Werk & Studie alle pijlers

Sneu wel

26-02-2016 08:54 506 berichten
De casus: een meneer bij een klant heeft een goed betaalde baan. Veel denkwerk, belangrijke rol. Het bedrijf zit in de problemen als hij vertrekt. Zijn werk kan niet over genomen worden zonder overdracht. Niemand is ontevreden, ook zijn werkgever niet. Hooguit wat ongerust over die afhankelijkheid, maar ja, het is nu eenmaal echt ingewikkeld wat hij doet.



En nu gaan we zijn werk volledig automatiseren. Noch hij, noch zijn werkgever weten dat. We gaan het gewoon doen, en dan pas vertellen. We zijn er 100% zeker van dat niemand gelooft dat het kan, maar ook dat onze oplossing wordt overgenomen als we die werkend demonstreren.



Goed voor ons. Goed voor het bedrijf. Sneu voor deze man.



Wat zouden jullie doen?
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 10:06:

[...]



Paar honderd man. En als ze door hun hoeven zakken heeft dat een negatieve impact op een hele sector in de regio



Dan zou wat mij betreft de keuze makkelijk gemaakt zijn.

Al heb je ook nog de keuze om het gewoon niet te doen. Lastig.
quote:Marana_ schreef op 26 februari 2016 @ 11:21:

Dank voor het openen van dit topic JollyJ, ik vind het zeer interessant om te lezen hoe iedereen reageert. Ik ben wel enorm mensen in hokjes aan het plaatsen merk ik, maar ik verbaas me af en toe echt over de reacties. graag gedaan. Ik moet erkennen dat ik verwacht had dat er reacties zouden komen zoals ze gekomen zijn. Maar ik vind alle reacties wel boeiend eigenlijk. Een deel bevestigt mijn gedachtes over de casus, een deel geeft me nieuwe inzichten, en een deel geeft vooral inzicht in de persoon van degene die reageert. Alledrie boeiend, vind ik.
quote:Doreia schreef op 26 februari 2016 @ 11:26:

[...]



Op elk moment kan deze werknemer de boel saboteren. Wat denk je dat hij dan gaat doen als het programma wordt geïnstalleerd? Die meldt zich dan ziek. Acuut. Overspannen oid. Betaald thuis zitten. Bekijk het maar werkgever, dat je me zo aan de kant hebt gezet. Mag jij ervoor opdraaien. Dus ja, ik snap wel dat het lastig wordt, maar dat is op elk moment in dit traject. Waarom mag Jolly daar dan voor opdraaien?

Ook met werknemers die zich ziek melden om een dergelijke reden kun je om de tafel gaan zitten om te werken aan een oplossing als omscholing, andere functie, afkoopregeling.
Ik snap je dilemma wel. En het spreekt ook voor je dat je erover denkt vind ik.



Als werkgever zijnde zou ik op zijn minst ongerust zijn dat een bepaald proces van 1 persoon afhangt. Wat eerder al is gezegd 'wat als die man wat overkomt...!'

Wat dat betreft zou ik wel blij zijn als een toeleverancier, met wie ik al zaken doe, een oplossing biedt voor iets waarvan ik denk dat er geen oplossing mogelijk is.

Wel zou ik graag van te voren ingelicht worden zodat ik kan bepalen hoe ik met de beste man om kan gaan en wat ik hem elders kan bieden in de organisatie.
quote:Brnzv schreef op 26 februari 2016 @ 11:27:

[...]





Maar geen antwoord op de vraag ..Klopt. Voor de casus is dat antwoord niet relevant. Voor je nieuwsgierigheid ongetwijfeld wel
Ik heb het meeste gelezen, en hier zijn mijn twee centen.



Ik vind dat je de "opdrachtgever" beter bij deze kwestie kunt betrekken. Het probleem van de opdrachtgever is meermaals aangekaart, en jullie zien nu mogelijkheden om dit voor hen op te lossen. Doe dit niet achter hun rug om, want daarmee verlies je juist je geloofwaardigheid als partner in zaken.



Bovendien biedt dat ook de gelegenheid om met hen de menselijke en ethische kant bespreken en hen deel maken van de oplossing voor de werknemer. Misschien hebben ze intern ander werk dat ze de man kunnen bieden, en zo nodig kunnen ze hem dan in de ontwikkeltijd van de oplossing zelfs opleiden voor iets anders.



Werknemers die hun eigen baan creëren zijn erg waardevol voor een organisatie, dus een goed uitgedacht plan om de man te kunnen behouden lijkt mij voor de werkgever veel waardevoller dan een confrontatie met zijn plotselinge overbodigheid. Als partner van de werkgever kun juist jij prima uitleggen waarom ze de man zouden moeten behouden, en dus kun je vanuit die positie er ook voor kiezen om een lans voor hem breken in plaats van aan zijn stoelpoten te zagen. Misschien heb je zelf ook wel ideeën over hoe deze man binnen deze organisatie in een andere functie nog beter tot zijn recht zou kunnen komen?



En in een ideale wereld wordt de man zelf dan in een zo vroeg mogelijk stadium ook bij de plannen en uitwerking daarvan betrokken, zodat hij zelf deel wordt van de oplossing en daaraan mee kan werken, zonder dat hij zich in zijn positie bedreigd hoeft te voelen (of liever nog; terwijl hij toewerkt naar een mooiere positie).
Alle reacties Link kopieren
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 11:30:

[...]



Klopt. Voor de casus is dat antwoord niet relevant. Voor je nieuwsgierigheid ongetwijfeld wel



Voor de casus ook.

Het lijkt er op dat je bij alle informatie kan die nodig is de oplossing te bouwen. Zonder medeweten van de klant.

Commercieel niks mee, of het ethisch is, vraag ik me nog af.
Ik neem alleen verantwoording voor wat ik zeg, niet voor hoe jij het interpreteert
quote:zand-korrel schreef op 26 februari 2016 @ 11:29:

Ik snap je dilemma wel. En het spreekt ook voor je dat je erover denkt vind ik.



Als werkgever zijnde zou ik op zijn minst ongerust zijn dat een bepaald proces van 1 persoon afhangt. Wat eerder al is gezegd 'wat als die man wat overkomt...!'

Wat dat betreft zou ik wel blij zijn als een toeleverancier, met wie ik al zaken doe, een oplossing biedt voor iets waarvan ik denk dat er geen oplossing mogelijk is.

Wel zou ik graag van te voren ingelicht worden zodat ik kan bepalen hoe ik met de beste man om kan gaan en wat ik hem elders kan bieden in de organisatie.De werkgever is inderdaad ongerust. Heel ongerust. Tegelijk moet ik vaststellen dat hij er niets aan doet op dit moment.
quote:-NummerZoveel- schreef op 26 februari 2016 @ 11:31:

Ik heb het meeste gelezen, en hier zijn mijn twee centen.



Ik vind dat je de "opdrachtgever" beter bij deze kwestie kunt betrekken. Het probleem van de opdrachtgever is meermaals aangekaart, en jullie zien nu mogelijkheden om dit voor hen op te lossen. Doe dit niet achter hun rug om, want daarmee verlies je juist je geloofwaardigheid als partner in zaken.



Bovendien biedt dat ook de gelegenheid om met hen de menselijke en ethische kant bespreken en hen deel maken van de oplossing voor de werknemer. Misschien hebben ze intern ander werk dat ze de man kunnen bieden, en zo nodig kunnen ze hem dan in de ontwikkeltijd van de oplossing zelfs opleiden voor iets anders.



Werknemers die hun eigen baan creëren zijn erg waardevol voor een organisatie, dus een goed uitgedacht plan om de man te kunnen behouden lijkt mij voor de werkgever veel waardevoller dan een confrontatie met zijn plotselinge overbodigheid. Als partner van de werkgever kun juist jij prima uitleggen waarom ze de man zouden moeten behouden, en dus kun je vanuit die positie er ook voor kiezen om een lans voor hem breken in plaats van aan zijn stoelpoten te zagen. Misschien heb je zelf ook wel ideeën over hoe deze man binnen deze organisatie in een andere functie nog beter tot zijn recht zou kunnen komen?



En in een ideale wereld wordt de man zelf dan in een zo vroeg mogelijk stadium ook bij de plannen en uitwerking daarvan betrokken, zodat hij zelf deel wordt van de oplossing en daaraan mee kan werken, zonder dat hij zich in zijn positie bedreigd hoeft te voelen (of liever nog; terwijl hij toewerkt naar een mooiere positie).

Voor die geloofwaardigheid ben ik in deze casus niet zo bang, maar zeker iets om mee te wegen.



Je idee om met de werkgever te praten, niet zozeer over ons idee, als wel over de gevolgen er van, vind ik wel een heel goed idee. Kan ik wat mee.
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 11:31:

[...]



De werkgever is inderdaad ongerust. Heel ongerust. Tegelijk moet ik vaststellen dat hij er niets aan doet op dit moment.Kan dat zijn omdat hij geen idee heeft wat hij er aan kan doen? Of heb je hem al wel gezegd dat het wel op te lossen is?
quote:zand-korrel schreef op 26 februari 2016 @ 11:34:

[...]





Kan dat zijn omdat hij geen idee heeft wat hij er aan kan doen? Of heb je hem al wel gezegd dat het wel op te lossen is?Er is een simpele oplossing: zorg dat een tweede persoon leert wat de eerste kan. Die oplossing is niet goedkoop, en kent allerlei haken en ogen, maar het kan wel. Toch doen ze dat niet. Ik weet niet goed waarom niet.
quote:Marana_ schreef op 26 februari 2016 @ 11:28:

[...]

Waarom mag Jolly daar dan voor opdraaien?

Ook met werknemers die zich ziek melden om een dergelijke reden kun je om de tafel gaan zitten om te werken aan een oplossing als omscholing, andere functie, afkoopregeling.Nee, niet Jolly, werkgever. Ik had het tussen aanhalingstekens moeten zetten, dan was het duidelijker geweest.
Alle reacties Link kopieren
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 11:36:

[...]



Er is een simpele oplossing: zorg dat een tweede persoon leert wat de eerste kan. Die oplossing is niet goedkoop, en kent allerlei haken en ogen, maar het kan wel. Toch doen ze dat niet. Ik weet niet goed waarom niet.Ik wel
Oh dear, how sad, never mind.
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 11:36:

[...]



Er is een simpele oplossing: zorg dat een tweede persoon leert wat de eerste kan. Die oplossing is niet goedkoop, en kent allerlei haken en ogen, maar het kan wel. Toch doen ze dat niet. Ik weet niet goed waarom niet.



Klopt. Zo een simpele oplossing had ik niet eens bij stilgestaan ;)

Dat zou inderdaad het eerste zijn wat ik zou doen.



Verwacht de werkgever misschien ook een hoop problemen bij de werknemer als hij dat zou doen? Want dan kan ik me indenken dat hij er huiverig voor is.

'stel je voor dat hij zich ziek meld' Alleen als je zo gaat denken als werkgever dan zit je verkeerd lijkt me.



Ik denk ook dat het niet verkeerd is als je met je klant gaat praten. Over de gevolgen enz!
Alle reacties Link kopieren
Je vraagt "wat zouden jullie doen?" in deze casus.

Met deze vraag kan je van tevoren bedenken dat er een berg mensen zich concentreren op de gevolgen voor die "arme man".

Dat lijkt mij niet de reden van jouw vraag.



Wat is voor jou de achtergrond van je vraag? Naar welke input ben je werkelijk op zoek?
Ik neem alleen verantwoording voor wat ik zeg, niet voor hoe jij het interpreteert
Ik zou niet zomaar hieraan beginnen, ik vind dat je wel de toestemming van de klant moet hebben. Het gaat namelijk om iets wat op maat wordt gemaakt voor zijn bedrijf.

Je kunt toch overeenkomen dat als het "mislukt", dus als zij er niets aan hebben zij ook niets hoeven te betalen? En als het wel lukt zij wel betalen?

Achter een klant zijn rug om dergelijke dingen ontwikkelen zou je nog weleens deze klant kunnen kosten.
Ik waag me niet aan een verklaring waarbij ik motieven voor anderen moet invullen (dit topic laat zien wat voor grove lompheid je krijgt als mensen dat wel doen), dus ik weet het echt niet en durf er ook niet over te speculeren.



Met de insteek die Nummerzoveel aangaf kan ik me wel een vorm voorstellen waarbij we met de werkgever kunnen praten zonder de nadelen van te vroeg aankondigen wat we aan het doen zijn.
quote:Brnzv schreef op 26 februari 2016 @ 11:45:

Je vraagt "wat zouden jullie doen?" in deze casus.

Met deze vraag kan je van tevoren bedenken dat er een berg mensen zich concentreren op de gevolgen voor die "arme man".

Dat lijkt mij niet de reden van jouw vraag.



Wat is voor jou de achtergrond van je vraag? Naar welke input ben je werkelijk op zoek?

De gevolgen dan die "arme man" zijn precies waarom ik mijn vraag stel.



Wat lijkt jou de reden van mij vraag, anders dan wat ik daarover al gezegd heb?
Alle reacties Link kopieren
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 09:28:

[...]



Was de man een klootzak zou ik het misschien geen dilemma vinden. Nee, ik heb er serieus moeite mee dit te zien gebeuren

Ik heb gemerkt, dat ik bij klootzakken het traject vooraf (dus waar jij nu zit) minder erg vindt, maar uiteindelijk altijd medelijden krijg als het moment van 'slecht nieuws' daar is.



Puur zakelijk zie ik geen enkele reden, waarom jullie dit niet door zouden zetten. Overleg met werkgever van deze meneer is wel netjes. Want dat willen zij sociaal netjes, maar ook juridisch netjes af kunnen handelen.

En ja, het is volkomen Kut voor deze man, maar voor iedereen geldt, dat je wel verantwoordelijk blijft voor je eigen ontwikkeling. Als hij jaren heeft zitten 'slapen', was dat ook vrij naief
Daarnaast vraag ik me af of je wel zo goed op de hoogte bent van wat het systeem allemaal zou moeten kunnen.

Bij ons is er bijna een jaar geleden een nieuw systeem ingevoerd, die beloofde dat we het met 1 fte minder af zouden moeten kunnen. Helaas is het systeem nog steeds niet zover dat het überhaupt de basis al goed bevat en omvat, laat staan dat het nog van allerlei extra's kan.
quote:theamuts schreef op 26 februari 2016 @ 11:46:

Ik zou niet zomaar hieraan beginnen, ik vind dat je wel de toestemming van de klant moet hebben. Het gaat namelijk om iets wat op maat wordt gemaakt voor zijn bedrijf.

Je kunt toch overeenkomen dat als het "mislukt", dus als zij er niets aan hebben zij ook niets hoeven te betalen? En als het wel lukt zij wel betalen?

Achter een klant zijn rug om dergelijke dingen ontwikkelen zou je nog weleens deze klant kunnen kosten.

Waarom zou ik toestemming van een klant nodig hebben?



Als jij boodschappen doet bij de Jumbo, en Jumbo bedenkt dat ze voortaan een ander merk pindakaas gaan voeren, omdat ze denken dat hun klanten daar blij mee zijn, moeten ze jou dan om toestemming vragen?
Alle reacties Link kopieren
quote:Marana_ schreef op 26 februari 2016 @ 10:01:

[...]



Nee maar bij die presentatie weet die werknemer al hoever het is wat betreft zijn baan.dat vind ik dan niet netjes, dat hij in een presentatie met collega's moet horen wat het plan is, en dat iedereen snapt dat het zijn baan kost.
quote:lilalinda schreef op 26 februari 2016 @ 11:48:

[...]



Ik heb gemerkt, dat ik bij klootzakken het traject vooraf (dus waar jij nu zit) minder erg vindt, maar uiteindelijk altijd medelijden krijg als het moment van 'slecht nieuws' daar is.



Puur zakelijk zie ik geen enkele reden, waarom jullie dit niet door zouden zetten. Overleg met werkgever van deze meneer is wel netjes. Want dat willen zij sociaal netjes, maar ook juridisch netjes af kunnen handelen.

En ja, het is volkomen Kut voor deze man, maar voor iedereen geldt, dat je wel verantwoordelijk blijft voor je eigen ontwikkeling. Als hij jaren heeft zitten 'slapen', was dat ook vrij naief

Ik heb, lastig genoeg soms, een groot vermogen tot medelijden. Ik kan janken om het dode konijn van de buurjongen. Dus ja, dat herken ik wel.



Ik denk niet dat deze man meer heeft zitten slapen dan talloze andere 40-plussers die ik ken, die heel loyaal hard werken voor hun werkgever, maar zich totaal niet lijken te realiseren hoe kwetsbaar ze zijn.
quote:theamuts schreef op 26 februari 2016 @ 11:48:

Daarnaast vraag ik me af of je wel zo goed op de hoogte bent van wat het systeem allemaal zou moeten kunnen.

Bij ons is er bijna een jaar geleden een nieuw systeem ingevoerd, die beloofde dat we het met 1 fte minder af zouden moeten kunnen. Helaas is het systeem nog steeds niet zover dat het überhaupt de basis al goed bevat en omvat, laat staan dat het nog van allerlei extra's kan.Dat mag jij je natuurlijk afvragen. Voor de casus is dat totaal irrelevant.
quote:lilalinda schreef op 26 februari 2016 @ 11:49:

[...]



dat vind ik dan niet netjes, dat hij in een presentatie met collega's moet horen wat het plan is, en dat iedereen snapt dat het zijn baan kost.dat zou ik ronduit onbeschoft vinden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven