Psyche
alle pijlers
Wachttijden ggz: wat nu?
dinsdag 14 april 2015 om 11:02
Even een anoniem account, ik schaam me namelijk voor dit probleem.
Ik heb ruim een jaar therapie gehad voor angst- en stemmingsklachten. Deze psycholoog kon me echter niet meer helpen, dus werd ik doorverwezen naar de GGZ. Dit is 5 maanden geleden gebeurd. De wachttijden zouden toen 6+2 weken zijn (aanmeldtijd en behandelwachttijd), deze bleken echter steeds langer te worden. Ik heb een aantal keer contact gehad met de GGZ, maar niemand kon me vertellen hoe lang ik nog moest wachten. Vandaag kreeg ik te horen dat de wachttijden 7, maar waarschijnlijk 8 maanden zijn. Zo lang kan en wil ik niet meer wachten (nu nog 3 maanden). Met de dag voel ik me ellendiger, ik denk dagelijks aan de dood, heb mezelf al zo vaak tegen moeten houden om het stuur niet gewoon om te gooien op de snelweg. Ik ben de hoop helemaal kwijt.
Ondertussen heb ik wel therapie bij een andere instelling, dit gaat echter om een hele specifieke klacht (bepaalde angst) deze psycholoog kan me niet helpen op andere vlakken en geeft ook aan niet te weten wat zij voor me kan betekenen.
De huisarts zegt ook niets te kunnen doen en zegt dat ze hoopt dat ik snel terecht kan, en oja ik kreeg gelijk een doosje slaappillen mee, want dan zou ik me vast beter voelen.
Ik heb op internet ook al gezocht naar vrijgevestigde therapeuten en bijvoorbeeld naar mijn vorige therapeut. Maar deze hebben alleen een wachttijd van 3 of 4 maanden.
Wat moet ik nu? Drie maanden is niets op een mensenleven, maar ik wacht al zo lang en heb aan mijn vorige therapie (van ruim een jaar) helaas ook weinig gehad. Voor mijn gevoel wacht ik nu dus al bijna 2 jaar op de juiste therapie. Wat ooit als een simpel iets begon, is veranderd in iets veel groters en zwarters en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Ik zak dieper weg met de dag. Ik voel me hier heel erg alleen in, omdat ik van het kastje naar de muur wordt gestuurd.
Wellicht heeft iemand hier advies. In elk geval fijn om even mijn frustraties kwijt te kunnen
Ik heb ruim een jaar therapie gehad voor angst- en stemmingsklachten. Deze psycholoog kon me echter niet meer helpen, dus werd ik doorverwezen naar de GGZ. Dit is 5 maanden geleden gebeurd. De wachttijden zouden toen 6+2 weken zijn (aanmeldtijd en behandelwachttijd), deze bleken echter steeds langer te worden. Ik heb een aantal keer contact gehad met de GGZ, maar niemand kon me vertellen hoe lang ik nog moest wachten. Vandaag kreeg ik te horen dat de wachttijden 7, maar waarschijnlijk 8 maanden zijn. Zo lang kan en wil ik niet meer wachten (nu nog 3 maanden). Met de dag voel ik me ellendiger, ik denk dagelijks aan de dood, heb mezelf al zo vaak tegen moeten houden om het stuur niet gewoon om te gooien op de snelweg. Ik ben de hoop helemaal kwijt.
Ondertussen heb ik wel therapie bij een andere instelling, dit gaat echter om een hele specifieke klacht (bepaalde angst) deze psycholoog kan me niet helpen op andere vlakken en geeft ook aan niet te weten wat zij voor me kan betekenen.
De huisarts zegt ook niets te kunnen doen en zegt dat ze hoopt dat ik snel terecht kan, en oja ik kreeg gelijk een doosje slaappillen mee, want dan zou ik me vast beter voelen.
Ik heb op internet ook al gezocht naar vrijgevestigde therapeuten en bijvoorbeeld naar mijn vorige therapeut. Maar deze hebben alleen een wachttijd van 3 of 4 maanden.
Wat moet ik nu? Drie maanden is niets op een mensenleven, maar ik wacht al zo lang en heb aan mijn vorige therapie (van ruim een jaar) helaas ook weinig gehad. Voor mijn gevoel wacht ik nu dus al bijna 2 jaar op de juiste therapie. Wat ooit als een simpel iets begon, is veranderd in iets veel groters en zwarters en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Ik zak dieper weg met de dag. Ik voel me hier heel erg alleen in, omdat ik van het kastje naar de muur wordt gestuurd.
Wellicht heeft iemand hier advies. In elk geval fijn om even mijn frustraties kwijt te kunnen
dinsdag 14 april 2015 om 11:21
Bedankt voor jullie reacties. Ik vind het erg fijn dat jullie de moeite nemen.
Milena1: ik ben nog student, maar studeer op het moment niet om deze redenen.
Zorgverzekering had ik nog niet aan gedacht, ik wist niet dat die in deze iets zouden kunnen betekenen.
Sensy12: gelukkig wel ontzettend lieve vrienden om me heen. Zij zijn er de afgelopen 2 jaar al veel voor me grweest. Naar mijn idee heb ik ze al veel te veel belast met mijn problemen. Een vriendin heeft een deel van mijn angst overgekomen zelfs, doordat ze er zoveel met mij over heeft gepraat. Ik voel me daar echt verschrikkelijk schuldig over en dat is ook de reden dat ik nu probeer er niet/weinig over te praten. Daarnaast zijn de meesten bezig met afstuderen/net bezig met hun eerste baan en hebben een aantal al genoeg aan hun eigen problemen. Ik durf niet nog meer van ze te vragen.
Ik ga mijn verzekering vanmiddag bellen. Bedankt voor die tip!
Milena1: ik ben nog student, maar studeer op het moment niet om deze redenen.
Zorgverzekering had ik nog niet aan gedacht, ik wist niet dat die in deze iets zouden kunnen betekenen.
Sensy12: gelukkig wel ontzettend lieve vrienden om me heen. Zij zijn er de afgelopen 2 jaar al veel voor me grweest. Naar mijn idee heb ik ze al veel te veel belast met mijn problemen. Een vriendin heeft een deel van mijn angst overgekomen zelfs, doordat ze er zoveel met mij over heeft gepraat. Ik voel me daar echt verschrikkelijk schuldig over en dat is ook de reden dat ik nu probeer er niet/weinig over te praten. Daarnaast zijn de meesten bezig met afstuderen/net bezig met hun eerste baan en hebben een aantal al genoeg aan hun eigen problemen. Ik durf niet nog meer van ze te vragen.
Ik ga mijn verzekering vanmiddag bellen. Bedankt voor die tip!
dinsdag 14 april 2015 om 11:30
quote:ikeaverslaafde schreef op 14 april 2015 @ 11:27:
Mocht de verzekering niet kunnen helpen, misschien kun je de mensen van 113online eens vragen waar je op korte termijn terecht zou kunnen. Ook kun je deze organisatie bellen als je het een keer helemaal niet meer ziet zitten.
Hopelijk kun je snel ergens terecht.
Dankjewel!
Ik heb hier ook online therapie gehad, maar zij raden eigenlijk ook de reguliere ggz aan.
Mocht de verzekering niet kunnen helpen, misschien kun je de mensen van 113online eens vragen waar je op korte termijn terecht zou kunnen. Ook kun je deze organisatie bellen als je het een keer helemaal niet meer ziet zitten.
Hopelijk kun je snel ergens terecht.
Dankjewel!
Ik heb hier ook online therapie gehad, maar zij raden eigenlijk ook de reguliere ggz aan.
dinsdag 14 april 2015 om 11:36
quote:DeKenau schreef op 14 april 2015 @ 11:27:
Wat een nare situatie. Hoe ernstig zou je het zelf nu inschatten? Is een acute opname nodig? Ik weet dat er in crisissituaties wel hulp mogelijk is.Ik denk het niet. Bij een opname denk ik aan iemand die al een poging gedaan heeft. Of mensen die zo depressief zijn dat ze alleen maar in bed liggen. Ik ben niet depressief, denk ik.
Wat een nare situatie. Hoe ernstig zou je het zelf nu inschatten? Is een acute opname nodig? Ik weet dat er in crisissituaties wel hulp mogelijk is.Ik denk het niet. Bij een opname denk ik aan iemand die al een poging gedaan heeft. Of mensen die zo depressief zijn dat ze alleen maar in bed liggen. Ik ben niet depressief, denk ik.
dinsdag 14 april 2015 om 11:39
Nu mogen we geen diagnoses geven op het forum, maar uit je OP blijkt toch wel dat je depressief bent, hoor.
"Met de dag voel ik me ellendiger, ik denk dagelijks aan de dood, heb mezelf al zo vaak tegen moeten houden om het stuur niet gewoon om te gooien op de snelweg. Ik ben de hoop helemaal kwijt."
Weet je huisarts dat je deze gedachten hebt? Belachelijk dat er geen urgentie is toegepast, het had nooit een halfjaar mogen duren voor je bij GGz terecht kan.
Crisisopname is wel lastig om te regelen. Je komt dan in een omgeving die jou onbekend is en bij mensen in de buurt die er (ook) erg aan toe zijn. Het is niet de meest optimale omgeving om opgevangen te worden. Daarom is het ook echt voor nood.
"Met de dag voel ik me ellendiger, ik denk dagelijks aan de dood, heb mezelf al zo vaak tegen moeten houden om het stuur niet gewoon om te gooien op de snelweg. Ik ben de hoop helemaal kwijt."
Weet je huisarts dat je deze gedachten hebt? Belachelijk dat er geen urgentie is toegepast, het had nooit een halfjaar mogen duren voor je bij GGz terecht kan.
Crisisopname is wel lastig om te regelen. Je komt dan in een omgeving die jou onbekend is en bij mensen in de buurt die er (ook) erg aan toe zijn. Het is niet de meest optimale omgeving om opgevangen te worden. Daarom is het ook echt voor nood.
dinsdag 14 april 2015 om 11:40
quote:rosanne12 schreef op 14 april 2015 @ 11:21:
Bedankt voor jullie reacties. Ik vind het erg fijn dat jullie de moeite nemen.
Milena1: ik ben nog student, maar studeer op het moment niet om deze redenen.
Zorgverzekering had ik nog niet aan gedacht, ik wist niet dat die in deze iets zouden kunnen betekenen.
Sensy12: gelukkig wel ontzettend lieve vrienden om me heen. Zij zijn er de afgelopen 2 jaar al veel voor me grweest. Naar mijn idee heb ik ze al veel te veel belast met mijn problemen. Een vriendin heeft een deel van mijn angst overgekomen zelfs, doordat ze er zoveel met mij over heeft gepraat. Ik voel me daar echt verschrikkelijk schuldig over en dat is ook de reden dat ik nu probeer er niet/weinig over te praten. Daarnaast zijn de meesten bezig met afstuderen/net bezig met hun eerste baan en hebben een aantal al genoeg aan hun eigen problemen. Ik durf niet nog meer van ze te vragen.
Ik ga mijn verzekering vanmiddag bellen. Bedankt voor die tip!Ik bedoel ook niet dat je op ze terugvalt als substituut therapeuten, maar om even los te breken uit je eigen hoofd. Doe een voorstel om wat te gaan drinken of nodig een vriendin uit voor een kopje koffie. Waar het om draait is dat je niet wegzakt in je eigen gemaal, maar actief uitbreekt door contact te houden met je omgeving.
Bedankt voor jullie reacties. Ik vind het erg fijn dat jullie de moeite nemen.
Milena1: ik ben nog student, maar studeer op het moment niet om deze redenen.
Zorgverzekering had ik nog niet aan gedacht, ik wist niet dat die in deze iets zouden kunnen betekenen.
Sensy12: gelukkig wel ontzettend lieve vrienden om me heen. Zij zijn er de afgelopen 2 jaar al veel voor me grweest. Naar mijn idee heb ik ze al veel te veel belast met mijn problemen. Een vriendin heeft een deel van mijn angst overgekomen zelfs, doordat ze er zoveel met mij over heeft gepraat. Ik voel me daar echt verschrikkelijk schuldig over en dat is ook de reden dat ik nu probeer er niet/weinig over te praten. Daarnaast zijn de meesten bezig met afstuderen/net bezig met hun eerste baan en hebben een aantal al genoeg aan hun eigen problemen. Ik durf niet nog meer van ze te vragen.
Ik ga mijn verzekering vanmiddag bellen. Bedankt voor die tip!Ik bedoel ook niet dat je op ze terugvalt als substituut therapeuten, maar om even los te breken uit je eigen hoofd. Doe een voorstel om wat te gaan drinken of nodig een vriendin uit voor een kopje koffie. Waar het om draait is dat je niet wegzakt in je eigen gemaal, maar actief uitbreekt door contact te houden met je omgeving.
dinsdag 14 april 2015 om 11:40
quote:ikeaverslaafde schreef op 14 april 2015 @ 11:33:
Je kunt wel wachten op de reguliere GGz en intussen iets zoeken waar je terecht kunt totdat het bij GGz begint. Lijkt me wel verstandig. Tijd duurt lang als je somber bent.Om die reden ben ik ook gaan zoeken op eerstelijns psychologen (dat heet nu anders, maar begrijp nog niet veel van de nieuwe regeling) maar daar krijg ik helaas weinig of niets vergoed. Ik heb door andere zorgkosten het geld er niet voor helaas.
Je kunt wel wachten op de reguliere GGz en intussen iets zoeken waar je terecht kunt totdat het bij GGz begint. Lijkt me wel verstandig. Tijd duurt lang als je somber bent.Om die reden ben ik ook gaan zoeken op eerstelijns psychologen (dat heet nu anders, maar begrijp nog niet veel van de nieuwe regeling) maar daar krijg ik helaas weinig of niets vergoed. Ik heb door andere zorgkosten het geld er niet voor helaas.
dinsdag 14 april 2015 om 11:40
Is het een idee om in de tussentijd naar een alternatief therapeut te gaan? Ik bedoel dan geen zweverige dingen, maar een haptonoom bv, of iets te gaan doen als yoga of mindfullnes? Geen wachttijden en wie weet helpt het je wel enorm. Sterkte in ieder geval, dat lange wachten kan heel moeilijk zijn.
water en zand
dinsdag 14 april 2015 om 11:42
quote:Sensy12 schreef op 14 april 2015 @ 11:40:
[...]
Ik bedoel ook niet dat je op ze terugvalt als substituut therapeuten, maar om even los te breken uit je eigen hoofd. Doe een voorstel om wat te gaan drinken of nodig een vriendin uit voor een kopje koffie. Waar het om draait is dat je niet wegzakt in je eigen gemaal, maar actief uitbreekt door contact te houden met je omgeving.Oh sorry, ik begreep je verkeerd. Ik onderneem wat dat betreft voldoende. Ik ben wat dat betreft ook blij dat ik zoveel energie heb gestoken in mijn vriendschappen.
[...]
Ik bedoel ook niet dat je op ze terugvalt als substituut therapeuten, maar om even los te breken uit je eigen hoofd. Doe een voorstel om wat te gaan drinken of nodig een vriendin uit voor een kopje koffie. Waar het om draait is dat je niet wegzakt in je eigen gemaal, maar actief uitbreekt door contact te houden met je omgeving.Oh sorry, ik begreep je verkeerd. Ik onderneem wat dat betreft voldoende. Ik ben wat dat betreft ook blij dat ik zoveel energie heb gestoken in mijn vriendschappen.
dinsdag 14 april 2015 om 11:43
quote:modder schreef op 14 april 2015 @ 11:40:
Is het een idee om in de tussentijd naar een alternatief therapeut te gaan? Ik bedoel dan geen zweverige dingen, maar een haptonoom bv, of iets te gaan doen als yoga of mindfullnes? Geen wachttijden en wie weet helpt het je wel enorm. Sterkte in ieder geval, dat lange wachten kan heel moeilijk zijn.Haptotherapie heb ik al om een andere klacht. Verder helaas geen geld voor andere therapieën.
Is het een idee om in de tussentijd naar een alternatief therapeut te gaan? Ik bedoel dan geen zweverige dingen, maar een haptonoom bv, of iets te gaan doen als yoga of mindfullnes? Geen wachttijden en wie weet helpt het je wel enorm. Sterkte in ieder geval, dat lange wachten kan heel moeilijk zijn.Haptotherapie heb ik al om een andere klacht. Verder helaas geen geld voor andere therapieën.
dinsdag 14 april 2015 om 11:44
quote:DeKenau schreef op 14 april 2015 @ 11:27:
Wat een nare situatie. Hoe ernstig zou je het zelf nu inschatten? Is een acute opname nodig? Ik weet dat er in crisissituaties wel hulp mogelijk is.Dan moet de huisarts de ernst van je klachten wel inzien, die schakelt de crisisdienst dan in. TO, heb je het gevoel dat je huisarts weet hoe slecht het met je gaat? Maak anders nog eens een nieuwe afspraak met hem/ haar.
Wat een nare situatie. Hoe ernstig zou je het zelf nu inschatten? Is een acute opname nodig? Ik weet dat er in crisissituaties wel hulp mogelijk is.Dan moet de huisarts de ernst van je klachten wel inzien, die schakelt de crisisdienst dan in. TO, heb je het gevoel dat je huisarts weet hoe slecht het met je gaat? Maak anders nog eens een nieuwe afspraak met hem/ haar.
dinsdag 14 april 2015 om 11:48
quote:ikeaverslaafde schreef op 14 april 2015 @ 11:39:
Weet je huisarts dat je deze gedachten hebt? Belachelijk dat er geen urgentie is toegepast, het had nooit een halfjaar mogen duren voor je bij GGz terecht kan.
Crisisopname is wel lastig om te regelen. Je komt dan in een omgeving die jou onbekend is en bij mensen in de buurt die er (ook) erg aan toe zijn. Het is niet de meest optimale omgeving om opgevangen te worden. Daarom is het ook echt voor nood.
Ik wil niet ontmoedigen, maar een urgentie betekent hier alleen dat je binnen twee weken een intakegesprek krijgt. Daarna kan hulp nog rustig een half jaar duren. Een crisisplek is in de woorden van de GGZ: 'Voor mensen die van het dak gehaald worden door de politie, meer ruimte is er niet'.
Ik zou dus toch kijken of TO tijdelijk bij een andere therapeut terecht kan voor het pappen en nathouden tot er hulp is.
Welkom in de GGZ...
Weet je huisarts dat je deze gedachten hebt? Belachelijk dat er geen urgentie is toegepast, het had nooit een halfjaar mogen duren voor je bij GGz terecht kan.
Crisisopname is wel lastig om te regelen. Je komt dan in een omgeving die jou onbekend is en bij mensen in de buurt die er (ook) erg aan toe zijn. Het is niet de meest optimale omgeving om opgevangen te worden. Daarom is het ook echt voor nood.
Ik wil niet ontmoedigen, maar een urgentie betekent hier alleen dat je binnen twee weken een intakegesprek krijgt. Daarna kan hulp nog rustig een half jaar duren. Een crisisplek is in de woorden van de GGZ: 'Voor mensen die van het dak gehaald worden door de politie, meer ruimte is er niet'.
Ik zou dus toch kijken of TO tijdelijk bij een andere therapeut terecht kan voor het pappen en nathouden tot er hulp is.
Welkom in de GGZ...
dinsdag 14 april 2015 om 11:48
Dus je bent al wel onder behandeling voor klacht 1 bij een therapeut en voor klacht 2 bij een haptotherapeut?
Ik denk dat het goed zou zijn om inderdaad via de ggz eerst eens een goede diagnose te laten stellen.
En hoe kan het dat je bij de therapeuten waar je nu loopt niet je verhaal kwijt kunt?
Dat zou in elk geval wat lucht geven voor de wachtperiode.
Ik denk dat het goed zou zijn om inderdaad via de ggz eerst eens een goede diagnose te laten stellen.
En hoe kan het dat je bij de therapeuten waar je nu loopt niet je verhaal kwijt kunt?
Dat zou in elk geval wat lucht geven voor de wachtperiode.
dinsdag 14 april 2015 om 11:48
quote:rosanne12 schreef op 14 april 2015 @ 11:42:
[...]
Oh sorry, ik begreep je verkeerd. Ik onderneem wat dat betreft voldoende. Ik ben wat dat betreft ook blij dat ik zoveel energie heb gestoken in mijn vriendschappen.
Heel goed! Ben blij dat je wat dat betreft niet jezelf isoleert.
Schrijf ook hier zoveel mogelijk van je af als je daar behoefte aan hebt.
[...]
Oh sorry, ik begreep je verkeerd. Ik onderneem wat dat betreft voldoende. Ik ben wat dat betreft ook blij dat ik zoveel energie heb gestoken in mijn vriendschappen.
Heel goed! Ben blij dat je wat dat betreft niet jezelf isoleert.
Schrijf ook hier zoveel mogelijk van je af als je daar behoefte aan hebt.
dinsdag 14 april 2015 om 11:50
quote:bootje_op_de_golven schreef op 14 april 2015 @ 11:48:
[...]
Ik wil niet ontmoedigen, maar een urgentie betekent hier alleen dat je binnen twee weken een intakegesprek krijgt. Daarna kan hulp nog rustig een half jaar duren. Een crisisplek is in de woorden van de GGZ: 'Voor mensen die van het dak gehaald worden door de politie, meer ruimte is er niet'.
Ik zou dus toch kijken of TO tijdelijk bij een andere therapeut terecht kan voor het pappen en nathouden tot er hulp is.Crisisopvang is wel wat anders dan urgentie krijgen bij behandeling. Toen ik ooit urgentie kreeg bij Riagg, was de wachttijd 3 maanden. Nog steeds lang, maar wel de helft van wat het zonder urgentie was geweest.
[...]
Ik wil niet ontmoedigen, maar een urgentie betekent hier alleen dat je binnen twee weken een intakegesprek krijgt. Daarna kan hulp nog rustig een half jaar duren. Een crisisplek is in de woorden van de GGZ: 'Voor mensen die van het dak gehaald worden door de politie, meer ruimte is er niet'.
Ik zou dus toch kijken of TO tijdelijk bij een andere therapeut terecht kan voor het pappen en nathouden tot er hulp is.Crisisopvang is wel wat anders dan urgentie krijgen bij behandeling. Toen ik ooit urgentie kreeg bij Riagg, was de wachttijd 3 maanden. Nog steeds lang, maar wel de helft van wat het zonder urgentie was geweest.
dinsdag 14 april 2015 om 11:50
quote:DeKenau schreef op 14 april 2015 @ 11:44:
Wat maakt dan dat je niet drie maanden kunt wachten op therapie? Als je niet depressief bent is dat toch prima op te brengen?
Ben je gewoon gefrustreerd omdat hulp moeilijk op gang komt of bevind je je echt in een acute situatie?
Wellicht heb ik het verkeerd, maar ik heb bij een depressie het beeld van iemand die zich 100% van de tijd ellendig voelt. Ik zal eerlijk zijn, dat is bij mij (gelukkig!!) niet zo. Ik denk dat ik me zo 75% van de tijd zo voel en de andere momenten voel ik me neutraal of zelfs oke. Ik lees ook vaak dat je bij een depressie niets meer voelt en niet meer kunt huilen. Dat is bij mij niet zo, ik huil juist heel veel en voel me op zulke momenten juist heel ellendig in plaats van vlak.
Misschien heb ik het verkeerd hoor, dit is ook maar wat ik op internet en in boeken heb gelezen.
Wat maakt dan dat je niet drie maanden kunt wachten op therapie? Als je niet depressief bent is dat toch prima op te brengen?
Ben je gewoon gefrustreerd omdat hulp moeilijk op gang komt of bevind je je echt in een acute situatie?
Wellicht heb ik het verkeerd, maar ik heb bij een depressie het beeld van iemand die zich 100% van de tijd ellendig voelt. Ik zal eerlijk zijn, dat is bij mij (gelukkig!!) niet zo. Ik denk dat ik me zo 75% van de tijd zo voel en de andere momenten voel ik me neutraal of zelfs oke. Ik lees ook vaak dat je bij een depressie niets meer voelt en niet meer kunt huilen. Dat is bij mij niet zo, ik huil juist heel veel en voel me op zulke momenten juist heel ellendig in plaats van vlak.
Misschien heb ik het verkeerd hoor, dit is ook maar wat ik op internet en in boeken heb gelezen.