Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
zondag 29 mei 2016 om 17:34
Ik heb een stuk meegelezen en wat ik me afvraag (excuus als de vraag als eens gesteld is): zeeland, heb je wel eens alleen gewoond en volledig jezelf moeten redden? Of ben je van huis uit getrouwd en meteen met je man gaan samenwonen?
Ik kan me voorstellen dat wanneer je nog nooit alleen hebt gewoond en alles zelf hebt moeten regelen dat dat je dan best eng lijkt.
Ik heb jaren op mezelf gewoond en weet hoe dat is. En dat ik het ook prima red zelf. Heerlijk om dat te weten. Op jezelf wonen heeft zeker ook nadelen. Maar dat heeft samenwonen ook.
Ik krijg de indruk dat er veel angst zit bij je voor het onbekende. Begrijpelijk, maar weet dat op jezelf wonen ook een prima manier van leven is en dat er genoeg leuke flatjes zijn waar je een gezellig thuis kunt hebben. Het beeld wat je lijkt te hebben van het wonen op een flatje en dat dat zo erg is is heel anders dan mijn ervaring en die van veel anderen.
Als afsluiter: angst is een slechte raadgever. Wat leidt op dit moment je keuze?
Ik kan me voorstellen dat wanneer je nog nooit alleen hebt gewoond en alles zelf hebt moeten regelen dat dat je dan best eng lijkt.
Ik heb jaren op mezelf gewoond en weet hoe dat is. En dat ik het ook prima red zelf. Heerlijk om dat te weten. Op jezelf wonen heeft zeker ook nadelen. Maar dat heeft samenwonen ook.
Ik krijg de indruk dat er veel angst zit bij je voor het onbekende. Begrijpelijk, maar weet dat op jezelf wonen ook een prima manier van leven is en dat er genoeg leuke flatjes zijn waar je een gezellig thuis kunt hebben. Het beeld wat je lijkt te hebben van het wonen op een flatje en dat dat zo erg is is heel anders dan mijn ervaring en die van veel anderen.
Als afsluiter: angst is een slechte raadgever. Wat leidt op dit moment je keuze?
zondag 29 mei 2016 om 18:03
Als ik de posts van Zeeland bekijk, bekruipt me het gevoel dat er lang wat mis is. Buurtdinges, mann tevreden houden, baan, studie, haar zoons, nou dan hoef je ook niet meer na te denken. M.a.w. waarschijnlijk heeft Zeeland al lang haar kop in het zand gestoken, de gevoelens hardhandig weggedrukt dat er wat smeulde in huize Zeeland.
Het smeulende vuurtje dat Zeeland uit de weg ging is nu een heuse fik geworden, maar Zeeland denkt nog steeds dat het een klein vuurtje is dat met een brand blussertje gedoofd kan worden. Helaas woekert de brand door in de kelder, de kamer, de bovenverdieping en straks de zolder. Tegen de tijd dat het huis compleet afgefikt is het te laat om de brandweer te bellen.
Het smeulende vuurtje dat Zeeland uit de weg ging is nu een heuse fik geworden, maar Zeeland denkt nog steeds dat het een klein vuurtje is dat met een brand blussertje gedoofd kan worden. Helaas woekert de brand door in de kelder, de kamer, de bovenverdieping en straks de zolder. Tegen de tijd dat het huis compleet afgefikt is het te laat om de brandweer te bellen.
zondag 29 mei 2016 om 18:47
Ik heb het één en ander gemist intussen, zo te lezen. Er zijn veel stukken tekst weg gehaald.
Waar dat over ging weet ik niet, maar als de mods ingrijpen zal het niet 'kies' geweest zijn.
Iemand schreef hier dat ik moest kijken in hoeverre dat het forum me nog biedt wat ik zoek.
Ik denk dat dat een verstandige opmerking is.
De laatste tijd heb ik -al dan niet terecht- de indruk dat ik me hier moet verdedigen.
Omdat men het niet eens is met hoe ik denk of doe, (wat op zich prima is), en dat men me hierop veroordeelt. (Dat is minder) En soms ook dat mijn woorden anders worden uitgelegd dan dat ik ze bedoel.
(Dat ligt vast ook aan de manier waarop ik iets zeg, communicatie komt natuurlijk v twee kanten.)
Maar hoe dan ook kost het me gewoonweg teveel energie.
Energie die ik nu hard nodig heb irl.
Dit is voor mij een waardevol topic. Dat was het, en blijft het.
Het heeft me veel steun geboden en ook de verschillende invalshoeken waar ik zo op hoopte.
Er zijn verschillende lieve steunend reacties geweest en mss nog wel meer reacties die het nodig vonden om me 'wakker' te schudden. Allemaal waardevol..!
En nu is het aan mij om hier verder mee te dealen irl.
Ik blijf dit topic voorlopig nog gewoon volgen, ik lees mee.
Maar ik wil niet meer zo intensief urenlang 'hier' zitten, zoals ik de afgelopen weken deed. Dat ik het tablet aanzet nog voordat ik op ben gestaan, en pas weer afsluit diep in de nacht.
Dat was eerst functioneel, nu minder.
Ik wil mijn aandacht langzaamaan meer verschuiven naar de werkelijkheid.
Oprechte dank voor alle vele (!) reacties hier, de goede raad, de eigen ervaringen, de warme knuffel en ook dank voor de scherpe woorden en confronterend reacties.
Blijf gerust schrijven en uitwisselen hier. Dit is ook jullie topic.
Er is veel waardevols gezegd, wat ik in de komende tijd zeker ga herlezen. Zowel het eerste topic, ("partner biecht op") als dit tweede topic. Ik zal ongetwijfeld nieuwe dingen lezen in oude teksten, die ik mss de eerste keer gemist heb in alle hectiek. Ook voor anderen is dit een waardevol topic gebleken.
Ik heb veel persoonlijke verhalen toevertrouwd gekregen, soms openbaar, soms als pb.
Dat vond ik heel mooi om te lezen.
Dus bij deze, even een soort van afscheids dankjewel..!
Waar dat over ging weet ik niet, maar als de mods ingrijpen zal het niet 'kies' geweest zijn.
Iemand schreef hier dat ik moest kijken in hoeverre dat het forum me nog biedt wat ik zoek.
Ik denk dat dat een verstandige opmerking is.
De laatste tijd heb ik -al dan niet terecht- de indruk dat ik me hier moet verdedigen.
Omdat men het niet eens is met hoe ik denk of doe, (wat op zich prima is), en dat men me hierop veroordeelt. (Dat is minder) En soms ook dat mijn woorden anders worden uitgelegd dan dat ik ze bedoel.
(Dat ligt vast ook aan de manier waarop ik iets zeg, communicatie komt natuurlijk v twee kanten.)
Maar hoe dan ook kost het me gewoonweg teveel energie.
Energie die ik nu hard nodig heb irl.
Dit is voor mij een waardevol topic. Dat was het, en blijft het.
Het heeft me veel steun geboden en ook de verschillende invalshoeken waar ik zo op hoopte.
Er zijn verschillende lieve steunend reacties geweest en mss nog wel meer reacties die het nodig vonden om me 'wakker' te schudden. Allemaal waardevol..!
En nu is het aan mij om hier verder mee te dealen irl.
Ik blijf dit topic voorlopig nog gewoon volgen, ik lees mee.
Maar ik wil niet meer zo intensief urenlang 'hier' zitten, zoals ik de afgelopen weken deed. Dat ik het tablet aanzet nog voordat ik op ben gestaan, en pas weer afsluit diep in de nacht.
Dat was eerst functioneel, nu minder.
Ik wil mijn aandacht langzaamaan meer verschuiven naar de werkelijkheid.
Oprechte dank voor alle vele (!) reacties hier, de goede raad, de eigen ervaringen, de warme knuffel en ook dank voor de scherpe woorden en confronterend reacties.
Blijf gerust schrijven en uitwisselen hier. Dit is ook jullie topic.
Er is veel waardevols gezegd, wat ik in de komende tijd zeker ga herlezen. Zowel het eerste topic, ("partner biecht op") als dit tweede topic. Ik zal ongetwijfeld nieuwe dingen lezen in oude teksten, die ik mss de eerste keer gemist heb in alle hectiek. Ook voor anderen is dit een waardevol topic gebleken.
Ik heb veel persoonlijke verhalen toevertrouwd gekregen, soms openbaar, soms als pb.
Dat vond ik heel mooi om te lezen.
Dus bij deze, even een soort van afscheids dankjewel..!
zondag 29 mei 2016 om 19:25
En dat is inderdaad aan jou beste Zeeland,en ook al heb ik niet veel geschreven, wil ik je wel erg graag alle goeds toe wensen.
.
Hierbij dan, alle goeds voor jou.!
Wat heb je een mooi discussie topic geopend, waarin ook bij mij, veel aan emotie bijkwam, en eigenlijk nu nog steeds.
Ook al is en was het voor mij lang geleden, en heb ik het niet gered,wens jou alle goeds..
Wat dat ook moge zijn.
Als het voor jou maar "van waarde "is Zeeland.
.
Hierbij dan, alle goeds voor jou.!
Wat heb je een mooi discussie topic geopend, waarin ook bij mij, veel aan emotie bijkwam, en eigenlijk nu nog steeds.
Ook al is en was het voor mij lang geleden, en heb ik het niet gered,wens jou alle goeds..
Wat dat ook moge zijn.
Als het voor jou maar "van waarde "is Zeeland.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
zondag 29 mei 2016 om 19:40
die gewiste bericht gingen niet over jou, een gepermabande ging even los op feow, onterecht en onbegrijpelijk.
Wat jij doet moet jij weten Zeeland, jij staat elke ochtend met jezelf op moet jezelf recht in de spiegel aan kunnen kijken en het gevoel hebben dat je het goed hebt gedaan en dat je trots bent op jezelf.
Wat jij doet moet jij weten Zeeland, jij staat elke ochtend met jezelf op moet jezelf recht in de spiegel aan kunnen kijken en het gevoel hebben dat je het goed hebt gedaan en dat je trots bent op jezelf.
zondag 29 mei 2016 om 22:10
zondag 29 mei 2016 om 22:14
Nog een goede post hierboven van Ieleen, waar ik me grotendeels bij aan wil sluiten. Probeer niet koste wat kost alle ballen in de lucht te houden. Als je moe bent, ben je moe, als je niet kan nadenken en niet geslapen hebt ben je ziek, als je nauwelijks tijd genoeg hebt voor je zoons moet het buurtwerk even op pause.
Hier neem je nu al zo'n besluit, goed dat je dat doet, dat goed voor jou is. Ik hoop dat je dat de komende tijd goed blijft doen.
Nog even over de prostitutie-discussie: tuurlijk kan je iedereen afwijzen die 'gebruik maakt' van deze misstanden. Maar, als je dan consequent bent, wijs je ook misstanden in de kledingindustrie af (kinderarbeid), en wijs je dus personen die kopen in bepaalde winkelketens ook af (want zij maken gebruik van die misstanden door die goedkope kleding te kopen). Is het een minder erg dan het ander? Feit is, dat het beide misstanden zijn. En dan je als persoon alleen je bijdrage kan leveren, maar niet alle lasten van de wereld op je schouders dragen. Zeker niet als je toevallig net al zoiets te verwerken hebt gekregen als dat je parter jarenlang naar de hoeren ging.
Zeeland: ik wens je de - voor jou - allerbeste uitkomst van deze crisis. Of dat nou uit elkaar gaan is, of bij elkaar blijven. Ik ben ook iemand die langzaam denkt over grote dingen, en ik kan me helemaal voorstellen dat je de huidige situatie voortzet (als in: geen definitieve beslissingen nemen) totdat je er uit bent wat je definitieve beslissing gaat zijn.
Ik hoop dat de therapie je daarbij kan helpen, en het herlezen van dit topic. En ook het praten met die vriendin, en wellicht nog een vertrouwenspersoon die dichtbij je staat, want alles alleen doen is wel moeilijk..
Zet 'm op!
Hier neem je nu al zo'n besluit, goed dat je dat doet, dat goed voor jou is. Ik hoop dat je dat de komende tijd goed blijft doen.
Nog even over de prostitutie-discussie: tuurlijk kan je iedereen afwijzen die 'gebruik maakt' van deze misstanden. Maar, als je dan consequent bent, wijs je ook misstanden in de kledingindustrie af (kinderarbeid), en wijs je dus personen die kopen in bepaalde winkelketens ook af (want zij maken gebruik van die misstanden door die goedkope kleding te kopen). Is het een minder erg dan het ander? Feit is, dat het beide misstanden zijn. En dan je als persoon alleen je bijdrage kan leveren, maar niet alle lasten van de wereld op je schouders dragen. Zeker niet als je toevallig net al zoiets te verwerken hebt gekregen als dat je parter jarenlang naar de hoeren ging.
Zeeland: ik wens je de - voor jou - allerbeste uitkomst van deze crisis. Of dat nou uit elkaar gaan is, of bij elkaar blijven. Ik ben ook iemand die langzaam denkt over grote dingen, en ik kan me helemaal voorstellen dat je de huidige situatie voortzet (als in: geen definitieve beslissingen nemen) totdat je er uit bent wat je definitieve beslissing gaat zijn.
Ik hoop dat de therapie je daarbij kan helpen, en het herlezen van dit topic. En ook het praten met die vriendin, en wellicht nog een vertrouwenspersoon die dichtbij je staat, want alles alleen doen is wel moeilijk..
Zet 'm op!
zondag 29 mei 2016 om 22:26
quote:rrinkje schreef op 29 mei 2016 @ 12:05:
ik wil elke keer zeggen " ik snap wel dat ...." Dat je 20 jaar huwelijk niet zomaar aan dekant zet. Dat je maatschappelijke visie op prostitutie nu geen prioriteit heeft. Dat je bang bent om op jezelf te gaan.
en dat is ook zo, dat snap ik ook.
en toch ook weer niet. Want zodra je even verder gaat denken zie je toch een beeld van je man op een vrouw/meisje die dat hoogst waarschijnlijk niet voor haar loldoet. Zie je toch jezelf nietsvermoedend krantje lezen op zaterdagmiddag, terwijl hij " even de stad in was" . Hoor je toch je man liegen tegen je. En dan is het toch zo ontzettend duidelijk.
Maar goed. Ik heb zelfrespect. Ik sta in contact met mijn gevoel. Ik heb duidelijk wat ik wel en niet wil en kan. Misschien is dat het verschil met TO. dat het daarom niet duidelijk is voor haar.Je bent een beter mens, echt waar.
ik wil elke keer zeggen " ik snap wel dat ...." Dat je 20 jaar huwelijk niet zomaar aan dekant zet. Dat je maatschappelijke visie op prostitutie nu geen prioriteit heeft. Dat je bang bent om op jezelf te gaan.
en dat is ook zo, dat snap ik ook.
en toch ook weer niet. Want zodra je even verder gaat denken zie je toch een beeld van je man op een vrouw/meisje die dat hoogst waarschijnlijk niet voor haar loldoet. Zie je toch jezelf nietsvermoedend krantje lezen op zaterdagmiddag, terwijl hij " even de stad in was" . Hoor je toch je man liegen tegen je. En dan is het toch zo ontzettend duidelijk.
Maar goed. Ik heb zelfrespect. Ik sta in contact met mijn gevoel. Ik heb duidelijk wat ik wel en niet wil en kan. Misschien is dat het verschil met TO. dat het daarom niet duidelijk is voor haar.Je bent een beter mens, echt waar.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
maandag 30 mei 2016 om 06:16
Goed dat je hier stopt. Jij wil je huwelijk voortzetten en dan moet je ook 100% geloven dat je man dat waard is en dan zal je ook moeten kunnen wegkijken van wie hij ook is. Elke keer als hier de discussie oplaait over het moraal van een hoerenloper krijg jij het moeilijker om hem te zien als een liefdevolle en respectvolle man. Binnen een huwelijk is alleen jouw mening over je man belangrijk dus ik wens je succes.
maandag 30 mei 2016 om 06:36
quote:Geronimo2 schreef op 30 mei 2016 @ 06:16:
Goed dat je hier stopt. Jij wil je huwelijk voortzetten en dan moet je ook 100% geloven dat je man dat waard is en dan zal je ook moeten kunnen wegkijken van wie hij ook is. Elke keer als hier de discussie oplaait over het moraal van een hoerenloper krijg jij het moeilijker om hem te zien als een liefdevolle en respectvolle man. Binnen een huwelijk is alleen jouw mening over je man belangrijk dus ik wens je succes.
Je hoeft niet weg te kijken van wie hij is. Je zal hem moeten accepteren hoe hij is. Dat is iets heel anders.
Ik geef Zeeland groot gelijk. De toon werd hier steeds venijniger. Zij kiest er vooralsnog voor om bij haar man te blijven. Misschien uit angst of misschien omdat zij vindt dat al het goede wat hij te bieden heeft belangrijk genoeg is om te proberen er nog iets van te maken. Waarom is dat zo moeilijk om te accepteren?
Goed dat je hier stopt. Jij wil je huwelijk voortzetten en dan moet je ook 100% geloven dat je man dat waard is en dan zal je ook moeten kunnen wegkijken van wie hij ook is. Elke keer als hier de discussie oplaait over het moraal van een hoerenloper krijg jij het moeilijker om hem te zien als een liefdevolle en respectvolle man. Binnen een huwelijk is alleen jouw mening over je man belangrijk dus ik wens je succes.
Je hoeft niet weg te kijken van wie hij is. Je zal hem moeten accepteren hoe hij is. Dat is iets heel anders.
Ik geef Zeeland groot gelijk. De toon werd hier steeds venijniger. Zij kiest er vooralsnog voor om bij haar man te blijven. Misschien uit angst of misschien omdat zij vindt dat al het goede wat hij te bieden heeft belangrijk genoeg is om te proberen er nog iets van te maken. Waarom is dat zo moeilijk om te accepteren?
Opinions are like assholes. Everybody has one.
maandag 30 mei 2016 om 07:01
Dankjewel BWitched, de toon werd akelig, alsof de vrouw die ervoor kiest om bij een man te blijven die naar de hoeren gaat/ging een angstig, afhankelijk en afkeurenswaardig mens is.
Ik heb er bewondering voor, dat Zeeland zich hier, op haar eigen en onafhankelijke manier, kwetsbaar heeft durven blijven opstellen, ondanks het feit dat sommigen haar zowat fileerden.
Petje af, Zeeland, als je dit thuis ook kan, nogmaals, dan kom je er wel.
Ik heb er bewondering voor, dat Zeeland zich hier, op haar eigen en onafhankelijke manier, kwetsbaar heeft durven blijven opstellen, ondanks het feit dat sommigen haar zowat fileerden.
Petje af, Zeeland, als je dit thuis ook kan, nogmaals, dan kom je er wel.
maandag 30 mei 2016 om 10:43
Annie1964 schreef op 30 mei 2016 @ 07:54[/message]:[/b]
Succes met alles helder te gaan zien zeeland. Wel jammer voor zeelandman dat ie niet meer mee kan lezen in je wikken en wegen
Wel jammer dat telkens weer de gevoelens, reacties en motieven van Zeelandman lijken te prevaleren boven de gevoelens, reacties en motieven van Zeeland zelf. Deze vrouw vraagt aan dit forum om loodswerk richting rust en zekerheid in de woeste stroom van emoties waar zij in terecht gekomen is door toedoen van haar man. Wat zij krijgt, naast een aantal specifiek op haar beleving toegespitste reacties, zijn vooral interpretaties van de beleving van haar man, hoe het is om naar de hoeren te gaan, hoe vreselijk de illegale mensenhandel is en hoe smerig de hoerenlopers zijn, dat hij de relatie wil beëindigen, maar het niet durft te zeggen, dat hij het wel makkelijk vindt, dat hij weinig doet om de relatie te redden.
Succes met alles helder te gaan zien zeeland. Wel jammer voor zeelandman dat ie niet meer mee kan lezen in je wikken en wegen
Wel jammer dat telkens weer de gevoelens, reacties en motieven van Zeelandman lijken te prevaleren boven de gevoelens, reacties en motieven van Zeeland zelf. Deze vrouw vraagt aan dit forum om loodswerk richting rust en zekerheid in de woeste stroom van emoties waar zij in terecht gekomen is door toedoen van haar man. Wat zij krijgt, naast een aantal specifiek op haar beleving toegespitste reacties, zijn vooral interpretaties van de beleving van haar man, hoe het is om naar de hoeren te gaan, hoe vreselijk de illegale mensenhandel is en hoe smerig de hoerenlopers zijn, dat hij de relatie wil beëindigen, maar het niet durft te zeggen, dat hij het wel makkelijk vindt, dat hij weinig doet om de relatie te redden.
