Kinderen
alle pijlers
4 dagen kinderdagverblijf?
dinsdag 26 augustus 2008 om 15:36
Hoi ben een alleenstaande moeder van een knulletje van 4 maanden. Heb nu nog een maand verlof en dan gaat ie naar het KDV. Het eerste jaar 3 dagen en na een jaar 4 dagen. Ik ga nu 3 dagen werken en neem 1 dag ouderschapsverlof op. Weet nu dat ik het zwaar ga krijgen om hem weg te brengen voor die drie dagen. Laat staan 4 dagen volgend jaar! Is 4 dagen niet te veel? Wie brengt zijn kindje ook weg voor 3 of 4 dagen? Hoe gaat dit? Zit me ineens heel erg druk te maken!
dinsdag 26 augustus 2008 om 19:29
dinsdag 26 augustus 2008 om 19:33
dinsdag 26 augustus 2008 om 19:55
Als het niet gaat zoals het moet moet het maar zoals het gaat en dat geldt helemaal in dit soort gevallen.
Daarbij vind ik dat je er gewoon trots op mag zijn dat je voor je geld werkt, ik denk dat dat heel goed is voor een kind, om dat als voorbeeld te hebben. Ik vermoed niet dat het slecht is voor kinderen om 4 dagen per week naar het KDV te gaan en zeker als je geen andere keus hebt heeft het niet zoveel zin om daaraan te twijfelen. Jij doet wat het beste is voor jou en je kind, zelf voor je levensonderhoud en dat van je kind zorgen en ondertussen goede opvang regelen voor je kind.
Mijn kinderen gaan ook naar het KDV. Mijn dochter ging eerst 2 dagen, toen een tijd 3 dagen en toen weer 2 dagen. Nu gaan zij en haar broertje beiden 2 dagen en over 2 weken worden dat er weer 3. Ik zal daar ook even aan moeten wennen, maar ik denk dat het goed is voor ze. Ze vinden het ook leuk.
En bovenal hebben zíj nog geen last van de omgeving die roept 'oh wat zíelig, 3 hele dagen...'. Zij weten niet dat de norm in Nederland anders is, en kinderen zijn meestal gelukkig met wat ze gewend zijn. Voor hen is het heel normaal. Het is meestal de omgeving die vindt dat het zielig is, ik vermoed eigenlijk dat er maar weinig kinderen zijn die het echt vervelend vinden.
Daarbij vind ik dat je er gewoon trots op mag zijn dat je voor je geld werkt, ik denk dat dat heel goed is voor een kind, om dat als voorbeeld te hebben. Ik vermoed niet dat het slecht is voor kinderen om 4 dagen per week naar het KDV te gaan en zeker als je geen andere keus hebt heeft het niet zoveel zin om daaraan te twijfelen. Jij doet wat het beste is voor jou en je kind, zelf voor je levensonderhoud en dat van je kind zorgen en ondertussen goede opvang regelen voor je kind.
Mijn kinderen gaan ook naar het KDV. Mijn dochter ging eerst 2 dagen, toen een tijd 3 dagen en toen weer 2 dagen. Nu gaan zij en haar broertje beiden 2 dagen en over 2 weken worden dat er weer 3. Ik zal daar ook even aan moeten wennen, maar ik denk dat het goed is voor ze. Ze vinden het ook leuk.
En bovenal hebben zíj nog geen last van de omgeving die roept 'oh wat zíelig, 3 hele dagen...'. Zij weten niet dat de norm in Nederland anders is, en kinderen zijn meestal gelukkig met wat ze gewend zijn. Voor hen is het heel normaal. Het is meestal de omgeving die vindt dat het zielig is, ik vermoed eigenlijk dat er maar weinig kinderen zijn die het echt vervelend vinden.
dinsdag 26 augustus 2008 om 20:13
quote:Eowynn_ schreef op 26 augustus 2008 @ 19:57:
Grappig trouwens, dat nu alweer naar voren komt dat het níet erg is als je wel móet, maar als het niet persé moet is het wél schadelijk.Ja, onzinnig he? Alsof thuiszitten met een moeder die op een forum schrijft hoe het haar allemaal tegenvalt en hoe zwaar een kind wel niet is zo jofel voor een kind is. Dat lijkt mij persoonlijk veel schadelijker dan 4 dagen kdv. En gek genoeg lees ik dat soort verhalen veel vaker dan dat je van werkende moeders leest dat ze het kdv zo zwaar vinden vallen.
Grappig trouwens, dat nu alweer naar voren komt dat het níet erg is als je wel móet, maar als het niet persé moet is het wél schadelijk.Ja, onzinnig he? Alsof thuiszitten met een moeder die op een forum schrijft hoe het haar allemaal tegenvalt en hoe zwaar een kind wel niet is zo jofel voor een kind is. Dat lijkt mij persoonlijk veel schadelijker dan 4 dagen kdv. En gek genoeg lees ik dat soort verhalen veel vaker dan dat je van werkende moeders leest dat ze het kdv zo zwaar vinden vallen.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 26 augustus 2008 om 20:15
dinsdag 26 augustus 2008 om 20:18
Ik vind het overigens belachelijk dat er in Nederland kennelijk gevonden wordt dat je beter voor je kind zorgt als je een bijstandsuitkering gaat vangen en altijd thuis bent dan wanneer je 4 of 5 dagen gaat werken. Want dát is zielig.
Hoezo zielig? Zielig dat je moeder haar verantwoordelijkheid neemt, voor zichzelf en haar kinderen zorgt, zichzelf onderhoudt en zelfstandig is? Schande inderdaad.
Hoezo zielig? Zielig dat je moeder haar verantwoordelijkheid neemt, voor zichzelf en haar kinderen zorgt, zichzelf onderhoudt en zelfstandig is? Schande inderdaad.
dinsdag 26 augustus 2008 om 21:31
Dochter begon als mini baby met anderhalve dag. Met 1 jaar werd dat twee, daarna 2,5 dag en nu met 3 gaat ze drie dagen. Vraag me niet waarom, maar ik had het gevoel dat hoe jonger, hoe beter het was minder van de hele grote creche-hectiek mee te krijgen. Echt opgebouwd dus. Voor mij staat so wie so op 1 dat het voor de meeste babys/kinderen (mits een normaal ontwikkelend kind en een o.k. dagverblijf) creche echt een pré is voor de ontwikkeling van een kind. Vanuit dat perspectief zeg ik eerder wat meer dan wat minder of helemaal geen creche.
Zelf vind ik het echt veel als je kind 4 dagen gaat. Dochter gaat dus nu drie dagen en is een tijdje noodgedwongen 4 dagen gegaan. Maar ik voelde me daar wel slecht onder en heb het snel weer terug gedraaid. Er is 'maar' 1 kindje die daar 4 dagen gaat en de meesten gaan maar 2 dagen. Mijn dochter zit dus al aan de hoge kant.
En heel eerlijk gezegd (ik weet het, het slaat nergens op, maar dat gevoel heb ik gewoon) vind ik het wel een beetje zielig voor dat meisje dat 4 dagen gaat. Gek genoeg zou ik het niet zielig vinden als ze kind was van jou bijvoorbeeld (alleenstaand).
Maar omdat ik weet dat beide ouders full time werken, vind ik het zielig. Omdat ik dan gelijk redeneer, maar waarom heb je dan een kind gekregen? Om het alleen maar uit te besteden? In geval van twee werkende ouders, die beiden hun carriere dus boven hun kind verkiezen. Shoot me, want het slaat nergens op en ik weet dat het in andere landen anders is.
Maar dan nog vind ik dat een verschil. Omdat je nl. altijd vergelijkt met de norm en ik me afvraag wat je er later dan van gaat denken in vergelijking met kinderen die minder gingen, ook al hadden die ouders ook kunnen kiezen voor voltijdse opvang. Dus hoe het in andere landen geregeld is vind ik ondergeschikt aan het feit dat je vooral kind bent in een context, een omgeving, waar het vooralsnog eerder regel is om 'maar' twee dagen te gaan. Feit dat ik zelf ook last heb van dat soort schuldgevoelens maakt het er niet beter op. Feit dat er dan gelukkig nog ouders bestaan die 4 of zelfs 5 dagen afnemen, maakt het alweer wat troostender (erg he).
Maar goed, eigenlijk vind ik dat van dat zielige meisje vooral, omdat ik de ouders eigenlijk altijd afgedraaid vind als ze hun kind ophalen. Er kan nooit eens een lachje vanaf en de moeder reageert meestal best kribbig op haar kind, alsof ze gewoon afgepeigerd is van een drukke werkweek. Krijg dan echt zo'n gevoel van "we moeten ons dure huis blijven betalen en onze dure hobbys" en het kind passen we nog ergens tussen. Maar wederom compleet invullen, want ik ben uiteraard niet bij hen thuis met avondeten. Maar kan me voorstellen dat ze weinig van elkaar beleven gedurende de week, want dat meisje zit er al voordat dochter gebracht wordt en is ook meestal een van de laatste kindjes om opgehaald te worden en is er gewoon altijd lijkt wel!
Ik vind het echt een heel ander verschil als je alleenstaand bent. Dat voelt voor een kind ook echt anders denk ik.
Zelf vind ik het echt veel als je kind 4 dagen gaat. Dochter gaat dus nu drie dagen en is een tijdje noodgedwongen 4 dagen gegaan. Maar ik voelde me daar wel slecht onder en heb het snel weer terug gedraaid. Er is 'maar' 1 kindje die daar 4 dagen gaat en de meesten gaan maar 2 dagen. Mijn dochter zit dus al aan de hoge kant.
En heel eerlijk gezegd (ik weet het, het slaat nergens op, maar dat gevoel heb ik gewoon) vind ik het wel een beetje zielig voor dat meisje dat 4 dagen gaat. Gek genoeg zou ik het niet zielig vinden als ze kind was van jou bijvoorbeeld (alleenstaand).
Maar omdat ik weet dat beide ouders full time werken, vind ik het zielig. Omdat ik dan gelijk redeneer, maar waarom heb je dan een kind gekregen? Om het alleen maar uit te besteden? In geval van twee werkende ouders, die beiden hun carriere dus boven hun kind verkiezen. Shoot me, want het slaat nergens op en ik weet dat het in andere landen anders is.
Maar dan nog vind ik dat een verschil. Omdat je nl. altijd vergelijkt met de norm en ik me afvraag wat je er later dan van gaat denken in vergelijking met kinderen die minder gingen, ook al hadden die ouders ook kunnen kiezen voor voltijdse opvang. Dus hoe het in andere landen geregeld is vind ik ondergeschikt aan het feit dat je vooral kind bent in een context, een omgeving, waar het vooralsnog eerder regel is om 'maar' twee dagen te gaan. Feit dat ik zelf ook last heb van dat soort schuldgevoelens maakt het er niet beter op. Feit dat er dan gelukkig nog ouders bestaan die 4 of zelfs 5 dagen afnemen, maakt het alweer wat troostender (erg he).
Maar goed, eigenlijk vind ik dat van dat zielige meisje vooral, omdat ik de ouders eigenlijk altijd afgedraaid vind als ze hun kind ophalen. Er kan nooit eens een lachje vanaf en de moeder reageert meestal best kribbig op haar kind, alsof ze gewoon afgepeigerd is van een drukke werkweek. Krijg dan echt zo'n gevoel van "we moeten ons dure huis blijven betalen en onze dure hobbys" en het kind passen we nog ergens tussen. Maar wederom compleet invullen, want ik ben uiteraard niet bij hen thuis met avondeten. Maar kan me voorstellen dat ze weinig van elkaar beleven gedurende de week, want dat meisje zit er al voordat dochter gebracht wordt en is ook meestal een van de laatste kindjes om opgehaald te worden en is er gewoon altijd lijkt wel!
Ik vind het echt een heel ander verschil als je alleenstaand bent. Dat voelt voor een kind ook echt anders denk ik.
dinsdag 26 augustus 2008 om 21:45
Intiem,
Het IS ook een verschil als je alleenstaand bent. Wat ik alleen jammer vind is dat mensen denken dat dat verschil is "je hebt geen andere keuze". Want volgens mij is dat helemaal niet het grootste verschil.
Wat mensen nogal eens vergeten is dat een kind dat met maar 1 ouder opgroeit echt onnoemelijk veel aandacht krijgt. Als ik 's avonds thuiskom, ga ik niet met een andere volwassene druk een gesprek voeren over mijn dag. Ik overleg niet over wat we gaan eten over het hoofd van mijn kind heen. Ik sta niet met een ander te knuffelen, ik knuffel met mijn kind. Elk gesprek, elk dingetje wat ik doe, doe ik samen met mijn kind. Hij is immers de enige andere persoon in huis en hoeft dus met niemand anders de aandacht te delen.
Dat is echt een heel groot verschil tov mensen die met zijn tweeën zijn, dat zie ik elke dag om me heen.
Dus ja, het is wel degelijk anders om als kind van een alleenstaande ouder op een creche te zitten of als kind van twee ouders, dat ben ik met je eens.
Het IS ook een verschil als je alleenstaand bent. Wat ik alleen jammer vind is dat mensen denken dat dat verschil is "je hebt geen andere keuze". Want volgens mij is dat helemaal niet het grootste verschil.
Wat mensen nogal eens vergeten is dat een kind dat met maar 1 ouder opgroeit echt onnoemelijk veel aandacht krijgt. Als ik 's avonds thuiskom, ga ik niet met een andere volwassene druk een gesprek voeren over mijn dag. Ik overleg niet over wat we gaan eten over het hoofd van mijn kind heen. Ik sta niet met een ander te knuffelen, ik knuffel met mijn kind. Elk gesprek, elk dingetje wat ik doe, doe ik samen met mijn kind. Hij is immers de enige andere persoon in huis en hoeft dus met niemand anders de aandacht te delen.
Dat is echt een heel groot verschil tov mensen die met zijn tweeën zijn, dat zie ik elke dag om me heen.
Dus ja, het is wel degelijk anders om als kind van een alleenstaande ouder op een creche te zitten of als kind van twee ouders, dat ben ik met je eens.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:10
quote:fashionvictim schreef op 26 augustus 2008 @ 20:13:
[...]
Ja, onzinnig he? Alsof thuiszitten met een moeder die op een forum schrijft hoe het haar allemaal tegenvalt en hoe zwaar een kind wel niet is zo jofel voor een kind is. Dat lijkt mij persoonlijk veel schadelijker dan 4 dagen kdv. En gek genoeg lees ik dat soort verhalen veel vaker dan dat je van werkende moeders leest dat ze het kdv zo zwaar vinden vallen.
FV, mag ik trouwens vragen hoe je op dit antwoord komt wat helemaal niks, maar dan ook niks met de veelheid of weinigheid aan crechedagen te maken heeft?
Vraag me gewoon af en toe af wat en waarom jij dingen erbij sleept om een punt te maken. Feit wil nl. dat ik zelf op zo'n soort topic iets gepost heb. Desalnietemin denk ik niet dat mijn kind daar enige schade van heeft ondervonden dat ik daar vanmiddag wat geschreven heb.
Dus ben benieuwd hoe deze sneer op te pakken? Uiteraard niet gericht aan een specifiek persoon. Maar in het algemeen heb je weer een mooie treffer gevonden voor jezelf lijkt wel.
[...]
Ja, onzinnig he? Alsof thuiszitten met een moeder die op een forum schrijft hoe het haar allemaal tegenvalt en hoe zwaar een kind wel niet is zo jofel voor een kind is. Dat lijkt mij persoonlijk veel schadelijker dan 4 dagen kdv. En gek genoeg lees ik dat soort verhalen veel vaker dan dat je van werkende moeders leest dat ze het kdv zo zwaar vinden vallen.
FV, mag ik trouwens vragen hoe je op dit antwoord komt wat helemaal niks, maar dan ook niks met de veelheid of weinigheid aan crechedagen te maken heeft?
Vraag me gewoon af en toe af wat en waarom jij dingen erbij sleept om een punt te maken. Feit wil nl. dat ik zelf op zo'n soort topic iets gepost heb. Desalnietemin denk ik niet dat mijn kind daar enige schade van heeft ondervonden dat ik daar vanmiddag wat geschreven heb.
Dus ben benieuwd hoe deze sneer op te pakken? Uiteraard niet gericht aan een specifiek persoon. Maar in het algemeen heb je weer een mooie treffer gevonden voor jezelf lijkt wel.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:20
quote:intiem schreef op 26 augustus 2008 @ 22:10:
[...]
FV, mag ik trouwens vragen hoe je op dit antwoord komt wat helemaal niks, maar dan ook niks met de veelheid of weinigheid aan crechedagen te maken heeft?
Vraag me gewoon af en toe af wat en waarom jij dingen erbij sleept om een punt te maken. Feit wil nl. dat ik zelf op zo'n soort topic iets gepost heb. Desalnietemin denk ik niet dat mijn kind daar enige schade van heeft ondervonden dat ik daar vanmiddag wat geschreven heb.
Dus ben benieuwd hoe deze sneer op te pakken? Uiteraard niet gericht aan een specifiek persoon. Maar in het algemeen heb je weer een mooie treffer gevonden voor jezelf lijkt wel.
Nee, ik had zeker jou niet in gedachten (ik weet namelijk sowieso dat jouw kind naar de creche gaat).
Hoe ik erop kwam? Ik las hier dat veel mensen 4 dagen "te veel" of "zielig" vinden en dat is natuurlijk een argument dat vrijwel altijd voorbij kwam. Direct erachteraan zag ik in de actieve topics van vandaag maar liefst twee topics over "het moederschap wat zo tegenvalt" (waaronder die ene waar jij ook in schrijft inderdaad).
Zulke topics lees ik heel vaak op dit forum en ze worden voornamelijk door thuisblijfmoeders geopend. Ook irl ken ik eigenlijk vooral thuisblijfmoeders die het leven met kinderen "zwaar" vinden. Dat vind ik ook niet gek, als je de hele dag thuisbent met een kind.
Ik stoorde me er dus vooral aan dat er weer geroepen werd dat het zielig is voor een kind om naar de creche te gaan, omdat ik van mening ben dat het voor zeker 75% van de kinderen van thuisblijfmoeders veel leuker en gezonder zou zijn om lekker naar een creche te gaan. Omdat ze daar gestimuleerd worden op een manier die je thuis echt niet kunt nabootsen, omdat ze dan niet de hele dag met een half overspannen (oh nee, tegenwoordig heet dat "bore-out" ) moeder opgescheept zitten, omdat ze dan... Ik kan duizend redenen bedenken waarom een creche heel goed is voor kindjes en ik heb op dit forum heel zelden gelezen dat andere "creche-ouders" dat niet met me eens zijn.
Ik ben echt zo erg om - was altijd al voorstander van een creche hoor, maar sinds ik een kind heb is dat alleen maar versterkt - dat ik het juist zielig voor kinderen vind om ze er níet heen te sturen.
[...]
FV, mag ik trouwens vragen hoe je op dit antwoord komt wat helemaal niks, maar dan ook niks met de veelheid of weinigheid aan crechedagen te maken heeft?
Vraag me gewoon af en toe af wat en waarom jij dingen erbij sleept om een punt te maken. Feit wil nl. dat ik zelf op zo'n soort topic iets gepost heb. Desalnietemin denk ik niet dat mijn kind daar enige schade van heeft ondervonden dat ik daar vanmiddag wat geschreven heb.
Dus ben benieuwd hoe deze sneer op te pakken? Uiteraard niet gericht aan een specifiek persoon. Maar in het algemeen heb je weer een mooie treffer gevonden voor jezelf lijkt wel.
Nee, ik had zeker jou niet in gedachten (ik weet namelijk sowieso dat jouw kind naar de creche gaat).
Hoe ik erop kwam? Ik las hier dat veel mensen 4 dagen "te veel" of "zielig" vinden en dat is natuurlijk een argument dat vrijwel altijd voorbij kwam. Direct erachteraan zag ik in de actieve topics van vandaag maar liefst twee topics over "het moederschap wat zo tegenvalt" (waaronder die ene waar jij ook in schrijft inderdaad).
Zulke topics lees ik heel vaak op dit forum en ze worden voornamelijk door thuisblijfmoeders geopend. Ook irl ken ik eigenlijk vooral thuisblijfmoeders die het leven met kinderen "zwaar" vinden. Dat vind ik ook niet gek, als je de hele dag thuisbent met een kind.
Ik stoorde me er dus vooral aan dat er weer geroepen werd dat het zielig is voor een kind om naar de creche te gaan, omdat ik van mening ben dat het voor zeker 75% van de kinderen van thuisblijfmoeders veel leuker en gezonder zou zijn om lekker naar een creche te gaan. Omdat ze daar gestimuleerd worden op een manier die je thuis echt niet kunt nabootsen, omdat ze dan niet de hele dag met een half overspannen (oh nee, tegenwoordig heet dat "bore-out" ) moeder opgescheept zitten, omdat ze dan... Ik kan duizend redenen bedenken waarom een creche heel goed is voor kindjes en ik heb op dit forum heel zelden gelezen dat andere "creche-ouders" dat niet met me eens zijn.
Ik ben echt zo erg om - was altijd al voorstander van een creche hoor, maar sinds ik een kind heb is dat alleen maar versterkt - dat ik het juist zielig voor kinderen vind om ze er níet heen te sturen.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:23
Ik ken uit mijn eigen kdv-omgeving geen enkel kind dat minder dan 5 dagen gaat. Wel zorgen de meeste ouders (moeders meestal) ervoor dat het dagen van iets voor 8 uur s'ochtends tot 3 uur s'middags zijn. Ik ken zelfs moeders, en ik heb het ook een tijdje gedaan, die 4 dagen werken en toch meestal het kind de vijfde dag ook naar het kdv brengen omdat bijna alle ouders geen familie in de buurt hebben en anders echt nergens meer aan toe komen. De algemene opvatting is eerder dat het juist goed is om zoveel mogelijk regelmaat in het leven van het kind te creeren (dus iedere "werkdag" dezelfde soort opvang). Mijn oudste en zijn vrienden doen het er prima, en profiteren er mijns inziens van dat ik mijn werkuren op 5 dagen verdeel zodat ik hem iedere dag zodanig vroeg ophaal dat er altijd nog tijd voor iets leuks samen is. Ik woon in Duitsland, waar je, als je geluk hebt en een kdv-plek verovert, altijd de volle (bij vergelijking met NL lage) bijdrage betaald, ongeacht het aantal dagen dat je kind naar het kdv gaat.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:24
quote:intiem schreef op 26 augustus 2008 @ 21:31:
En heel eerlijk gezegd (ik weet het, het slaat nergens op, maar dat gevoel heb ik gewoon) vind ik het wel een beetje zielig voor dat meisje dat 4 dagen gaat. Gek genoeg zou ik het niet zielig vinden als ze kind was van jou bijvoorbeeld (alleenstaand).
Maar omdat ik weet dat beide ouders full time werken, vind ik het zielig. Omdat ik dan gelijk redeneer, maar waarom heb je dan een kind gekregen? Om het alleen maar uit te besteden? In geval van twee werkende ouders, die beiden hun carriere dus boven hun kind verkiezen. Ik vind het echt een heel ander verschil als je alleenstaand bent. Dat voelt voor een kind ook echt anders denk ik.Hier ben ik het echt he-le-maal mee eens.
En heel eerlijk gezegd (ik weet het, het slaat nergens op, maar dat gevoel heb ik gewoon) vind ik het wel een beetje zielig voor dat meisje dat 4 dagen gaat. Gek genoeg zou ik het niet zielig vinden als ze kind was van jou bijvoorbeeld (alleenstaand).
Maar omdat ik weet dat beide ouders full time werken, vind ik het zielig. Omdat ik dan gelijk redeneer, maar waarom heb je dan een kind gekregen? Om het alleen maar uit te besteden? In geval van twee werkende ouders, die beiden hun carriere dus boven hun kind verkiezen. Ik vind het echt een heel ander verschil als je alleenstaand bent. Dat voelt voor een kind ook echt anders denk ik.Hier ben ik het echt he-le-maal mee eens.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:26
quote:nitrogen schreef op 26 augustus 2008 @ 22:23:
Ik ken uit mijn eigen kdv-omgeving geen enkel kind dat minder dan 5 dagen gaat. . Ik ken zelfs moeders, en ik heb het ook een tijdje gedaan, die 4 dagen werken en toch meestal het kind de vijfde dag ook naar het kdv brengen omdat bijna alle ouders geen familie in de buurt hebben en anders echt nergens meer aan toe komen. Dan kunnen die ouders ze beter ook op zaterdag en zondag brengen. Hebben ze nog wat tijd voor het huishouden en de was enzo.
Ik ken uit mijn eigen kdv-omgeving geen enkel kind dat minder dan 5 dagen gaat. . Ik ken zelfs moeders, en ik heb het ook een tijdje gedaan, die 4 dagen werken en toch meestal het kind de vijfde dag ook naar het kdv brengen omdat bijna alle ouders geen familie in de buurt hebben en anders echt nergens meer aan toe komen. Dan kunnen die ouders ze beter ook op zaterdag en zondag brengen. Hebben ze nog wat tijd voor het huishouden en de was enzo.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:26
Wat een kul argument over een alleen staande moeder zeg!
Dat is misschien zo in jouw situatie FV...
Maar ik ken ook alleen staande moeders die hun zoontje als surogaat partner gaan zien.
Die mag (moet) bij mama in bed slapen, hoort mama's verdriet en zorgen aan (zowel financieel als emotioneel) en krijgt veel te veel aandacht waardoor hij als een peuter maar blijft denken dat hij het centrum van het universum is.
En ik ken ook kinderen van ouders die bij elkaar zijn die eerst worden geknuffeld, in gesprekken worden betrokken en onderdeel van een groter geheel zijn.
Heerlijk voor je dat je zo'n gelukkige alleen staande moeder bent, maar om het te gaan verheerlijken lijkt me lichtelijk overdreven.
Dat is misschien zo in jouw situatie FV...
Maar ik ken ook alleen staande moeders die hun zoontje als surogaat partner gaan zien.
Die mag (moet) bij mama in bed slapen, hoort mama's verdriet en zorgen aan (zowel financieel als emotioneel) en krijgt veel te veel aandacht waardoor hij als een peuter maar blijft denken dat hij het centrum van het universum is.
En ik ken ook kinderen van ouders die bij elkaar zijn die eerst worden geknuffeld, in gesprekken worden betrokken en onderdeel van een groter geheel zijn.
Heerlijk voor je dat je zo'n gelukkige alleen staande moeder bent, maar om het te gaan verheerlijken lijkt me lichtelijk overdreven.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:27
quote:nitrogen schreef op 26 augustus 2008 @ 22:23:
Ik ken uit mijn eigen kdv-omgeving geen enkel kind dat minder dan 5 dagen gaat. Wel zorgen de meeste ouders (moeders meestal) ervoor dat het dagen van iets voor 8 uur s'ochtends tot 3 uur s'middags zijn. Ik ken zelfs moeders, en ik heb het ook een tijdje gedaan, die 4 dagen werken en toch meestal het kind de vijfde dag ook naar het kdv brengen omdat bijna alle ouders geen familie in de buurt hebben en anders echt nergens meer aan toe komen. De algemene opvatting is eerder dat het juist goed is om zoveel mogelijk regelmaat in het leven van het kind te creeren (dus iedere "werkdag" dezelfde soort opvang). Mijn oudste en zijn vrienden doen het er prima, en profiteren er mijns inziens van dat ik mijn werkuren op 5 dagen verdeel zodat ik hem iedere dag zodanig vroeg ophaal dat er altijd nog tijd voor iets leuks samen is. Ik woon in Duitsland, waar je, als je geluk hebt en een kdv-plek verovert, altijd de volle (bij vergelijking met NL lage) bijdrage betaald, ongeacht het aantal dagen dat je kind naar het kdv gaat.Ook mee eens. Voor een kind is het veel fijner om 4 dagen op dezelfde opvang te zitten dan om de ene dag thuis met oma, de andere dag bij andere oma thuis, weer een dag op het kdv en de volgende dag afwisselend de gastouder/papa/mamma te hebben. Dat lijkt me voor een kind echt heel erg onrustig, vermoeiend en onduidelijk.
Ik ken uit mijn eigen kdv-omgeving geen enkel kind dat minder dan 5 dagen gaat. Wel zorgen de meeste ouders (moeders meestal) ervoor dat het dagen van iets voor 8 uur s'ochtends tot 3 uur s'middags zijn. Ik ken zelfs moeders, en ik heb het ook een tijdje gedaan, die 4 dagen werken en toch meestal het kind de vijfde dag ook naar het kdv brengen omdat bijna alle ouders geen familie in de buurt hebben en anders echt nergens meer aan toe komen. De algemene opvatting is eerder dat het juist goed is om zoveel mogelijk regelmaat in het leven van het kind te creeren (dus iedere "werkdag" dezelfde soort opvang). Mijn oudste en zijn vrienden doen het er prima, en profiteren er mijns inziens van dat ik mijn werkuren op 5 dagen verdeel zodat ik hem iedere dag zodanig vroeg ophaal dat er altijd nog tijd voor iets leuks samen is. Ik woon in Duitsland, waar je, als je geluk hebt en een kdv-plek verovert, altijd de volle (bij vergelijking met NL lage) bijdrage betaald, ongeacht het aantal dagen dat je kind naar het kdv gaat.Ook mee eens. Voor een kind is het veel fijner om 4 dagen op dezelfde opvang te zitten dan om de ene dag thuis met oma, de andere dag bij andere oma thuis, weer een dag op het kdv en de volgende dag afwisselend de gastouder/papa/mamma te hebben. Dat lijkt me voor een kind echt heel erg onrustig, vermoeiend en onduidelijk.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:28
Ben het ab-so-luut niet eens met Shining !
Mijn dochter gaat inderdaad ook 4 dagen naar de crèche.
En ik vind mijn carrière inderdaad ook héél erg belangrijk. Het gaat goed op mijn werk, ik maak mooie promoties en vind het er zalig.
En mijn dochter speelt, eet/drinkt en slaapt heerlijk op de crèche. Altijd vrolijk, niets aan de hand.
Slaat dus nergens op dat het 'zielig' is....
Mijn dochter gaat inderdaad ook 4 dagen naar de crèche.
En ik vind mijn carrière inderdaad ook héél erg belangrijk. Het gaat goed op mijn werk, ik maak mooie promoties en vind het er zalig.
En mijn dochter speelt, eet/drinkt en slaapt heerlijk op de crèche. Altijd vrolijk, niets aan de hand.
Slaat dus nergens op dat het 'zielig' is....
What matters most is how you see yourself
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:30
quote:fashionvictim schreef op 26 augustus 2008 @ 21:45:
Dus ja, het is wel degelijk anders om als kind van een alleenstaande ouder op een creche te zitten of als kind van twee ouders, dat ben ik met je eens.
FashionVictim of Intiem,
Zouden jullie mij kunnen uitleggen waarom dit een verschil is? Ik zie het niet echt.
Is het omdat met twee fulltime werkende ouders eventueel een van de twee zou kunnen kiezen om minder te werken, dus eigen keus inderdaad om fulltime te blijven werken?
Mijn kinderen krijgen thuis ook mijn onverdeelde aandacht, grotendeels omdat mijn man eigenlijk meer dan fulltime werkt en vaak pas rond tienen thuis komt en de laatste tijd ook vaak op zakenreis moet (afgelopen 2 maanden in totaal 5 weken weggeweest).
Meestal als ik thuis ben zijn mijn kinderen ook mijn enige 'aanspreekpunt'.
Als mijn man wel rond normale tijd thuis komt, is 'onze' tijd samen ook pas vanaf het moment dat de kinderen slapen, al geef ik hem wel een knuffel als hij thuis komt, dat dan nog wel.
Dus ja, het is wel degelijk anders om als kind van een alleenstaande ouder op een creche te zitten of als kind van twee ouders, dat ben ik met je eens.
FashionVictim of Intiem,
Zouden jullie mij kunnen uitleggen waarom dit een verschil is? Ik zie het niet echt.
Is het omdat met twee fulltime werkende ouders eventueel een van de twee zou kunnen kiezen om minder te werken, dus eigen keus inderdaad om fulltime te blijven werken?
Mijn kinderen krijgen thuis ook mijn onverdeelde aandacht, grotendeels omdat mijn man eigenlijk meer dan fulltime werkt en vaak pas rond tienen thuis komt en de laatste tijd ook vaak op zakenreis moet (afgelopen 2 maanden in totaal 5 weken weggeweest).
Meestal als ik thuis ben zijn mijn kinderen ook mijn enige 'aanspreekpunt'.
Als mijn man wel rond normale tijd thuis komt, is 'onze' tijd samen ook pas vanaf het moment dat de kinderen slapen, al geef ik hem wel een knuffel als hij thuis komt, dat dan nog wel.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:30
quote:neele schreef op 26 augustus 2008 @ 22:26:
Wat een kul argument over een alleen staande moeder zeg!
Dat is misschien zo in jouw situatie FV...
Maar ik ken ook alleen staande moeders die hun zoontje als surogaat partner gaan zien.
Die mag (moet) bij mama in bed slapen, hoort mama's verdriet en zorgen aan (zowel financieel als emotioneel) en krijgt veel te veel aandacht waardoor hij als een peuter maar blijft denken dat hij het centrum van het universum is.
En ik ken ook kinderen van ouders die bij elkaar zijn die eerst worden geknuffeld, in gesprekken worden betrokken en onderdeel van een groter geheel zijn.
Heerlijk voor je dat je zo'n gelukkige alleen staande moeder bent, maar om het te gaan verheerlijken lijkt me lichtelijk overdreven.
Je kan moeilijk ontkennen dat wanneer je met 3, 4 of 5 mensen bent, je minder op 1 op 1 aandacht krijgt dan wanneer je met 2 mensen bent.
Heeft niks met verheerlijken te maken, volgens mij. Raar ook dat je dat zo opvat. Maar goed, voor de TO denk ik dat het relevanter is om te lezen hoe het leven als ALLEENSTAANDE OUDER is, dan hoe het leven als stel is, of niet soms? Ze is toch alleenstaand? Wat heeft ze dan aan verhalen over hoe tweeoudergezinnen het doen, die interactie is totaal niet met elkaar te vergelijken.
Wat een kul argument over een alleen staande moeder zeg!
Dat is misschien zo in jouw situatie FV...
Maar ik ken ook alleen staande moeders die hun zoontje als surogaat partner gaan zien.
Die mag (moet) bij mama in bed slapen, hoort mama's verdriet en zorgen aan (zowel financieel als emotioneel) en krijgt veel te veel aandacht waardoor hij als een peuter maar blijft denken dat hij het centrum van het universum is.
En ik ken ook kinderen van ouders die bij elkaar zijn die eerst worden geknuffeld, in gesprekken worden betrokken en onderdeel van een groter geheel zijn.
Heerlijk voor je dat je zo'n gelukkige alleen staande moeder bent, maar om het te gaan verheerlijken lijkt me lichtelijk overdreven.
Je kan moeilijk ontkennen dat wanneer je met 3, 4 of 5 mensen bent, je minder op 1 op 1 aandacht krijgt dan wanneer je met 2 mensen bent.
Heeft niks met verheerlijken te maken, volgens mij. Raar ook dat je dat zo opvat. Maar goed, voor de TO denk ik dat het relevanter is om te lezen hoe het leven als ALLEENSTAANDE OUDER is, dan hoe het leven als stel is, of niet soms? Ze is toch alleenstaand? Wat heeft ze dan aan verhalen over hoe tweeoudergezinnen het doen, die interactie is totaal niet met elkaar te vergelijken.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:34
Volgens mij is haar vraag hoe het is om je kind 4 dagen naar een kdv te brengen en niet hoe je je kind wel of niet opvoed als het thuis is.....
En de situatie die je schetst over ouders die bij elkaar zijn versus het alleen opvoeden van je kind doet lijken alsof een kind dat alleen bij moeder opgroeit beter af is.
Terwijl dat volgens mij niet zo is of hoeft te zijn.
Dat ligt nog altijd helemaal aan de moeder of aan de ouders.
En de situatie die je schetst over ouders die bij elkaar zijn versus het alleen opvoeden van je kind doet lijken alsof een kind dat alleen bij moeder opgroeit beter af is.
Terwijl dat volgens mij niet zo is of hoeft te zijn.
Dat ligt nog altijd helemaal aan de moeder of aan de ouders.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:34
Fashion, prima uitleg, want kreeg er echt de kriebels van. Dacht 'wat bedoelt ze daar nou weer mee???' Is het soms verboden om af en toe gewoon grif toe te geven dat het je anders valt dan je had voorgesteld? En heeft de creche daar iets mee te maken met die voorstelling, behalve het doorbreken van een negatief patroon en even lucht te scheppen in de situatie van muren die aan de wandel gaan.
Maar goed, ik begrijp nu vooral dat je punt is dat een creche helend kan werken op al die negatieve gevoelens en dat buitenshuize activiteiten (in het ene geval betaald, in mijn geval vrijwillig) goed doen voor het gemoed. Absoluut mee eens. Ik ben een groot aanhager van een creche. Vind het zelfs zielig als ik hoor dat kinderen niet gaan en thuis moeten blijven bij moeke of oma. Neemt niet weg dat ik 4 a 5 dagen wel weer erg veel vind, zeker voor een baby/dreumes.
Nog even over dat soort (mindere juich) topics, ik ben blij dat ze bestaan, want het werkt taboedoorbrekend. Als je leest hoeveel schaamte er soms verscholen zit bij de versgebakken moeders, da's niet normaal! Weg met die schaamte en lees inderdaad maar dat je niet gek bent, dat je geen slechte moeder bent, dat er zoiets bestaat als een creche en dat het misschien toch fijn is om juist wél activiteiten buiten de deur op te gaan pakken, waaronder werken.
Maar goed, ik begrijp nu vooral dat je punt is dat een creche helend kan werken op al die negatieve gevoelens en dat buitenshuize activiteiten (in het ene geval betaald, in mijn geval vrijwillig) goed doen voor het gemoed. Absoluut mee eens. Ik ben een groot aanhager van een creche. Vind het zelfs zielig als ik hoor dat kinderen niet gaan en thuis moeten blijven bij moeke of oma. Neemt niet weg dat ik 4 a 5 dagen wel weer erg veel vind, zeker voor een baby/dreumes.
Nog even over dat soort (mindere juich) topics, ik ben blij dat ze bestaan, want het werkt taboedoorbrekend. Als je leest hoeveel schaamte er soms verscholen zit bij de versgebakken moeders, da's niet normaal! Weg met die schaamte en lees inderdaad maar dat je niet gek bent, dat je geen slechte moeder bent, dat er zoiets bestaat als een creche en dat het misschien toch fijn is om juist wél activiteiten buiten de deur op te gaan pakken, waaronder werken.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:35
quote:fashionvictim schreef op 26 augustus 2008 @ 22:27:
[...]
Ook mee eens. Voor een kind is het veel fijner om 4 dagen op dezelfde opvang te zitten dan om de ene dag thuis met oma, de andere dag bij andere oma thuis, weer een dag op het kdv en de volgende dag afwisselend de gastouder/papa/mamma te hebben. Dat lijkt me voor een kind echt heel erg onrustig, vermoeiend en onduidelijk.Tenzij je die opvang als kind helemaal niet zo leuk vindt als de ouders denken. Bovendien lijkt het me als kind veel fijner om bij mensen te zijn die echt van je houden i.p.v. een kdv waar toch allemaal regels gelden, waar ook wel eens een leidster is die niet vriendelijk is en waar het gewoon niet zo is als thuis. Het wordt hier ontzettend geromantiseerd. Ik heb een kdv nooit ideaal gevonden. En als ik kinderen krijg breng ik ze zeker geen 4 dagen naar een kdv.
[...]
Ook mee eens. Voor een kind is het veel fijner om 4 dagen op dezelfde opvang te zitten dan om de ene dag thuis met oma, de andere dag bij andere oma thuis, weer een dag op het kdv en de volgende dag afwisselend de gastouder/papa/mamma te hebben. Dat lijkt me voor een kind echt heel erg onrustig, vermoeiend en onduidelijk.Tenzij je die opvang als kind helemaal niet zo leuk vindt als de ouders denken. Bovendien lijkt het me als kind veel fijner om bij mensen te zijn die echt van je houden i.p.v. een kdv waar toch allemaal regels gelden, waar ook wel eens een leidster is die niet vriendelijk is en waar het gewoon niet zo is als thuis. Het wordt hier ontzettend geromantiseerd. Ik heb een kdv nooit ideaal gevonden. En als ik kinderen krijg breng ik ze zeker geen 4 dagen naar een kdv.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:38
Shining, speak for yourself Best wel grappig hoor, hier op het forum. Over veel dingen waar ze in Duitsland echt nachtmerries over hebben ("Geven ze je kind ECHT geen biologisch eten op het kdv????") hoor je hier nooit wat. En andere dingen waar hier in Duitsland echt ab-so-luut niet over ingezeten wordt (zoals 5 dagen kdv) is in Nederland dan weer drama.
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:41
quote:jaanu30 schreef op 26 augustus 2008 @ 22:30:
[...]
FashionVictim of Intiem,
Zouden jullie mij kunnen uitleggen waarom dit een verschil is? Ik zie het niet echt.
Is het omdat met twee fulltime werkende ouders eventueel een van de twee zou kunnen kiezen om minder te werken, dus eigen keus inderdaad om fulltime te blijven werken?
Mijn kinderen krijgen thuis ook mijn onverdeelde aandacht, grotendeels omdat mijn man eigenlijk meer dan fulltime werkt en vaak pas rond tienen thuis komt en de laatste tijd ook vaak op zakenreis moet (afgelopen 2 maanden in totaal 5 weken weggeweest).
Meestal als ik thuis ben zijn mijn kinderen ook mijn enige 'aanspreekpunt'.
Als mijn man wel rond normale tijd thuis komt, is 'onze' tijd samen ook pas vanaf het moment dat de kinderen slapen, al geef ik hem wel een knuffel als hij thuis komt, dat dan nog wel.
De interactie tussen ouder en kind is gewoon anders als je op elkaar aangewezen bent. Je moet álles met elkaar doen, een vriendin van mij zegt altijd tegen mij: jij bent boeman en vriendje tegelijk, je bent autoriteit en gelijke tegelijk.
Dat geldt beide kanten op, mijn kind moet alles met mij "uitvechten", maar ik ook met hem. Elke ontwikkelingsfase kan je alleen met elkaar doen. Daardoor wordt de relatie anders, en heb je ook andere valkuilen dan in tweeoudergezinnen. Als ouder is je valkuil dat je teveel vriendje wordt, dat je kind inderdaad een soort surrogaatpartner wordt, dat je té autoritair wordt, dat je té onzeker wordt, noem maar op. Je hebt immers geen andere volwassene om bepaalde taken van je over te nemen, al is het maar de geestelijke taak.
Dat is wel degelijk anders dan een tweeoudergezin waarvan een van de twee weinig thuis is. Jij beslist de grote dingen gewoon met je man, je bespreekt je kinderen met je man, je kinderen hebben in je man een rolmodel, je man is sparringpartner, als het je teveel zou worden kan je man inspringen, bij moeilijke kwesties staat je man je bij...
Dat heb je als alleenstaande ouder niet en die rollen moet je dus allemaal uit jezelf halen. En, en dat is denk ik iets wat veel mensen zich niet zo realiseren, ook uit je kind. Hoewel hij mijn vriendje niet is, is mijn zoon de enige die mij feedback kan geven over hoe ik als ouder functioneer. Dat doet hij natuurlijk niet letterlijk (hoewel hij dat nu ook al af en toe begint te doen nu hij ouder wordt) , maar dat haal ik uit zijn gedrag, zijn functioneren, zijn ontwikkeling. Dat maakt onze relatie veel symbiotischer dan wanneer er twee ouders zijn, wij zijn elkaars spiegel, zeg maar, en de verschillende rollen en taken die je als kind en als ouder hebt lopen veel meer in elkaar over.
[...]
FashionVictim of Intiem,
Zouden jullie mij kunnen uitleggen waarom dit een verschil is? Ik zie het niet echt.
Is het omdat met twee fulltime werkende ouders eventueel een van de twee zou kunnen kiezen om minder te werken, dus eigen keus inderdaad om fulltime te blijven werken?
Mijn kinderen krijgen thuis ook mijn onverdeelde aandacht, grotendeels omdat mijn man eigenlijk meer dan fulltime werkt en vaak pas rond tienen thuis komt en de laatste tijd ook vaak op zakenreis moet (afgelopen 2 maanden in totaal 5 weken weggeweest).
Meestal als ik thuis ben zijn mijn kinderen ook mijn enige 'aanspreekpunt'.
Als mijn man wel rond normale tijd thuis komt, is 'onze' tijd samen ook pas vanaf het moment dat de kinderen slapen, al geef ik hem wel een knuffel als hij thuis komt, dat dan nog wel.
De interactie tussen ouder en kind is gewoon anders als je op elkaar aangewezen bent. Je moet álles met elkaar doen, een vriendin van mij zegt altijd tegen mij: jij bent boeman en vriendje tegelijk, je bent autoriteit en gelijke tegelijk.
Dat geldt beide kanten op, mijn kind moet alles met mij "uitvechten", maar ik ook met hem. Elke ontwikkelingsfase kan je alleen met elkaar doen. Daardoor wordt de relatie anders, en heb je ook andere valkuilen dan in tweeoudergezinnen. Als ouder is je valkuil dat je teveel vriendje wordt, dat je kind inderdaad een soort surrogaatpartner wordt, dat je té autoritair wordt, dat je té onzeker wordt, noem maar op. Je hebt immers geen andere volwassene om bepaalde taken van je over te nemen, al is het maar de geestelijke taak.
Dat is wel degelijk anders dan een tweeoudergezin waarvan een van de twee weinig thuis is. Jij beslist de grote dingen gewoon met je man, je bespreekt je kinderen met je man, je kinderen hebben in je man een rolmodel, je man is sparringpartner, als het je teveel zou worden kan je man inspringen, bij moeilijke kwesties staat je man je bij...
Dat heb je als alleenstaande ouder niet en die rollen moet je dus allemaal uit jezelf halen. En, en dat is denk ik iets wat veel mensen zich niet zo realiseren, ook uit je kind. Hoewel hij mijn vriendje niet is, is mijn zoon de enige die mij feedback kan geven over hoe ik als ouder functioneer. Dat doet hij natuurlijk niet letterlijk (hoewel hij dat nu ook al af en toe begint te doen nu hij ouder wordt) , maar dat haal ik uit zijn gedrag, zijn functioneren, zijn ontwikkeling. Dat maakt onze relatie veel symbiotischer dan wanneer er twee ouders zijn, wij zijn elkaars spiegel, zeg maar, en de verschillende rollen en taken die je als kind en als ouder hebt lopen veel meer in elkaar over.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 26 augustus 2008 om 22:44
quote:neele schreef op 26 augustus 2008 @ 22:34:
Volgens mij is haar vraag hoe het is om je kind 4 dagen naar een kdv te brengen en niet hoe je je kind wel of niet opvoed als het thuis is.....
En de situatie die je schetst over ouders die bij elkaar zijn versus het alleen opvoeden van je kind doet lijken alsof een kind dat alleen bij moeder opgroeit beter af is.
Terwijl dat volgens mij niet zo is of hoeft te zijn.
Dat ligt nog altijd helemaal aan de moeder of aan de ouders.
Maar mijn punt is dan ook dat JUIST als je alleenstaand bent, een creche een welkome en in mijn ogen zelfs noodzakelijke aanvulling op het leven van je kind in de eerste plaats, maar ook van jou als moeder in de tweede plaats is. En dat baseer ik op de 4,5 jaar alleenstaand moederschap die ik er inmiddels op heb zitten en de vele valkuilen die ik daarin ben tegengekomen.
Voor een kind van een alleenstaande moeder lijkt het me nóg slechter om altijd thuis met mama te zijn dan dat ik dat al voor kinderen van twee ouders vind.
Volgens mij is haar vraag hoe het is om je kind 4 dagen naar een kdv te brengen en niet hoe je je kind wel of niet opvoed als het thuis is.....
En de situatie die je schetst over ouders die bij elkaar zijn versus het alleen opvoeden van je kind doet lijken alsof een kind dat alleen bij moeder opgroeit beter af is.
Terwijl dat volgens mij niet zo is of hoeft te zijn.
Dat ligt nog altijd helemaal aan de moeder of aan de ouders.
Maar mijn punt is dan ook dat JUIST als je alleenstaand bent, een creche een welkome en in mijn ogen zelfs noodzakelijke aanvulling op het leven van je kind in de eerste plaats, maar ook van jou als moeder in de tweede plaats is. En dat baseer ik op de 4,5 jaar alleenstaand moederschap die ik er inmiddels op heb zitten en de vele valkuilen die ik daarin ben tegengekomen.
Voor een kind van een alleenstaande moeder lijkt het me nóg slechter om altijd thuis met mama te zijn dan dat ik dat al voor kinderen van twee ouders vind.
Am Yisrael Chai!
