Partner biecht op...

Even een nieuwe nick aangemaakt.



Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.

Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.

(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)

Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.



Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.



Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.



Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.



Nu ineens is alles veranderd.

Hij liegt dus al zeker 10 jaar.

Is niet trouw.

Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...



Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...



Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'

Verdoofd.

Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.



Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?

Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.

Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.

Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.



Pffff. Wat moet ik hiermee?



Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.

quote:blijfgewoonbianca schreef op 26 april 2016 @ 21:35:

Quote :





Seksverslaafden zijn geen roofdieren of playboys maar gewone, wat sombere mannen. Stiekem zoeken zij troost in porno, prostitueebezoek of overspel. Hun geheim vormt een bom onder hun relatie. Hoe verder, als die bom barst? .





Hooguit 5 procent van de seksverslaafden is vrouw





Achter het scherm zit een man. Hij voelt zich somber, lusteloos en dof. Dus wat doet-ie? Porno kijken onder het mom van overwerk, twee uur lang. Totdat zijn vrouw de werkkamer binnenkomt: "Beetje opgeschoten?" Mwah, mompelt de man, terwijl hij haastig zijn laptop dichtklapt. Bijna had ze gezien dat zijn scherm gevuld was met bloot. Van zijn gesurf is hij niet opgeknapt, hij voelt zich zelfs slechter.



Deze man zou een cliënt kunnen worden van Gertjan van Zessen (51), seksuoloog te Lunteren en al bijna dertig jaar specialist op het gebied van seksverslaving. Dat is een slordige term die je op veel mensen kunt plakken, variërend van de stiekeme surfer en de notoire vreemdganger tot de man die al dertig jaar prostituees bezoekt.



Wat deze mannen - hooguit 5 procent van de seksverslaafden is vrouw - gemeen hebben, is dat ze hun gedrag niet kunnen veranderen, ook al hebben ze er last van. Overeenkomst twee: ze liegen en bedriegen om hun seksuele geheim te verbergen.



Cirkel

"Ze hebben hun verslaving uit ongelukkigheid, nooit uit pret", zegt Van Zessen als toelichting op zijn boek dat volgende week verschijnt: 'Verder na een seksverslaving. Herstel van vertrouwen en intimiteit'. Zijn cliënten vinden het niet leuk om urenlang filmpjes te kijken en uitvluchten voor hun vrouw te bedenken. Maar ze zitten vast in een vicieuze cirkel: ze voelen zich somber, hebben vaak een laag zelfbeeld en zetten 'de pornomachine' aan om aan zichzelf te ontsnappen. Die roept al gauw minder troost en opwinding op en steeds meer schuld, schaamte en afkeer. Vervelende emoties die deze mannen weer proberen te verdoven met...



Wat een narigheid. Dus kán het voor de stiekeme surfer een grote opluchting zijn als zijn vrouw zijn geheim ontdekt. Bijvoorbeeld als zij toevallig iets in de bureaula zoekt terwijl hij naar de wc is en vergat het filmpje weg te klikken. Als hij haar vervolgens opbiecht dat hij al jaren vele uren per week... dat hij dáárom altijd zo laat naar bed gaat en in de slaapkamer met háár nauwelijks meer iets klaarspeelt... Dan stort haar wereld in. Met wie was zij al die jaren getrouwd? Heeft hij dan helemaal niet aan haar en de kinderen gedacht? .





Kern is de overtuiging dat de seksverslaafde eerst en vooral meer zelfwaardering moet krijgen





De relationele schade is enorm; de partner voelt zich vooral door zijn gelieg diep gegriefd. "Jaren heb ik aan hem gevraagd wat er was, waarom hij zo ongelukkig was, zo onbereikbaar. Wel honderd keer heb ik gevraagd of er een ander was", vertelt een vrouw in Van Zessens boek. Nee, zei haar man steeds, nee, nee. Als blijkt dat hij toch geregeld met vreemde vrouwen afspreekt, dan barst zij van woede en wrok. "Ze wordt een bitch of een zure vrucht", zegt Van Zessen. "Begrijpelijk, maar de relatie knapt er niet van op."



Over hoe die band wél hersteld kan worden - als op de ontmaskering niet meteen een echtscheiding volgt - gaat zijn boek. De seksverslaving zelf is volgens Van Zessen meestal snel verholpen: hij behandelde sinds 1985 zo'n 1500 cliënten met dit probleem en had daarvoor gemiddeld zes sessies nodig. Daarbij volgt hij zijn eigen, onorthodoxe methode, die hij 'het vat van zelfwaardering' noemt en die inmiddels ook door zestig andere seksuologen wordt toegepast.



Schouderklopje

Kern is de overtuiging dat de seksverslaafde eerst en vooral meer zelfwaardering moet krijgen; zijn lege 'vat' moet worden gevuld. Als dat lukt, als hij meer tevreden raakt over zichzelf, heeft hij vanzelf minder behoefte aan porno of prostituees.



Wat moet zo'n man doen van de seksuoloog? Aardig zijn voor anderen of voor zichzelf: een leuk overhemd kopen, met z'n kinderen spelen, cake trakteren op kantoor. Daarna moet hij zichzelf een (denkbeeldig) schouderklopje geven: dat heb ik goed gedaan. Deze zo eenvoudig klinkende aanpak heeft volgens Van Zessen veel succes: al gauw voelen zijn verslaafde cliënten zich beter en neemt de behoefte aan treurige seks af.



Zijn relatietherapie ligt in het verlengde van deze individuele behandeling. Alle seksverslaafden en hun partners komen binnen met de waarom-vraag, met de behoefte hun levensloop door te akkeren en zijn persoonlijkheid te analyseren ("hij is een autist, net als zijn vader"). Maar op die waarom-vraag gaat Van Zessen in de behandelkamer nauwelijks in omdat er vaak toch geen bevredigend antwoord te geven valt. Daarvoor is seks te complex en zijn er te veel mogelijke invloeden aan te wijzen: de dood van een dierbare, stress op het werk, angst voor afwijzing, een tijdelijke verkilling tussen de geliefden of - een klassieker - de zwangerschap; van alles kan bijdragen aan de ontwikkeling van een seksverslaving. .





Een lekkere reep in de werktas is nuttiger dan een gesprek van een uur





Hardop benoemen

Net als de individuele seksverslaafde moeten de twee partners - die onderling de nare rollen al verdeeld hebben: hij de dader, zij het slachtoffer - van Van Zessen gaan oefenen met 'klein attent gedrag'. Eerst moet hij leren zichzelf weer te waarderen. Is dat gelukt, dan kan hij zich op haar gaan richten en iets aardigs zeggen: Wat ruik je lekker. Of haar lievelingsgerecht koken als ze moe uit haar werk komt. Hoe kleiner en fijner het gebaar, des te beter. "Een lekkere reep in de werktas is nuttiger dan een gesprek van een uur."



Zij kan leren zijn gebaren op te merken en hardop te benoemen. Of zelf eens zijn favoriete toetje maken. Als de partners aandachtig drie van zulke gebaren per dag maken en dat bijvoorbeeld een maand volhouden, dan hebben ze negentig keer een kortstondige sensatie van "betekenis, bevestiging en goedkeuring" gevoeld.



En dat kan zomaar een positievere impact hebben op hun gevoel van zelfwaardering én hun relatie dan "vijf jaar inzichtgevende psychotherapie", zegt Van Zessen. .





Vreemdganger of seksverslaafd?



Komt een seksverslaving vaak voor? Dat hangt ervan af hoe je het definieert, zegt seksuoloog Gertjan van Zessen. "Als je denkt aan een man die met twee gram coke, acht wodka en acht prostituees helemaal los gaat, dan is de seksverslaafde zeldzaam." Van de 1500 cliënten die hij heeft behandeld, vertoonden er misschien tien dit extreme gedrag.



Maar hanteer je een ruimere definitie en reken je er de mensen bij die "een beschaafde, stiekeme, eenzame gewoonte hebben, die moeite hebben met vrijen maar wél porno kijken, terwijl ze liever iets anders doen; dán heb je het over een grote groep."



Of bepaald gedrag als 'seksverslaafd' wordt gezien, hangt ook erg af van de tijdgeest, zegt Van Zessen.



"Dertig jaar geleden waren mannen die geregeld overspel pleegden nog gewoon vreemdgangers. Ze waren een soort van stoer. Nu noemen we ze seksverslaafden. De nadruk ligt tegenwoordig op monogamie, seks wordt gezien als iets gevaarlijks, vergif." .



http://www.trouw.nl/tr/nl ... l-van-treurige-seks.dhtml



Wat een herkenbaar stuk tekst! Dit past echt helemáál!



'..geen roofdier maar een gewone wat sombere man"

.."Ze hebben hun verslaving uit ongelukkigheid, nooit uit pret",

"... Maar ze zitten vast in een vicieuze cirkel: ze voelen zich somber, hebben vaak een laag zelfbeeld en zetten 'de pornomachine' aan om aan zichzelf te ontsnappen. Die roept al gauw minder troost en opwinding op en steeds meer schuld, schaamte en afkeer"



Dit zijn allemaal dingen die hij ook noemt, en die ik ook wel kan plaatsen, en die 'passen'.

Dankjewel voor het plaatsen, ik ga dat boek uit je linkje kopen!

(*aandelen bij Bol..? )

quote:miss_anna schreef op 26 april 2016 @ 22:23:

(...)

Ik vind het dapper van de man van to dat hij is gegaan. Ga er maar aan staan. Om een groep wildvreemde mensen een dergelijk verhaal over jezelf te vertellen.



Echter, gaat een dergelijke groep over zijn herstel. Tuurlijk komt zijn huwelijk aanbod. Maar het doel is zijn herstel. En niet, hoe help ik mijn vrouw en mijn relatie deze crisis door.



Dit is dus goed voor hem en daardoor uiteindelijk ook goed voor jullie. Maar voldoet niet aan wat jij nu nodig hebt. Deze groep focust zich op hem, jij wil dat het nu over jou gaat. Heel begrijpelijk. Je voelt je niet meet veilig, je vertrouwen is enorm aangetast, je voelt je onderuit gehaald door hem. En jij hebt nu van hem nodig dat hij dit herstelt.



Hoezeer het ook terecht is dat jij vind dat hij zich nu moet richten op jouw herstel en het herstel van jullie relatie. Het is niet realistisch om te verwachten dat iemand dat allemaal tegelijk kan.



Ik raad jou dan ook aan om zelf ook hulp te zoeken. Hulp die bij jou en jouw behoefte past. En daarbij heel veel met elkaar te praten.

Goede post. Klopt ja. Ik weet alleen (nog) niet goed wat ik precies nodig heb hierin. Ja, mijn hart ergens kunnen luchten, mijn gedachten ordenen, kluwen emoties ontwarren. Tijd om na te denken. Maar welke ROUTE dan geschikt is?

Psycholoog? Dan maar? Pfff. Ik zie nogal op tegen het 45 minuten per week mogen praten, en dan weer een week oppotten. Ik ga het overleggen vrijdag bij de HA.

quote:misia schreef op 26 april 2016 @ 22:41:

[...]





No problem.



Denk echt dat je je los zou kunnen proberen te weken van onderstaande neiging.





"Ik wilde alleen aangeven dat als ik een aantal pagina's wat berichten lees die zich nogal uitspreken tegen hem, dat ik dan de neiging krijg om dit weer recht te trekken. Dat kun je idd 'goed praten' noemen, maar het is meer dat die andere kant van hem, de positieve kanten, er OOK zijn. Die worden (logisch) niet genoemd. En dan wil ik die balans weer kloppend maken door het voor hem op te nemen. Niet voor zijn 'hoeren loop gedrag' maar voor de goede dingen die er ook waren."



Dat is denk ik persoonlijk een eerste stap: even zijn persoon laten voor wat ie is, en je neiging het voor hem op te nemen te laten gaan. Nam hij het voor jou en jullie huwelijk op toen hij naar de hoeren ging, hier jarenlang over zweeg, jou aan ev SOA' s blootstelde en nu ook de waarheid zelfs op je eigen aandringen NIET in 1x aan je durft/kan/wil vertellen?

Waar had hij jou al die tijd zitten?

Hoe was hij bezig met die balans?



Ja zeker, je man is vast een goed mens, lieve vader, altijd je beste vriend geweest, jullie hadden zoveel moois en dat is er nog steeds!! En minder fijn is hij ook, iemand die je vreselijke pijn deed. Met zijn bedrog en achterbakse zwijgen erover.



Waar het om gaat is dat je HEM even laat voor wat ie is. Om ruimte te maken en op te eisen voor JOU.

Je komt over als een helder denkend, analytisch, ruimdenkend en slim vrouwmens . En als iemand die man behoorlijk wat ruimte heeft gelaten. Die hem met vertrouwen tegemoet trad, en open staat en stond voor alles dat hij je toe had willen vertrouwen (maar niet deed jarenlang).

En wat geeft hij jou?

Als je hem verdedigd hier. Wat geeft hij jou?

Ik lees begrijpelijkerwijs heel veel verschillende emoties bij je, logisch! Maar probeer echt even de boel om te draaien en te kijken wat jij terugkreeg voor wat je gaf.

Met die afstandelijke blik die heel lastig is in te nemen als je er zo midden in zit.



Hoe denk je dat je wat afstand kunt nemen voor jezelf? Hoe zou je dingen nu aan willen gaan?

Wat heb je nodig?



En probeer dit ook op te eisen, aan te geven. Zet die bakens.

Die is hij niet gewend zo te lezen.



.Zinvolle vragen, die je stelt... ik laat ze bezinken. Heb geen concrete antwoorden. Maar goed om over na te denken. ..

Net een stroef gesprek gehad. Ik alleen maar janken, boos, bitter. Verwijten.

Hij, rustig, in control, met uit zijn tenen komend geduld, verborgen irritatie.

Meneer vond het beter om voorlopig apart te gaan slapen. Logeerkamer, klapbedje.

Ik voel het als afwijzing. Alsof ik soort van gedumpt ben. Ben kwaad op mezelf; als ik ook maar ENIGE ruggengraat zou hebben, dan had ik HEM uit mijn bed geschopt. Weliswaar niet doorvoelt. Maar om de dramatiek van het gebaar.



Getver. K#tsituatie