Digi
alle pijlers
digitale tijdperk beetje zat..
zondag 11 oktober 2015 om 20:30
Van mij had het ook niet zo gehoeven. Internet vind ik prima, maar doe dat alleen op mijn pc. Van installeren heb ik helemaal geen kaas gegeten, maar ik heb een technische oom. Doet hij ook voor zijn vrienden. Ik heb spijt van mijn smartphone. Het enige dat ik ermee wilde is bellen, sms-en, WhatsAppen. Al die tierelantijntjes erop hoef ik niet. Nou heb ik een kleine smartphone waarbij om de haverkap het geheugen vol zit, terwijl ik er niks nieuws op zet. WhatsApp doet het ook regelmatig niet en je moet het regelmatig updaten. Blijkbaar staat mijn type smartphone bekend om een beperkt geheugen. Wist ik niet toen ik hem kocht. Maar grotere zijn weer duurder en voor hetgeen wat ik ermee doe vind ik dat zonde van het geld. Een tablet heb ik niet, nog een vaste pc. Vind touchscreens ook niks. Of ik tip te zacht of te hard. Al vaker per ongeluk de beltoets aangeraakt. En vegen op het scherm krijgen.
Ik had liever in de jaren '70 geboren geweest. Jammer dat ik die tijd niet heb meegemaakt. Toen hoefde je ook nog niet overal een diploma voor te hebben.
Ik had liever in de jaren '70 geboren geweest. Jammer dat ik die tijd niet heb meegemaakt. Toen hoefde je ook nog niet overal een diploma voor te hebben.
zondag 11 oktober 2015 om 20:32
quote:pejeka schreef op 11 oktober 2015 @ 20:26:
[...]
Nou... niet voor het één of ander, maar aan sommige mensen kan je echt wel zien dat ze absoluut geen belangrijke zakelijke email te verwachten hebben, laat staan dat ze eindeloos met hun mobiel bezig moeten zijn daarvoor. Écht belangrijke zakenmensen hebben een secretaresse voor hun mail, en hoeven zich daar niet in hun vrije tijd mee bezig te houden
[...]
Nou... niet voor het één of ander, maar aan sommige mensen kan je echt wel zien dat ze absoluut geen belangrijke zakelijke email te verwachten hebben, laat staan dat ze eindeloos met hun mobiel bezig moeten zijn daarvoor. Écht belangrijke zakenmensen hebben een secretaresse voor hun mail, en hoeven zich daar niet in hun vrije tijd mee bezig te houden
zondag 11 oktober 2015 om 20:35
quote:pejeka schreef op 11 oktober 2015 @ 20:26:
[...]
Nou... niet voor het één of ander, maar aan sommige mensen kan je echt wel zien dat ze absoluut geen belangrijke zakelijke email te verwachten hebben, laat staan dat ze eindeloos met hun mobiel bezig moeten zijn daarvoor. Écht belangrijke zakenmensen hebben een secretaresse voor hun mail, en hoeven zich daar niet in hun vrije tijd mee bezig te houden
maar waarom is een zakelijke mail (via de secretaresse desnoods) dan wel een excuus en een persoonlijk berichtje niet? Ik was afgelopen weekend druk met de voorbereidingen van een feestje voor een vriendin. Daar gingen dus nogal wat appjes over heen en weer. Die lees en beantwoord ik dan liever direct dan dat ik iedereen twee uur moet laten wachten, omdat ik naar een niet-boeiend gesprek over GTST moest luisteren (waar ik niet eens over mee kan praten want ik kijk die serie niet eens).
Pff. echt belangrijke zakenmensen...als ik nou een eenmanszaak heb?
[...]
Nou... niet voor het één of ander, maar aan sommige mensen kan je echt wel zien dat ze absoluut geen belangrijke zakelijke email te verwachten hebben, laat staan dat ze eindeloos met hun mobiel bezig moeten zijn daarvoor. Écht belangrijke zakenmensen hebben een secretaresse voor hun mail, en hoeven zich daar niet in hun vrije tijd mee bezig te houden
maar waarom is een zakelijke mail (via de secretaresse desnoods) dan wel een excuus en een persoonlijk berichtje niet? Ik was afgelopen weekend druk met de voorbereidingen van een feestje voor een vriendin. Daar gingen dus nogal wat appjes over heen en weer. Die lees en beantwoord ik dan liever direct dan dat ik iedereen twee uur moet laten wachten, omdat ik naar een niet-boeiend gesprek over GTST moest luisteren (waar ik niet eens over mee kan praten want ik kijk die serie niet eens).
Pff. echt belangrijke zakenmensen...als ik nou een eenmanszaak heb?
zondag 11 oktober 2015 om 20:44
quote:Starshine schreef op 11 oktober 2015 @ 20:35:
[...]
maar waarom is een zakelijke mail (via de secretaresse desnoods) dan wel een excuus en een persoonlijk berichtje niet? Ik was afgelopen weekend druk met de voorbereidingen van een feestje voor een vriendin. Daar gingen dus nogal wat appjes over heen en weer. Die lees en beantwoord ik dan liever direct dan dat ik iedereen twee uur moet laten wachten, omdat ik naar een niet-boeiend gesprek over GTST moest luisteren (waar ik niet eens over mee kan praten want ik kijk die serie niet eens).
Pff. echt belangrijke zakenmensen...als ik nou een eenmanszaak heb?
Was maar een voorbeeld. Maar als ik zaken te regelen heb voor een feestje, ga ik daar thuis voor zitten. Maar dat doe ik niet in het gezelschap van andere mensen. Nogmaals, noem me ouderwets. Mag. En je kan mij niet wijs maken dat je élke week weer belangrijke feestjes te regelen heb op het voetbalveld, waardoor je je wel móet afsluiten van de andere mensen door op je mobiel te gaan zitten turen.
OK, soms zijn andere mensen niet direct de mensen die je als vriend zou uitzoeken. Maar het zijn wel de ouders van de teamgenoten van je zoon of dochter op dat moment, en ook al praten ze alleen maar over GTST of over hun nieuwe auto of over iets wat jou verder niet hevig interesseert - so what? Is dat écht zo erg voor een half uurtje? Ondertussen kijk je naar je kind, je zegt een keer ja en nee, en je brengt zelf wat anders ter sprake - en misschien vindt die ander dat dan weer niet interessant, maar je houdt wel sociaal contact. Zo gaat dat nou eenmaal soms in het leven. Om dan jezelf af te sluiten van de buitenwereld door heel interessant te gaan doen met je mobiel (waar je goed beschouwd niks dringends mee te doen hebt), vind ik dan jammer. Gemiste kans om contact te houden en op te bouwen met de ouders van de teamgenoten van je kind, bijvoorbeeld. En nogmaals, je hoeft ze echt niet uit te nodigen voor een etentje thuis als je ze verder niet interessant vindt, maar een half uurtje menselijk contact, samen kijken naar jullie kinderen en dáár over praten, enz. is dat dan ook al te moeilijk?
[...]
maar waarom is een zakelijke mail (via de secretaresse desnoods) dan wel een excuus en een persoonlijk berichtje niet? Ik was afgelopen weekend druk met de voorbereidingen van een feestje voor een vriendin. Daar gingen dus nogal wat appjes over heen en weer. Die lees en beantwoord ik dan liever direct dan dat ik iedereen twee uur moet laten wachten, omdat ik naar een niet-boeiend gesprek over GTST moest luisteren (waar ik niet eens over mee kan praten want ik kijk die serie niet eens).
Pff. echt belangrijke zakenmensen...als ik nou een eenmanszaak heb?
Was maar een voorbeeld. Maar als ik zaken te regelen heb voor een feestje, ga ik daar thuis voor zitten. Maar dat doe ik niet in het gezelschap van andere mensen. Nogmaals, noem me ouderwets. Mag. En je kan mij niet wijs maken dat je élke week weer belangrijke feestjes te regelen heb op het voetbalveld, waardoor je je wel móet afsluiten van de andere mensen door op je mobiel te gaan zitten turen.
OK, soms zijn andere mensen niet direct de mensen die je als vriend zou uitzoeken. Maar het zijn wel de ouders van de teamgenoten van je zoon of dochter op dat moment, en ook al praten ze alleen maar over GTST of over hun nieuwe auto of over iets wat jou verder niet hevig interesseert - so what? Is dat écht zo erg voor een half uurtje? Ondertussen kijk je naar je kind, je zegt een keer ja en nee, en je brengt zelf wat anders ter sprake - en misschien vindt die ander dat dan weer niet interessant, maar je houdt wel sociaal contact. Zo gaat dat nou eenmaal soms in het leven. Om dan jezelf af te sluiten van de buitenwereld door heel interessant te gaan doen met je mobiel (waar je goed beschouwd niks dringends mee te doen hebt), vind ik dan jammer. Gemiste kans om contact te houden en op te bouwen met de ouders van de teamgenoten van je kind, bijvoorbeeld. En nogmaals, je hoeft ze echt niet uit te nodigen voor een etentje thuis als je ze verder niet interessant vindt, maar een half uurtje menselijk contact, samen kijken naar jullie kinderen en dáár over praten, enz. is dat dan ook al te moeilijk?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 11 oktober 2015 om 20:45
quote:Starshine schreef op 11 oktober 2015 @ 20:37:
en dan kan je wel dom grijnzen, maar ik werk vaak in het weekend en zou dan zomaar een appje van een collega kunnen krijgen of ik eerder kan komen of iets dergelijks.
Dat vind ik belangrijk genoeg om op tijd te lezen ja.Als je een appje krijgt, zie je direct van wie het komt. Als het dan niet van die collega is, zit je telefoon binnen 20 seconden weer in je zak, of niet?
en dan kan je wel dom grijnzen, maar ik werk vaak in het weekend en zou dan zomaar een appje van een collega kunnen krijgen of ik eerder kan komen of iets dergelijks.
Dat vind ik belangrijk genoeg om op tijd te lezen ja.Als je een appje krijgt, zie je direct van wie het komt. Als het dan niet van die collega is, zit je telefoon binnen 20 seconden weer in je zak, of niet?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 11 oktober 2015 om 20:52
quote:Starshine schreef op 11 oktober 2015 @ 20:48:
zal ik lekker zelf uitmaken wat ik wel en niet doe?Uiteraard. Maar ik vind het gewoon jammer dat de gewone sociale contacten tussen mensen onderling ondergeschikt worden gemaakt aan onbelangrijk gefiebel met die foon. En dan maar klagen dat de sociale samenhang in de samenleving klote is...
zal ik lekker zelf uitmaken wat ik wel en niet doe?Uiteraard. Maar ik vind het gewoon jammer dat de gewone sociale contacten tussen mensen onderling ondergeschikt worden gemaakt aan onbelangrijk gefiebel met die foon. En dan maar klagen dat de sociale samenhang in de samenleving klote is...
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 11 oktober 2015 om 21:07
Je leest erg selectief, want ik vertel dat ik aanvankelijk wel deelneem aan gesprekken, dat ik me niet constant afzonder, maar dat ik op een gegeven moment dus afhaak.
En als ik afhaak, ga ik iets voor mezelf doen.
Dat kan je aso vinden, maar ik vind het net zo goed aso dat ik niet vrij mag zijn in mijn doen en laten. Dat ik verplicht (blijkbaar) gezwets over de was aan moet horen.
Met de zwemles was dat ook zo'n verzoeking altijd. Een stuk of 5 van die moekes bij elkaar die elkaar allemaal van school kennen. Allemaal 'gezellig' peuterbroertjes en zusje mee, die allemaal moe zijn en dreinen. En dan maar roddelen over juf X en moeder Y. Die ik niet ken en waar ik dus niet over mee kan (of wil) praten.
Maar toen was ik niet aso, want toen had ik nog geen mobiel internet. Toen las ik gewoon een boek.
Anderen gingen 'even roken buiten' (anderhalf uur lang) of een boodschap doen in het winkelcentrum.
Vroeger sloten mensen zich dus hiervoor af door weg te gaan (roken, wc, boodschap, koffie halen bij de langste rij), nu pak je je mobiel. Dat de desinteresse in de ander dan meteen duidelijk is, kan voor sommigen confronterend zijn ja.
En als ik afhaak, ga ik iets voor mezelf doen.
Dat kan je aso vinden, maar ik vind het net zo goed aso dat ik niet vrij mag zijn in mijn doen en laten. Dat ik verplicht (blijkbaar) gezwets over de was aan moet horen.
Met de zwemles was dat ook zo'n verzoeking altijd. Een stuk of 5 van die moekes bij elkaar die elkaar allemaal van school kennen. Allemaal 'gezellig' peuterbroertjes en zusje mee, die allemaal moe zijn en dreinen. En dan maar roddelen over juf X en moeder Y. Die ik niet ken en waar ik dus niet over mee kan (of wil) praten.
Maar toen was ik niet aso, want toen had ik nog geen mobiel internet. Toen las ik gewoon een boek.
Anderen gingen 'even roken buiten' (anderhalf uur lang) of een boodschap doen in het winkelcentrum.
Vroeger sloten mensen zich dus hiervoor af door weg te gaan (roken, wc, boodschap, koffie halen bij de langste rij), nu pak je je mobiel. Dat de desinteresse in de ander dan meteen duidelijk is, kan voor sommigen confronterend zijn ja.
zondag 11 oktober 2015 om 21:35
quote:pejeka schreef op 11 oktober 2015 @ 20:44:
[...]
Was maar een voorbeeld. Maar als ik zaken te regelen heb voor een feestje, ga ik daar thuis voor zitten. Maar dat doe ik niet in het gezelschap van andere mensen. Nogmaals, noem me ouderwets. Mag. En je kan mij niet wijs maken dat je élke week weer belangrijke feestjes te regelen heb op het voetbalveld, waardoor je je wel móet afsluiten van de andere mensen door op je mobiel te gaan zitten turen.
, ?
Wat een onzin.
Juist tijdens de voetbal kun je uitstekend zo'n feestje regelen, ipv nutteloze gesprekken te voeren met mensen, met wie je niets hebt. En de voetbal van je kind, daar moet je dan toevallig zijn, kun je ook niet thuis gaan zitten regelen, natuurlijk.
Overigens zat ik tijdens de trainingen van mijn kind met andere aanwezige ouders te wordfeuden. Zit je allemaal met de telefoon voor je neus, maar ben je tegelijkertijd wel sociaal met deze ouders bezig, terwijl een buitenstaander daar mogelijk anders over denkt.
Voordat ik zo'n telefoon had, zat ik vaak een tijdschrift te lezen. Een training is gewoon een vervelende wachttijd, die ik in elk geval niet 100% kon vullen met smalltalk.
Mensen die hun telefoonloze vakanties zo heerlijk rustig vinden snap ik nooit. Als je telefoonloos zijn lekker vindt, waarom heb je m dan steeds aan staan? Bij mij staat het geluid vaak uit. Als ik er dan al op kijk is het om te zien hoe laat het is en of 1 van mijn gezinsleden wat geappt heeft. Vooral mijn dochter kan mij ineens nodig hebben ivm ziekte. Juist daarom vind ik de telefoon een uitkomst.
[...]
Was maar een voorbeeld. Maar als ik zaken te regelen heb voor een feestje, ga ik daar thuis voor zitten. Maar dat doe ik niet in het gezelschap van andere mensen. Nogmaals, noem me ouderwets. Mag. En je kan mij niet wijs maken dat je élke week weer belangrijke feestjes te regelen heb op het voetbalveld, waardoor je je wel móet afsluiten van de andere mensen door op je mobiel te gaan zitten turen.
, ?
Wat een onzin.
Juist tijdens de voetbal kun je uitstekend zo'n feestje regelen, ipv nutteloze gesprekken te voeren met mensen, met wie je niets hebt. En de voetbal van je kind, daar moet je dan toevallig zijn, kun je ook niet thuis gaan zitten regelen, natuurlijk.
Overigens zat ik tijdens de trainingen van mijn kind met andere aanwezige ouders te wordfeuden. Zit je allemaal met de telefoon voor je neus, maar ben je tegelijkertijd wel sociaal met deze ouders bezig, terwijl een buitenstaander daar mogelijk anders over denkt.
Voordat ik zo'n telefoon had, zat ik vaak een tijdschrift te lezen. Een training is gewoon een vervelende wachttijd, die ik in elk geval niet 100% kon vullen met smalltalk.
Mensen die hun telefoonloze vakanties zo heerlijk rustig vinden snap ik nooit. Als je telefoonloos zijn lekker vindt, waarom heb je m dan steeds aan staan? Bij mij staat het geluid vaak uit. Als ik er dan al op kijk is het om te zien hoe laat het is en of 1 van mijn gezinsleden wat geappt heeft. Vooral mijn dochter kan mij ineens nodig hebben ivm ziekte. Juist daarom vind ik de telefoon een uitkomst.
Later is nu
maandag 12 oktober 2015 om 14:40
quote:Starshine schreef op 11 oktober 2015 @ 20:37:
en dan kan je wel dom grijnzen, maar ik werk vaak in het weekend en zou dan zomaar een appje van een collega kunnen krijgen of ik eerder kan komen of iets dergelijks.
Dat vind ik belangrijk genoeg om op tijd te lezen ja.
Dat is 5 minuten toch?
Maar maakt mij niet uit hoor, ik heb een topic gestart over dat ik het digitale tijdperk een beetje zat ben soms.
Als een ander wel 15 keer per uur op zijn smartphone wil kijken tijdens bv een voetbaltraining, maakt mij niks uit.
Tot nu toe heb ik een smartphone amper gemist, dus ik heb er nog steeds geen.
en dan kan je wel dom grijnzen, maar ik werk vaak in het weekend en zou dan zomaar een appje van een collega kunnen krijgen of ik eerder kan komen of iets dergelijks.
Dat vind ik belangrijk genoeg om op tijd te lezen ja.
Dat is 5 minuten toch?
Maar maakt mij niet uit hoor, ik heb een topic gestart over dat ik het digitale tijdperk een beetje zat ben soms.
Als een ander wel 15 keer per uur op zijn smartphone wil kijken tijdens bv een voetbaltraining, maakt mij niks uit.
Tot nu toe heb ik een smartphone amper gemist, dus ik heb er nog steeds geen.
maandag 12 oktober 2015 om 15:04
Volgens mij is die frustratie van jou voornamelijk omdat het niet allemaal in één keer lukt (zoals dat filmpje van die kat) maar als er geen internet was geweest had je met die kat naar de therapeut gemoeten, of je was met een opgefokte kat blijven zitten, zonder dokter.
Sommige mensen hebben gewoon geen geduld, dat heeft weinig met het digitale tijdperk te maken
Sommige mensen hebben gewoon geen geduld, dat heeft weinig met het digitale tijdperk te maken
maandag 12 oktober 2015 om 15:07
quote:pejeka schreef op 11 oktober 2015 @ 20:44:
[...]
Was maar een voorbeeld. Maar als ik zaken te regelen heb voor een feestje, ga ik daar thuis voor zitten. Maar dat doe ik niet in het gezelschap van andere mensen. Nogmaals, noem me ouderwets. Mag. En je kan mij niet wijs maken dat je élke week weer belangrijke feestjes te regelen heb op het voetbalveld, waardoor je je wel móet afsluiten van de andere mensen door op je mobiel te gaan zitten turen.
OK, soms zijn andere mensen niet direct de mensen die je als vriend zou uitzoeken. Maar het zijn wel de ouders van de teamgenoten van je zoon of dochter op dat moment, en ook al praten ze alleen maar over GTST of over hun nieuwe auto of over iets wat jou verder niet hevig interesseert - so what? Is dat écht zo erg voor een half uurtje? Ondertussen kijk je naar je kind, je zegt een keer ja en nee, en je brengt zelf wat anders ter sprake - en misschien vindt die ander dat dan weer niet interessant, maar je houdt wel sociaal contact. Zo gaat dat nou eenmaal soms in het leven. Om dan jezelf af te sluiten van de buitenwereld door heel interessant te gaan doen met je mobiel (waar je goed beschouwd niks dringends mee te doen hebt), vind ik dan jammer. Gemiste kans om contact te houden en op te bouwen met de ouders van de teamgenoten van je kind, bijvoorbeeld. En nogmaals, je hoeft ze echt niet uit te nodigen voor een etentje thuis als je ze verder niet interessant vindt, maar een half uurtje menselijk contact, samen kijken naar jullie kinderen en dáár over praten, enz. is dat dan ook al te moeilijk?
Waarom vind je het zo'n groot punt als mensen zich "afsluiten van de buitenwereld"? Of het nou 100 jaar geleden of nu is, als men praat over een gespreksonderwerp wat ik niet interessant vind dan ga ik wat anders doen. Ik vind het van de andere kant juist een beetje onnozel als iemand erbij staat die duidelijk geen interesse heeft in het onderwerp. Sommige mensen hebben nou eenmaal niet altijd behoefte aan sociaal contact. Dan hoeft dat toch ook niet? Als ik langs de kant ervoor zou kiezen om de krant te lezen/een boek te lezen, ben ik dan ook asociaal? Of het is dan plots oké? Ik heb niet het idee dat als ik om mijn telefoon zit, ik iets belangrijks bij andere mis ofzo. Je doet nou net alsof constant sociaal contact een eerste levensbehoefte, een must, in het leven is. Wat een onzin. Jíj mag daar misschien behoefte aan hebben, maar dat geldt nou eenmaal niet voor iedereen. Daarnaast heb je ook zoiets moois als compromissen. Is er een half uur pauze? Dan hoef je toch niet het hele half uur te praten, of het hele half uur op je telefoon te zitten? Ook hoef je niet élke keer als je langs het veld staat constant sociaal te doen, je kan ook even een momentje voor jezelf hebben. En of dit momentje nou met een boek, krant, telefoon of gewoon voor je uit staren is dat lijkt me verder niet zo relevant. Je hoeft niet constant met je telefoon bezig te zijn, net zo min als dat je constant sociaal hoeft te doen.
Vond het overigens laatst wel grappig, ik zat in de trein een boek te lezen terwijl tegenover mij twee oudere (in de 60) mensen met hun Ipad bezig waren. Ze hebben dat hele uur in de trein geen woord tegen elkaar gezegd. Soms hoeft dat ook niet. Als ze daar met z'n tweeën ieder een boek zaten te lezen dan was het normaal geweest, maar zitten ze alle twee met hun tablet/telefoon dan zijn ze plots asociaal en verslaafd. Waren het twee jongeren geweest, dan was het "Ow die jeugd van tegenwoordig is altijd maar met hun telefoon/tablet bezig." Opmerkelijk.
[...]
Was maar een voorbeeld. Maar als ik zaken te regelen heb voor een feestje, ga ik daar thuis voor zitten. Maar dat doe ik niet in het gezelschap van andere mensen. Nogmaals, noem me ouderwets. Mag. En je kan mij niet wijs maken dat je élke week weer belangrijke feestjes te regelen heb op het voetbalveld, waardoor je je wel móet afsluiten van de andere mensen door op je mobiel te gaan zitten turen.
OK, soms zijn andere mensen niet direct de mensen die je als vriend zou uitzoeken. Maar het zijn wel de ouders van de teamgenoten van je zoon of dochter op dat moment, en ook al praten ze alleen maar over GTST of over hun nieuwe auto of over iets wat jou verder niet hevig interesseert - so what? Is dat écht zo erg voor een half uurtje? Ondertussen kijk je naar je kind, je zegt een keer ja en nee, en je brengt zelf wat anders ter sprake - en misschien vindt die ander dat dan weer niet interessant, maar je houdt wel sociaal contact. Zo gaat dat nou eenmaal soms in het leven. Om dan jezelf af te sluiten van de buitenwereld door heel interessant te gaan doen met je mobiel (waar je goed beschouwd niks dringends mee te doen hebt), vind ik dan jammer. Gemiste kans om contact te houden en op te bouwen met de ouders van de teamgenoten van je kind, bijvoorbeeld. En nogmaals, je hoeft ze echt niet uit te nodigen voor een etentje thuis als je ze verder niet interessant vindt, maar een half uurtje menselijk contact, samen kijken naar jullie kinderen en dáár over praten, enz. is dat dan ook al te moeilijk?
Waarom vind je het zo'n groot punt als mensen zich "afsluiten van de buitenwereld"? Of het nou 100 jaar geleden of nu is, als men praat over een gespreksonderwerp wat ik niet interessant vind dan ga ik wat anders doen. Ik vind het van de andere kant juist een beetje onnozel als iemand erbij staat die duidelijk geen interesse heeft in het onderwerp. Sommige mensen hebben nou eenmaal niet altijd behoefte aan sociaal contact. Dan hoeft dat toch ook niet? Als ik langs de kant ervoor zou kiezen om de krant te lezen/een boek te lezen, ben ik dan ook asociaal? Of het is dan plots oké? Ik heb niet het idee dat als ik om mijn telefoon zit, ik iets belangrijks bij andere mis ofzo. Je doet nou net alsof constant sociaal contact een eerste levensbehoefte, een must, in het leven is. Wat een onzin. Jíj mag daar misschien behoefte aan hebben, maar dat geldt nou eenmaal niet voor iedereen. Daarnaast heb je ook zoiets moois als compromissen. Is er een half uur pauze? Dan hoef je toch niet het hele half uur te praten, of het hele half uur op je telefoon te zitten? Ook hoef je niet élke keer als je langs het veld staat constant sociaal te doen, je kan ook even een momentje voor jezelf hebben. En of dit momentje nou met een boek, krant, telefoon of gewoon voor je uit staren is dat lijkt me verder niet zo relevant. Je hoeft niet constant met je telefoon bezig te zijn, net zo min als dat je constant sociaal hoeft te doen.
Vond het overigens laatst wel grappig, ik zat in de trein een boek te lezen terwijl tegenover mij twee oudere (in de 60) mensen met hun Ipad bezig waren. Ze hebben dat hele uur in de trein geen woord tegen elkaar gezegd. Soms hoeft dat ook niet. Als ze daar met z'n tweeën ieder een boek zaten te lezen dan was het normaal geweest, maar zitten ze alle twee met hun tablet/telefoon dan zijn ze plots asociaal en verslaafd. Waren het twee jongeren geweest, dan was het "Ow die jeugd van tegenwoordig is altijd maar met hun telefoon/tablet bezig." Opmerkelijk.
maandag 12 oktober 2015 om 15:15
quote:pejeka schreef op 11 oktober 2015 @ 20:52:
[...]
Uiteraard. Maar ik vind het gewoon jammer dat de gewone sociale contacten tussen mensen onderling ondergeschikt worden gemaakt aan onbelangrijk gefiebel met die foon. En dan maar klagen dat de sociale samenhang in de samenleving klote is...
Waarom maak jij je druk over de vorm en het medium waarmee mensen contact hebben?
"Vroeger" had je voornamelijk contact omdat je toevallig op dezelfde plek was. En dus las je liever de krant dan verplicht miepen met de buuf. Tegenwoordig heb je meer contact op basis van inhoudelijke overeenkomst. Er wordt naar mijn waarneming dan ook heel veel meer gecommuniceerd dan voor de komst van internet & smartphone.
Klagen over de sociale samenhang zie ik vooral bij mensen die zelf de moeite niet doen om aansluiting te vinden bij nieuwe media.
[...]
Uiteraard. Maar ik vind het gewoon jammer dat de gewone sociale contacten tussen mensen onderling ondergeschikt worden gemaakt aan onbelangrijk gefiebel met die foon. En dan maar klagen dat de sociale samenhang in de samenleving klote is...
Waarom maak jij je druk over de vorm en het medium waarmee mensen contact hebben?
"Vroeger" had je voornamelijk contact omdat je toevallig op dezelfde plek was. En dus las je liever de krant dan verplicht miepen met de buuf. Tegenwoordig heb je meer contact op basis van inhoudelijke overeenkomst. Er wordt naar mijn waarneming dan ook heel veel meer gecommuniceerd dan voor de komst van internet & smartphone.
Klagen over de sociale samenhang zie ik vooral bij mensen die zelf de moeite niet doen om aansluiting te vinden bij nieuwe media.
maandag 12 oktober 2015 om 16:48
Ik heb altijd geroepen dat ik met de tijd mee zou gaan en blablabla want ik ben zo jong en hip...
Nu ben ik nog steeds pas 28 maar ik snap van sommige dingen he-le-maal niks meer Ik moet ook eerlijk zeggen dat technologie me niet echt interesseert dus ik geef grif toe dat ik te lui ben
Nu ben ik nog steeds pas 28 maar ik snap van sommige dingen he-le-maal niks meer Ik moet ook eerlijk zeggen dat technologie me niet echt interesseert dus ik geef grif toe dat ik te lui ben
Time spent with a cat is never wasted
maandag 12 oktober 2015 om 17:03
Precies, vroegah zat iedereen in zijn krant gedoken in de trein, nu zitten ze met een tablet. Nou en?
Ik heb een tyushekel aan mensen die tegenover je gaan zitten en dan vinden dat je met ze moet praten.
Zeer asociaal, een beetje je eigen standaard aan een ander opleggen.
Ik zie vooral heel veel voordelen van de nieuwe technologie en ben er juist socialer door, want door het internet leg ik juist contact met veel meer mensen, alleen dan kilometers of zelfs continenten verder.
Ik heb een tyushekel aan mensen die tegenover je gaan zitten en dan vinden dat je met ze moet praten.
Zeer asociaal, een beetje je eigen standaard aan een ander opleggen.
Ik zie vooral heel veel voordelen van de nieuwe technologie en ben er juist socialer door, want door het internet leg ik juist contact met veel meer mensen, alleen dan kilometers of zelfs continenten verder.
