Werk & Studie alle pijlers

Hoe doen jullie dat?

02-02-2016 16:07 76 berichten
Ik werk nu sinds bijna 2 jaar full time. Het eerste jaar werkte ik 45-50 uur per week en studeerde ik er nog naast en toen was ik gewoon uitgeput en vooral ook opgelucht als ik daarnaast ook nog sporten, huishouden en de belangrijkste sociale verplichtingen had weten te volbrengen.



Dit jaar echter, werk ik 'nog maar' 40 uur, alleen veel tijd met/voor vrienden vind/maak ik niet. Velen zijn inmiddels ook afgestudeerd en werken dus ook 40+uur, wonen tegenwoordig ver weg, hebben ook (net als ik) een partner.

Ik heb vandaag met een vriendin afgesproken voor over 2.5 maand omdat het anders niet uitkwam



En daardoor vraag ik me af: hoe doen jullie dat, zorgen dat je je vrienden blijft zien? 's Avonds lukt vaak niet omdat iedereen moe is na werk/vergaderingen heeft/weer vroeg op moet/sportafspraken heeft (en dan geen sportschool, dat zou je nog samen kunnen doen, maar ik doe bijvoorbeeld aan paardrijden, vriendin hockeyt, etc., dus je kunt niet zomaar met elkaar mee), in het weekend is men druk met familieafspraken, huis, weekendjes weg, etc.

Is dit het lot van de yup? Word je vrienden met je collega's?



Hoe houden jullie je sociale leven een beetje op gang?
Alle reacties Link kopieren
De oude vriendschappen met voormalige studiegenoten zijn verwaterd. We hebben, naast banen, gezin en hobby's, gewoonweg geen tijd om elkaar te ontmoeten. Daarentegen heb ik ontzettend veel nieuwe vriendschappen opgedaan waarmee geregeld wat ondernomen wordt. Spelletjesavonden, feestje, concert, samen sporten.
Alle reacties Link kopieren
quote:roze-bank schreef op 02 februari 2016 @ 16:34:

1 tot 2x per week een sociaal iets vind ik best veel Ik ook! En het is nu eenmaal moeilijker om af te spreken met vrienden die verder weg wonen. Merk zelf ook dat ik deze vrienden minder zie en dit sneller verwatert.
Alle reacties Link kopieren
Stoppen met plannen en rondrennen. Ik weiger om afspraken te maken voor over twee maanden dan weet je toch niet of je er dan specifiek zin in hebt. In het begin zag ik vrienden hierdoor een stuk minder, maar nu merk ik dat ze sneller bellen met heb je vanavond of morgen wat te doen en heel vaak lukt het dan prima om af te spreken en andersom trouwens ook. Ik houd van het impulsieve, vind het heerlijk als er niets in de agenda staat voor volgend weekend, maar we opeens bij vrienden een avondje gaan eten.
Alle reacties Link kopieren
quote:lux. schreef op 02 februari 2016 @ 16:41:

[...]





Misschien is dat het dan. Ik vind dat nl. echt weinig Vroegâh zag ik mijn vrienden 3-4x per week en dan man's vrienden ook nog wel een keertje in de week ofzo. Studeerde gewoon lekker met vriendinnen en mijn zusje, deden ook dezelfde studie. Vorig jaar werkte ik nog in het ziekenhuis waar we gestudeerd hebben en dan zag ik ze nog wel vaker dan even tussendoor om koffie te drinken, maar nu heb ik echt moeite om een gaatje te vinden met mensen.Maar als je 1-2x iets doet met vrienden, daarnaast nog sporten en tijd met je vriend/man, dan heb je toch ook een goed gevulde agenda?
Hoeveel vrienden en vriendinnen zou je meerdere keren per maand willen zien dan? Het is logisch dat je niet meer dan een stuk of vijf vriendinnen meerdere keren per maand kunt zien. Ook al zouden ze allemaal dichtbij wonen.



In de overgang van studeren naar werken veranderen vriendschappen, en dat verandert ook weer als er ergens kinderen komen (want die zijn nog meer prioriteit). Ik heb afgelopen weekend een saunadagje gedaan met vriendinnen die ik 2x per jaar zie. Omdat we vreselijk ver uit elkaar wonen. Maar dat maakt zo'n dag niet minder gezellig. De vriendschap is wel anders, minder intens, dan toen we studeerden, maar dat geeft niet. Ik heb weer andere vrienden en vriendinnen gekregen die dichterbij wonen en/of waar ik mijn hobby mee deel en die ik dus vaker zie.
quote:chentolove schreef op 02 februari 2016 @ 16:46:

[...]





Maar als je 1-2x iets doet met vrienden, daarnaast nog sporten en tijd met je vriend/man, dan heb je toch ook een goed gevulde agenda? Vind ik ook. Loop jezelf niet voorbij he!
Alle reacties Link kopieren
quote:pinkyandthebrain schreef op 02 februari 2016 @ 16:13:

Vooral niet te moeiljk doen dat je moe bent na je werk. Ik spreek gewoon regelmatig af doordeweeks, je gaat er niet dood aan om een nacht wat minder te slapen. Ook zien wij onze vrienden sowieso elk weekend omdat ik dat belangrijker vind dan het huishouden en de boodschappen. Natuurlijk doen we beide wel maar niet verplicht op een bepaalde dag. Ik zie mijn vriendinnen hierdoor wekelijks omdat de meesten er relaxt in staan.Nou, met minder slaap voor de klas staan was voor mij toch wel zo'n hel, dat ik dat echt niet meer doe. In het weekend doe ik het huishouden niet, maar ik zie ook mijn vrienden niet elk weekend. Ik ben zelf best relaxed wat dat betreft hoor.
Alle reacties Link kopieren
Ik zie mijn vrienden altijd alleen op verjaardagen en met carnaval. Dat is dan zo'n tien keer per jaar. 1x per jaar gaan we met de vriendinnenclub uit eten. Eén vriendin zie ik iedere week, omdat we samen sporten.

En soms komt iemand aanwaaien, op ziekenbezoek of gewoon even bijkletsen. Voor mij is dit prima. Ik hoef de meeste van mijn vrienden echt niet iedere week te zien.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb nooit 40 uur gewerkt, nooit begrepen waarom mensen dat willen. Dus sowieso altijd een dag vrij in de week. Dan maar wat minder te besteden. Je raakt er in ieder geval niet uitgeput door. Verder zijn mijn werktijden redelijk flexibel, waardoor ik soms 's ochtends wat later begin; prima voor als ik de avond ervoor iets leuks ga doen. Verder heb ik mijn werk praktisch om de hoek, dus bijna geen reistijd.



Ik zou erg ongelukkig worden als werk zoveel ruimte in mijn week zou innemen. Begrijp me niet verkeerd, ik vind m'n werk hartstikke leuk, maar er is meer en daar wil ik energie voor hebben.
Als je twee keer turbo zegt, vlieg ik in brand!
Alle reacties Link kopieren
Ik ben intussen dus wel vrienden geworden met collega's. Plan de borrel ook echt in, vind dat gewoon een nuttig iets dat ik dat voor mezelf verplicht mag stellen. Nu loop ik wat minder (lees niet) hard, maar dat zag ik toch echt ook als tijd met vrienden.



Mijn vrienden van vroeger spreek ik echt maar eens in de heel veel maanden.
Nou meerdere keren per maand nee, dat lijkt me niet realistisch. Maar eens in de paar maanden vind ik wel erg weinig. Dat dat met de drie die naar België vertrokken zijn is gebeurd, ja natuurlijk, die wonen heel ver weg.

Overigens heb ik altijd al vriendinnen gehad die ik maar een paar keer per jaar zag en dat dat prima was, en ik heb ook niet het idee dat mijn vriendschappen makkelijk verwateren.



Misschien mis ik gewoon vooral dat je wel even bij elkaar aan kwam waaien tussendoor, gewoon spontaan. Ik zou bijvoorbeeld ook veel liever met mijn vriendinnen werken dan met mijn collega's zoals met studeren vroeger. Maar ja dat kan natuurlijk niet
Alle reacties Link kopieren
Oja, en gelukkig geen grote en ook geen veeleisende familie, dus weinig verplichtingen in dat opzicht.



In weekenden spreek ik maximaal twee dingen af (bijvoorbeeld vrijdagavond borrelen, zondagmiddag lunchen). Meer wil ik niet, dan ben je namelijk alleen maar van hot naar haar aan het rennen, met al je afspraken. Bovendien wil ik tijd met de man doorbrengen, samen, niet altijd maar met anderen.



Sporten 2x in de week, 1x in de avond en 1x op mijn vrije dag. Niet in het weekend, dan is het tijd voor niks hoeven en zien wat er komt.
Als je twee keer turbo zegt, vlieg ik in brand!
Ik heb geen vrienden en doe bijna niks in huis, zodat ik veel kan sporten en werken.
Wb volle agenda: aan volle agenda geen gebrek, haha!



Maar de afspraken zijn zo lastig in te plannen en als je ze inplant vaak kort omdat er gewoon niet zoveel tijd meer is. Ik zou inderdaad graag minder dan 40 uur werken, dus dat wil ik ook wel gaan doen op een gegeven moment, maar overdag is toch niemand vrij, dus zie niet hoe dat mijn sociale leven een boost gaat geven
quote:Mieshka schreef op 02 februari 2016 @ 17:02:

Ik heb geen vrienden en doe bijna niks in huis, zodat ik veel kan sporten en werken.
Alle reacties Link kopieren
Heel herkenbaar inderdaad.

Ik los het ook zoveel mogelijk op door etentjes uit het werk te plannen zodat niet alles in het weekend hoeft. Dan vind ik het zo nu en dan ook wel prettig om even samen met mijn man te zijn.

Ik merk ook dat de 'verre' (qua afstand) vriendschappen in de loop der jaren toch een beetje aan het verwateren zijn. En daar heb ik me bij neergelegd. Ik vind het inmiddels prima als het mij of ons maar een paar keer per jaar in het weekend lukt om naar de andere kant van het land te gaan. Het is niet anders. Zo langzaamaan lost het zichzelf een beetje op. Wat nieuwe vriendschappen dichtbij huis en de vriendschappen op afstand nemen een beetje af.
Ik zie mijn vriendinnen zeker 1x in de twee weken, maar vaak wel ieder weekend. Allemaal een fulltime baan (40+ uur in de week) We hebben de weekenden vaak vrij en partners die in het weekend zo hun sporten, werk en wedstrijden hebben, waardoor het afspreken over het algemeen prima gaat. De ene keer in de stad, de andere keer bij iemand thuis. We wonen op een half uurtje rijden van elkaar af en dat werkt goed. Vaak combineer ik een afspraak met mijn vriendinnen met een bezoekje aan mijn ouders of oma. Man voetbalt in het weekend en wanneer hij op pad is zoek ik familie en vriendinnen op. Scheelt wel dat ik 'maar' 3 vriendinnen heb, die ook allemaal vriendin van elkaar zijn. Een zgn vriendinnengroepje zonder gezeur en gezeik. De ene keer wel met z'n allen, het volgende moment niet. Afhankelijk van de agenda's.

Maar verder dus geen vriendinnen die over heel NL wonen, enkel deze drie.



Door de weeks spreken we eigenlijk nooit af ivm andere bezigheden. Heel af en toe eten we met elkaar als het weekend bijvoorbeeld niet kan, maar dat komt maar zelden voor.
Da's idd handig, Chant, als je als vriendinnengroep kunt afspreken.
Ja dat scheelt inderdaad. Ik begrijp best dat het een heel gepuzzel is om met afzonderlijke vrienden af te spreken, zeker met een fulltimebaan en andere verplichtingen.
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar, ik vond de overgang van studeren naar werken ook heftig wat dat betreft. Ook omdat ik naar een andere stad verhuisde. Voor mij was het gedeeltelijk accepteren dat sommige vriendschappen verwateren als je minder tijd te besteden hebt, gedeeltelijk accepteren dat je minder tijd hebt voor je vriendschappen en gedeeltelijk zorgen voor leuke nieuwe contacten die beter te combineren zijn.



Ik ben dus naar een andere stad verhuisd. Daardoor zie ik mijn "groepje" nog 1 keer per kwartaal gezamenlijk. Kinderen, onregelmatig werken en sporten maken het erg moeilijk om te plannen. Gelukkig zijn 3 vrienden ook naar mijn stad verhuisd, dus die zie ik nog steeds, maar vaker dan 1 keer in de maand is lastig. Met een vriendin van vroeger (voor het studeren) heb ik nog één keer in de maand echt contact (telefoon of bezoek), verder appen we. De vriendin die in het buitenland woont zie ik nog 2 keer per jaar. Ik ga daar een keer heen, ze komt langs als ze hier is.



Ik heb op mijn werk leuke collega's dus ik heb elke week wel een semi sociale lunch met iemand van buiten mijn afdeling (met wie ik de andere dagen lunch) en ik doe een teamsport en dat zijn ook hartstikke leuke mensen die ik veel zie.



Maar met 36 uur + werken, sporten (zie ik qua teamsport ook als sociaal), vrienden familie en de broodnodige rust is dit al best wel een vol programma al met al. Mijn agenda is vaak inderdaad weken van te voren vol. Maar ik geniet vooral van de contacten die ik wel heb en dat mijn leven nog steeds zo leuk en lekker vol is.
Hier maar 1 goeie vriendin en we zijn héél blij als het ons 1 maal per 6 weken lukt om af te spreken om bij te praten.

In de zomer soms een keer meer.



Ook een eind uit elkaar, beiden afhankelijk van openbaar vervoer dat 's avonds niet laat rijdt en andere uren werkend.

Ik werk 3 dagen, maar beste vriendin haar enige vrije dag is op een dag dat ik werk.

Om de afstand te overbruggen spreken we meestal ergens tussenin af.

Bij elkaar thuis is gewoon zowat onmogelijk. Dan raak ik of zij niet thuis (en blijven slapen als je om 7 uur moet beginnen werken en zij dus bijvoorbeeld van hieruit om half 6 zou moeten vertrekken is niet echt een optie).



Wacht bovendien maar tot er kinderen bijkomen.

Dan wordt het helemaal hels om geregeld - buiten verjaardagsfeesten - af te spreken .
Alle reacties Link kopieren
Als mensen verhuizen, op verschillende dagen sporten, een relatie en een intensieve baan hebben is het nou eenmaal niet meer zo dat je samen heel veel tijd door kan brengen. Ik herken het wel van vlak na mijn studie. Tijdens het studeren zie je elkaar makkelijker overdag doordeweek, en fiets je s avonds even langs. Nu wonen mijn vrienden niet meer op fietsafstand en hebben de meesten een gezin en/of sport. Ik zie ze niet meer elke week, soms ook niet eens per maand, maar de vriendschap blijft. Het is altijd fijn en vertrouwd om elkaar weer te zien en te mijmeren naar die tijd dat we nog student waren en zoveel vrijheid hadden en hoe we ons die luxe niet zo goed beseften destijds.
We gon' boogie oogie oggi, jiggle, wiggle and dance. Like the roof on fire.
quote:Chantilly21_1 schreef op 02 februari 2016 @ 17:12:

Ja dat scheelt inderdaad. Ik begrijp best dat het een heel gepuzzel is om met afzonderlijke vrienden af te spreken, zeker met een fulltimebaan en andere verplichtingen.En heb ze juist nu best nodig met die MM enzo, dat ik wel wat gezelligheid en afleiding kan gebruiken en dan werken die agenda's zo tegen ironisch genoeg zie ik mijn vriendin in Brussel ongeveer net zo vaak als mijn Amsterdamse vriendinnen
Alle reacties Link kopieren
quote:lux. schreef op 02 februari 2016 @ 16:55:

Nou meerdere keren per maand nee, dat lijkt me niet realistisch. Maar eens in de paar maanden vind ik wel erg weinig. Dat dat met de drie die naar België vertrokken zijn is gebeurd, ja natuurlijk, die wonen heel ver weg.

Overigens heb ik altijd al vriendinnen gehad die ik maar een paar keer per jaar zag en dat dat prima was, en ik heb ook niet het idee dat mijn vriendschappen makkelijk verwateren.



Misschien mis ik gewoon vooral dat je wel even bij elkaar aan kwam waaien tussendoor, gewoon spontaan. Ik zou bijvoorbeeld ook veel liever met mijn vriendinnen werken dan met mijn collega's zoals met studeren vroeger. Maar ja dat kan natuurlijk niet



Ik herken je 'probleem' heel erg hoor Lux! Vriendschappen veranderen nou eenmaal, doordat levensstijlen/weekritmes veranderen bij een nieuwe fase in je leven (van studie naar werk, van studentenhuis naar alleen wonen, van alleen wonen naar samenwonen, kinderen...). Als dan je 'ritme' (werk, reistijd, sporten, etc.) afwijkt van die van je vriendinnen en er ook nog eens een aantal verhuizingen plaatsvinden, is dat best lastig. Ik denk dat de oplossing deels zit in accepteren dat het zo loopt. En je zou dit explicieter kunnen bespreken met je vriendinnen, zodat je bijvoorbeeld - zoals ik hier lees dat andere forumsters doen - afspreekt dat je elkaar bijv. 1x per maand ziet, maar dan wel een hele dag(deel) voor elkaar vrij maakt (ipv alleen even een uurtje ergens koffie drinken). Maar daarmee gaat het spontane er wel mee af. Dat vind ik persoonlijk wel heel jammer.



Mijn vrienden vormen niet één groep en zijn allemaal vrij ondernemend, wat betekent dat er geregeld baanwisselingen en verhuizingen (ook naar het buitenland) plaatsvinden. Ik denk dat het veel makkelijker is als je een vriendengroep hebt waarvan iedereen van 9 tot 5 werkt en op fietsafstand van elkaar woont. Maar van de andere kant is er vast een reden dat wij dat juist niet hebben en dit onze vrienden zijn
Maar het hoort erbij dus.. En 't wordt alleen maar erger dus

Maar raak je er dan aan gewend? Na 2 jaar ben ik er nog niet aan gewend namelijk

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven