Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
maandag 25 april 2016 om 23:27
quote:Zeeland1970 schreef op 25 april 2016 @ 20:18:
[...]
Ik heb hem niet gevraagd wat hij ervan vond, wat hier geschreven werd. (Ik werd meteen boos.) Reden v liegen over in 1ste instantie niet aanvragen hiv test is omdat hij wist dat zijn laatste bezoekje aan een dvp vorige maand nog was. Er moet 3 mnd tussen laatste bezoek en test zitten. Uiteindelijk heeft hij hiv test alsnog gedaan, gaat m over 3 mnd nogmaals doen.
Wat bedoel je met tijd voor het maken v een nieuw referentiekader? Dacht dat ik daarmee bezig was nl, maar mss bedoel je het anders..?
Ik dacht over je situatie na en bedacht me toen dat mijn man en ik (ook lang samen) echt een team zijn. En dat ik veel beslissingen gemaakt heb vanuit dat team. Een deel van mij is aangepast/veranderd voor/door hem.
Dat zou jij ook wel hebben, je moet weer een deel van jezelf anders bekijken/herdefiniëren.
Lijkt me moeilijk en al helemaal met zijn emoties steeds recht in je gezicht.
[...]
Ik heb hem niet gevraagd wat hij ervan vond, wat hier geschreven werd. (Ik werd meteen boos.) Reden v liegen over in 1ste instantie niet aanvragen hiv test is omdat hij wist dat zijn laatste bezoekje aan een dvp vorige maand nog was. Er moet 3 mnd tussen laatste bezoek en test zitten. Uiteindelijk heeft hij hiv test alsnog gedaan, gaat m over 3 mnd nogmaals doen.
Wat bedoel je met tijd voor het maken v een nieuw referentiekader? Dacht dat ik daarmee bezig was nl, maar mss bedoel je het anders..?
Ik dacht over je situatie na en bedacht me toen dat mijn man en ik (ook lang samen) echt een team zijn. En dat ik veel beslissingen gemaakt heb vanuit dat team. Een deel van mij is aangepast/veranderd voor/door hem.
Dat zou jij ook wel hebben, je moet weer een deel van jezelf anders bekijken/herdefiniëren.
Lijkt me moeilijk en al helemaal met zijn emoties steeds recht in je gezicht.
maandag 25 april 2016 om 23:30
Over gevoelsmensen: voor mij gaat het zo, dat ik aanvoel dat er een afstand is. Dat vind ik meer zeggen dan wat je aan de feiten af kunt lezen. Nu voel ik dat mijn vriend 'er weer is' om het zo te zeggen en dan zijn we weer close. Ik wist bv allang dat hij een affaire had, 2 jaar geleden, maanden voordat hij het opbiechtte, alleen niet met wie. Nou ja, naar aanleiding van wat ik zei, koos hij eieren voor zijn geld en biechtte op. Ik heb altijd een hele hechte band met hem gehad en ik ken hem als mijn broekzak. Hij noemt me dan ook een heks.
Ik controleer trouwens nooit iets, als ik dat doe, word ik toch alleen maar boos. Meestal is er wel wat browse-geschiedenis die ik niet kan waarderen bv. Ik vind het prettig om een vrouw te zijn en ik weet niet wat het is om een man te zijn maar als ik naar mijn vriend kijk, ben ik liever mezelf. Het lijkt me verdomde moeilijk allemaal, hij werkt zichzelf steeds in de problemen namelijk. Ik heb daar geen oordeel over, dwz ik snap de mechanismes nu beter en er is geen ontkennen aan dat hij worstelt met zichzelf, anderen en het leven. Ik heb weer andere worstelingen, tekortkomingen en valkuilen.
Hij is niet mijn bezit dus het enige wat ik kan doen, is een keuze voor mezelf maken of ik ermee kan leven. Tot nu toe lukt dat, ook omdat ik zelf het leven als 1 grote leerschool zie. Ik ben liever samen met iemand die me ontzettend boos kan maken want daar leer ik meer van. Kun je raar vinden, ik heb al vele hordes genomen in het leven door hem. Zonder hem was dat me nooit gelukt. Hij helpt me vooruit in het leven op een manier die ik alleen nooit voor elkaar zou krijgen. Dat klinkt heel nobel enzo maar het is echt de waarheid.
Mijn vriend is geen narcist en hij heeft gewoon een geweten. Hij heeft het wel ontzettend moeilijk in het leven, ik ben zijn wandaden in een ander licht gaan zien. Omdat ik hem al zowat mijn hele leven ken. Je hebt geen idee hoe mooi hij is als mens, en hij zelf trouwens ook niet. Ik zou het fantastisch vinden als hij niet meer zo hoeft te worstelen. Dan zegt iedereen natuurlijk: je wil hem redden! Wat voor mens zou ik zijn als ik daar nee op zou antwoorden? Ik wil mezelf ook redden.
Ik wil iedereen redden, so what. Dat noem je een redderssyndroom en eerlijk gezegd, is dat hetgeen wat mij bezig (en zelf groeiende!) houdt in het leven, mensen en mensen proberen te helpen, vind ik het allerbelangrijkst. Stel dat ik alle mensen ter wereld van hun pijn, problemen en frustraties af zou kunnen helpen, nou, ik zou het fijn vinden. Het kan niet maar toch, ik zou het fijn vinden als iedereen ter wereld gelukkig was. Sue me. Je kunt ergere en dommere dingen met je tijd doen.
Ik ben ook niet zijn hulpverlener trouwens, dat was ik wel een beetje maar sinds ik hier kom en lees, heb ik dat veranderd. Hij moet zijn shit zelf opruimen, er is ook geen andere weg. Hem dwingen om in therapie te gaan, been there, done that, dat werkt niet. Hij moet het zelf willen. En ik wil wel wachten tot hij zijn shit bij elkaar heeft gekregen. Hij heeft mij ook een hele tijd gedragen namelijk, voor die periode heb ik letterlijk mijn leven aan hem te danken want zonder hem, was ik er echt niet meer geweest. Dus hij mag nu op mij leunen. Zo help je elkaar door het leven.
Maar het moet wel leuk blijven, dat is altijd de ultieme graadmeter van je relatie. Heb je het nog leuk samen, ja of nee? Kom je uit crisissen, sterker en beter, ja of nee? Wat is jullie zwakke plek en jullie persoonlijke zwakke plek, kunnen jullie daaraan werken en kunnen jullie daarmee leven? Is er echt nog genoeg liefde om deze storm te overwinnen? Dat soort vragen vind ik nu belangrijk. Maar daar komt To ook al aan toe nu, volgens mij.
Ik controleer trouwens nooit iets, als ik dat doe, word ik toch alleen maar boos. Meestal is er wel wat browse-geschiedenis die ik niet kan waarderen bv. Ik vind het prettig om een vrouw te zijn en ik weet niet wat het is om een man te zijn maar als ik naar mijn vriend kijk, ben ik liever mezelf. Het lijkt me verdomde moeilijk allemaal, hij werkt zichzelf steeds in de problemen namelijk. Ik heb daar geen oordeel over, dwz ik snap de mechanismes nu beter en er is geen ontkennen aan dat hij worstelt met zichzelf, anderen en het leven. Ik heb weer andere worstelingen, tekortkomingen en valkuilen.
Hij is niet mijn bezit dus het enige wat ik kan doen, is een keuze voor mezelf maken of ik ermee kan leven. Tot nu toe lukt dat, ook omdat ik zelf het leven als 1 grote leerschool zie. Ik ben liever samen met iemand die me ontzettend boos kan maken want daar leer ik meer van. Kun je raar vinden, ik heb al vele hordes genomen in het leven door hem. Zonder hem was dat me nooit gelukt. Hij helpt me vooruit in het leven op een manier die ik alleen nooit voor elkaar zou krijgen. Dat klinkt heel nobel enzo maar het is echt de waarheid.
Mijn vriend is geen narcist en hij heeft gewoon een geweten. Hij heeft het wel ontzettend moeilijk in het leven, ik ben zijn wandaden in een ander licht gaan zien. Omdat ik hem al zowat mijn hele leven ken. Je hebt geen idee hoe mooi hij is als mens, en hij zelf trouwens ook niet. Ik zou het fantastisch vinden als hij niet meer zo hoeft te worstelen. Dan zegt iedereen natuurlijk: je wil hem redden! Wat voor mens zou ik zijn als ik daar nee op zou antwoorden? Ik wil mezelf ook redden.
Ik wil iedereen redden, so what. Dat noem je een redderssyndroom en eerlijk gezegd, is dat hetgeen wat mij bezig (en zelf groeiende!) houdt in het leven, mensen en mensen proberen te helpen, vind ik het allerbelangrijkst. Stel dat ik alle mensen ter wereld van hun pijn, problemen en frustraties af zou kunnen helpen, nou, ik zou het fijn vinden. Het kan niet maar toch, ik zou het fijn vinden als iedereen ter wereld gelukkig was. Sue me. Je kunt ergere en dommere dingen met je tijd doen.
Ik ben ook niet zijn hulpverlener trouwens, dat was ik wel een beetje maar sinds ik hier kom en lees, heb ik dat veranderd. Hij moet zijn shit zelf opruimen, er is ook geen andere weg. Hem dwingen om in therapie te gaan, been there, done that, dat werkt niet. Hij moet het zelf willen. En ik wil wel wachten tot hij zijn shit bij elkaar heeft gekregen. Hij heeft mij ook een hele tijd gedragen namelijk, voor die periode heb ik letterlijk mijn leven aan hem te danken want zonder hem, was ik er echt niet meer geweest. Dus hij mag nu op mij leunen. Zo help je elkaar door het leven.
Maar het moet wel leuk blijven, dat is altijd de ultieme graadmeter van je relatie. Heb je het nog leuk samen, ja of nee? Kom je uit crisissen, sterker en beter, ja of nee? Wat is jullie zwakke plek en jullie persoonlijke zwakke plek, kunnen jullie daaraan werken en kunnen jullie daarmee leven? Is er echt nog genoeg liefde om deze storm te overwinnen? Dat soort vragen vind ik nu belangrijk. Maar daar komt To ook al aan toe nu, volgens mij.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
maandag 25 april 2016 om 23:35
quote:Sapsorrow schreef op 25 april 2016 @ 23:05:
[...]
Ik vond het heel verhelderend dat Zeeland zegt dat ze de waarnemer is in het enneagram. Lees maar, als je wilt, wat de eigenschappen zijn van de waarnemer. Die willen de feiten. Ik zou ook anders handelen maar ik heb een andere enneagram rol en ik ben veel meer een emotie-mens. Ik noem dat trouwens zelf hartmensen en hoofdmensen maar je hebt wel combinaties natuurlijk. Sommige mensen slagen erin om hart en hoofd te gebruiken. Ik denk dat het past bij wie ze is en dat moet je dan gewoon doen, vind ik. Je kunt niet naar andermans smaak leven.Ik vraag me bij jou zo langzamerhand af wat je punt eigenlijk is. Je zegt wel dat je geen topic opent maar ondertussen schrijf je hier hele lappen tekst over hoe je eigen relatie is. Je zet je zelf nu neer als de altruïst in de liefde maar eigenlijk klink je meer als iemand die geen greintje eigenwaarde heeft, doodsangsten uitstaat om alleen te zijn of echt een heel eigen idee heeft het woord relatie. Je hebt blijkbaar geen open relatie omdat hij liegt over zijn vreemdgaan en jij ziet dat als een terugkerend incidentje. Prima, maar in de context van wat hier gebeurd slaat het helemaal nergens op. Mijn advies, open je eigen topic over je relatie.
[...]
Ik vond het heel verhelderend dat Zeeland zegt dat ze de waarnemer is in het enneagram. Lees maar, als je wilt, wat de eigenschappen zijn van de waarnemer. Die willen de feiten. Ik zou ook anders handelen maar ik heb een andere enneagram rol en ik ben veel meer een emotie-mens. Ik noem dat trouwens zelf hartmensen en hoofdmensen maar je hebt wel combinaties natuurlijk. Sommige mensen slagen erin om hart en hoofd te gebruiken. Ik denk dat het past bij wie ze is en dat moet je dan gewoon doen, vind ik. Je kunt niet naar andermans smaak leven.Ik vraag me bij jou zo langzamerhand af wat je punt eigenlijk is. Je zegt wel dat je geen topic opent maar ondertussen schrijf je hier hele lappen tekst over hoe je eigen relatie is. Je zet je zelf nu neer als de altruïst in de liefde maar eigenlijk klink je meer als iemand die geen greintje eigenwaarde heeft, doodsangsten uitstaat om alleen te zijn of echt een heel eigen idee heeft het woord relatie. Je hebt blijkbaar geen open relatie omdat hij liegt over zijn vreemdgaan en jij ziet dat als een terugkerend incidentje. Prima, maar in de context van wat hier gebeurd slaat het helemaal nergens op. Mijn advies, open je eigen topic over je relatie.
dinsdag 26 april 2016 om 00:26
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 april 2016 @ 23:48:
zo'n app zegt niks, je kan niet controleren wat er in zijn hoofd omgaat en als hij naar de hoeren wil of op een andere manier wil vreemdgaan dan vindt hij daar wel een weg in, app of geen app
Of je wel of niet 100% "in control" bent, is wellicht minder van belang.
Het doorbreken van het oude patroon (al is het inderdaad maar vanwege de verhoogde kans door de mand te vallen) heeft misschien al een zekere functie?
En het geeft in elk geval heel duidelijk aan dat het vertrouwen van TO nu even helemaal weg is; dat dit opnieuw verworven moet worden.
zo'n app zegt niks, je kan niet controleren wat er in zijn hoofd omgaat en als hij naar de hoeren wil of op een andere manier wil vreemdgaan dan vindt hij daar wel een weg in, app of geen app
Of je wel of niet 100% "in control" bent, is wellicht minder van belang.
Het doorbreken van het oude patroon (al is het inderdaad maar vanwege de verhoogde kans door de mand te vallen) heeft misschien al een zekere functie?
En het geeft in elk geval heel duidelijk aan dat het vertrouwen van TO nu even helemaal weg is; dat dit opnieuw verworven moet worden.
dinsdag 26 april 2016 om 00:41
quote:Gebruna schreef op 26 april 2016 @ 00:26:
[...]
Of je wel of niet 100% "in control" bent, is wellicht minder van belang.
Het doorbreken van het oude patroon (al is het inderdaad maar vanwege de verhoogde kans door de mand te vallen) heeft misschien al een zekere functie?
En het geeft in elk geval heel duidelijk aan dat het vertrouwen van TO nu even helemaal weg is; dat dit opnieuw verworven moet worden.
Ja, dit dus.
Ik realiseer me dat dit geen waterdicht systeem is. En ook geen lange termijn oplossing. Maar dit was even een mini tussen oplossing op korte termijn, die me nu nèt even wat meer (schijn) vertrouwen geeft.
[...]
Of je wel of niet 100% "in control" bent, is wellicht minder van belang.
Het doorbreken van het oude patroon (al is het inderdaad maar vanwege de verhoogde kans door de mand te vallen) heeft misschien al een zekere functie?
En het geeft in elk geval heel duidelijk aan dat het vertrouwen van TO nu even helemaal weg is; dat dit opnieuw verworven moet worden.
Ja, dit dus.
Ik realiseer me dat dit geen waterdicht systeem is. En ook geen lange termijn oplossing. Maar dit was even een mini tussen oplossing op korte termijn, die me nu nèt even wat meer (schijn) vertrouwen geeft.
dinsdag 26 april 2016 om 00:42
quote:Gebruna schreef op 26 april 2016 @ 00:26:
[...]
Of je wel of niet 100% "in control" bent, is wellicht minder van belang.
Het doorbreken van het oude patroon (al is het inderdaad maar vanwege de verhoogde kans door de mand te vallen) heeft misschien al een zekere functie?
En het geeft in elk geval heel duidelijk aan dat het vertrouwen van TO nu even helemaal weg is; dat dit opnieuw verworven moet worden.dat nu juist waar dit om draait. TO is niet in control over haar huwelijk en haar man en dacht dit wel te zijn. Hij niet niet in control over zijn driften. Niemand is in control, taak in het leven is om dit te accepteren
[...]
Of je wel of niet 100% "in control" bent, is wellicht minder van belang.
Het doorbreken van het oude patroon (al is het inderdaad maar vanwege de verhoogde kans door de mand te vallen) heeft misschien al een zekere functie?
En het geeft in elk geval heel duidelijk aan dat het vertrouwen van TO nu even helemaal weg is; dat dit opnieuw verworven moet worden.dat nu juist waar dit om draait. TO is niet in control over haar huwelijk en haar man en dacht dit wel te zijn. Hij niet niet in control over zijn driften. Niemand is in control, taak in het leven is om dit te accepteren
dinsdag 26 april 2016 om 00:42
dinsdag 26 april 2016 om 00:43
quote:Zeeland1970 schreef op 26 april 2016 @ 00:41:
[...]
Ja, dit dus.
Ik realiseer me dat dit geen waterdicht systeem is. En ook geen lange termijn oplossing. Maar dit was even een mini tussen oplossing op korte termijn, die me nu nèt even wat meer (schijn) vertrouwen geeft.het leidt alleen maar af van je daadwerkelijke probleem, namelijk de vraag beantwoorden of je met een man getrouwd wil zijn die niet te vertrouwen is
[...]
Ja, dit dus.
Ik realiseer me dat dit geen waterdicht systeem is. En ook geen lange termijn oplossing. Maar dit was even een mini tussen oplossing op korte termijn, die me nu nèt even wat meer (schijn) vertrouwen geeft.het leidt alleen maar af van je daadwerkelijke probleem, namelijk de vraag beantwoorden of je met een man getrouwd wil zijn die niet te vertrouwen is
dinsdag 26 april 2016 om 00:46
quote:orleander schreef op 25 april 2016 @ 23:27:
[...]
Ik dacht over je situatie na en bedacht me toen dat mijn man en ik (ook lang samen) echt een team zijn. En dat ik veel beslissingen gemaakt heb vanuit dat team. Een deel van mij is aangepast/veranderd voor/door hem.
Dat zou jij ook wel hebben, je moet weer een deel van jezelf anders bekijken/herdefiniëren.
Lijkt me moeilijk en al helemaal met zijn emoties steeds recht in je gezicht.Ja, idd! Je bent ZO lang samen, dat je een een klein beetje 'vergroeit' met elkaar als het ware. Mss niet heel feministisch, maar wel waar. Je stemt je af, past je (allebei) aan elkaar aan.
[...]
Ik dacht over je situatie na en bedacht me toen dat mijn man en ik (ook lang samen) echt een team zijn. En dat ik veel beslissingen gemaakt heb vanuit dat team. Een deel van mij is aangepast/veranderd voor/door hem.
Dat zou jij ook wel hebben, je moet weer een deel van jezelf anders bekijken/herdefiniëren.
Lijkt me moeilijk en al helemaal met zijn emoties steeds recht in je gezicht.Ja, idd! Je bent ZO lang samen, dat je een een klein beetje 'vergroeit' met elkaar als het ware. Mss niet heel feministisch, maar wel waar. Je stemt je af, past je (allebei) aan elkaar aan.
dinsdag 26 april 2016 om 00:50
dinsdag 26 april 2016 om 00:57
quote:Geronimo2 schreef op 25 april 2016 @ 23:35:
[...]
Ik vraag me bij jou zo langzamerhand af wat je punt eigenlijk is. Je zegt wel dat je geen topic opent maar ondertussen schrijf je hier hele lappen tekst over hoe je eigen relatie is. Je zet je zelf nu neer als de altruïst in de liefde maar eigenlijk klink je meer als iemand die geen greintje eigenwaarde heeft, doodsangsten uitstaat om alleen te zijn of echt een heel eigen idee heeft het woord relatie. Je hebt blijkbaar geen open relatie omdat hij liegt over zijn vreemdgaan en jij ziet dat als een terugkerend incidentje. Prima, maar in de context van wat hier gebeurd slaat het helemaal nergens op. Mijn advies, open je eigen topic over je relatie.
[...]
Ik vraag me bij jou zo langzamerhand af wat je punt eigenlijk is. Je zegt wel dat je geen topic opent maar ondertussen schrijf je hier hele lappen tekst over hoe je eigen relatie is. Je zet je zelf nu neer als de altruïst in de liefde maar eigenlijk klink je meer als iemand die geen greintje eigenwaarde heeft, doodsangsten uitstaat om alleen te zijn of echt een heel eigen idee heeft het woord relatie. Je hebt blijkbaar geen open relatie omdat hij liegt over zijn vreemdgaan en jij ziet dat als een terugkerend incidentje. Prima, maar in de context van wat hier gebeurd slaat het helemaal nergens op. Mijn advies, open je eigen topic over je relatie.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 26 april 2016 om 01:00
quote:blijfgewoonbianca schreef op 25 april 2016 @ 22:17:
[...]
Snap ik.
Vind je het wel lekker ergens dat hij bang is ? Is dat een soort straf " ; schijt maar lekker in je broek van angst " ?
Ik vroeg net ook al : baal je er van dat hij die goede dingen over hem gelezen heeft ? Vind je het vervelend dat hij heeft kunnen lezen dat je nog van hem houdt ?
Hoe zou je willen dat jullie op dit moment met elkaar om zouden gaan ? Dat schuldige, onderdanige van hem trok je niet.
Maar feit is : jij hebt nu de touwtjes in handen. Zijn lot ligt toch eigenlijk wel in jouw handen.
Jij ziet het als zijn fout, zijn probleem. Best logisch, maar schept ook een bepaalde afstand.
Mag. Is geen kritiek. Is alleen een constatering.
Ik vind die macht juist heel ongemakkelijk! Heb er niet om gevraagd, het lijkt alsof ik ineens de enige stuurman ben in de relatie, terwijl we eerst beiden verantwoordelijk waren voor het 'schip'. En het roer wordt nèt aan mij gegeven op het moment dat hij bekent zelf 20 gaten in de romp v het schip te hebben geslagen. En dat ik dan de twijfelachtige eer krijg om de boel... te redden..? Dus die kick v macht herken ik niet zo geloof ik.
Je andere vraag: nee, ik vind het niet vervelend dat hij gelezen heeft dat ik nog v hem hou want dat vertel ik hem ook. Ook nu nog. Alles wat ik voel en waarvan ik me bewust ben, dat deel ik met hem. Nog steeds. Dus ook alle kwaadheid, het dubbele, want die liefde is er ook nog steeds. Ik vind het 'stiekem meelezen ' wèl 'not done': Dat voelt als grens overschrijdend.
[...]
Snap ik.
Vind je het wel lekker ergens dat hij bang is ? Is dat een soort straf " ; schijt maar lekker in je broek van angst " ?
Ik vroeg net ook al : baal je er van dat hij die goede dingen over hem gelezen heeft ? Vind je het vervelend dat hij heeft kunnen lezen dat je nog van hem houdt ?
Hoe zou je willen dat jullie op dit moment met elkaar om zouden gaan ? Dat schuldige, onderdanige van hem trok je niet.
Maar feit is : jij hebt nu de touwtjes in handen. Zijn lot ligt toch eigenlijk wel in jouw handen.
Jij ziet het als zijn fout, zijn probleem. Best logisch, maar schept ook een bepaalde afstand.
Mag. Is geen kritiek. Is alleen een constatering.
Ik vind die macht juist heel ongemakkelijk! Heb er niet om gevraagd, het lijkt alsof ik ineens de enige stuurman ben in de relatie, terwijl we eerst beiden verantwoordelijk waren voor het 'schip'. En het roer wordt nèt aan mij gegeven op het moment dat hij bekent zelf 20 gaten in de romp v het schip te hebben geslagen. En dat ik dan de twijfelachtige eer krijg om de boel... te redden..? Dus die kick v macht herken ik niet zo geloof ik.
Je andere vraag: nee, ik vind het niet vervelend dat hij gelezen heeft dat ik nog v hem hou want dat vertel ik hem ook. Ook nu nog. Alles wat ik voel en waarvan ik me bewust ben, dat deel ik met hem. Nog steeds. Dus ook alle kwaadheid, het dubbele, want die liefde is er ook nog steeds. Ik vind het 'stiekem meelezen ' wèl 'not done': Dat voelt als grens overschrijdend.
dinsdag 26 april 2016 om 01:03
quote:feow schreef op 25 april 2016 @ 22:33:
Zeeland, BGB geeft (vind ik) constructieve reacties.
Ik even niet. Ik moet even spuien. Hij MOEST weten wat er in jou omging. Wie de *lelijke vloek* denk hij wel niet dat hij is? Dezelfde persoon die en naar adem happend nog niet 'aan toe' was om jou de waarheid waar jij ook volgens hem recht op hebt te vertellen??? Hij heeft het *nog lelijker vloek* wel verschrikkelijk druk met zichzelf nietwaar? (grappig geschreven)
Zeeland, BGB geeft (vind ik) constructieve reacties.
Ik even niet. Ik moet even spuien. Hij MOEST weten wat er in jou omging. Wie de *lelijke vloek* denk hij wel niet dat hij is? Dezelfde persoon die en naar adem happend nog niet 'aan toe' was om jou de waarheid waar jij ook volgens hem recht op hebt te vertellen??? Hij heeft het *nog lelijker vloek* wel verschrikkelijk druk met zichzelf nietwaar? (grappig geschreven)
dinsdag 26 april 2016 om 01:07
quote:merel66 schreef op 25 april 2016 @ 22:55:
[...]
Volgens mij wil ze alleen maar bevestiging dat hij niet meer liegt. En zo voorzichtig weer vertrouwen kan opbouwen. En als hij niets te verbergen heeft heeft hij er ook geen problemen mee dat zij hem controleert. Dat heeft hij over zichzelf afgeroepen en het pleit voor hem als hij dat toestaat. Dan lijkt het er wat mij betreft in ieder geval op dat hij er echt aan wil werken. Haar vertrouwen is zo geschonden dat zijn woord alleen niet meer genoeg is.Ja, nou, precies dit dus, idd..! Het is mss een gebrekkig en zeer fraudegevoelig en beperkt hulpmiddeltje, maar... het is ff iets...
[...]
Volgens mij wil ze alleen maar bevestiging dat hij niet meer liegt. En zo voorzichtig weer vertrouwen kan opbouwen. En als hij niets te verbergen heeft heeft hij er ook geen problemen mee dat zij hem controleert. Dat heeft hij over zichzelf afgeroepen en het pleit voor hem als hij dat toestaat. Dan lijkt het er wat mij betreft in ieder geval op dat hij er echt aan wil werken. Haar vertrouwen is zo geschonden dat zijn woord alleen niet meer genoeg is.Ja, nou, precies dit dus, idd..! Het is mss een gebrekkig en zeer fraudegevoelig en beperkt hulpmiddeltje, maar... het is ff iets...
dinsdag 26 april 2016 om 01:08
dinsdag 26 april 2016 om 01:15
quote:sabbaticalmeds schreef op 26 april 2016 @ 00:43:
[...]
het leidt alleen maar af van je daadwerkelijke probleem, namelijk de vraag beantwoorden of je met een man getrouwd wil zijn die niet te vertrouwen is
Dus, zo lijkt mij de vraag (zie ook mijn post van 23.15 uur): beperkt het "niet te vertrouwen zijn" zich tot dit ene onderwerp?
Zo ja, valt het wat dat betreft nog te herstellen; op welke termijn mag/kan je daar resultaat verwachten; wat is daar allemaal voor nodig?
En dán kun je dus overwegen: wil en kan ik dit opbrengen? Wat brengt het, wat kost het, etc.
Of zit er eigenlijk veel meer scheef dat je altijd dacht, omdat het nu eenmaal in de hectiek van alle dag altijd wel goed leek te lopen in het gezin en alles goed voelde?
Tijd, rust (in je hoofd), eigen (slaap)kamer, goede gesprekken...... Wat heb je nodig?
Als je al je energie nodig hebt om, naast jezelf, ook gezin en je werk, etc. draaiende te houden, kan ik mij voorstellen dat je géén tijd over hebt voor een soort veredelde oppas-functie. Die "rol" moet dan maar even voor een deel overgenomen worden door hert inzetten van wat moderne technische hulpmiddelen.
Het alternatief is: "ik vertrouw je niet, de techniek is ook niet waterdicht, dus regel jij zelf maar dat ik je weer ga vertrouwen".
Je kunt alleen maar hopen dat man zich realiseert (en waardeert) dat TO hem op deze wijze in feite helpt om zijn -laatste?- kans te benutten om het gezin en de relatie die zij met elkaar hadden (misschien) nog terug te kunnen winnen.
[...]
het leidt alleen maar af van je daadwerkelijke probleem, namelijk de vraag beantwoorden of je met een man getrouwd wil zijn die niet te vertrouwen is
Dus, zo lijkt mij de vraag (zie ook mijn post van 23.15 uur): beperkt het "niet te vertrouwen zijn" zich tot dit ene onderwerp?
Zo ja, valt het wat dat betreft nog te herstellen; op welke termijn mag/kan je daar resultaat verwachten; wat is daar allemaal voor nodig?
En dán kun je dus overwegen: wil en kan ik dit opbrengen? Wat brengt het, wat kost het, etc.
Of zit er eigenlijk veel meer scheef dat je altijd dacht, omdat het nu eenmaal in de hectiek van alle dag altijd wel goed leek te lopen in het gezin en alles goed voelde?
Tijd, rust (in je hoofd), eigen (slaap)kamer, goede gesprekken...... Wat heb je nodig?
Als je al je energie nodig hebt om, naast jezelf, ook gezin en je werk, etc. draaiende te houden, kan ik mij voorstellen dat je géén tijd over hebt voor een soort veredelde oppas-functie. Die "rol" moet dan maar even voor een deel overgenomen worden door hert inzetten van wat moderne technische hulpmiddelen.
Het alternatief is: "ik vertrouw je niet, de techniek is ook niet waterdicht, dus regel jij zelf maar dat ik je weer ga vertrouwen".
Je kunt alleen maar hopen dat man zich realiseert (en waardeert) dat TO hem op deze wijze in feite helpt om zijn -laatste?- kans te benutten om het gezin en de relatie die zij met elkaar hadden (misschien) nog terug te kunnen winnen.
dinsdag 26 april 2016 om 01:27
Hij kwam toen straks terug v die 1ste bijeenkomst v anonieme seksverslaafden.
Dat was ook wel even opvallend.
Hij kwam ineens heel anders binnen gewandeld.
Kwam helemaal 'zen' binnen, raakte mijn arm even aan (!?),
(we lopen al een week geconcentreerd alle lichaamscontact te vermijden )
Toen de kids naar bed waren ging ik zitten om te luisteren Hoe het geweest was en begon hij heeeel rustig te vertellen.
Het was zo fijn, en zo goed, en had er alle vertrouwen in, en bladerdiebla. .. hij was nu ineens helemaal rustig en zelfverzekerd. Ik zei dat ik hem niet meer vertrouwde, hij zei heel zalvend dat dat heeeel begrijpelijk is. (?!)
Ik zei dat ik dat niet nodig heb, om dat te horen van hem, of ik al dan niet logische gevoelens heb. Of hij vindt dat die er mogen zijn.
Ik zei dat ik de HELE WAARHEID wil, dat ik al de hele week ben voorgelogen, dat ik het als een pleister verwijderen zie; liever in 1 ruk, dan dat we straks 2 jaar verder zijn en dat er nog steeds apen uit de mouw komen.
Hij vertelde me dat dat 'eigenlijk' niet goed is. Pakte de reader en zei dat ik iets moest lezen. Het was een stuk tekst dat erover ging dat je beter de waarheid zorgvuldig en 'gedoseerd' kon vertellen. ( WTF?!) Gedoseerd, als in, verspreid over de tijd, in makkelijk verteerbare brokjes...? Zodat het vrouwtje niet te boos wordt en gekke dingen doet zoals je de gevolgen van je daden laten merken?
Ik ben heel kwaad geworden. Ik zei dat zijn nieuwe houding mij helemáál niet aan staat. Dat hij de hele week met zijn hoofd in zijn handen heeft gezeten, gepast beschaamd, IK verscheurd door pijn, HIJ verscheurd door schaamte. En dat hij verdomme nu ineens languit op de bank gaat liggen, met zijn voeten op tafel, alsof aaaaaaalles nu goedkomt. .?! Brallend over zijn nieuw herwonnen innerlijke rust! En dan MIJ een beetje gaan vertellen of het begrijpelijk is dat ik iets voel..?
Ik zei dat hij het RECHT niet heeft om zich zo gerieflijk op de bank te vlijen, alsof alle pijn en schuld weg is. Dat hij verdomme aan me verplicht is om MINSTENS net zoveel pijn te ervaren als ik. Of in elk geval schaamte en besef dat het NIET om hem draait. Waar hij het LEF vandaan haalt om nu na 1 groeps sessie ZO "geheeld" terug te durven komen, alsof nu alles vergeten en vergeven is??
Ik zei dat als IK zeg dat IK het nodig heb dat hij alles in 1x opbiecht, dat hij me dan verdomme ook alles in 1x opbiecht. En niet heel arrogant in zijn reader gaat bladeren en me wijzen op een stukje tekst dat uitlegt dat alles ineens opbiechten 'heel gevaarlijk kan zijn'.
BEZOPEN! Ja, dat kan idd heeeel 'gevaarlijk' zijn, want dan loop je het risico dat ze je de deur uit zet!
OEH, wat was ik pissed!
Hij vroeg wat ik DAN van hem verwachtte, en ik zei dat hij MIJN behoefte nu voorop moest zetten. En niet wat de goeroe v zijn nieuwe reader hem aanraadde. En dat hij het verdomme niet in zijn hoofd moest halen om zichzelf nu binnen een week 'geheeld ' te voelen, want IK ben nog verscheurd, en zo lang IK lijd, wil ik dat HIJ lijdt!
En binnen komen lopen, me glimlachend aankijken en zijn hand warm vriendschappelijk op mijn arm leggen..?! Hoe durft hij! Het doet fucking PIJN, en durf niet te beweren dat dat NIET zo is!
Toen ben ik naar boven gegaan.
Kortom, was weer een gezellige avond!
Dat was ook wel even opvallend.
Hij kwam ineens heel anders binnen gewandeld.
Kwam helemaal 'zen' binnen, raakte mijn arm even aan (!?),
(we lopen al een week geconcentreerd alle lichaamscontact te vermijden )
Toen de kids naar bed waren ging ik zitten om te luisteren Hoe het geweest was en begon hij heeeel rustig te vertellen.
Het was zo fijn, en zo goed, en had er alle vertrouwen in, en bladerdiebla. .. hij was nu ineens helemaal rustig en zelfverzekerd. Ik zei dat ik hem niet meer vertrouwde, hij zei heel zalvend dat dat heeeel begrijpelijk is. (?!)
Ik zei dat ik dat niet nodig heb, om dat te horen van hem, of ik al dan niet logische gevoelens heb. Of hij vindt dat die er mogen zijn.
Ik zei dat ik de HELE WAARHEID wil, dat ik al de hele week ben voorgelogen, dat ik het als een pleister verwijderen zie; liever in 1 ruk, dan dat we straks 2 jaar verder zijn en dat er nog steeds apen uit de mouw komen.
Hij vertelde me dat dat 'eigenlijk' niet goed is. Pakte de reader en zei dat ik iets moest lezen. Het was een stuk tekst dat erover ging dat je beter de waarheid zorgvuldig en 'gedoseerd' kon vertellen. ( WTF?!) Gedoseerd, als in, verspreid over de tijd, in makkelijk verteerbare brokjes...? Zodat het vrouwtje niet te boos wordt en gekke dingen doet zoals je de gevolgen van je daden laten merken?
Ik ben heel kwaad geworden. Ik zei dat zijn nieuwe houding mij helemáál niet aan staat. Dat hij de hele week met zijn hoofd in zijn handen heeft gezeten, gepast beschaamd, IK verscheurd door pijn, HIJ verscheurd door schaamte. En dat hij verdomme nu ineens languit op de bank gaat liggen, met zijn voeten op tafel, alsof aaaaaaalles nu goedkomt. .?! Brallend over zijn nieuw herwonnen innerlijke rust! En dan MIJ een beetje gaan vertellen of het begrijpelijk is dat ik iets voel..?
Ik zei dat hij het RECHT niet heeft om zich zo gerieflijk op de bank te vlijen, alsof alle pijn en schuld weg is. Dat hij verdomme aan me verplicht is om MINSTENS net zoveel pijn te ervaren als ik. Of in elk geval schaamte en besef dat het NIET om hem draait. Waar hij het LEF vandaan haalt om nu na 1 groeps sessie ZO "geheeld" terug te durven komen, alsof nu alles vergeten en vergeven is??
Ik zei dat als IK zeg dat IK het nodig heb dat hij alles in 1x opbiecht, dat hij me dan verdomme ook alles in 1x opbiecht. En niet heel arrogant in zijn reader gaat bladeren en me wijzen op een stukje tekst dat uitlegt dat alles ineens opbiechten 'heel gevaarlijk kan zijn'.
BEZOPEN! Ja, dat kan idd heeeel 'gevaarlijk' zijn, want dan loop je het risico dat ze je de deur uit zet!
OEH, wat was ik pissed!
Hij vroeg wat ik DAN van hem verwachtte, en ik zei dat hij MIJN behoefte nu voorop moest zetten. En niet wat de goeroe v zijn nieuwe reader hem aanraadde. En dat hij het verdomme niet in zijn hoofd moest halen om zichzelf nu binnen een week 'geheeld ' te voelen, want IK ben nog verscheurd, en zo lang IK lijd, wil ik dat HIJ lijdt!
En binnen komen lopen, me glimlachend aankijken en zijn hand warm vriendschappelijk op mijn arm leggen..?! Hoe durft hij! Het doet fucking PIJN, en durf niet te beweren dat dat NIET zo is!
Toen ben ik naar boven gegaan.
Kortom, was weer een gezellige avond!
dinsdag 26 april 2016 om 01:48
Heeft BGB toch een beetje gelijk he, je wil dat hij lijdt. Heel erg en heel erg lang. Net zoveel als jij. Maar wat nu als ik je vertel dat ik denk dat hij dat lijden al heeft meegemaakt. En daar een hele domme oplossing voor vond, okee, maar hij heeft eronder geleden voor hij dat deed. Je weet niet hoe lang en hoe erg.
Maar ik snap je boosheid goed. Ik vind ook dat hij wel erg snel 'bekeerd' is en geen respect heeft voor jouw lijden op dit moment. Hij voelde zich eerst ontzettend vernederd en gestraft en nu hebben mensen met dezelfde problematiek hem wat vertrouwen in zichzelf gegeven en gaat hij daar eigenlijk een beetje over op zitten scheppen. Zo van, zie je wel dat je me te hard aanpakt, ofzoiets. Ik vind wel dat het past bij iemand met een laag gevoel voor eigenwaarde. Doet me denken aan hoe mijn broer zich gedraagt in het leven, ontzettend uit de hoogte en arrogant mannetje, met een heel klein hartje en een enorm minderwaardigheidscomplex. Sommige mensen verbergen hun onzekerheid met arrogantie. Ik snap dat je wilt dat hij lijdt maar jij gaat hem niet zien lijden zoals je wilt, hij lijdt op een andere manier en dat laat hij jou (nog) niet zien.
Ik zou alles er nu gewoon uitgooien zonder restricties. Dat is altijd goed, vind ik, als iemand je zo heeft gekwetst. Binnen de grenzen van de wet dan he. En je wil zelf ook niet helemaal doordraaien, neem ik aan. Maar inhouden lijkt me nu heel ongezond.
Maar ik snap je boosheid goed. Ik vind ook dat hij wel erg snel 'bekeerd' is en geen respect heeft voor jouw lijden op dit moment. Hij voelde zich eerst ontzettend vernederd en gestraft en nu hebben mensen met dezelfde problematiek hem wat vertrouwen in zichzelf gegeven en gaat hij daar eigenlijk een beetje over op zitten scheppen. Zo van, zie je wel dat je me te hard aanpakt, ofzoiets. Ik vind wel dat het past bij iemand met een laag gevoel voor eigenwaarde. Doet me denken aan hoe mijn broer zich gedraagt in het leven, ontzettend uit de hoogte en arrogant mannetje, met een heel klein hartje en een enorm minderwaardigheidscomplex. Sommige mensen verbergen hun onzekerheid met arrogantie. Ik snap dat je wilt dat hij lijdt maar jij gaat hem niet zien lijden zoals je wilt, hij lijdt op een andere manier en dat laat hij jou (nog) niet zien.
Ik zou alles er nu gewoon uitgooien zonder restricties. Dat is altijd goed, vind ik, als iemand je zo heeft gekwetst. Binnen de grenzen van de wet dan he. En je wil zelf ook niet helemaal doordraaien, neem ik aan. Maar inhouden lijkt me nu heel ongezond.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 26 april 2016 om 02:00
quote:Sapsorrow schreef op 26 april 2016 @ 00:57:
[...]
Sorry, flauw. Maar ik heb gemerkt dat er wel meer mensen zijn die een bozige toon hebben als ze op mijn reacties reageren. Ik denk dan altijd, dat die mensen in hun eigen leven pijn hebben ervaren waar ik ze aan herinner. Dat gebeurt namelijk ook als ik boos word op mensen hier. Dan is het eigenlijk altijd zo dat ik, als ik mezelf afvraag waarom ik daar nou zo boos om word, erachter kom dat het me doet denken aan iets in mijn eigen leven, wat zeer doet. Wat je ook over me denkt, ik mag jou eigenlijk wel. Kan je reacties altijd wel waarderen. Ik ben het niet altijd met je eens maar je lijkt me een wijs mens. Meen ik serieus.
Maar in je reactie, ben je wat denigrerend naar mij toe, en daarom deed ik even flauw. Je hebt wel gelijk over dat eigen topic maar zoals ik eerder zei, dat durf ik niet. En ik heb eigenlijk voor nu ook geen advies of hulp nodig. Ik denk wel dat mijn overdenkingen helpend zouden kunnen zijn en ik ontdek ook weer nieuwe leerpunten. Ik leef ook mee met To en hoop net als iedereen dat ze na deze enorme shock, haar weg weer gaat vinden, op wat voor manier dan ook en dat wil ik haar ook vertellen. Ik reageer dus niet alleen maar voor mijn eigen belangen. Onverbeterlijke boomknuffelaar ben ik, ik wil toch graag helpen. Wat anderen ook zeggen, dat is altijd mijn eerste instinct om te reageren, als het een serieus topic betreft. Als To mijn reacties niet helpend vind, mag ze me natuurlijk altijd onder de negeer zetten. Ik word meestal toch niet geqoute.
[...]
Sorry, flauw. Maar ik heb gemerkt dat er wel meer mensen zijn die een bozige toon hebben als ze op mijn reacties reageren. Ik denk dan altijd, dat die mensen in hun eigen leven pijn hebben ervaren waar ik ze aan herinner. Dat gebeurt namelijk ook als ik boos word op mensen hier. Dan is het eigenlijk altijd zo dat ik, als ik mezelf afvraag waarom ik daar nou zo boos om word, erachter kom dat het me doet denken aan iets in mijn eigen leven, wat zeer doet. Wat je ook over me denkt, ik mag jou eigenlijk wel. Kan je reacties altijd wel waarderen. Ik ben het niet altijd met je eens maar je lijkt me een wijs mens. Meen ik serieus.
Maar in je reactie, ben je wat denigrerend naar mij toe, en daarom deed ik even flauw. Je hebt wel gelijk over dat eigen topic maar zoals ik eerder zei, dat durf ik niet. En ik heb eigenlijk voor nu ook geen advies of hulp nodig. Ik denk wel dat mijn overdenkingen helpend zouden kunnen zijn en ik ontdek ook weer nieuwe leerpunten. Ik leef ook mee met To en hoop net als iedereen dat ze na deze enorme shock, haar weg weer gaat vinden, op wat voor manier dan ook en dat wil ik haar ook vertellen. Ik reageer dus niet alleen maar voor mijn eigen belangen. Onverbeterlijke boomknuffelaar ben ik, ik wil toch graag helpen. Wat anderen ook zeggen, dat is altijd mijn eerste instinct om te reageren, als het een serieus topic betreft. Als To mijn reacties niet helpend vind, mag ze me natuurlijk altijd onder de negeer zetten. Ik word meestal toch niet geqoute.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 26 april 2016 om 02:31
Dat lijkt me wel een goede vraag; wat als het nu andersom geweest was, dat jij een soort van minaarschap erop nahield. Hoe zou hij dan gereageerd hebben..?
Dan was hij nergens, geef ik je op een briefje.
Daar heb jij nu uiteraard niks aan maar weet uit ervaring dat mannen met een ruimdenkend hart voor zichzelf, het bij een ander niet kunnen verdragen.
Dan was hij nergens, geef ik je op een briefje.
Daar heb jij nu uiteraard niks aan maar weet uit ervaring dat mannen met een ruimdenkend hart voor zichzelf, het bij een ander niet kunnen verdragen.
Hatsjikideee...
