Seks
alle pijlers
Minnaar
donderdag 4 september 2008 om 08:56
Zoals jullie weten heb ik mijn SV/minnares geheel open en eerlijk met medeweten en instemming van mijn vrouw.
Alleen, wat is er gebeurd...mijn oudste dochter, 17 jaar, is achter de affaire gekomen.
Mijn vrouw en ik hebben hierover een goed gesprek met haar gehad en ze is nu op de hoogte van het hoe en waarom.
Ze wil nu contact met mijn minnares hierover.
Hoe zouden jullie reageren??
Alleen, wat is er gebeurd...mijn oudste dochter, 17 jaar, is achter de affaire gekomen.
Mijn vrouw en ik hebben hierover een goed gesprek met haar gehad en ze is nu op de hoogte van het hoe en waarom.
Ze wil nu contact met mijn minnares hierover.
Hoe zouden jullie reageren??
donderdag 4 september 2008 om 09:03
donderdag 4 september 2008 om 09:20
donderdag 4 september 2008 om 10:42
Klopt, ze zal het ook niet daarover hebben, maar wil wel weten wie het is en een keer kennismaken. Volgens mij gaat het haar er ook om dat ze dan beter voor zichzelf kan inschatten dat het geen bedreiging vormt.
Uiteraard gaat het haar verder niets aan.
We hebben er ook heel open over gesproken en in die openheid is ze ook nieuwsgierig naar die ander.
Minnares staat er ook open tegenover.
Uiteraard gaat het haar verder niets aan.
We hebben er ook heel open over gesproken en in die openheid is ze ook nieuwsgierig naar die ander.
Minnares staat er ook open tegenover.
donderdag 4 september 2008 om 10:48
Hm,.... dit vind ik wel heel bijzonder. Dus jij staat er zelf wel positiv tegenover? Denk dat jijzelf je dochter het beste kunt inschatten, hoe volwassen zij is. Maar ik denk nog steeds dat zij genoegen moet nemen met je verhaal en niet zelf moet gaan 'prikken'. Een meisje op die leeftijd is vaak toch nog onzeker en ziet dingen nog uit een ander perspektief dat jij, je vrouw en minnares het kan doen. het kan voor haar heel emotioneel zijn en maakt de afstand die jezelf toch ook wel een beetje nodig hebt tussen je gezin en je geliefde wel heel klein.
Maar, respect dat jullie er zo open over kunnen praten. Knap van jullie.
Maar, respect dat jullie er zo open over kunnen praten. Knap van jullie.
donderdag 4 september 2008 om 12:18
Dat is ook toevallig Houvanjezelf, wij hebben het hier een paar weken geleden ook over gehad met elkaar.
Dochter van sv van mijn man is 11 en zeker niet gek.
We hebben het er ook over gehad hoe we het zouden bespreken als ze er vragen over zou stellen.
Nou is het kennismakingsverhaal hier niet aan de orde omdat het hele gezin hier gewoon over de vloer komt en soms ook met zijn allen blijven slapen maar toch....
Ik denk dat we als het zover is het gewoon proberen uit te leggen op haar niveau maar dat we er ook wel bij zullen vertellen dat het niet als "normaal" gezien wordt.
Misschien zien we wel beren op de weg want in de beleving van haar dochter is het gewoon altijd al zo geweest.Ze was nog jong toen het hele gebeuren van start ging.
Ik begrijp de reactie van je dochter wel heel goed.Ik zou ook willen weten wie die ander is denk ik.
Dochter van sv van mijn man is 11 en zeker niet gek.
We hebben het er ook over gehad hoe we het zouden bespreken als ze er vragen over zou stellen.
Nou is het kennismakingsverhaal hier niet aan de orde omdat het hele gezin hier gewoon over de vloer komt en soms ook met zijn allen blijven slapen maar toch....
Ik denk dat we als het zover is het gewoon proberen uit te leggen op haar niveau maar dat we er ook wel bij zullen vertellen dat het niet als "normaal" gezien wordt.
Misschien zien we wel beren op de weg want in de beleving van haar dochter is het gewoon altijd al zo geweest.Ze was nog jong toen het hele gebeuren van start ging.
Ik begrijp de reactie van je dochter wel heel goed.Ik zou ook willen weten wie die ander is denk ik.
donderdag 4 september 2008 om 15:31
donderdag 4 september 2008 om 17:41
quote:stewardess schreef op 03 september 2008 @ 15:15:
@AIL, sommige mannen zijn echt vreselijk. Mijn exsv blijft me tot op de dag van vandaag mailen dat hij niet zonder me kan, omdat ik hem heb gezegd het mailen ook te willen stopzetten. Hoe bedoel je bord voor zijn kop?laat mij je even uit de droom helpen stewardes.........dat is niet alleen aan mannen voorbehouden...dergelijk domme vrouwen ken ik er ook nog wel een paar.
@AIL, sommige mannen zijn echt vreselijk. Mijn exsv blijft me tot op de dag van vandaag mailen dat hij niet zonder me kan, omdat ik hem heb gezegd het mailen ook te willen stopzetten. Hoe bedoel je bord voor zijn kop?laat mij je even uit de droom helpen stewardes.........dat is niet alleen aan mannen voorbehouden...dergelijk domme vrouwen ken ik er ook nog wel een paar.
donderdag 4 september 2008 om 21:02
quote:hardloopster schreef op 04 september 2008 @ 11:54:
Ik heb sinds een paar weken een SV. Ben getrouwd, SV ook. Mijn man wil veel minder sex dan ik, sterker hij wil liever geen sex. Hij weet uiteraard niets van mijn SV. Ik ben bang dat hij erectieproblemen heeft, heb al voorzichtig geinformeerd waarom zijn libido de laatste tijd zo laag is. Dan krijg ik alleen excuses voor mijn oren (te moe, teveel werk, etc.). Wil wel verder met mijn eigen man, maar wil geen seksloos huwelijk. Lijkt mij best wel ideaal als mijn man toestemming geeft voor een SV, maar durf daar niet op aan te sturen!
Als hij idd erectieproblemen heeft zou dat natuurlijk wel het grote probleem kunnen zijn... Heb je het nog niet direct aan hem durven vragen? En waarom denk je aan erectieproblemen, omdat hij geen seks wil of omdat je er al eens iets van gemerkt hebt?
Maar ik kan me goed voorstellen dat je niet seksloos door het leven wilt..., maar denk je dat hij er ooit voor open zou staan dat je een SV hebt (met zijn medeweten dan)?
Ik heb sinds een paar weken een SV. Ben getrouwd, SV ook. Mijn man wil veel minder sex dan ik, sterker hij wil liever geen sex. Hij weet uiteraard niets van mijn SV. Ik ben bang dat hij erectieproblemen heeft, heb al voorzichtig geinformeerd waarom zijn libido de laatste tijd zo laag is. Dan krijg ik alleen excuses voor mijn oren (te moe, teveel werk, etc.). Wil wel verder met mijn eigen man, maar wil geen seksloos huwelijk. Lijkt mij best wel ideaal als mijn man toestemming geeft voor een SV, maar durf daar niet op aan te sturen!
Als hij idd erectieproblemen heeft zou dat natuurlijk wel het grote probleem kunnen zijn... Heb je het nog niet direct aan hem durven vragen? En waarom denk je aan erectieproblemen, omdat hij geen seks wil of omdat je er al eens iets van gemerkt hebt?
Maar ik kan me goed voorstellen dat je niet seksloos door het leven wilt..., maar denk je dat hij er ooit voor open zou staan dat je een SV hebt (met zijn medeweten dan)?
donderdag 4 september 2008 om 22:09
Dat mag pino.
Mailadres staat in mijn uitgebreide profiel.
Gesprek is geweest.
Was heel hartelijk en ook heel open. Dochterlief heeft vertelt over haar beleving en haar ideeen en angsten m.b.t. de situatie.
Door de kennismaking en het gesprek dat volgde, ben even weg gegaan, is haar een hoop duidelijk geworden en is er ook begrip gekomen.
Ze vond mijn minnares erg leuk en kon zich voorstellen dat we iets hadden. We pasten bij elkaar zei ze.
Thuis heeft ze ook met haar moeder nog over de situatie gesproken.
Ik heb absoluut geen spijt van onze stap.
Dochterlief zu het zelf op dit moment niet zelf op deze manier doen gaf ze aan, maar ze begrijpt de situatie nu wel veel beter en kan er vrede mee hebben.
Mailadres staat in mijn uitgebreide profiel.
Gesprek is geweest.
Was heel hartelijk en ook heel open. Dochterlief heeft vertelt over haar beleving en haar ideeen en angsten m.b.t. de situatie.
Door de kennismaking en het gesprek dat volgde, ben even weg gegaan, is haar een hoop duidelijk geworden en is er ook begrip gekomen.
Ze vond mijn minnares erg leuk en kon zich voorstellen dat we iets hadden. We pasten bij elkaar zei ze.
Thuis heeft ze ook met haar moeder nog over de situatie gesproken.
Ik heb absoluut geen spijt van onze stap.
Dochterlief zu het zelf op dit moment niet zelf op deze manier doen gaf ze aan, maar ze begrijpt de situatie nu wel veel beter en kan er vrede mee hebben.
anoniem_19286 wijzigde dit bericht op 04-09-2008 22:11
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
% gewijzigd
donderdag 4 september 2008 om 22:31
vrijdag 5 september 2008 om 07:30
Mail is onderweg houvanjezelf,
Ik ben blij dat het goed gegaan is en dat je dochter ook begrijpt dat het jullie keuze is en dat ze zelf kan/mag kiezen hoe ze haar eigen toekomst en relaties in vult.
Ben wel benieuwd hoe het in de toekomst zal gaan als jij naar je vriendin gaat.Het is nu natuurlijk allemaal een stuk opener.
Ik ben blij dat het goed gegaan is en dat je dochter ook begrijpt dat het jullie keuze is en dat ze zelf kan/mag kiezen hoe ze haar eigen toekomst en relaties in vult.
Ben wel benieuwd hoe het in de toekomst zal gaan als jij naar je vriendin gaat.Het is nu natuurlijk allemaal een stuk opener.
vrijdag 5 september 2008 om 08:09
Houvanjezelf, eerst maar eens een giga compliment hoe jullie het hebben aangepakt. En een compliment aan je dochter. Wat een kanjer. Iets moet je toch wel heel erg goed gedaan hebben in haar opvoeding dat zij op deze manier hiermee kan omgaan. Respect.
Ik vindt het echt heel moedig en knap. Wow......
@ Koka zou jij tenminste kunnen proberen niet zo te veroordelen. Als jij Houvanjezelf zijn verhaal had gelezen had je kunnen zien dat er over nagedacht is. Laat iedereen hier svp in zijn waarde.
Ik vindt het echt heel moedig en knap. Wow......
@ Koka zou jij tenminste kunnen proberen niet zo te veroordelen. Als jij Houvanjezelf zijn verhaal had gelezen had je kunnen zien dat er over nagedacht is. Laat iedereen hier svp in zijn waarde.
vrijdag 5 september 2008 om 09:12
vrijdag 5 september 2008 om 09:42
Dat kan zeker xana.
Maar ik weet ook dat de situatie zo is, dat ze er met ons over kan en ook zal praten.
Haar behoefte om met mijn vriendin te willen praten is daar een voorbeeld van. Die behoefte heeft ze ook geuit.
Ik kan haar niet voor alles behoeden, niemand weet alles van te voren. Ik kan haar alleen zo goed en zo eerlijk mogelijk over de situatie vertellen.
Ik zelf ben er van overtuigd dat ik op deze manier minder kans loop dat ze beschadigd wordt, dan in de situatie dat ze maar moet raden naar de situatie, die ze uiteindelijk onbedoeld ontdekt heeft.
Misschien krijg ik pas over 10 jaar te horen dat ik het helemaal verkeerd heb aangepakt.
Maar dat risico loop ik op elk aspect van haar opvoeding.
Maar ik weet ook dat de situatie zo is, dat ze er met ons over kan en ook zal praten.
Haar behoefte om met mijn vriendin te willen praten is daar een voorbeeld van. Die behoefte heeft ze ook geuit.
Ik kan haar niet voor alles behoeden, niemand weet alles van te voren. Ik kan haar alleen zo goed en zo eerlijk mogelijk over de situatie vertellen.
Ik zelf ben er van overtuigd dat ik op deze manier minder kans loop dat ze beschadigd wordt, dan in de situatie dat ze maar moet raden naar de situatie, die ze uiteindelijk onbedoeld ontdekt heeft.
Misschien krijg ik pas over 10 jaar te horen dat ik het helemaal verkeerd heb aangepakt.
Maar dat risico loop ik op elk aspect van haar opvoeding.
vrijdag 5 september 2008 om 10:06
vrijdag 5 september 2008 om 10:51
quote:Libby28 schreef op 05 september 2008 @ 08:09:
Houvanjezelf, eerst maar eens een giga compliment hoe jullie het hebben aangepakt. En een compliment aan je dochter. Wat een kanjer. Iets moet je toch wel heel erg goed gedaan hebben in haar opvoeding dat zij op deze manier hiermee kan omgaan. Respect.
Ik vindt het echt heel moedig en knap. Wow......
@ Koka zou jij tenminste kunnen proberen niet zo te veroordelen. Als jij Houvanjezelf zijn verhaal had gelezen had je kunnen zien dat er over nagedacht is. Laat iedereen hier svp in zijn waarde.
Libby, laten we voorop stellen dat ik de laatste ben die hier iemand zal, kan of wil veroordelen ... en ik kan lezen hoor !
Er is volgens mij alleen hier één grote vergissing begaan en dat is te denken dat je een puber (kind in feite nog) emotioneel op hetzelfde niveau kunt inschalen als een volwassene. En een ontmoeting met de minnares van je vader hakt er emotioneel gezien nogal in bij een 17-jarige hoor ! Ook al er is er door alle betrokken partijen nog zo goed over nagedacht, zijn er bijzondere open verhoudingen binnen het gezin, dan is het nog redelijk naief te denken dat de zaak hiermee is afgedaan. En tja HVJ zoals je zelf zegt: pas over een jaartje of 10 zal blijken of je er goed aan hebt gedaan, alleen in de tussentijd zullen de degens echt nog wel 'ns gekruist worden en zal eea voor je voeten worden gegooid... Ik hoop van ganser harte dat jouw dochter in ieder geval de gunstige uitzondering op de regel zal zijn en dit in alle harmonie in haar leven een plek zal weten te geven.
Houvanjezelf, eerst maar eens een giga compliment hoe jullie het hebben aangepakt. En een compliment aan je dochter. Wat een kanjer. Iets moet je toch wel heel erg goed gedaan hebben in haar opvoeding dat zij op deze manier hiermee kan omgaan. Respect.
Ik vindt het echt heel moedig en knap. Wow......
@ Koka zou jij tenminste kunnen proberen niet zo te veroordelen. Als jij Houvanjezelf zijn verhaal had gelezen had je kunnen zien dat er over nagedacht is. Laat iedereen hier svp in zijn waarde.
Libby, laten we voorop stellen dat ik de laatste ben die hier iemand zal, kan of wil veroordelen ... en ik kan lezen hoor !
Er is volgens mij alleen hier één grote vergissing begaan en dat is te denken dat je een puber (kind in feite nog) emotioneel op hetzelfde niveau kunt inschalen als een volwassene. En een ontmoeting met de minnares van je vader hakt er emotioneel gezien nogal in bij een 17-jarige hoor ! Ook al er is er door alle betrokken partijen nog zo goed over nagedacht, zijn er bijzondere open verhoudingen binnen het gezin, dan is het nog redelijk naief te denken dat de zaak hiermee is afgedaan. En tja HVJ zoals je zelf zegt: pas over een jaartje of 10 zal blijken of je er goed aan hebt gedaan, alleen in de tussentijd zullen de degens echt nog wel 'ns gekruist worden en zal eea voor je voeten worden gegooid... Ik hoop van ganser harte dat jouw dochter in ieder geval de gunstige uitzondering op de regel zal zijn en dit in alle harmonie in haar leven een plek zal weten te geven.
vrijdag 5 september 2008 om 12:35
@ Koka het was niet mijn bedoeling geweest om op je tenen te gaan staan, maar op mij kwam je opmerking 'en ze leefde nog lang en gelukkig' weinig respectvol over. Maar aangezien jij goed kunt lezen, heb je heus ook wel gezien dat ik ook mijn bedenkingen hierover had, in feite exact dezelfde die jij aangeeft. Dus zo ver liggen onze meningen hierover niet uitelkaar, hoor. Maar het hielp in dit geval ook niet om je hoofd in het zand te steken. Wat de uitwerkingen ervan zijn, dat zal de tijd moeten leren, dat zullen wij nooit weten. Maar in elk geval heeft dit kind het gevoel serieus genomen te worden. Iets wat je op die leeftijd ook wel heel belangrijk vind. Ik blijf het in elk geval heel bijzonder vinden en wens hun het beste.
