die daar debet aan zijn. Al zijn idd de stresstriggers een beetje anders. We zitten in ieder geval in hetzelfde schuitje, en het is best wel een gezellig schuitje soms zo met jullie haha
Ik ga zwemmen, tjuus!
zondag 12 april 2015 om 20:54
Was lekker weekend inderdaad inge! Vandaag visje gegeten aan zee en wandeling door de duinen, fijn om zoveel buiten te zijn. Als ik de energie ervoor had, zou ik alle dagen wandelen.
@Juniper, ik dacht gisteren ook, nu de bomen weer groen uitlopen: ook ik heb nu alle seizoenen voorbij zien gaan. Of zo voelt het eigenlijk, als je me zou vragen wat ik heb gedaan dit jaar (of 7 maanden), is het: de seizoenen voorbij zien trekken. En dat heeft iets droefs en iets moois. Weer bijgekomen van het event?
@Sanna, ben je al gestopt nu met je AD? Hoe gaat het?
@Vienna, tuinvakantie over, nu weer aan de bak! Haha, nee hoor, van mij mag je nog alle dagen relaxen.
@Stokstaartje, ben je al aan het zoeken naar een nieuwe baan eigenlijk of eerst nog aan het bedenken wat je precies zou willen?
@Beel, altijd weer benieuwd naar je trefzekere analyses. Fijn weekend gehad?
Van het weekend besloten om de Zuid-Amerika plannen in de ijskast te zetten vooralsnog wegens wat te avontuurlijk. Maar wel besloten: Bali! Ook spannend, maar wat meer voetjes-in-het-zand. En ook een beetje omdat ik al 3 burnouters hoorde die naar Bali gingen... dus heel eng moet het daar toch niet zijn dan en hopelijk een beetje zen. Ik heb een spaarpotje voor Zeer Bijzondere Ervaringen of Noodsituaties, dit is een beetje van beide, dus die mag ik wel eens aanboren nu.
x
@Juniper, ik dacht gisteren ook, nu de bomen weer groen uitlopen: ook ik heb nu alle seizoenen voorbij zien gaan. Of zo voelt het eigenlijk, als je me zou vragen wat ik heb gedaan dit jaar (of 7 maanden), is het: de seizoenen voorbij zien trekken. En dat heeft iets droefs en iets moois. Weer bijgekomen van het event?
@Sanna, ben je al gestopt nu met je AD? Hoe gaat het?
@Vienna, tuinvakantie over, nu weer aan de bak! Haha, nee hoor, van mij mag je nog alle dagen relaxen.
@Stokstaartje, ben je al aan het zoeken naar een nieuwe baan eigenlijk of eerst nog aan het bedenken wat je precies zou willen?
@Beel, altijd weer benieuwd naar je trefzekere analyses. Fijn weekend gehad?
Van het weekend besloten om de Zuid-Amerika plannen in de ijskast te zetten vooralsnog wegens wat te avontuurlijk. Maar wel besloten: Bali! Ook spannend, maar wat meer voetjes-in-het-zand. En ook een beetje omdat ik al 3 burnouters hoorde die naar Bali gingen... dus heel eng moet het daar toch niet zijn dan en hopelijk een beetje zen. Ik heb een spaarpotje voor Zeer Bijzondere Ervaringen of Noodsituaties, dit is een beetje van beide, dus die mag ik wel eens aanboren nu.
x
zondag 12 april 2015 om 21:21
Wat gaaf bloem!!! Goede keuze lijkt me, Bali is erg mooi! Ben er 2jaar terug geweest!
Wij hebben 1,5jr geleden Afrika (Namibië Botswana rondreis) gecanceld, omdat ik toen echt net 3mnd 'thuiszat' en er enorm tegenop zag.. En van zo'n reis wil je gewoon volledig kunnen genieten en energie voor hebben, is voor beiden het fijnst en leukst! En die landen lopen niet weg! Bali is erg mooi en kan je zo inspannend maken als je zelf wilt!
Hier een goed weekend! Weer nieuwe stappen:-) naar m'n zus gereden (= van Adam naar Rdam rijden) ruim 2u met haar gewinkeld op een drukke zaterdag (had ik al heeeel lang niet meer gedaan), en zo'n 6,5u bij hun gebleven, en weer teruggereden. Wel moe, maar herstelde snel! Zelfs nog film afgekeken tot half1 snachts thuis haha én na uitslapen m'n hardloop schoenen weer eens aangetrokken en 5,2km afgelegd rennend/ wandelend! (In nieuw record van 44min haha 8min sneller dan ruim jaar geleden zelfde route... Toen was ik echt kapot!) verder lekker lui dagje!
Verder ben ik benieuwd naar de antwoorden van de anderen op Bloem d'r vragen
Goede week allemaal!!
Wij hebben 1,5jr geleden Afrika (Namibië Botswana rondreis) gecanceld, omdat ik toen echt net 3mnd 'thuiszat' en er enorm tegenop zag.. En van zo'n reis wil je gewoon volledig kunnen genieten en energie voor hebben, is voor beiden het fijnst en leukst! En die landen lopen niet weg! Bali is erg mooi en kan je zo inspannend maken als je zelf wilt!
Hier een goed weekend! Weer nieuwe stappen:-) naar m'n zus gereden (= van Adam naar Rdam rijden) ruim 2u met haar gewinkeld op een drukke zaterdag (had ik al heeeel lang niet meer gedaan), en zo'n 6,5u bij hun gebleven, en weer teruggereden. Wel moe, maar herstelde snel! Zelfs nog film afgekeken tot half1 snachts thuis haha én na uitslapen m'n hardloop schoenen weer eens aangetrokken en 5,2km afgelegd rennend/ wandelend! (In nieuw record van 44min haha 8min sneller dan ruim jaar geleden zelfde route... Toen was ik echt kapot!) verder lekker lui dagje!
Verder ben ik benieuwd naar de antwoorden van de anderen op Bloem d'r vragen
Goede week allemaal!!
maandag 13 april 2015 om 04:04
@Beel: wat kun je, je eigen vallen en opstaan toch goed verwoorden. En je grenzen steeds beter leren kennen, er niet bang voor zijn, dat zijn echt grote stappen.
@Bloem: Bali dat lijkt mij nu een droomvakantie! Zoveel te zien en tegelijk heerlijk genieten van zon en strand. Inderdaad misschien wel de ideale BO vakantie
@ Inge: wat een mooie enthousiaste post. Heerlijk dat je nog steeds zoveel vooruitgang ziet en voelt. x
Hier een wat minder weekend. Dikke verkoudheid opgelopen en 's nachts wakker worden met koorts. Merk nu echt wel dat mijn lichaam nog altijd niet de oude is. Terwijl ik 'normaal' gezien rondhuppel als ik een verkoudheid heb, ben ik nu helemaal gesloopt. Heb gelukkig weinig in de agenda staan en kan mijn tuinvakantie nog wel even verlengen, nu met dikke sjaal aan
@Bloem: Bali dat lijkt mij nu een droomvakantie! Zoveel te zien en tegelijk heerlijk genieten van zon en strand. Inderdaad misschien wel de ideale BO vakantie
@ Inge: wat een mooie enthousiaste post. Heerlijk dat je nog steeds zoveel vooruitgang ziet en voelt. x
Hier een wat minder weekend. Dikke verkoudheid opgelopen en 's nachts wakker worden met koorts. Merk nu echt wel dat mijn lichaam nog altijd niet de oude is. Terwijl ik 'normaal' gezien rondhuppel als ik een verkoudheid heb, ben ik nu helemaal gesloopt. Heb gelukkig weinig in de agenda staan en kan mijn tuinvakantie nog wel even verlengen, nu met dikke sjaal aan
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 13 april 2015 om 11:00
Bedankt dames voro de reacties!
ingeb: ik ben ook erg trotas op mijzelf dat ik dat gesprek ben aangegaan met mijn LG! Voelde mij zo opgelucht! dit zat mij al maanden dwars eigenlijk!
Ik merk wel dat ik wat meer lak begin te krijgen aan alles. Dingen waar ik mijn vroeger druk om zou maken heb ik nu maling aan! OK OK nog niet helemaal maar al stukken minder dan vroeger.
Over AD gesproken, mijn HA zei weer dat ik het minimaal 6 maanden moet slikken. Nu heb ik het bijna 9 maanden geslikt!
En eerlijk is eerlijk ik ben ZO blij daty ik ervan af. Ik had al langer het gevoel dat het weinig meer deed met mij. Als ik getrest was voelde ik alle spanning incl de paniek en angst! Ik heb nu alleen best goed geleerd hoe er mee om te gaan en het verdwijnt dan vaak ook! Ik heb er volle vertrouwen in dat ik het ook zonder kan.
En....het afkicken is mij reuze meegevallen. Echt waar. Ik weet volgens mij wel wat brainzapps zijn nu bizar gevoel maar ik heb alles in zeer lichte mate gehad. Ik was de eerste 3/4 dagen duizelig, die gekke brainzapps en met vlagen erg misselijk! Ook last van mijn darmen (nog steeds) en ik heb zo nu en dan flinke huilbuien. Echt bizar gewoon. Een dag was ik echt heel neerslachtig en niemand kon maar iets goed doen in mijn ogen. Maar goed ook dat heb ik overleefd.
Dus voor de mensen die aan de AD zitten, het afkicken hoef niet een drama te zijn. En dan staat venlafaxine er nog bekend om dat het erg lastig is om af te bouwen/stoppen. Waar ik wel mee zit is dat de psychiater wel zei dat na 3 weken ongeveer het duidelijk zal worden of de klachten wel/niet terugkomen. Ik moet dat uit mijn hoofd halen. Want dat wekt weer angst op en dan kom je al gauw in die circel weer. Ik moet er vertrouwen in hebben.
Maar al met al gaat het wel goed!
@bloem: ik herken die dipjes zo erg. Als ik positieve verhalen lees op internet heb ik er helemaal vetrouwen in. Maar owee als ik negatieve dingen lees dan zie ik het allemaal niet meer zitten. Maar ik ben nu wel sterk genoeg merk ik om mij over die dipjes heen te zetten.
Ik merk dat een aantal keer ook gesproken word over de "oude" ik. Ik had/heb dat ook regelmatig. Dat ik de vraag stel wanneer ik weer de oude word.
Mijn collega zit ook al een tijdje in een BO/Depressie. Die krabbelt ook nu goed op. En die zei op een gegeven moment tegen mij. Laat die oude ik los! Waarom zou je weer de "oude" willen worden? De oude ik was niet goed. Anders was je niet in een BO beland. Concentreer je nu op die nieuwe ik! En ik vond dat zo mooi gezegd en grijpend ook! Het klopt wel.
Tuurlijk wil je je energie terug, af van spanningen/angst rare lichamelijk verschijnselen. Maar dat gaat als ik heel eerlijk ben stukje bij stukje beter! het proces duurt lang maar ik kruip heel langzaam wel uit dat diepe dal.
Ik heb toen ik instortte een schrift gekocht en elke dag er wat in geschreven. Ik heb heel lang mijn verhalen niet terug durven lezen. Bah ik voelde gewoon die pijn en verdriet zo sterk als ik het weer las. Kon gewoon depri ervan worden.En nog doe ik het niet. Vond het zo een rot tijd bah. Maar jullie begrijpen dat allemaal wel heel goed denk ik
Maar bali ohh heerlijk! ons plan was ook naar bali in mei. Maar uiteindelijk er toch vanaf gezien omdat de mei vakantie maar 2 weken is en we dat toch net iets te kort vonden.
Wij gaan nu naar miami (ook niet verkeerd )
Maar heerlijk hoor! ik denk dat dat je zeker goed gaat doen. Ik kom altijd zo tot rust bij zulke vakanties. Vorig jaar waren wij naar thailand echt heerlijk relax. De sfeer de mensen. Ik denk dat het je zeker goed zal doen!
ingeb: ik ben ook erg trotas op mijzelf dat ik dat gesprek ben aangegaan met mijn LG! Voelde mij zo opgelucht! dit zat mij al maanden dwars eigenlijk!
Ik merk wel dat ik wat meer lak begin te krijgen aan alles. Dingen waar ik mijn vroeger druk om zou maken heb ik nu maling aan! OK OK nog niet helemaal maar al stukken minder dan vroeger.
Over AD gesproken, mijn HA zei weer dat ik het minimaal 6 maanden moet slikken. Nu heb ik het bijna 9 maanden geslikt!
En eerlijk is eerlijk ik ben ZO blij daty ik ervan af. Ik had al langer het gevoel dat het weinig meer deed met mij. Als ik getrest was voelde ik alle spanning incl de paniek en angst! Ik heb nu alleen best goed geleerd hoe er mee om te gaan en het verdwijnt dan vaak ook! Ik heb er volle vertrouwen in dat ik het ook zonder kan.
En....het afkicken is mij reuze meegevallen. Echt waar. Ik weet volgens mij wel wat brainzapps zijn nu bizar gevoel maar ik heb alles in zeer lichte mate gehad. Ik was de eerste 3/4 dagen duizelig, die gekke brainzapps en met vlagen erg misselijk! Ook last van mijn darmen (nog steeds) en ik heb zo nu en dan flinke huilbuien. Echt bizar gewoon. Een dag was ik echt heel neerslachtig en niemand kon maar iets goed doen in mijn ogen. Maar goed ook dat heb ik overleefd.
Dus voor de mensen die aan de AD zitten, het afkicken hoef niet een drama te zijn. En dan staat venlafaxine er nog bekend om dat het erg lastig is om af te bouwen/stoppen. Waar ik wel mee zit is dat de psychiater wel zei dat na 3 weken ongeveer het duidelijk zal worden of de klachten wel/niet terugkomen. Ik moet dat uit mijn hoofd halen. Want dat wekt weer angst op en dan kom je al gauw in die circel weer. Ik moet er vertrouwen in hebben.
Maar al met al gaat het wel goed!
@bloem: ik herken die dipjes zo erg. Als ik positieve verhalen lees op internet heb ik er helemaal vetrouwen in. Maar owee als ik negatieve dingen lees dan zie ik het allemaal niet meer zitten. Maar ik ben nu wel sterk genoeg merk ik om mij over die dipjes heen te zetten.
Ik merk dat een aantal keer ook gesproken word over de "oude" ik. Ik had/heb dat ook regelmatig. Dat ik de vraag stel wanneer ik weer de oude word.
Mijn collega zit ook al een tijdje in een BO/Depressie. Die krabbelt ook nu goed op. En die zei op een gegeven moment tegen mij. Laat die oude ik los! Waarom zou je weer de "oude" willen worden? De oude ik was niet goed. Anders was je niet in een BO beland. Concentreer je nu op die nieuwe ik! En ik vond dat zo mooi gezegd en grijpend ook! Het klopt wel.
Tuurlijk wil je je energie terug, af van spanningen/angst rare lichamelijk verschijnselen. Maar dat gaat als ik heel eerlijk ben stukje bij stukje beter! het proces duurt lang maar ik kruip heel langzaam wel uit dat diepe dal.
Ik heb toen ik instortte een schrift gekocht en elke dag er wat in geschreven. Ik heb heel lang mijn verhalen niet terug durven lezen. Bah ik voelde gewoon die pijn en verdriet zo sterk als ik het weer las. Kon gewoon depri ervan worden.En nog doe ik het niet. Vond het zo een rot tijd bah. Maar jullie begrijpen dat allemaal wel heel goed denk ik
Maar bali ohh heerlijk! ons plan was ook naar bali in mei. Maar uiteindelijk er toch vanaf gezien omdat de mei vakantie maar 2 weken is en we dat toch net iets te kort vonden.
Wij gaan nu naar miami (ook niet verkeerd )
Maar heerlijk hoor! ik denk dat dat je zeker goed gaat doen. Ik kom altijd zo tot rust bij zulke vakanties. Vorig jaar waren wij naar thailand echt heerlijk relax. De sfeer de mensen. Ik denk dat het je zeker goed zal doen!
maandag 13 april 2015 om 15:51
Heee wat goed Sanna, gestopt met de AD en vol vertrouwen! Als ik je zo hoor, denk ik dat het zeker goed gaat komen. Ik heb zelf ook eens eerder AD geslikt en afgebouwd, de eerste dagen waren niet zo fijn maar daarna voelde ik me eigenlijk niet anders dan met AD, komt goed!
Je collega heeft zeker een goed punt, werken naar de nieuwe ik en niet de oude. Er zijn wel dingen die ik goed los heb kunnen laten: hippe feestjes, carriere- het doet me weinig op dit moment. Maar jezelf zo klein en onzeker voelen vaak en steeds tegen je grenzen aanlopen, is niet leuk, dat went nog niet zo.
Vienna, nou zeg, ook niet leuk om verkouden te worden als t juist lente is. Zorg goed voor jezelf en/of laat manlief goed voor je zorgen! drie dwergkonijntjes voor jou en een dikke knuffel.
Inge, oh dat was JIJ hier in Rotterdam, ik had je niet herkend Dat is zeker wel een flinke stap, druk dagje! Ik ben ook net 1,5 uur het land doorgereden om autootje naar de oldtimergarage te brengen voor APK en 2 uur met trein weer terug... Ik word daar wel gespannen van zeg, zeker in mn 1tje. Lekker geen eten voor vanavond in huis gehaald- ik haal roti. Ff bijtanken.
Je collega heeft zeker een goed punt, werken naar de nieuwe ik en niet de oude. Er zijn wel dingen die ik goed los heb kunnen laten: hippe feestjes, carriere- het doet me weinig op dit moment. Maar jezelf zo klein en onzeker voelen vaak en steeds tegen je grenzen aanlopen, is niet leuk, dat went nog niet zo.
Vienna, nou zeg, ook niet leuk om verkouden te worden als t juist lente is. Zorg goed voor jezelf en/of laat manlief goed voor je zorgen! drie dwergkonijntjes voor jou en een dikke knuffel.
Inge, oh dat was JIJ hier in Rotterdam, ik had je niet herkend Dat is zeker wel een flinke stap, druk dagje! Ik ben ook net 1,5 uur het land doorgereden om autootje naar de oldtimergarage te brengen voor APK en 2 uur met trein weer terug... Ik word daar wel gespannen van zeg, zeker in mn 1tje. Lekker geen eten voor vanavond in huis gehaald- ik haal roti. Ff bijtanken.
maandag 13 april 2015 om 18:44
Yes Bloem! That was me:-)!
Pittig zo'n lange treinrit terug... Al die prikkels..
Ik had weer een fijne werkdag! Echt zo fijn! Hele middag zelfs een co-assistent die mee keek, wat in de pauze even overlegd was met me... Voel me weer flexibel. Was niet kapot net, zelfs nog thuis gelijk gekookt!
Fijn Sanna dat afbouwen zo goed bij je ging! Ik wil rond juni gaan afbouwen... Ik ga eind mei nog 4dgn met m'n 2 zussen naar Nice, wil t niet daarvoor doen, voor t geval het niet helemaal goed gaat...
Hoop dat t bij mij ook niet al te vervelend zal zijn:-)! Voel me nu al langere tijd behoorlijk stabiel, sowieso mentaal, en fysiek grotendeels ook.. Dus durf het al bijna aan! Wel ook soort spannend, hoe het dan met me gaat... Wat je doe je nu zelf (ik denk een heleboel:-)) en wat doet t medicijnen nog voor je... We shall see! Ik las echt horror verhalen om venlafaxine af te bouwen... Dus blij met jullie best goede ervaringen daarin Bloem en Sanna!
Beterschap Vienna!!
Pittig zo'n lange treinrit terug... Al die prikkels..
Ik had weer een fijne werkdag! Echt zo fijn! Hele middag zelfs een co-assistent die mee keek, wat in de pauze even overlegd was met me... Voel me weer flexibel. Was niet kapot net, zelfs nog thuis gelijk gekookt!
Fijn Sanna dat afbouwen zo goed bij je ging! Ik wil rond juni gaan afbouwen... Ik ga eind mei nog 4dgn met m'n 2 zussen naar Nice, wil t niet daarvoor doen, voor t geval het niet helemaal goed gaat...
Hoop dat t bij mij ook niet al te vervelend zal zijn:-)! Voel me nu al langere tijd behoorlijk stabiel, sowieso mentaal, en fysiek grotendeels ook.. Dus durf het al bijna aan! Wel ook soort spannend, hoe het dan met me gaat... Wat je doe je nu zelf (ik denk een heleboel:-)) en wat doet t medicijnen nog voor je... We shall see! Ik las echt horror verhalen om venlafaxine af te bouwen... Dus blij met jullie best goede ervaringen daarin Bloem en Sanna!
Beterschap Vienna!!
dinsdag 14 april 2015 om 08:51
Wat gaat het goed Sanna! Is je helemaal gegund. Merci voor de tips over afbouwen van de AD. Helemaal prettig dat je er zo weinig last van gehad hebt. Je visie over 'mijn oude ik', heeft mij aan het denken gezet. Daar heb je echt wel een punt.
Dat is een hele reis Bloem voor een APK. Kan mij voorstellen dat je moe bent van alle prikkels en indrukken.
Heerlijk dat je, je flexibel op je werk voelt Inge.
Gisteren was niet echt mijn dag. Naast ziek zijn, ook nog brief met de afwijzing van mijn sollicitatie (is al een paar weken geleden, gaat allemaal heel traag hier in belgie). Had de afwijzing natuurlijk verwacht, gesprek liep echt niet lekker, maar toch... voelde mij zo overdonderd en onzeker tijdens het gesprek. Voor de BO kon ik een gesprek toch echt wel beter leiden. Is dat nog steeds de BO of moet ik hieraan werken? Een vriendin heeft onlangs een soort van assertiviteitscursus gevolgd en dat heeft haar zelfvertrouwen een enorme boost gegeven. Zou dat iets kunnen zijn? Wat denken jullie hiervan?
Ooooohhhh morgen wordt het 26 graden. Zalig!
Dat is een hele reis Bloem voor een APK. Kan mij voorstellen dat je moe bent van alle prikkels en indrukken.
Heerlijk dat je, je flexibel op je werk voelt Inge.
Gisteren was niet echt mijn dag. Naast ziek zijn, ook nog brief met de afwijzing van mijn sollicitatie (is al een paar weken geleden, gaat allemaal heel traag hier in belgie). Had de afwijzing natuurlijk verwacht, gesprek liep echt niet lekker, maar toch... voelde mij zo overdonderd en onzeker tijdens het gesprek. Voor de BO kon ik een gesprek toch echt wel beter leiden. Is dat nog steeds de BO of moet ik hieraan werken? Een vriendin heeft onlangs een soort van assertiviteitscursus gevolgd en dat heeft haar zelfvertrouwen een enorme boost gegeven. Zou dat iets kunnen zijn? Wat denken jullie hiervan?
Ooooohhhh morgen wordt het 26 graden. Zalig!
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 14 april 2015 om 10:45
Ow vervelend Vienna! Kan me voorstellen dat je daar toch even van slag van raakt. Maarrr eerder had je ook een baanaanbieding, dus het is nu 1-1. Dat is een hele mooie score! Ik heb nooit een assertiviteitstraining gedaan maar ik kan me goed voorstellen dat het wel nuttig kan zijn. Ookal weet ik wel zeker dat de BO ook meespeelt in je onzekerheid. Voor mij voelt het althans zo, dat de BO een vergrootglas legt op alle onzekerheden. Een assessment klinkt voor mij echt als iets waar ik me het minst van alles klaar voor voel. Ik vind het al zo enorm stoer dat je het gewoon gedaan hebt! Voor mij heb je dan al 'gewonnen!'
Pff, ben zelf ook nog van slag door de onderneming gisteren. Opeens voelen alle afspraken die ik heb staan als 'moeten', ookal zijn het leuke dingen, raak ik daarvan soort van in paniek, verkrampte schouders en enorm gefrustreerd en huilerig. Dus misschien toch maar weer wat afspraken schrappen... Soms kan je het zo zat zijn! En daar dan weer gefrustreerd over omdat je weet dat dat je niks helpt. (een onverwachts donderwolkje op de verder straalblauwe dag)
Pff, ben zelf ook nog van slag door de onderneming gisteren. Opeens voelen alle afspraken die ik heb staan als 'moeten', ookal zijn het leuke dingen, raak ik daarvan soort van in paniek, verkrampte schouders en enorm gefrustreerd en huilerig. Dus misschien toch maar weer wat afspraken schrappen... Soms kan je het zo zat zijn! En daar dan weer gefrustreerd over omdat je weet dat dat je niks helpt. (een onverwachts donderwolkje op de verder straalblauwe dag)
dinsdag 14 april 2015 om 11:05
Toch nog eventjes. Ik ga hier even uitpluizen wat ik allemaal moet, want als ik het opschrijf zie ik misschien beter dat het allemaal onzin is.
Ik moet straks naar een afspraak met een vriendin, omdat ik eerder niet naar haar feestje ben geweest, en ik vind het een beetje eng, omdat ik haar al best een tijd niet heb gezien. Dan moet ik morgen paardrijden, maar donderdag oppashondje want is verzet en vrijdag zwemmen met vriendin, allemaal leuk, maar 3 dagen achterelkaar sport is wat teveel voor mij, niet in een goede week maar ik geloof niet dat dit een goede week is. Dan dit weekend naar paardenracen, is het idee, maar misschien te druk, en donderdag wilde ik eigenlijk ander vrijwilligerswerk uitchecken, maar het voelt alsof ik het al zo enorm druk heb... En daarbovenop heb ik het gevoel dat ik toch voort moet maken met beter worden omdat ik dit jaar een huis zou kopen met lief, maar ik dat niet wil in deze staat, en bovendien kinderen maken, want ik ben al 32. En dan moet ik nog naar Bali. Wat misschien toch ook te spannend is. Maar misschien zakt de spanning als ik aan het idee ben gewend.
Best veel moeten eh? Ik ga er bijna van hyperventileren. En dan raak ik even confuus over wat ik nou eigenlijk WIL.
Ik moet straks naar een afspraak met een vriendin, omdat ik eerder niet naar haar feestje ben geweest, en ik vind het een beetje eng, omdat ik haar al best een tijd niet heb gezien. Dan moet ik morgen paardrijden, maar donderdag oppashondje want is verzet en vrijdag zwemmen met vriendin, allemaal leuk, maar 3 dagen achterelkaar sport is wat teveel voor mij, niet in een goede week maar ik geloof niet dat dit een goede week is. Dan dit weekend naar paardenracen, is het idee, maar misschien te druk, en donderdag wilde ik eigenlijk ander vrijwilligerswerk uitchecken, maar het voelt alsof ik het al zo enorm druk heb... En daarbovenop heb ik het gevoel dat ik toch voort moet maken met beter worden omdat ik dit jaar een huis zou kopen met lief, maar ik dat niet wil in deze staat, en bovendien kinderen maken, want ik ben al 32. En dan moet ik nog naar Bali. Wat misschien toch ook te spannend is. Maar misschien zakt de spanning als ik aan het idee ben gewend.
Best veel moeten eh? Ik ga er bijna van hyperventileren. En dan raak ik even confuus over wat ik nou eigenlijk WIL.
dinsdag 14 april 2015 om 13:28
He Bloem: ok nou lijkt me duidelijk:
1. Snel kinderen maken, liefst op Bali.
2. Huppa even een huis kopen, dat kan vanmiddag na de afspraak met je vriendin wel.
3. Woensdag en donderdag Huizen kijken en knoop doorhakken, misschien kun je pinnen?
4. Vrijdag te paard met hondje achter je aan rennend naar het zwembad.
Ach, ik snap je gevoel helemaal. Ik kan er ook heel slecht tegen op het moment als er elke dag iets is. Helemaal als ik die riedel steeds af ga in mijn hoofd zoals jij nu blijkbaar ook loopt te doen.
Misschien wat kleine escapes/aanpassingen inbouwen?
Niet te lang met vriendin zometeen, morgen lekker paardrijden, donderdag iets korter met hondje lopen, vrijdag misschien zwemmen cancelen en dan zie je wel of je het weekend puf hebt voor die race?
Ik heb mezelf de afgelopen dagen ook behoorlijk tot de orde moeten roepen. Liep ook alleen maar dingen in de toekomst te overwegen/overpeinzen. Werd er helemaal naar/ellendig/depri en gestresst van maar had het niet in de gaten. Nu heb ik weer bedacht dat het gewoon nog niet goed gaat met me. En dat scheelt alweer een stuk.
1. Snel kinderen maken, liefst op Bali.
2. Huppa even een huis kopen, dat kan vanmiddag na de afspraak met je vriendin wel.
3. Woensdag en donderdag Huizen kijken en knoop doorhakken, misschien kun je pinnen?
4. Vrijdag te paard met hondje achter je aan rennend naar het zwembad.
Ach, ik snap je gevoel helemaal. Ik kan er ook heel slecht tegen op het moment als er elke dag iets is. Helemaal als ik die riedel steeds af ga in mijn hoofd zoals jij nu blijkbaar ook loopt te doen.
Misschien wat kleine escapes/aanpassingen inbouwen?
Niet te lang met vriendin zometeen, morgen lekker paardrijden, donderdag iets korter met hondje lopen, vrijdag misschien zwemmen cancelen en dan zie je wel of je het weekend puf hebt voor die race?
Ik heb mezelf de afgelopen dagen ook behoorlijk tot de orde moeten roepen. Liep ook alleen maar dingen in de toekomst te overwegen/overpeinzen. Werd er helemaal naar/ellendig/depri en gestresst van maar had het niet in de gaten. Nu heb ik weer bedacht dat het gewoon nog niet goed gaat met me. En dat scheelt alweer een stuk.
dinsdag 14 april 2015 om 14:05
Ik wou dat ik zo'n oranje muppet in huis had die me af en toe zo even tot de orde roept, een kleine knuffelige deus ex machina
Het kan soms zo makkelijk zijn, wat jij al zegt: even bedenken dat het gewoon nog niet goed gaat met je, je helemaal niks hoeft, en alles valt plots van je schouders. Zo sprak mijn BFF net ook, met enige jaloezie: je hebt toch ook een burnout, dat is nou juist het ultieme excuus om helemaal niets te moeten waar je geen zin in hebt. En dan denk je: ohja, dat was ook zo. Nou ja deze keer werkt het niet helemaal maar wel al een beetje.
Hoe gaat het met je plantjes beel? Bij mij komen ook wat AH moestuindingetjes op maar weet niet meer wat het is, dat wordt een verrassing!
Het kan soms zo makkelijk zijn, wat jij al zegt: even bedenken dat het gewoon nog niet goed gaat met je, je helemaal niks hoeft, en alles valt plots van je schouders. Zo sprak mijn BFF net ook, met enige jaloezie: je hebt toch ook een burnout, dat is nou juist het ultieme excuus om helemaal niets te moeten waar je geen zin in hebt. En dan denk je: ohja, dat was ook zo. Nou ja deze keer werkt het niet helemaal maar wel al een beetje.
Hoe gaat het met je plantjes beel? Bij mij komen ook wat AH moestuindingetjes op maar weet niet meer wat het is, dat wordt een verrassing!
dinsdag 14 april 2015 om 14:36
Oranje muppet, oranje muppet, waar hééft ze het over, nu is ze echt de draad kwijt, dacht ik zeker twee minuten...
Sja de plantjes, sommigen doen het aardig en sommige wat minder. Heb er in mijn makkelijke moestuin ook gezaaid, niet van AH en die doen het aanmerkelijk beter moet ik zeggen. Nu nog zorgen dat ik ze blijf verzorgen en het niet weer één van mijn drie weken durende vlagen blijkt te zijn.
Ja maar weet je Bloem, ik zeg het nu zo opgeruimd tegen jou dat het loslaten van de verwachtingen het halve (als niet het hele) werk is, je had me gister, eergister en de hele vorige week moeten zien. Het is elke keer weer opnieuw beseffen dat het echt is, dat het niet versneld kan worden, dat het loslaten is, dat het niet terug naar het oude is, maar op weg naar iets nieuws, waarvan je dan ook nog eens niet weet hoe dat er dan uitziet. En wanneer je er dan wel bent.
Maar soms als ik weer even in m'n zen-bubbel weet terug te keren dan voel ik dat het nut heeft, dat het zin heeft. Dat elke keer dat ik mijn kop stoot een moment is waarop ik moet stilstaan, een stap achteruit moet nemen en moet gaan onderzoeken waarom ik vast loop. Wat me zo in de stress doet schieten, waarom ik alleen maar huilend in bed wil liggen. Nou en dan weer vrolijk door naar de volgende valkuil...
Totdat we op een dag, zoals Inge, erachter komen dat er balans begint te komen en het schijnt
Sja de plantjes, sommigen doen het aardig en sommige wat minder. Heb er in mijn makkelijke moestuin ook gezaaid, niet van AH en die doen het aanmerkelijk beter moet ik zeggen. Nu nog zorgen dat ik ze blijf verzorgen en het niet weer één van mijn drie weken durende vlagen blijkt te zijn.
Ja maar weet je Bloem, ik zeg het nu zo opgeruimd tegen jou dat het loslaten van de verwachtingen het halve (als niet het hele) werk is, je had me gister, eergister en de hele vorige week moeten zien. Het is elke keer weer opnieuw beseffen dat het echt is, dat het niet versneld kan worden, dat het loslaten is, dat het niet terug naar het oude is, maar op weg naar iets nieuws, waarvan je dan ook nog eens niet weet hoe dat er dan uitziet. En wanneer je er dan wel bent.
Maar soms als ik weer even in m'n zen-bubbel weet terug te keren dan voel ik dat het nut heeft, dat het zin heeft. Dat elke keer dat ik mijn kop stoot een moment is waarop ik moet stilstaan, een stap achteruit moet nemen en moet gaan onderzoeken waarom ik vast loop. Wat me zo in de stress doet schieten, waarom ik alleen maar huilend in bed wil liggen. Nou en dan weer vrolijk door naar de volgende valkuil...
Totdat we op een dag, zoals Inge, erachter komen dat er balans begint te komen en het schijnt
dinsdag 14 april 2015 om 15:35
Haha wat kunnen jullie soms toch leuke reacties geven, die van de muppet is hilarisch, moest er echt even om lachen
Donderwolkje al wat minder na het fantastische antwoord van Beel en je BFF? Ze hebben wel gelijk en net op dit moment MOET je helemaal niets. Komt allemaal goed en dat hele lijstje stelt niets voor als je lekker in je flow zit, dan komt die liefdesbaby en droomhuis gewoon vanzelf.
Donderwolkje al wat minder na het fantastische antwoord van Beel en je BFF? Ze hebben wel gelijk en net op dit moment MOET je helemaal niets. Komt allemaal goed en dat hele lijstje stelt niets voor als je lekker in je flow zit, dan komt die liefdesbaby en droomhuis gewoon vanzelf.
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 14 april 2015 om 15:44
Ik ben het helemaal eens met Beel 'onze oranje muppet' ! Kinderen maken op Bali haha
Ik wilde net t zelfde zeggen... Als je nu al in de stress raakt van alles wat volgens jou nog 'moet', ga je vermoedelijk niet eens genieten van de dingen van dat lijstje... En je hoeft idd niks! Het klinkt allemaal niet als noodzakelijke afspraken die perse deze week moeten... dus ik zou t lekker per dag bekijken, en je kan altijd afzeggen (ik weet dat t voorheen niet eens in ons hoofd opkwam om last minute iets te cancelen..., maar soms eens proberen en je merkt dat anderen t prima begrijpen ( en zo niet, jammer dan ) en t je oplucht! En anders die vriendin (waarvan je de verjaardag miste) vragen naar jou te komen... Scheelt soms ook al energie merkte ik altijd!
Fijn dat ik als voorbeeld kan dienen dat t echt beter gaat worden en je in balans gaat komen!!:-) ik zat echt heel diep... Dus het kan echt:-)
! Kinderen maken op Bali haha Ik wilde net t zelfde zeggen... Als je nu al in de stress raakt van alles wat volgens jou nog 'moet', ga je vermoedelijk niet eens genieten van de dingen van dat lijstje... En je hoeft idd niks! Het klinkt allemaal niet als noodzakelijke afspraken die perse deze week moeten... dus ik zou t lekker per dag bekijken, en je kan altijd afzeggen (ik weet dat t voorheen niet eens in ons hoofd opkwam om last minute iets te cancelen..., maar soms eens proberen en je merkt dat anderen t prima begrijpen ( en zo niet, jammer dan ) en t je oplucht! En anders die vriendin (waarvan je de verjaardag miste) vragen naar jou te komen... Scheelt soms ook al energie merkte ik altijd!
Fijn dat ik als voorbeeld kan dienen dat t echt beter gaat worden en je in balans gaat komen!!:-) ik zat echt heel diep... Dus het kan echt:-)
woensdag 15 april 2015 om 09:06
Is stem ook voor een Bali-baby
Gisteren een hele leuke avond gehad. Er stonden twee jongens van de jeugdbeweging voor de deur, of ze hier konden slapen. Euh... en dan kijkt manlief die een heel sociaal beestje is mij super lief aan. OK, kan wel! Bleken ze niet met 2, maar met 8 te zijn. Dus hebben gisteren 8 jongens van 16 en ouder hier BBQ en biertjes zitten drinken. En deze ochtend voor hen eitjes gebakken en koffie gezet. Ondanks de drukte, doet het mij wel deugd. Heerlijk dat zo'n spontane actie weer kan
Gisteren een hele leuke avond gehad. Er stonden twee jongens van de jeugdbeweging voor de deur, of ze hier konden slapen. Euh... en dan kijkt manlief die een heel sociaal beestje is mij super lief aan. OK, kan wel! Bleken ze niet met 2, maar met 8 te zijn. Dus hebben gisteren 8 jongens van 16 en ouder hier BBQ en biertjes zitten drinken. En deze ochtend voor hen eitjes gebakken en koffie gezet. Ondanks de drukte, doet het mij wel deugd. Heerlijk dat zo'n spontane actie weer kan
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 15 april 2015 om 10:32
woensdag 15 april 2015 om 11:05
ook superwow van mij Vienna! Soms werken spontane acties dan weer juist goed, kan je er in ieder geval niet druk om maken vantevoren Wat leuk dat je er zo van genoten hebt!
Mijn sociale avond was een beetje dubbel. Naast vriendin schoven nog een gevierde ontwerpster en wat andere mensen aan- en daar was ik niet echt voor in op dat moment. Na een paar biertjes kon ik wel wat erin ontspannen en was het wel leuk, maar voelde me ook niet echt zo fantastisch over mezelf dat ik daarvoor aangeschoten moet zitten wezen...
's Nachts ook nog eens gedroomd dat ik opgenomen moest worden in een psychiatrische instelling, ik werd wakker in koud zweet en een razende hartslag en kon echt niet meer slapen... Ookal had de instelling wel een McDonalds voor mensen met een beperking en een eigen culinair tijdschift. Oef, geen fijn nachtje, hopelijk vandaag weer in een relaxtere bubbel....
Mijn sociale avond was een beetje dubbel. Naast vriendin schoven nog een gevierde ontwerpster en wat andere mensen aan- en daar was ik niet echt voor in op dat moment. Na een paar biertjes kon ik wel wat erin ontspannen en was het wel leuk, maar voelde me ook niet echt zo fantastisch over mezelf dat ik daarvoor aangeschoten moet zitten wezen...
's Nachts ook nog eens gedroomd dat ik opgenomen moest worden in een psychiatrische instelling, ik werd wakker in koud zweet en een razende hartslag en kon echt niet meer slapen... Ookal had de instelling wel een McDonalds voor mensen met een beperking en een eigen culinair tijdschift. Oef, geen fijn nachtje, hopelijk vandaag weer in een relaxtere bubbel....
woensdag 15 april 2015 om 11:27
Ach Bloempje...probeer het allemaal weer even los te laten.
Dat is echt niet niks, dat je al een beetje opziet tegen een afspraak 1 op 1 en dat je dan ineens met een tafel vol mensen zit die nergens last van (lijken te) hebben en ook nog op je toch al pijnlijke carrière spier drukken. Dat zou voor mij ook genoeg zijn om even heel angstig te worden over mezelf en waar ik zit op dit moment. Ook een soort eindexamen-ding maar dan van het soort waar je je pen bent vergeten, je wekker niet is afgegaan en de brug dicht is onderweg. Lieve schat, zoals ik je lees ga je hartstikke de goede kant op zolang je het neemt zoals het nu is. Je beweegt veel, je hebt plezier in dingen die je zelf uit kan kiezen, je bent weer aan het uitkijken naar vrijwilligerswerk.
Probeer vandaag weer te omarmen dat je er nog niet bent maar dat je wel degelijk onderweg bent. Echt.
Huil een keer heel hard, dat doet bij mij soms wonderen, van het soort dat je denkt: ach arme ikje wat doe ik toch mijn best, en al zo lang.
Sla je armen om jezelf heen en neem jezelf zoals je nu bent. En probeer jezelf elke keer als je denkt over 'de situatie en waar hij heen moet' een tikje te geven, ermee op te houden en op iets te focussen dat 'hier en nu is'. De zon schijnt, je doet je best en het is nu zoals het is.
Nou ja, dat is wat ik de laatste dagen doe en het helpt. Ik ben gewoon een herstellende zieke dus ik kan en hoef verder niets.
Dat is echt niet niks, dat je al een beetje opziet tegen een afspraak 1 op 1 en dat je dan ineens met een tafel vol mensen zit die nergens last van (lijken te) hebben en ook nog op je toch al pijnlijke carrière spier drukken. Dat zou voor mij ook genoeg zijn om even heel angstig te worden over mezelf en waar ik zit op dit moment. Ook een soort eindexamen-ding maar dan van het soort waar je je pen bent vergeten, je wekker niet is afgegaan en de brug dicht is onderweg. Lieve schat, zoals ik je lees ga je hartstikke de goede kant op zolang je het neemt zoals het nu is. Je beweegt veel, je hebt plezier in dingen die je zelf uit kan kiezen, je bent weer aan het uitkijken naar vrijwilligerswerk.
Probeer vandaag weer te omarmen dat je er nog niet bent maar dat je wel degelijk onderweg bent. Echt.
Huil een keer heel hard, dat doet bij mij soms wonderen, van het soort dat je denkt: ach arme ikje wat doe ik toch mijn best, en al zo lang.
Sla je armen om jezelf heen en neem jezelf zoals je nu bent. En probeer jezelf elke keer als je denkt over 'de situatie en waar hij heen moet' een tikje te geven, ermee op te houden en op iets te focussen dat 'hier en nu is'. De zon schijnt, je doet je best en het is nu zoals het is.
Nou ja, dat is wat ik de laatste dagen doe en het helpt. Ik ben gewoon een herstellende zieke dus ik kan en hoef verder niets.
woensdag 15 april 2015 om 11:33
Oh en even, ik ben tenslotte niet voor niets de oma van het stel met mijn 44: je kunt hele nare en zware perioden meemaken in je leven, en die kunnen soms best lang duren, maar je hebt nog zo lang te leven dat je er gerust op kunt zijn dat er een tijd komt dat alles er weer heel anders uit ziet. Het is een fase zeggen ze altijd bij kinderen die een tijdje niet te genieten zijn. DIT is ook een fase. En een heel waardevolle fase, al die mensen van jouw/jullie leeftijd die nu wel kunnen en goed gaan, komen ook momenten tegen waarop het even allemaal niet meer zal gaan, door een burn-out een scheiding of ziekte, elk mens komt dit soort grote uitdagingen tegen.
Nou ja, gewoon, voor een beetje perspectief...
Oh en we zijn ook gewoon ongelofelijk hip, heel Nederland loopt op de rand van een burn-out!
Nou ja, gewoon, voor een beetje perspectief...
Oh en we zijn ook gewoon ongelofelijk hip, heel Nederland loopt op de rand van een burn-out!
