Kinderen
alle pijlers
***APRIL 2007***
woensdag 12 september 2007 om 21:11
naamleef-
tijdnaam kindjegeb.
datumgewicht nulengte nuandere kidszwangerWitchke30Xander13/03/0714,4kg86cmneeneeSpitsmuisje31Hugo
Steijn16/03/07
16/03/0711 kg
11kg83cm
81cmMees
28/11/08neeDropneusje31Fleur24/03/079500gr72cmnee
27/03/09Lilien30Kaj26/03/0713200gr86cmneeneePoezewoefke27Kieran28/03/0711 kg80cmneeneeEsan38Vincent30/03/0710500gr.76cm../00neeYumak..Kim02/04/079495gr.73cmneeneeLievelust29Daan03/04/0710200gr.72cmMeisje
27/09/08neeSwissie34Finn04/04/071140gr.80cmneeneePunkiepop..Kleine Pop12/04/078750gr76cmGr. Pop
11/12/04neeXaloy35Robbie15/04/0711300gr80cmneeneeMichasha33Morris15/04/0710500gr.76cmLars
22/12/05
Nina
15/09/2008neeIcke30Ruben15/04/078500gr72cmLiselot
04/01/2009neeFramboos8127Tommy16/4/0711,7kg90cmLivia
24/5/08neeFachat30Ole21/4/0710030gr.75,5cmKaj
15/12/02neeLeen23..Luna21/4/078820gr.72cmnee
15/10/09Draakjenoah33Noah22/4/078950gr.74cmThomas
16/02/09neeLayla39Zahra26/04/0712,4 kg83cmYasemin
23/11/08Buitenmeisje27Koen27/04/0710590gr.75,5cmGijs
8/11/08neeLara197830Puk09/05/0711kg86cmneenee
DE GROTE DROPNEUS BEVALDATUM-POULE
Witchke13 maartBuitenmeisje16 maartSpitsmuis16 maartDraakjeNoah17 maartLara18 maartEsan21 maartChance24 maartLilien26 maartFachat27 maartMichasha31 maartFramboos1 aprilSwissie4 april
tijdnaam kindjegeb.
datumgewicht nulengte nuandere kidszwangerWitchke30Xander13/03/0714,4kg86cmneeneeSpitsmuisje31Hugo
Steijn16/03/07
16/03/0711 kg
11kg83cm
81cmMees
28/11/08neeDropneusje31Fleur24/03/079500gr72cmnee
27/03/09Lilien30Kaj26/03/0713200gr86cmneeneePoezewoefke27Kieran28/03/0711 kg80cmneeneeEsan38Vincent30/03/0710500gr.76cm../00neeYumak..Kim02/04/079495gr.73cmneeneeLievelust29Daan03/04/0710200gr.72cmMeisje
27/09/08neeSwissie34Finn04/04/071140gr.80cmneeneePunkiepop..Kleine Pop12/04/078750gr76cmGr. Pop
11/12/04neeXaloy35Robbie15/04/0711300gr80cmneeneeMichasha33Morris15/04/0710500gr.76cmLars
22/12/05
Nina
15/09/2008neeIcke30Ruben15/04/078500gr72cmLiselot
04/01/2009neeFramboos8127Tommy16/4/0711,7kg90cmLivia
24/5/08neeFachat30Ole21/4/0710030gr.75,5cmKaj
15/12/02neeLeen23..Luna21/4/078820gr.72cmnee
15/10/09Draakjenoah33Noah22/4/078950gr.74cmThomas
16/02/09neeLayla39Zahra26/04/0712,4 kg83cmYasemin
23/11/08Buitenmeisje27Koen27/04/0710590gr.75,5cmGijs
8/11/08neeLara197830Puk09/05/0711kg86cmneenee
DE GROTE DROPNEUS BEVALDATUM-POULE
Witchke13 maartBuitenmeisje16 maartSpitsmuis16 maartDraakjeNoah17 maartLara18 maartEsan21 maartChance24 maartLilien26 maartFachat27 maartMichasha31 maartFramboos1 aprilSwissie4 april
woensdag 8 oktober 2008 om 19:40
Swis, ik heb ook wel eens aan een au pair zitten denken. Ik vind het erg gezellig met de jongens, daar niet van, maar ik zou af en toe echt heel graag weer aan het werk willen. Daarnaast heb ik 2 tot 3 avonden in de week ook nog een opleiding, wat er op neerkomt dat ik met werken erbij veel van huis zou zijn. Tenminste, ik ben een kloek en vind het veel!
A. kan ook echt niet minder werken en soms (vaak) baal ik daarvan. Okee, hij verdient lekker, maar hij ziet de jongens eigenlijk alleen in het weekend. Hij vindt het jammer, ik vind het jammer, de mannetjes vinden het jammer, maar het is een keuze die we destijds zeer bewust gemaakt hebben. (de keuze dat ik dus weinig tot niet zou werken en hij heel veel) Soms kan ik bijna jaloers zijn op mannen die maar vier dagen werken! Het had voor mij veel gescheeld, maar A. is erg blij met zijn baan en dat is me ook veel waard. (gut, wat ben ik aardig)
Ik ben best blij vandaag! Vanmiddag moest ik naar de internist en ik heb een heel pakket mee naar huis gekregen om mijn suikers zelf te kunnen meten. Ik mag na een maaltijd niet boven de zeven zitten, maar ik zit elke keer rond de vijf/zes! Mijn Spartaanse eetregime werpt echt zijn vruchten af! Okee, ik ben pas een halve dag bezig, maar ik hoop gewoon dat ik geen insuline hoef te gaan spuiten.
Ik was vanmiddag dus naar de internist gegaan en opa zou oppassen. De jongens lagen hun middagdut te doen en meestal worden ze dan rond 15:30 wakker. Dit had ik ook tegen opa gezegd en ik had erbij vermeld dat ze uit zichzelf wakker worden en dat ik en A. ze nooit (klemtoon!) wakker maken. (behalve als het echt niet anders kan) Ze lagen pas om 12:45 op bed, dus ik had verwacht dat ze rond vieren wakker zouden worden. Gek mens dat ik ben, want opa heeft ze dus uit bed gehaald "omdat ze anders 's avonds niet meer slapen!" Ja, en? Ze slapen 's avonds wel, ondanks hun lange middagtukkie! Getver, ik kan me hier zo over opwinden. Ik voel me gewoon totaal niet serieus genomen! Daar komt ook nog bij dat opa's tabak op de schoorsteen lag en dat ik al meerdere malen heb gezegd dat rookwaren op de afzuigkap moeten. Hugo kan makkelijk bij de schoorsteen, maar opa gelooft dat dus niet. He bah, ik kan de jongens zo niet met een gerust hart achter laten als ik ergens naar toe moet.
Hugo heeft trouwens het traphek gesloopt. Vraag me niet hoe hij het gedaan heeft, maar het is kapot en hij is bont en blauw. Ik hoorde ineens "boenk! Weeeeeeh!" en zag Huug boven op het traphek liggen met zijn beentje in de knoop. Hij was net al flink beurs toen hij in bad ging, dus ik denk dat het morgen nog veel erger zal zijn. Steijntje schrok zo van de klap van Hugo, dat hij nog harder gilde dan zijn broertje! Arme mannetjes!
A. kan ook echt niet minder werken en soms (vaak) baal ik daarvan. Okee, hij verdient lekker, maar hij ziet de jongens eigenlijk alleen in het weekend. Hij vindt het jammer, ik vind het jammer, de mannetjes vinden het jammer, maar het is een keuze die we destijds zeer bewust gemaakt hebben. (de keuze dat ik dus weinig tot niet zou werken en hij heel veel) Soms kan ik bijna jaloers zijn op mannen die maar vier dagen werken! Het had voor mij veel gescheeld, maar A. is erg blij met zijn baan en dat is me ook veel waard. (gut, wat ben ik aardig)
Ik ben best blij vandaag! Vanmiddag moest ik naar de internist en ik heb een heel pakket mee naar huis gekregen om mijn suikers zelf te kunnen meten. Ik mag na een maaltijd niet boven de zeven zitten, maar ik zit elke keer rond de vijf/zes! Mijn Spartaanse eetregime werpt echt zijn vruchten af! Okee, ik ben pas een halve dag bezig, maar ik hoop gewoon dat ik geen insuline hoef te gaan spuiten.
Ik was vanmiddag dus naar de internist gegaan en opa zou oppassen. De jongens lagen hun middagdut te doen en meestal worden ze dan rond 15:30 wakker. Dit had ik ook tegen opa gezegd en ik had erbij vermeld dat ze uit zichzelf wakker worden en dat ik en A. ze nooit (klemtoon!) wakker maken. (behalve als het echt niet anders kan) Ze lagen pas om 12:45 op bed, dus ik had verwacht dat ze rond vieren wakker zouden worden. Gek mens dat ik ben, want opa heeft ze dus uit bed gehaald "omdat ze anders 's avonds niet meer slapen!" Ja, en? Ze slapen 's avonds wel, ondanks hun lange middagtukkie! Getver, ik kan me hier zo over opwinden. Ik voel me gewoon totaal niet serieus genomen! Daar komt ook nog bij dat opa's tabak op de schoorsteen lag en dat ik al meerdere malen heb gezegd dat rookwaren op de afzuigkap moeten. Hugo kan makkelijk bij de schoorsteen, maar opa gelooft dat dus niet. He bah, ik kan de jongens zo niet met een gerust hart achter laten als ik ergens naar toe moet.
Hugo heeft trouwens het traphek gesloopt. Vraag me niet hoe hij het gedaan heeft, maar het is kapot en hij is bont en blauw. Ik hoorde ineens "boenk! Weeeeeeh!" en zag Huug boven op het traphek liggen met zijn beentje in de knoop. Hij was net al flink beurs toen hij in bad ging, dus ik denk dat het morgen nog veel erger zal zijn. Steijntje schrok zo van de klap van Hugo, dat hij nog harder gilde dan zijn broertje! Arme mannetjes!
woensdag 8 oktober 2008 om 20:51
Micha gefeliciteerd met de sleutel !
Beterschap voor Puk !
Muis, wat irritant van opa, dat hij de kleintjes zelf uit bed heeft gehaald.
Heb zonet van een oude kennis gehoord dat hij volgende maand vader wordt. Nu ben ik helemaal jarloers.
Dropneus, het kan nu wel zijn dat ooit misschien nog eens lukt. Maar mijn vriend vergeet dat ik ook ouder word. Als ik mijn planning rond heb is het ten vroegste juni 2010, dan ben ik 32 jaar. En dan op mijn 32ste moet ik vriend nog om krijgen. Vorige keer is het moeilijk geweest. Heb vivaforum leren kennen door een topic over meiden die zwanger wilden worden, maar waarvan hun vriend (nog) niet wilde. Na veel gezeur (=1 jaar) wilde hij ineens en dan opeens niet meer (ik werkte toen nog ver van huis). Ben toen van baan veranderd, en hij wilde eerst dat ik mijn proeftijd volmaakte. Na 1 maand proeftijd hield ik het niet meer. We kwamen een kennisje van hem tegen, en die had een dochter van 3 en zijn vrouw was hoogzwanger. En toen die kennis vroeg naar de kinderplannen, zei hij : 'dat is ver van mijn bed-show'. Toen ben ik thuis gaan mokken, en heb ik hem boos gezegd, dat ik niet meer kon wachten, en toen zei hij dat het dan wel okay was om met de pil te stoppen..
Toen ik problemen op mijn werk kreeg en vreesde zwanger te zijn (wat toen ook zo was), zei hij dat hij hoopte dat ik zwanger was.
Je begrijpt aan die vent van me is geen touw aan vast te knopen als het om iets belangrijks gaat.
Nu weet hij niet dat ik wel snak naar een baby, ik toon het hem wel, door veel aandacht te geven aan de kleine kindjes van de creche.
Ik weet nog goed toen ik 22 was en mijn nicht een kindje kreeg, ik huilde bij haar bed dat ik er ook een wou met heel mijn hart. Wel ik heb het gevoel dat ik dat nu weer zou overdoen. Dus ik ga voorlopig niet meer op kraambezoek als dit zich aandient.
Het lijkt wel dat er overal zwangeren rond me heen zijn, een kennisje van een klasgenote van me, is ook zwanger.
Sorry als ik zeur, voel me momenteel echt een beetje machteloos staan in de situatie.
Ik begrijp mijn vriend echter wel op bepaalde vlakken. Financieel zouden we het beter moeten hebben, daarvoor kan ik zorgen over een half jaar. (ga erg goed studeren, zodat ik de kerstexamens haal). Verder speelt die postpartum psychose ook nog zijn parten. Hij wil dat niet meer meemaken ik ook niet. De tijd in de instelling zonder Xander was een hel. (spitsmuisje , je hebt ongeveer hetzelfde meegemaakt, heb je ook het nare gevoel gehad , toen je met zwanger worden van ernie bezig was?). Verder heb ik het onderwerp nog niet aangesneden bij mijn psychiater, maar op het internet lees ik dat mijn antipsychotica niet samengaat met een eventuele zwangerschap. Dit terwijl ik absoluut niet zwanger wil worden zonder enige vorm van antipsychotica. Antidepressiva valt nog een mouw aan te passen. Maar ik mag en wil gewoon niet meer in psychose geraken, dit kan ik Xander, mijn vriend en mezelf gewoon niet meer aandoen. Ik zou er teveel mensen met kwetsen. Verder heb je dan ook nog het verhaal van mijn ouders en dat stomme bezoekrecht, en zal het voor vriend ook niet handig zijn met een jong kind en een baby op pad te gaan naar mijn ouders. Echter ik wil het niet goedmaken met mijn ouders. Ze hebben me te veel leed bezorgd. Ook weet ik dat mijn vorige psychiater een volgende kind afraad en ben ik ook bang dat mijn huidige psychiater dat zal doen. Maar ik ga dat pas ter sprake brengen over anderhalf jaar als ik een stabiele job heb.
De pro's en de contra's naast elkaar leggen is niet eenvoudig.
fachat : je schreef ooit dat je ook nog een derde wil, voor jou moet het ook niet simpel zijn. Als je ooit erover wil praten feel free. Je mag me altijd mailen. Wat houd jouw man trouwens tegen voor een tweede kind?
Wat een lap tekst, ik ben blij dat ik dit van me heb kunnen afschrijven.
Beterschap voor Puk !
Muis, wat irritant van opa, dat hij de kleintjes zelf uit bed heeft gehaald.
Heb zonet van een oude kennis gehoord dat hij volgende maand vader wordt. Nu ben ik helemaal jarloers.
Dropneus, het kan nu wel zijn dat ooit misschien nog eens lukt. Maar mijn vriend vergeet dat ik ook ouder word. Als ik mijn planning rond heb is het ten vroegste juni 2010, dan ben ik 32 jaar. En dan op mijn 32ste moet ik vriend nog om krijgen. Vorige keer is het moeilijk geweest. Heb vivaforum leren kennen door een topic over meiden die zwanger wilden worden, maar waarvan hun vriend (nog) niet wilde. Na veel gezeur (=1 jaar) wilde hij ineens en dan opeens niet meer (ik werkte toen nog ver van huis). Ben toen van baan veranderd, en hij wilde eerst dat ik mijn proeftijd volmaakte. Na 1 maand proeftijd hield ik het niet meer. We kwamen een kennisje van hem tegen, en die had een dochter van 3 en zijn vrouw was hoogzwanger. En toen die kennis vroeg naar de kinderplannen, zei hij : 'dat is ver van mijn bed-show'. Toen ben ik thuis gaan mokken, en heb ik hem boos gezegd, dat ik niet meer kon wachten, en toen zei hij dat het dan wel okay was om met de pil te stoppen..
Toen ik problemen op mijn werk kreeg en vreesde zwanger te zijn (wat toen ook zo was), zei hij dat hij hoopte dat ik zwanger was.
Je begrijpt aan die vent van me is geen touw aan vast te knopen als het om iets belangrijks gaat.
Nu weet hij niet dat ik wel snak naar een baby, ik toon het hem wel, door veel aandacht te geven aan de kleine kindjes van de creche.
Ik weet nog goed toen ik 22 was en mijn nicht een kindje kreeg, ik huilde bij haar bed dat ik er ook een wou met heel mijn hart. Wel ik heb het gevoel dat ik dat nu weer zou overdoen. Dus ik ga voorlopig niet meer op kraambezoek als dit zich aandient.
Het lijkt wel dat er overal zwangeren rond me heen zijn, een kennisje van een klasgenote van me, is ook zwanger.
Sorry als ik zeur, voel me momenteel echt een beetje machteloos staan in de situatie.
Ik begrijp mijn vriend echter wel op bepaalde vlakken. Financieel zouden we het beter moeten hebben, daarvoor kan ik zorgen over een half jaar. (ga erg goed studeren, zodat ik de kerstexamens haal). Verder speelt die postpartum psychose ook nog zijn parten. Hij wil dat niet meer meemaken ik ook niet. De tijd in de instelling zonder Xander was een hel. (spitsmuisje , je hebt ongeveer hetzelfde meegemaakt, heb je ook het nare gevoel gehad , toen je met zwanger worden van ernie bezig was?). Verder heb ik het onderwerp nog niet aangesneden bij mijn psychiater, maar op het internet lees ik dat mijn antipsychotica niet samengaat met een eventuele zwangerschap. Dit terwijl ik absoluut niet zwanger wil worden zonder enige vorm van antipsychotica. Antidepressiva valt nog een mouw aan te passen. Maar ik mag en wil gewoon niet meer in psychose geraken, dit kan ik Xander, mijn vriend en mezelf gewoon niet meer aandoen. Ik zou er teveel mensen met kwetsen. Verder heb je dan ook nog het verhaal van mijn ouders en dat stomme bezoekrecht, en zal het voor vriend ook niet handig zijn met een jong kind en een baby op pad te gaan naar mijn ouders. Echter ik wil het niet goedmaken met mijn ouders. Ze hebben me te veel leed bezorgd. Ook weet ik dat mijn vorige psychiater een volgende kind afraad en ben ik ook bang dat mijn huidige psychiater dat zal doen. Maar ik ga dat pas ter sprake brengen over anderhalf jaar als ik een stabiele job heb.
De pro's en de contra's naast elkaar leggen is niet eenvoudig.
fachat : je schreef ooit dat je ook nog een derde wil, voor jou moet het ook niet simpel zijn. Als je ooit erover wil praten feel free. Je mag me altijd mailen. Wat houd jouw man trouwens tegen voor een tweede kind?
Wat een lap tekst, ik ben blij dat ik dit van me heb kunnen afschrijven.
woensdag 8 oktober 2008 om 21:12
Muis, lekker van die Opa's. Hij was natuurlijk stiekem veel te blij dat hij met de jongens kon spelen. Dat ken ik ook wel hoor. Sorry, maar volgens mij is daar niks aan te doen.
Het is gemakkelijker je eraan over te geven. De jongens slapen wel weer bij. Misschien slapen ze nu morgen iets langer, dat zou toch ook niet verkeerd zijn?
Ik vind dit soort dingen ook erg irri, maar volgens mij hebben wij er meer last van dan onze kids. Haha en Opa was natuurlijk wel helemaal happy, lekker met de jongens alleen. Zal ook wel niet zovaak voorkomen?
Zieilig van Hugo, ik hoop dat het morgen allemaal mee blijkt te vallen.
Witchke, witchke toch. Ben blij dat je even van je af kon schrijven. Als je graag reacties / meningen wilt horen moet je het zeggen, ik wil graag reageren, maar alleen als je echt mijn mening wilt horen.
Ik vind het super van je dat je aan je cursus begint. Is het tot nu toe moeilijk? Kan je door de week veel doen, zodat je het weekend lekker rust hebt samen met Xander en je vriend?
Vind je het fijn of juist niet dat het vooral een zelfstudie is?
Ik vind een zelfstudie aan de ene kant altijd fijn, en aan de andere kant altijd vreselijk moeilijk. Zelfdicipline is soms echt erg moeilijk.
Ik zit er ook over te denken een studie te beginnen. Dat is ook vooral zelfstudie, en ik weet dat ik het gedeeltelijk tijdens kantooruren zou kunnen doen. Het is een supergoede studie, waar ik altijd iets aan heb, maar ik weet gewoon niet of ik eraan wil beginnen of niet. Examens zijn in Maart en September. Er staat ongeveer 150 uur voor per examen, en ik heb geen idee waar ik die tijd vandaan haal. Ik heb de boeken al, dus misschien moet ik maar eens beginnen met doorlezen.
Ik ga ff TV hangen en lekker vroeg naar bed. Morgen lekker thuiswerken.
Het is gemakkelijker je eraan over te geven. De jongens slapen wel weer bij. Misschien slapen ze nu morgen iets langer, dat zou toch ook niet verkeerd zijn?
Ik vind dit soort dingen ook erg irri, maar volgens mij hebben wij er meer last van dan onze kids. Haha en Opa was natuurlijk wel helemaal happy, lekker met de jongens alleen. Zal ook wel niet zovaak voorkomen?
Zieilig van Hugo, ik hoop dat het morgen allemaal mee blijkt te vallen.
Witchke, witchke toch. Ben blij dat je even van je af kon schrijven. Als je graag reacties / meningen wilt horen moet je het zeggen, ik wil graag reageren, maar alleen als je echt mijn mening wilt horen.
Ik vind het super van je dat je aan je cursus begint. Is het tot nu toe moeilijk? Kan je door de week veel doen, zodat je het weekend lekker rust hebt samen met Xander en je vriend?
Vind je het fijn of juist niet dat het vooral een zelfstudie is?
Ik vind een zelfstudie aan de ene kant altijd fijn, en aan de andere kant altijd vreselijk moeilijk. Zelfdicipline is soms echt erg moeilijk.
Ik zit er ook over te denken een studie te beginnen. Dat is ook vooral zelfstudie, en ik weet dat ik het gedeeltelijk tijdens kantooruren zou kunnen doen. Het is een supergoede studie, waar ik altijd iets aan heb, maar ik weet gewoon niet of ik eraan wil beginnen of niet. Examens zijn in Maart en September. Er staat ongeveer 150 uur voor per examen, en ik heb geen idee waar ik die tijd vandaan haal. Ik heb de boeken al, dus misschien moet ik maar eens beginnen met doorlezen.
Ik ga ff TV hangen en lekker vroeg naar bed. Morgen lekker thuiswerken.
woensdag 8 oktober 2008 om 21:22
Swissie, allereerst van mij mag je altijd je mening zeggen hoor, ook als het niet positief is, ik leer daar ook dingen mee.
Studeren heb ik nog niet echt moeten doen, heb wel oefeningen voor Nederlands en Informatica gedaan op de computer om te proberen, en het lukte me aardig. Voor rekenen, zit ik in de rats met vermenigvuldigen en delen na de komma, ik ga hiervoor morgen extra oefeningen krijgen, zodat ik wat kan oefenen. Morgen heb ik trouwens de Franse introductieles en ontmoet ik mijn tutor. Ook heb ik morgen inleiding informatica. Vrijdag denk ik weer Frans te gaan doen, want moet minstens 14 uur Frans per week volgen.
Ik ga elke woensdagmiddag studeren, en in het weekend 2 uur per dag studeren als Xander slaapt. Dan zou het toch wel wat mogen loslopen denk ik. Gaat het te langzaam dan werk ik een uurtje per dag in de week erbij.
150 uur les volgen is wel veel, ik kan geloven dat de combinatie werk-studie-huishouden je net iets van het te zware lijkt. Maar kan je het niet proberen te zien als investering. Of kan je niets regelen zodat je de uren studie goed kan spreiden?
Ik zit in mijn hoofd, met nog een andere studie als deze lukt. Nl Franse handelscorrespondentie. Dat kan je 10 km van huis volgen op zaterdagochtend. Ik zou dit dan doen in september.
Studeren heb ik nog niet echt moeten doen, heb wel oefeningen voor Nederlands en Informatica gedaan op de computer om te proberen, en het lukte me aardig. Voor rekenen, zit ik in de rats met vermenigvuldigen en delen na de komma, ik ga hiervoor morgen extra oefeningen krijgen, zodat ik wat kan oefenen. Morgen heb ik trouwens de Franse introductieles en ontmoet ik mijn tutor. Ook heb ik morgen inleiding informatica. Vrijdag denk ik weer Frans te gaan doen, want moet minstens 14 uur Frans per week volgen.
Ik ga elke woensdagmiddag studeren, en in het weekend 2 uur per dag studeren als Xander slaapt. Dan zou het toch wel wat mogen loslopen denk ik. Gaat het te langzaam dan werk ik een uurtje per dag in de week erbij.
150 uur les volgen is wel veel, ik kan geloven dat de combinatie werk-studie-huishouden je net iets van het te zware lijkt. Maar kan je het niet proberen te zien als investering. Of kan je niets regelen zodat je de uren studie goed kan spreiden?
Ik zit in mijn hoofd, met nog een andere studie als deze lukt. Nl Franse handelscorrespondentie. Dat kan je 10 km van huis volgen op zaterdagochtend. Ik zou dit dan doen in september.
woensdag 8 oktober 2008 om 21:27
He Witch je hebt een hele moeilijke periode achter de rug, maar je hebt je er kranig doorheen geslagen. Het gaat nu echt de goede kant op!!
Probeer je niet te druk te maken over je leeftijd.... Je bent pas 30, nog hartstikke jong en je zult zien dat je ook makkelijker zwanger raakt als je goed in je vel zit en je leven weer helemaal op de rit hebt! Ik herken het ongeduldig en jaloers zijn wel hoor Er zijn hier ook wel erg veel zwangeren het laatste jaar en dat is niet altijd even makkelijk als je er zelf geen van bent omdat je man nog niet wil. Ik hoop dat je jezelf ook nog wat tijd wilt gunnen om tot rust te komen. Je hebt zo'n hectische periode achter de rug....
Ik begrijp je verhaal wel. Ik hoop dat je vooruit kunt kijken en positieve energie haalt uit de dingen die je de laatste maanden toch maar mooi hebt bereikt!
Bovendien zien we hier allemaal hoeveel positieve energie je uit Xander haalt. Het krijgen van een kind heeft zoveel invloed op ons als mama. Jij hebt natuurlijk een hele zware start gehad met je PND, maar nu gaat het toch goed en geniet je toch van je kleine mannetje!
Nogmaals een dikke en hier heb je altijd een luisterend oor/ lezend oog van je medeforummers!
Probeer je niet te druk te maken over je leeftijd.... Je bent pas 30, nog hartstikke jong en je zult zien dat je ook makkelijker zwanger raakt als je goed in je vel zit en je leven weer helemaal op de rit hebt! Ik herken het ongeduldig en jaloers zijn wel hoor Er zijn hier ook wel erg veel zwangeren het laatste jaar en dat is niet altijd even makkelijk als je er zelf geen van bent omdat je man nog niet wil. Ik hoop dat je jezelf ook nog wat tijd wilt gunnen om tot rust te komen. Je hebt zo'n hectische periode achter de rug....
Ik begrijp je verhaal wel. Ik hoop dat je vooruit kunt kijken en positieve energie haalt uit de dingen die je de laatste maanden toch maar mooi hebt bereikt!
Bovendien zien we hier allemaal hoeveel positieve energie je uit Xander haalt. Het krijgen van een kind heeft zoveel invloed op ons als mama. Jij hebt natuurlijk een hele zware start gehad met je PND, maar nu gaat het toch goed en geniet je toch van je kleine mannetje!
Nogmaals een dikke en hier heb je altijd een luisterend oor/ lezend oog van je medeforummers!
woensdag 8 oktober 2008 om 21:31
Swis: kun je iets regelen met je werkgever voor de tijd die de studie kost? als zij er ook baat bij hebben zou het toch ondehandelbaar moeten zijn? kan me wel voorstellen dat je het er niet even bij kunt doen. Ik vind het zowieso knap hoe jij het allemaal redt daar. Je klinkt nooit gestresst over je reizen en werk terwijl het toch duidelijk een drukke combinatie is met je gezin.
Ik ben ook heel blij met mijn flexibele man en dat hij geen topinkomen heeft dat maakt dan ook niet uit (overigens verdient hij heel prima hoor) ik ben blij dat we tijd voor elkaar en voor de kinderen hebben.
Ik ben ook heel blij met mijn flexibele man en dat hij geen topinkomen heeft dat maakt dan ook niet uit (overigens verdient hij heel prima hoor) ik ben blij dat we tijd voor elkaar en voor de kinderen hebben.
woensdag 8 oktober 2008 om 21:33
Muis, ik zou me daar ook druk om maken, maar er is inderdaad weinig aan te doen. Van die tabak zou ik wel echt woest worden, want dat is gewoon enorm giftig voor kinderen.
Hoe is het nu met Huug? Heb je -god hoe heet dat spul...?- calendula ofzo in huis?
Wat goed dat je zulk goed nieuws hebt van de internist! Ik denk dat het vast ook motiverend werkt als je zelf kunt bijhouden hoe het gaat? Hoe meet je je bloedsuiker eigenlijk?
Swiss: is het een studie waarmee je promotie kunt maken of meer kunt verdienen? Het is wel veel tijd die er in gaat zitten, dus ik denk dat het verstandig is die boeken eerst even door te kijken. Als het je nu heel erg interesseert gaat het natuurlijk ook wat makkelijker. Waarom heb je de boeken al in huis? Stiekem al besloten het toch te doen?
Wat heerlijk dat Finn het zo goed heeft gedaan op de nieuwe creche! Natuurlijk ben je trots! Wat ik van hem zag een paar maanden terug is het ook echt wel een hartenbreker hoor. Mooie foto's stonden er weer op Hyves trouwens.
Witchke: Kun je de stof van je opleiding goed volgen? En is je concentratie ook goed?
Fijn dat je het zo van je af hebt kunnen schrijven. Ik heb er wel wat ideeen over, maar sluit me aan bij Swiss; alleen als je het echt wilt horen.
Arme Puk blaft als een zielig hondje en die Tussikind werkt niet. Sneu.
Even op de bank met een boek. Ben bezig in de boodschapper en de Koran van Kader Abdolah.
Hoe is het nu met Huug? Heb je -god hoe heet dat spul...?- calendula ofzo in huis?
Wat goed dat je zulk goed nieuws hebt van de internist! Ik denk dat het vast ook motiverend werkt als je zelf kunt bijhouden hoe het gaat? Hoe meet je je bloedsuiker eigenlijk?
Swiss: is het een studie waarmee je promotie kunt maken of meer kunt verdienen? Het is wel veel tijd die er in gaat zitten, dus ik denk dat het verstandig is die boeken eerst even door te kijken. Als het je nu heel erg interesseert gaat het natuurlijk ook wat makkelijker. Waarom heb je de boeken al in huis? Stiekem al besloten het toch te doen?
Wat heerlijk dat Finn het zo goed heeft gedaan op de nieuwe creche! Natuurlijk ben je trots! Wat ik van hem zag een paar maanden terug is het ook echt wel een hartenbreker hoor. Mooie foto's stonden er weer op Hyves trouwens.
Witchke: Kun je de stof van je opleiding goed volgen? En is je concentratie ook goed?
Fijn dat je het zo van je af hebt kunnen schrijven. Ik heb er wel wat ideeen over, maar sluit me aan bij Swiss; alleen als je het echt wilt horen.
Arme Puk blaft als een zielig hondje en die Tussikind werkt niet. Sneu.
Even op de bank met een boek. Ben bezig in de boodschapper en de Koran van Kader Abdolah.
woensdag 8 oktober 2008 om 21:40
woensdag 8 oktober 2008 om 22:33
Tsja, Witchke. Blijkbaar heb jij een enorme drang naar een tweede kindje. Ik ken dat gevoel niet (zoals bekend) en ik heb ook het geluk gehad dat mijn vriend eerst aan kinderen wilde beginnen en ik pas later die wens kreeg. Ik kan me dat gevoel wat wel meer vrouwen hebben dus ook wat minder goed indenken. Dat voorop gesteld.
Ik snap jouw vriend alleen wel erg goed. Je bent nu goed bezig en de boel aan het opbouwen na die PPD en ik denk dat je eerst alles goed op de rails moet proberen te krijgen, zowel emotioneel als wat betreft werk. Je bent hartstikke goed bezig, maar probeer de boel niet te overhaasten.
Vanaf je zs ben je uit het werkproces en ik denk dat het verstandig is om eerst voor langere tijd in een baan te zitten, om zo wat meer structuur te krijgen (los van het financiele plaatje). Dat zit er ook niet zomaar in. Ineens weer fulltime werken na een periode van niet werken kost ook veel energie. Het duurt een tijdje voordat je dat gewend bent.
Het feit dat je banenzoektocht niet geheel vlekkeloos verlopen is, is niet altijd aan jou te wijten geweest, maar ik denk dat het bovenstaande wel wat meespeelt.
Daarnaast is het hebben van twee kinderen een stuk drukker en zwaarder dan eentje. Ik hoor wel eens dat de stap van nul naar een kind kleiner is dan van een naar twee. Ik weet niet wat daar van waar is, maar er komt wel een stuk organisatie bij kijken en daarvoor heb je ondermeer veel helderheid en structuur nodig.
Je bent nog helemaal niet oud, ook niet over een paar jaar. Geef het de tijd en bouw wat zekerheden in door middel van je werk en de zorg voor Xander. Je bent als het ware nu de fundering aan het neerzetten, maar dan moet je er niet een heel huis neergooien zonder dat je klaar bent met het verstevigen van die fundering. Snap je?
Even voor de duidelijkheid: ik bedoel het echt niet onaardig, maar dit is wat er door me heen schiet.
Ik snap jouw vriend alleen wel erg goed. Je bent nu goed bezig en de boel aan het opbouwen na die PPD en ik denk dat je eerst alles goed op de rails moet proberen te krijgen, zowel emotioneel als wat betreft werk. Je bent hartstikke goed bezig, maar probeer de boel niet te overhaasten.
Vanaf je zs ben je uit het werkproces en ik denk dat het verstandig is om eerst voor langere tijd in een baan te zitten, om zo wat meer structuur te krijgen (los van het financiele plaatje). Dat zit er ook niet zomaar in. Ineens weer fulltime werken na een periode van niet werken kost ook veel energie. Het duurt een tijdje voordat je dat gewend bent.
Het feit dat je banenzoektocht niet geheel vlekkeloos verlopen is, is niet altijd aan jou te wijten geweest, maar ik denk dat het bovenstaande wel wat meespeelt.
Daarnaast is het hebben van twee kinderen een stuk drukker en zwaarder dan eentje. Ik hoor wel eens dat de stap van nul naar een kind kleiner is dan van een naar twee. Ik weet niet wat daar van waar is, maar er komt wel een stuk organisatie bij kijken en daarvoor heb je ondermeer veel helderheid en structuur nodig.
Je bent nog helemaal niet oud, ook niet over een paar jaar. Geef het de tijd en bouw wat zekerheden in door middel van je werk en de zorg voor Xander. Je bent als het ware nu de fundering aan het neerzetten, maar dan moet je er niet een heel huis neergooien zonder dat je klaar bent met het verstevigen van die fundering. Snap je?
Even voor de duidelijkheid: ik bedoel het echt niet onaardig, maar dit is wat er door me heen schiet.
woensdag 8 oktober 2008 om 23:30
Wat een druk dagje hier vandaag zeg!
Lief dat jullie zo met me meedenken!
Stagiaires op een ander dag begeleiden is helaas geen optie omdat zij vanuit school 1 dag vrij geroosterd hebben voor stage en dat is dus woensdag.
Vriendlief zit ook behoorlijk vast aan vaste werktijden en onderhandelen over werktijden zit er nu niet echt in (zo werd hij al afgewezen omdat hij alleen maar vroeg of het mogelijk was minder te werken, want, zo was de filosofie, kom je daar steeds weer op terug). Thuiswerken is ook geen optie, hij is elektro-technicus en werkt dus echt op locatie.
Ik ben bang dat er niets anders op zit om Kaj en Ole toch een extra dag naar de opvang te brengen. Probeer ik met een moeder van een vriendje te regelen dat zij hem ophaalt om naar judo te gaan. Ik heb al met mijn moeder geregeld dat zij eventueel een tijd kan overbruggen om de jongens tijdelijk op woensdag op te vangen. Bah, bah, bah!
En toch als ik jullie verhalen soms hoor heb ik toch wel geluk met de uren die fachatman werkt hij is lekker op tijd thuis. We kunnen altijd samen eten en de kinderen naar bed brengen kunnen we verdelen! Hij verdient dan misschien wel (flink) wat minder, maar ja.. dan maar.
Grappig eigenlijk, in mijn werksoort is het bijna onmogelijk om een fulltime functie te vinden.
Micha, gefeliciteerd met de sleutel van je huis.. LEUK!!!!
Als je helemaal over bent kom ik zeker een keertje kijken!
Muis, ik zou ook boos zijn over dat tabak! Tabak is wel zo ontzettend giftig! Kinderen kunnen gewoon doodgaan na het eten van tabak!! Ik kan me wel voorstellen dat je er dan niet helemaal gerust op ben (nu zou ik mijn vader NOOIT op Kaj en Ole laten passen, maar dat terzijde) Fijn dat het "goed" gaat met de suiker!
Jeetje Witchke, wat een emoties allemaal!
Weet je bij ons zit er ook 4,5 jaar verschil tussen Kaj en Ole. En dan had ik geen PND of iets dergelijks. Bij mij begon het pas te kriebelen toen Kaj een jaar of 3 was en een paar maanden daarna was vriendlief ook zover. Dat fachatman nu nog geen derde wil heeft er mee te maken dat hij het eigenlijk wel goed vind zo, maar ook dat hij de babyfase behoorlijk zwaar vind en daar op dit moment geen "zin" in heeft. Ik vind het erg jammer en krijg ook we de kriebels als ik een baby'tje zie, maar die gevoelens zijn bij mij niet zo sterk dat ik er echt last van krijg. Het is zo als het is en als we voor een derde gaan, moeten we dat toch echt allebei willen.
Jouw situatie is natuurlijk ook wel iets anders dan de mijne. Grotendeels kan ik mij dan ook erg goed aansluiten bij wat Lara schrijft. Het is zeker niet onverstandig om je leven eerst weer echt goed op de rails te hebben voor je aan een tweede kind begint. Ik ben het er niet mee eens dat het verschil van 1 naar 2 groter is dan van 0 naar 1 (integendeel zelfs), maar met name dat eerste jaar kan er gewoon behoorlijk inhakken. En nu heb je ook nog met Xander te maken, waardoor er qua structuur en organisatie idd een stuk veranderd (en dan is een groter leeftijdsverschil soms juist erg handig!). En 32 is toch helemaal niet oud? Ik geloof dat de gemiddelde leeftijd waarop vrouwen (in NL) tegenwoordig hun eerste kind krijgen ongeveer 32 is. Echt je hebt nog alle tijd! Wat je natuurlijk ook niet wilt dat je vriend op een gegeven moment maar akkoord gaat om "van het gezeur af te zijn". Probeer eens met hem op een rijtje te zetten wat er allemaal veranderd / ontwikkeld / aangepast moet zijn eer hij aan een tweede kindje wil beginnen en ga daar naar toe werken.
Ik snap dat in dat soort gevallen het gevoel sterker kan zijn dan het verstand. (dat herken ik maar al te goed!) Het is gewoon hartstikke moeilijk om dan maar de "verstandigste" beslissing te nemen!
Poeh een heel verhaal.
Woensdag is voor mij nu wel een heel drukke dag geworden. Eerst werken van 9 tot 6, dan eet ik wat op mijn werk en dan gelijk door naar mijn photoshop cursus tot 21.30!
Lief dat jullie zo met me meedenken!
Stagiaires op een ander dag begeleiden is helaas geen optie omdat zij vanuit school 1 dag vrij geroosterd hebben voor stage en dat is dus woensdag.
Vriendlief zit ook behoorlijk vast aan vaste werktijden en onderhandelen over werktijden zit er nu niet echt in (zo werd hij al afgewezen omdat hij alleen maar vroeg of het mogelijk was minder te werken, want, zo was de filosofie, kom je daar steeds weer op terug). Thuiswerken is ook geen optie, hij is elektro-technicus en werkt dus echt op locatie.
Ik ben bang dat er niets anders op zit om Kaj en Ole toch een extra dag naar de opvang te brengen. Probeer ik met een moeder van een vriendje te regelen dat zij hem ophaalt om naar judo te gaan. Ik heb al met mijn moeder geregeld dat zij eventueel een tijd kan overbruggen om de jongens tijdelijk op woensdag op te vangen. Bah, bah, bah!
En toch als ik jullie verhalen soms hoor heb ik toch wel geluk met de uren die fachatman werkt hij is lekker op tijd thuis. We kunnen altijd samen eten en de kinderen naar bed brengen kunnen we verdelen! Hij verdient dan misschien wel (flink) wat minder, maar ja.. dan maar.
Grappig eigenlijk, in mijn werksoort is het bijna onmogelijk om een fulltime functie te vinden.
Micha, gefeliciteerd met de sleutel van je huis.. LEUK!!!!
Als je helemaal over bent kom ik zeker een keertje kijken!
Muis, ik zou ook boos zijn over dat tabak! Tabak is wel zo ontzettend giftig! Kinderen kunnen gewoon doodgaan na het eten van tabak!! Ik kan me wel voorstellen dat je er dan niet helemaal gerust op ben (nu zou ik mijn vader NOOIT op Kaj en Ole laten passen, maar dat terzijde) Fijn dat het "goed" gaat met de suiker!
Jeetje Witchke, wat een emoties allemaal!
Weet je bij ons zit er ook 4,5 jaar verschil tussen Kaj en Ole. En dan had ik geen PND of iets dergelijks. Bij mij begon het pas te kriebelen toen Kaj een jaar of 3 was en een paar maanden daarna was vriendlief ook zover. Dat fachatman nu nog geen derde wil heeft er mee te maken dat hij het eigenlijk wel goed vind zo, maar ook dat hij de babyfase behoorlijk zwaar vind en daar op dit moment geen "zin" in heeft. Ik vind het erg jammer en krijg ook we de kriebels als ik een baby'tje zie, maar die gevoelens zijn bij mij niet zo sterk dat ik er echt last van krijg. Het is zo als het is en als we voor een derde gaan, moeten we dat toch echt allebei willen.
Jouw situatie is natuurlijk ook wel iets anders dan de mijne. Grotendeels kan ik mij dan ook erg goed aansluiten bij wat Lara schrijft. Het is zeker niet onverstandig om je leven eerst weer echt goed op de rails te hebben voor je aan een tweede kind begint. Ik ben het er niet mee eens dat het verschil van 1 naar 2 groter is dan van 0 naar 1 (integendeel zelfs), maar met name dat eerste jaar kan er gewoon behoorlijk inhakken. En nu heb je ook nog met Xander te maken, waardoor er qua structuur en organisatie idd een stuk veranderd (en dan is een groter leeftijdsverschil soms juist erg handig!). En 32 is toch helemaal niet oud? Ik geloof dat de gemiddelde leeftijd waarop vrouwen (in NL) tegenwoordig hun eerste kind krijgen ongeveer 32 is. Echt je hebt nog alle tijd! Wat je natuurlijk ook niet wilt dat je vriend op een gegeven moment maar akkoord gaat om "van het gezeur af te zijn". Probeer eens met hem op een rijtje te zetten wat er allemaal veranderd / ontwikkeld / aangepast moet zijn eer hij aan een tweede kindje wil beginnen en ga daar naar toe werken.
Ik snap dat in dat soort gevallen het gevoel sterker kan zijn dan het verstand. (dat herken ik maar al te goed!) Het is gewoon hartstikke moeilijk om dan maar de "verstandigste" beslissing te nemen!
Poeh een heel verhaal.
Woensdag is voor mij nu wel een heel drukke dag geworden. Eerst werken van 9 tot 6, dan eet ik wat op mijn werk en dan gelijk door naar mijn photoshop cursus tot 21.30!
donderdag 9 oktober 2008 om 04:01
Lara, ik prik mezelf nu zeven keer per dag lek om mijn suikers te meten. Ik heb een apparaatje dat prikt en eentje dat meet, maar het is goed te doen. Mijn waardes mochten niet hoger zijn dan zeven vlak na de avondprak en ze waren slechts 5,2! Ik wist dat mijn o zo saaie dieet zijn vruchten afwerpt! (en daar mag ik er dan weer niet te veel van) Ik heb dus enorm goede hoop en zie het helemaal zitten. (dat neemt niet weg dat ik nog steeds snak naar een reep chocola. Ik droom er zelfs over! )
Fach, wat irritant dat je er niet uit kunt komen! Tja, moet het, dan moet het, maar leuk is anders. Heeft je vriend al iets gehoord op die sollicitatie?
Witchke toch, wat een emoties. Ik moet zeggen dat ik me bij Lara en Swis aansluit: probeer eerst maar eens alles goed op de rit te krijgen en zie dan verder. Je hebt veel meegemaakt en ik denk dat dat nog een tijdje kan duren eer dat alles loopt zoals je wil dat het loopt. Geeft niets! Geef het alleen wat tijd.
Ik denk wel dat je je goed moet realiseren wat nog een zwangerschap met je zal doen. Het is je niets voor niets afgeraden door een psychiater en ik denk niet dat je dat moet onderschatten. (was het tijdelijk afgeraden of voor altijd?) Los van het feit dat de geschiedenis zich best zou kunnen herhalen, is de kans ook redelijk groot dat het emotioneel een zware zwangerschap voor je zou kunnen worden. Onderschat dit niet! Ik neem mezelf weer even als voorbeeld: ik wist aan het begin van deze zwangerschap dat, ook als alles fysiek goed gaat, ik het emotioneel gezien zwaar kon krijgen door het vergelijken met de vorige zwangerschap. Nu heb ik het fysiek erg makkelijk (vind ik), maar de impact van de vorige keer is enorm en veel groter dan ik van te voren had kunnen voorzien. Ik ben emotioneel gezien alles behalve rustig (als het nog niet was opgevallen) en het wordt moeilijker naarmate ik de termijn dat Steijn en Hugo geboren zijn bereik. Mijn schuldgevoel naar de mannetjes toe is zo overweldigend groot ("waarom kon ik niet goed voor jullie zorgen?") en ik weet dat dat niet realistisch is. Weet ja, dat zo voelen is een heel ander verhaal. Vanuit het ziekenhuis is op mijn verzoek psychische hulp geregeld voor als ik het echt niet meer trek, maar vooralsnog gaat het redelijk goed. Wel ben en blijf ik bang dat Hellp en PE alsnog de kop opsteken en ben ik ongerust over elk signaaltje dat ik krijg. Nee, dat zeg ik verkeerd. Ik ben niet ongerust (niet heel erg), maar eerder hyper alert.
Lang verhaal kort: Witch, ik denk echt dat je alles de tijd moet geven. Een ppd verwerk je niet zo maar. Ik denk, maar ik ben een leek, dat hoe meer je jezelf pusht om alles maar op orde te krijgen, hoe groter de kans wordt dat niets meer lukt. Probeer kleine stapjes te nemen, door bijvoorbeeld niet meteen fulltime, hoe aantrekkelijk het ook lijkt, aan de slag te gaan straks. Het komt goed, echt, maar geef het de tijd.
Fach, wat irritant dat je er niet uit kunt komen! Tja, moet het, dan moet het, maar leuk is anders. Heeft je vriend al iets gehoord op die sollicitatie?
Witchke toch, wat een emoties. Ik moet zeggen dat ik me bij Lara en Swis aansluit: probeer eerst maar eens alles goed op de rit te krijgen en zie dan verder. Je hebt veel meegemaakt en ik denk dat dat nog een tijdje kan duren eer dat alles loopt zoals je wil dat het loopt. Geeft niets! Geef het alleen wat tijd.
Ik denk wel dat je je goed moet realiseren wat nog een zwangerschap met je zal doen. Het is je niets voor niets afgeraden door een psychiater en ik denk niet dat je dat moet onderschatten. (was het tijdelijk afgeraden of voor altijd?) Los van het feit dat de geschiedenis zich best zou kunnen herhalen, is de kans ook redelijk groot dat het emotioneel een zware zwangerschap voor je zou kunnen worden. Onderschat dit niet! Ik neem mezelf weer even als voorbeeld: ik wist aan het begin van deze zwangerschap dat, ook als alles fysiek goed gaat, ik het emotioneel gezien zwaar kon krijgen door het vergelijken met de vorige zwangerschap. Nu heb ik het fysiek erg makkelijk (vind ik), maar de impact van de vorige keer is enorm en veel groter dan ik van te voren had kunnen voorzien. Ik ben emotioneel gezien alles behalve rustig (als het nog niet was opgevallen) en het wordt moeilijker naarmate ik de termijn dat Steijn en Hugo geboren zijn bereik. Mijn schuldgevoel naar de mannetjes toe is zo overweldigend groot ("waarom kon ik niet goed voor jullie zorgen?") en ik weet dat dat niet realistisch is. Weet ja, dat zo voelen is een heel ander verhaal. Vanuit het ziekenhuis is op mijn verzoek psychische hulp geregeld voor als ik het echt niet meer trek, maar vooralsnog gaat het redelijk goed. Wel ben en blijf ik bang dat Hellp en PE alsnog de kop opsteken en ben ik ongerust over elk signaaltje dat ik krijg. Nee, dat zeg ik verkeerd. Ik ben niet ongerust (niet heel erg), maar eerder hyper alert.
Lang verhaal kort: Witch, ik denk echt dat je alles de tijd moet geven. Een ppd verwerk je niet zo maar. Ik denk, maar ik ben een leek, dat hoe meer je jezelf pusht om alles maar op orde te krijgen, hoe groter de kans wordt dat niets meer lukt. Probeer kleine stapjes te nemen, door bijvoorbeeld niet meteen fulltime, hoe aantrekkelijk het ook lijkt, aan de slag te gaan straks. Het komt goed, echt, maar geef het de tijd.
anoniem_32255 wijzigde dit bericht op 09-10-2008 04:29
Reden: Overbodig geblabla
Reden: Overbodig geblabla
% gewijzigd
donderdag 9 oktober 2008 om 07:07
donderdag 9 oktober 2008 om 10:30
Dag meiden!
Witchke eerst een knuffel voor jou! Het lijkt me erg moeilijk om zo te worstelen met je gevoelens! Weet je vriend hoe sterk de wens voor een 2e kindje leeft bij jou? Ik denk dat het ook verstandig is om er nog even mee te wachten maar misschien helpt het om je hart hierover eens te luchtten bij je vriend?
Muis wat fijn dat je waardes nu zo keurig zijn! Hoe staat het bij jullie met de huizenjacht? Wij krijgen 20 oktober de sleutel. De levensverzekering is eindelijk rond; we moeten 50 euro per maand meer gaan betalen. Dit is voor de komende 3 jaar. Dan ben ik 10 jaar "kankervrij"en kunnen we het opnieuw laten berekenen.
Lara hoe is het nu met Puk?
Hier gaat alles prima, Heb een paar dagen achter elkaar vrij; heerlijk. Luna is vandaag wel gewoon naar het kdv dus heb een dagje voor mezelf. Ga zo maar eens beginnen met kasten uit te pluizen, en spullen weggooien of op markplaats zetten.
Witchke eerst een knuffel voor jou! Het lijkt me erg moeilijk om zo te worstelen met je gevoelens! Weet je vriend hoe sterk de wens voor een 2e kindje leeft bij jou? Ik denk dat het ook verstandig is om er nog even mee te wachten maar misschien helpt het om je hart hierover eens te luchtten bij je vriend?
Muis wat fijn dat je waardes nu zo keurig zijn! Hoe staat het bij jullie met de huizenjacht? Wij krijgen 20 oktober de sleutel. De levensverzekering is eindelijk rond; we moeten 50 euro per maand meer gaan betalen. Dit is voor de komende 3 jaar. Dan ben ik 10 jaar "kankervrij"en kunnen we het opnieuw laten berekenen.
Lara hoe is het nu met Puk?
Hier gaat alles prima, Heb een paar dagen achter elkaar vrij; heerlijk. Luna is vandaag wel gewoon naar het kdv dus heb een dagje voor mezelf. Ga zo maar eens beginnen met kasten uit te pluizen, en spullen weggooien of op markplaats zetten.
donderdag 9 oktober 2008 om 11:08
Muis, waar moet je precies prikken? Doet dat pijn en is dat eng? Ik blijf het vervelend vinden dat je geen onbezorgde zs kunt hebben na de vorige keer. Schrijf het gewoon hier van je af als dat helpt hoor! Wat is PE trouwens?
Hoe is het met je studie? Wanneer heb je tentamens?
Chance: sleutel komt al bijna in zicht, wat fijn! Moet er veel aan gebeuren? Gelukkig dat dat hele gedoe met die verzekering achter de rug is. Merk je dat je nu wat rustiger wordt?
Geniet van je vrije dagje! Ik overweeg binnenkort ook een dagje op te nemen als Puk naar de creche is. Vriend snapte daar niks van, maar lijkt me lekker om even mijn kasten uit te ruimen en even niks te doen en met niemand rekening te houden (hmm, dat klinkt wel erg negatief. Dat bedoel ik niet hoor!).
Wat een ochtendje. Vanmiddag gaan we Puk afleveren bij mijn moeder en dan door om een nachtje in een (prachtig!) hotel te slapen en lekker uit eten te gaan.
Morgen is het huwelijk en ik had nog geen jurk voor het avondprogramma. Weken geleden had ik er al een gezien, maar niet gekocht. Stom! Ik wilde het gisteren na mijn werk doen, maar toen moest ik zieke Puk ophalen.
Vanmorgen wilde ik dus om klokslag 9:00 die jurk kopen en was -alle wegopbrekingen omzeilend- naar de andere kant van de stad gefietst (dat is overdreven, maar toch 20 min). Bleek die winkel pas om 10:00 open te gaan. Echt irritant. Toen hebben Puk en ik maar even koffie gedronken (hij was reuze zoet) en 10 rondjes gelopen.
Toen de winkel eindelijk open ging hadden ze mijn maat niet meer... Zucht. Een maat groter past ook, dus die heb ik gekocht, maar die andere was net ietsje mooier. Nouja, het is niet anders.
En nu moet ik inpakken.
Hoe is het met je studie? Wanneer heb je tentamens?
Chance: sleutel komt al bijna in zicht, wat fijn! Moet er veel aan gebeuren? Gelukkig dat dat hele gedoe met die verzekering achter de rug is. Merk je dat je nu wat rustiger wordt?
Geniet van je vrije dagje! Ik overweeg binnenkort ook een dagje op te nemen als Puk naar de creche is. Vriend snapte daar niks van, maar lijkt me lekker om even mijn kasten uit te ruimen en even niks te doen en met niemand rekening te houden (hmm, dat klinkt wel erg negatief. Dat bedoel ik niet hoor!).
Wat een ochtendje. Vanmiddag gaan we Puk afleveren bij mijn moeder en dan door om een nachtje in een (prachtig!) hotel te slapen en lekker uit eten te gaan.
Morgen is het huwelijk en ik had nog geen jurk voor het avondprogramma. Weken geleden had ik er al een gezien, maar niet gekocht. Stom! Ik wilde het gisteren na mijn werk doen, maar toen moest ik zieke Puk ophalen.
Vanmorgen wilde ik dus om klokslag 9:00 die jurk kopen en was -alle wegopbrekingen omzeilend- naar de andere kant van de stad gefietst (dat is overdreven, maar toch 20 min). Bleek die winkel pas om 10:00 open te gaan. Echt irritant. Toen hebben Puk en ik maar even koffie gedronken (hij was reuze zoet) en 10 rondjes gelopen.
Toen de winkel eindelijk open ging hadden ze mijn maat niet meer... Zucht. Een maat groter past ook, dus die heb ik gekocht, maar die andere was net ietsje mooier. Nouja, het is niet anders.
En nu moet ik inpakken.
donderdag 9 oktober 2008 om 11:56
Pff druk vandaag. Finn laat me geen seconde werken, en ik moet echt even heel veel doen.
Witchke, er zijn nu al een heel aantal reacties geweest, waar ik mij bij aansluit.
Weet je, mijn ervaring is dat je het krijgen van een 2e kindje gewoon even van je af moet zetten. Ga lekker 120% van Xander genieten. Je hebt een studie te doen om je op te richten, je hoeft lekker even niet meer moeilijk te doen met banen zoeken, kortom, zorg eerst even dat je je eigen leven weer op de rit krijgt.
Ik was een tijdje geleden ook heel druk bezig met een 2e. Manlief wil alleen dat ik eerst een beetje afval en dus wat gezonder leef. Daar heb ik enorme moeite mee. Ben snoepverslaafd (geloofd alleen niemand) en weet echt wel dat ik KAN afvallen, maar ik moet me er echt toe zetten. Nu heb ik het 2e kind een beetje op de lange baan gezet en ben ik veel relaxter. Ik geniet met volle teugen van Finn en vind het eigenlijk wel heel erg prima zo. We zijn nog een heel klein beetje flexibel. Aan de ene kant ben ik wel een beetje jaloers, aan de andere kant geniet ik zo van Finn dat ik helemaal geen tijd heb voor een 2e. Snap je het nog een beetje?
Tja die studie. Daar ben ik 3 jaar geleden al een keer aan begonnen en wou net voordat ik zwanger werd eigenlijk ook weer beginnen. Een gedeelte van de boeken heb ik daarvoor, het andere gedeelte heb ik omdat de boeken of direct met mijn werk te maken heeft, of met het werk van mijn collega's. Het zijn de beste boeken over alternatieve investeringen.
Ik kan gewoon op kantoor zitten boeken doornemen, da's geen probleem, zolang de rest van het werk ook maar gedaan wordt. En dat laatste is natuurlijk wel moeilijk. Heb al veel te veel te doen in te weinig tijd. Cursus timemanagement zou voor mij wel goed zijn!
Ga weer even verder met mijn werk. Hoop later weer even te kunnen bijlezen.
Witchke, er zijn nu al een heel aantal reacties geweest, waar ik mij bij aansluit.
Weet je, mijn ervaring is dat je het krijgen van een 2e kindje gewoon even van je af moet zetten. Ga lekker 120% van Xander genieten. Je hebt een studie te doen om je op te richten, je hoeft lekker even niet meer moeilijk te doen met banen zoeken, kortom, zorg eerst even dat je je eigen leven weer op de rit krijgt.
Ik was een tijdje geleden ook heel druk bezig met een 2e. Manlief wil alleen dat ik eerst een beetje afval en dus wat gezonder leef. Daar heb ik enorme moeite mee. Ben snoepverslaafd (geloofd alleen niemand) en weet echt wel dat ik KAN afvallen, maar ik moet me er echt toe zetten. Nu heb ik het 2e kind een beetje op de lange baan gezet en ben ik veel relaxter. Ik geniet met volle teugen van Finn en vind het eigenlijk wel heel erg prima zo. We zijn nog een heel klein beetje flexibel. Aan de ene kant ben ik wel een beetje jaloers, aan de andere kant geniet ik zo van Finn dat ik helemaal geen tijd heb voor een 2e. Snap je het nog een beetje?
Tja die studie. Daar ben ik 3 jaar geleden al een keer aan begonnen en wou net voordat ik zwanger werd eigenlijk ook weer beginnen. Een gedeelte van de boeken heb ik daarvoor, het andere gedeelte heb ik omdat de boeken of direct met mijn werk te maken heeft, of met het werk van mijn collega's. Het zijn de beste boeken over alternatieve investeringen.
Ik kan gewoon op kantoor zitten boeken doornemen, da's geen probleem, zolang de rest van het werk ook maar gedaan wordt. En dat laatste is natuurlijk wel moeilijk. Heb al veel te veel te doen in te weinig tijd. Cursus timemanagement zou voor mij wel goed zijn!
Ga weer even verder met mijn werk. Hoop later weer even te kunnen bijlezen.
donderdag 9 oktober 2008 om 12:40
Lara, irritant van je jurk! Wel fijn dat een maatje groter ook nog goed past, maar toch.
Ik prik elke keer in mijn vingertoppen en het doet geen pijn. Ik hoef alleen maar op een knopje te drukken en peng, het naaldje heeft zijn werk gedaan! Het enige jammere is dat ik vreselijk op de klok kijk heel de dag, maar het is niet anders.
Overigens snap ik goed dat je Puk naar de creche laat gaan op een vrije dag! Ik heb dat ook een keer gedaan toen de jongens nog naar een gastmoeder gingen en niemand begreep het. Ik wel, want ik was waanzinnig moe en had even wat tijd voor mezelf nodig. Nu heb ik dat eigenlijk ook, maar het komt er even niet van. Straks, als Ernie er is, kijk ik wel weer.
Swis, ik ben ook verslaafd aan snoep! Vooral aan melkchocola met hele hazelnoten, stroopwafels en zoete drop!
Witch, ik heb lang nagedacht over hetgeen ik je nu ga zeggen, maar vat het alsjeblieft niet verkeerd op. Ik denk dat je heel erg uit moet kijken met het tegen een zwangere of versgebakken moeder zeggen dat je jaloers bent. Een kennis van mij heeft mij niet eens gefeliciteerd toen ik zwanger was van Steijn en Hugo, maar ik moest wel haar toejuichen toen ze zes weken later ook zwanger bleek te zijn. Het feit dat ze jaloers was heeft me zo gekwetst en ik kon er niets mee. Echt, helemaal niets. Wat had ik er aan om te weten dat ze jaloers was? Niets. Ik voelde me eigenlijk alleen maar schuldig, terwijl dat niet nodig was!
Ik prik elke keer in mijn vingertoppen en het doet geen pijn. Ik hoef alleen maar op een knopje te drukken en peng, het naaldje heeft zijn werk gedaan! Het enige jammere is dat ik vreselijk op de klok kijk heel de dag, maar het is niet anders.
Overigens snap ik goed dat je Puk naar de creche laat gaan op een vrije dag! Ik heb dat ook een keer gedaan toen de jongens nog naar een gastmoeder gingen en niemand begreep het. Ik wel, want ik was waanzinnig moe en had even wat tijd voor mezelf nodig. Nu heb ik dat eigenlijk ook, maar het komt er even niet van. Straks, als Ernie er is, kijk ik wel weer.
Swis, ik ben ook verslaafd aan snoep! Vooral aan melkchocola met hele hazelnoten, stroopwafels en zoete drop!
Witch, ik heb lang nagedacht over hetgeen ik je nu ga zeggen, maar vat het alsjeblieft niet verkeerd op. Ik denk dat je heel erg uit moet kijken met het tegen een zwangere of versgebakken moeder zeggen dat je jaloers bent. Een kennis van mij heeft mij niet eens gefeliciteerd toen ik zwanger was van Steijn en Hugo, maar ik moest wel haar toejuichen toen ze zes weken later ook zwanger bleek te zijn. Het feit dat ze jaloers was heeft me zo gekwetst en ik kon er niets mee. Echt, helemaal niets. Wat had ik er aan om te weten dat ze jaloers was? Niets. Ik voelde me eigenlijk alleen maar schuldig, terwijl dat niet nodig was!
donderdag 9 oktober 2008 om 13:28
Hey meiden, dank je voor de heldere commentaar, daar heb ik wat aan !! Ik weet ook wel dat ik eerst alles op rails moet hebben hoor. Rationeel zeg ik een hele tijd neen, maar mijn gevoel zegt NU NU NU. Ben het er ook eens mee dat ik een tijdje alles op rails zal moeten hebben, vooraleer ik eraan begin.
Muis, de psychiater raadde een tweede af toen ik nog in het psychiatrisch centrum zat. Maar weet niet dat het voorgoed is.
Met mijn psychologe heb ik het er een maand geleden over gehad. Ze raadde me het niet af op lange termijn. Ik ga er past tegen mijn psychiater over beginnen als ik het gevoel heb dat alles op rails staat.
Over de uitdrukking van dat jarloers zijn, bedoel ik dat ik ook wel wil met mijn hart, maar dat ik bijvoorbeeld ontzettend blij ben voor de meiden die zwanger zijn. En niemand hoeft zich daardoor schuldig te voelen.
De omgang met Xander gaat heel goed, is ook al eens gezegd geweest door de begeleidster aan huis. Heb zelfs het gevoel dat mijn band met Xander sterker is dan die van mijn vriend.
Daardoor denk ik ook dat ik veel het gevoel krijg van weer een baby te willen.
Met mijn vriend praten over het onderwerp is niet simpel want dan denkt ie dat ik meteen een baby wil. En dat is echt niet zo. Wat wel zo is , is dat mijn vriend dacht dat een kind vrijheidbeperkend was, maar hij doet nog net dezelfde dingen dan voor Xander er was. Nl 3 keer in de week op stap gaan. Weliswaar niet tot de ochtend. Maar hij gaat nog altijd op stap. Zelf heb ik het een beetje gehad, met cafehangen. Ik spreek soms af met een excollega of vroegere vrienden. Maar dit is nog niet maandelijks. Heb eigenlijk niet echt vrienden. Maar op de cursus heb ik wel veel contacten gelegd. Morgen bijvoorbeeld neem ik samen de trein met een studiegenote. In de pauze heb ik altijd een babbel met haar en een ander meisje. Daar heb ik wel genoeg aan op dit ogenblik.
Hehe weer zo een lap tekst. Straks ga ik nog rekenoefeningen maken. Hoop dat ze een beetje lukken.
Muis, de psychiater raadde een tweede af toen ik nog in het psychiatrisch centrum zat. Maar weet niet dat het voorgoed is.
Met mijn psychologe heb ik het er een maand geleden over gehad. Ze raadde me het niet af op lange termijn. Ik ga er past tegen mijn psychiater over beginnen als ik het gevoel heb dat alles op rails staat.
Over de uitdrukking van dat jarloers zijn, bedoel ik dat ik ook wel wil met mijn hart, maar dat ik bijvoorbeeld ontzettend blij ben voor de meiden die zwanger zijn. En niemand hoeft zich daardoor schuldig te voelen.
De omgang met Xander gaat heel goed, is ook al eens gezegd geweest door de begeleidster aan huis. Heb zelfs het gevoel dat mijn band met Xander sterker is dan die van mijn vriend.
Daardoor denk ik ook dat ik veel het gevoel krijg van weer een baby te willen.
Met mijn vriend praten over het onderwerp is niet simpel want dan denkt ie dat ik meteen een baby wil. En dat is echt niet zo. Wat wel zo is , is dat mijn vriend dacht dat een kind vrijheidbeperkend was, maar hij doet nog net dezelfde dingen dan voor Xander er was. Nl 3 keer in de week op stap gaan. Weliswaar niet tot de ochtend. Maar hij gaat nog altijd op stap. Zelf heb ik het een beetje gehad, met cafehangen. Ik spreek soms af met een excollega of vroegere vrienden. Maar dit is nog niet maandelijks. Heb eigenlijk niet echt vrienden. Maar op de cursus heb ik wel veel contacten gelegd. Morgen bijvoorbeeld neem ik samen de trein met een studiegenote. In de pauze heb ik altijd een babbel met haar en een ander meisje. Daar heb ik wel genoeg aan op dit ogenblik.
Hehe weer zo een lap tekst. Straks ga ik nog rekenoefeningen maken. Hoop dat ze een beetje lukken.
donderdag 9 oktober 2008 om 13:32
Hey meiden, even een ego berichtje.
Het gaat niet helemaal lekker hier.
Meisje drinkt nog steeds maar om de 5 a 6 uur en dat is veel te weinig volgens het consternatiebureau. Ze moet om de 3 uur drinken, maar ze is dus niet wakker te krijgen.
Mevrouw van het bureau geloofde het niet zo, tot ze vanmorgen zelf langskwam en haar ook niet wakker kreeg.
Ik moet haar dus om de 2 uur proberen wakker te maken door haar helemaal uit te kleden en dan maar proberen te voeden.
Probleem is alleen dat Daan hier ook nog rondloopt en ik nu dus alleen nog maar bezig ben met aan/uitkleden en pogingen tot voeden en Daan er hierdoor behoorlijk bij inschiet.
Ik voel me hier absoluut niet goed bij, heb vanmiddag nog een gesprek op het bureau dat dit zo niet gaat werken.( ..ik lijk hier de Melkunie wel.)
Daan reageert door extreem vervelend te zijn. Kan ik hem niet kwalijk nemen en ik voel me behoorlijk schuldig naar hem toe.
Het kost me veel moeite geduldig tegen hem te blijven, zo erg vind ik dat.
Als dit zo doorgaat ga ik stoppen met de borstvoeding en stap ik over op de fles zodat ik meer controle heb over hoeveel en wanneer Meisje drinkt en Daan ook zijn nodige aandacht kan krijgen.
Bah, voel me behoorlijk k*t..ze krijgen allebei niet wat ze verdienen op het moment.
Het gaat niet helemaal lekker hier.
Meisje drinkt nog steeds maar om de 5 a 6 uur en dat is veel te weinig volgens het consternatiebureau. Ze moet om de 3 uur drinken, maar ze is dus niet wakker te krijgen.
Mevrouw van het bureau geloofde het niet zo, tot ze vanmorgen zelf langskwam en haar ook niet wakker kreeg.
Ik moet haar dus om de 2 uur proberen wakker te maken door haar helemaal uit te kleden en dan maar proberen te voeden.
Probleem is alleen dat Daan hier ook nog rondloopt en ik nu dus alleen nog maar bezig ben met aan/uitkleden en pogingen tot voeden en Daan er hierdoor behoorlijk bij inschiet.
Ik voel me hier absoluut niet goed bij, heb vanmiddag nog een gesprek op het bureau dat dit zo niet gaat werken.( ..ik lijk hier de Melkunie wel.)
Daan reageert door extreem vervelend te zijn. Kan ik hem niet kwalijk nemen en ik voel me behoorlijk schuldig naar hem toe.
Het kost me veel moeite geduldig tegen hem te blijven, zo erg vind ik dat.
Als dit zo doorgaat ga ik stoppen met de borstvoeding en stap ik over op de fles zodat ik meer controle heb over hoeveel en wanneer Meisje drinkt en Daan ook zijn nodige aandacht kan krijgen.
Bah, voel me behoorlijk k*t..ze krijgen allebei niet wat ze verdienen op het moment.
donderdag 9 oktober 2008 om 13:40
Een dikke knuffel Lievelust!! God, ik wou dat ik je kon helpen, maar ik zou niet weten hoe.
Probeer je niet al te erg vast te klampen aan de bv (deed ik wel en dat is stom). Tuurlijk is het wat beter dan fv, maar we moeten niet overdrijven. Als jullie er allemaal problemen door ondervinden dan werkt het gewoon niet en dan kun je beter op fv over stappen. Voel je dan ook niet schuldig hoor!
Sterkte!
Ik moet even alles klaar maken, we gaan over een uurtje weg. Tot zaterdag meisjes!
Probeer je niet al te erg vast te klampen aan de bv (deed ik wel en dat is stom). Tuurlijk is het wat beter dan fv, maar we moeten niet overdrijven. Als jullie er allemaal problemen door ondervinden dan werkt het gewoon niet en dan kun je beter op fv over stappen. Voel je dan ook niet schuldig hoor!
Sterkte!
Ik moet even alles klaar maken, we gaan over een uurtje weg. Tot zaterdag meisjes!
donderdag 9 oktober 2008 om 13:54
Dag lieve Laar!
Lievelust! Ik sluit me aan bij Lara: borstvoeding geven is geen heilig moeten en als je je er niet helemaal goed bij voelt, stop dan alsjeblieft! Zou je je niet kunnen laten doorverwijzen naar een kinderarts? Ik heb zelf niet zo heel veel vertrouwen in het mijn consultatiebureau (wat heet), maar wij hadden een geweldige kinderarts! Ik denk dat je best even de huisarts kan bellen en het eens voorleggen.
Kop op wijffie! Het komt goed!
Lievelust! Ik sluit me aan bij Lara: borstvoeding geven is geen heilig moeten en als je je er niet helemaal goed bij voelt, stop dan alsjeblieft! Zou je je niet kunnen laten doorverwijzen naar een kinderarts? Ik heb zelf niet zo heel veel vertrouwen in het mijn consultatiebureau (wat heet), maar wij hadden een geweldige kinderarts! Ik denk dat je best even de huisarts kan bellen en het eens voorleggen.
Kop op wijffie! Het komt goed!
donderdag 9 oktober 2008 om 13:57
Heb je al geprobeerd om te kolven? Ik weet het, er is geen snars aan, maar je hebt wel de controle over hoeveel en wanneer Meisje drinkt. Steijn en Hugo mochten niet alles live bij mij drinken toen ze thuiskwamen, dus ik heb me ongans gekolfd. Leuk was anders, maar zo wist ik precies wat ze binnen kregen, zij konden het aan en ik gaf toch borstvoeding! Mocht je er aan beginnen, dan zou ik niet vijf maanden lang gaan kolven...(heeft deze idioot dus wel gedaan!)
donderdag 9 oktober 2008 om 16:17
Lief lustje, jee meis, wat vervelend.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je momenteel alles behalve lekker voelt.
Ik ben het geheel met Muis eens (goh, dat komt nou noooooit voor), ik zou ook proberen een kinderarts te pakken te krijgen. Of misschien een lactatiedeskundige?
En ik dacht ook meteen aan kolven. Dan weet je idd wat ze binnenkrijgt, en kan je man en misschien zelfs Daan wel een keertje helpen.
Het kost veel tijd, dat kolven, maar het heeft ook een paar voordelen. Bovendien kan je dan ook half half doen. Krijgt ze lekker de goede bv en af en toe een gewone fles.
Veel plezier Lara (zal al wel te laat zijn). Geniet ervan!
Wow Witchke, 3 * per week stappen! Mijn man is er ook vaak niet, maar dat is alleen als het werk gerelateerd is. Anders vind hij het veel te lekker om met zijn zoon te spelen.
Gelukkig maar want ik ben relatief gemakkelijk, maar 3 avonden in de week ....
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je momenteel alles behalve lekker voelt.
Ik ben het geheel met Muis eens (goh, dat komt nou noooooit voor), ik zou ook proberen een kinderarts te pakken te krijgen. Of misschien een lactatiedeskundige?
En ik dacht ook meteen aan kolven. Dan weet je idd wat ze binnenkrijgt, en kan je man en misschien zelfs Daan wel een keertje helpen.
Het kost veel tijd, dat kolven, maar het heeft ook een paar voordelen. Bovendien kan je dan ook half half doen. Krijgt ze lekker de goede bv en af en toe een gewone fles.
Veel plezier Lara (zal al wel te laat zijn). Geniet ervan!
Wow Witchke, 3 * per week stappen! Mijn man is er ook vaak niet, maar dat is alleen als het werk gerelateerd is. Anders vind hij het veel te lekker om met zijn zoon te spelen.
Gelukkig maar want ik ben relatief gemakkelijk, maar 3 avonden in de week ....
