Overig
alle pijlers
Napraattopic 58
donderdag 24 maart 2016 om 18:06
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
donderdag 14 april 2016 om 11:23
quote:Hunniebunnie schreef op 14 april 2016 @ 11:16:
[...]
Die noemen me soms mama, en soms bij mijn voornaam. Ik heb mijn ouders ook altijd bij hun voornaam genoemd. En ik vind het toch anders als een kind mama zegt, dan dat je dat over jezelf zegt. Ik zeg ook nooit "vraag maar aan papa", maar "vraag maar aan hunniehusbie". Waarop zei daarheen lopen en beginnen met "Papa....?"
Dus ja, ik ben voor hen wel mama, maar ik héét niet zo!
Ik denk eigenlijk dat we hetzelfde bedoelen. Je bent voor hen 'mama', dat is hun 'naam' voor jou. Maar je bént moeder, geen mama.
Ik heet Solomio, maar ik ben een forumster.
[...]
Die noemen me soms mama, en soms bij mijn voornaam. Ik heb mijn ouders ook altijd bij hun voornaam genoemd. En ik vind het toch anders als een kind mama zegt, dan dat je dat over jezelf zegt. Ik zeg ook nooit "vraag maar aan papa", maar "vraag maar aan hunniehusbie". Waarop zei daarheen lopen en beginnen met "Papa....?"
Dus ja, ik ben voor hen wel mama, maar ik héét niet zo!
Ik denk eigenlijk dat we hetzelfde bedoelen. Je bent voor hen 'mama', dat is hun 'naam' voor jou. Maar je bént moeder, geen mama.
Ik heet Solomio, maar ik ben een forumster.
Your job is safe. No one wants to do your work.
Week 23 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 23 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 14 april 2016 om 11:29
quote:blijfgewoonbianca schreef op 14 april 2016 @ 11:21:
[...]
Nou ja, dan weet je weer dat " die ene " nu aan het werk is. Is altijd wel lekker duidelijk ( omdat er dan zo onduidelijk gemodderd wordt ) .Ik heb ook maar een keer gestaft. Kijken wat er gebeurt.
[...]
Nou ja, dan weet je weer dat " die ene " nu aan het werk is. Is altijd wel lekker duidelijk ( omdat er dan zo onduidelijk gemodderd wordt ) .Ik heb ook maar een keer gestaft. Kijken wat er gebeurt.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
donderdag 14 april 2016 om 11:54
quote:blijfgewoonbianca schreef op 14 april 2016 @ 11:22:
[...]
Kennelijk niet.
Je hoort het wel vaker.
Meteen opstappen zou ik eerlijk gezegd raarder vinden.Ja natuurlijk geef je het een kans, ga je ervoor. Maar als die ander dat overduidelijk niet doet en zelfs met die ander blijft neuken. Dán snap ik het niet meer...
[...]
Kennelijk niet.
Je hoort het wel vaker.
Meteen opstappen zou ik eerlijk gezegd raarder vinden.Ja natuurlijk geef je het een kans, ga je ervoor. Maar als die ander dat overduidelijk niet doet en zelfs met die ander blijft neuken. Dán snap ik het niet meer...
donderdag 14 april 2016 om 12:01
donderdag 14 april 2016 om 12:56
quote:blijfgewoonbianca schreef op 14 april 2016 @ 12:06:
Hoe kun je nou met droge ogen beweren dat je verstand hebt van - gezonde - voeding als je je kind een paar keer per week patat laat eten ?Iemand kan er wel verstand van hebben, maar het verstand niet altijd gebruiken als het om patat gaat.
Misschien is het kind erg dun, en heeft ze graag dat het meer op gewicht komt.
Een dokter die weet dat roken ongezond is kan evengoed een roker zijn.
Hoe kun je nou met droge ogen beweren dat je verstand hebt van - gezonde - voeding als je je kind een paar keer per week patat laat eten ?Iemand kan er wel verstand van hebben, maar het verstand niet altijd gebruiken als het om patat gaat.
Misschien is het kind erg dun, en heeft ze graag dat het meer op gewicht komt.
Een dokter die weet dat roken ongezond is kan evengoed een roker zijn.
LOEP ME MAAR aub.
donderdag 14 april 2016 om 13:00
quote:missie_m schreef op 14 april 2016 @ 12:56:
[...]
[fgcolor=#13186c]Iemand kan er wel verstand van hebben, maar het verstand niet altijd gebruiken als het om patat gaat.
Misschien is het kind erg dun, en heeft ze graag dat het meer op gewicht komt.
:Misschien heeft het een te laag cholesterol gehalte dat ze omhoog wil brengen. Tsja, wie zal het zeggen ?
[...]
[fgcolor=#13186c]Iemand kan er wel verstand van hebben, maar het verstand niet altijd gebruiken als het om patat gaat.
Misschien is het kind erg dun, en heeft ze graag dat het meer op gewicht komt.
:Misschien heeft het een te laag cholesterol gehalte dat ze omhoog wil brengen. Tsja, wie zal het zeggen ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 14 april 2016 om 14:40
quote:Hunniebunnie schreef op 14 april 2016 @ 11:16:
[...]
Die noemen me soms mama, en soms bij mijn voornaam. Ik heb mijn ouders ook altijd bij hun voornaam genoemd. En ik vind het toch anders als een kind mama zegt, dan dat je dat over jezelf zegt. Ik zeg ook nooit "vraag maar aan papa", maar "vraag maar aan hunniehusbie". Waarop zei daarheen lopen en beginnen met "Papa....?"
Dus ja, ik ben voor hen wel mama, maar ik héét niet zo!
Ik noemde mijn ouders ook bij hun voornaam.
Grappig dat jij dat ook deed.
In mijn omgeving was dat doodnormaal maar toen ik er hier eens over vertelde op het forum leek het qua reacties wel alsof ik ze de hele dag uitschold.
Mijn moeder noem ik al jaren mama of mam, mijn vader nog steeds bij zijn voornaam.
Er is me wel eens gevraagd of hij soms niet mijn echte vader is, dat ik hem zo noem.
[...]
Die noemen me soms mama, en soms bij mijn voornaam. Ik heb mijn ouders ook altijd bij hun voornaam genoemd. En ik vind het toch anders als een kind mama zegt, dan dat je dat over jezelf zegt. Ik zeg ook nooit "vraag maar aan papa", maar "vraag maar aan hunniehusbie". Waarop zei daarheen lopen en beginnen met "Papa....?"
Dus ja, ik ben voor hen wel mama, maar ik héét niet zo!
Ik noemde mijn ouders ook bij hun voornaam.
Grappig dat jij dat ook deed.
In mijn omgeving was dat doodnormaal maar toen ik er hier eens over vertelde op het forum leek het qua reacties wel alsof ik ze de hele dag uitschold.
Mijn moeder noem ik al jaren mama of mam, mijn vader nog steeds bij zijn voornaam.
Er is me wel eens gevraagd of hij soms niet mijn echte vader is, dat ik hem zo noem.
donderdag 14 april 2016 om 14:47
Ik ken ook wat mensen die dat doen ja.
Mijn wijlen ex schoonouders werden door hun twee oudste kinderen u genoemd en door mijn ex man, hun jongste kind, jij en je.
Beetje vreemd vond ik dat altijd.
Ik gooide het aanspreken dan maar een beetje door elkaar.
Al naar gelang de situatie.
'AlsJEblieft pa, hier is je koffie', 'pa, heeft u nog wensen voor uw verjaardag'.
Dat werk.
Mijn wijlen ex schoonouders werden door hun twee oudste kinderen u genoemd en door mijn ex man, hun jongste kind, jij en je.
Beetje vreemd vond ik dat altijd.
Ik gooide het aanspreken dan maar een beetje door elkaar.
Al naar gelang de situatie.
'AlsJEblieft pa, hier is je koffie', 'pa, heeft u nog wensen voor uw verjaardag'.
Dat werk.
donderdag 14 april 2016 om 14:49
quote:BridgetteDubois schreef op 14 april 2016 @ 14:42:
Mijn vriend spreekt zijn ouders aan met U. Altijd al. Dat vind ik echt zo vreemd. Het klinkt dan alsof er zo'n grote afstand is...Wij ook. Voor mijn ouders was het een belangrijke overweging dat het voor kinderen moeilijk is om tegen ouders je en tegen bijvoorbeeld grootouders u te zeggen. Dus kozen mijn ouders ervoor om ons u te laten zeggen. Toen we wat ouder waren, hebben ze gezegd dat we zelf mochten weten of we u of je zeggen. We zeggen nog altijd u.
Mijn vriend spreekt zijn ouders aan met U. Altijd al. Dat vind ik echt zo vreemd. Het klinkt dan alsof er zo'n grote afstand is...Wij ook. Voor mijn ouders was het een belangrijke overweging dat het voor kinderen moeilijk is om tegen ouders je en tegen bijvoorbeeld grootouders u te zeggen. Dus kozen mijn ouders ervoor om ons u te laten zeggen. Toen we wat ouder waren, hebben ze gezegd dat we zelf mochten weten of we u of je zeggen. We zeggen nog altijd u.
Oh dear, how sad, never mind.
donderdag 14 april 2016 om 14:54
quote:BridgetteDubois schreef op 14 april 2016 @ 14:42:
Mijn vriend spreekt zijn ouders aan met U. Altijd al. Dat vind ik echt zo vreemd. Het klinkt dan alsof er zo'n grote afstand is...
Ik heb het ze ook zo geleerd, het geeft geen grote afstand maar op die manier leer je ook meteen andere mensen met U aanspreken.
Het is niet bewust zo geleerd, maar het is gewoon van af het begin zo gegaan met U aanspreken.
Er is nog steeds niets mis mee, ondertussen zit half Nederland te jij'en en te jouwen. Ik heb niet met ze geknikkerd, om te jij'en en te jouwen.
In winkels is het zeer ergerlijk, ook klant onvriendelijk.
Mijn vriend spreekt zijn ouders aan met U. Altijd al. Dat vind ik echt zo vreemd. Het klinkt dan alsof er zo'n grote afstand is...
Ik heb het ze ook zo geleerd, het geeft geen grote afstand maar op die manier leer je ook meteen andere mensen met U aanspreken.
Het is niet bewust zo geleerd, maar het is gewoon van af het begin zo gegaan met U aanspreken.
Er is nog steeds niets mis mee, ondertussen zit half Nederland te jij'en en te jouwen. Ik heb niet met ze geknikkerd, om te jij'en en te jouwen.
In winkels is het zeer ergerlijk, ook klant onvriendelijk.
donderdag 14 april 2016 om 14:55
quote:BridgetteDubois schreef op 14 april 2016 @ 14:51:
Ik weet niet echt waarom. Maar ik vind U eigenlijk niet meer zo van deze tijd. Mensen hoeven mij niet zo aan te spreken, en ik snap niet waarom anderen dat wel willen. Respect vind ik niet in dat woordje liggen.
Maar goed ik ben dan ook een vreemde vogel Ligt misschien ook aan de leeftijd, ben inmiddels de 50 gepasseerd. Ik heb een bloedhekel aan gejij en gejouw. Ze willen geld aan mij verdienen in de winkel, dan mag het ook wat klantvriendelijker.
Ik weet niet echt waarom. Maar ik vind U eigenlijk niet meer zo van deze tijd. Mensen hoeven mij niet zo aan te spreken, en ik snap niet waarom anderen dat wel willen. Respect vind ik niet in dat woordje liggen.
Maar goed ik ben dan ook een vreemde vogel Ligt misschien ook aan de leeftijd, ben inmiddels de 50 gepasseerd. Ik heb een bloedhekel aan gejij en gejouw. Ze willen geld aan mij verdienen in de winkel, dan mag het ook wat klantvriendelijker.
donderdag 14 april 2016 om 15:23
quote:WD-40 schreef op 14 april 2016 @ 14:55:
[...]
Ligt misschien ook aan de leeftijd, ben inmiddels de 50 gepasseerd. Ik heb een bloedhekel aan gejij en gejouw. Ze willen geld aan mij verdienen in de winkel, dan mag het ook wat klantvriendelijker.Ik vind het niks als ze me aanspreken met U. Heeft voor mij niks met klantvriendelijkheid te maken. Je amper aankijken en kortaf antwoorden vind ik vervelender.
[...]
Ligt misschien ook aan de leeftijd, ben inmiddels de 50 gepasseerd. Ik heb een bloedhekel aan gejij en gejouw. Ze willen geld aan mij verdienen in de winkel, dan mag het ook wat klantvriendelijker.Ik vind het niks als ze me aanspreken met U. Heeft voor mij niks met klantvriendelijkheid te maken. Je amper aankijken en kortaf antwoorden vind ik vervelender.
donderdag 14 april 2016 om 15:39
Ik hecht op zich geen waarde aan het woord u.
Dat woord kan met zo veel dedain worden uitgesproken dat er van geen enkel respect sprake is. Andersom kan jij en je met liefde en respect worden gebruikt.
Bij vreemde mensen, in winkels, bij eerste zakelijke contacten etc. begin ik altijd met u.
Voor de vorm.
Omdat dat zo hoort.
Soms wordt er vanzelf overgegaan naar jij en je, wat ik prima vind.
Jij, je, u, het hangt er voor mij meer vanaf hóe het gebruikt wordt dan wanneer en of het gebruikt wordt.
Dat woord kan met zo veel dedain worden uitgesproken dat er van geen enkel respect sprake is. Andersom kan jij en je met liefde en respect worden gebruikt.
Bij vreemde mensen, in winkels, bij eerste zakelijke contacten etc. begin ik altijd met u.
Voor de vorm.
Omdat dat zo hoort.
Soms wordt er vanzelf overgegaan naar jij en je, wat ik prima vind.
Jij, je, u, het hangt er voor mij meer vanaf hóe het gebruikt wordt dan wanneer en of het gebruikt wordt.
donderdag 14 april 2016 om 15:54
Ja Ik vind het lastig. Om tegen een vreemde jij te zeggen, maar u ook. En ook als mensen mij aanspreken met u, ik heb liever gewoon je. Ik hoef dat verschil niet zo tussen mij en een gesprekspartner.
Al zeg ik echt niet tegen een oude dame Jij, maar gewoon u. Omdat het hoort,maar eigenlijk voel ik me prettiger als mensen mij met je aanspreken en ik hen ook.
Al zeg ik echt niet tegen een oude dame Jij, maar gewoon u. Omdat het hoort,maar eigenlijk voel ik me prettiger als mensen mij met je aanspreken en ik hen ook.
donderdag 14 april 2016 om 15:59
Alhoewel mijn jongste (17 jr) uiterst vriendelijk 'dankjewel' tegen bijv. een ca. 50 jarige röntgenlaborante zegt, zeg ik haar toch dat ze 'u' moet zeggen. En wanneer 'u' en wanneer 'je' zal best eens 'verkeerd' geïnterpreteerd worden. Zelf ben ik nu op een leeftijd, met bijbehorende haarkleur, waarop ik echt niet zoveel jonger geschat wordt, dat met 'je' aanspreken het meest natuurlijk is. In bijv. winkels val ik niet over 'je', maar vind wel dat 'u' gangbaar zou moeten zijn. Als ik collega/chef was en het hoorde zou ik er iets van zeggen.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
donderdag 14 april 2016 om 16:03
quote:BridgetteDubois schreef op 14 april 2016 @ 14:42:
Mijn vriend spreekt zijn ouders aan met U. Altijd al. Dat vind ik echt zo vreemd. Het klinkt dan alsof er zo'n grote afstand is...
Bij kind-ouder vind ik dat echt gek. Maar ik noemde mijn ouders als ukje al bij de voornaam. (mijn vader noemde ik dan wel papa-Henk)
Vreemden zeg ik wel altijd u tegen als ze ouder zijn dan ik.
Mijn vriend spreekt zijn ouders aan met U. Altijd al. Dat vind ik echt zo vreemd. Het klinkt dan alsof er zo'n grote afstand is...
Bij kind-ouder vind ik dat echt gek. Maar ik noemde mijn ouders als ukje al bij de voornaam. (mijn vader noemde ik dan wel papa-Henk)
Vreemden zeg ik wel altijd u tegen als ze ouder zijn dan ik.
