Geld & Recht
alle pijlers
Erfenis vader
donderdag 20 augustus 2015 om 08:55
Mijn vader ligt op het sterfbed. Mijn famillie maakt nu al ruzie om de erfenis. Zelf hoef ik geen erfenis van mijn vader. Stiefmoeder had het erover en ze is hem liever kwijt dan rijk. Ik was gister uit mijn plaat gegaan hoe durft ze,terwijl mijn vader zit te knokken voor zijn leven het lef kan opbrengen om het over de erfenis te hebben samen met haar dochters. Ik kan dan zo kwaad worden alsof de wereld maar om geld draait ten koste van een ander.
Hoe zit het met erfenis tussen mijn vader en stiefmoeder ze zijn getrouwd in gemeenschap van goederen. Kan hij ervoor zorgen dat ze niks krijgt? Welke wegen moet hij bewandelen? Ik gun dat mens niets maar dan ook niets.
Hoe zit het met erfenis tussen mijn vader en stiefmoeder ze zijn getrouwd in gemeenschap van goederen. Kan hij ervoor zorgen dat ze niks krijgt? Welke wegen moet hij bewandelen? Ik gun dat mens niets maar dan ook niets.
vrijdag 21 augustus 2015 om 08:39
Zeg Desperate housewive en Mila en anderen, lézen jullie eigenlijk wel??
Dit zegt Tas28 ergens:
Ik heb een kutjeugd gehad dankzij mijn stiefmoeder. Het huis in spanje heeft een emotionele waarde voor mij. Mijn vader had het huis samen met mijn overleden moeder gekocht. Mijn overleden moeder heeft daar ook tijd en energie ingestoken muren geverfd meubels die zij uitgezocht en gekocht heeft staan daar. Dus jullie willen zeggen dat je het zal afstaan aan een stiefmoeder die je puberale leven verpest heeft en mijn vader tegen mij opstookte en mij verwaarloosde terwijl ik al een klein meisje was van 11 jaar die haar moeder al had verloren die liefde en troost zocht. Ik denk dat als jullie in mijn schoennen hadden gestaan ook niet gepikt hadden. Het geld mag ze houden maar het huis is van mij
Haar vader heeft zijn overleden vrouw en kinderen vergeten en is met zn nieuwe vrouw verder gegaan. Hoe zuur is dat??
Tas heeft tot de dood van moeder een fijne jeugd gehad. Ze was 11 jaar toen de ellende begon met stiefmoeder....
Dit zegt Tas28 ergens:
Ik heb een kutjeugd gehad dankzij mijn stiefmoeder. Het huis in spanje heeft een emotionele waarde voor mij. Mijn vader had het huis samen met mijn overleden moeder gekocht. Mijn overleden moeder heeft daar ook tijd en energie ingestoken muren geverfd meubels die zij uitgezocht en gekocht heeft staan daar. Dus jullie willen zeggen dat je het zal afstaan aan een stiefmoeder die je puberale leven verpest heeft en mijn vader tegen mij opstookte en mij verwaarloosde terwijl ik al een klein meisje was van 11 jaar die haar moeder al had verloren die liefde en troost zocht. Ik denk dat als jullie in mijn schoennen hadden gestaan ook niet gepikt hadden. Het geld mag ze houden maar het huis is van mij
Haar vader heeft zijn overleden vrouw en kinderen vergeten en is met zn nieuwe vrouw verder gegaan. Hoe zuur is dat??
Tas heeft tot de dood van moeder een fijne jeugd gehad. Ze was 11 jaar toen de ellende begon met stiefmoeder....
vrijdag 21 augustus 2015 om 08:41
quote:Suze02 schreef op 21 augustus 2015 @ 02:26:
@ Tickel: Tas is overduidelijk helemaal in de war en verdrietig door wat er speelt en speelde. Dat je dan de teksten uit je toetsenbord krijgt van sommige mede forummers: hoe ongevoelig en kansloos.
En voor jou: ik heb dat bij vrienden ook zien gebeuren en was toen al boos. Kan me zo voorstellen dat als het je ouder betreft dat het onvoorstelbaar veel pijnlijk moet zijn.Het is bij mij vooral onbegrijpelijk dat zij wetende hoe het is om een ouder te moeten missen dit soort gedrag gaat vertonen... Als jij weet hoe het is om aan het graf van je ouder te staan, je de gevoelens van dat gemis kent en dan niet de waarde kan zien van een fijn afscheid. Zij heeft die kans maar nee ze gaat zich bezig houden met futiliteiten. Het gaat hier om een mensenleven en afscheid nemen van je vader en dan gaan lopen zeiken om een vakantiehuis in Spanje. Dat levert onbegrip op en dat begrijp ik meer dan haar reacties.
@ Tickel: Tas is overduidelijk helemaal in de war en verdrietig door wat er speelt en speelde. Dat je dan de teksten uit je toetsenbord krijgt van sommige mede forummers: hoe ongevoelig en kansloos.
En voor jou: ik heb dat bij vrienden ook zien gebeuren en was toen al boos. Kan me zo voorstellen dat als het je ouder betreft dat het onvoorstelbaar veel pijnlijk moet zijn.Het is bij mij vooral onbegrijpelijk dat zij wetende hoe het is om een ouder te moeten missen dit soort gedrag gaat vertonen... Als jij weet hoe het is om aan het graf van je ouder te staan, je de gevoelens van dat gemis kent en dan niet de waarde kan zien van een fijn afscheid. Zij heeft die kans maar nee ze gaat zich bezig houden met futiliteiten. Het gaat hier om een mensenleven en afscheid nemen van je vader en dan gaan lopen zeiken om een vakantiehuis in Spanje. Dat levert onbegrip op en dat begrijp ik meer dan haar reacties.
vrijdag 21 augustus 2015 om 08:50
quote:sateofmayo schreef op 21 augustus 2015 @ 08:39:
Zeg Desperate housewive en Mila en anderen, lézen jullie eigenlijk wel??
Haar vader heeft zijn overleden vrouw en kinderen vergeten en is met zn nieuwe vrouw verder gegaan. Hoe zuur is dat??
Tas heeft tot de dood van moeder een fijne jeugd gehad. Ze was 11 jaar toen de ellende begon met stiefmoeder....
Dat is haar interpretatie en haar manier om haar gedrag te verklaren en goed te praten. Hoe klote haar jeugd ook is geweest je hoort mij niet zeggen dat het niet zo was. Maar kom op ze heeft al jaren de tijd gehad dit bespreekbaar te maken en dan nu wanneer de aandacht naar haar vader moet gaan trekt ze dit naar zich toe door ruzie te zoeken om een huisje. Een huisje! Zou jij dat gezeik bij je bed willen op je laatste aardse momenten? Jouw antwoordt zou ook NEE zijn.
Die arme mensen krijgen zo geen kans om de laatste momenten in rust en liefde met elkaar door te brengen. Dit ontneemt zij hen maar ook zichzelf.
To leg het naast je neer en ga op een gezonde manier afscheid nemen!
Zeg Desperate housewive en Mila en anderen, lézen jullie eigenlijk wel??
Haar vader heeft zijn overleden vrouw en kinderen vergeten en is met zn nieuwe vrouw verder gegaan. Hoe zuur is dat??
Tas heeft tot de dood van moeder een fijne jeugd gehad. Ze was 11 jaar toen de ellende begon met stiefmoeder....
Dat is haar interpretatie en haar manier om haar gedrag te verklaren en goed te praten. Hoe klote haar jeugd ook is geweest je hoort mij niet zeggen dat het niet zo was. Maar kom op ze heeft al jaren de tijd gehad dit bespreekbaar te maken en dan nu wanneer de aandacht naar haar vader moet gaan trekt ze dit naar zich toe door ruzie te zoeken om een huisje. Een huisje! Zou jij dat gezeik bij je bed willen op je laatste aardse momenten? Jouw antwoordt zou ook NEE zijn.
Die arme mensen krijgen zo geen kans om de laatste momenten in rust en liefde met elkaar door te brengen. Dit ontneemt zij hen maar ook zichzelf.
To leg het naast je neer en ga op een gezonde manier afscheid nemen!
vrijdag 21 augustus 2015 om 09:02
Helaas stellen veel mensen tijdens hun leven het bespreken van belangrijke zaken steeds maar uit en dat gaat dan meestal over dingen die over dood of erfenis gaan. Gewoon kop in het zand, het komt later wel een keer. Mijn moeder is 5 weken geleden overleden en ook wij hebben dingen niet besproken die we misschien wel hadden moeten bespreken.
TO, ik heb vannacht tijdens mijn zoveelste slapeloze nacht je topic gelezen maar ik weet niet alles meer dus dat moet je me maar vergeven: Ik weet niet in hoeverre je vader nu echt aan het overlijden is of dat hij nog een korte tijd te leven heeft en nog enigszins functioneert en je een gesprek met hem kunt voeren. Als dat laatste het geval is ga dan op een rustig moment dit gesprek met hem aan, geef aan waarover je verdriet hebt, dat je bang bent het laatste van je jeugd kwijt te raken en vraag hem of hij ergens vast zou kunnen leggen dat ook jij nog naar Spanje kan en en dat eventuele beslissingen over het huis (bv verkoop) altijd in overleg met de afstammelingen moet gaan.
Het is een moeilijke verdrietige tijd voor je, het verliezen van beide ouders is zwaar. Je bent niet meer iemands kind, er is niemand meer die onvoorwaardelijk van je houdt. Jij moet straks verder met je leven en ook als je vader niet mee werkt, zal het je in ieder geval rust geven als je het probeert te bespreken. Ik wens je heel veel sterkte in deze nare dagen!
TO, ik heb vannacht tijdens mijn zoveelste slapeloze nacht je topic gelezen maar ik weet niet alles meer dus dat moet je me maar vergeven: Ik weet niet in hoeverre je vader nu echt aan het overlijden is of dat hij nog een korte tijd te leven heeft en nog enigszins functioneert en je een gesprek met hem kunt voeren. Als dat laatste het geval is ga dan op een rustig moment dit gesprek met hem aan, geef aan waarover je verdriet hebt, dat je bang bent het laatste van je jeugd kwijt te raken en vraag hem of hij ergens vast zou kunnen leggen dat ook jij nog naar Spanje kan en en dat eventuele beslissingen over het huis (bv verkoop) altijd in overleg met de afstammelingen moet gaan.
Het is een moeilijke verdrietige tijd voor je, het verliezen van beide ouders is zwaar. Je bent niet meer iemands kind, er is niemand meer die onvoorwaardelijk van je houdt. Jij moet straks verder met je leven en ook als je vader niet mee werkt, zal het je in ieder geval rust geven als je het probeert te bespreken. Ik wens je heel veel sterkte in deze nare dagen!
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
vrijdag 21 augustus 2015 om 09:08
quote:Miss-Pippilotta schreef op 20 augustus 2015 @ 22:51:
[...]
Tussen alles en niets zit wel een groot verschil, he?!Maar dat is wel wat TO schrijft "Kan hij ervoor zorgen dat ze niks krijgt? Welke wegen moet hij bewandelen? Ik gun dat mens niets maar dan ook niets" TO gaat aan het feit voorbij dat die vrouw 17 jaar meebetaald heeft en gezorgd heeft.
[...]
Tussen alles en niets zit wel een groot verschil, he?!Maar dat is wel wat TO schrijft "Kan hij ervoor zorgen dat ze niks krijgt? Welke wegen moet hij bewandelen? Ik gun dat mens niets maar dan ook niets" TO gaat aan het feit voorbij dat die vrouw 17 jaar meebetaald heeft en gezorgd heeft.
vrijdag 21 augustus 2015 om 09:14
quote:Wikka schreef op 21 augustus 2015 @ 01:07:
Ik lees hier allerlei onzin over de kosten van een (vakantie)huis(je) in het buitenland. Die kosten hangen uiteraard af van de staat en de waarde van het huis(je). Ik heb zelf een klein oud vakantiehuisje in een Europees buitenland en dat kost echt geen drol aan belastingen en onderhoud. Het is nl. een erg klein (maar wel erg leuk) huisje dat we voor een klein bedrag hebben gekocht en dat in goede staat is en waaraan sowieso niet zoveel mis kan gaan, het is oud en solide. De waarde van het huis zit sowieso nog onder het bedrag waarvoor ik vermogensbelasting zou moeten betalen (zeker omdat ik half eigenaar ben). En stel dat ik overlijd dan hoeft mijn kind dus ook geen successiebelasting te betalen.
Nou kan het theoretisch zo zijn dat dat huis in Spanje veel waard is. De kans is echter groot dat dat wel mee valt. Men kocht nl. huizen in Spanje omdat deze zo goedkoop waren vergeleken met huizen in NL. En als het huis goed is opgeknapt en gerestaureerd, dan kan het met de onderhoudskosten ook wel meevallen. Neem dus niets op voorhand aan over de kosten, maar zoek uit hoe dat zit als dat aan de orde is.
Overigens is erfrecht m.b.t. buitenlandse huizen erg ingewikkeld. Vaak hebben in het buitenland kinderen voorrang op de huwelijkspartner wat betreft de erfenis.
Verder snap ik TO wel. Herinneringen van je jeugd tussen 4 en 11 jaar kunnen sterk en belangrijk zijn, ook van vakanties en plekken waar je veel geweest bent. Ontzettend lullig dat TO's vader geen rekening lijkt te hebben gehouden met de gevoelens van zijn kinderen voor hun overleden moeder. Maar wie weet, misschien heeft vader toch een testament opgesteld...
Hoe dan ook, veel valt er nu niet meer te doen, behalve een goed gesprek met vader over de tijd toen moeder nog leefde en ook over het verdriet en het gemis van moeder en over de angst nu ook vader te verliezen. Het beste waar je nu op kan hopen is iets van begrip, acceptatie en toenadering tussen vader en dochter...
Oh, en als je vader overleden is (of eventueel al eerder), raadpleeg dan een andere, goede, notaris. Want aan deze heb je niet veel. En zet van te voren goed de feiten op papier.
Wellicht erf je toch nog een stukje van het Spaanse huis en daarmee de mogelijkheid om er nog te komen en zeggenschap te hebben over het huis.
En ik zou je afraden om te zeggen dat je verder niets hoeft, eerst maar eens zien wat je kan krijgen, geld zou je bijv. kunnen gebruiken voor de kosten van (jouw deel van) het Spaanse huis.Jij hebt duidelijk géén idee van de spaanse wet.
Ik lees hier allerlei onzin over de kosten van een (vakantie)huis(je) in het buitenland. Die kosten hangen uiteraard af van de staat en de waarde van het huis(je). Ik heb zelf een klein oud vakantiehuisje in een Europees buitenland en dat kost echt geen drol aan belastingen en onderhoud. Het is nl. een erg klein (maar wel erg leuk) huisje dat we voor een klein bedrag hebben gekocht en dat in goede staat is en waaraan sowieso niet zoveel mis kan gaan, het is oud en solide. De waarde van het huis zit sowieso nog onder het bedrag waarvoor ik vermogensbelasting zou moeten betalen (zeker omdat ik half eigenaar ben). En stel dat ik overlijd dan hoeft mijn kind dus ook geen successiebelasting te betalen.
Nou kan het theoretisch zo zijn dat dat huis in Spanje veel waard is. De kans is echter groot dat dat wel mee valt. Men kocht nl. huizen in Spanje omdat deze zo goedkoop waren vergeleken met huizen in NL. En als het huis goed is opgeknapt en gerestaureerd, dan kan het met de onderhoudskosten ook wel meevallen. Neem dus niets op voorhand aan over de kosten, maar zoek uit hoe dat zit als dat aan de orde is.
Overigens is erfrecht m.b.t. buitenlandse huizen erg ingewikkeld. Vaak hebben in het buitenland kinderen voorrang op de huwelijkspartner wat betreft de erfenis.
Verder snap ik TO wel. Herinneringen van je jeugd tussen 4 en 11 jaar kunnen sterk en belangrijk zijn, ook van vakanties en plekken waar je veel geweest bent. Ontzettend lullig dat TO's vader geen rekening lijkt te hebben gehouden met de gevoelens van zijn kinderen voor hun overleden moeder. Maar wie weet, misschien heeft vader toch een testament opgesteld...
Hoe dan ook, veel valt er nu niet meer te doen, behalve een goed gesprek met vader over de tijd toen moeder nog leefde en ook over het verdriet en het gemis van moeder en over de angst nu ook vader te verliezen. Het beste waar je nu op kan hopen is iets van begrip, acceptatie en toenadering tussen vader en dochter...
Oh, en als je vader overleden is (of eventueel al eerder), raadpleeg dan een andere, goede, notaris. Want aan deze heb je niet veel. En zet van te voren goed de feiten op papier.
Wellicht erf je toch nog een stukje van het Spaanse huis en daarmee de mogelijkheid om er nog te komen en zeggenschap te hebben over het huis.
En ik zou je afraden om te zeggen dat je verder niets hoeft, eerst maar eens zien wat je kan krijgen, geld zou je bijv. kunnen gebruiken voor de kosten van (jouw deel van) het Spaanse huis.Jij hebt duidelijk géén idee van de spaanse wet.
vrijdag 21 augustus 2015 om 09:20
vrijdag 21 augustus 2015 om 09:42
quote:nina1966 schreef op 21 augustus 2015 @ 09:08:
[...]
Maar dat is wel wat TO schrijft "Kan hij ervoor zorgen dat ze niks krijgt? Welke wegen moet hij bewandelen? Ik gun dat mens niets maar dan ook niets" TO gaat aan het feit voorbij dat die vrouw 17 jaar meebetaald heeft en gezorgd heeft.
Maar jij reageert op mijn bericht, waarin ik dit schrijf;
Quote:
Overigens moet ik wel zeggen dat ik het wel bijzonder zou vinden als er helemaal geen testament is en alles naar stiefmoeder gaat en niks naar de kinderen. Ik geloof niet dat mijn ouders daarvoor zouden kiezen.
Die kinderen staan op jonge leeftijd al alleen zonder nog enige steun en hulp van ouders. En je geeft dan NIKS aan je kinderen?
Eigen keuze en nu allemaal te laat... Maar bijzonder zou ik het ook wel vinden hoor...
En dan zeg jij 'belachelijk........moet stiefmoeder dan ALLES opgeven?'.
Ik heb nergens gesproken over ALLES.
Maar ik weet zeker dat mijn ouders zouden willen dat zowel hun partner als hun kinderen goed achterblijven.
Zeker als de kinderen nog relatief jong zijn en nog niet zelf alles hebben opgebouwd en financieel voor elkaar hebben.
En zeker als hun moeder op zo'n jonge leeftijd is gestorven en op deze manier straks alles naar háár kinderen gaat.
Ik heb het nergens over ALLES. Ik heb het erover dat ik het vreemd zou vinden als er NIKS naar de kinderen zou gaan en je daar helemaal niks voor geregeld zou hebben.
[...]
Maar dat is wel wat TO schrijft "Kan hij ervoor zorgen dat ze niks krijgt? Welke wegen moet hij bewandelen? Ik gun dat mens niets maar dan ook niets" TO gaat aan het feit voorbij dat die vrouw 17 jaar meebetaald heeft en gezorgd heeft.
Maar jij reageert op mijn bericht, waarin ik dit schrijf;
Quote:
Overigens moet ik wel zeggen dat ik het wel bijzonder zou vinden als er helemaal geen testament is en alles naar stiefmoeder gaat en niks naar de kinderen. Ik geloof niet dat mijn ouders daarvoor zouden kiezen.
Die kinderen staan op jonge leeftijd al alleen zonder nog enige steun en hulp van ouders. En je geeft dan NIKS aan je kinderen?
Eigen keuze en nu allemaal te laat... Maar bijzonder zou ik het ook wel vinden hoor...
En dan zeg jij 'belachelijk........moet stiefmoeder dan ALLES opgeven?'.
Ik heb nergens gesproken over ALLES.
Maar ik weet zeker dat mijn ouders zouden willen dat zowel hun partner als hun kinderen goed achterblijven.
Zeker als de kinderen nog relatief jong zijn en nog niet zelf alles hebben opgebouwd en financieel voor elkaar hebben.
En zeker als hun moeder op zo'n jonge leeftijd is gestorven en op deze manier straks alles naar háár kinderen gaat.
Ik heb het nergens over ALLES. Ik heb het erover dat ik het vreemd zou vinden als er NIKS naar de kinderen zou gaan en je daar helemaal niks voor geregeld zou hebben.
vrijdag 21 augustus 2015 om 09:53
quote:nina1966 schreef op 21 augustus 2015 @ 09:09:
[...]
Moet je tegen freud zeggen, het zijn zijn theorieën.
Tjonge, echt waar..............
Zielig dat je niet eens kunt reflecteren op je eigen gedrag en uitspraken, maar gewoon je gelijk wilt halen op zo'n manier. Naar mens.
Er zijn genoeg theorieën van allerlei psychologen en andere wetenschappers. Ik kan er ook genoeg vinden die aansluiten bij wat ik zeg.
Daarnaast zijn veel theorieën van Freud nogal omstreden. Dat is niet voor niks.
Maar goed. Daar gaat het niet om!! Het is nogmaals niet aan jou om te bepalen of iemand wel of geen (of heel weinig) herinneringen kan hebben aan vakanties en daar op zo'n manier over te oordelen en over te schrijven. Daar kunnen jij EN Freud niks over zeggen.
Daarnaast zijn je berichten nogal grof en gemeen....
Als dan je enige reactie schermen met Freud is dan zegt dat alles over jou!
Enige reflectie zou je niet misstaan.
Maar goed; einde discussie. Er bestaat een negeerknop geloof ik en die ga ik nu zoeken
Want hoe en op welke manier je erover door blijft gaan is gewoon alleen maar iemand volledig af willen branden en je gelijk willen halen en getuigt echt van 0 inlevingsvermogen. Gaat nergens over!
[...]
Moet je tegen freud zeggen, het zijn zijn theorieën.
Tjonge, echt waar..............
Zielig dat je niet eens kunt reflecteren op je eigen gedrag en uitspraken, maar gewoon je gelijk wilt halen op zo'n manier. Naar mens.
Er zijn genoeg theorieën van allerlei psychologen en andere wetenschappers. Ik kan er ook genoeg vinden die aansluiten bij wat ik zeg.
Daarnaast zijn veel theorieën van Freud nogal omstreden. Dat is niet voor niks.
Maar goed. Daar gaat het niet om!! Het is nogmaals niet aan jou om te bepalen of iemand wel of geen (of heel weinig) herinneringen kan hebben aan vakanties en daar op zo'n manier over te oordelen en over te schrijven. Daar kunnen jij EN Freud niks over zeggen.
Daarnaast zijn je berichten nogal grof en gemeen....
Als dan je enige reactie schermen met Freud is dan zegt dat alles over jou!
Enige reflectie zou je niet misstaan.
Maar goed; einde discussie. Er bestaat een negeerknop geloof ik en die ga ik nu zoeken
Want hoe en op welke manier je erover door blijft gaan is gewoon alleen maar iemand volledig af willen branden en je gelijk willen halen en getuigt echt van 0 inlevingsvermogen. Gaat nergens over!
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:29
Ik heb me gisteravond uitgelogd.
Bedankt lieve forummers die voor mij opkwamen. Nina (stiefmoeder of stiefzus) ik denk dat wij elkaar wel kennen, zo niet, kom je over als een naar persoon je weet hoe ik me voel wat ik heb meegemaakt en dan toch heb je het lef om me verder de grond in te trappen. Ik ga er verder niet meer op in domme reacties komen uit jouw toetsenbord. Ik ga vanmiddag naar mijn vader toe, en kaart ik de zaak aan. Hij is enorm nalatig ik ga hem duidelijk maken dat ik en broertje heel graag het huisje in Spanje willen en dat hij dit op een nette manier met ons oplost. Deze man heeft nooit voor ons klaargestaan deze man heeft voor een vrouw gekozen in plaats van zijn kinderen. Ik knok vooral voor mijn toekomstige kinderen dat ik nog een stukje van oma en opa kan laten zien, waar mamma mooie herinneringen heeft die ik altijd bij me heb gedragen. En mijn vader mag nog wel blij zijn dat ik hem opzoek na alles wat ik met hem en zijn vrouw heb meegemaakt want de naam vader verdient hij niet. Ik hoop dat onze moeder hem opwacht en een flinke druil om zij oor geeft en een enorme trap onder zijn hol geeft.
En waarom ik het niet eerder aangekaart heb is ik kreeg de kans er niet voor om het aan te kaarten. Hij heeft het contact met ons verbroken. Nadat we uit huis zijn gegaan.
Bedankt lieve forummers die voor mij opkwamen. Nina (stiefmoeder of stiefzus) ik denk dat wij elkaar wel kennen, zo niet, kom je over als een naar persoon je weet hoe ik me voel wat ik heb meegemaakt en dan toch heb je het lef om me verder de grond in te trappen. Ik ga er verder niet meer op in domme reacties komen uit jouw toetsenbord. Ik ga vanmiddag naar mijn vader toe, en kaart ik de zaak aan. Hij is enorm nalatig ik ga hem duidelijk maken dat ik en broertje heel graag het huisje in Spanje willen en dat hij dit op een nette manier met ons oplost. Deze man heeft nooit voor ons klaargestaan deze man heeft voor een vrouw gekozen in plaats van zijn kinderen. Ik knok vooral voor mijn toekomstige kinderen dat ik nog een stukje van oma en opa kan laten zien, waar mamma mooie herinneringen heeft die ik altijd bij me heb gedragen. En mijn vader mag nog wel blij zijn dat ik hem opzoek na alles wat ik met hem en zijn vrouw heb meegemaakt want de naam vader verdient hij niet. Ik hoop dat onze moeder hem opwacht en een flinke druil om zij oor geeft en een enorme trap onder zijn hol geeft.
En waarom ik het niet eerder aangekaart heb is ik kreeg de kans er niet voor om het aan te kaarten. Hij heeft het contact met ons verbroken. Nadat we uit huis zijn gegaan.
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:32
quote:Miss-Pippilotta schreef op 21 augustus 2015 @ 09:42:
[...]
Maar jij reageert op mijn bericht, waarin ik dit schrijf;
Quote:
Overigens moet ik wel zeggen dat ik het wel bijzonder zou vinden als er helemaal geen testament is en alles naar stiefmoeder gaat en niks naar de kinderen. Ik geloof niet dat mijn ouders daarvoor zouden kiezen.
Die kinderen staan op jonge leeftijd al alleen zonder nog enige steun en hulp van ouders. En je geeft dan NIKS aan je kinderen?
Eigen keuze en nu allemaal te laat... Maar bijzonder zou ik het ook wel vinden hoor...
En dan zeg jij 'belachelijk........moet stiefmoeder dan ALLES opgeven?'.
Ik heb nergens gesproken over ALLES.
Maar ik weet zeker dat mijn ouders zouden willen dat zowel hun partner als hun kinderen goed achterblijven.
Zeker als de kinderen nog relatief jong zijn en nog niet zelf alles hebben opgebouwd en financieel voor elkaar hebben.
En zeker als hun moeder op zo'n jonge leeftijd is gestorven en op deze manier straks alles naar háár kinderen gaat.
Ik heb het nergens over ALLES. Ik heb het erover dat ik het vreemd zou vinden als er NIKS naar de kinderen zou gaan en je daar helemaal niks voor geregeld zou hebben.
Maar TO wel...
Zij wil dat de stiefmoeder niets krijgt.
En de reactie van Nina - voor zover ik dat goed begrijp - gaat meer om de wijze waarop TO dat voor elkaar wil krijgen, de krachttermen die ze hier gebruikt en de wens dat stiefmoeder niets krijgt.
De stiefmoeder heeft toch ook herinneringen aan het huisje?
Ik begrijp de emotie achter jouw reactie niet. Als je de herinneringenuitspraak weglaat dat zeggen jullie toch hetzelfde?
[...]
Maar jij reageert op mijn bericht, waarin ik dit schrijf;
Quote:
Overigens moet ik wel zeggen dat ik het wel bijzonder zou vinden als er helemaal geen testament is en alles naar stiefmoeder gaat en niks naar de kinderen. Ik geloof niet dat mijn ouders daarvoor zouden kiezen.
Die kinderen staan op jonge leeftijd al alleen zonder nog enige steun en hulp van ouders. En je geeft dan NIKS aan je kinderen?
Eigen keuze en nu allemaal te laat... Maar bijzonder zou ik het ook wel vinden hoor...
En dan zeg jij 'belachelijk........moet stiefmoeder dan ALLES opgeven?'.
Ik heb nergens gesproken over ALLES.
Maar ik weet zeker dat mijn ouders zouden willen dat zowel hun partner als hun kinderen goed achterblijven.
Zeker als de kinderen nog relatief jong zijn en nog niet zelf alles hebben opgebouwd en financieel voor elkaar hebben.
En zeker als hun moeder op zo'n jonge leeftijd is gestorven en op deze manier straks alles naar háár kinderen gaat.
Ik heb het nergens over ALLES. Ik heb het erover dat ik het vreemd zou vinden als er NIKS naar de kinderen zou gaan en je daar helemaal niks voor geregeld zou hebben.
Maar TO wel...
Zij wil dat de stiefmoeder niets krijgt.
En de reactie van Nina - voor zover ik dat goed begrijp - gaat meer om de wijze waarop TO dat voor elkaar wil krijgen, de krachttermen die ze hier gebruikt en de wens dat stiefmoeder niets krijgt.
De stiefmoeder heeft toch ook herinneringen aan het huisje?
Ik begrijp de emotie achter jouw reactie niet. Als je de herinneringenuitspraak weglaat dat zeggen jullie toch hetzelfde?
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:37
quote:Tas28 schreef op 21 augustus 2015 @ 10:29:
Ik heb me gisteravond uitgelogd.
Bedankt lieve forummers die voor mij opkwamen. Nina (stiefmoeder of stiefzus) ik denk dat wij elkaar wel kennen, zo niet, kom je over als een naar persoon je weet hoe ik me voel wat ik heb meegemaakt en dan toch heb je het lef om me verder de grond in te trappen. Ik ga er verder niet meer op in domme reacties komen uit jouw toetsenbord. Ik ga vanmiddag naar mijn vader toe, en kaart ik de zaak aan. Hij is enorm nalatig ik ga hem duidelijk maken dat ik en broertje heel graag het huisje in Spanje willen en dat hij dit op een nette manier met ons oplost. Deze man heeft nooit voor ons klaargestaan deze man heeft voor een vrouw gekozen in plaats van zijn kinderen. Ik knok vooral voor mijn toekomstige kinderen dat ik nog een stukje van oma en opa kan laten zien, waar mamma mooie herinneringen heeft die ik altijd bij me heb gedragen. En mijn vader mag nog wel blij zijn dat ik hem opzoek na alles wat ik met hem en zijn vrouw heb meegemaakt want de naam vader verdient hij niet. Ik hoop dat onze moeder hem opwacht en een flinke druil om zij oor geeft en een enorme trap onder zijn hol geeft.
En waarom ik het niet eerder aangekaart heb is ik kreeg de kans er niet voor om het aan te kaarten. Hij heeft het contact met ons verbroken. Nadat we uit huis zijn gegaan.
Sorry, hier moest ik dan wel om lachen
Dat voor een vrouw kiezen ipv de kinderen ken ik helaas ook (en niet één keer, meerdere keren), en dat is bagger. Ook dat contact verbreken heb ik meegemaakt. Wat dat betreft snap ik je wel. Ik ben alleen nooit zo vreselijk boos geweest als jij....
Maar probeer het dan op z'n minst waardig aan te kaarten, en niet in een ruzie achtige verwijtende sfeer, want dan kan het heel snel escaleren en dat moet je nu echt niet willen.
Ik heb me gisteravond uitgelogd.
Bedankt lieve forummers die voor mij opkwamen. Nina (stiefmoeder of stiefzus) ik denk dat wij elkaar wel kennen, zo niet, kom je over als een naar persoon je weet hoe ik me voel wat ik heb meegemaakt en dan toch heb je het lef om me verder de grond in te trappen. Ik ga er verder niet meer op in domme reacties komen uit jouw toetsenbord. Ik ga vanmiddag naar mijn vader toe, en kaart ik de zaak aan. Hij is enorm nalatig ik ga hem duidelijk maken dat ik en broertje heel graag het huisje in Spanje willen en dat hij dit op een nette manier met ons oplost. Deze man heeft nooit voor ons klaargestaan deze man heeft voor een vrouw gekozen in plaats van zijn kinderen. Ik knok vooral voor mijn toekomstige kinderen dat ik nog een stukje van oma en opa kan laten zien, waar mamma mooie herinneringen heeft die ik altijd bij me heb gedragen. En mijn vader mag nog wel blij zijn dat ik hem opzoek na alles wat ik met hem en zijn vrouw heb meegemaakt want de naam vader verdient hij niet. Ik hoop dat onze moeder hem opwacht en een flinke druil om zij oor geeft en een enorme trap onder zijn hol geeft.
En waarom ik het niet eerder aangekaart heb is ik kreeg de kans er niet voor om het aan te kaarten. Hij heeft het contact met ons verbroken. Nadat we uit huis zijn gegaan.
Sorry, hier moest ik dan wel om lachen
Dat voor een vrouw kiezen ipv de kinderen ken ik helaas ook (en niet één keer, meerdere keren), en dat is bagger. Ook dat contact verbreken heb ik meegemaakt. Wat dat betreft snap ik je wel. Ik ben alleen nooit zo vreselijk boos geweest als jij....
Maar probeer het dan op z'n minst waardig aan te kaarten, en niet in een ruzie achtige verwijtende sfeer, want dan kan het heel snel escaleren en dat moet je nu echt niet willen.
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:41
quote:Tas28 schreef op 21 augustus 2015 @ 10:29:
Ik heb me gisteravond uitgelogd.
Bedankt lieve forummers die voor mij opkwamen. Nina (stiefmoeder of stiefzus) ik denk dat wij elkaar wel kennen, zo niet, kom je over als een naar persoon je weet hoe ik me voel wat ik heb meegemaakt en dan toch heb je het lef om me verder de grond in te trappen. Ik ga er verder niet meer op in domme reacties komen uit jouw toetsenbord. Ik ga vanmiddag naar mijn vader toe, en kaart ik de zaak aan. Hij is enorm nalatig ik ga hem duidelijk maken dat ik en broertje heel graag het huisje in Spanje willen en dat hij dit op een nette manier met ons oplost. Deze man heeft nooit voor ons klaargestaan deze man heeft voor een vrouw gekozen in plaats van zijn kinderen. Ik knok vooral voor mijn toekomstige kinderen dat ik nog een stukje van oma en opa kan laten zien, waar mamma mooie herinneringen heeft die ik altijd bij me heb gedragen. En mijn vader mag nog wel blij zijn dat ik hem opzoek na alles wat ik met hem en zijn vrouw heb meegemaakt want de naam vader verdient hij niet. Ik hoop dat onze moeder hem opwacht en een flinke druil om zij oor geeft en een enorme trap onder zijn hol geeft.
En waarom ik het niet eerder aangekaart heb is ik kreeg de kans er niet voor om het aan te kaarten. Hij heeft het contact met ons verbroken. Nadat we uit huis zijn gegaan.
Zo dan.
Als dit allemaal zo is gegaan en jij je vanmiddag bij je vader ook zo opstelt als nu hier ben ik bang dat je niks voor elkaar gaat krijgen. Denk je dat je het op kunt brengen om dan in ieder geval in alle redelijkheid met je vader te praten, zonder met allerlei verwijten te gaan gooien? Gaat je tante nog met je mee, net als ze gisteren mee zou gaan?
Ik heb me gisteravond uitgelogd.
Bedankt lieve forummers die voor mij opkwamen. Nina (stiefmoeder of stiefzus) ik denk dat wij elkaar wel kennen, zo niet, kom je over als een naar persoon je weet hoe ik me voel wat ik heb meegemaakt en dan toch heb je het lef om me verder de grond in te trappen. Ik ga er verder niet meer op in domme reacties komen uit jouw toetsenbord. Ik ga vanmiddag naar mijn vader toe, en kaart ik de zaak aan. Hij is enorm nalatig ik ga hem duidelijk maken dat ik en broertje heel graag het huisje in Spanje willen en dat hij dit op een nette manier met ons oplost. Deze man heeft nooit voor ons klaargestaan deze man heeft voor een vrouw gekozen in plaats van zijn kinderen. Ik knok vooral voor mijn toekomstige kinderen dat ik nog een stukje van oma en opa kan laten zien, waar mamma mooie herinneringen heeft die ik altijd bij me heb gedragen. En mijn vader mag nog wel blij zijn dat ik hem opzoek na alles wat ik met hem en zijn vrouw heb meegemaakt want de naam vader verdient hij niet. Ik hoop dat onze moeder hem opwacht en een flinke druil om zij oor geeft en een enorme trap onder zijn hol geeft.
En waarom ik het niet eerder aangekaart heb is ik kreeg de kans er niet voor om het aan te kaarten. Hij heeft het contact met ons verbroken. Nadat we uit huis zijn gegaan.
Zo dan.
Als dit allemaal zo is gegaan en jij je vanmiddag bij je vader ook zo opstelt als nu hier ben ik bang dat je niks voor elkaar gaat krijgen. Denk je dat je het op kunt brengen om dan in ieder geval in alle redelijkheid met je vader te praten, zonder met allerlei verwijten te gaan gooien? Gaat je tante nog met je mee, net als ze gisteren mee zou gaan?
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:50
Safrat: grotendeels wel.. Ik vind het gedrag (manier waarop en moment) van TO ook niet kunnen.
Maar ik vind dat een ander niet kan bepalen of iemand wel of geen herinneringen heeft aan haar kindertijd en ik vind het nergens voor nodig zo te reageren (bewoordingen en toon van die berichten, heel gemeen).
Daarnaast vind IK het persoonlijk wel raar als een vader niks heeft geregeld in een testament voor zijn kinderen, en dat alles naar zijn partner (en daarmee later automatisch naar háár kinderen) gaat.
Daarmee vind ik niet dat de kinderen alles moeten krijgen, maar ook niet ALLES naar de partner en helemaal niks naar de kinderen.
Maar ik vind zeker ook dat je niks kunt eisen en dat de manier waarop dit nu gaat veel te ver gaat.
En dat je als iemand op zijn sterfbed ligt gewoon veel te laat bent...
Ik zie alleen ook wel de emotie die er achter zit en waardoor TO zo reageert. Dat praat het niet goed, maar maakt wel dat ik het niet nodig vind het zo op de man te gaan spelen en iemand in elk bericht volledig af te gaan fakkelen op een gemene manier ('boehoee, huiliehuilie, je kunt er weinig herinneringen hebben enz).
Zoals ik het zie staat de manier waarop dit nu gaat voor TO symbool voor de manier waarop haar vader altijd met haar om is gegaan vanaf het overlijden van haar moeder. De kinderen kwamen op de laatste plek, waren niet belangrijk. Je moeder op zo'n jonge leeftijd verliezen, snel een nieuwe partner en misschien weinig ruimte en aandacht voor de kinderen. Allemaal nogal heftige dingen die nu door deze situatie weer naar boven komen.
Want nu gaat het weer op dezelfde manier.
TO schopt en slaat om zich heen en gaat hier op een manier mee om die nogal wat weerstand oproept. Ook bij mij.
Maar ik snap wel wat er achter zit.
De tip om hulp te zoeken vind ik een hele goede tip. Dit ga je in je eentje niet een plek geven en dat is niks om je voor te schamen..
Tas; in het topic staan tips (ook nog op de laatste pagina's) over hoe je een gesprek met je vader zou kunnen voeren.
Probeer dat niet te doen op de manier waarop je het hier nu schrijft. Want dan ga je a) absoluut je doel niet bereiken en b) je uiteindelijk niet beter voelen.
Sterkte..
Maar ik vind dat een ander niet kan bepalen of iemand wel of geen herinneringen heeft aan haar kindertijd en ik vind het nergens voor nodig zo te reageren (bewoordingen en toon van die berichten, heel gemeen).
Daarnaast vind IK het persoonlijk wel raar als een vader niks heeft geregeld in een testament voor zijn kinderen, en dat alles naar zijn partner (en daarmee later automatisch naar háár kinderen) gaat.
Daarmee vind ik niet dat de kinderen alles moeten krijgen, maar ook niet ALLES naar de partner en helemaal niks naar de kinderen.
Maar ik vind zeker ook dat je niks kunt eisen en dat de manier waarop dit nu gaat veel te ver gaat.
En dat je als iemand op zijn sterfbed ligt gewoon veel te laat bent...
Ik zie alleen ook wel de emotie die er achter zit en waardoor TO zo reageert. Dat praat het niet goed, maar maakt wel dat ik het niet nodig vind het zo op de man te gaan spelen en iemand in elk bericht volledig af te gaan fakkelen op een gemene manier ('boehoee, huiliehuilie, je kunt er weinig herinneringen hebben enz).
Zoals ik het zie staat de manier waarop dit nu gaat voor TO symbool voor de manier waarop haar vader altijd met haar om is gegaan vanaf het overlijden van haar moeder. De kinderen kwamen op de laatste plek, waren niet belangrijk. Je moeder op zo'n jonge leeftijd verliezen, snel een nieuwe partner en misschien weinig ruimte en aandacht voor de kinderen. Allemaal nogal heftige dingen die nu door deze situatie weer naar boven komen.
Want nu gaat het weer op dezelfde manier.
TO schopt en slaat om zich heen en gaat hier op een manier mee om die nogal wat weerstand oproept. Ook bij mij.
Maar ik snap wel wat er achter zit.
De tip om hulp te zoeken vind ik een hele goede tip. Dit ga je in je eentje niet een plek geven en dat is niks om je voor te schamen..
Tas; in het topic staan tips (ook nog op de laatste pagina's) over hoe je een gesprek met je vader zou kunnen voeren.
Probeer dat niet te doen op de manier waarop je het hier nu schrijft. Want dan ga je a) absoluut je doel niet bereiken en b) je uiteindelijk niet beter voelen.
Sterkte..
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:50
Tas, is dat de manier waarop jij je laatste dagen met je vader wil doorbrengen?
Steggelend om een huis in Spanje?
Wanneer ben jij daar voor het laatst geweest?
Zijn je kinderen er ooit geweest?
Welke herinneringen hangen er nog van je moeder in dat huis, nadat je vader en stiefmoeder het 17 jaar hebben gebruikt voor henzelf?
Wil je echt je vader nu lastig vallen hiermee? Nu nog? Nu je al 10 jaar volwassen bent en zelf een gezin hebt?
Steggelend om een huis in Spanje?
Wanneer ben jij daar voor het laatst geweest?
Zijn je kinderen er ooit geweest?
Welke herinneringen hangen er nog van je moeder in dat huis, nadat je vader en stiefmoeder het 17 jaar hebben gebruikt voor henzelf?
Wil je echt je vader nu lastig vallen hiermee? Nu nog? Nu je al 10 jaar volwassen bent en zelf een gezin hebt?
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:51
quote:safrat schreef op 21 augustus 2015 @ 10:32:
[...]
Maar TO wel...
Zij wil dat de stiefmoeder niets krijgt.
En de reactie van Nina - voor zover ik dat goed begrijp - gaat meer om de wijze waarop TO dat voor elkaar wil krijgen, de krachttermen die ze hier gebruikt en de wens dat stiefmoeder niets krijgt.
De stiefmoeder heeft toch ook herinneringen aan het huisje?
Ik begrijp de emotie achter jouw reactie niet. Als je de herinneringenuitspraak weglaat dat zeggen jullie toch hetzelfde? Je hebt 'm idd goed begrepen. Die vrouw heeft 17 jaar vakantie gevierd en gezorgd in dat huis. Nu moet ze dat ineens maar los laten? Terwijl haar man ook al weg valt? Hoeveel herinneringen moet die vrouw daar wel niet hebben van haar en haar man.
Maar daar heeft TO niets mee van doen. En vaderliefde? neuh, is er ook niet. Maar ze wil wél de bezittingen. En nee niet alleen het huis het liefst krijgt "die vrouw" helemaal niets.
Sorry maar dat heeft echt niets met herinneringen te maken of nostalgie.
[...]
Maar TO wel...
Zij wil dat de stiefmoeder niets krijgt.
En de reactie van Nina - voor zover ik dat goed begrijp - gaat meer om de wijze waarop TO dat voor elkaar wil krijgen, de krachttermen die ze hier gebruikt en de wens dat stiefmoeder niets krijgt.
De stiefmoeder heeft toch ook herinneringen aan het huisje?
Ik begrijp de emotie achter jouw reactie niet. Als je de herinneringenuitspraak weglaat dat zeggen jullie toch hetzelfde? Je hebt 'm idd goed begrepen. Die vrouw heeft 17 jaar vakantie gevierd en gezorgd in dat huis. Nu moet ze dat ineens maar los laten? Terwijl haar man ook al weg valt? Hoeveel herinneringen moet die vrouw daar wel niet hebben van haar en haar man.
Maar daar heeft TO niets mee van doen. En vaderliefde? neuh, is er ook niet. Maar ze wil wél de bezittingen. En nee niet alleen het huis het liefst krijgt "die vrouw" helemaal niets.
Sorry maar dat heeft echt niets met herinneringen te maken of nostalgie.
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:52
Oh, dit was weer zo'n gezin waar paps een nieuw leven met nieuwe vrouw en haar kinderen en waar geen plek is voor zijn kinderen? Zoals we wel vaker lezen op het forum, maar dan vanuit het perspectief van een alleenstaande moeder die vertelt dat haar kinderen niet meer worden opgehaald nu de vader van de kinderen een nieuw gezin vormt. Nu spoelen we vooruit en zien we de reactie van het inmiddels volwassen kind dat probeert genoegdoening te krijgen voor de ellende die hij heeft veroorzaakt door deze keuze te maken. Tja, je hoeft hem niet ineens aardig te gaan vinden omdat hij dood gaat natuurlijk. Hij heeft met zijn volle verstand de keuze gemaakt toentertijd, dus ik vind zeker dat je op dit punt geen medelijden met hem hoeft te hebben en eea bespreekbaar kunt maken. Dit is de laatste kans dat je voor je zelf op kunt komen. Doe het!
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:55
Wat is er dan met je moeders erfdeel gebeurd?
Feitelijk is het huis toch al voor 1/6 van jou (en voor 1/6 van je broer en voor 1/6 van je zus en 3/6 van je vader).
Die 3/6 van je vader wordt straks verdeeld tussen je stiefmoeder en jullie. In waarde dan. En als vordering op haar. Als ik goed doorreken zijn jullie straks allemaal op papier voor een kwart eigenaar van dat huis. Ik zou die kwart proberen op te eisen. Straks, in gebruik....
Dat gaat beter in goed overleg.
Feitelijk is het huis toch al voor 1/6 van jou (en voor 1/6 van je broer en voor 1/6 van je zus en 3/6 van je vader).
Die 3/6 van je vader wordt straks verdeeld tussen je stiefmoeder en jullie. In waarde dan. En als vordering op haar. Als ik goed doorreken zijn jullie straks allemaal op papier voor een kwart eigenaar van dat huis. Ik zou die kwart proberen op te eisen. Straks, in gebruik....
Dat gaat beter in goed overleg.
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:56
quote:Tas28 schreef op 21 augustus 2015 @ 10:29:
Ik heb me gisteravond uitgelogd.
Bedankt lieve forummers die voor mij opkwamen. Nina (stiefmoeder of stiefzus) ik denk dat wij elkaar wel kennen, zo niet, kom je over als een naar persoon je weet hoe ik me voel wat ik heb meegemaakt en dan toch heb je het lef om me verder de grond in te trappen. Ik ga er verder niet meer op in domme reacties komen uit jouw toetsenbord. Ik ga vanmiddag naar mijn vader toe, en kaart ik de zaak aan. Hij is enorm nalatig ik ga hem duidelijk maken dat ik en broertje heel graag het huisje in Spanje willen en dat hij dit op een nette manier met ons oplost. Deze man heeft nooit voor ons klaargestaan deze man heeft voor een vrouw gekozen in plaats van zijn kinderen. Ik knok vooral voor mijn toekomstige kinderen dat ik nog een stukje van oma en opa kan laten zien, waar mamma mooie herinneringen heeft die ik altijd bij me heb gedragen. En mijn vader mag nog wel blij zijn dat ik hem opzoek na alles wat ik met hem en zijn vrouw heb meegemaakt want de naam vader verdient hij niet. Ik hoop dat onze moeder hem opwacht en een flinke druil om zij oor geeft en een enorme trap onder zijn hol geeft.
En waarom ik het niet eerder aangekaart heb is ik kreeg de kans er niet voor om het aan te kaarten. Hij heeft het contact met ons verbroken. Nadat we uit huis zijn gegaan.
TO, wie weet zien andere van je familie alles totaal anders zoals jij het hier neer zet. Waarom kan jij niet verder met je leven, en de andere zus en broer wel? TO, vreselijk als jij je vader die op bed ligt even zo een trap na gaat geven.
TO, je maakt alles op deze manier nog erger, en kijk niet vreemd op dat je op zijn begrafenis niet welkom bent omdat je zelfs dan nog instaat bent om een enorme scene te maken..
Ik heb me gisteravond uitgelogd.
Bedankt lieve forummers die voor mij opkwamen. Nina (stiefmoeder of stiefzus) ik denk dat wij elkaar wel kennen, zo niet, kom je over als een naar persoon je weet hoe ik me voel wat ik heb meegemaakt en dan toch heb je het lef om me verder de grond in te trappen. Ik ga er verder niet meer op in domme reacties komen uit jouw toetsenbord. Ik ga vanmiddag naar mijn vader toe, en kaart ik de zaak aan. Hij is enorm nalatig ik ga hem duidelijk maken dat ik en broertje heel graag het huisje in Spanje willen en dat hij dit op een nette manier met ons oplost. Deze man heeft nooit voor ons klaargestaan deze man heeft voor een vrouw gekozen in plaats van zijn kinderen. Ik knok vooral voor mijn toekomstige kinderen dat ik nog een stukje van oma en opa kan laten zien, waar mamma mooie herinneringen heeft die ik altijd bij me heb gedragen. En mijn vader mag nog wel blij zijn dat ik hem opzoek na alles wat ik met hem en zijn vrouw heb meegemaakt want de naam vader verdient hij niet. Ik hoop dat onze moeder hem opwacht en een flinke druil om zij oor geeft en een enorme trap onder zijn hol geeft.
En waarom ik het niet eerder aangekaart heb is ik kreeg de kans er niet voor om het aan te kaarten. Hij heeft het contact met ons verbroken. Nadat we uit huis zijn gegaan.
TO, wie weet zien andere van je familie alles totaal anders zoals jij het hier neer zet. Waarom kan jij niet verder met je leven, en de andere zus en broer wel? TO, vreselijk als jij je vader die op bed ligt even zo een trap na gaat geven.
TO, je maakt alles op deze manier nog erger, en kijk niet vreemd op dat je op zijn begrafenis niet welkom bent omdat je zelfs dan nog instaat bent om een enorme scene te maken..
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:59
quote:clubmedfan schreef op 21 augustus 2015 @ 10:52:
Oh, dit was weer zo'n gezin waar paps een nieuw leven met nieuwe vrouw en haar kinderen en waar geen plek is voor zijn kinderen? Zoals we wel vaker lezen op het forum, maar dan vanuit het perspectief van een alleenstaande moeder die vertelt dat haar kinderen niet meer worden opgehaald nu de vader van de kinderen een nieuw gezin vormt. Nu spoelen we vooruit en zien we de reactie van het inmiddels volwassen kind dat probeert genoegdoening te krijgen voor de ellende die hij heeft veroorzaakt door deze keuze te maken. Tja, je hoeft hem niet ineens aardig te gaan vinden omdat hij dood gaat natuurlijk. Hij heeft met zijn volle verstand de keuze gemaakt toentertijd, dus ik vind zeker dat je op dit punt geen medelijden met hem hoeft te hebben en eea bespreekbaar kunt maken. Dit is de laatste kans dat je voor je zelf op kunt komen. Doe het!Ik ben bang dat voor jezelf opkomen in dit geval alleen maar nog meer verdriet en woede oplevert. Waarom zou vader nu opeens, na al die jaren, wel voor zijn eigen kinderen kiezen? Dat heeft hij destijds heel harteloos niet gedaan, dus dat gaat hij nu vast niet opeens veranderen.
Oh, dit was weer zo'n gezin waar paps een nieuw leven met nieuwe vrouw en haar kinderen en waar geen plek is voor zijn kinderen? Zoals we wel vaker lezen op het forum, maar dan vanuit het perspectief van een alleenstaande moeder die vertelt dat haar kinderen niet meer worden opgehaald nu de vader van de kinderen een nieuw gezin vormt. Nu spoelen we vooruit en zien we de reactie van het inmiddels volwassen kind dat probeert genoegdoening te krijgen voor de ellende die hij heeft veroorzaakt door deze keuze te maken. Tja, je hoeft hem niet ineens aardig te gaan vinden omdat hij dood gaat natuurlijk. Hij heeft met zijn volle verstand de keuze gemaakt toentertijd, dus ik vind zeker dat je op dit punt geen medelijden met hem hoeft te hebben en eea bespreekbaar kunt maken. Dit is de laatste kans dat je voor je zelf op kunt komen. Doe het!Ik ben bang dat voor jezelf opkomen in dit geval alleen maar nog meer verdriet en woede oplevert. Waarom zou vader nu opeens, na al die jaren, wel voor zijn eigen kinderen kiezen? Dat heeft hij destijds heel harteloos niet gedaan, dus dat gaat hij nu vast niet opeens veranderen.
vrijdag 21 augustus 2015 om 10:59
quote:nina1966 schreef op 21 augustus 2015 @ 10:51:
[...]
Je hebt 'm idd goed begrepen. Die vrouw heeft 17 jaar vakantie gevierd en gezorgd in dat huis. Nu moet ze dat ineens maar los laten? Terwijl haar man ook al weg valt? Hoeveel herinneringen moet die vrouw daar wel niet hebben van haar en haar man.
Maar daar heeft TO niets mee van doen. En vaderliefde? neuh, is er ook niet. Maar ze wil wél de bezittingen. En nee niet alleen het huis het liefst krijgt "die vrouw" helemaal niets.
Sorry maar dat heeft echt niets met herinneringen te maken of nostalgie.Ach, zij heeft hem toch altijd gehad nadat hij losgeweekt was van zijn kinderen? Denk dat er nog genoeg overblijft voor haar waar ze herinneringen aan kan ophalen. Het gaat hier alleen om het huis in Spanje. Ze zullen er hier ook wel 1 hebben.
[...]
Je hebt 'm idd goed begrepen. Die vrouw heeft 17 jaar vakantie gevierd en gezorgd in dat huis. Nu moet ze dat ineens maar los laten? Terwijl haar man ook al weg valt? Hoeveel herinneringen moet die vrouw daar wel niet hebben van haar en haar man.
Maar daar heeft TO niets mee van doen. En vaderliefde? neuh, is er ook niet. Maar ze wil wél de bezittingen. En nee niet alleen het huis het liefst krijgt "die vrouw" helemaal niets.
Sorry maar dat heeft echt niets met herinneringen te maken of nostalgie.Ach, zij heeft hem toch altijd gehad nadat hij losgeweekt was van zijn kinderen? Denk dat er nog genoeg overblijft voor haar waar ze herinneringen aan kan ophalen. Het gaat hier alleen om het huis in Spanje. Ze zullen er hier ook wel 1 hebben.
vrijdag 21 augustus 2015 om 11:01
quote:Isabela schreef op 21 augustus 2015 @ 10:59:
[...]
Ik ben bang dat voor jezelf opkomen in dit geval alleen maar nog meer verdriet en woede oplevert. Waarom zou vader nu opeens, na al die jaren, wel voor zijn eigen kinderen kiezen? Dat heeft hij destijds heel harteloos niet gedaan, dus dat gaat hij nu vast niet opeens veranderen.Geen idee. Maar misschien lucht het to wel op om er me t hem over te praten. Wie weet levert het haar emotioneel gezien nog wat op waardoor ze het kan afsluiten.
[...]
Ik ben bang dat voor jezelf opkomen in dit geval alleen maar nog meer verdriet en woede oplevert. Waarom zou vader nu opeens, na al die jaren, wel voor zijn eigen kinderen kiezen? Dat heeft hij destijds heel harteloos niet gedaan, dus dat gaat hij nu vast niet opeens veranderen.Geen idee. Maar misschien lucht het to wel op om er me t hem over te praten. Wie weet levert het haar emotioneel gezien nog wat op waardoor ze het kan afsluiten.
vrijdag 21 augustus 2015 om 11:07