Gezondheid
alle pijlers
zorgen om eetprobleem dochter
maandag 25 januari 2016 om 15:13
Hoi allemaal,
Ik had dit verhaal ook kwijt gekund bij lijf & lijn of psyche of kinderen, maar ik maak me vooral zorgen over de gezondheid van onze dochter.
Dochterlief is 16 jaar, mooie, slanke meid. Vorige week heeft ze de psycholoog te kennen gegeven dat ze al sinds klas 2 (nu 5 VWO) regelmatig periodes overdag niets eet, alleen avondeten (en ik weet dat ze dan ook niet veel binnen krijgt). De psycholoog heeft mij toen direct laten komen (ik was in de buurt), omdat dit probleem te groot is voor dochter alleen. Het moet bekend zijn bij ouders volgens haar. (was ik blij om)
Het werd een zeer emotioneel gesprek. Dochter zei ook dat ze, als ze geweten had dat ik gewaarschuwd zou worden, zeker niks had gezegd. Dochter vind echter zelf dat ze eerlijk moest zijn bij de psych, ze liep daar al voor vreemd eetgedrag. Dochter eet haar hele leven al geen fruit (ja, gepureerd toen ze een baby was) en weinig groenten.
Het advies voor ons als ouders is nu: blijf in gesprek, niet oordelen, geen druk enz enz. Maar ik vind het zo lastig. Ik ben zelf wel erg van fruit, houdt van sport en eet gezond (maar niet altijd hoor) Ik heb zo'n moeite om te zien dat zij bijna niets eet. Nu het 'out in the open is' heeft dochter dus vrij spel. Ik hoef 's ochtends geen brood meer voor haar te maken (die gooide of gaf ze weg) en zij hoeft zich daar niet meer schuldig over te voelen. Ze deed dus wat ze al deed, maar nu geoorloofd...
Toevallig is ze vandaag ziek thuis(ze heeft vaak lichamelijke klachten, logisch), ik heb ook vrij. Ze leeft op 2 halve bekers optimelvla, vanavond eet ze wel gewoon mee hoor, niet veel weliswaar, maar toch.
Ik kan er nog veel meer over schrijven, maar dan wordt het zo'n lang verhaal. Als je iets wilt weten, vraag gerust.
Is er iemand die tips heeft voor me of mij kan gerust stellen?
Ik had dit verhaal ook kwijt gekund bij lijf & lijn of psyche of kinderen, maar ik maak me vooral zorgen over de gezondheid van onze dochter.
Dochterlief is 16 jaar, mooie, slanke meid. Vorige week heeft ze de psycholoog te kennen gegeven dat ze al sinds klas 2 (nu 5 VWO) regelmatig periodes overdag niets eet, alleen avondeten (en ik weet dat ze dan ook niet veel binnen krijgt). De psycholoog heeft mij toen direct laten komen (ik was in de buurt), omdat dit probleem te groot is voor dochter alleen. Het moet bekend zijn bij ouders volgens haar. (was ik blij om)
Het werd een zeer emotioneel gesprek. Dochter zei ook dat ze, als ze geweten had dat ik gewaarschuwd zou worden, zeker niks had gezegd. Dochter vind echter zelf dat ze eerlijk moest zijn bij de psych, ze liep daar al voor vreemd eetgedrag. Dochter eet haar hele leven al geen fruit (ja, gepureerd toen ze een baby was) en weinig groenten.
Het advies voor ons als ouders is nu: blijf in gesprek, niet oordelen, geen druk enz enz. Maar ik vind het zo lastig. Ik ben zelf wel erg van fruit, houdt van sport en eet gezond (maar niet altijd hoor) Ik heb zo'n moeite om te zien dat zij bijna niets eet. Nu het 'out in the open is' heeft dochter dus vrij spel. Ik hoef 's ochtends geen brood meer voor haar te maken (die gooide of gaf ze weg) en zij hoeft zich daar niet meer schuldig over te voelen. Ze deed dus wat ze al deed, maar nu geoorloofd...
Toevallig is ze vandaag ziek thuis(ze heeft vaak lichamelijke klachten, logisch), ik heb ook vrij. Ze leeft op 2 halve bekers optimelvla, vanavond eet ze wel gewoon mee hoor, niet veel weliswaar, maar toch.
Ik kan er nog veel meer over schrijven, maar dan wordt het zo'n lang verhaal. Als je iets wilt weten, vraag gerust.
Is er iemand die tips heeft voor me of mij kan gerust stellen?
Make your own life!
maandag 25 januari 2016 om 17:46
quote:Knipogie schreef op 25 januari 2016 @ 17:34:
Ook eetproblemen gehad en blijft nog gevoelig, vooral omdat anderen zich er vaak mee bemoeien.
Nou. Je bent meer bezig met het gedoe van de anderen (die er op een veel te simpele manier naar kijken) dan dat je gelegenheid hebt om te overdenken of je de goede beslissingen neemt.
Ook eetproblemen gehad en blijft nog gevoelig, vooral omdat anderen zich er vaak mee bemoeien.
Nou. Je bent meer bezig met het gedoe van de anderen (die er op een veel te simpele manier naar kijken) dan dat je gelegenheid hebt om te overdenken of je de goede beslissingen neemt.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 25 januari 2016 om 17:51
Hoi,
Het blijft lastig om kort te beschrijven hoe dingen werken. Natuurlijk heb ik haar niet dagelijks gedwongen fruit te eten van baby tot 7-jarige. Af en toe vroegen we; wil je ook een aardbeitje? Dochet zei dan nee en dan was het klaar. Geen druk, echt niet.
Maargoed, ik heb geen zin om me steeds te moeten verdedigen. Ik vroeg mensen om tips en ik wilde mijn hart luchten. Thats it.
En die bouw van ons, das gewoon een feit, maar verder totaal geen probleem.
Nou, nu doe ik het toch weer, mezelf verdedigen.
Ik ga eten
Het blijft lastig om kort te beschrijven hoe dingen werken. Natuurlijk heb ik haar niet dagelijks gedwongen fruit te eten van baby tot 7-jarige. Af en toe vroegen we; wil je ook een aardbeitje? Dochet zei dan nee en dan was het klaar. Geen druk, echt niet.
Maargoed, ik heb geen zin om me steeds te moeten verdedigen. Ik vroeg mensen om tips en ik wilde mijn hart luchten. Thats it.
En die bouw van ons, das gewoon een feit, maar verder totaal geen probleem.
Nou, nu doe ik het toch weer, mezelf verdedigen.
Ik ga eten
Make your own life!
maandag 25 januari 2016 om 18:00
Jeetje Ellen, allereerst een knuffel voor jou. Ik weet uit ervaring hoe het is om te moeten omgaan met een kind (dochterlief is inmiddels 24 en het gaat goed met haar) met een eetstoornis. Mijn dochter heeft NAO (niet anderszins omschreven) en dit is de meest voorkomende eetstoornis. Zij heeft hier voor het eerst over gesproken toen ze net 17 was, maar worstelde toen zelf al jaren. Haar vader en ik hebben daar nooit iets van gemerkt, terwijl we een goede en open relatie met haar hadden. Het probleem was voor haar te groot om erover te praten. Ook is zij pas broodmager geworden toen het 'out in the open' was, want toen hoefde ze de schijn niet meer op te houden. Daarbij deed ze modellenwerk en werd ze geprezen om haar bonyness.
Ik zal niet het gehele traject beschrijven, ik wil je vooral adviseren om vooral heel goed voor jezelf te zorgen. Als je niet zorgt dat jij voldoende ontspant en leuke dingen doet, kan je haar ook niet helpen. Zorg dat je goed in je vel zit en raak niet al te gestrest. Zoek daar desnoods zelf ook hulp bij. Laat de hulp aan de professionals over (voor zover die kunnen helpen) en probeer ervoor te zorgen dat je een klimaat schept waarin zij zich veilig voelt om met jou te praten over wat haar bezig houdt. Oordeel niet over wat ze zegt en doet, maar doe ook niet net alsof je het begrijpt. Mijn dochter vond het altijd prima als ik aangaf dat ik haar soms echt niet kon volgen in haar redeneringen.
Wij hebben een keur aan hulpverleners de revue zien passeren en ons kind daar eigenlijk alleen maar ellendiger van zien worden, daar heeft ze dan ook een paar jaar geleden afscheid van genomen. Inmiddels is ze 24, vegan (at werkelijk nooit groente en fruit) en yoga-instructrice. Ze woont niet meer in Nederland, (is gestopt met het modellenwerk) en sinds een jaar durf ik te zeggen dat het goed met haar gaat. Ze is nog in de herstel-fase, maar heeft geen terugvallen meer. Ze heeft een nieuw soort respect voor haar lijf en wat ze daar allemaal mee kan, de glans in haar ogen is terug en ze heeft overal weer zin in.
xx
Ik zal niet het gehele traject beschrijven, ik wil je vooral adviseren om vooral heel goed voor jezelf te zorgen. Als je niet zorgt dat jij voldoende ontspant en leuke dingen doet, kan je haar ook niet helpen. Zorg dat je goed in je vel zit en raak niet al te gestrest. Zoek daar desnoods zelf ook hulp bij. Laat de hulp aan de professionals over (voor zover die kunnen helpen) en probeer ervoor te zorgen dat je een klimaat schept waarin zij zich veilig voelt om met jou te praten over wat haar bezig houdt. Oordeel niet over wat ze zegt en doet, maar doe ook niet net alsof je het begrijpt. Mijn dochter vond het altijd prima als ik aangaf dat ik haar soms echt niet kon volgen in haar redeneringen.
Wij hebben een keur aan hulpverleners de revue zien passeren en ons kind daar eigenlijk alleen maar ellendiger van zien worden, daar heeft ze dan ook een paar jaar geleden afscheid van genomen. Inmiddels is ze 24, vegan (at werkelijk nooit groente en fruit) en yoga-instructrice. Ze woont niet meer in Nederland, (is gestopt met het modellenwerk) en sinds een jaar durf ik te zeggen dat het goed met haar gaat. Ze is nog in de herstel-fase, maar heeft geen terugvallen meer. Ze heeft een nieuw soort respect voor haar lijf en wat ze daar allemaal mee kan, de glans in haar ogen is terug en ze heeft overal weer zin in.
xx
maandag 25 januari 2016 om 18:22
quote:MinkeDeWit schreef op 25 januari 2016 @ 15:17:
Ik begrijp je zorgen maar sta perplex over de schending van haar privacy door de psycholoog. Kinderen van 16 jaar en ouder zijn voor medische zaken zelf 'bevoegd' en zij moeten zorgverleners machtigen om hun ouders te informeren.
Ik lees zo bij, maar ik ook!!!
Schandalig dit, geen woorden voor!!!
Ik begrijp je zorgen maar sta perplex over de schending van haar privacy door de psycholoog. Kinderen van 16 jaar en ouder zijn voor medische zaken zelf 'bevoegd' en zij moeten zorgverleners machtigen om hun ouders te informeren.
Ik lees zo bij, maar ik ook!!!
Schandalig dit, geen woorden voor!!!
maandag 25 januari 2016 om 18:22
maandag 25 januari 2016 om 18:30
Ellen, bij het verkrijgen van goed gedegen advies hoort een kritische blik. Zie de opmerkingen her en der dus niet als schop die je onderuit haalt. Het hoort er bij om als ouder van een kind met een eetstoornis/eetprobleem naar je eigen rol te durven kijken. Dat zal zeer confronterend zijn en beslist niet gemakkelijk of leuk.
Het gaat er niet om dat je je moet verdedigen. Al zet het je aan tot nadenken. Dat is ook al mooi. En wanneer jij met volle overtuiging tegen jezelf kunt zeggen dat bepaalde zaken niet aan de orde zijn is dat goed. En als blijkt dat bepaalde zaken wel aan de orde zijn is dat een leerproces. Betekend dus niet dat jij een slechte ouder bent. Ik denk dat een ouder in wezen probeert alles zo goed mogelijk te doen passend binnen zijn of haar vermogen.
Denk dat er al flink wat tips zijn gegeven. Gespecialiseerde begeleiding, daar begint het volgens mij mee. Iemand die ervaring heeft met dit specifieke probleem.
Ik wens je dochter en jou en je gezin heel veel sterkte en succes, want het is geen gemakkelijk en een langdurig proces. Heb het gezien bij een kennis. Inmiddels gaat het goed met dochter die inmiddels halverwege 20 is. Maar het blijft een belangrijk punt.
Zelf ook geen al te beste verstandhouding met eten. Daarom geef ik zelf dan ook geen verder advies. Lees wel mee, want ook voor mij zijn sommige adviezen een openbaring.
Het gaat er niet om dat je je moet verdedigen. Al zet het je aan tot nadenken. Dat is ook al mooi. En wanneer jij met volle overtuiging tegen jezelf kunt zeggen dat bepaalde zaken niet aan de orde zijn is dat goed. En als blijkt dat bepaalde zaken wel aan de orde zijn is dat een leerproces. Betekend dus niet dat jij een slechte ouder bent. Ik denk dat een ouder in wezen probeert alles zo goed mogelijk te doen passend binnen zijn of haar vermogen.
Denk dat er al flink wat tips zijn gegeven. Gespecialiseerde begeleiding, daar begint het volgens mij mee. Iemand die ervaring heeft met dit specifieke probleem.
Ik wens je dochter en jou en je gezin heel veel sterkte en succes, want het is geen gemakkelijk en een langdurig proces. Heb het gezien bij een kennis. Inmiddels gaat het goed met dochter die inmiddels halverwege 20 is. Maar het blijft een belangrijk punt.
Zelf ook geen al te beste verstandhouding met eten. Daarom geef ik zelf dan ook geen verder advies. Lees wel mee, want ook voor mij zijn sommige adviezen een openbaring.
maandag 25 januari 2016 om 18:31
quote:Mejuffrouwmuis schreef op 25 januari 2016 @ 17:46:
Retrostar, ik zou het meisje niet laten gaan. Eetproblematiek is nogal wat en kan haar leven enorm belemmeren als ze niet goed begeleid wordt.Er zal wel het een en ander aan mankeren; vroeger had ik wat overgehad voor echte belangstelling en inlevingsvermogen.
Retrostar, ik zou het meisje niet laten gaan. Eetproblematiek is nogal wat en kan haar leven enorm belemmeren als ze niet goed begeleid wordt.Er zal wel het een en ander aan mankeren; vroeger had ik wat overgehad voor echte belangstelling en inlevingsvermogen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 25 januari 2016 om 18:32
quote:Ellen6970 schreef op 25 januari 2016 @ 18:22:
Hoi
Cloudy9, bedankt voor je reactie, daar heb ik wat aan. Ik merk inderdaad aan mezelf dat het erg aan me vreet. Goeie tips dus van jou. Fijn om te lezen dat het goed gaat met jou en met je dochter. Dat steunt mij enorm.
Ik ga proberen je raad op te volgen xwaarom heeft de therapeut je dochter niet doorverwezen naar een specialistisch centrum?
Hoi
Cloudy9, bedankt voor je reactie, daar heb ik wat aan. Ik merk inderdaad aan mezelf dat het erg aan me vreet. Goeie tips dus van jou. Fijn om te lezen dat het goed gaat met jou en met je dochter. Dat steunt mij enorm.
Ik ga proberen je raad op te volgen xwaarom heeft de therapeut je dochter niet doorverwezen naar een specialistisch centrum?
maandag 25 januari 2016 om 18:48
Ellen, ik heb echt te doen met jou en je dochter. Jullie hebben het beiden niet makkelijk. Troela en Cloudy schrijven zinnige dingen!
Vooral de tip van Cloudy over goed voor jezelf zorgen vind ik een goede. Het is zo makkelijk om jezelf te verliezen in de problemen van je kind, dus probeer lief te zijn voor jezelf. Lekker eten (niet lullig bedoeld), ontspannen, samen met je man fijne dingen doen: het maakt niet uit wat, als je maar tot rust komt.
Vooral de tip van Cloudy over goed voor jezelf zorgen vind ik een goede. Het is zo makkelijk om jezelf te verliezen in de problemen van je kind, dus probeer lief te zijn voor jezelf. Lekker eten (niet lullig bedoeld), ontspannen, samen met je man fijne dingen doen: het maakt niet uit wat, als je maar tot rust komt.
maandag 25 januari 2016 om 18:51
Ellen, wat rot voor je. Ik vind een aantal reacties bijna beschuldigend, ook al zijn ze waarschijnlijk niet zo bedoeld. Schuldgevoelens zijn heel normaal als je met dit probleem te maken hebt. "Had ik maar........" "het komt omdat ik......." "als ik die opmerking niet had gemaakt....." dat heb ik allemaal gedacht. Het helpt je niet om zo te denken en het helpt je dochter ook niet. Het is ook niet waar, een eetstoornis is heel complex. Ik las in een van de reacties net iets over dat je een zaadje hebt geplant, wat een afschuwelijk idee is dat, dan zou deze eetstoornis dus jouw schuld zijn? Ik zie het zelf zo: dat zaadje was er al, lag te wachten en hoefde alleen nog maar te ontkiemen. Kinderen met aanleg voor een eetstoornis hebben dat zaadje al klaarliggen. Het hoeft alleen nog maar wat water te krijgen om te ontkiemen. Dat water kan een opmerking zijn (ook als die opmerking niet rot bedoeld is) of een vervelende ervaring, of een ideaalbeeld qua lichaam. Of een combi van dit alles. Misschien is er water gegeven (door jou of anderen), maar het regent ook gewoon weleens. Als er geen zaadje ligt, kan het niet ontkiemen, maar bij jouw dochter lag het er kennelijk wel.
Ervaring met een kind met een eetstoornis heb ik volop. Het valt niet mee. Kritische reacties kunnen nuttig zijn, maar trek je niet alles persoonlijk aan. Een eetstoornis is een hele vervelende stoornis, niet alleen jouw kind heeft er last van, het heeft effect op het hele gezin. En het is niet jouw schuld! Tips heb ik straks vast ook nog wel, maar eerst dit hart onder de riem: zorg goed voor jezelf en je dochter. Blijf zelf overeind en laat je niet verlammen door schuldgevoelens. Zelf ben ik vrijwel meteen toen ik erachter kwam dat mijn dochter een eetstoornis had gaan mediteren (mindfulness). Dat is heel goed geweest, ook voor het afstand nemen, want dat zul je moeten leren. En professionele steun zoeken, dat is ook heel erg belangrijk. Voor jullie dochter, maar ook voor jullie zelf. Doorverwijzing dus.
Het is een lange weg. Vaak met veel vallen en opstaan. En vermoeiend en ellendig is het ook, voor iedereen. Maar het kan echt heel veel beter worden. Op tijd erbij zijn is belangrijk.
Ervaring met een kind met een eetstoornis heb ik volop. Het valt niet mee. Kritische reacties kunnen nuttig zijn, maar trek je niet alles persoonlijk aan. Een eetstoornis is een hele vervelende stoornis, niet alleen jouw kind heeft er last van, het heeft effect op het hele gezin. En het is niet jouw schuld! Tips heb ik straks vast ook nog wel, maar eerst dit hart onder de riem: zorg goed voor jezelf en je dochter. Blijf zelf overeind en laat je niet verlammen door schuldgevoelens. Zelf ben ik vrijwel meteen toen ik erachter kwam dat mijn dochter een eetstoornis had gaan mediteren (mindfulness). Dat is heel goed geweest, ook voor het afstand nemen, want dat zul je moeten leren. En professionele steun zoeken, dat is ook heel erg belangrijk. Voor jullie dochter, maar ook voor jullie zelf. Doorverwijzing dus.
Het is een lange weg. Vaak met veel vallen en opstaan. En vermoeiend en ellendig is het ook, voor iedereen. Maar het kan echt heel veel beter worden. Op tijd erbij zijn is belangrijk.
maandag 25 januari 2016 om 18:55
Natuurlijk heeft ze geen klik met de diëtiste. Die zal haar willen laten eten!
Kinderen met eetproblemen zijn meesters in manipuleren en verdraaien en inspelen op je gevoel. Trap er niet in. Ga er niet in mee.
Ik heb zelf ook eetproblemen gehad. Seen that done that. Komt zelden alleen. Jaren therapie gehad.
Alles toestaan, oogluikend of niet, zal haar ook niet helpen. En waarom smeerde je haar brood met 16?
Wat eet ze wel graag? Miss daar een consessie in doen? Geef je haar dan iig vitamine pillen?
Laat je niet voor haar karretje spannen en zoek hulp! Dit is echt te groot voor jullie.
Sterkte het is vreselijk je zo onmachtig te Voelen. Blijf in gesprek met je kind.
Xxx
Kinderen met eetproblemen zijn meesters in manipuleren en verdraaien en inspelen op je gevoel. Trap er niet in. Ga er niet in mee.
Ik heb zelf ook eetproblemen gehad. Seen that done that. Komt zelden alleen. Jaren therapie gehad.
Alles toestaan, oogluikend of niet, zal haar ook niet helpen. En waarom smeerde je haar brood met 16?
Wat eet ze wel graag? Miss daar een consessie in doen? Geef je haar dan iig vitamine pillen?
Laat je niet voor haar karretje spannen en zoek hulp! Dit is echt te groot voor jullie.
Sterkte het is vreselijk je zo onmachtig te Voelen. Blijf in gesprek met je kind.
Xxx
maandag 25 januari 2016 om 19:01
maandag 25 januari 2016 om 19:14
quote:Mejuffrouwmuis schreef op 25 januari 2016 @ 17:33:
Ellen, je schrijft dat je niet op eten focust bij je dochter, maar ik lees helaas iets heel anders.
Je hebt het over de forse bouw van je familie. Ook al denk je van niet, ik weet bijna zeker dat je dochter hier veel te veel van mee heeft gekregen en dat het voor haar overkomt alsof de focus op het uiterlijk en dan met name slank zijn ligt.
Verder heb je het over fruit. Jij houdt van fruit en projecteert dat op je dochter die er niet van houdt. Geloof me: het is nogal hinderlijk als iemand zegt dat iets lekkerst, terwijl jij het helemaal niet lekker vindt! Een kinderbrein vertaalt dat naar: er zal wel iets mis met me zijn.
Ik ben bang da het zaadje voor een eetstoornis jaren geleden al gezaaid is door haar te dwingen met eten. Je dochter gaat hier niet zo een, twee, drie vanaf komen en goede, gespecialiseerde hulp voor je dochter en jullie gezin lijkt mij meer dan wenselijk.
Wauw wat een beschuldigingen hier...... en wat een dramatische reactie. Ik denk niet dat To hier wat aan heeft. Je boort haar even flink de grond in.
Lijkt me niet oké.
Ellen, je schrijft dat je niet op eten focust bij je dochter, maar ik lees helaas iets heel anders.
Je hebt het over de forse bouw van je familie. Ook al denk je van niet, ik weet bijna zeker dat je dochter hier veel te veel van mee heeft gekregen en dat het voor haar overkomt alsof de focus op het uiterlijk en dan met name slank zijn ligt.
Verder heb je het over fruit. Jij houdt van fruit en projecteert dat op je dochter die er niet van houdt. Geloof me: het is nogal hinderlijk als iemand zegt dat iets lekkerst, terwijl jij het helemaal niet lekker vindt! Een kinderbrein vertaalt dat naar: er zal wel iets mis met me zijn.
Ik ben bang da het zaadje voor een eetstoornis jaren geleden al gezaaid is door haar te dwingen met eten. Je dochter gaat hier niet zo een, twee, drie vanaf komen en goede, gespecialiseerde hulp voor je dochter en jullie gezin lijkt mij meer dan wenselijk.
Wauw wat een beschuldigingen hier...... en wat een dramatische reactie. Ik denk niet dat To hier wat aan heeft. Je boort haar even flink de grond in.
Lijkt me niet oké.
Don't worry be happy
maandag 25 januari 2016 om 19:18
Hoezo boor ik haar de grond in? Ik las alleen wat tegenstrijdigheden en wellicht was TO zich daar niet bewust van. Het lijkt me vreselijk als mijn dochter een eetstoornis krijgt, maar ik denk echt dat ouders daar invloed op kunnen hebben. En ja, ik weet waar ik het over heb wat dat betreft. Het is niet beschuldigend bedoeld
maandag 25 januari 2016 om 19:19
quote:retrostar schreef op 25 januari 2016 @ 19:01:
Ik vind het voor de geloofwaardigheid wel van groot belang dat de ouders zelf niet te dik zijn, anders heb je geen poot om op te staan. Overgewicht is een bewijs van weinig inzicht en weinig zelfbeheersing.
Retrostar, waarom post je dit? Ga je er van uit dat TO overgewicht heeft? Komt dat door de opmerking over zware botstructuur?
Waarom vul je dit in? Doe je mee aan de trend dun-dunner-dunst is mooi-mooier-mooist?
Besef jij je dat jouw beeldvorming ongenuanceerd ventileren iemand geheel kan doen laten twijfelen aan zichzelf? Met vele gevolgen vandien?
Ik vind het voor de geloofwaardigheid wel van groot belang dat de ouders zelf niet te dik zijn, anders heb je geen poot om op te staan. Overgewicht is een bewijs van weinig inzicht en weinig zelfbeheersing.
Retrostar, waarom post je dit? Ga je er van uit dat TO overgewicht heeft? Komt dat door de opmerking over zware botstructuur?
Waarom vul je dit in? Doe je mee aan de trend dun-dunner-dunst is mooi-mooier-mooist?
Besef jij je dat jouw beeldvorming ongenuanceerd ventileren iemand geheel kan doen laten twijfelen aan zichzelf? Met vele gevolgen vandien?
maandag 25 januari 2016 om 19:27
quote:Troelalaaaa schreef op 25 januari 2016 @ 19:19:
[...]
Retrostar, waarom post je dit? Ga je er van uit dat TO overgewicht heeft? Komt dat door de opmerking over zware botstructuur?
Waarom vul je dit in? Doe je mee aan de trend dun-dunner-dunst is mooi-mooier-mooist?
Besef jij je dat jouw beeldvorming ongenuanceerd ventileren iemand geheel kan doen laten twijfelen aan zichzelf? Met vele gevolgen vandien?
Omdat het van belang is voor de geloofwaardigheid. En geloofwaardigheid is belangrijk voor het kind. Ik ga niet alles herhalen of persoonlijke ervaringen vertellen.
Ik vind jouw manier van redeneren raar. Maar goed, ik ga hier niet op in.
[...]
Retrostar, waarom post je dit? Ga je er van uit dat TO overgewicht heeft? Komt dat door de opmerking over zware botstructuur?
Waarom vul je dit in? Doe je mee aan de trend dun-dunner-dunst is mooi-mooier-mooist?
Besef jij je dat jouw beeldvorming ongenuanceerd ventileren iemand geheel kan doen laten twijfelen aan zichzelf? Met vele gevolgen vandien?
Omdat het van belang is voor de geloofwaardigheid. En geloofwaardigheid is belangrijk voor het kind. Ik ga niet alles herhalen of persoonlijke ervaringen vertellen.
Ik vind jouw manier van redeneren raar. Maar goed, ik ga hier niet op in.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
