Gezondheid
alle pijlers
Drankschema.. Please, help me out
dinsdag 26 april 2016 om 14:54
Beste Viva-ers;
ik heb 4 maanden een relatie met een ontzettende leuke 37-jarige vent met een groot probleem.
Toen ik hem leerde kennen heeft hij al vrij snel het hele verhaal op tafel gelegd:
hij drinkt al zo'n 17 jaar problematisch, wat er ongeveer als volgt uitziet:
ma-di-wo niets,
donderdag 4/5 bier,
vrijdag 8-15 bier,
zaterdag compleet de weg kwijt,
zondag zo'n 8-10 bier.
Globaal. Met nog wat dikke uitschieters hier en daar.
Dit heeft (goh?!) al flink wat problemen opgeleverd. Twee eerdere relaties (8 en 4 jaar) op de klippen gelopen hierdoor. Twee kroegen waar hij niet meer in mag, rijbewijs kwijt en schulden. Problemen met vrienden... en, o ja, hij heeft ook nog een flinke periode cocaïne en speed gebruikt. 't enige wat er niet onder heeft geleden is zijn werk, hij meldt zich ook nooit ziek. Sport verder ook veel, gewoon een hele leuke, sportieve vrolijke kerel.
(Mocht je je afvragen wat voor type ik verder ben; gewoon. Braaf, burgerlijk, gescheiden, twee kindjes, goede baan.. boel op de rit, leuk leven. Geen drugs, nauwelijks alcohol, geen schulden... geen problemen)
Ik ken m van vroeger, toen ik stilletjes verliefd op m was en hij nog geen problemen had.
Toen ik m tegen kwam heeft hij verteld hoe zijn leven was verlopen sinds die tijd. Hij had net 3 maanden een alcohol-stop gehouden en was net weer begonnen met drinken, en de laatste keer drugs was nog wat langer geleden.
Het weer starten met drinken ging direct mis, dus met oud en nieuw zat ik met een zwaar dronken versbakken date opgescheept.
Dikke afknapper en zwaar teleurgesteld wilde ik met het daten stoppen. Hijzelf was ook teleurgesteld en beloofde me actie te ondernemen en zwaarder geschut in te zetten om het tij te keren. Dat wilde hij al eerder, vandaar ook de 3 maanden pauze.
Ik ben gebleven. Onder die voorwaarde dat hij direct weer volledig zou stoppen om eens goed na te gaan denken en met een concreet plan te komen.
Dus stopte hij (en ik, uit solidariteit) weer 3 maanden met drinken, ging langs de huisarts om doorverwezen te worden, gaf voor het eerst toe dat hij inderdaad een dik probleem heeft, praatte er over, maakte een vervolgafspraak om een behandeling in te zetten en ging hiermee van start.
Die 3 maanden had ik de leukste partner die ik me kan wensen. Hij gaf aan alles te willen doen om dit niet kwijt te raken, ook al zou het betekenen dat hij voor de rest van zijn leven niet meer mocht drinken'.
Maar, omdat hij volgens eigen zeggen nooit serieuze pogingen heeft gedaan om 'normaal/gezond' met drank om te gaan en alles altijd heeft gebagatelliseerd, is dit wel een grote stap ineens. Hij wil graag eerst proberen of hij zijn drinkgedrag met afspraken/hulpmiddelen in de hand kan houden. NOOIT meer een biertje, NOOIT meer een wijntje bij het eten vind hij (en ik ook wel) een grote stap en niet voor niets een laatste redmiddel.
Ik stemde (desalniettemin zwaar ongerust) ermee in en vriendlief stelde dus een plan op.
Doel: genieten ipv misbruiken.
Globale opzet:
Maandag: 0
Dinsdag : 0
Woensdag : 0
Donderdag : 2-3 biertjes / wijntjes
Vrijdag ; 3-4 (sterke(re)) biertjes / wijntjes
Zaterdag : 6-8 biertjes, verdeeld over bezoekje vrienden/fam, voetbal en s'avonds wat eten/uitgaan.
Zondag : 4-5 biertjes bij uitgaan, of 3-4 thuis.
(Ik vind 8 nog steeds 'acht'erlijk, maar goed... Wanneer je 's middags om 15.00 begint tot 's nachts.. soit..)
Resultaat: hele plan is een lachertje, zo bleek al in de eerste 3 weekenden sinds het plan van start ging.
Waarom? Na 4 bier kan hij niet meer tellen. Ja, wel tellen, maar dan winnen ineens compleet andere argumenten de tweestrijd in zijn hoofd en wordt de planning ter plekke aangepast naar: 'als ik gewoon normaal doe, komen die aantallen niet meer zo nauw' of: 'dit is ook een speciale gelegenheid, dus dan ligt het anders..' dat soort onzin.
Dus worden het er 12.. of 15.. of 20.
Zelf hinkte hij hevig op twee gedachten/emoties bij dit resultaat. Hij vergelijkt met anderen die ook veel drinken, geeft aan dat het ten opzichte van eerst (toen hij ieder weekend 1 of 2maal finaal de weg kwijt was) een hele verbetering is omdat hij nu geen problemen veroorzaakt, geen gekke dingen doet en normaal thuis komt... tja.
Maar 't volgende moment wordt hij moe van zijn eigen verdedigende argumenten en geeft aan dat het volkomen belachelijk is dat het gebeurt en dat het niet werkt zo.
Ik was dik teleurgesteld, maar niet erg verrast.
Zelf even hevig intern conflict gehad. Op 't punt gestaan de stekker eruit te trekken.. want alle alarmbellen in mijn hoofd gaan af. Maar ben ik dan niet erg snel met de conclusie trekken: dit wordt niets. Ik ben nog nooit zó gek op iemand geweest en we hebben het zó leuk samen. Dat maakt mij erg kwetsbaar, subjectief en bedrijfsblind.. Maar ik wil er echt graag alle moeite voor doen om dit te laten slagen. Punt is alleen: hij moet het doen en ik kan vrij weinig.
Ik ben bang dat wanneer ik (tijdelijk) wegga met de boodschap: ik zie je wel weer als je het op de rit hebt, hij de motivatie ook verliest. En het zweet breekt hem uit als ik zeg dat ik ga, dan begint hij direct weer met 'nee, wacht, ik stop wel helemaal!'
De andere kant is, en dat realiseert hij zich ook wel, dat hij niet uitsluitend voor mij kan veranderen.
Hijzelf wil absoluut veranderen, maar hij hinkt nog op twee gedachten: de ene kant stemt met mij in, de andere kant blijft roepen dat 'hij nu echt inziet dat het anders moet, en hij best met beleid kan drinken door op anderen te letten, rustig aan te doen ipv alles gedachteloos achterover te klokken.. waardoor hij op max 15 eindigt waardoor hij weliswaar lichtelijk dronken is, maar t geen problemen oplevert' Zoiets.
Ikzelf zie hierbij wel degelijk problemen, om te beginnen zijn gezondheid en t feit dat je op een hellend vlak zit en binnen een paar maanden weer wél de weg kwijt bent, maar goed. Dat is wat hij ONTZETTEND graag wil geloven.
Ik denk dat wanneer ik nu 'afdwing' dat hij volgens mijn aantallen gaat drinken, hij dat wel doet, maar wel met de gedachte dat dat is om mij gerust te stellen, want in zijn achterhoofd blijft dat stemmetjes zeggen dat t 'op zijn manier ook best had gekund'. En hoe lang hou je het dan vol, als je zelf niet overtuigd bent van de noodzaak?
t Liefst zou ik willen dat hij gewoon weer keihard op zijn bek gaat met zijn stomme plan (ja, ik wind me erover op) zodat hij proefondervindelijk erachter komt dat dat hele 'met mate en verstand drinken-plan' nou eenmaal geen optie is voor hem, omdat hij simpelweg geen natuurlijke rem (meer)heeft. Dat is juist de essentie van zijn hele probleem. En dat als de oplossing echt zo kinderlijk simpel zou zijn, hij dat wel had gedaan in de voorgaande 17 jaren toen zijn toenmalige vriendinnen huilend op de bank zaten.
En wanneer ik dat tegen hem zeg, zie ik aan zijn blik dat hij het inziet.. En is hij ook wel eerlijk. Maar binnen de kortste keren heeft hij weer die andere interne dialoog in zijn hoofd, die wel schade wil beperken, maar toch vooral niet met al te ingrijpende en beperkende maatregelen.
Ik zie hem worstelen. De drugs uit het verleden ben ik niet bang voor. De drank des temeer. Ik ben zo gek op hem en ik wil m zo graag helpen, maar ook trouw blijven aan mezelf. Ik worstel ook. Ik geloof dat hij oprecht wil veranderen. Ik zie en hoor dat hij eerlijk is, ook over momenten dat het misging, de dingen die hij makkelijk had kunnen verzwijgen.
Zucht.
Dus nu?
Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om nu weg te lopen. Ik wil 'm de kans geven zijn plan B in werking te stellen.
Maar hoe ziet plan B eruit? Als hij niet drinkt, is hij ontzettend vastberaden en twijfelt geen seconde. Al mist hij het wel bij gelegenheden dat hij normaal zou drinken.. maar dat gaat 'm nog vrij makkelijk af. Hij knapt dan ook op, slaapt beter, voelt zich beter, sporten gaat beter.. Maar ja... dat NOOOOIT meer drinken hè..
En zodra hij start, gaat t mis. Tenminste, na een paar biertjes verdwijnt zijn zelfdiscipline -uiteraard- als sneeuw voor de zon..
Dus wat is dan een goed plan? Iets waar we allebei mee uit de voeten kunnen?
Ikzelf zou graag willen:
ma-di-wo : 0
do: max 3
vr: max 4
za: max 6 (mits over een middag/avond uitgesmeert)
zo: max 3
Dit is niet wat ik zelf drink (zou t niet eens kunnen), maar hier kan ik wel mee leven. Ik hoop zijn lever ook. Maar hij heeft een leven met veel drinkende mensen om zich heen, komt op de voetbal en andere gelegenheden waar flink gedronken wordt.. Dus vooruit..
Maar ja, die max 6 ( en misschien max 4) kan hij helemaal niet! Want dat tellen he..
Dus wanneer dat geen optie is, kom je vanzelf uit op do t/m zo max 3.
Maar da's ook wel weer sneu.. beetje jezelf pesten als je met vriendengroep naar de voetbal gaat, nog even gaat bowlen, hapje eten en even naar de kroeg. 3?! Succes!
Koningsdag.. 3? Je voetbalclub kampioen sinds 8 jaar.. 3 biertjes?
Ja?
Want je hebt nou eenmaal een drankprobleem?
We piekeren ons suf. Als ik erbij ben, gaat t drinken stukken beter (als in 'minder', ik kan namelijk prima tellen) maar ik kan niet de rest van zijn leven als een soort waakhond mee. Willen we allebei niet. Een keer stok achter de deur/reminder zijn, vind ik overigens niet zo erg..
Momenteel zijn we aan het brainstormen over het inzetten van kaarten.
ma-di-wo: niets.
do-vr-za-zo: t/m 3 biertjes mag, geen kaart nodig.
Wil je meer drinken?
2 rode kaarten te besteden per maand, 4 gele.
Gele kaart: .......
Rode kaart is: drinken zonder tellen, maar wel 'zo min mogelijk' Vooraf inplannen op kalender.
Gele kaart komen we niet helemaal uit, want heb je aan 'max 6' afspraak als je je daar toch niet aan gaat/kan houden..
En dat dat 'niet tellen' bij een rode kaart gaat lukken twijfel ik niet aan, maar hoe lang hij dat 'zo min mogelijk' volhoudt, is ook nog maar de vraag.
Ik wil best water bij de wijn doen t.a.v. mijn strenge eisen, als het maar een plan oplevert wat op de lange termijn ook lukt. Drank (wel drinken, met mate drinken, niet drinken) zal toch altijd een rol spelen... Dus ik wilt iets wat duidelijk is, vol te houden en grenzen zonder rek erop.
Die rode kaarten vinden we eigenlijk allebei idioot, maar wat moet je anders op zulke dagen? Een maximum afspreken is toch zinloos... dus als hij zich dan tweemaal per maand een stuk in zijn kraag wil drinken.. Dan weet ik het vantevoren en dan zoekt hij het maar uit. 't heeft zo weinig zin om dingen af te spreken die je niet na kunt komen... Ik heb geen idee wat ik hier in de praktijk van vind, maar we gaan een plan B maken, een tijdje uitproberen en dan eens bespreken of het te doen is.
Wie heeft er ervaring? Wat werkte wel/niet voor jou/jullie?
Als je mijn verhaal leest; wat zouden jullie acceptabel vinden? Wat zouden jullie proberen?
Heel erg bedankt voor het lezen van lange verhaal, en alvast bedankt voor het meedenken.
Ik zit echt enorm om advies verlegen van andere vrouwen, met of zonder ervaring met alcohol plannen
ik heb 4 maanden een relatie met een ontzettende leuke 37-jarige vent met een groot probleem.
Toen ik hem leerde kennen heeft hij al vrij snel het hele verhaal op tafel gelegd:
hij drinkt al zo'n 17 jaar problematisch, wat er ongeveer als volgt uitziet:
ma-di-wo niets,
donderdag 4/5 bier,
vrijdag 8-15 bier,
zaterdag compleet de weg kwijt,
zondag zo'n 8-10 bier.
Globaal. Met nog wat dikke uitschieters hier en daar.
Dit heeft (goh?!) al flink wat problemen opgeleverd. Twee eerdere relaties (8 en 4 jaar) op de klippen gelopen hierdoor. Twee kroegen waar hij niet meer in mag, rijbewijs kwijt en schulden. Problemen met vrienden... en, o ja, hij heeft ook nog een flinke periode cocaïne en speed gebruikt. 't enige wat er niet onder heeft geleden is zijn werk, hij meldt zich ook nooit ziek. Sport verder ook veel, gewoon een hele leuke, sportieve vrolijke kerel.
(Mocht je je afvragen wat voor type ik verder ben; gewoon. Braaf, burgerlijk, gescheiden, twee kindjes, goede baan.. boel op de rit, leuk leven. Geen drugs, nauwelijks alcohol, geen schulden... geen problemen)
Ik ken m van vroeger, toen ik stilletjes verliefd op m was en hij nog geen problemen had.
Toen ik m tegen kwam heeft hij verteld hoe zijn leven was verlopen sinds die tijd. Hij had net 3 maanden een alcohol-stop gehouden en was net weer begonnen met drinken, en de laatste keer drugs was nog wat langer geleden.
Het weer starten met drinken ging direct mis, dus met oud en nieuw zat ik met een zwaar dronken versbakken date opgescheept.
Dikke afknapper en zwaar teleurgesteld wilde ik met het daten stoppen. Hijzelf was ook teleurgesteld en beloofde me actie te ondernemen en zwaarder geschut in te zetten om het tij te keren. Dat wilde hij al eerder, vandaar ook de 3 maanden pauze.
Ik ben gebleven. Onder die voorwaarde dat hij direct weer volledig zou stoppen om eens goed na te gaan denken en met een concreet plan te komen.
Dus stopte hij (en ik, uit solidariteit) weer 3 maanden met drinken, ging langs de huisarts om doorverwezen te worden, gaf voor het eerst toe dat hij inderdaad een dik probleem heeft, praatte er over, maakte een vervolgafspraak om een behandeling in te zetten en ging hiermee van start.
Die 3 maanden had ik de leukste partner die ik me kan wensen. Hij gaf aan alles te willen doen om dit niet kwijt te raken, ook al zou het betekenen dat hij voor de rest van zijn leven niet meer mocht drinken'.
Maar, omdat hij volgens eigen zeggen nooit serieuze pogingen heeft gedaan om 'normaal/gezond' met drank om te gaan en alles altijd heeft gebagatelliseerd, is dit wel een grote stap ineens. Hij wil graag eerst proberen of hij zijn drinkgedrag met afspraken/hulpmiddelen in de hand kan houden. NOOIT meer een biertje, NOOIT meer een wijntje bij het eten vind hij (en ik ook wel) een grote stap en niet voor niets een laatste redmiddel.
Ik stemde (desalniettemin zwaar ongerust) ermee in en vriendlief stelde dus een plan op.
Doel: genieten ipv misbruiken.
Globale opzet:
Maandag: 0
Dinsdag : 0
Woensdag : 0
Donderdag : 2-3 biertjes / wijntjes
Vrijdag ; 3-4 (sterke(re)) biertjes / wijntjes
Zaterdag : 6-8 biertjes, verdeeld over bezoekje vrienden/fam, voetbal en s'avonds wat eten/uitgaan.
Zondag : 4-5 biertjes bij uitgaan, of 3-4 thuis.
(Ik vind 8 nog steeds 'acht'erlijk, maar goed... Wanneer je 's middags om 15.00 begint tot 's nachts.. soit..)
Resultaat: hele plan is een lachertje, zo bleek al in de eerste 3 weekenden sinds het plan van start ging.
Waarom? Na 4 bier kan hij niet meer tellen. Ja, wel tellen, maar dan winnen ineens compleet andere argumenten de tweestrijd in zijn hoofd en wordt de planning ter plekke aangepast naar: 'als ik gewoon normaal doe, komen die aantallen niet meer zo nauw' of: 'dit is ook een speciale gelegenheid, dus dan ligt het anders..' dat soort onzin.
Dus worden het er 12.. of 15.. of 20.
Zelf hinkte hij hevig op twee gedachten/emoties bij dit resultaat. Hij vergelijkt met anderen die ook veel drinken, geeft aan dat het ten opzichte van eerst (toen hij ieder weekend 1 of 2maal finaal de weg kwijt was) een hele verbetering is omdat hij nu geen problemen veroorzaakt, geen gekke dingen doet en normaal thuis komt... tja.
Maar 't volgende moment wordt hij moe van zijn eigen verdedigende argumenten en geeft aan dat het volkomen belachelijk is dat het gebeurt en dat het niet werkt zo.
Ik was dik teleurgesteld, maar niet erg verrast.
Zelf even hevig intern conflict gehad. Op 't punt gestaan de stekker eruit te trekken.. want alle alarmbellen in mijn hoofd gaan af. Maar ben ik dan niet erg snel met de conclusie trekken: dit wordt niets. Ik ben nog nooit zó gek op iemand geweest en we hebben het zó leuk samen. Dat maakt mij erg kwetsbaar, subjectief en bedrijfsblind.. Maar ik wil er echt graag alle moeite voor doen om dit te laten slagen. Punt is alleen: hij moet het doen en ik kan vrij weinig.
Ik ben bang dat wanneer ik (tijdelijk) wegga met de boodschap: ik zie je wel weer als je het op de rit hebt, hij de motivatie ook verliest. En het zweet breekt hem uit als ik zeg dat ik ga, dan begint hij direct weer met 'nee, wacht, ik stop wel helemaal!'
De andere kant is, en dat realiseert hij zich ook wel, dat hij niet uitsluitend voor mij kan veranderen.
Hijzelf wil absoluut veranderen, maar hij hinkt nog op twee gedachten: de ene kant stemt met mij in, de andere kant blijft roepen dat 'hij nu echt inziet dat het anders moet, en hij best met beleid kan drinken door op anderen te letten, rustig aan te doen ipv alles gedachteloos achterover te klokken.. waardoor hij op max 15 eindigt waardoor hij weliswaar lichtelijk dronken is, maar t geen problemen oplevert' Zoiets.
Ikzelf zie hierbij wel degelijk problemen, om te beginnen zijn gezondheid en t feit dat je op een hellend vlak zit en binnen een paar maanden weer wél de weg kwijt bent, maar goed. Dat is wat hij ONTZETTEND graag wil geloven.
Ik denk dat wanneer ik nu 'afdwing' dat hij volgens mijn aantallen gaat drinken, hij dat wel doet, maar wel met de gedachte dat dat is om mij gerust te stellen, want in zijn achterhoofd blijft dat stemmetjes zeggen dat t 'op zijn manier ook best had gekund'. En hoe lang hou je het dan vol, als je zelf niet overtuigd bent van de noodzaak?
t Liefst zou ik willen dat hij gewoon weer keihard op zijn bek gaat met zijn stomme plan (ja, ik wind me erover op) zodat hij proefondervindelijk erachter komt dat dat hele 'met mate en verstand drinken-plan' nou eenmaal geen optie is voor hem, omdat hij simpelweg geen natuurlijke rem (meer)heeft. Dat is juist de essentie van zijn hele probleem. En dat als de oplossing echt zo kinderlijk simpel zou zijn, hij dat wel had gedaan in de voorgaande 17 jaren toen zijn toenmalige vriendinnen huilend op de bank zaten.
En wanneer ik dat tegen hem zeg, zie ik aan zijn blik dat hij het inziet.. En is hij ook wel eerlijk. Maar binnen de kortste keren heeft hij weer die andere interne dialoog in zijn hoofd, die wel schade wil beperken, maar toch vooral niet met al te ingrijpende en beperkende maatregelen.
Ik zie hem worstelen. De drugs uit het verleden ben ik niet bang voor. De drank des temeer. Ik ben zo gek op hem en ik wil m zo graag helpen, maar ook trouw blijven aan mezelf. Ik worstel ook. Ik geloof dat hij oprecht wil veranderen. Ik zie en hoor dat hij eerlijk is, ook over momenten dat het misging, de dingen die hij makkelijk had kunnen verzwijgen.
Zucht.
Dus nu?
Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om nu weg te lopen. Ik wil 'm de kans geven zijn plan B in werking te stellen.
Maar hoe ziet plan B eruit? Als hij niet drinkt, is hij ontzettend vastberaden en twijfelt geen seconde. Al mist hij het wel bij gelegenheden dat hij normaal zou drinken.. maar dat gaat 'm nog vrij makkelijk af. Hij knapt dan ook op, slaapt beter, voelt zich beter, sporten gaat beter.. Maar ja... dat NOOOOIT meer drinken hè..
En zodra hij start, gaat t mis. Tenminste, na een paar biertjes verdwijnt zijn zelfdiscipline -uiteraard- als sneeuw voor de zon..
Dus wat is dan een goed plan? Iets waar we allebei mee uit de voeten kunnen?
Ikzelf zou graag willen:
ma-di-wo : 0
do: max 3
vr: max 4
za: max 6 (mits over een middag/avond uitgesmeert)
zo: max 3
Dit is niet wat ik zelf drink (zou t niet eens kunnen), maar hier kan ik wel mee leven. Ik hoop zijn lever ook. Maar hij heeft een leven met veel drinkende mensen om zich heen, komt op de voetbal en andere gelegenheden waar flink gedronken wordt.. Dus vooruit..
Maar ja, die max 6 ( en misschien max 4) kan hij helemaal niet! Want dat tellen he..
Dus wanneer dat geen optie is, kom je vanzelf uit op do t/m zo max 3.
Maar da's ook wel weer sneu.. beetje jezelf pesten als je met vriendengroep naar de voetbal gaat, nog even gaat bowlen, hapje eten en even naar de kroeg. 3?! Succes!
Koningsdag.. 3? Je voetbalclub kampioen sinds 8 jaar.. 3 biertjes?
Ja?
Want je hebt nou eenmaal een drankprobleem?
We piekeren ons suf. Als ik erbij ben, gaat t drinken stukken beter (als in 'minder', ik kan namelijk prima tellen) maar ik kan niet de rest van zijn leven als een soort waakhond mee. Willen we allebei niet. Een keer stok achter de deur/reminder zijn, vind ik overigens niet zo erg..
Momenteel zijn we aan het brainstormen over het inzetten van kaarten.
ma-di-wo: niets.
do-vr-za-zo: t/m 3 biertjes mag, geen kaart nodig.
Wil je meer drinken?
2 rode kaarten te besteden per maand, 4 gele.
Gele kaart: .......
Rode kaart is: drinken zonder tellen, maar wel 'zo min mogelijk' Vooraf inplannen op kalender.
Gele kaart komen we niet helemaal uit, want heb je aan 'max 6' afspraak als je je daar toch niet aan gaat/kan houden..
En dat dat 'niet tellen' bij een rode kaart gaat lukken twijfel ik niet aan, maar hoe lang hij dat 'zo min mogelijk' volhoudt, is ook nog maar de vraag.
Ik wil best water bij de wijn doen t.a.v. mijn strenge eisen, als het maar een plan oplevert wat op de lange termijn ook lukt. Drank (wel drinken, met mate drinken, niet drinken) zal toch altijd een rol spelen... Dus ik wilt iets wat duidelijk is, vol te houden en grenzen zonder rek erop.
Die rode kaarten vinden we eigenlijk allebei idioot, maar wat moet je anders op zulke dagen? Een maximum afspreken is toch zinloos... dus als hij zich dan tweemaal per maand een stuk in zijn kraag wil drinken.. Dan weet ik het vantevoren en dan zoekt hij het maar uit. 't heeft zo weinig zin om dingen af te spreken die je niet na kunt komen... Ik heb geen idee wat ik hier in de praktijk van vind, maar we gaan een plan B maken, een tijdje uitproberen en dan eens bespreken of het te doen is.
Wie heeft er ervaring? Wat werkte wel/niet voor jou/jullie?
Als je mijn verhaal leest; wat zouden jullie acceptabel vinden? Wat zouden jullie proberen?
Heel erg bedankt voor het lezen van lange verhaal, en alvast bedankt voor het meedenken.
Ik zit echt enorm om advies verlegen van andere vrouwen, met of zonder ervaring met alcohol plannen
dinsdag 26 april 2016 om 18:49
Ik vecht niks uit hoor. Ik doe niet aan vechten. Maar wat me opvalt, je negeert die alarmbellen en als anderen je erop wijzen, baggetaliseer je ze. Geen wonder dat je het nog niet hebt verteld aan je omgeving, ik denk dat je zelf ook wel weet waarom. Hij is al 17 jaar alcoholist, dat is echt heel erg lang. Weet je wat dat doet met het lichaam en de geest?
Op een dag, zal zijn gedrag gaan veranderen. Want dat doet drank met je brein, het ruineert hersencellen. Net als cocaine trouwens, dat vreet letterlijk hersencellen. Nu hij nog redelijk jong is, kan hij zich nog prima gedragen want jonge mensen hebben veel energie. Hij loopt nu op energie die bedoeld is voor over 20 jaar. En over 20 jaar, is hij een schaduw van de mens die hij ooit was. Ik heb in mijn leven meerdere alcoholisten gekend en je hebt twee soorten: de agressieveling en de slaper. De meeste mensen reageren op die manier na jarenlange alcoholverslaving. Die agressie hoeft niet meteen fysiek te zijn. Dat kan ook emotioneel. Wat hij nu al aan het doen is want jij doet niks verkeerd maar je moet je nu al tegenover iedereen verdedigen.
Ga gerust met een lapzwans, dat doe ik ook. Maar ik heb geen kinderen. Groot verschil. Mijn vriend is geen vader-materiaal, zo is dat nu eenmaal. Niet iedereen kan dat. Als je eenmaal moeder bent geworden, is je eigen leven, minder belangrijk geworden. Als jij zegt veel van je kinderen te houden, denk dan voordat je post, aan wat je kinderen ervan zouden vinden dat je de boel goed aan het praten bent. Probeer wat je zegt, denkbeeldig aan ze uit te leggen. Dat kan niet. Alcoholisten zijn ontzettend vervelend voor kinderen. Ik had een ontzettende hekel aan dronken mensen als kind. Kun je je dat niet herinneren? Echt zo smerig, een volwassene met een drankkegel in je kindersnuit. Kinderen zijn wijzer dan je denkt, die snappen vaak wel dat iemand een beetje raar is, zonder dat iemand dat aan ze uitlegt.
En reken maar dat zij de alcohol beter kunnen ruiken dan jij. Kinderneuzen zijn veel scherper dan die van volwassenen. En alcoholisten, wasemen een ethanol-lucht uit, ook als ze een dagje nuchter zijn. De politie is daar erg blij mee want sommige mensen stappen s ochtends in hun auto, terwijl hun alcohol-promillage nog niet voldoende gezakt is. Het duurt namelijk een hele tijd voor alles uit je bloed is en een korte nacht, is niet genoeg. Dus die mensen zitten dronken in hun auto naar het werk. Ik heb het idee dat je niet veel ervaring hebt met alcoholisten, maar dat je erover gehoord hebt. Dat is niet hetzelfde.
Vorig jaar heeft mijn vriend een vriend van hem gevonden in zijn huis, terwijl hij een delir had. Hij stond midden in de woonkamer te plassen en vond dat erg grappig. Mijn vriend heeft hem op zijn schouder genomen en naar het ziekenhuis gebracht. Hij was namelijk een ontzettende zorgmijder. Daar aangekomen, is hij een paar uur later overleden. Hij bleek leverkanker te hebben, al heel lang. Dat wist hij maar dat heeft hij niemand vertelt.
De laatste jaren van zijn leven, ging hij zich steeds merkwaardiger gedragen. Hij smeerde meel op zijn benen omdat die zo'n pijn deden, symptoom van leverkanker. Hij wilde niks meer eten, hij woog bijna niks meer. Hij wilde niks meer met mensen te maken hebben. En dacht dat artsen hem wilden vergiftigen dus nam hij nooit medicatie.
Geloof me als ik zeg dat hij ooit een heel mooi mens was met ontzettende mooie eigenschappen. De gulste man die ik heb gekend, ontzettend lief en inlevend. Stond altijd voor iedereen klaar, op alle uren van de dag. Hij was ontzettend handig, hij was electricien, autodidact, en kon dingen die geen enkele electricien kon of aandurfde. Nooit onder stroom gestaan. Had een hele familie die heel erg veel van hem hield. Maar ja, de drank. Hij kon er niet mee ophouden.
Hij is 39 jaar oud geworden en mijn vriend is nog steeds bezig mer rouwen nu. Het was namelijk heel traumatisch om hem zo te vinden in zijn huis, dat helemaal vervuild was geraakt. Mijn vriend heeft gedaan wat hij kon om hem te helpen maar hij was zo ontzettend eigenwijs en onhandelbaar geworden, dat hij niet veel kon betekenen voor hem.
Zo eindigen zware alcoholisten meestal. Met dat verschil, dat mijn vriend er godzijdank voor kon zorgen, dat hij is gestorven in een ziekenhuisbed met zijn moeder aan zijn zijde. Meestal stikken ze in hun eigen braaksel namelijk. Net als een jeugdvriend van ons. Die was 33 toen hij stierf. Alcohol doodt mensen. Het is namelijk gif. En mooie mensen, kunnen er net zo goed aan doodgaan. Eerlijk gezegd, denk ik dat dat heel vaak gebeurt. Sorry voor mijn trieste verhaal maar zo erg is een zware alcoholverslaving. Onze vriend had pech dat hij jong leverkanker ontwikkelde. Er is een heel mooi mens aan hem verloren gegaan. En ik denk dat hij nu op een wolkje zit en me influistert, om zijn verhaal af en toe te vertellen. Schrik er maar heel erg van want hij is eraan doodgegaan.
Wil je weten hoeveel hij dronk? Zes halve liters bier per dag, verspreid over de hele dag, en dat zo'n 20 jaar. Dat is veel maar ook niet zoveel als mensen verwachten van een zware alcoholist. De hoeveelheid, maakt niet zoveel uit, het is de gewoonte de emoties volledig uit te kunnen schakelen die mensen de das omdoet. Dat doen alle alcoholisten. Onze vriend ook, helaas.
Als je hem echt wilt helpen, zorg dat hij intern komt te zitten met die behandeling en wacht een paar maanden. Mocht hij de moeite waard zijn, ben jij dat wachten wel waard. En hij ook. Als hij steeds terugvallen krijgt, wil je niet dat hij je kinderen ontmoet, echt. Als alcoholisten succesvol stoppen, doen ze dat meestal niet in 1 keer. Maar met vallen en opstaan. Je zou hem ook voor jezelf kunnen houden. Waarom niet? Dan krijgen je kinderen er echt niks van mee. Stel dat het hem lukt, dan kun je hem toch ook over 1, 2 jaar introduceren? Ik snap dat je verliefd bent maar verliefde mensen zijn niet zo verstandig. Je hoeft ook niet in 1 keer alles overhoop te gooien maar wees een verantwoordelijk mens. Denk goed na, hij kan een alcoholist zijn, die het nooit afleert. Dan moet je een plan B hebben, iig voor je kinderen.
Op een dag, zal zijn gedrag gaan veranderen. Want dat doet drank met je brein, het ruineert hersencellen. Net als cocaine trouwens, dat vreet letterlijk hersencellen. Nu hij nog redelijk jong is, kan hij zich nog prima gedragen want jonge mensen hebben veel energie. Hij loopt nu op energie die bedoeld is voor over 20 jaar. En over 20 jaar, is hij een schaduw van de mens die hij ooit was. Ik heb in mijn leven meerdere alcoholisten gekend en je hebt twee soorten: de agressieveling en de slaper. De meeste mensen reageren op die manier na jarenlange alcoholverslaving. Die agressie hoeft niet meteen fysiek te zijn. Dat kan ook emotioneel. Wat hij nu al aan het doen is want jij doet niks verkeerd maar je moet je nu al tegenover iedereen verdedigen.
Ga gerust met een lapzwans, dat doe ik ook. Maar ik heb geen kinderen. Groot verschil. Mijn vriend is geen vader-materiaal, zo is dat nu eenmaal. Niet iedereen kan dat. Als je eenmaal moeder bent geworden, is je eigen leven, minder belangrijk geworden. Als jij zegt veel van je kinderen te houden, denk dan voordat je post, aan wat je kinderen ervan zouden vinden dat je de boel goed aan het praten bent. Probeer wat je zegt, denkbeeldig aan ze uit te leggen. Dat kan niet. Alcoholisten zijn ontzettend vervelend voor kinderen. Ik had een ontzettende hekel aan dronken mensen als kind. Kun je je dat niet herinneren? Echt zo smerig, een volwassene met een drankkegel in je kindersnuit. Kinderen zijn wijzer dan je denkt, die snappen vaak wel dat iemand een beetje raar is, zonder dat iemand dat aan ze uitlegt.
En reken maar dat zij de alcohol beter kunnen ruiken dan jij. Kinderneuzen zijn veel scherper dan die van volwassenen. En alcoholisten, wasemen een ethanol-lucht uit, ook als ze een dagje nuchter zijn. De politie is daar erg blij mee want sommige mensen stappen s ochtends in hun auto, terwijl hun alcohol-promillage nog niet voldoende gezakt is. Het duurt namelijk een hele tijd voor alles uit je bloed is en een korte nacht, is niet genoeg. Dus die mensen zitten dronken in hun auto naar het werk. Ik heb het idee dat je niet veel ervaring hebt met alcoholisten, maar dat je erover gehoord hebt. Dat is niet hetzelfde.
Vorig jaar heeft mijn vriend een vriend van hem gevonden in zijn huis, terwijl hij een delir had. Hij stond midden in de woonkamer te plassen en vond dat erg grappig. Mijn vriend heeft hem op zijn schouder genomen en naar het ziekenhuis gebracht. Hij was namelijk een ontzettende zorgmijder. Daar aangekomen, is hij een paar uur later overleden. Hij bleek leverkanker te hebben, al heel lang. Dat wist hij maar dat heeft hij niemand vertelt.
De laatste jaren van zijn leven, ging hij zich steeds merkwaardiger gedragen. Hij smeerde meel op zijn benen omdat die zo'n pijn deden, symptoom van leverkanker. Hij wilde niks meer eten, hij woog bijna niks meer. Hij wilde niks meer met mensen te maken hebben. En dacht dat artsen hem wilden vergiftigen dus nam hij nooit medicatie.
Geloof me als ik zeg dat hij ooit een heel mooi mens was met ontzettende mooie eigenschappen. De gulste man die ik heb gekend, ontzettend lief en inlevend. Stond altijd voor iedereen klaar, op alle uren van de dag. Hij was ontzettend handig, hij was electricien, autodidact, en kon dingen die geen enkele electricien kon of aandurfde. Nooit onder stroom gestaan. Had een hele familie die heel erg veel van hem hield. Maar ja, de drank. Hij kon er niet mee ophouden.
Hij is 39 jaar oud geworden en mijn vriend is nog steeds bezig mer rouwen nu. Het was namelijk heel traumatisch om hem zo te vinden in zijn huis, dat helemaal vervuild was geraakt. Mijn vriend heeft gedaan wat hij kon om hem te helpen maar hij was zo ontzettend eigenwijs en onhandelbaar geworden, dat hij niet veel kon betekenen voor hem.
Zo eindigen zware alcoholisten meestal. Met dat verschil, dat mijn vriend er godzijdank voor kon zorgen, dat hij is gestorven in een ziekenhuisbed met zijn moeder aan zijn zijde. Meestal stikken ze in hun eigen braaksel namelijk. Net als een jeugdvriend van ons. Die was 33 toen hij stierf. Alcohol doodt mensen. Het is namelijk gif. En mooie mensen, kunnen er net zo goed aan doodgaan. Eerlijk gezegd, denk ik dat dat heel vaak gebeurt. Sorry voor mijn trieste verhaal maar zo erg is een zware alcoholverslaving. Onze vriend had pech dat hij jong leverkanker ontwikkelde. Er is een heel mooi mens aan hem verloren gegaan. En ik denk dat hij nu op een wolkje zit en me influistert, om zijn verhaal af en toe te vertellen. Schrik er maar heel erg van want hij is eraan doodgegaan.
Wil je weten hoeveel hij dronk? Zes halve liters bier per dag, verspreid over de hele dag, en dat zo'n 20 jaar. Dat is veel maar ook niet zoveel als mensen verwachten van een zware alcoholist. De hoeveelheid, maakt niet zoveel uit, het is de gewoonte de emoties volledig uit te kunnen schakelen die mensen de das omdoet. Dat doen alle alcoholisten. Onze vriend ook, helaas.
Als je hem echt wilt helpen, zorg dat hij intern komt te zitten met die behandeling en wacht een paar maanden. Mocht hij de moeite waard zijn, ben jij dat wachten wel waard. En hij ook. Als hij steeds terugvallen krijgt, wil je niet dat hij je kinderen ontmoet, echt. Als alcoholisten succesvol stoppen, doen ze dat meestal niet in 1 keer. Maar met vallen en opstaan. Je zou hem ook voor jezelf kunnen houden. Waarom niet? Dan krijgen je kinderen er echt niks van mee. Stel dat het hem lukt, dan kun je hem toch ook over 1, 2 jaar introduceren? Ik snap dat je verliefd bent maar verliefde mensen zijn niet zo verstandig. Je hoeft ook niet in 1 keer alles overhoop te gooien maar wees een verantwoordelijk mens. Denk goed na, hij kan een alcoholist zijn, die het nooit afleert. Dan moet je een plan B hebben, iig voor je kinderen.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 26 april 2016 om 19:13
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 18:11:
@Vera
hmm.. kan ik het niet nalaten toch nog even tussen bedrijven door te reageren.
Goed punt natuurlijk. Ik denk wel dat je soc-em gezien wat achterloopt tov van mensen die bijvoorbeeld zorg dragen voor gezin.
Maar 'enkel doorgemaakt in een roes' is niet waar natuurlijk. De weekenden deels, niet doordeweeks.
En 't is een intelligent persoon met een goede opleiding en baan. Hij heeft twee levens eigenlijk.. door de week met verantwoordelijk werk en sporten, in de weekenden deels dik over de grens.
Ok, dus zonder dat drank aspect zou het echt een prima kerel zijn? Op zich ook wel knap dat hij nog in staat is geweest om een redelijk goed bestaan op te bouwen. Dat spreekt in zijn voordeel. Maar toch blijf ik het wel een zwaarwegend iets vinden dat hij in dat 'andere leven' keer op keer zo over de schreef gaat. En dat al zo lang. Komt egoïstisch op me over (alleen maar denken aan je eigen genot en geen verantwoording daarin nemen) Met al zijn intelligentie en vermogens nooit in kunnen/willen zien dat het eigenlijk anders zou moeten. Of is het enkel een kwestie van 'het vlees is zwak'?
Tot op heden heeft hij deze manier van leven dus zonder al te grote kleerscheuren kunnen volbrengen. Maar er komt een kantelpunt natuurlijk.
En dan gaat het alleen maar bergafwaarts. Zijn lichaam zal dit niet vol kunnen houden.
Je komt op me over als een nuchter persoon die open staat voor opbouwende kritiek. Je geeft hier ook al aan dat alles wat hier de afgelopen uur voor je voeten is geworpen (hard) bij je is binnengekomen. Logisch dat je dit even moet verwerken.
Heel sec bekeken heb je best een probleem. Want ik snap goed dat je niet zomaar afscheid neemt van iemand die je dierbaar is.
En er zijn vast succesverhalen waarbij iemand voorgoed afrekent met zijn verslavingen. Maar er zijn evenzoveel mensen die het niet redden. En indien hij tot die laatste categorie behoort dan is het leed je nog niet aangezegd.
Wat is nu voor jou wijsheid?
In ieder geval er een nachtje over slapen om alles goed op je te laten inwerken.
De manier waarop hij heeft aangegeven zijn problemen aan te pakken geeft mij nog niet direct de indruk dat hij echt er aan toe is om af te kicken. Hij zoekt mi nog te veel uitwegen. Dat is wel een veeg teken. Daar moet je wel iets mee (vind ik).
Er staat ook teveel op het spel: Jouw gemoedsrust en daarmee direct het welzijn van je kinderen.
Er nog eens goed over nadenken dus. Maar deze kwestie vraagt wel om kordaat handelen. Van zijn kant. Maar zeker ook van jou. Voor jullie eigen bestwil. En niet in de laatste plaats van je kinderen.
Sterkte, het is een rotsituatie.
@Vera
hmm.. kan ik het niet nalaten toch nog even tussen bedrijven door te reageren.
Goed punt natuurlijk. Ik denk wel dat je soc-em gezien wat achterloopt tov van mensen die bijvoorbeeld zorg dragen voor gezin.
Maar 'enkel doorgemaakt in een roes' is niet waar natuurlijk. De weekenden deels, niet doordeweeks.
En 't is een intelligent persoon met een goede opleiding en baan. Hij heeft twee levens eigenlijk.. door de week met verantwoordelijk werk en sporten, in de weekenden deels dik over de grens.
Ok, dus zonder dat drank aspect zou het echt een prima kerel zijn? Op zich ook wel knap dat hij nog in staat is geweest om een redelijk goed bestaan op te bouwen. Dat spreekt in zijn voordeel. Maar toch blijf ik het wel een zwaarwegend iets vinden dat hij in dat 'andere leven' keer op keer zo over de schreef gaat. En dat al zo lang. Komt egoïstisch op me over (alleen maar denken aan je eigen genot en geen verantwoording daarin nemen) Met al zijn intelligentie en vermogens nooit in kunnen/willen zien dat het eigenlijk anders zou moeten. Of is het enkel een kwestie van 'het vlees is zwak'?
Tot op heden heeft hij deze manier van leven dus zonder al te grote kleerscheuren kunnen volbrengen. Maar er komt een kantelpunt natuurlijk.
En dan gaat het alleen maar bergafwaarts. Zijn lichaam zal dit niet vol kunnen houden.
Je komt op me over als een nuchter persoon die open staat voor opbouwende kritiek. Je geeft hier ook al aan dat alles wat hier de afgelopen uur voor je voeten is geworpen (hard) bij je is binnengekomen. Logisch dat je dit even moet verwerken.
Heel sec bekeken heb je best een probleem. Want ik snap goed dat je niet zomaar afscheid neemt van iemand die je dierbaar is.
En er zijn vast succesverhalen waarbij iemand voorgoed afrekent met zijn verslavingen. Maar er zijn evenzoveel mensen die het niet redden. En indien hij tot die laatste categorie behoort dan is het leed je nog niet aangezegd.
Wat is nu voor jou wijsheid?
In ieder geval er een nachtje over slapen om alles goed op je te laten inwerken.
De manier waarop hij heeft aangegeven zijn problemen aan te pakken geeft mij nog niet direct de indruk dat hij echt er aan toe is om af te kicken. Hij zoekt mi nog te veel uitwegen. Dat is wel een veeg teken. Daar moet je wel iets mee (vind ik).
Er staat ook teveel op het spel: Jouw gemoedsrust en daarmee direct het welzijn van je kinderen.
Er nog eens goed over nadenken dus. Maar deze kwestie vraagt wel om kordaat handelen. Van zijn kant. Maar zeker ook van jou. Voor jullie eigen bestwil. En niet in de laatste plaats van je kinderen.
Sterkte, het is een rotsituatie.
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
dinsdag 26 april 2016 om 19:26
quote:Vera8 schreef op 26 april 2016 @ 19:13:
Ok, dus zonder dat drank aspect zou het echt een prima kerel zijn? Op zich ook wel knap dat hij nog in staat is geweest om een redelijk goed bestaan op te bouwen. Dat spreekt in zijn voordeel. En tegelijk is dat een groot nadeel, want hiermee wist/weet hij z'n verslaving zo lang in stand te houden zonder dat de boel gierend uit de bocht vloog. Alhoewel: met 2 daarop gestrande relaties, 2 kroegverboden, problemen met vrienden, schulden en je rijbewijs kwijt ben je in mijn ogen toch wel behoorlijk gecrasht en bepaald niet zonder kleerscheuren.quote:Maar toch blijf ik het wel een zwaarwegend iets vinden dat hij in dat 'andere leven' keer op keer zo over de schreef gaat. En dat al zo lang. Komt egoïstisch op me over (alleen maar denken aan je eigen genot en geen verantwoording daarin nemen) Met al zijn intelligentie en vermogens nooit in kunnen/willen zien dat het eigenlijk anders zou moeten. Of is het enkel een kwestie van 'het vlees is zwak'? Nee, dat is de verslaving en dat gaat veel verder en dieper dan slechts zwak vlees. Daar ligt een hele wereld 'onder' die koste wat kost 'onder' moet blijven. Alcohol zorgt dat de deksel dicht blijft, dat je 'het' niet voelt. Daarom zijn de problemen niet opgelost als je de verslaving weghaalt, dan komen de èchte problemen aan de oppervlakte. Met 17 jaar deksel en dempen is dat geen kattenpis, reken daar maar op.
Ok, dus zonder dat drank aspect zou het echt een prima kerel zijn? Op zich ook wel knap dat hij nog in staat is geweest om een redelijk goed bestaan op te bouwen. Dat spreekt in zijn voordeel. En tegelijk is dat een groot nadeel, want hiermee wist/weet hij z'n verslaving zo lang in stand te houden zonder dat de boel gierend uit de bocht vloog. Alhoewel: met 2 daarop gestrande relaties, 2 kroegverboden, problemen met vrienden, schulden en je rijbewijs kwijt ben je in mijn ogen toch wel behoorlijk gecrasht en bepaald niet zonder kleerscheuren.quote:Maar toch blijf ik het wel een zwaarwegend iets vinden dat hij in dat 'andere leven' keer op keer zo over de schreef gaat. En dat al zo lang. Komt egoïstisch op me over (alleen maar denken aan je eigen genot en geen verantwoording daarin nemen) Met al zijn intelligentie en vermogens nooit in kunnen/willen zien dat het eigenlijk anders zou moeten. Of is het enkel een kwestie van 'het vlees is zwak'? Nee, dat is de verslaving en dat gaat veel verder en dieper dan slechts zwak vlees. Daar ligt een hele wereld 'onder' die koste wat kost 'onder' moet blijven. Alcohol zorgt dat de deksel dicht blijft, dat je 'het' niet voelt. Daarom zijn de problemen niet opgelost als je de verslaving weghaalt, dan komen de èchte problemen aan de oppervlakte. Met 17 jaar deksel en dempen is dat geen kattenpis, reken daar maar op.
dinsdag 26 april 2016 om 19:48
quote:iemand_anders schreef op 26 april 2016 @ 19:26:
[...]
En tegelijk is dat een groot nadeel, want hiermee wist/weet hij z'n verslaving zo lang in stand te houden zonder dat de boel gierend uit de bocht vloog. Alhoewel: met 2 daarop gestrande relaties, 2 kroegverboden, problemen met vrienden, schulden en je rijbewijs kwijt ben je in mijn ogen toch wel behoorlijk gecrasht en bepaald niet zonder kleerscheuren.
[...]
Nee, dat is de verslaving en dat gaat veel verder en dieper dan slechts zwak vlees. Daar ligt een hele wereld 'onder' die koste wat kost 'onder' moet blijven. Alcohol zorgt dat de deksel dicht blijft, dat je 'het' niet voelt. Daarom zijn de problemen niet opgelost als je de verslaving weghaalt, dan komen de èchte problemen aan de oppervlakte. Met 17 jaar deksel en dempen is dat geen kattenpis, reken daar maar op.
Je hebt gelijk!
Er is hier al meer leed geschied dan goed is voor een mens. Oplosbare problemen misschien, maar daardoor zeker niet minder groot.
En het zegt ook wel iets idd.
Wat ik in een eerdere post ook al aanhaalde: hoe leuk is hij werkelijk? Dat is iets wat idd eens te meer ter discussie komt te staan wanneer de beerput (zoals jij het noemt) open gaat.
Ik hamerde er maar op dat de drank hem waarschijnlijk bepaalde schade heeft toegebracht mbt zijn karakter. Iets wat pas duidelijk wordt wanneer hij af gaat kicken. Maar jij hebt ook een punt wanneer je aangeeft dat het ontwikkelen van een dergelijke verslaving waarschijnlijk ook een oorzaak heeft die minder prettig is.
Kortgezegd: Hoe is de man werkelijk. En hoe zal hij zijn wanneer hij de drank heeft afgezworen?
[...]
En tegelijk is dat een groot nadeel, want hiermee wist/weet hij z'n verslaving zo lang in stand te houden zonder dat de boel gierend uit de bocht vloog. Alhoewel: met 2 daarop gestrande relaties, 2 kroegverboden, problemen met vrienden, schulden en je rijbewijs kwijt ben je in mijn ogen toch wel behoorlijk gecrasht en bepaald niet zonder kleerscheuren.
[...]
Nee, dat is de verslaving en dat gaat veel verder en dieper dan slechts zwak vlees. Daar ligt een hele wereld 'onder' die koste wat kost 'onder' moet blijven. Alcohol zorgt dat de deksel dicht blijft, dat je 'het' niet voelt. Daarom zijn de problemen niet opgelost als je de verslaving weghaalt, dan komen de èchte problemen aan de oppervlakte. Met 17 jaar deksel en dempen is dat geen kattenpis, reken daar maar op.
Je hebt gelijk!
Er is hier al meer leed geschied dan goed is voor een mens. Oplosbare problemen misschien, maar daardoor zeker niet minder groot.
En het zegt ook wel iets idd.
Wat ik in een eerdere post ook al aanhaalde: hoe leuk is hij werkelijk? Dat is iets wat idd eens te meer ter discussie komt te staan wanneer de beerput (zoals jij het noemt) open gaat.
Ik hamerde er maar op dat de drank hem waarschijnlijk bepaalde schade heeft toegebracht mbt zijn karakter. Iets wat pas duidelijk wordt wanneer hij af gaat kicken. Maar jij hebt ook een punt wanneer je aangeeft dat het ontwikkelen van een dergelijke verslaving waarschijnlijk ook een oorzaak heeft die minder prettig is.
Kortgezegd: Hoe is de man werkelijk. En hoe zal hij zijn wanneer hij de drank heeft afgezworen?
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
dinsdag 26 april 2016 om 19:55
dinsdag 26 april 2016 om 19:57
Ehm....
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar mijn zwager is dus precies zo iemand. Jaren alleen geweest, een paar relaties gehad maar die liepen op de klippen, niet alleen door zijn drinken, maar door de combi én zijn drinken.
Dronk niet op doordeweekse dagen. Vrijdagavond was losgaanavond. Zaterdag was nog-losser-gaanavond. En zondag was een-paar-om-bij-te-komenavond. Over de week verdeeld zat hij op gemiddeld 6. Maar hij dronk dus 4 avonden niet. Reken maar uit wat er per avond in ging, en dan was zondag dus een rustigaanavond. Verder leuke, sportieve vent, maar dat drinken.... vreselijk. In het weekend hoefde ik hem hier niet langs te hebben zeg maar.
En toen kwam hij zijn huidige vrouw tegen.
Dacht te kunnen minderen. Mislukte.
Dacht te kunnen stoppen. Mislukte.
Ging in therapie.
En daar heeft hij geleerd dat hij in die zin een alcoholist is dat hij geen rem heeft. Hij kan prima niet drinken, maar na een aantal glazen kan hij niet meer stoppen. In therapie heeft hij geleerd dat als hij wil stoppen, hij niet meer dan 2 glazen moet drinken. Tot 2 kan hij stoppen, daarna niet meer.
Hij gaat nog eens in de 2 á 3 maanden een avond los. De laatste jaren nog minder dan dat. Veroorzaakt dan geen problemen verder, hij is een gezellige drinker, scheelt ook een hoop. Naast die ene avond drinkt hij nooit meer dan 2 glazen op een avond.
Dus het kan wel.
Maar in alle eerlijkheid, hij is uitzondering op de regel.
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar mijn zwager is dus precies zo iemand. Jaren alleen geweest, een paar relaties gehad maar die liepen op de klippen, niet alleen door zijn drinken, maar door de combi én zijn drinken.
Dronk niet op doordeweekse dagen. Vrijdagavond was losgaanavond. Zaterdag was nog-losser-gaanavond. En zondag was een-paar-om-bij-te-komenavond. Over de week verdeeld zat hij op gemiddeld 6. Maar hij dronk dus 4 avonden niet. Reken maar uit wat er per avond in ging, en dan was zondag dus een rustigaanavond. Verder leuke, sportieve vent, maar dat drinken.... vreselijk. In het weekend hoefde ik hem hier niet langs te hebben zeg maar.
En toen kwam hij zijn huidige vrouw tegen.
Dacht te kunnen minderen. Mislukte.
Dacht te kunnen stoppen. Mislukte.
Ging in therapie.
En daar heeft hij geleerd dat hij in die zin een alcoholist is dat hij geen rem heeft. Hij kan prima niet drinken, maar na een aantal glazen kan hij niet meer stoppen. In therapie heeft hij geleerd dat als hij wil stoppen, hij niet meer dan 2 glazen moet drinken. Tot 2 kan hij stoppen, daarna niet meer.
Hij gaat nog eens in de 2 á 3 maanden een avond los. De laatste jaren nog minder dan dat. Veroorzaakt dan geen problemen verder, hij is een gezellige drinker, scheelt ook een hoop. Naast die ene avond drinkt hij nooit meer dan 2 glazen op een avond.
Dus het kan wel.
Maar in alle eerlijkheid, hij is uitzondering op de regel.
dinsdag 26 april 2016 om 20:02
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 16:51:
Ken alleen niemand die met succes heeft kunnen minderen
Minderen gaat om continu afwegingen maken. Hoeveel alcohol haal ik in huis? Hoeveel leg ik koud? Hoe vol schenk ik mijn glas? Nu afkappen of toch nog eentje 'om het af te leren'? Ik voel me nog best nuchter, dus..? Morgen ben ik vrij, dus..? Vandaag is het feest, dus..? etc. etc.
Je kunt van iemand met een fiks alcoholprobleem niet verwachten om al die afwegingen rationeel te blijven maken. Ik moet hierbij zeggen dat er vast mensen zijn die met succes zijn geminderd, maar ik wil ook duidelijk maken dat minderen zelfs moeilijker kan zijn dan stoppen. Zeker op de lange termijn. Ik heb die ellende jarenlang van dichtbij meegemaakt.
Ken alleen niemand die met succes heeft kunnen minderen
Minderen gaat om continu afwegingen maken. Hoeveel alcohol haal ik in huis? Hoeveel leg ik koud? Hoe vol schenk ik mijn glas? Nu afkappen of toch nog eentje 'om het af te leren'? Ik voel me nog best nuchter, dus..? Morgen ben ik vrij, dus..? Vandaag is het feest, dus..? etc. etc.
Je kunt van iemand met een fiks alcoholprobleem niet verwachten om al die afwegingen rationeel te blijven maken. Ik moet hierbij zeggen dat er vast mensen zijn die met succes zijn geminderd, maar ik wil ook duidelijk maken dat minderen zelfs moeilijker kan zijn dan stoppen. Zeker op de lange termijn. Ik heb die ellende jarenlang van dichtbij meegemaakt.
dinsdag 26 april 2016 om 20:08
Alcholist ben je voor altijd, ook al sta je droog. Als je al een heel verleden met iemand hebt, iemand is je dierbaar, dan doe je alles om iemand te helpen. Maar zelfs dan is het vaak niet genoeg. Maar als je iemand maar net kent, waarom zou je jezelf in deze situatie brengen? Wat is er zo bijzonder dat het dit destructieve gedrag compenseert? Voor een verslaafde ben jij alleen belangrijk als je zijn verslaving kunt helpen in stand te houden. Het siert je dat je hem wilt helpen, maar vergooi niet je leven aan een (op dit moment) hulpeloze zaak.
Daarnaast geloof ik niet in minderen, alleen in (onder begeleiding) stoppen. Maar ik weet dat daar de meningen over verschillen.
Daarnaast geloof ik niet in minderen, alleen in (onder begeleiding) stoppen. Maar ik weet dat daar de meningen over verschillen.
dinsdag 26 april 2016 om 20:11
quote:Rhaegal schreef op 26 april 2016 @ 20:04:
Louis theroeux had afgelopen week een prachtdocu over alcoholisten.
Of ga anders eens een dagje kijken op een korsakovafdeling.Dit. Een relatie met een alcoholist is ook 's avonds laat thuiskomen en eerst zijn braaksel in de keuken opdweilen voor je naar bed kunt. En dan de volgende dag doen alsof er niets gebeurd is.
Louis theroeux had afgelopen week een prachtdocu over alcoholisten.
Of ga anders eens een dagje kijken op een korsakovafdeling.Dit. Een relatie met een alcoholist is ook 's avonds laat thuiskomen en eerst zijn braaksel in de keuken opdweilen voor je naar bed kunt. En dan de volgende dag doen alsof er niets gebeurd is.
dinsdag 26 april 2016 om 20:17
quote:barbaracartland schreef op 26 april 2016 @ 20:11:
[...]
Dit. Een relatie met een alcoholist is ook 's avonds laat thuiskomen en eerst zijn braaksel in de keuken opdweilen voor je naar bed kunt. En dan de volgende dag doen alsof er niets gebeurd is.
En altijd bang zijn dat hij terugvalt. Bij elke tegenslag, elk feestje, elke keer dat hij alleen op stap is bang zijn dat hij totaal bezopen thuis komt. Zodat je naast bijvoorbeeld een overlijden ook nog een terugval van je man te verwerken hebt. Alcoholisme is er altijd, pas na jaren en jaren stoppen iets minder, maar ook dan nog. En Ik vrqag ne af of to zich ook maar een beetje heeft ingelezen in alcoholisme. Een alcoholist houdt zich niet aan schema's en rode kaarten. Een alcoholist is ziek.
Tegen iemand met een gebroken been kun je ook wel zeggen dat hij een rode kaart krijgt als hij niet loopt, maar ja, gebroken is gebroken. Met alcoholisme werkt het net zo. Zo lang hij geen gedegen behandeling ontvangt blijft hij ziek. Dat blijft hij soweiso, maar met behandeling is het mogelijk onder controle te krijgen. En daar zijn professionals voor nodig. Als een Verliefdheid of iets kwijtraken genoeg motivatie was dan was hij 15 jaar geleden wel gestopt. Zo werkt verslaving niet. Dat gaat door tot alles en iedereen stuk is.
[...]
Dit. Een relatie met een alcoholist is ook 's avonds laat thuiskomen en eerst zijn braaksel in de keuken opdweilen voor je naar bed kunt. En dan de volgende dag doen alsof er niets gebeurd is.
En altijd bang zijn dat hij terugvalt. Bij elke tegenslag, elk feestje, elke keer dat hij alleen op stap is bang zijn dat hij totaal bezopen thuis komt. Zodat je naast bijvoorbeeld een overlijden ook nog een terugval van je man te verwerken hebt. Alcoholisme is er altijd, pas na jaren en jaren stoppen iets minder, maar ook dan nog. En Ik vrqag ne af of to zich ook maar een beetje heeft ingelezen in alcoholisme. Een alcoholist houdt zich niet aan schema's en rode kaarten. Een alcoholist is ziek.
Tegen iemand met een gebroken been kun je ook wel zeggen dat hij een rode kaart krijgt als hij niet loopt, maar ja, gebroken is gebroken. Met alcoholisme werkt het net zo. Zo lang hij geen gedegen behandeling ontvangt blijft hij ziek. Dat blijft hij soweiso, maar met behandeling is het mogelijk onder controle te krijgen. En daar zijn professionals voor nodig. Als een Verliefdheid of iets kwijtraken genoeg motivatie was dan was hij 15 jaar geleden wel gestopt. Zo werkt verslaving niet. Dat gaat door tot alles en iedereen stuk is.
dinsdag 26 april 2016 om 20:21
Een kloteverslaving is het. Helemaal omdat het een stuk maatschappelijker geaccepteerd is dan de andere verslavingen. Had TO hier een 'heroineschema' opgeschreven, had iedereen gelijk op zijn achterste benen gestaan. Maar alcoholisme is, de eerste jaren in elk geval, vrij makkelijk te verbergen én heel vaak kun je dan nog volhouden dat je gewoon gezellig bent.
dinsdag 26 april 2016 om 20:31