Autisme,wie ook?

31-05-2015 16:01 3006 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik vroeg me af of er meerdere dames zijn met autisme die zin hebben om mee te schrijven. Bij mij is de diagnose pas gesteld en ben al in de 30. Ze weten alleen nog niet of het Asperger is of pdd-NOS. Wil er iemand meekletsen?😊
Alle reacties Link kopieren
quote:Lotte35 schreef op 24 november 2015 @ 13:08:

[...]



Dank je wel voor je reactie.

Het is gewoon raar gelopen allemaal.

Het was de bedoeling dit werk tijdelijk te doen, en dan weer terug te gaan in het onderwijs.

Alleen weet ik inmiddels dat ik nooit meer terug wil in het onderwijs (simpelweg omdat ik er niet geschikt voor ben). Ik ben dus blijven hangen in de tandartspraktijk, maar eigenlijk is dat óók te zwaar voor me. Regelmatig bevliegt me het gevoel dat ik gewoon niet geschikt ben om te werken, maar ik weet dat dat veel te kort door de bocht is. Onder de juiste omstandigheden kan ik heel prima functioneren. Ik heb alleen geen idee welke baan daarbij past.....



Ik zou onder de juiste omstandigheden ook een reguliere baan kunnen hebben. Ik heb alleen meer tijd en uitleg nodig. En dat mag niet tegenwoordig. Het moet allemaal snel, snel, snel. Want tijd is nu eenmaal geld.

Mijn beste werkplek was die in een postkamer van een fabriek. Maar dat was een stage van 3 maanden speciaal voor Wajongers. Om te kijken wat voor voordeel dat voor hen op zou leveren. Het was daar erg goed te doen. Maar er was geen vacature. Eigenlijk vind ik dat blij maken met een dode mus.
Ik heb niet meer uitleg nodig dan een ander.

Door mijn hoge intelligentie snap ik alles juist sneller dan de gemiddelde assistente.

Toen ik met deze tandarts begon te werken wist hij niet wat hem overkwam. Na één keer uitleggen snapte ik het, en omdat ik zo leergierig ben als de pest, struinde ik het hele internet af naar informatie over het vak. De thuisstudie was een eitje, daarvoor slaagde ik met een 9,8.



Alleen.... jammer dat assisteren een praktisch beroep is.

Ik heb dus niet zo gek veel aan mijn intellect.

Want inderdaad; het werken onder tijdsdruk is ontzettend slopend.

Ik blokkeer regelmatig, als ik snel iets moet doen.

Ik moet wel zeggen dat de samenwerking met deze tandarts het veel makkelijker voor me maakt hoor.

We zijn zo op elkaar ingespeeld, dat het meestal loopt als een trein.

Daardoor kan ik dit werk doen.
Het lijkt nu een beetje alsof het alleen maar kommer en kwel is met die baan van mij, maar dat is ook niet waar hoor. Er is ook genoeg positiefs, anders zou ik het niet al zes jaar volhouden. Ik ben ook heel trots dat het me, ondanks alles, toch lukt.



Het kost me alleen heel veel energie, en soms vraag ik me af of het dat waard is.
Wat goed om te lezen, dat je ook trots bent op wat je hebt bereikt!

Hoeveel uur per week werk je? Zou 1 dag minder (als volledige Lotte-oplaad-dag) een optie zijn?
Ik werk al niet eens zo veel uur per week (ongeveer 20).

Wat me opbreekt zijn de lange dagen.

Ik ben er om 7:30, en ga tussen 17:00 en 17:30 pas naar huis.

Halve dagen zouden veel beter zijn.

Dat heb ik vorige week besproken met de officemanager.

Ze gaat kijken of dat te realiseren is.

Ik heb gezegd dat ik niet weet of ik anders kan blijven.

Ze zei toen dat ze me niet kwijt wil.

Dat was heel fijn om te horen.
Vandaag was er trouwens een andere tandarts ziek, waardoor die assistente 'over' was.

Daardoor kon ik vanmiddag naar huis.

Zaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaalig!!

Voel me nu ook echt onwijs relaxed.
Alle reacties Link kopieren
Die lange dagen vond ik ook erg slopend toen ik nog stage liep bij tandartspraktijken. Ik was ook vaak moe na de middag en moest soms echt moeite doen om niet in slaap te vallen. Ik mocht ook maar weinig doen doordat mijn praktische vaardigheden zo traag ontwikkelden. Dan was het veel staan kijken en dan kruipt de tijd zooo traag voorbij. En het heel de dag moeten opletten. Als ik 's avonds thuiskwam was ik echt op en wilde niks meer. Dat uitte zich in kortaf doen tegen mijn ouders als ze me iets vroegen.

Sinds ik productiewerk voor halve dagen doe, zou ik niet anders meer willen qua tijden. Nu heb nog energie over voor huishoudelijke klusjes die ik wel over de dagen verdeel. Anders zou daar niks van terecht komen.
Vanmiddag kon ik weer lekker naar huis, weer een assistente over.

Aan de ene kant stapte ik jubelend in de auto, aan de andere kant zit het beteuterde gezicht van de tandarts me de hele middag al dwars.

Wat een strijd toch, in m'n hoofd.
Alle reacties Link kopieren
Wat een rottig dilemma Lotte! Ik kan er ook niets zinnigs over zeggen, ik begrijp de tweestrijd volledig
Hebben jullie dat ook Ik ben niet echt een groepsmens maar zo nu en dan kan het best wel erg gezellig zijn om met meer dan 10 mensen af te spreken. Zo heb ik binnenkort een leuk gezellig avondje met wat vriendinnen en wat mannelijke aanhang er bij. Nu had ik mij helemaal ingesteld dat het bij vriendin A zou worden gehouden en ik voel mij in dat huis ook wel thuis. Maar nu kreeg ik vanmorgen een apje dat het bij haar niet door kon gaan en nu heeft ze geregeld dat we naar vriendin B haar huis gaan. Maar ik merk dat ik slecht tegen dit last minute wisselen kan. Het huis is totaal anders ze hebben huisdieren waar ik bang voor ben.

Ik merk dat ik er nog maar weinig zin heb. Alleen maar omdat de avond ergens anders is dan dat ik mij op in had gesteld
Alle reacties Link kopieren
quote:single1985 schreef op 30 november 2015 @ 19:46:

Hebben jullie dat ook Ik ben niet echt een groepsmens maar zo nu en dan kan het best wel erg gezellig zijn om met meer dan 10 mensen af te spreken. Zo heb ik binnenkort een leuk gezellig avondje met wat vriendinnen en wat mannelijke aanhang er bij. Nu had ik mij helemaal ingesteld dat het bij vriendin A zou worden gehouden en ik voel mij in dat huis ook wel thuis. Maar nu kreeg ik vanmorgen een apje dat het bij haar niet door kon gaan en nu heeft ze geregeld dat we naar vriendin B haar huis gaan. Maar ik merk dat ik slecht tegen dit last minute wisselen kan. Het huis is totaal anders ze hebben huisdieren waar ik bang voor ben.

Ik merk dat ik er nog maar weinig zin heb. Alleen maar omdat de avond ergens anders is dan dat ik mij op in had gesteld Ja, herkenbaar. Dat gedoe met op het laatste moment veranderen, het zou verboden moeten worden.
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
quote:single1985 schreef op 30 november 2015 @ 19:46:

Hebben jullie dat ook Ik ben niet echt een groepsmens maar zo nu en dan kan het best wel erg gezellig zijn om met meer dan 10 mensen af te spreken. Zo heb ik binnenkort een leuk gezellig avondje met wat vriendinnen en wat mannelijke aanhang er bij. Nu had ik mij helemaal ingesteld dat het bij vriendin A zou worden gehouden en ik voel mij in dat huis ook wel thuis. Maar nu kreeg ik vanmorgen een apje dat het bij haar niet door kon gaan en nu heeft ze geregeld dat we naar vriendin B haar huis gaan. Maar ik merk dat ik slecht tegen dit last minute wisselen kan. Het huis is totaal anders ze hebben huisdieren waar ik bang voor ben.

Ik merk dat ik er nog maar weinig zin heb. Alleen maar omdat de avond ergens anders is dan dat ik mij op in had gesteld Ja, heel herkenbaar! Rot dat het nu ergens anders is.
Voor mij ook heel herkenbaar, single.
quote:Solomio schreef op 30 november 2015 @ 20:14:

[...]



Ja, herkenbaar. Dat gedoe met op het laatste moment veranderen, het zou verboden moeten worden.







Ook herkenbaar, behalve dan het groepsmens zijn, meer dan een man of 6 trek ik echt niet - tenzij bij de verplichte nummertjes als verjaardagen/kerst/ toestanden, maar echt van harte is het niet
Oh nee, het groepsmens zijn is voor mij ook niet herkenbaar hoor.

Maar dus wel het moeite hebben met verandering.

Mijn moeder had pas bij haar thuis wat meubels anders neergezet.

Ik was geheel van slag, toen ik een bakkie ging doen.
Gelukkig is die plotselinge verandering erg herkenbaar dacht dat het aan mij lag

Ik zie er nu ook wel tegen op.
Ghehe, grappig om die herkenning te lezen. Ik vind mezelf zo'n muts als ik van slag ben door een last minute verandering.
Ik vind veranderingen tof, maar alleen als ik ze zelf initieer, een ander moet daar echt niet mee afkomen



In het verlengde van de veranderingen: ik ben eigenlijk altijd op zoek naar anders en beter, mijn man wordt doodmoe van mij, vindt dat ik nooit tevreden ben, wat eigenlijk ook zo is

Hij ziet de grote voordelen in van tevreden zijn, ik roep altijd dat als de oermens ook tevreden was we nu nog altijd in grotten zouden leven en mammoeten zouden jagen.

Herkenbaar?
Alle reacties Link kopieren
quote:single1985 schreef op 30 november 2015 @ 19:46:

Hebben jullie dat ook Ik ben niet echt een groepsmens maar zo nu en dan kan het best wel erg gezellig zijn om met meer dan 10 mensen af te spreken. Zo heb ik binnenkort een leuk gezellig avondje met wat vriendinnen en wat mannelijke aanhang er bij. Nu had ik mij helemaal ingesteld dat het bij vriendin A zou worden gehouden en ik voel mij in dat huis ook wel thuis. Maar nu kreeg ik vanmorgen een apje dat het bij haar niet door kon gaan en nu heeft ze geregeld dat we naar vriendin B haar huis gaan. Maar ik merk dat ik slecht tegen dit last minute wisselen kan. Het huis is totaal anders ze hebben huisdieren waar ik bang voor ben.

Ik merk dat ik er nog maar weinig zin heb. Alleen maar omdat de avond ergens anders is dan dat ik mij op in had gesteld In zo'n situatie heb ik ook het gevoel om "om te schakelen". Maar het rationeel denken overwint het soms van de weerstand tegen veranderingen: A zal wel een reden hebben (of bij A is er wat tussengekomen) waardoor het niet bij haar kon doorgaan. De angst voor de huisdieren van B is wel - empathisch gezien - een geldige reden om deze verandering maar niets te vinden. Een argument dat ikzelf wel zou kunnen hebben is: Ik weet de route naar A, maar niet de route naar B; ik moet dat weer uitzoeken (hoewel dat laatste een eitje kan zijn).
World of Warcraft: Legion
Alle reacties Link kopieren
Ik ben vaak nooit helemaal tevreden. Wil altijd wat ik niet heb. Zo ben ik soms jaloers op leeftijdsgenoten die wel een reguliere baan hebben. Zij wel, denk ik dan. Maar als sommigen hoor klagen dat ze in het donker van huis vertrekken en ook in het donker weer terugkomen, ben ik blij dat ik halve dagen kan werken. Die banen liggen regulier niet voor het oprapen. Hele dagen werken houd ik niet lang vol, dat is al gebleken. Dan zou ik constant geïrriteerd lopen omdat ik geen tijd over hield.

Mijn moeder zegt vaak: "Wees nou eens blij met wat je hebt". Ze heeft wel gelijk, maar soms denk ik toch weer: Ja, maar....
Alle reacties Link kopieren
Heeeel herkenbaar, single!



Ik slinger er ook even een onderwerp in. Namelijk oud&nieuw. Er is denk ik niks anders wat ik erger vind, dan oud&nieuw. De sociale druk om mee te gaan naar een feestje, die altijd TE duur en TE druk zijn. Of huisfeestjes waar 80% onbekende mensen zitten. Op straat lopen/fietsen en elke 5 seconden een vuurpijl in je nek krijgen. Sommige mensen die van de gelegenheid gebruik maken om je meteen te zoenen onder het mom van gelukkig nieuwjaar. Ik vind het helemaal verschrikkelijk.



Ik ga dit jaar denk ik oprecht voor het eerst in mijn leven alleen thuis zitten, met een zak oliebollen. Of misschien bij m'n ouders waar verder toch niemand anders bij is. Ben er helemaal klaar mee
Alle reacties Link kopieren
De Oud en Nieuw plannen weet ik nog niet. Maar ik ga misschien dit jaar met 1e Kerst alleen thuiszitten, ook voor het eerst. Het hangt af van de beslissing of het met de hele aanhang gevierd gaat worden. Zo ja, dan ga ik niet. Ben er ook echt klaar mee. Ik kom de avond alleen ook wel door met Kerstfilms, wat luxer koken voor mezelf, internetten, kleuren. Eigenlijk niet veel anders dan een gewone avond.
quote:hondenmens schreef op 30 november 2015 @ 22:09:

Zo ben ik soms jaloers op leeftijdsgenoten die wel een reguliere baan hebben. Zij wel, denk ik dan. Maar als sommigen hoor klagen dat ze in het donker van huis vertrekken en ook in het donker weer terugkomen, ben ik blij dat ik halve dagen kan werken.

Precies, zo moet je het zien hoor.

Ik heb wel die reguliere baan, maar het kost me veel te veel energie.



Wat betreft oud en nieuw: dat vier ik al jaren alleen.

Heb ik totaal geen problemen mee.
Alle reacties Link kopieren
quote:yolo8 schreef op 30 november 2015 @ 22:55:

Ik slinger er ook even een onderwerp in. Namelijk oud&nieuw.

Zwiep... zwiep... zwiep... KWAK!! Daar heb je het liggen. Het onderwerp Oud & Nieuw! Tja, ik ben ook een beelddenker, al bedoelde je dat hier natuurlijk figuurlijk!



quote:Er is denk ik niks anders wat ik erger vind, dan oud&nieuw. De sociale druk om mee te gaan naar een feestje, die altijd TE duur en TE druk zijn. Of huisfeestjes waar 80% onbekende mensen zitten. Op straat lopen/fietsen en elke 5 seconden een vuurpijl in je nek krijgen. Sommige mensen die van de gelegenheid gebruik maken om je meteen te zoenen onder het mom van gelukkig nieuwjaar. Ik vind het helemaal verschrikkelijk.

Daar kan ik mij iets bij voorstellen. Een paar dagen na Oud & Nieuw is de kerstvakantie voorbij en dan ziet iedereen elkaar weer op het werk. En dan sta ik daar als een handenschudrobot: "Beste wensen... beste wensen... beste wensen..." Ik word er helemaal gebestewensend van. En dan moet ik in mijn hoofd afvinken wie ik heb gehad, en wie ik nog niet heb gehad... Dan wo'j d'r nog drok met (Dan word je er druk mee - Twents).



quote:Ik ga dit jaar denk ik oprecht voor het eerst in mijn leven alleen thuis zitten, met een zak oliebollen. Of misschien bij m'n ouders waar verder toch niemand anders bij is. Ben er helemaal klaar mee Dan moet je er wel zeker van zijn, dat er bij je ouders dan ook echt niemand is!
World of Warcraft: Legion
Oud&Nieuw vind ik een leuk feest. Dus dat stuk herken ik niet. Wel een bloedhekel aan feesten en mensenmassa's, dus ik ga niet naar georganiseerde feesten. Bij vrienden vieren doe ik niet ivm angstig huisdier. Mijn oplossing is een paar uit te nodigen bij mij thuis. Dan bepaal ik hoeveel mensen er komen en het is in mijn eigen huis.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven