Seks
alle pijlers
Vrouw in onderdanige rol
vrijdag 7 november 2008 om 09:16
Hoe je het wendt of keert en hoe de vrouwenemancipatie zijn werk gedaan mocht hebben, feit blijft dat de man de meerdere is over de vrouw. Doorgaans zorgen vrouwen voor het eten. Doorgaans nemen vrouwen, naast een part-time baantje de zorg voor de kinderen op zich, Doorgaans zit de vrouw naast de chaufeurende partner in de auto en zo zijn er wel meer voorbeelden aan te dragen.
Ook op de sexpijler kom je dat soortgedrag tegen.
Mannen willen graag bij vrouwen in hun gezicht spuiten en de dames vragen zich op het forum vertwijfeld af of dat gewoon is, en niet te vernederend.
Mannen doen graag anale sex. Pijn of niet, de vrouwen vragen op het forum hoe ze de wens van hun partner het beste kunnen bevredigen.
Mannen rammen hun lid het liefst bij vrouwen diep in de keel vanwege het speciale gevoel. De vrouwen hier geven tips om te voorkomen dat ze overgevend het spel moeten beeindigen.
Als ik deze pijler als maatstaf neem, is de geemancipeerde vrouw met een kaarsje in het donker te zoeken.
Ook op de sexpijler kom je dat soortgedrag tegen.
Mannen willen graag bij vrouwen in hun gezicht spuiten en de dames vragen zich op het forum vertwijfeld af of dat gewoon is, en niet te vernederend.
Mannen doen graag anale sex. Pijn of niet, de vrouwen vragen op het forum hoe ze de wens van hun partner het beste kunnen bevredigen.
Mannen rammen hun lid het liefst bij vrouwen diep in de keel vanwege het speciale gevoel. De vrouwen hier geven tips om te voorkomen dat ze overgevend het spel moeten beeindigen.
Als ik deze pijler als maatstaf neem, is de geemancipeerde vrouw met een kaarsje in het donker te zoeken.
vrijdag 7 november 2008 om 10:19
quote:Eowynn_ schreef op 07 november 2008 @ 09:57:
Het enige vlak waar ze nu nog vrouwen kunnen onderdrukken is op seksueel vlak. En ondertussen doen vrouwen daar leuk aan mee, kijk maar naar de gemiddelde pornofilm. En het ergste is dat vrouwen dan roepen 'nee, maar dat wil ik zélf, ik ben heel geil en vrij en stóut enzo...' :puke:
Het ergste is?....
Wat is dat nu weer voor onzin... Uitzondering daargelaten (zoals die van dat anale toppic) Bij de meeste vrouwen is het toch weldegelijk zo dat ze het lekker willen vinden, anders gebeurt het gewoon niet.
Het is maar net hoe je er tegen aan kijkt;
Ik werk ook parttime en neem de meeste zorg/huishouden op me.
Niet omdat ik in een "ondergeschikte rol" wil zitten of omdat mijn man er geen zin in heeft. Maar omdat het mijn keus is! En als er dan mensen zijn die vinden dat ik daarmee een clichebeeld vasthoud dat niet ten goede komt van de emancipatie, soit!
Ja ik vind het lekker om (anaal) genomen te worden en ja als ik daar zin ik heb neem ik die paal tot aan het huigje.
Dat is altijd nog "op gelijke voet/hoogte, in samenspraak" met mijn man.
Het gaat niet om kleine persoonlijke keuzes wat betreft emancipatie, dat gaat om maatschappelijke gelijk trekking.
En ja, daar zitten nog steeds haken en ogen...(functie/salaris verhouding bij man en vrouw bijv.
Het enige vlak waar ze nu nog vrouwen kunnen onderdrukken is op seksueel vlak. En ondertussen doen vrouwen daar leuk aan mee, kijk maar naar de gemiddelde pornofilm. En het ergste is dat vrouwen dan roepen 'nee, maar dat wil ik zélf, ik ben heel geil en vrij en stóut enzo...' :puke:
Het ergste is?....
Wat is dat nu weer voor onzin... Uitzondering daargelaten (zoals die van dat anale toppic) Bij de meeste vrouwen is het toch weldegelijk zo dat ze het lekker willen vinden, anders gebeurt het gewoon niet.
Het is maar net hoe je er tegen aan kijkt;
Ik werk ook parttime en neem de meeste zorg/huishouden op me.
Niet omdat ik in een "ondergeschikte rol" wil zitten of omdat mijn man er geen zin in heeft. Maar omdat het mijn keus is! En als er dan mensen zijn die vinden dat ik daarmee een clichebeeld vasthoud dat niet ten goede komt van de emancipatie, soit!
Ja ik vind het lekker om (anaal) genomen te worden en ja als ik daar zin ik heb neem ik die paal tot aan het huigje.
Dat is altijd nog "op gelijke voet/hoogte, in samenspraak" met mijn man.
Het gaat niet om kleine persoonlijke keuzes wat betreft emancipatie, dat gaat om maatschappelijke gelijk trekking.
En ja, daar zitten nog steeds haken en ogen...(functie/salaris verhouding bij man en vrouw bijv.
vrijdag 7 november 2008 om 10:21
quote:alinevere schreef op 07 november 2008 @ 10:17:
Heel mooi geschreven, Julus! Hoe denk jij dan over trouwen? Ik vind dat moeilijk omdat je dan moet beloven dat je tot de dood bij elkaar blijft maar dat kan ik eigenlijk niet beloven.mag ik ook? inderdaad, dat kan je ook eigenlijk niet. ik zou het dus ook noooooooit doen....ook al omdat je je dan onderwerpt aan de maatschappelijke norm
Heel mooi geschreven, Julus! Hoe denk jij dan over trouwen? Ik vind dat moeilijk omdat je dan moet beloven dat je tot de dood bij elkaar blijft maar dat kan ik eigenlijk niet beloven.mag ik ook? inderdaad, dat kan je ook eigenlijk niet. ik zou het dus ook noooooooit doen....ook al omdat je je dan onderwerpt aan de maatschappelijke norm
vrijdag 7 november 2008 om 10:21
Courtney, nou ben jij het dus wel met me eens, maar heel veel vrouwen vinden het niet meer dan normaal om die alimentatie aan te nemen. Maar als je erover nadenkt is het toch krom?
Man en vrouw gaan uit elkaar (niks nieuws, kan gebeuren, het werkt gewoon niet tussen die twee). Vervolgens mag die man kromliggen, een groot deel van zijn inkomen afstaan, is daardoor niet in staat om een nieuw leven op te bouwen, moet gewoon hard voor zijn centen werken. Waarom zou de de vrouw dat niet kunnen doen? Waar zit het verschil? In geval van kinderen; die heb je samen gewild. Dus los je het samen op, en zul je allebei moeten werken voor dat onderhoud van de kids.
Bovendien weten we allemaal, waar twee vechten, twee schuld. Maar iets te vaak wordt de man finaal met de grond gelijk gemaakt als een relatie eindigt, terwijl je daar toch echt samen debet aan was. Ik vind het een ouderwets principe dat de vrouw dan kan teren op zijn geld, terwijl ze toch allebei verder willen met hun leven.
Ik betaal elk kwartaal de helft kinderbijslag aan ex, waar hij gewoon recht op heeft. We delen de kosten, verdienen ongeveer evenveel. Heb altijd alimentatie geweigerd, ik zie niet in waarom hij dat aan mij moet betalen. Net zoals ik het ook niet aan hem zou betalen. Maar strikt genomen..zou dat dus ook moeten.
Man en vrouw gaan uit elkaar (niks nieuws, kan gebeuren, het werkt gewoon niet tussen die twee). Vervolgens mag die man kromliggen, een groot deel van zijn inkomen afstaan, is daardoor niet in staat om een nieuw leven op te bouwen, moet gewoon hard voor zijn centen werken. Waarom zou de de vrouw dat niet kunnen doen? Waar zit het verschil? In geval van kinderen; die heb je samen gewild. Dus los je het samen op, en zul je allebei moeten werken voor dat onderhoud van de kids.
Bovendien weten we allemaal, waar twee vechten, twee schuld. Maar iets te vaak wordt de man finaal met de grond gelijk gemaakt als een relatie eindigt, terwijl je daar toch echt samen debet aan was. Ik vind het een ouderwets principe dat de vrouw dan kan teren op zijn geld, terwijl ze toch allebei verder willen met hun leven.
Ik betaal elk kwartaal de helft kinderbijslag aan ex, waar hij gewoon recht op heeft. We delen de kosten, verdienen ongeveer evenveel. Heb altijd alimentatie geweigerd, ik zie niet in waarom hij dat aan mij moet betalen. Net zoals ik het ook niet aan hem zou betalen. Maar strikt genomen..zou dat dus ook moeten.
vrijdag 7 november 2008 om 10:22
quote:willem1959 schreef op 07 november 2008 @ 09:16:
Hoe je het wendt of keert en hoe de vrouwenemancipatie zijn werk gedaan mocht hebben, feit blijft dat de man de meerdere is over de vrouw. goeie grap, de man voelt zich de meerdere, that's it.
Doorgaans zorgen vrouwen voor het eten. Doorgaans nemen vrouwen, naast een part-time baantje de zorg voor de kinderen op zich, Doorgaans zit de vrouw naast de chaufeurende partner in de auto en zo zijn er wel meer voorbeelden aan te dragen. Gelukkig gebruik je het woord doorgaans, en echt goeie voorbeelden vind ik het niet Ook op de sexpijler kom je dat soortgedrag tegen.
Mannen willen graag bij vrouwen in hun gezicht spuiten er zijn genoeg vrouwen die dit erg opwindend vinden en de dames vragen zich op het forum vertwijfeld af of dat gewoon is, en niet te vernederend.
Mannen doen graag anale sex. Pijn of niet, de vrouwen vragen op het forum hoe ze de wens van hun partner het beste kunnen bevredigen.
Mannen rammen hun lid het liefst bij vrouwen diep in de keel vanwege het speciale gevoel. De vrouwen hier geven tips om te voorkomen dat ze overgevend het spel moeten beeindigen. Mannen vragen zich hier ook af hoe ze een vrouw het beste/lekkerste kunnen bevredigen, mij maak je niet wijs dat het geven van een goeie befpartij aan het vrouwelijk schoon o zo comfortabel is En dan over sommige standjes maar te zwijgen, wij laten de mannen soms hard werken voor ons genot
Als ik deze pijler als maatstaf neem, is de geemancipeerde vrouw met een kaarsje in het donker te zoeken.
Hoe je het wendt of keert en hoe de vrouwenemancipatie zijn werk gedaan mocht hebben, feit blijft dat de man de meerdere is over de vrouw. goeie grap, de man voelt zich de meerdere, that's it.
Doorgaans zorgen vrouwen voor het eten. Doorgaans nemen vrouwen, naast een part-time baantje de zorg voor de kinderen op zich, Doorgaans zit de vrouw naast de chaufeurende partner in de auto en zo zijn er wel meer voorbeelden aan te dragen. Gelukkig gebruik je het woord doorgaans, en echt goeie voorbeelden vind ik het niet Ook op de sexpijler kom je dat soortgedrag tegen.
Mannen willen graag bij vrouwen in hun gezicht spuiten er zijn genoeg vrouwen die dit erg opwindend vinden en de dames vragen zich op het forum vertwijfeld af of dat gewoon is, en niet te vernederend.
Mannen doen graag anale sex. Pijn of niet, de vrouwen vragen op het forum hoe ze de wens van hun partner het beste kunnen bevredigen.
Mannen rammen hun lid het liefst bij vrouwen diep in de keel vanwege het speciale gevoel. De vrouwen hier geven tips om te voorkomen dat ze overgevend het spel moeten beeindigen. Mannen vragen zich hier ook af hoe ze een vrouw het beste/lekkerste kunnen bevredigen, mij maak je niet wijs dat het geven van een goeie befpartij aan het vrouwelijk schoon o zo comfortabel is En dan over sommige standjes maar te zwijgen, wij laten de mannen soms hard werken voor ons genot
Als ik deze pijler als maatstaf neem, is de geemancipeerde vrouw met een kaarsje in het donker te zoeken.
vrijdag 7 november 2008 om 10:22
Ik ben dus ook jarenlang zo'n vrouw geweest die parttime werkte en voor de kinderen zorgde (heb er overigens wel enorm van genoten).
Ben inmiddels gescheiden en heb er bewust voor gekozen dat ik geen alimentatie wil ontvangen, niet voor mezelf én niet voor mijn kinderen. Ik ben gaan studeren, meer werken, andere baan inmiddels. Ik heb wel gebruik gemaakt van huurtoeslag, waar ik recht op had (overigens had ik ook recht op alimentatie, maar dat terzijde). Beetje irritant is het wel, dat je, elke keer als je weer wat meer verdient, je dat weer inlevert op je toeslagen en dus contant niks meer overhoudt, maarrr...
...het voelt gewoon zó enorm goed, echt súper, als je volledig zelfstandig bent en volledig onafhankelijk van ex of allerlei toeslagen of van welke man dan ook. Damn, dat voelt goed. Ik denk dat je, als je gaat scheiden, je energie in jezelf moet steken en in je carriére (als je dat niet allang had gedaan tenminste), in plaats van in alimentatie-toestanden. Trouwens, ook als je niet gaat scheiden of helemaal niet getrouwd bent lijkt het me gezond als je in staat bent voor jezelf te zorgen (dat geef ik mijn dochters in ieder geval mee).
Dusss, eigenlijk ben ik het in zoverre met TO eens dat veel vrouwen nog steeds afhankelijk zijn van mannen (ik was er ook zo één). Maar je hebt in de meeste gevallen toch ook zéker een eigen keus. Zó jammer dat zoveel vrouwen niet kiezen voor hun eigen zelfstandigheid en onafhankelijkheid.
Maar dat 'feit' dat de man daardoor de meerdere is over de vrouw (aldus TO), schiet me wel heel erg in het verkeerde keelgat.
Ben inmiddels gescheiden en heb er bewust voor gekozen dat ik geen alimentatie wil ontvangen, niet voor mezelf én niet voor mijn kinderen. Ik ben gaan studeren, meer werken, andere baan inmiddels. Ik heb wel gebruik gemaakt van huurtoeslag, waar ik recht op had (overigens had ik ook recht op alimentatie, maar dat terzijde). Beetje irritant is het wel, dat je, elke keer als je weer wat meer verdient, je dat weer inlevert op je toeslagen en dus contant niks meer overhoudt, maarrr...
...het voelt gewoon zó enorm goed, echt súper, als je volledig zelfstandig bent en volledig onafhankelijk van ex of allerlei toeslagen of van welke man dan ook. Damn, dat voelt goed. Ik denk dat je, als je gaat scheiden, je energie in jezelf moet steken en in je carriére (als je dat niet allang had gedaan tenminste), in plaats van in alimentatie-toestanden. Trouwens, ook als je niet gaat scheiden of helemaal niet getrouwd bent lijkt het me gezond als je in staat bent voor jezelf te zorgen (dat geef ik mijn dochters in ieder geval mee).
Dusss, eigenlijk ben ik het in zoverre met TO eens dat veel vrouwen nog steeds afhankelijk zijn van mannen (ik was er ook zo één). Maar je hebt in de meeste gevallen toch ook zéker een eigen keus. Zó jammer dat zoveel vrouwen niet kiezen voor hun eigen zelfstandigheid en onafhankelijkheid.
Maar dat 'feit' dat de man daardoor de meerdere is over de vrouw (aldus TO), schiet me wel heel erg in het verkeerde keelgat.
vrijdag 7 november 2008 om 10:24
[quote]lonki schreef op 07 november 2008 @ 10:19:
[...]Ik werk ook parttime en neem de meeste zorg/huishouden op me.
Niet omdat ik in een "ondergeschikte rol" wil zitten of omdat mijn man er geen zin in heeft. Maar omdat het mijn keus is! En als er dan mensen zijn die vinden dat ik daarmee een clichebeeld vasthoud dat niet ten goede komt van de emancipatie, soit!
Mijn vraag hierbij is "hoe ga je het oplossen als jullie gaan scheiden, ga je dan leven van de alimentatie van je man?"
[...]Ik werk ook parttime en neem de meeste zorg/huishouden op me.
Niet omdat ik in een "ondergeschikte rol" wil zitten of omdat mijn man er geen zin in heeft. Maar omdat het mijn keus is! En als er dan mensen zijn die vinden dat ik daarmee een clichebeeld vasthoud dat niet ten goede komt van de emancipatie, soit!
Mijn vraag hierbij is "hoe ga je het oplossen als jullie gaan scheiden, ga je dan leven van de alimentatie van je man?"
vrijdag 7 november 2008 om 10:28
Sarah, dit forum is mi een afspiegeling van de maatschappij.
Dat geeft toch een mooi beeld van hoe de gemiddelde vrouw denkt over allerlei onderwerpen.
En dan zie je toch vaak de standaard rollenpatronen terugkomen. En bijna altijd eindigt het hetzelfde; man en vrouw gaan uit elkaar, vrouw komt in de bijstand, ex is een klootzak die zoveel mogelijk geld moet betalen zodat zij een redelijk inkomen heeft.
Omdat ze vaak niet of parttime heeft gewerkt, heeft ze nu een probleem. Maar dat is idd eigen keuze geweest, hoe minder slim dat ook is. Op dat moment lijkt het logisch, of zelfs best makkelijk. Alleen snij je jezelf als vrouw gigantisch in de vingers, daar moet je gewoon bij stil staan.
Trouwen; tja, ook ik heb dat mooie plaatje in mijn hoofd, maar ben ook zeer realistisch. Er verandert niks, je relatie blijft zoals hij was. Zelfde geldt voor kinderen; het wordt er alleen maar moeilijker van. Ik zeg altijd; ik geloof niet in voor eeuwig. Ik leef in het hier en nu, en zolang ik daar gelukkig mee ben, is het goed. Maar ik ga niet aan iemand beloven dat ik voor altijd bij hem zal blijven, omdat ik dat niet kan.
En iemand die dat aan mij belooft, geloof ik niet. Het is altijd een moment opname. Toch wil ik wel graag die bevestiging, die zekerheid. Dat is heel dubbel. Maar om mezelf in te dekken, doe ik er dus alles aan om onafhankelijk te blijven.
Dat geeft toch een mooi beeld van hoe de gemiddelde vrouw denkt over allerlei onderwerpen.
En dan zie je toch vaak de standaard rollenpatronen terugkomen. En bijna altijd eindigt het hetzelfde; man en vrouw gaan uit elkaar, vrouw komt in de bijstand, ex is een klootzak die zoveel mogelijk geld moet betalen zodat zij een redelijk inkomen heeft.
Omdat ze vaak niet of parttime heeft gewerkt, heeft ze nu een probleem. Maar dat is idd eigen keuze geweest, hoe minder slim dat ook is. Op dat moment lijkt het logisch, of zelfs best makkelijk. Alleen snij je jezelf als vrouw gigantisch in de vingers, daar moet je gewoon bij stil staan.
Trouwen; tja, ook ik heb dat mooie plaatje in mijn hoofd, maar ben ook zeer realistisch. Er verandert niks, je relatie blijft zoals hij was. Zelfde geldt voor kinderen; het wordt er alleen maar moeilijker van. Ik zeg altijd; ik geloof niet in voor eeuwig. Ik leef in het hier en nu, en zolang ik daar gelukkig mee ben, is het goed. Maar ik ga niet aan iemand beloven dat ik voor altijd bij hem zal blijven, omdat ik dat niet kan.
En iemand die dat aan mij belooft, geloof ik niet. Het is altijd een moment opname. Toch wil ik wel graag die bevestiging, die zekerheid. Dat is heel dubbel. Maar om mezelf in te dekken, doe ik er dus alles aan om onafhankelijk te blijven.
vrijdag 7 november 2008 om 10:32
De levenskeuzes zijn in elk geval 'n stuk makkelijker zonder kinderwens. Dan blijf je tenminste de tijd hebben om fulltime te werken, jezelf te ontplooien en je eigen schaapjes op het droge te krijgen.
Overigens verbaast het mij dan weer dat er ook bewust kinderloze stellen zijn waarvan de vrouw een dag minder gaat werken. Natuurlijk kan ze bij 'n scheiding vaak probleemloos meer uren gaan draaien, maar het is toch ook weer 'n stap terug wat onafhankelijkheid betreft.
Overigens verbaast het mij dan weer dat er ook bewust kinderloze stellen zijn waarvan de vrouw een dag minder gaat werken. Natuurlijk kan ze bij 'n scheiding vaak probleemloos meer uren gaan draaien, maar het is toch ook weer 'n stap terug wat onafhankelijkheid betreft.
vrijdag 7 november 2008 om 10:33
quote:alinevere schreef op 07 november 2008 @ 10:24:
[quote]lonki schreef op 07 november 2008 @ 10:19:
[...]Ik werk ook parttime en neem de meeste zorg/huishouden op me.
Niet omdat ik in een "ondergeschikte rol" wil zitten of omdat mijn man er geen zin in heeft. Maar omdat het mijn keus is! En als er dan mensen zijn die vinden dat ik daarmee een clichebeeld vasthoud dat niet ten goede komt van de emancipatie, soit!
Mijn vraag hierbij is "hoe ga je het oplossen als jullie gaan scheiden, ga je dan leven van de alimentatie van je man?"
Nee was ik niet van plan...om te scheiden:-)
En nee, ook niet om financieel afhankelijk te zijn van hem, mocht het ooit wel zover komen.
Alimentatie voor onze zoon(school e.d) zou ik aannemen, maar een bijdrage voor mezelf vind ik totale onzin.
Ik vind het sowieso erg dat er zo'n bijdrage bestaat!
Als een vrouw in staat is om full-time te werken, vind ik dat ze dat ook moet doen, na een scheiding. Een kostenbijdrage voor school/opvang voor eventuele kinderen, prima, maar niet voor jezelf!
[quote]lonki schreef op 07 november 2008 @ 10:19:
[...]Ik werk ook parttime en neem de meeste zorg/huishouden op me.
Niet omdat ik in een "ondergeschikte rol" wil zitten of omdat mijn man er geen zin in heeft. Maar omdat het mijn keus is! En als er dan mensen zijn die vinden dat ik daarmee een clichebeeld vasthoud dat niet ten goede komt van de emancipatie, soit!
Mijn vraag hierbij is "hoe ga je het oplossen als jullie gaan scheiden, ga je dan leven van de alimentatie van je man?"
Nee was ik niet van plan...om te scheiden:-)
En nee, ook niet om financieel afhankelijk te zijn van hem, mocht het ooit wel zover komen.
Alimentatie voor onze zoon(school e.d) zou ik aannemen, maar een bijdrage voor mezelf vind ik totale onzin.
Ik vind het sowieso erg dat er zo'n bijdrage bestaat!
Als een vrouw in staat is om full-time te werken, vind ik dat ze dat ook moet doen, na een scheiding. Een kostenbijdrage voor school/opvang voor eventuele kinderen, prima, maar niet voor jezelf!
vrijdag 7 november 2008 om 10:34
Lonki, het gaat er niet om wat een ander ervan vindt, maar het gaat erom hoe jij er uiteindelijk uit zult komen, mocht het misgaan. Je hebt altijd een keuze, dat klopt. Maar wees je ervan bewust dat een situatie kan veranderen en dat jij ellende voor kunt zijn, door er nu al op te anticiperen.
Alice, mooi! Buiten het feit dat je gewoon goed voor jezelf moet zorgen, voelt het inderdaad ook enorm goed, als je jezelf kunt bedruipen. Je word alleen geboren, gaat alleen dood, en je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen leven.
Eigenlijk zie ik het zo; als je ervoor kiest om parttime of niet te werken, dan geef je de verantwoordelijk voor je eigen leven uit handen. In handen van iemand, van wie je niet weet of die er over een jaar nog is. Of die echt wel zulke goede bedoelingen met je heeft. Je wilt dat geloven en misschien is het ook zo op dat moment, maar voor hoelang?
Daar kun je niet van op aan. Mannen werken fulltime, daardoor hebben ze genoeg inkomen. Als het misgaat kun je het de man niet verwijten dat jij zo weinig hebt. Maar in feite doet zon man toch niks verkeerd, hij zorgt gewoon voor zichzelf. Net zoals ieder ander voor zichzelf moet zorgen.
Alice, mooi! Buiten het feit dat je gewoon goed voor jezelf moet zorgen, voelt het inderdaad ook enorm goed, als je jezelf kunt bedruipen. Je word alleen geboren, gaat alleen dood, en je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen leven.
Eigenlijk zie ik het zo; als je ervoor kiest om parttime of niet te werken, dan geef je de verantwoordelijk voor je eigen leven uit handen. In handen van iemand, van wie je niet weet of die er over een jaar nog is. Of die echt wel zulke goede bedoelingen met je heeft. Je wilt dat geloven en misschien is het ook zo op dat moment, maar voor hoelang?
Daar kun je niet van op aan. Mannen werken fulltime, daardoor hebben ze genoeg inkomen. Als het misgaat kun je het de man niet verwijten dat jij zo weinig hebt. Maar in feite doet zon man toch niks verkeerd, hij zorgt gewoon voor zichzelf. Net zoals ieder ander voor zichzelf moet zorgen.
vrijdag 7 november 2008 om 10:38
Lonki, dat lijkt me een prima instelling. En nee..natuurlijk wil jij niet scheiden. Dat wil niemand denk ik. Maar toch gebeurt het heel vaak, en in de meeste gevallen is het niet de keuze van de vrouw. Maar je bent niet elkaars bezit, het is nog altijd op vrijwillige basis dat je samen bent. Dus als je uit elkaar gaat, moet je in feite zo de draad weer kunnen oppakken, anders doe je iets niet goed. Je doet jezelf dan tekort. En waarom zou je dat willen? Veel mannen willen dat niet, minder werken of helemaal niet. En gelijk hebben ze. Of allebei, of allebei niet, zolang het maar gelijkwaardig is.
vrijdag 7 november 2008 om 10:40
Mannelijke helft van een pastgetrouwd stel tegen zijn werderhelft..."Trek jij mijn broek eens aan"
Zij; waarom? Die pas ik toch helemaal niet!
Hij; Nee, precies! dus onthoudt wie hier de broek aan heeft.
Zij; Trek jij mijn slipje eens aan.
Hij; Waarom? daar kom ik toch helemaal niet in!?
Zij; Nee, en als je houding niet veranderd zal dat ook niet gebeuren!
Vrouwen hebben altijd het laatste woord!
Zij; waarom? Die pas ik toch helemaal niet!
Hij; Nee, precies! dus onthoudt wie hier de broek aan heeft.
Zij; Trek jij mijn slipje eens aan.
Hij; Waarom? daar kom ik toch helemaal niet in!?
Zij; Nee, en als je houding niet veranderd zal dat ook niet gebeuren!
Vrouwen hebben altijd het laatste woord!
vrijdag 7 november 2008 om 10:41
Eowyn, het is prettig als je er allebei precies hetzelfde over denkt. Maar helaas weet je nooit wat er in de toekomst gaat gebeuren. Het is en blijft een momentopname. Je wilt verder samen, bent verliefd, houdt van elkaar, en dus wil je niks liever dan voor altijd samen zijn. Maar zo loopt het uiteindelijk vaak niet. Dat is gewoon de realiteit. Je kunt toch ook elkaar beloven dat je voor nu de beste intenties hebt, daar altijd je best voor zal doen?
vrijdag 7 november 2008 om 10:44
quote:Julus schreef op 07 november 2008 @ 10:38:
Dus als je uit elkaar gaat, moet je in feite zo de draad weer kunnen oppakken, anders doe je iets niet goed. Je doet jezelf dan tekort. En waarom zou je dat willen? Veel mannen willen dat niet, minder werken of helemaal niet. En gelijk hebben ze. Of allebei, of allebei niet, zolang het maar gelijkwaardig is.
Julus, ik heb het inderdaad nodig om een soort vluchtplan te hebben. Ik denk er over om mij in te schrijven bij een woningbouwvereniging voor het geval dat mijn relatie eindigt. Wat denk jij daar van?
Eigenlijk is het hebben van gescheiden ouders nog niet eens zo gek. Ik heb gezien hoe het mis kan gaan voor mijn moeder en ik wil dat voor mijzelf voorkomen.
Dus als je uit elkaar gaat, moet je in feite zo de draad weer kunnen oppakken, anders doe je iets niet goed. Je doet jezelf dan tekort. En waarom zou je dat willen? Veel mannen willen dat niet, minder werken of helemaal niet. En gelijk hebben ze. Of allebei, of allebei niet, zolang het maar gelijkwaardig is.
Julus, ik heb het inderdaad nodig om een soort vluchtplan te hebben. Ik denk er over om mij in te schrijven bij een woningbouwvereniging voor het geval dat mijn relatie eindigt. Wat denk jij daar van?
Eigenlijk is het hebben van gescheiden ouders nog niet eens zo gek. Ik heb gezien hoe het mis kan gaan voor mijn moeder en ik wil dat voor mijzelf voorkomen.
vrijdag 7 november 2008 om 10:44
ben het ook helemaal eens met Willem hoewel het generaliserend gesteld is.
wat wel in de vrouw gebakken lijkt te zijn ( op het forum en dagelijkse leven) is dat de vrouw bestaat om de man te behagen.
veel vrouwen zijn zo onzeker waar ik soms ook stapelgek van word. vind hij me zo wel nog leuk als ik dit doe dat doe zal ik dit aantrekken zal die cursus doen ja of nee wat zal hij ervan vinden blabla. terwijl mannen meestal gewoon het liefste willen dat een vrouw zichzelf is. uitzonderingen daargelaten de mannen die vrouwen graag vertellen hoe ze eten, wat ze aantrekken, welke vrienden ze mag hebben bestaan ook maar die stop ik in het hokje geestelijk gestoord.
op wat kortstondige affaires na ben ik nu 8 jaar alleen met mijn 4 kinderen die ik zelf onderhoud met mijn parttime-baan. kinderalimentatie ontvang ik niet omdat mijn ex onderdanig is aan zijn nieuwe vrouw. en zij weer aan hem omdat ze zijn geld nodig heeft.
meer werken kan ik (nog) niet omdat het wel wenselijk is dat mijn kinderen een van hun ouders regelmatig ziet en door hun verzorgd wordt. aangezien mijn ex in zijn onderdanigheid naar zijn vrouw onze kinderen niet evenredig kan opvangen en ik het asociaal vind om ze alleen te laten heb ik voor een parttime-baan gekozen.
nu kan je zeggen, dan ben je onderdanig naar je ex ik zie het zo ik neem mijn verantwoording als ik het ook niet doe wat voor voorbeeld geef ik mijn kinderen dan.
vooral als er kinderen zijn zal er toch ergens of iemand moet ingeleverd worden/inleveren. bij vrouwen is dta verantwoordelijkheidsgevoel sowieso wat meer aangelegd in de hersens dan bij mannen. dus zijn we rond.
Willem ik ken meer vrouwen die zo leven daar is niks onderdanigs aan. dat is het heft in handen nemen en onafhankelijk zijn.
wat betreft de sex ik moet toegeven dat mannen het ontzettend fijn vinden als de vrouw zich als een slaafse pornoster zich onderwerpt dat vinden ze zeer opwindend en dat kan ik me vanuit de man ook wel voorstellen.
vrouwen weten dit en willen graag aan die verwachting voldoen zodat hij bij haar blijft.
maar goed ook dit is persoonlijk en ik wil ook niet gaan generaliseren.
zelf heb ik geen behoefte aan dat mijn gezicht word ondergespoten en mijn anus volgepompt word . ook dit is persoonlijk natuurlijk, ieder zijn ding.
vaak heb ik van allerlei verzoeken en smeekbedes gehad van anaal tot plas en wurgsex. maar wat ik niet wil, gebeurd niet en wat ik wel wil maak ik duidelijk.
wat wel in de vrouw gebakken lijkt te zijn ( op het forum en dagelijkse leven) is dat de vrouw bestaat om de man te behagen.
veel vrouwen zijn zo onzeker waar ik soms ook stapelgek van word. vind hij me zo wel nog leuk als ik dit doe dat doe zal ik dit aantrekken zal die cursus doen ja of nee wat zal hij ervan vinden blabla. terwijl mannen meestal gewoon het liefste willen dat een vrouw zichzelf is. uitzonderingen daargelaten de mannen die vrouwen graag vertellen hoe ze eten, wat ze aantrekken, welke vrienden ze mag hebben bestaan ook maar die stop ik in het hokje geestelijk gestoord.
op wat kortstondige affaires na ben ik nu 8 jaar alleen met mijn 4 kinderen die ik zelf onderhoud met mijn parttime-baan. kinderalimentatie ontvang ik niet omdat mijn ex onderdanig is aan zijn nieuwe vrouw. en zij weer aan hem omdat ze zijn geld nodig heeft.
meer werken kan ik (nog) niet omdat het wel wenselijk is dat mijn kinderen een van hun ouders regelmatig ziet en door hun verzorgd wordt. aangezien mijn ex in zijn onderdanigheid naar zijn vrouw onze kinderen niet evenredig kan opvangen en ik het asociaal vind om ze alleen te laten heb ik voor een parttime-baan gekozen.
nu kan je zeggen, dan ben je onderdanig naar je ex ik zie het zo ik neem mijn verantwoording als ik het ook niet doe wat voor voorbeeld geef ik mijn kinderen dan.
vooral als er kinderen zijn zal er toch ergens of iemand moet ingeleverd worden/inleveren. bij vrouwen is dta verantwoordelijkheidsgevoel sowieso wat meer aangelegd in de hersens dan bij mannen. dus zijn we rond.
Willem ik ken meer vrouwen die zo leven daar is niks onderdanigs aan. dat is het heft in handen nemen en onafhankelijk zijn.
wat betreft de sex ik moet toegeven dat mannen het ontzettend fijn vinden als de vrouw zich als een slaafse pornoster zich onderwerpt dat vinden ze zeer opwindend en dat kan ik me vanuit de man ook wel voorstellen.
vrouwen weten dit en willen graag aan die verwachting voldoen zodat hij bij haar blijft.
maar goed ook dit is persoonlijk en ik wil ook niet gaan generaliseren.
zelf heb ik geen behoefte aan dat mijn gezicht word ondergespoten en mijn anus volgepompt word . ook dit is persoonlijk natuurlijk, ieder zijn ding.
vaak heb ik van allerlei verzoeken en smeekbedes gehad van anaal tot plas en wurgsex. maar wat ik niet wil, gebeurd niet en wat ik wel wil maak ik duidelijk.
vrijdag 7 november 2008 om 10:44
vrijdag 7 november 2008 om 10:53
Nee, het hoeft ook niet perse fulltime. Het gaat in feite ook niet over het aantal uren, maar wel over het inkomen wat je met je baan kunt binnenhalen. En het hangt er ook vanaf, wat je lasten zijn en hoe hoog je levensstandaard is. Als je wilt scheiden, moet je dat kunnen doen, zonder te worden belemmerd door zaken als geld. Hoeveel vrouwen blijven te lang in een slecht huwelijk omdat ze niet de middelen hebben om weg te gaan? Als je je eigen inkomen zou hebben, zou je dus kunnen gaan wanneer je wilt. Geen ideale situatie, je moet immers opnieuw beginnen. Maar je heoft dan niet in een slechte situatie te blijven hangen. Met geld koop je vrijheid.
Geld=vrijheid. In alle opzichten.
Geld=vrijheid. In alle opzichten.
vrijdag 7 november 2008 om 10:55
Aline, lijkt me een goed plan, dat zouden er meer moeten doen.
Ik heb het destijds op een andere manier opgelost; ik ging via zon bemiddelingsbureau huren. Niks groots, want hier is alles heel duur, maar wel helemaal voor mezelf. En ik kon weg toen ik dat had besloten. En misschien heb je tegen die tijd wel overwaarde op het huis, en dat deel zou hij jou moeten betalen.
Ik heb het destijds op een andere manier opgelost; ik ging via zon bemiddelingsbureau huren. Niks groots, want hier is alles heel duur, maar wel helemaal voor mezelf. En ik kon weg toen ik dat had besloten. En misschien heb je tegen die tijd wel overwaarde op het huis, en dat deel zou hij jou moeten betalen.
vrijdag 7 november 2008 om 10:57
Volgens mij houden veel mannen van dominante vrouwen, in bed. Dat geeft ze het gevoel in trek te zijn, dat ze gewild zijn.
Grote klacht is toch dat de vrouw zo weinig initiatief neemt?
Voor een man is er niks aan als de vrouw er niet echt van geniet, en andersom net zo. Je wilt elkaar plezieren, waarom ben je anders bij elkaar? Als je daar geen zin meer in hebt, zou ik me afvragen waarom je nog samen bent.
Grote klacht is toch dat de vrouw zo weinig initiatief neemt?
Voor een man is er niks aan als de vrouw er niet echt van geniet, en andersom net zo. Je wilt elkaar plezieren, waarom ben je anders bij elkaar? Als je daar geen zin meer in hebt, zou ik me afvragen waarom je nog samen bent.
vrijdag 7 november 2008 om 10:57
[quote]lonki schreef op 07 november 2008 @ 10:44:
Ik denk dat het toch anders is als je als vrouw geen helemaal geen eigen inkomen hebt, dan is het best moeilijk idd om op stel en sprong je eigen boontjes te doppen, na een scheiding.
Maar ik vind ook niet dat dat alleen maar kan als je een full-time baan hebt.[/quote]
Als je een full time baan hebt dan maakt dat het in ieder geval wel makkelijker omdat je, je eigen inkomen hebt waar je dan mee aan de slag kunt gaan. Geld is macht komt er ineens bij mij op. Je kunt dan je eigen huisje zoeken in ieder geval. Kortom voor jezelf zorgen want daar gaat het om.
Ik denk dat het toch anders is als je als vrouw geen helemaal geen eigen inkomen hebt, dan is het best moeilijk idd om op stel en sprong je eigen boontjes te doppen, na een scheiding.
Maar ik vind ook niet dat dat alleen maar kan als je een full-time baan hebt.[/quote]
Als je een full time baan hebt dan maakt dat het in ieder geval wel makkelijker omdat je, je eigen inkomen hebt waar je dan mee aan de slag kunt gaan. Geld is macht komt er ineens bij mij op. Je kunt dan je eigen huisje zoeken in ieder geval. Kortom voor jezelf zorgen want daar gaat het om.
vrijdag 7 november 2008 om 11:09
Je kan er lang en breed over praten, je plaatst jezelf pas in een onderdanige positie als je hem zelf onderdanig vind.
En over het feit dat je zoveel mogelijk zelfstandig moet zijn in een huwelijk, want o jee , het zal je toch gebeuren.
Ik leef zo niet, als het fout gaat , gaat het fout en is het sowieso fout, ik zou nooit in een huwelijk blijven hangen omdat ik me niet kan bedruipen zoals ik gewend ben, want als je weg wil dan neem je genoegen met een blokhut en daar kom je wel weer uit,
ik ga toch niet mijn hele leven leven met het idee dat het fout kan gaan.
deze discussie is al een eerder geweest, toen moest ik het ook afleggen als een domme vrouw,( nou ben je dat heel snel op een forum dus ala) misschien ligt het ook aan je achtergrond , mijn ouders zijn van de week 57 jaar getrouwd, en een voorbeeld aan hen nemen lijkt me beter dan aan de rommelmakers die ik verder in de maatschappij zie, ik spiegel mij liever daar niet aan en leef gelukkig en met het idee dat het voor altijd is en hou geen rekening met scheidingen.
ga er dan ook zeker niet meer voor werken dan ik nu doe.
met een scheet en een zucht ben je oud, liever genieten van hoe het nu is en ik denk mede daardoor dat het leuker is en beter loopt.
wantrouwen en angst is je slechtste raadgever.
noem me dom, maar ik voel me heel gelukkig en veilig.
en het voelt helemaal niet als onderdanig, meer als een goed geolied team.
Als je zo moet leven dan moet ik dus straks ook niet gaan emigreren, want jee , het zal toch eens fout gaan tussen ons, dan zit je daar in the middel of nowhere.
duh.
En over het feit dat je zoveel mogelijk zelfstandig moet zijn in een huwelijk, want o jee , het zal je toch gebeuren.
Ik leef zo niet, als het fout gaat , gaat het fout en is het sowieso fout, ik zou nooit in een huwelijk blijven hangen omdat ik me niet kan bedruipen zoals ik gewend ben, want als je weg wil dan neem je genoegen met een blokhut en daar kom je wel weer uit,
ik ga toch niet mijn hele leven leven met het idee dat het fout kan gaan.
deze discussie is al een eerder geweest, toen moest ik het ook afleggen als een domme vrouw,( nou ben je dat heel snel op een forum dus ala) misschien ligt het ook aan je achtergrond , mijn ouders zijn van de week 57 jaar getrouwd, en een voorbeeld aan hen nemen lijkt me beter dan aan de rommelmakers die ik verder in de maatschappij zie, ik spiegel mij liever daar niet aan en leef gelukkig en met het idee dat het voor altijd is en hou geen rekening met scheidingen.
ga er dan ook zeker niet meer voor werken dan ik nu doe.
met een scheet en een zucht ben je oud, liever genieten van hoe het nu is en ik denk mede daardoor dat het leuker is en beter loopt.
wantrouwen en angst is je slechtste raadgever.
noem me dom, maar ik voel me heel gelukkig en veilig.
en het voelt helemaal niet als onderdanig, meer als een goed geolied team.
Als je zo moet leven dan moet ik dus straks ook niet gaan emigreren, want jee , het zal toch eens fout gaan tussen ons, dan zit je daar in the middel of nowhere.
duh.
