Psyche
alle pijlers
Leven zonder ouders
woensdag 21 oktober 2015 om 09:50
Hallo allemaal,
Ik ben benieuwd of hier ook mensen zijn die hun ouders op jonge leeftijd hebben verloren.
Dit is bij mij het geval en zou het fijn vinden om in contact te komen met anderen.
Mijn moeder is op mijn 12e overleden aan borstkanker en mijn vader heeft ons in de steek gelaten op mijn 19e.
Ik hoop reacties te ontvangen.
X.
Ik ben benieuwd of hier ook mensen zijn die hun ouders op jonge leeftijd hebben verloren.
Dit is bij mij het geval en zou het fijn vinden om in contact te komen met anderen.
Mijn moeder is op mijn 12e overleden aan borstkanker en mijn vader heeft ons in de steek gelaten op mijn 19e.
Ik hoop reacties te ontvangen.
X.
woensdag 21 oktober 2015 om 11:43
Heel herkenbaar verhaal Swifty. Vooral aan niet goed bekenden wil ik ook niets zeggen. Ze begrijpen het niet en kunnen zich niet verplaatsen. Of er wordt snel geoordeeld, daar heb ik zelf moeite mee. Wil graag dat mensen mij leren kennen en me niet beoordelen op mijn "verleden" of achtergrond. Dat is voor mezelf. Mijn direct naasten, zoals hele goede vriendinnen en mijn vriend weten het wel. Daar kan ik met hun wel over praten en dat lucht mij zo nu en dan een keertje best op. Het is inderdaad met vlagen. En soms het gevoel hebben alleen op de wereld te staan.
Ik heb met name zelf een heel erg sterk gevoel ontwikkeld van dat ik niet goed genoeg ben. Zelfs mijn eigen ouders boeit het niet dat ik besta. Hoe kan het dan dat mijn vriend mij zo leuk vind? Dat dilemma heb ik vaak.
Maar als je er over wilt praten, stuur maar een pb
Ik heb met name zelf een heel erg sterk gevoel ontwikkeld van dat ik niet goed genoeg ben. Zelfs mijn eigen ouders boeit het niet dat ik besta. Hoe kan het dan dat mijn vriend mij zo leuk vind? Dat dilemma heb ik vaak.
Maar als je er over wilt praten, stuur maar een pb
woensdag 21 oktober 2015 om 12:00
Bedankt voor alle lieve berichtjes!
Ik begrijp wat je bedoelt chantalzr-7. Je blijft dat meisje met een verhaal en elke keer weer aan nieuwe mensen vertellen vind ik ook heel vervelend. Ik mis vooral de gezelligheid, steun en liefde van een gezin. Mijn vriend werkt veel en zijn familie is niet zo warm en open als ik gewend ben.
Btw hoe kan ik een privébericht sturen?
Ik begrijp wat je bedoelt chantalzr-7. Je blijft dat meisje met een verhaal en elke keer weer aan nieuwe mensen vertellen vind ik ook heel vervelend. Ik mis vooral de gezelligheid, steun en liefde van een gezin. Mijn vriend werkt veel en zijn familie is niet zo warm en open als ik gewend ben.
Btw hoe kan ik een privébericht sturen?
woensdag 21 oktober 2015 om 12:20
Onder m'n ava links staat een icoontje als het goed is (maar volgens mij moet je je eigen pb-functie ook nog aanzetten)
Ik wil anders ook wel in dit topic mee kletsen als je daar meer behoefte aan hebt. Ik kan helaas het bericht van Swifty niet meer zien maar ik herken wat chantalzr-7 schrijft. Je wil gewoon zijn, gewoon meedoen, en tegelijkertijd voel je soms eenzaamheid en onbegrip omdat je meer obstakels moet overwinnen om hetzelfde te bereiken.
Ik wil anders ook wel in dit topic mee kletsen als je daar meer behoefte aan hebt. Ik kan helaas het bericht van Swifty niet meer zien maar ik herken wat chantalzr-7 schrijft. Je wil gewoon zijn, gewoon meedoen, en tegelijkertijd voel je soms eenzaamheid en onbegrip omdat je meer obstakels moet overwinnen om hetzelfde te bereiken.
woensdag 21 oktober 2015 om 12:33
Leven zonder ouders. Heel herkenkaar. Ik heb ze al heel lang niet meer. zo'n 35 jaar. Ze leefde wel, maar het waren geen ouders. Eén is inmiddels overleden. Voor zover als ik weet de ander nog niet. Sinds ik zelf een kind heb, merk ik dat ik het bij tijden erg lastig vind. Confronterend in de zin van; Gelukkig hoeft mijn kind niet hetzelfde mee te maken & dit had ik ook wel graag gewild. Ook al ben ik 40 jaar, soms bekruipt me het gevoel en de wens om ouders te hebben. Wanneer ik andere soms hoor praten over hun ouders, zou ik ook wel zo'n plek willen hebben waar je ten alle tijden welkom bent.....
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 21 oktober 2015 om 12:38
Dikke voor jullie allemaal dames. Mijn ouders leven beiden nog en weet daardoor ook niet hoe zwaar het daadwerkelijk is. Maar ik zie wel hoe het vreet aan mijn man. Hij is op zijn 23ste zijn vader verloren en op zijn 39ste zijn moeder. Vooral toen onze dochter geboren werd had hij het er zwaar mee. En gisteren is hij direct naar het graf van zijn ouders gegaan toen we vernomen hadden nog een meisje te krijgen. Het lijkt me echt vreselijk.
Ik wens jullie allemaal veel goeds toe.
Ik wens jullie allemaal veel goeds toe.
woensdag 21 oktober 2015 om 13:20
Lief van je Fleetfox, en gefeliciteerd met het nieuws! Heb zelf (nog) geen kinderen maar ik kan het me helemaal indenken van je man. Niet alleen verdriet omdat ze de grote gebeurtenissen niet mee mogen maken, ook de kleine dingetjes die daarbij zo vanzelfsprekend zijn. Even bellen: 'goh mam, hoe deed jij dat toen?'
Ik herken ook wat jij schrijft Marielle. Soms steekt het. Tegelijkertijd voelt zo'n warme plek voor mij ook onwennig, zoals bij mijn schoonouders. Gezellig met een gezin om tafel, lachen, herinneringen ophalen, dat is zo'n ver-van-m'n-bed-show.
Ik herken ook wat jij schrijft Marielle. Soms steekt het. Tegelijkertijd voelt zo'n warme plek voor mij ook onwennig, zoals bij mijn schoonouders. Gezellig met een gezin om tafel, lachen, herinneringen ophalen, dat is zo'n ver-van-m'n-bed-show.
woensdag 21 oktober 2015 om 13:27