Gezondheid
alle pijlers
Hartinfarct vader
zondag 6 december 2015 om 19:01
Mijn vader heeft een hartinfarct gehad. Hij is altijd goed gezond geweest, rookt niet, drinkt niet, heeft geen overgewicht en was ondanks zijn hoge leeftijd altijd bezig en in beweging. Het is geen klagerig type dus toen hij belde dat hij niet lekker was, pijn op de borst, zere armen, tintelende vingers, zijn we gelijk in de auto gesprongen en onderweg heb ik het alarmnummer gebeld. Gelukkig was de ambulance er snel en werd meteen duidelijk dat hij een hartinfarct had. Hij is met spoed naar het ziekenhuis gebracht waar hij gelijk gedotterd is. Na een paar dagen mocht hij weer naar huis maar wel met strenge leefregels want gezien de conditie van zijn aderen is de kans op een nieuw infarct reëel.
Nu hij weer thuis is, moet zijn leven drastisch veranderen en van een super zelfstandige man is hij in een klap veranderd in iemand die met alles geholpen moet worden en die zijn vrijheid eigenlijk gewoon kwijt is. Ook voor mij en mijn partner verandert er veel, mijn vader woont alleen dus we gaan meerdere keren per dag/avond langs om te kijken of alles goed is en om te helpen met de dagelijkse dingen. Verder merk ik aan mijzelf dat ik behoorlijk gestrest ben, 's nacht slaap ik slecht omdat ik bang ben dat ik de telefoon niet hoor en overdag schrik ik als de telefoon gaat. En ik vind het ontzettend moeilijk om weg te gaan, in de zin van buiten onze woonplaats gaan. Ik blijf het liefst in de buurt.
Zijn er hier mensen met een ouder die een hartinfarct heeft gehad of die zelf misschien een hartinfarct hebben doorgemaakt. Hoe ging dat bij jullie in de periode na het infarct?
Nu hij weer thuis is, moet zijn leven drastisch veranderen en van een super zelfstandige man is hij in een klap veranderd in iemand die met alles geholpen moet worden en die zijn vrijheid eigenlijk gewoon kwijt is. Ook voor mij en mijn partner verandert er veel, mijn vader woont alleen dus we gaan meerdere keren per dag/avond langs om te kijken of alles goed is en om te helpen met de dagelijkse dingen. Verder merk ik aan mijzelf dat ik behoorlijk gestrest ben, 's nacht slaap ik slecht omdat ik bang ben dat ik de telefoon niet hoor en overdag schrik ik als de telefoon gaat. En ik vind het ontzettend moeilijk om weg te gaan, in de zin van buiten onze woonplaats gaan. Ik blijf het liefst in de buurt.
Zijn er hier mensen met een ouder die een hartinfarct heeft gehad of die zelf misschien een hartinfarct hebben doorgemaakt. Hoe ging dat bij jullie in de periode na het infarct?
zondag 6 december 2015 om 19:09
Hoe oud is je vader en waar heeft hij nu dan hulp bij nodig? Boodschappen kun je digitaal regelen, een poetshulp kan je inhuren, en maaltijden laten bezorgen. Ook aankleden/ douchen etc kan je laten verzorgen. Ik kan me voorstellen dat je af en toe mee moet naar het ziekenhuis, maar wat wordt er verder dan nog van jullie verwacht? Hij zal toch wel zelf een kopje koffie kunnen maken?
zondag 6 december 2015 om 19:13
Mijn man heeft een jaar geleden een hartinfarct gehad, hij is gedotterd, heeft twee stents en een pacemaker. Hij blijft onder controle, moet eigenlijk naar cardio fitness maar omdat hij tegenwoordig vaker de fiets pakt dan de auto,vier keer per dag met de hond uitgaat en omdat hij altijd wel iets moet doen zoals onderhoud aan de boot, hij kan niet stilzitten, is fitness niet verplicht, de controles uiteraard wel. Je vader heeft ongetwijfeld boekjes mee gekregen, adviezen over wat hij wel en niet mag en richtlijnen m.b.t. tot revalidatie.
verba volant, scripta manent.
zondag 6 december 2015 om 19:24
Het klinkt alsof het nog niet lang geleden gebeurd is. Je hebt dan even tijd nodig om weer tot rust te komen en vertrouwen te krijgen dat het goed gaat. Is er al een revalidatietraject gestart?
Het allerbelangrijkste is dat je vooral aan jezelf denkt. Dat klinkt egoïstisch en soms is dat het ook. Maar jouw vader heeft niets aan iemand die bijvoorbeeld niet slaapt. Hij heeft niets aan iemand die continu gestrest is. Niets aan iemand die tig keer per dag binnen komt voor haar eigen gemoedsrust.
Jullie moeten allen een nieuwe weg vinden in de situatie. Die gaat er komen, maar kost tijd. Gun jezelf die tijd, heb vertrouwen.
Zijn er anderen die bij kunnen springen? Kan je vader wel zelfstandig douchen en aankleden? Hiervoor kan je bijvoorbeeld de wijkverpleging laten komen. Boodschappen hoeven niet elke dag te gebeuren, voor een warme maaltijd zijn prima alternatieven.De energie die deze zaken kosten kun je ook steken in andere praktische zaken. Als je dit goed regelt kun je vaker langskomen voor de gezelligheid bijvoorbeeld.
Je kunt je zorgen bespreken met jouw huisarts, maar zeker ook met de wijkverpleegkundige. Tenminste als jouw vader die heeft.
Het allerbelangrijkste is dat je vooral aan jezelf denkt. Dat klinkt egoïstisch en soms is dat het ook. Maar jouw vader heeft niets aan iemand die bijvoorbeeld niet slaapt. Hij heeft niets aan iemand die continu gestrest is. Niets aan iemand die tig keer per dag binnen komt voor haar eigen gemoedsrust.
Jullie moeten allen een nieuwe weg vinden in de situatie. Die gaat er komen, maar kost tijd. Gun jezelf die tijd, heb vertrouwen.
Zijn er anderen die bij kunnen springen? Kan je vader wel zelfstandig douchen en aankleden? Hiervoor kan je bijvoorbeeld de wijkverpleging laten komen. Boodschappen hoeven niet elke dag te gebeuren, voor een warme maaltijd zijn prima alternatieven.De energie die deze zaken kosten kun je ook steken in andere praktische zaken. Als je dit goed regelt kun je vaker langskomen voor de gezelligheid bijvoorbeeld.
Je kunt je zorgen bespreken met jouw huisarts, maar zeker ook met de wijkverpleegkundige. Tenminste als jouw vader die heeft.
zondag 6 december 2015 om 19:30
Mijn pa heeft 2 jaar geleden een infarct gehad en een stent. Hij is vrijwel volledig hersteld, weigert alleen om zijn levensstijl consequent aan te passen. Ik hoor veel angst bij je vader wellicht kunnen ze daar bij revalidatie aandacht aan besteden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 6 december 2015 om 19:34
zondag 6 december 2015 om 19:47
Hier ook een partner met een infarct, bijna 3 jaar geleden, was toen 41 jaar, ook gedotterd en ook 2 stents, en nummer 3 is, als hij zo door gaat wachten op.
Hij doet inmiddels alles weer gewoon, douchen, aankleden, eten drinken, kinderen tillen etc, Wel wat sneller hijgen/puffen, maar dat zal ook ongetwijfeld met het roken te maken hebben.
(Dat roken is ook de reden dat ik zeg als hij zo doorgaat is het een kwestie van wachten op stent nummer 3.)
Oooh en Marianne dat niet te genieten was hier de eerste tijd ook heel herkenbaar!
Hij doet inmiddels alles weer gewoon, douchen, aankleden, eten drinken, kinderen tillen etc, Wel wat sneller hijgen/puffen, maar dat zal ook ongetwijfeld met het roken te maken hebben.
(Dat roken is ook de reden dat ik zeg als hij zo doorgaat is het een kwestie van wachten op stent nummer 3.)
Oooh en Marianne dat niet te genieten was hier de eerste tijd ook heel herkenbaar!
zondag 6 december 2015 om 19:49
De beste man was na een paar dagen weer thuis?
Dat is vrij snel,dus waarschijnlijk een licht hartinfarct.
Dat hij zijn leefwijze moet veranderen,gaat niet in 1 week daar moet je minimaal een jaar voor uit trekken.
Definitieve schade aan de hartspier kan pas na 4 a 6 maanden worden vastgesteld.
Hij zal de hartrevalidatie ingaan,elk ziekenhuis heeft een eigen progamma.
Logisch dat hij eerst hulp krijgt met ADL.
Hij moet zijn conditie weer opbouwen.
Gun je vader tijd om te herstellen, en zie niet teveel beren op de weg.
Er is ondersteuning genoeg.
Ik moest bijna de hulpverleners van het erf jagen,na mijn hartinfarct.
Dat is vrij snel,dus waarschijnlijk een licht hartinfarct.
Dat hij zijn leefwijze moet veranderen,gaat niet in 1 week daar moet je minimaal een jaar voor uit trekken.
Definitieve schade aan de hartspier kan pas na 4 a 6 maanden worden vastgesteld.
Hij zal de hartrevalidatie ingaan,elk ziekenhuis heeft een eigen progamma.
Logisch dat hij eerst hulp krijgt met ADL.
Hij moet zijn conditie weer opbouwen.
Gun je vader tijd om te herstellen, en zie niet teveel beren op de weg.
Er is ondersteuning genoeg.
Ik moest bijna de hulpverleners van het erf jagen,na mijn hartinfarct.
zondag 6 december 2015 om 19:50
quote:MarianneDavids schreef op 06 december 2015 @ 19:34:
Sommige ziekenhuizen regelen kleine gespreksgroepen. Bij veel patiënten is er sprake van een gedragsverandering, dat is voor de omgeving bijzonder onaangenaam, mijn man is al een jaar niet te genieten maar ik negeer dat chagrijnige gedrag en ga verder mijn eigen gang.
Van lichtopdepressie.nl:
Daarbij wijken de depressieve klachten na een hartinfarct enigszins af van het klassieke patroon. Deze bestaan voornamelijk uit lusteloosheid, vaak gepaard gaande met extreme vermoeidheid. Daarnaast verkeren deze mensen voortdurend in een geïrriteerde stemming en zijn vaak behoorlijk prikkelbaar hoewel ze zich niet opvallend somber lijken te voelen.
Misschien liever kijken wat de oorzaak is/ wat er aan gedaan kan worden dan negeren.
Sommige ziekenhuizen regelen kleine gespreksgroepen. Bij veel patiënten is er sprake van een gedragsverandering, dat is voor de omgeving bijzonder onaangenaam, mijn man is al een jaar niet te genieten maar ik negeer dat chagrijnige gedrag en ga verder mijn eigen gang.
Van lichtopdepressie.nl:
Daarbij wijken de depressieve klachten na een hartinfarct enigszins af van het klassieke patroon. Deze bestaan voornamelijk uit lusteloosheid, vaak gepaard gaande met extreme vermoeidheid. Daarnaast verkeren deze mensen voortdurend in een geïrriteerde stemming en zijn vaak behoorlijk prikkelbaar hoewel ze zich niet opvallend somber lijken te voelen.
Misschien liever kijken wat de oorzaak is/ wat er aan gedaan kan worden dan negeren.
zondag 6 december 2015 om 19:51
quote:MarianneDavids schreef op 06 december 2015 @ 19:34:
Sommige ziekenhuizen regelen kleine gespreksgroepen. Bij veel patiënten is er sprake van een gedragsverandering, dat is voor de omgeving bijzonder onaangenaam, mijn man is al een jaar niet te genieten maar ik negeer dat chagrijnige gedrag en ga verder mijn eigen gang.Ik bleek het stresstype A te zijn,dat zijn de ergste........
Sommige ziekenhuizen regelen kleine gespreksgroepen. Bij veel patiënten is er sprake van een gedragsverandering, dat is voor de omgeving bijzonder onaangenaam, mijn man is al een jaar niet te genieten maar ik negeer dat chagrijnige gedrag en ga verder mijn eigen gang.Ik bleek het stresstype A te zijn,dat zijn de ergste........
zondag 6 december 2015 om 19:52
quote:cijfernerd schreef op 06 december 2015 @ 19:49:
De beste man was na een paar dagen weer thuis?
Dat is vrij snel,dus waarschijnlijk een licht hartinfarct.
Dat hij zijn leefwijze moet veranderen,gaat niet in 1 week daar moet je minimaal een jaar voor uit trekken.
Definitieve schade aan de hartspier kan pas na 4 a 6 maanden worden vastgesteld.
Hij zal de hartrevalidatie ingaan,elk ziekenhuis heeft een eigen progamma.
Logisch dat hij eerst hulp krijgt met ADL.
Hij moet zijn conditie weer opbouwen.
Gun je vader tijd om te herstellen, en zie niet teveel beren op de weg.
Er is ondersteuning genoeg.
Ik moest bijna de hulpverleners van het erf jagen,na mijn hartinfarct. Zo gek is dat niet hoor, na een paar dagen naar huis. Zegt niet direct iets over de grootte van het infarct.
De beste man was na een paar dagen weer thuis?
Dat is vrij snel,dus waarschijnlijk een licht hartinfarct.
Dat hij zijn leefwijze moet veranderen,gaat niet in 1 week daar moet je minimaal een jaar voor uit trekken.
Definitieve schade aan de hartspier kan pas na 4 a 6 maanden worden vastgesteld.
Hij zal de hartrevalidatie ingaan,elk ziekenhuis heeft een eigen progamma.
Logisch dat hij eerst hulp krijgt met ADL.
Hij moet zijn conditie weer opbouwen.
Gun je vader tijd om te herstellen, en zie niet teveel beren op de weg.
Er is ondersteuning genoeg.
Ik moest bijna de hulpverleners van het erf jagen,na mijn hartinfarct. Zo gek is dat niet hoor, na een paar dagen naar huis. Zegt niet direct iets over de grootte van het infarct.
zondag 6 december 2015 om 19:54
quote:SpringDing schreef op 06 december 2015 @ 19:50:
[...]
Van lichtopdepressie.nl:
Daarbij wijken de depressieve klachten na een hartinfarct enigszins af van het klassieke patroon. Deze bestaan voornamelijk uit lusteloosheid, vaak gepaard gaande met extreme vermoeidheid. Daarnaast verkeren deze mensen voortdurend in een geïrriteerde stemming en zijn vaak behoorlijk prikkelbaar hoewel ze zich niet opvallend somber lijken te voelen.
Misschien liever kijken wat de oorzaak is/ wat er aan gedaan kan worden dan negeren. Dat laatste is al uitgebreid gedaan maar van medewerking is geen sprake.
[...]
Van lichtopdepressie.nl:
Daarbij wijken de depressieve klachten na een hartinfarct enigszins af van het klassieke patroon. Deze bestaan voornamelijk uit lusteloosheid, vaak gepaard gaande met extreme vermoeidheid. Daarnaast verkeren deze mensen voortdurend in een geïrriteerde stemming en zijn vaak behoorlijk prikkelbaar hoewel ze zich niet opvallend somber lijken te voelen.
Misschien liever kijken wat de oorzaak is/ wat er aan gedaan kan worden dan negeren. Dat laatste is al uitgebreid gedaan maar van medewerking is geen sprake.
verba volant, scripta manent.
zondag 6 december 2015 om 20:00
quote:romany schreef op 06 december 2015 @ 19:47:
Hier ook een partner met een infarct, bijna 3 jaar geleden, was toen 41 jaar, ook gedotterd en ook 2 stents, en nummer 3 is, als hij zo door gaat wachten op.
Hij doet inmiddels alles weer gewoon, douchen, aankleden, eten drinken, kinderen tillen etc, Wel wat sneller hijgen/puffen, maar dat zal ook ongetwijfeld met het roken te maken hebben.
(Dat roken is ook de reden dat ik zeg als hij zo doorgaat is het een kwestie van wachten op stent nummer 3.)
Oooh en Marianne dat niet te genieten was hier de eerste tijd ook heel herkenbaar!
Jammer romany,dat bij je man de knop niet is omgegaan.
Roken is nog altijd de grootste oorzaak van alle hartinfarcten.
Ik heb wat aan mijn stress gedaan,hoefde gelukkig niet te stoppen met roken.
Hier ook een partner met een infarct, bijna 3 jaar geleden, was toen 41 jaar, ook gedotterd en ook 2 stents, en nummer 3 is, als hij zo door gaat wachten op.
Hij doet inmiddels alles weer gewoon, douchen, aankleden, eten drinken, kinderen tillen etc, Wel wat sneller hijgen/puffen, maar dat zal ook ongetwijfeld met het roken te maken hebben.
(Dat roken is ook de reden dat ik zeg als hij zo doorgaat is het een kwestie van wachten op stent nummer 3.)
Oooh en Marianne dat niet te genieten was hier de eerste tijd ook heel herkenbaar!
Jammer romany,dat bij je man de knop niet is omgegaan.
Roken is nog altijd de grootste oorzaak van alle hartinfarcten.
Ik heb wat aan mijn stress gedaan,hoefde gelukkig niet te stoppen met roken.
zondag 6 december 2015 om 20:01
quote:gismo72 schreef op 06 december 2015 @ 19:09:
Hoe oud is je vader en waar heeft hij nu dan hulp bij nodig? Boodschappen kun je digitaal regelen, een poetshulp kan je inhuren, en maaltijden laten bezorgen. Ook aankleden/ douchen etc kan je laten verzorgen. Ik kan me voorstellen dat je af en toe mee moet naar het ziekenhuis, maar wat wordt er verder dan nog van jullie verwacht? Hij zal toch wel zelf een kopje koffie kunnen maken?Mijn vader is 81. Ik weet dat er voor bijna alles hulp is te regelen maar hij heeft alleen AOW en een klein pensioentje dus we moeten wel op de kosten letten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet precies zou weten hoe zaken als bijv. thuishulp geregeld moeten worden maar dat ga ik aankomende dagen allemaal uitzoeken. Zelf z'n kopje koffie maken zit er nu nog niet in, als hij naar het toilet is geweest is hij al uitgeput.
Hoe oud is je vader en waar heeft hij nu dan hulp bij nodig? Boodschappen kun je digitaal regelen, een poetshulp kan je inhuren, en maaltijden laten bezorgen. Ook aankleden/ douchen etc kan je laten verzorgen. Ik kan me voorstellen dat je af en toe mee moet naar het ziekenhuis, maar wat wordt er verder dan nog van jullie verwacht? Hij zal toch wel zelf een kopje koffie kunnen maken?Mijn vader is 81. Ik weet dat er voor bijna alles hulp is te regelen maar hij heeft alleen AOW en een klein pensioentje dus we moeten wel op de kosten letten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet precies zou weten hoe zaken als bijv. thuishulp geregeld moeten worden maar dat ga ik aankomende dagen allemaal uitzoeken. Zelf z'n kopje koffie maken zit er nu nog niet in, als hij naar het toilet is geweest is hij al uitgeput.
zondag 6 december 2015 om 20:08
quote:Poppedijn76 schreef op 06 december 2015 @ 20:01:
[...]
Mijn vader is 81. Ik weet dat er voor bijna alles hulp is te regelen maar hij heeft alleen AOW en een klein pensioentje dus we moeten wel op de kosten letten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet precies zou weten hoe zaken als bijv. thuishulp geregeld moeten worden maar dat ga ik aankomende dagen allemaal uitzoeken. Zelf z'n kopje koffie maken zit er nu nog niet in, als hij naar het toilet is geweest is hij al uitgeput.Dan hoort hij nog niet alleen thuis te zijn! Is er geen revalidatie opname besproken?
[...]
Mijn vader is 81. Ik weet dat er voor bijna alles hulp is te regelen maar hij heeft alleen AOW en een klein pensioentje dus we moeten wel op de kosten letten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet precies zou weten hoe zaken als bijv. thuishulp geregeld moeten worden maar dat ga ik aankomende dagen allemaal uitzoeken. Zelf z'n kopje koffie maken zit er nu nog niet in, als hij naar het toilet is geweest is hij al uitgeput.Dan hoort hij nog niet alleen thuis te zijn! Is er geen revalidatie opname besproken?
zondag 6 december 2015 om 20:11
quote:Dahlia74 schreef op 06 december 2015 @ 19:24:
Het klinkt alsof het nog niet lang geleden gebeurd is. Je hebt dan even tijd nodig om weer tot rust te komen en vertrouwen te krijgen dat het goed gaat. Is er al een revalidatietraject gestart?
Het allerbelangrijkste is dat je vooral aan jezelf denkt. Dat klinkt egoïstisch en soms is dat het ook. Maar jouw vader heeft niets aan iemand die bijvoorbeeld niet slaapt. Hij heeft niets aan iemand die continu gestrest is. Niets aan iemand die tig keer per dag binnen komt voor haar eigen gemoedsrust.
Jullie moeten allen een nieuwe weg vinden in de situatie. Die gaat er komen, maar kost tijd. Gun jezelf die tijd, heb vertrouwen.
Zijn er anderen die bij kunnen springen? Kan je vader wel zelfstandig douchen en aankleden? Hiervoor kan je bijvoorbeeld de wijkverpleging laten komen. Boodschappen hoeven niet elke dag te gebeuren, voor een warme maaltijd zijn prima alternatieven.De energie die deze zaken kosten kun je ook steken in andere praktische zaken. Als je dit goed regelt kun je vaker langskomen voor de gezelligheid bijvoorbeeld.
Je kunt je zorgen bespreken met jouw huisarts, maar zeker ook met de wijkverpleegkundige. Tenminste als jouw vader die heeft.Het is inderdaad nog maar kort geleden gebeurd, de revalidatie start over twee weken. Bijhalve mijn partner en ik is er niet echt iemand die bij kan springen. Zelfstandig aankleden en douchen lukt maar er moet wel iemand in de buurt zijn als hij onder de douche gaat, hij durft niet alleen te zijn dan. Voor de warme maaltijd hebben we als proef vriesverse maaltijden besteld die in de magnetron kunnen.
Het klinkt alsof het nog niet lang geleden gebeurd is. Je hebt dan even tijd nodig om weer tot rust te komen en vertrouwen te krijgen dat het goed gaat. Is er al een revalidatietraject gestart?
Het allerbelangrijkste is dat je vooral aan jezelf denkt. Dat klinkt egoïstisch en soms is dat het ook. Maar jouw vader heeft niets aan iemand die bijvoorbeeld niet slaapt. Hij heeft niets aan iemand die continu gestrest is. Niets aan iemand die tig keer per dag binnen komt voor haar eigen gemoedsrust.
Jullie moeten allen een nieuwe weg vinden in de situatie. Die gaat er komen, maar kost tijd. Gun jezelf die tijd, heb vertrouwen.
Zijn er anderen die bij kunnen springen? Kan je vader wel zelfstandig douchen en aankleden? Hiervoor kan je bijvoorbeeld de wijkverpleging laten komen. Boodschappen hoeven niet elke dag te gebeuren, voor een warme maaltijd zijn prima alternatieven.De energie die deze zaken kosten kun je ook steken in andere praktische zaken. Als je dit goed regelt kun je vaker langskomen voor de gezelligheid bijvoorbeeld.
Je kunt je zorgen bespreken met jouw huisarts, maar zeker ook met de wijkverpleegkundige. Tenminste als jouw vader die heeft.Het is inderdaad nog maar kort geleden gebeurd, de revalidatie start over twee weken. Bijhalve mijn partner en ik is er niet echt iemand die bij kan springen. Zelfstandig aankleden en douchen lukt maar er moet wel iemand in de buurt zijn als hij onder de douche gaat, hij durft niet alleen te zijn dan. Voor de warme maaltijd hebben we als proef vriesverse maaltijden besteld die in de magnetron kunnen.
zondag 6 december 2015 om 20:11
quote:Poppedijn76 schreef op 06 december 2015 @ 20:01:
[...]
Mijn vader is 81. Ik weet dat er voor bijna alles hulp is te regelen maar hij heeft alleen AOW en een klein pensioentje dus we moeten wel op de kosten letten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet precies zou weten hoe zaken als bijv. thuishulp geregeld moeten worden maar dat ga ik aankomende dagen allemaal uitzoeken. Zelf z'n kopje koffie maken zit er nu nog niet in, als hij naar het toilet is geweest is hij al uitgeput.
Voor de thuiszorg moet een eigen bijdrage betaalt worden,afhankelijk van het inkomen.
Ook kan hij huishoudelijke hulp krijgen via de WMO.
[...]
Mijn vader is 81. Ik weet dat er voor bijna alles hulp is te regelen maar hij heeft alleen AOW en een klein pensioentje dus we moeten wel op de kosten letten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet precies zou weten hoe zaken als bijv. thuishulp geregeld moeten worden maar dat ga ik aankomende dagen allemaal uitzoeken. Zelf z'n kopje koffie maken zit er nu nog niet in, als hij naar het toilet is geweest is hij al uitgeput.
Voor de thuiszorg moet een eigen bijdrage betaalt worden,afhankelijk van het inkomen.
Ook kan hij huishoudelijke hulp krijgen via de WMO.
anoniem_186199 wijzigde dit bericht op 06-12-2015 20:11
Reden: Typ hier de reden van wijziging..
Reden: Typ hier de reden van wijziging..
% gewijzigd
zondag 6 december 2015 om 20:14
quote:Poppedijn76 schreef op 06 december 2015 @ 20:11:
[...]
Het is inderdaad nog maar kort geleden gebeurd, de revalidatie start over twee weken. Bijhalve mijn partner en ik is er niet echt iemand die bij kan springen. Zelfstandig aankleden en douchen lukt maar er moet wel iemand in de buurt zijn als hij onder de douche gaat, hij durft niet alleen te zijn dan. Voor de warme maaltijd hebben we als proef vriesverse maaltijden besteld die in de magnetron kunnen.
Hij kan met de taxi na de revalidatie,de eigenbijdrage is 100,00 euro per jaar.
Vraag het na bij de zorgverzekering van je vader.
[...]
Het is inderdaad nog maar kort geleden gebeurd, de revalidatie start over twee weken. Bijhalve mijn partner en ik is er niet echt iemand die bij kan springen. Zelfstandig aankleden en douchen lukt maar er moet wel iemand in de buurt zijn als hij onder de douche gaat, hij durft niet alleen te zijn dan. Voor de warme maaltijd hebben we als proef vriesverse maaltijden besteld die in de magnetron kunnen.
Hij kan met de taxi na de revalidatie,de eigenbijdrage is 100,00 euro per jaar.
Vraag het na bij de zorgverzekering van je vader.
