Psyche
alle pijlers
Omgaan met geloof
dinsdag 2 juni 2015 om 19:57
Afgelopen weekend kwam het neefje van mijn vriend slapen. Hij wordt gelovig opgevoed dat weten we maar van het weekend stonden we voor het blok. We gingen eten en neefje ging bidden en wachtte op ons om mee te doen. We wisten beide eigenlijk niet hoe we daarop moesten reageren en toen heeft vriend gezegd dat wij niet in God geloven. En dat heeft nu heel veel vragen bij hem opgewekt. Schoonzus verwacht nu eigenlijk van ons dat wij in bijzijn van neefje gewoon moeten doen alsof God bestaat. Ik vind dit best raar en kan me er ook geen voorstelling van maken hoe dat dan zou moeten gaan.
Hebben jullie hier ideeën over? Wij hebben zelf nog geen kinderen en neefje is 5 jaar.
Hebben jullie hier ideeën over? Wij hebben zelf nog geen kinderen en neefje is 5 jaar.
woensdag 3 juni 2015 om 09:04
Sterker nog, in sommige religieuze familie's is het zelfs heel normaal om tegen kinderen (en/of volwassenen, maar ik was toen kind) te zeggen dat ze naar de hel gaan omdat ze niet geloven. Dat geloven ze oprecht en dat mag dus ook gezegd worden.
Nu gebeurt het nog, tegen mijn zoon is het ook weleens gezegd, maar dan door een klasgenoot. En wanneer hij daar om moet lachen is hij de sjaak. Want dat doe je toch niet, iemand om zijn religie uitlachen.
Nu gebeurt het nog, tegen mijn zoon is het ook weleens gezegd, maar dan door een klasgenoot. En wanneer hij daar om moet lachen is hij de sjaak. Want dat doe je toch niet, iemand om zijn religie uitlachen.
Interviewer: And you see an equivalence between the idea of god and the idea of a fairy or a Leprechaun??? Dawkins: The evidence of both is equally poor! 
woensdag 3 juni 2015 om 09:17
quote:lime222 schreef op 02 juni 2015 @ 22:00:
Ik denk dat ik je schoonzusje zou vragen om het aan je neefje uit te leggen hoe dat zit met wel en niet geloven.
Ik zou er de volgende keer wel tijd voor maken. Hem een moment van stilte geven. Schoonzusje moet neefje dan maar leren om zelf te bidden voor het eten. Of je vraagt het neefje om voor jullie allemaal te bidden als hij er aan gewend is om luidop voor het eten te bidden.
Persoonlijk zou ik het niet op prijs stellen als iemand met mijn kinderen een gesprek over het geloof aan gaat en of het wel of niet waar is en wat iemand anders wel of niet gelooft. Net als seksuele voorlichting. Dat hoort op die leeftijd ook bij de ouders! Ik zou neefje weer terug verwijzen naar mama: "vraag maar aan mama hoe dat zit oke?" "Wil je nog een toetje?"
Ik ben blij dat er nog iemand aan neefje denkt. Ik vind het nogal bot om een vijfjarige plompverloren te zeggen dat je niet gelooft. Je deelt een kind van die leeftijd toch ook niet mee dat je geen sinterklaas viert omdat zwarte piet racisme is?
De oplossing om neefje voor allemaal te laten bidden vind ik een mooie.
Ik denk dat ik je schoonzusje zou vragen om het aan je neefje uit te leggen hoe dat zit met wel en niet geloven.
Ik zou er de volgende keer wel tijd voor maken. Hem een moment van stilte geven. Schoonzusje moet neefje dan maar leren om zelf te bidden voor het eten. Of je vraagt het neefje om voor jullie allemaal te bidden als hij er aan gewend is om luidop voor het eten te bidden.
Persoonlijk zou ik het niet op prijs stellen als iemand met mijn kinderen een gesprek over het geloof aan gaat en of het wel of niet waar is en wat iemand anders wel of niet gelooft. Net als seksuele voorlichting. Dat hoort op die leeftijd ook bij de ouders! Ik zou neefje weer terug verwijzen naar mama: "vraag maar aan mama hoe dat zit oke?" "Wil je nog een toetje?"
Ik ben blij dat er nog iemand aan neefje denkt. Ik vind het nogal bot om een vijfjarige plompverloren te zeggen dat je niet gelooft. Je deelt een kind van die leeftijd toch ook niet mee dat je geen sinterklaas viert omdat zwarte piet racisme is?
De oplossing om neefje voor allemaal te laten bidden vind ik een mooie.
woensdag 3 juni 2015 om 09:26
quote:korenwolf schreef op 03 juni 2015 @ 09:17:
[...]
Ik ben blij dat er nog iemand aan neefje denkt. Ik vind het nogal bot om een vijfjarige plompverloren te zeggen dat je niet gelooft. Je deelt een kind van die leeftijd toch ook niet mee dat je geen sinterklaas viert omdat zwarte piet racisme is?
De oplossing om neefje voor allemaal te laten bidden vind ik een mooie.
Hoezo? Ik vertelde m'n zusje dat Sinterklaas niet bestond toen ik erachter was, maar ze trok zich er niks vanuit en geloofde rustig door.
Toen was ik weliswaar nog een kind, maar ook mijn stiefvader heeft altijd gezegd tegen mijn broertje dat Sinterklaas niet bestond (hij zei: je gaat toch niet liegen tegen een kind?). Mijn broertje maakte het niks uit. Geloven is juist iets dat je niet doet uit waarheid, maar uit jezelf. Je kunt prima iets gelóven waarvan de ander zegt: ik geloof het níét, of zelfs: het bestaat niet. Geloof is tenslotte een keuze, geen waarheid.
Ik vind het juist heel waardevol dat een kind al vroeg leert dat mensen verschillende dingen geloven (of niet geloven). Het lijkt mij dat je er een toleranter mens van wordt als je vanaf jonge leeftijd respect leert hebben voor allerlei visies, ipv dat andere visies angstvallig bij je weggehouden worden.
Een ouder zou het moeten zien als leerzaam voor het kind; geloof is een keuze, dus als jij kiest om te geloven, dan word je geloof veel sterker en meer van jezelf.
Dat hoeven ze niet zo te bespreken met het kind uiteraard, maar zo zouden ze het zelf mi wel moeten zien.
[...]
Ik ben blij dat er nog iemand aan neefje denkt. Ik vind het nogal bot om een vijfjarige plompverloren te zeggen dat je niet gelooft. Je deelt een kind van die leeftijd toch ook niet mee dat je geen sinterklaas viert omdat zwarte piet racisme is?
De oplossing om neefje voor allemaal te laten bidden vind ik een mooie.
Hoezo? Ik vertelde m'n zusje dat Sinterklaas niet bestond toen ik erachter was, maar ze trok zich er niks vanuit en geloofde rustig door.
Toen was ik weliswaar nog een kind, maar ook mijn stiefvader heeft altijd gezegd tegen mijn broertje dat Sinterklaas niet bestond (hij zei: je gaat toch niet liegen tegen een kind?). Mijn broertje maakte het niks uit. Geloven is juist iets dat je niet doet uit waarheid, maar uit jezelf. Je kunt prima iets gelóven waarvan de ander zegt: ik geloof het níét, of zelfs: het bestaat niet. Geloof is tenslotte een keuze, geen waarheid.
Ik vind het juist heel waardevol dat een kind al vroeg leert dat mensen verschillende dingen geloven (of niet geloven). Het lijkt mij dat je er een toleranter mens van wordt als je vanaf jonge leeftijd respect leert hebben voor allerlei visies, ipv dat andere visies angstvallig bij je weggehouden worden.
Een ouder zou het moeten zien als leerzaam voor het kind; geloof is een keuze, dus als jij kiest om te geloven, dan word je geloof veel sterker en meer van jezelf.
Dat hoeven ze niet zo te bespreken met het kind uiteraard, maar zo zouden ze het zelf mi wel moeten zien.
woensdag 3 juni 2015 om 09:34
woensdag 3 juni 2015 om 09:39
quote:Enora schreef op 03 juni 2015 @ 09:34:
Ik vind het vreemd dat sommige reacties melden dat TO ruimte had moeten laten voor het geloof van neefje. Hebben jullie alles wel gelezen? Verderop legt ze namelijk uit dat neefje kapte met bidden (in de gegeven 'ruimte') omdat het gek was dat oom en tante niet mee prevelden.
Je hebt gelijk. Het gaat niet om dat momentje, maar om het moment erna na vragen van het kereltje.
Ik zou dan ook gewoon eerlijkheid verwachten. Ik geloof wel, mijn ex niet en dat is geen probleem. Kinderen mogen zelf hun eigen inzichten ontwikkelen, daar geloof iets heel persoonlijks is. Iedereen is anders. Verwachten dat zij doen alsof God bestaat, terwijl zij zelf overtuigt zijn van niet is vreemd. Als je zelf zoveel vertrouwen hebt in je geloof, waarom geloof je dan ook niet dat het wel goed komt? Waarom het wereldje om het kind heen manipuleren?
Ik vind het vreemd dat sommige reacties melden dat TO ruimte had moeten laten voor het geloof van neefje. Hebben jullie alles wel gelezen? Verderop legt ze namelijk uit dat neefje kapte met bidden (in de gegeven 'ruimte') omdat het gek was dat oom en tante niet mee prevelden.
Je hebt gelijk. Het gaat niet om dat momentje, maar om het moment erna na vragen van het kereltje.
Ik zou dan ook gewoon eerlijkheid verwachten. Ik geloof wel, mijn ex niet en dat is geen probleem. Kinderen mogen zelf hun eigen inzichten ontwikkelen, daar geloof iets heel persoonlijks is. Iedereen is anders. Verwachten dat zij doen alsof God bestaat, terwijl zij zelf overtuigt zijn van niet is vreemd. Als je zelf zoveel vertrouwen hebt in je geloof, waarom geloof je dan ook niet dat het wel goed komt? Waarom het wereldje om het kind heen manipuleren?
woensdag 3 juni 2015 om 09:41
quote:korenwolf schreef op 03 juni 2015 @ 09:17:
[...]
Ik ben blij dat er nog iemand aan neefje denkt. Ik vind het nogal bot om een vijfjarige plompverloren te zeggen dat je niet gelooft. Je deelt een kind van die leeftijd toch ook niet mee dat je geen sinterklaas viert omdat zwarte piet racisme is?
De oplossing om neefje voor allemaal te laten bidden vind ik een mooie.
Die oplossing is idd fraai
En botte eerlijkheid zeer ongewenst en een kind proberen te overtuigen ook not done. Maar eerlijk zijn dat je zelf niet gelooft moet kunnen.
[...]
Ik ben blij dat er nog iemand aan neefje denkt. Ik vind het nogal bot om een vijfjarige plompverloren te zeggen dat je niet gelooft. Je deelt een kind van die leeftijd toch ook niet mee dat je geen sinterklaas viert omdat zwarte piet racisme is?
De oplossing om neefje voor allemaal te laten bidden vind ik een mooie.
Die oplossing is idd fraai
En botte eerlijkheid zeer ongewenst en een kind proberen te overtuigen ook not done. Maar eerlijk zijn dat je zelf niet gelooft moet kunnen.
woensdag 3 juni 2015 om 09:49
quote:lux. schreef op 03 juni 2015 @ 09:26:
[...]
Ik vind het juist heel waardevol dat een kind al vroeg leert dat mensen verschillende dingen geloven (of niet geloven). Het lijkt mij dat je er een toleranter mens van wordt als je vanaf jonge leeftijd respect leert hebben voor allerlei visies, ipv dat andere visies angstvallig bij je weggehouden worden.
Een ouder zou het moeten zien als leerzaam voor het kind; geloof is een keuze, dus als jij kiest om te geloven, dan word je geloof veel sterker en meer van jezelf. Ja, maar het is dan wel zo fijn als neefje dat van zijn moeder hoort, en niet van zijn oom.
[...]
Ik vind het juist heel waardevol dat een kind al vroeg leert dat mensen verschillende dingen geloven (of niet geloven). Het lijkt mij dat je er een toleranter mens van wordt als je vanaf jonge leeftijd respect leert hebben voor allerlei visies, ipv dat andere visies angstvallig bij je weggehouden worden.
Een ouder zou het moeten zien als leerzaam voor het kind; geloof is een keuze, dus als jij kiest om te geloven, dan word je geloof veel sterker en meer van jezelf. Ja, maar het is dan wel zo fijn als neefje dat van zijn moeder hoort, en niet van zijn oom.
woensdag 3 juni 2015 om 09:58
Ik zou die zus eens even goed de waarheid vertellen!!
Waarom dan arme mannetje van 5 indoctrineren in het feit dat er een god is?
Waarom niet gewoon wachten tot hij oud genoeg is om zelf een keuze te kunnen maken?
Ik vind dit zo iets verderfelijks, die jongen neemt het nu aan als absolute waarheid terwijl er helemaal niks bewezen is!
Waarom dan arme mannetje van 5 indoctrineren in het feit dat er een god is?
Waarom niet gewoon wachten tot hij oud genoeg is om zelf een keuze te kunnen maken?
Ik vind dit zo iets verderfelijks, die jongen neemt het nu aan als absolute waarheid terwijl er helemaal niks bewezen is!
woensdag 3 juni 2015 om 10:04
quote:korenwolf schreef op 03 juni 2015 @ 09:17:
[...]
Ik ben blij dat er nog iemand aan neefje denkt. Ik vind het nogal bot om een vijfjarige plompverloren te zeggen dat je niet gelooft. Je deelt een kind van die leeftijd toch ook niet mee dat je geen sinterklaas viert omdat zwarte piet racisme is?
De oplossing om neefje voor allemaal te laten bidden vind ik een mooie.
Er is toch niemand die neefje niet de ruimte zou geven om te bidden of daar zelfs commentaar op heeft?
Het gaat erom dat schoonzus wil dat TO moet doen alsof ze gelooft, omdat schoonzus kennelijk zelf niet durft te zeggen dat er op deze wereld ook nog mensen bestaan die niet of anders geloven.
Doet me denken (onder de noemer same difference) aan mijn vader die toen mijn zusje een jaar of 7/8 was de buurvrouw aan de deur kreeg. Kennelijk had mijn zusje tegen buurmeisje van dezelfde leeftijd gezegd dat sinterklaas niet bestond. Buurvrouw kwam daar verhaal over halen... De enige reactie van mijn vader was: 'maar... hij bestáát toch ook niet?'. Hij snapte oprecht niet wat nu het probleem was.
[...]
Ik ben blij dat er nog iemand aan neefje denkt. Ik vind het nogal bot om een vijfjarige plompverloren te zeggen dat je niet gelooft. Je deelt een kind van die leeftijd toch ook niet mee dat je geen sinterklaas viert omdat zwarte piet racisme is?
De oplossing om neefje voor allemaal te laten bidden vind ik een mooie.
Er is toch niemand die neefje niet de ruimte zou geven om te bidden of daar zelfs commentaar op heeft?
Het gaat erom dat schoonzus wil dat TO moet doen alsof ze gelooft, omdat schoonzus kennelijk zelf niet durft te zeggen dat er op deze wereld ook nog mensen bestaan die niet of anders geloven.
Doet me denken (onder de noemer same difference) aan mijn vader die toen mijn zusje een jaar of 7/8 was de buurvrouw aan de deur kreeg. Kennelijk had mijn zusje tegen buurmeisje van dezelfde leeftijd gezegd dat sinterklaas niet bestond. Buurvrouw kwam daar verhaal over halen... De enige reactie van mijn vader was: 'maar... hij bestáát toch ook niet?'. Hij snapte oprecht niet wat nu het probleem was.
woensdag 3 juni 2015 om 10:30
quote:korenwolf schreef op 03 juni 2015 @ 09:49:
[...]
Ja, maar het is dan wel zo fijn als neefje dat van zijn moeder hoort, en niet van zijn oom.
Mwoah, mijns inziens hebben ze dat zelf een beetje over zich afgeroepen. Ik neem aan dat ze weten dat TO en haar vriend niet geloven en niet bidden tijdens het eten, ik weet dat althans van mijn zusje en broertje wel.
Dus ze had zelf haar zoon kunnen voorbereiden, maar dat wil ze niet. Tja dan krijg je dit dus. Vind echt niet dat je dan maar moet gaan zitten doen alsof je gelooft.
En de vriend van TO had het misschien iets anders kunnen brengen, maar kan me ook wel voorstellen dat je daar gewoon niet zo handig op reageert. Je bent tenslotte niet gewend dat iemand je vraagt waarom je niet bidt en hebt dan misschien niet meteen een pedagogisch verantwoord antwoord klaar.
Nee sorry, ik vind dit echt bij de ouders liggen.
[...]
Ja, maar het is dan wel zo fijn als neefje dat van zijn moeder hoort, en niet van zijn oom.
Mwoah, mijns inziens hebben ze dat zelf een beetje over zich afgeroepen. Ik neem aan dat ze weten dat TO en haar vriend niet geloven en niet bidden tijdens het eten, ik weet dat althans van mijn zusje en broertje wel.
Dus ze had zelf haar zoon kunnen voorbereiden, maar dat wil ze niet. Tja dan krijg je dit dus. Vind echt niet dat je dan maar moet gaan zitten doen alsof je gelooft.
En de vriend van TO had het misschien iets anders kunnen brengen, maar kan me ook wel voorstellen dat je daar gewoon niet zo handig op reageert. Je bent tenslotte niet gewend dat iemand je vraagt waarom je niet bidt en hebt dan misschien niet meteen een pedagogisch verantwoord antwoord klaar.
Nee sorry, ik vind dit echt bij de ouders liggen.
woensdag 3 juni 2015 om 10:44
Als je er even op een andere manier over wilt nadenken, kan je eens het boek "Robin en god" lezen van Sjoerd Kuiper. Het is er ook als luisterboek.
Je kan aan de moeder van je neefje overlaten of ze het voor hem geschikt vind. Het is wel juist voor die leeftijd. Robin is gebaseerd op de jeugd van Sjoerd Kuiper zelf, en hij kan dingen heel mooi beschrijven waardoor het boek redelijk tijdloos wordt. In het boek gebeurt er een heleboel, maar er zit ook een verhaallijn in dat Robins vader niet in God gelooft en zijn opa wel. Daar hebben ze ook ruzie over, en Robin zit er wel mee, maar hij gaat er ook heel pragmatisch mee om als 5-jarige. Hij is wel heel benieuwd naar god en zou eigenlijk wel willen geloven. Ik vind het boek respectvol naar beide partijen, al zit er aan het eind wel een draai in dat opa zijn eigen geloof ook wel een beetje relativeert. Dus voor niet-gelovige kinderen is dat minder gek dan voor gelovige kinderen misschien. Maar goed; ik vind dat iedereen die boeken moet lezen (het is een hele serie over Robin): gewoon hele leuke en grappige verhalen. Wij hebben een aantal als luisterboek; Robin is jarig, Robin viert feest en "de grote Robin"(bundel van Robin en god, Robin en suze en Robin is verliefd). Als volwassene helemaal geen straf om lekker mee te luisteren in de auto of onder het kleien...
Je kan aan de moeder van je neefje overlaten of ze het voor hem geschikt vind. Het is wel juist voor die leeftijd. Robin is gebaseerd op de jeugd van Sjoerd Kuiper zelf, en hij kan dingen heel mooi beschrijven waardoor het boek redelijk tijdloos wordt. In het boek gebeurt er een heleboel, maar er zit ook een verhaallijn in dat Robins vader niet in God gelooft en zijn opa wel. Daar hebben ze ook ruzie over, en Robin zit er wel mee, maar hij gaat er ook heel pragmatisch mee om als 5-jarige. Hij is wel heel benieuwd naar god en zou eigenlijk wel willen geloven. Ik vind het boek respectvol naar beide partijen, al zit er aan het eind wel een draai in dat opa zijn eigen geloof ook wel een beetje relativeert. Dus voor niet-gelovige kinderen is dat minder gek dan voor gelovige kinderen misschien. Maar goed; ik vind dat iedereen die boeken moet lezen (het is een hele serie over Robin): gewoon hele leuke en grappige verhalen. Wij hebben een aantal als luisterboek; Robin is jarig, Robin viert feest en "de grote Robin"(bundel van Robin en god, Robin en suze en Robin is verliefd). Als volwassene helemaal geen straf om lekker mee te luisteren in de auto of onder het kleien...
woensdag 3 juni 2015 om 10:53
Mijn kinderen groeien op in een wirwar, wat dat betreft. Mijn moeders kan van de familie is rabiaat atheïst, mijn vaders kant refo, mijn schoonmoeders kant agnost/hervormd-light en mijn schoonvaders kant vroom katholiek. En bij ons is alles cultuurrelativistisch. Man en ik hebben daar wel een verschil van mening over, maar ik kan sommige dingen echt niet mijn strot uitkrijgen. Dus zeg ik gewoon: Sommige mensen geloven dat als je dood bent, dat je dan naar de hemel gaat. En als dochter dan vraagt: "Gelooft tante Y dat ook?" Dan zeg ik heel eerlijk nee, tante Y gelooft dat het klaar is als je dood bent. En er zijn veel meer mensen die dat geloven, opa Z gelooft dat ook, bijvoorbeeld.
En kinderen accepteren heel veel waarheden naast elkaar, mits je ze niet dogmatisch opvoedt. Ik moet er wel eerlijk bij zeggen dat onze opvoedtechnieken mijn refofamilie doen gruwelen.En heel soms heeft mijn innerlijke refo er ook nog wel moeite mee.
Schoonzus is wellicht gewoon geschrokken. Als haar geloof heel sterk is, zou het niet te lijden hebben onder willekeurige atheïsten. In de wereld zult gij verdrukking ondervinden enzo
En kinderen accepteren heel veel waarheden naast elkaar, mits je ze niet dogmatisch opvoedt. Ik moet er wel eerlijk bij zeggen dat onze opvoedtechnieken mijn refofamilie doen gruwelen.En heel soms heeft mijn innerlijke refo er ook nog wel moeite mee.
Schoonzus is wellicht gewoon geschrokken. Als haar geloof heel sterk is, zou het niet te lijden hebben onder willekeurige atheïsten. In de wereld zult gij verdrukking ondervinden enzo
woensdag 3 juni 2015 om 11:20
quote:BWitched schreef op 03 juni 2015 @ 07:42:
[...]
Waarom is dat in vredesnaam eng? We leren onze kinderen allemaal dingen waarvan wij zelf geloven dat ze waar zijn. Maar als het over God gaat is het ineens eng. Ik geloof ook niet in God maar dat deel je toch niet ongevraagd met een 5 jarige?Het is niet eng om je kinderen gelovig op te voeden, maar wel om ze te leren dat iedereen gelovig is, en iedereen te vragen dat spelletje mee te spelen. Ook een 5-jarige mag wat meekrijgen van de diversiteit in de wereld, niets mis mee. Bovendien was het niet ongevraagd, TO haar vriend zei dat naar aanleiding van een vraag van het jongetje zelf. Het is niet alsof ze dat jong aan het opdringen zijn zelf ook niet meer te geloven.
[...]
Waarom is dat in vredesnaam eng? We leren onze kinderen allemaal dingen waarvan wij zelf geloven dat ze waar zijn. Maar als het over God gaat is het ineens eng. Ik geloof ook niet in God maar dat deel je toch niet ongevraagd met een 5 jarige?Het is niet eng om je kinderen gelovig op te voeden, maar wel om ze te leren dat iedereen gelovig is, en iedereen te vragen dat spelletje mee te spelen. Ook een 5-jarige mag wat meekrijgen van de diversiteit in de wereld, niets mis mee. Bovendien was het niet ongevraagd, TO haar vriend zei dat naar aanleiding van een vraag van het jongetje zelf. Het is niet alsof ze dat jong aan het opdringen zijn zelf ook niet meer te geloven.
woensdag 3 juni 2015 om 12:31
Ik had met mijn scoutingkinderen eens de volgende discussie, het ging over uitvindingen:
Kind: Ja Maar god heeft de bomen uitgevonden
Ik: Ja dat klopt, als je in god gelooft.
Ander Kind: Maar god bestaat echt hoor en jezus heeft ook bestaan.
Ik: Ja dat klopt als je in god gelooft, niet iedereen gelooft in god. Daar waar ik vandaan kom geloven heel veel mensen niet on god.
Kinderen: oh.
Ze weten prima dat ik nooit naar de kerk ga en ook dat ik niet geloof, Maar voor hun is dat iets wat in hun wereld niet bestaat.
Kind: Ja Maar god heeft de bomen uitgevonden
Ik: Ja dat klopt, als je in god gelooft.
Ander Kind: Maar god bestaat echt hoor en jezus heeft ook bestaan.
Ik: Ja dat klopt als je in god gelooft, niet iedereen gelooft in god. Daar waar ik vandaan kom geloven heel veel mensen niet on god.
Kinderen: oh.
Ze weten prima dat ik nooit naar de kerk ga en ook dat ik niet geloof, Maar voor hun is dat iets wat in hun wereld niet bestaat.
woensdag 3 juni 2015 om 13:18
Doet me denken (onder de noemer same difference) aan mijn vader die toen mijn zusje een jaar of 7/8 was de buurvrouw aan de deur kreeg. Kennelijk had mijn zusje tegen buurmeisje van dezelfde leeftijd gezegd dat sinterklaas niet bestond. Buurvrouw kwam daar verhaal over halen... De enige reactie van mijn vader was: 'maar... hij bestáát toch ook niet?'. Hij snapte oprecht niet wat nu het probleem was. X-D[/quote]
Toen ik nog voor de klas stond kreeg ik wel eens de opmerking van kleuters dat iemand had gezegd dat Sinterklaas niet bestaat. Ze vroegen dan meestal aan mij of dat waar was. Ik vroeg dan altijd wat ze zelf dachten. Na hun eigen antwoord vroegen ze dan vaak niet door, omdat ze dan blijkbaar het vertrouwen hadden dat wat ze zelf dachten waar was. Als ze wel daarna nog een keer vroegen of Sinterklaas bestaat, gaf ik altijd aan dat ze mochten geloven wat ze zelf dachten. Daar werd eigenlijk altijd wel genoegen mee genomen.
En zo ga ik eigenlijk ook om met kindervragen over het geloof. Ik vraag ze wat ze zelf geloven en dat antwoord respecteer ik. En als kinderen vragen of ik in God geloof, ben ik eerlijk en zeg ik nee, maar ik geef altijd aan dat iedereen zelf mag bepalen of je wel of niet in God gelooft.
Ik zou mij dan ook niet prettig voelen als er door iemand (zoals jouw schoonzus) van mij verwacht wordt dat ik ga doen alsof ik in God geloof, ik respecteer nl. eenieders geloof en ik hecht er ook waarde aan als anderen mijn zienswijze respecteren. Ik zou daar dus niet aan mee werken en neefje op dezelfde manier benaderen zoals ik hierboven beschreven heb.
Toen ik nog voor de klas stond kreeg ik wel eens de opmerking van kleuters dat iemand had gezegd dat Sinterklaas niet bestaat. Ze vroegen dan meestal aan mij of dat waar was. Ik vroeg dan altijd wat ze zelf dachten. Na hun eigen antwoord vroegen ze dan vaak niet door, omdat ze dan blijkbaar het vertrouwen hadden dat wat ze zelf dachten waar was. Als ze wel daarna nog een keer vroegen of Sinterklaas bestaat, gaf ik altijd aan dat ze mochten geloven wat ze zelf dachten. Daar werd eigenlijk altijd wel genoegen mee genomen.
En zo ga ik eigenlijk ook om met kindervragen over het geloof. Ik vraag ze wat ze zelf geloven en dat antwoord respecteer ik. En als kinderen vragen of ik in God geloof, ben ik eerlijk en zeg ik nee, maar ik geef altijd aan dat iedereen zelf mag bepalen of je wel of niet in God gelooft.
Ik zou mij dan ook niet prettig voelen als er door iemand (zoals jouw schoonzus) van mij verwacht wordt dat ik ga doen alsof ik in God geloof, ik respecteer nl. eenieders geloof en ik hecht er ook waarde aan als anderen mijn zienswijze respecteren. Ik zou daar dus niet aan mee werken en neefje op dezelfde manier benaderen zoals ik hierboven beschreven heb.
woensdag 3 juni 2015 om 15:00
Er staat: schoonzus verwacht nu eigenlijk van ons dat wij in bijzijn van neefje gewoon moeten doen alsof God bestaat.
Als je een gesprek aangaat met je schoonzus, vraag haar dan wat ze precies bedoelt met 'doen alsof je gelooft'. Want er worden nu allerlei verwijten naar schoonzus gemaakt, zonder dat we precies weten wat er is gezegd en gevraagd en welke vorm dat dan zou moeten hebben.
Ik begrijp dat je vriend gelovig is opgevoed en onlangs na twijfel zijn geloof vaarwel heeft gezegd. Is het voor zijn familie bekend dat jullie niet bidden voor het eten? Of is je vriend onduidelijk naar zijn familie over zijn geloof? Zijn zus heeft misschien gedacht dat het voor hem geen bezwaar zou zijn om 'Here zegen deze spijze Amen' te zeggen voor het eten (of een wat modernere variant...).
Als je een gesprek aangaat met je schoonzus, vraag haar dan wat ze precies bedoelt met 'doen alsof je gelooft'. Want er worden nu allerlei verwijten naar schoonzus gemaakt, zonder dat we precies weten wat er is gezegd en gevraagd en welke vorm dat dan zou moeten hebben.
Ik begrijp dat je vriend gelovig is opgevoed en onlangs na twijfel zijn geloof vaarwel heeft gezegd. Is het voor zijn familie bekend dat jullie niet bidden voor het eten? Of is je vriend onduidelijk naar zijn familie over zijn geloof? Zijn zus heeft misschien gedacht dat het voor hem geen bezwaar zou zijn om 'Here zegen deze spijze Amen' te zeggen voor het eten (of een wat modernere variant...).
Alleen kalmte kan ons redden.
woensdag 3 juni 2015 om 20:00
quote:godfried schreef op 03 juni 2015 @ 09:58:
Ik zou die zus eens even goed de waarheid vertellen!!
Waarom dan arme mannetje van 5 indoctrineren in het feit dat er een god is?
Waarom niet gewoon wachten tot hij oud genoeg is om zelf een keuze te kunnen maken?
Tja. Dat is mooi gezegd. Maar het is met god net zoals met sinterklaas: als je het van jongs af aan te horen hebben dat ie bestaat, dan heb je grotere kans op geloof erin. Stel je voor dat je kinderen pas op hun tiende gaat proberen te overuitgen dat god/sinterklaas bestaat ... dat zou niet werken.
Maar goed ... ik zit nu zelf met een dilemma:
1) Kinderen tot 7 jaar zeggen dat sinterklaas bestaat, vind ik leuk, en ik vind het fijn als anderen dat spel meespelen.
2) Maar kinderen zeggen dat god bestaat, vind ik een persoonlijke zaak, waarbij ik vind dat je niet van anderen kan verwachten dat ze dat spel meespelen
Ai ... ik betrap mezelf dus op een scheve gedachte.
Ik zou die zus eens even goed de waarheid vertellen!!
Waarom dan arme mannetje van 5 indoctrineren in het feit dat er een god is?
Waarom niet gewoon wachten tot hij oud genoeg is om zelf een keuze te kunnen maken?
Tja. Dat is mooi gezegd. Maar het is met god net zoals met sinterklaas: als je het van jongs af aan te horen hebben dat ie bestaat, dan heb je grotere kans op geloof erin. Stel je voor dat je kinderen pas op hun tiende gaat proberen te overuitgen dat god/sinterklaas bestaat ... dat zou niet werken.
Maar goed ... ik zit nu zelf met een dilemma:
1) Kinderen tot 7 jaar zeggen dat sinterklaas bestaat, vind ik leuk, en ik vind het fijn als anderen dat spel meespelen.
2) Maar kinderen zeggen dat god bestaat, vind ik een persoonlijke zaak, waarbij ik vind dat je niet van anderen kan verwachten dat ze dat spel meespelen
Ai ... ik betrap mezelf dus op een scheve gedachte.
woensdag 3 juni 2015 om 20:18
quote:evaq schreef op 03 juni 2015 @ 20:00:
[...]
Tja. Dat is mooi gezegd. Maar het is met god net zoals met sinterklaas: als je het van jongs af aan te horen hebben dat ie bestaat, dan heb je grotere kans op geloof erin. Stel je voor dat je kinderen pas op hun tiende gaat proberen te overuitgen dat god/sinterklaas bestaat ... dat zou niet werken.
Maar goed ... ik zit nu zelf met een dilemma:
1) Kinderen tot 7 jaar zeggen dat sinterklaas bestaat, vind ik leuk, en ik vind het fijn als anderen dat spel meespelen.
2) Maar kinderen zeggen dat god bestaat, vind ik een persoonlijke zaak, waarbij ik vind dat je niet van anderen kan verwachten dat ze dat spel meespelen
Ai ... ik betrap mezelf dus op een scheve gedachte.
Nou dat ben ik niet met je eens. Geloof neemt een veel grotere positie in in je leven, de maatschappij, je visie op de wereld, het leven, keuzes, normen en waarden dan Sinterklaas. Dat gaat vooral om pepernoten en cadeautjes.
Vind ik nogal een verschil wel.
[...]
Tja. Dat is mooi gezegd. Maar het is met god net zoals met sinterklaas: als je het van jongs af aan te horen hebben dat ie bestaat, dan heb je grotere kans op geloof erin. Stel je voor dat je kinderen pas op hun tiende gaat proberen te overuitgen dat god/sinterklaas bestaat ... dat zou niet werken.
Maar goed ... ik zit nu zelf met een dilemma:
1) Kinderen tot 7 jaar zeggen dat sinterklaas bestaat, vind ik leuk, en ik vind het fijn als anderen dat spel meespelen.
2) Maar kinderen zeggen dat god bestaat, vind ik een persoonlijke zaak, waarbij ik vind dat je niet van anderen kan verwachten dat ze dat spel meespelen
Ai ... ik betrap mezelf dus op een scheve gedachte.
Nou dat ben ik niet met je eens. Geloof neemt een veel grotere positie in in je leven, de maatschappij, je visie op de wereld, het leven, keuzes, normen en waarden dan Sinterklaas. Dat gaat vooral om pepernoten en cadeautjes.
Vind ik nogal een verschil wel.
woensdag 3 juni 2015 om 20:22
woensdag 3 juni 2015 om 20:36
quote:redbuIIetje schreef op 03 juni 2015 @ 20:22:
Er zijn ook mensen die geloven/kerks zijn, maar die nooit openlijk bidden voor het eten. Bidden kun je in stilte voor jezelf als je op de wc zit bijv. of als je door het bos wandelt. Hoef je niet je tafelgenoten mee op te zadelen.Pcies. Wij waren thuis vroeger bevriend met een heuse pastoor, en de goede man kwam ook wel eens eten. Eén keer hebben we een poging gewaagd te zijner ere te bidden voor het eten, maar meneer pastoor lachte ons vierkant uit. Of we maar gauw wilden stoppen met die onzin, want anders deden we dat toch ook niet, en bidden deed hij zelf dan wel een andere keer .
Er zijn ook mensen die geloven/kerks zijn, maar die nooit openlijk bidden voor het eten. Bidden kun je in stilte voor jezelf als je op de wc zit bijv. of als je door het bos wandelt. Hoef je niet je tafelgenoten mee op te zadelen.Pcies. Wij waren thuis vroeger bevriend met een heuse pastoor, en de goede man kwam ook wel eens eten. Eén keer hebben we een poging gewaagd te zijner ere te bidden voor het eten, maar meneer pastoor lachte ons vierkant uit. Of we maar gauw wilden stoppen met die onzin, want anders deden we dat toch ook niet, en bidden deed hij zelf dan wel een andere keer .
woensdag 3 juni 2015 om 20:37
quote:redbuIIetje schreef op 03 juni 2015 @ 20:22:
Er zijn ook mensen die geloven/kerks zijn, maar die nooit openlijk bidden voor het eten. Bidden kun je in stilte voor jezelf als je op de wc zit bijv. of als je door het bos wandelt. Hoef je niet je tafelgenoten mee op te zadelen.Dit vind ik net zo bezopen als schoonzus van TO die vindt dat ze zich moet aanpassen door te doen alsof dat ze gelovig zijn. Waarom moet iemand zijn manier van bidden aan jou aanpassen? Als je overal zo zwaar aan tilt ('opzadelen'...) dan maak je het jezelf wel moeilijk zeg, pffff....
Er zijn ook mensen die geloven/kerks zijn, maar die nooit openlijk bidden voor het eten. Bidden kun je in stilte voor jezelf als je op de wc zit bijv. of als je door het bos wandelt. Hoef je niet je tafelgenoten mee op te zadelen.Dit vind ik net zo bezopen als schoonzus van TO die vindt dat ze zich moet aanpassen door te doen alsof dat ze gelovig zijn. Waarom moet iemand zijn manier van bidden aan jou aanpassen? Als je overal zo zwaar aan tilt ('opzadelen'...) dan maak je het jezelf wel moeilijk zeg, pffff....
woensdag 3 juni 2015 om 20:40
quote:damocles schreef op 03 juni 2015 @ 20:37:
[...]
Dit vind ik net zo bezopen als schoonzus van TO die vindt dat ze zich moet aanpassen door te doen alsof dat ze gelovig zijn. Waarom moet iemand zijn manier van bidden aan jou aanpassen? Als je overal zo zwaar aan tilt ('opzadelen'...) dan maak je het jezelf wel moeilijk zeg, pffff....Een beetje gelovige snapt dat het geloof in hemzelf zit en niet in uiterlijk vertoon. En dan maakt het hem ook niet meer uit of hij nou ostentatief zijn handen vouwt en een Onze Vader opdreunt voor het eten, of dat hij voor het slapen gaan even een persoonlijk gesprekje met onzelieveheer houdt.
[...]
Dit vind ik net zo bezopen als schoonzus van TO die vindt dat ze zich moet aanpassen door te doen alsof dat ze gelovig zijn. Waarom moet iemand zijn manier van bidden aan jou aanpassen? Als je overal zo zwaar aan tilt ('opzadelen'...) dan maak je het jezelf wel moeilijk zeg, pffff....Een beetje gelovige snapt dat het geloof in hemzelf zit en niet in uiterlijk vertoon. En dan maakt het hem ook niet meer uit of hij nou ostentatief zijn handen vouwt en een Onze Vader opdreunt voor het eten, of dat hij voor het slapen gaan even een persoonlijk gesprekje met onzelieveheer houdt.
woensdag 3 juni 2015 om 20:49
quote:Lady-Voldemort schreef op 03 juni 2015 @ 20:40:
[...]
Een beetje gelovige snapt dat het geloof in hemzelf zit en niet in uiterlijk vertoon. En dan maakt het hem ook niet meer uit of hij nou ostentatief zijn handen vouwt en een Onze Vader opdreunt voor het eten, of dat hij voor het slapen gaan even een persoonlijk gesprekje met onzelieveheer houdt.Ik ben atheist en vind het persoonlijk allemaal even grote onzin, of je nu in stilte je geloof belijdt of daar allerlei toeters en bellen bij nodig denkt te hebben. Wil nog niet zeggen dat ìk ga bepalen hoe en of iemand voor het eten wil bidden en dat ik hem/haar daarin wat wil opdringen, laat dat de betreffende persoon lekker zelf bepalen. Ik heb echt geen last van die paar zinnetjes hoor.
[...]
Een beetje gelovige snapt dat het geloof in hemzelf zit en niet in uiterlijk vertoon. En dan maakt het hem ook niet meer uit of hij nou ostentatief zijn handen vouwt en een Onze Vader opdreunt voor het eten, of dat hij voor het slapen gaan even een persoonlijk gesprekje met onzelieveheer houdt.Ik ben atheist en vind het persoonlijk allemaal even grote onzin, of je nu in stilte je geloof belijdt of daar allerlei toeters en bellen bij nodig denkt te hebben. Wil nog niet zeggen dat ìk ga bepalen hoe en of iemand voor het eten wil bidden en dat ik hem/haar daarin wat wil opdringen, laat dat de betreffende persoon lekker zelf bepalen. Ik heb echt geen last van die paar zinnetjes hoor.