Gezondheid
alle pijlers
beenmergpunctie
vrijdag 1 april 2016 om 21:43
Komende week moet ik een beenmergpunctie ondergaan en volgens de hematoloog was dat beter te doen met een roesje. Nou is het wat lastig, omdat ik dan niet alleen naar huis mag rijden. Zonder roesje (ik neem aan Dormicum? mag dat wel, maar arts reageerde wat verbaasd. Ik ga er vanuit dat het pijnlijk is, maar dat het ook wel te doen is. Heeft er iemand ervaring hiermee?
maandag 4 april 2016 om 08:57
Maritte, als je toch niet zelf zou willen rijden en je liever niet aan iemand vraagt om vrijaf te nemen, zou je bvb met het openbaar vervoer heen kunnen gaan, en afspreken dat iemand je komt halen na het werk.
Je wacht dan gewoon in het ziekenhuis tot die komt.
Dat maakt het wel een lange dag voor je, maar het is mss een optie?
Je wacht dan gewoon in het ziekenhuis tot die komt.
Dat maakt het wel een lange dag voor je, maar het is mss een optie?
maandag 4 april 2016 om 14:35
Nog even laten weten hoe het gegaan is. Na alle verhalen hier en de verbazing van de arts en de verpleegkundige dat ik graag zonder slaapmiddel wilde, ging ik toch wel met een lichte spanning de onderzoekskamer in. Daar hoorde ik dat er toch ook een botbiopsie werd gedaan. De arts was nog niet aanwezig, maar een arts-assistent wilde het ook wel doen. Jonge meid, en ze heeft het geweldig gedaan, want ik heb niets gevoeld.
Ik kreeg twee verdovingen en alleen het opzuigen van het beenmerg (dat wat langer duurde omdat ze een dunne naald gebruikte) voelde ik als een soort trekkend gevoel in mijn been, maar niet echt pijnlijk. Biopsie heb ik niets van gevoeld.
Arts en verpleegkundige waren helemaal vol lof omdat ik zo "dapper" was en dat voelde wat ongemakkelijk omdat ik dus ook echt geen pijn gevoeld heb en daar waren ze ook heel verbaasd over. Het is vanmorgen gebeurd en ik heb ook nu nog geen napijn gelukkig, met het autorijden ook niets gevoeld.
En nu 3 weken wachten op de uitslag, waarover ik een stuk zenuwachtiger ben dan over het onderzoek zelf.
Ik kreeg twee verdovingen en alleen het opzuigen van het beenmerg (dat wat langer duurde omdat ze een dunne naald gebruikte) voelde ik als een soort trekkend gevoel in mijn been, maar niet echt pijnlijk. Biopsie heb ik niets van gevoeld.
Arts en verpleegkundige waren helemaal vol lof omdat ik zo "dapper" was en dat voelde wat ongemakkelijk omdat ik dus ook echt geen pijn gevoeld heb en daar waren ze ook heel verbaasd over. Het is vanmorgen gebeurd en ik heb ook nu nog geen napijn gelukkig, met het autorijden ook niets gevoeld.
En nu 3 weken wachten op de uitslag, waarover ik een stuk zenuwachtiger ben dan over het onderzoek zelf.
