Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
zondag 19 juni 2016 om 12:09
Er werd ook door iemand gereageerd op het fietsen, dat hij te lui zou zijn om te fietsen, en iemand anders vond het juist zielig, en iemand vroeg hoe ik nou er zomaar van uit kon gaan dat hij graag fietst. Dus toch ook maar even een reactie hierop:
Hij fietst graag. Hij houdt van wielrennen, gewoon fietsen en mountainbiken, is lid van tijdschriften hierover, knutselt graag aan zijn fietsen, heeft appjes over fietsroutes, afstanden, wegen, technische feitjes over fietsen, etc. Dat is zijn lolletje.
Dus ik was er niet 'zomaar' vanuit gegaan dat hij graag fietst.
Ik werk zelf op verschillende vestigingen van hetzelfde bedrijf, moet vaak ook tussendoor van locatie a naar locatie b, dus ik ben erg blij dat ik de auto tot mijn beschikking heb.
Maar hij heeft idd 'recht' op de helft van de tijd de auto.
Hij fietst graag. Hij houdt van wielrennen, gewoon fietsen en mountainbiken, is lid van tijdschriften hierover, knutselt graag aan zijn fietsen, heeft appjes over fietsroutes, afstanden, wegen, technische feitjes over fietsen, etc. Dat is zijn lolletje.
Dus ik was er niet 'zomaar' vanuit gegaan dat hij graag fietst.
Ik werk zelf op verschillende vestigingen van hetzelfde bedrijf, moet vaak ook tussendoor van locatie a naar locatie b, dus ik ben erg blij dat ik de auto tot mijn beschikking heb.
Maar hij heeft idd 'recht' op de helft van de tijd de auto.
anoniem_285199 wijzigde dit bericht op 19-06-2016 12:35
Reden: (stukje verwijderd ivm herkenbaarheid)
Reden: (stukje verwijderd ivm herkenbaarheid)
% gewijzigd
zondag 19 juni 2016 om 12:27
quote:Nomos schreef op 19 juni 2016 @ 12:03:
[...]
Dat klink positief, wat weerhoudt jullie? Of lijkt dat alleen maar zo, doordat hier alleen bepaald gedrag van jouw man aan de orde komt en hoe jij je daarbij voelt? Heb jij/hebben jullie het idee dat er vooruitgang in zit, of zit je nog vast in het verleden?
Het voelt nu een beetje als twee losse dingen:
Enerzijds dat opgebiecht geheim; het hoerenlopen. Dat staat daar nog een 'ding' te zijn.
Het is er, en ik ben er een paar rondjes omheen gelopen, heb erin geprikt, het verkend, erom gescholden en gehuild. Wat geduwd en getrokken. Maar het is daarmee niet weg.
Anderzijds dit nieuwe huwelijk 2.0. Met allemaal wensen, ideeën, hoop. Dat klinkt mooi, dat is goed, daarover hebben we allebei onze aanvullingen, we zitten hierover aardig op één lijn. (Ook hebben we hier bedenkingen bij, want wat meds zegt klopt ook; verandering kost aandacht en energie. Het is een risico dat het weer als vanouds in oude patronen terug glijdt.)
Tussen die twee dingen zit een ruimte.
Ik weet nu nog niet zo goed hoe ik van eilandje 1 naar eilandje 2 kan 'hoppen'.
Want als ik een tijdje praat over de wensen van dat nieuwe huwelijk, dan is er een deel in mij dat geïrriteerd wordt, omdat het 'hoerenlopen-rotsblok' niet genoemd wordt. En als ik het dan weer even daarover kan hebben, dan is dat stuk weer even wat geluwd. Pas dan voelt het ook 'haalbaar' ; dat huwelijk 2.0.
[...]
Dat klink positief, wat weerhoudt jullie? Of lijkt dat alleen maar zo, doordat hier alleen bepaald gedrag van jouw man aan de orde komt en hoe jij je daarbij voelt? Heb jij/hebben jullie het idee dat er vooruitgang in zit, of zit je nog vast in het verleden?
Het voelt nu een beetje als twee losse dingen:
Enerzijds dat opgebiecht geheim; het hoerenlopen. Dat staat daar nog een 'ding' te zijn.
Het is er, en ik ben er een paar rondjes omheen gelopen, heb erin geprikt, het verkend, erom gescholden en gehuild. Wat geduwd en getrokken. Maar het is daarmee niet weg.
Anderzijds dit nieuwe huwelijk 2.0. Met allemaal wensen, ideeën, hoop. Dat klinkt mooi, dat is goed, daarover hebben we allebei onze aanvullingen, we zitten hierover aardig op één lijn. (Ook hebben we hier bedenkingen bij, want wat meds zegt klopt ook; verandering kost aandacht en energie. Het is een risico dat het weer als vanouds in oude patronen terug glijdt.)
Tussen die twee dingen zit een ruimte.
Ik weet nu nog niet zo goed hoe ik van eilandje 1 naar eilandje 2 kan 'hoppen'.
Want als ik een tijdje praat over de wensen van dat nieuwe huwelijk, dan is er een deel in mij dat geïrriteerd wordt, omdat het 'hoerenlopen-rotsblok' niet genoemd wordt. En als ik het dan weer even daarover kan hebben, dan is dat stuk weer even wat geluwd. Pas dan voelt het ook 'haalbaar' ; dat huwelijk 2.0.
zondag 19 juni 2016 om 12:31
quote:S-Meds schreef op 19 juni 2016 @ 12:13:
ik denk namelijk dat je er veel beter van uit kan gaan dat dit is wat het is en dat je daar tevreden mee moet zijn. Als je dat niet kan dan zit je niet in de goede relatie
Ik denk ook niet dat we een totaal tegenovergestelde relatie zullen kunnen krijgen, dat is niet realistisch (of haalbaar). Maar een soort 'New and improved version' van hetgeen we hadden, dat lijkt me wel goed.
En het huwelijk zoals het was had ook veel kwaliteiten. (Was niet enkel kommer en kwel)
ik denk namelijk dat je er veel beter van uit kan gaan dat dit is wat het is en dat je daar tevreden mee moet zijn. Als je dat niet kan dan zit je niet in de goede relatie
Ik denk ook niet dat we een totaal tegenovergestelde relatie zullen kunnen krijgen, dat is niet realistisch (of haalbaar). Maar een soort 'New and improved version' van hetgeen we hadden, dat lijkt me wel goed.
En het huwelijk zoals het was had ook veel kwaliteiten. (Was niet enkel kommer en kwel)
zondag 19 juni 2016 om 12:49
Zeeland ik denk dat jullie nu allebei bang zijn om over je heen te laten lopen. Hij omdat hij dat voor zijn gevoel blijkbaar al te lang heeft gedaan, en jij omdat je bij hem blijft terwijl dat ergens misschien toch niet helemaal goed of eerlijk voelt. En nu maken jullie van alles een stevig gesprek en graven jullie je in. Ik mis eigenlijk bij jullie allebei het vertrouwen in dat jullie zelf in je eigen behoeftes kunnen voorzien, en het vertrouwen in dat de ander het beste met je voor heeft. Denk jij dat jullie het beste met elkaar voor hebben? En zo ja, laten jullie dat dan ook aan elkaar zien?
Op dit moment klinkt het eerlijk gezegd allemaal ontzettend akelig. Op macro niveau spreken jullie van nieuwe verbinding, openheid, aandacht voor elkaar, een nieuwe start, aan jezelf werken etc. Maar op micro niveau schets je een duidelijk beeld van twee mensen die terugvallen in oude patronen en de strijd aangaan omdat ze allebei bang zijn om tekort te komen.
Op dit moment klinkt het eerlijk gezegd allemaal ontzettend akelig. Op macro niveau spreken jullie van nieuwe verbinding, openheid, aandacht voor elkaar, een nieuwe start, aan jezelf werken etc. Maar op micro niveau schets je een duidelijk beeld van twee mensen die terugvallen in oude patronen en de strijd aangaan omdat ze allebei bang zijn om tekort te komen.
zondag 19 juni 2016 om 12:52
quote:Zeeland1970 schreef op 19 juni 2016 @ 12:31:
[...]
Ik denk ook niet dat we een totaal tegenovergestelde relatie zullen kunnen krijgen, dat is niet realistisch (of haalbaar). Maar een soort 'New and improved version' van hetgeen we hadden, dat lijkt me wel goed.
En het huwelijk zoals het was had ook veel kwaliteiten. (Was niet enkel kommer en kwel)is dat echt waar? het was het huwelijk waarin je 15 jaar voorgelogen bent he? en ik geloof niet dat mensen in staat zijn om een betere versie te zijn van zichzelf, je bent altijd de betere versie van jezelf, als je nog beter had gekund dan had je dat wel gedaan
[...]
Ik denk ook niet dat we een totaal tegenovergestelde relatie zullen kunnen krijgen, dat is niet realistisch (of haalbaar). Maar een soort 'New and improved version' van hetgeen we hadden, dat lijkt me wel goed.
En het huwelijk zoals het was had ook veel kwaliteiten. (Was niet enkel kommer en kwel)is dat echt waar? het was het huwelijk waarin je 15 jaar voorgelogen bent he? en ik geloof niet dat mensen in staat zijn om een betere versie te zijn van zichzelf, je bent altijd de betere versie van jezelf, als je nog beter had gekund dan had je dat wel gedaan
zondag 19 juni 2016 om 12:58
quote:Zeeland1970 schreef op 19 juni 2016 @ 12:09:
Er werd ook door iemand gereageerd op het fietsen, dat hij te lui zou zijn om te fietsen, en iemand anders vond het juist zielig, en iemand vroeg hoe ik nou er zomaar van uit kon gaan dat hij graag fietst. Dus toch ook maar even een reactie hierop:
Hij fietst graag. Hij houdt van wielrennen, gewoon fietsen en mountainbiken, is lid van tijdschriften hierover, knutselt graag aan zijn fietsen, heeft appjes over fietsroutes, afstanden, wegen, technische feitjes over fietsen, etc. Dat is zijn lolletje.
Dus ik was er niet 'zomaar' vanuit gegaan dat hij graag fietst.
Ik werk zelf op verschillende vestigingen van hetzelfde bedrijf, moet vaak ook tussendoor van locatie a naar locatie b, dus ik ben erg blij dat ik de auto tot mijn beschikking heb.
Maar hij heeft idd 'recht' op de helft van de tijd de auto.Maar als hij zo graag een auto wilt dan koopt hij er toch gewoon eentje van zijn eigen geld?
Er werd ook door iemand gereageerd op het fietsen, dat hij te lui zou zijn om te fietsen, en iemand anders vond het juist zielig, en iemand vroeg hoe ik nou er zomaar van uit kon gaan dat hij graag fietst. Dus toch ook maar even een reactie hierop:
Hij fietst graag. Hij houdt van wielrennen, gewoon fietsen en mountainbiken, is lid van tijdschriften hierover, knutselt graag aan zijn fietsen, heeft appjes over fietsroutes, afstanden, wegen, technische feitjes over fietsen, etc. Dat is zijn lolletje.
Dus ik was er niet 'zomaar' vanuit gegaan dat hij graag fietst.
Ik werk zelf op verschillende vestigingen van hetzelfde bedrijf, moet vaak ook tussendoor van locatie a naar locatie b, dus ik ben erg blij dat ik de auto tot mijn beschikking heb.
Maar hij heeft idd 'recht' op de helft van de tijd de auto.Maar als hij zo graag een auto wilt dan koopt hij er toch gewoon eentje van zijn eigen geld?
zondag 19 juni 2016 om 17:38
quote:S-Meds schreef op 19 juni 2016 @ 12:52:
[...]
is dat echt waar? het was het huwelijk waarin je 15 jaar voorgelogen bent he? en ik geloof niet dat mensen in staat zijn om een betere versie te zijn van zichzelf, je bent altijd de betere versie van jezelf, als je nog beter had gekund dan had je dat wel gedaan
Ja, klopt, ik ben jarenlang voorgelogen.
Ik geloof dat mensen altijd de beste versie van zichzelf zullen nastreven, binnen de mogelijkheden die zij (denken te) hebben. Dus wat je zegt over die 'betere versie v jezelf' daarmee ben ik het met je eens.
Maar ik geloof ook in verandering. Dat iemand, binnen diens kwaliteiten en valkuilen andere keuzes kan (proberen te) maken. En dat er dan wezenlijke dingen kunnen verschuiven. Hij zal zich mss altijd tekort gedaan voelen. Bijvoorbeeld. Maar hij kan wel leren om beter op te komen voor eigen behoeftes. Of leren dit meer open te communiceren.
Waardoor er dus ander gedrag kan ontstaan.
[...]
is dat echt waar? het was het huwelijk waarin je 15 jaar voorgelogen bent he? en ik geloof niet dat mensen in staat zijn om een betere versie te zijn van zichzelf, je bent altijd de betere versie van jezelf, als je nog beter had gekund dan had je dat wel gedaan
Ja, klopt, ik ben jarenlang voorgelogen.
Ik geloof dat mensen altijd de beste versie van zichzelf zullen nastreven, binnen de mogelijkheden die zij (denken te) hebben. Dus wat je zegt over die 'betere versie v jezelf' daarmee ben ik het met je eens.
Maar ik geloof ook in verandering. Dat iemand, binnen diens kwaliteiten en valkuilen andere keuzes kan (proberen te) maken. En dat er dan wezenlijke dingen kunnen verschuiven. Hij zal zich mss altijd tekort gedaan voelen. Bijvoorbeeld. Maar hij kan wel leren om beter op te komen voor eigen behoeftes. Of leren dit meer open te communiceren.
Waardoor er dus ander gedrag kan ontstaan.
zondag 19 juni 2016 om 17:41
quote:Kwejeebo schreef op 19 juni 2016 @ 12:58:
[...]
Maar als hij zo graag een auto wilt dan koopt hij er toch gewoon eentje van zijn eigen geld?
Ja, dat kan ook.
(Al zal dat een verdomd klein autootje worden dan, want zoveel eigen geld hebben wij allebei niet. Het merendeel verdwijnt in de gezamenlijke pot v rekeningen, vaste lasten etc)
[...]
Maar als hij zo graag een auto wilt dan koopt hij er toch gewoon eentje van zijn eigen geld?
Ja, dat kan ook.
(Al zal dat een verdomd klein autootje worden dan, want zoveel eigen geld hebben wij allebei niet. Het merendeel verdwijnt in de gezamenlijke pot v rekeningen, vaste lasten etc)
zondag 19 juni 2016 om 17:50
quote:jasse schreef op 19 juni 2016 @ 12:49:
Zeeland ik denk dat jullie nu allebei bang zijn om over je heen te laten lopen. Hij omdat hij dat voor zijn gevoel blijkbaar al te lang heeft gedaan, en jij omdat je bij hem blijft terwijl dat ergens misschien toch niet helemaal goed of eerlijk voelt. En nu maken jullie van alles een stevig gesprek en graven jullie je in. Ik mis eigenlijk bij jullie allebei het vertrouwen in dat jullie zelf in je eigen behoeftes kunnen voorzien, en het vertrouwen in dat de ander het beste met je voor heeft. Denk jij dat jullie het beste met elkaar voor hebben? En zo ja, laten jullie dat dan ook aan elkaar zien?
Op dit moment klinkt het eerlijk gezegd allemaal ontzettend akelig. Op macro niveau spreken jullie van nieuwe verbinding, openheid, aandacht voor elkaar, een nieuwe start, aan jezelf werken etc. Maar op micro niveau schets je een duidelijk beeld van twee mensen die terugvallen in oude patronen en de strijd aangaan omdat ze allebei bang zijn om tekort te komen.
Ik herken (deels) wat je zegt. Er zit (nog) een 'gat' tussen wat we ons zelf graag gunnen, en wat we willen, enerzijds, (dat nieuwe huwelijk 2.0), en anderzijds dat weifelend zoeken, het geschonden vertrouwen, de angst weer pijn te krijgen of tekort gedaan worden anderzijds.
We zijn er nog lang niet. En er is ook geen enkele garantie dat het gaat lukken. Dat maakt het een onzekere weg.
Zeeland ik denk dat jullie nu allebei bang zijn om over je heen te laten lopen. Hij omdat hij dat voor zijn gevoel blijkbaar al te lang heeft gedaan, en jij omdat je bij hem blijft terwijl dat ergens misschien toch niet helemaal goed of eerlijk voelt. En nu maken jullie van alles een stevig gesprek en graven jullie je in. Ik mis eigenlijk bij jullie allebei het vertrouwen in dat jullie zelf in je eigen behoeftes kunnen voorzien, en het vertrouwen in dat de ander het beste met je voor heeft. Denk jij dat jullie het beste met elkaar voor hebben? En zo ja, laten jullie dat dan ook aan elkaar zien?
Op dit moment klinkt het eerlijk gezegd allemaal ontzettend akelig. Op macro niveau spreken jullie van nieuwe verbinding, openheid, aandacht voor elkaar, een nieuwe start, aan jezelf werken etc. Maar op micro niveau schets je een duidelijk beeld van twee mensen die terugvallen in oude patronen en de strijd aangaan omdat ze allebei bang zijn om tekort te komen.
Ik herken (deels) wat je zegt. Er zit (nog) een 'gat' tussen wat we ons zelf graag gunnen, en wat we willen, enerzijds, (dat nieuwe huwelijk 2.0), en anderzijds dat weifelend zoeken, het geschonden vertrouwen, de angst weer pijn te krijgen of tekort gedaan worden anderzijds.
We zijn er nog lang niet. En er is ook geen enkele garantie dat het gaat lukken. Dat maakt het een onzekere weg.
zondag 19 juni 2016 om 18:11
Zeeland, word je niet doodziek van dat geanalyseer? Ik snap dat je met duizenden vragen zit, maar de antwoorden krijg je echt niet. De echte antwoorden, want je bent nergens tevreden mee. De rol van "Zeeman" heb ik het niet eens over. Rot op met z'n schilderijtje, tafeltje etc. Wat zijn dit voor machtsmiddelen die worden ingezet en waarvoor....
Dit lijkt van kwaad tot erger te gaan bij jullie. Maak mekaar eens goed uit voor rotte vis of wat dan ook. Maar doe iets. Die opgekropte woede moet er toch een keer uit!?
Je vent is een hoerenloper en jij bent een angsthaas. Lijkt me een perfecte combinatie om die twee dingen te analyseren, eerst los van elkaar en dan misschien na 5 jaar in relatietherapie.
Joh, je kan alles onder een vergrootglas leggen maar hij blijft een hoerenloper en jij loopt weg van je problemen.
Wat wil je nu, de rest van je leven Zeeman met een gpstracker volgen, whatsappjes krijgen om te kijken waar hij is, een excel sheet met een timetable? Moet hij een plank voor zijn hoofd doen als hij een mooie vrouw ziet?
Is dat het leven wat je wil? Of wil je 100% vertrouwen en doorgaan. Bespreek dat vertrouwen, want anders ga je een hel in, die je nog nooit hebt meegemaakt.
Dit lijkt van kwaad tot erger te gaan bij jullie. Maak mekaar eens goed uit voor rotte vis of wat dan ook. Maar doe iets. Die opgekropte woede moet er toch een keer uit!?
Je vent is een hoerenloper en jij bent een angsthaas. Lijkt me een perfecte combinatie om die twee dingen te analyseren, eerst los van elkaar en dan misschien na 5 jaar in relatietherapie.
Joh, je kan alles onder een vergrootglas leggen maar hij blijft een hoerenloper en jij loopt weg van je problemen.
Wat wil je nu, de rest van je leven Zeeman met een gpstracker volgen, whatsappjes krijgen om te kijken waar hij is, een excel sheet met een timetable? Moet hij een plank voor zijn hoofd doen als hij een mooie vrouw ziet?
Is dat het leven wat je wil? Of wil je 100% vertrouwen en doorgaan. Bespreek dat vertrouwen, want anders ga je een hel in, die je nog nooit hebt meegemaakt.
zondag 19 juni 2016 om 18:15
Lieve Zeeland. Weet je wat mij opvalt? Dat je altijd zoekt naar 'eens-oneens', 'gelijk-ongelijk', 'meer waard-minder waard', 'eerlijk-oneerlijk' (voorbeeld hierboven, je schrijft: daarmee ben ik het met je eens, en dat doe je vaker, vaststellen of je het met een post eens bent of niet).
Hoe zou het voor je zijn om te gaan oefenen in (ik zeg het weer, voel me een zeur) 'stil zijn'. Als in: niet oordelen, niet wegen, niet meten, niet wikken en wegen, maar waarnemen, voelen, 'vatten' op een ander niveau dan rationeel en vaststellen dat is wat is, dat wat niet veranderd kan worden niet veranderd kan worden, dat je leert aanvaarden wat is, dat je gaat voelen dat je ieder je eigen ruimte kan hebben en dan de verbinding tussen jullie beiden. Dat het niet of-of is, dat het oordeelloos kan, nee MOET, als je samen verder wilt.
Want zeg nu zelf: als het gaat om oordelen, is hij het 'ergst' met zijn gedrag. Wat niet wil zeggen dat jij geen rol hebt, maar dat meten en wegen levert die conclusie wel op, zo erg heeft hij het wel verpest. Kun je dit oefenen? Kijken of je kunt waarnemen en dan vaststellen dat je meteen een oordeel, mening, (negatief) gevoel hebt en dán daar niets mee doen anders dan waarnemen? Dan lukt het jullie misschien om 'uit de strijd' te stappen
De strijd van 'wie heeft het het zwaarst?' En de strijd van: 'wie heeft het het meest verpest?' en de strijd van 'wie weet het beste hoe het nu verder moet?' en de strijd van 'wie is de beste opvoeder?', en de strijd van...?
Lees anders eens over de dramadriehoek; op internet zijn daar mooie dingen over te vinden. Slachtoffer, aanklager, redder: en ieder switcht van rol, al naar gelang het spel dat wordt gespeeld. Stap uit die driehoek. Doe dat zelf. Eis dat niet van je man. Word stil en kijk wat er gebeurt. Dat is zo waardevol.
Hoe zou het voor je zijn om te gaan oefenen in (ik zeg het weer, voel me een zeur) 'stil zijn'. Als in: niet oordelen, niet wegen, niet meten, niet wikken en wegen, maar waarnemen, voelen, 'vatten' op een ander niveau dan rationeel en vaststellen dat is wat is, dat wat niet veranderd kan worden niet veranderd kan worden, dat je leert aanvaarden wat is, dat je gaat voelen dat je ieder je eigen ruimte kan hebben en dan de verbinding tussen jullie beiden. Dat het niet of-of is, dat het oordeelloos kan, nee MOET, als je samen verder wilt.
Want zeg nu zelf: als het gaat om oordelen, is hij het 'ergst' met zijn gedrag. Wat niet wil zeggen dat jij geen rol hebt, maar dat meten en wegen levert die conclusie wel op, zo erg heeft hij het wel verpest. Kun je dit oefenen? Kijken of je kunt waarnemen en dan vaststellen dat je meteen een oordeel, mening, (negatief) gevoel hebt en dán daar niets mee doen anders dan waarnemen? Dan lukt het jullie misschien om 'uit de strijd' te stappen
De strijd van 'wie heeft het het zwaarst?' En de strijd van: 'wie heeft het het meest verpest?' en de strijd van 'wie weet het beste hoe het nu verder moet?' en de strijd van 'wie is de beste opvoeder?', en de strijd van...?
Lees anders eens over de dramadriehoek; op internet zijn daar mooie dingen over te vinden. Slachtoffer, aanklager, redder: en ieder switcht van rol, al naar gelang het spel dat wordt gespeeld. Stap uit die driehoek. Doe dat zelf. Eis dat niet van je man. Word stil en kijk wat er gebeurt. Dat is zo waardevol.
zondag 19 juni 2016 om 18:52
quote:Zeeland1970 schreef op 19 juni 2016 @ 17:38:
[...]
Ja, klopt, ik ben jarenlang voorgelogen.
Ik geloof dat mensen altijd de beste versie van zichzelf zullen nastreven, binnen de mogelijkheden die zij (denken te) hebben. Dus wat je zegt over die 'betere versie v jezelf' daarmee ben ik het met je eens.
Maar ik geloof ook in verandering. Dat iemand, binnen diens kwaliteiten en valkuilen andere keuzes kan (proberen te) maken. En dat er dan wezenlijke dingen kunnen verschuiven. Hij zal zich mss altijd tekort gedaan voelen. Bijvoorbeeld. Maar hij kan wel leren om beter op te komen voor eigen behoeftes. Of leren dit meer open te communiceren.
Waardoor er dus ander gedrag kan ontstaan.AU
[...]
Ja, klopt, ik ben jarenlang voorgelogen.
Ik geloof dat mensen altijd de beste versie van zichzelf zullen nastreven, binnen de mogelijkheden die zij (denken te) hebben. Dus wat je zegt over die 'betere versie v jezelf' daarmee ben ik het met je eens.
Maar ik geloof ook in verandering. Dat iemand, binnen diens kwaliteiten en valkuilen andere keuzes kan (proberen te) maken. En dat er dan wezenlijke dingen kunnen verschuiven. Hij zal zich mss altijd tekort gedaan voelen. Bijvoorbeeld. Maar hij kan wel leren om beter op te komen voor eigen behoeftes. Of leren dit meer open te communiceren.
Waardoor er dus ander gedrag kan ontstaan.AU
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zondag 19 juni 2016 om 19:03
Ik krijg bij het meelezen van dit topic steeds een koe in beeld.
Als in spreekwoorden en gezegdes.
En dan vooral:
Ouwe koeien in/uit de sloot,
en (weet niet of die algemeen bekend is)
Van achteren kijk je een koe in de kont.
Jij staat nu nog steeds achter de koe, tot je nek in de stront.
En de koe zal blijven schijten...
Stap achter die koe vandaan.
Ga er naast staan (stil) en als de tijd rijp is, en die komt sneller naast de koe dan er achter.
Dan vat je de koe bij de horens.
En smijt hem in de sloot!
Als in spreekwoorden en gezegdes.
En dan vooral:
Ouwe koeien in/uit de sloot,
en (weet niet of die algemeen bekend is)
Van achteren kijk je een koe in de kont.
Jij staat nu nog steeds achter de koe, tot je nek in de stront.
En de koe zal blijven schijten...
Stap achter die koe vandaan.
Ga er naast staan (stil) en als de tijd rijp is, en die komt sneller naast de koe dan er achter.
Dan vat je de koe bij de horens.
En smijt hem in de sloot!
zondag 19 juni 2016 om 21:27
quote:Zeeland1970 schreef op 19 juni 2016 @ 17:38:
[...]
Ja, klopt, ik ben jarenlang voorgelogen.
Ik geloof dat mensen altijd de beste versie van zichzelf zullen nastreven, binnen de mogelijkheden die zij (denken te) hebben. Dus wat je zegt over die 'betere versie v jezelf' daarmee ben ik het met je eens.
Maar ik geloof ook in verandering. Dat iemand, binnen diens kwaliteiten en valkuilen andere keuzes kan (proberen te) maken. En dat er dan wezenlijke dingen kunnen verschuiven. Hij zal zich mss altijd tekort gedaan voelen. Bijvoorbeeld. Maar hij kan wel leren om beter op te komen voor eigen behoeftes. Of leren dit meer open te communiceren.
Waardoor er dus ander gedrag kan ontstaan.dat kan, maar hij zal altijd, als hij zich bedreigd voelt, in eerste instantie terug vallen op oud gedrag
[...]
Ja, klopt, ik ben jarenlang voorgelogen.
Ik geloof dat mensen altijd de beste versie van zichzelf zullen nastreven, binnen de mogelijkheden die zij (denken te) hebben. Dus wat je zegt over die 'betere versie v jezelf' daarmee ben ik het met je eens.
Maar ik geloof ook in verandering. Dat iemand, binnen diens kwaliteiten en valkuilen andere keuzes kan (proberen te) maken. En dat er dan wezenlijke dingen kunnen verschuiven. Hij zal zich mss altijd tekort gedaan voelen. Bijvoorbeeld. Maar hij kan wel leren om beter op te komen voor eigen behoeftes. Of leren dit meer open te communiceren.
Waardoor er dus ander gedrag kan ontstaan.dat kan, maar hij zal altijd, als hij zich bedreigd voelt, in eerste instantie terug vallen op oud gedrag
zondag 19 juni 2016 om 21:29
Hallo Nomos, bij zo'n gesprek over het uitzoeken van een salontafeltje bijvoorbeeld, kan Zeeland luisteren naar wat haar man zegt, vaststellen dat HIJ er niet voor voelt een beslissing te nemen of in het proces van oriënteren te zitten en dan letterlijk stil zijn nadat ze gezegd heeft: ik heb je gehoord. ZIJ kan dan lekker blijven kijken als ze wil, maar ze aanvaardt de boodschap van haar man en laat het rusten totdat zij dit weer samen op wil pakken óf tot hij het oppakt. En belangrijker: ze heeft geen oordelen in haar hoofd over wat er dan gebeurt. Ze denkt niet: nu 'mag' ik dit niet meer. Ze denkt niet: hè, wat rot, ik wil NU dat tafeltje (uitzoeken), ze is letterlijk stil want dit is het moment in ieder geval niet om in een 'strijd' over zoiets terecht te komen. Dit is een praktisch voorbeeld. Later zal ik nog een keer proberen een voorbeeld te geven van het emotionele, meer 'macro'niveau waar dit ook geldt. Zonder oordeel en met ruimte zijn in ieder geval onderdelen die horen bij 'stil kunnen worden'. Ik kom er later op terug als je wilt, maar misschien is dat helemaal niet nodig?
zondag 19 juni 2016 om 22:04
Ja hoor, kom er maar op terug, ik kan dat wel waarderen. Kun je dat, denk je, in zo'n situatie, gegeven de omstandigheden, stil zijn. Letterlijk je mond houden, lijkt me te doen, maar dat geen oordeel hebben, niet nadenken over wat het voor jou inhoudt of betekent, dat zou voor mij een harde dobber zijn.
Dank voor je moeite.
Dank voor je moeite.
zondag 19 juni 2016 om 22:33
Geen oordeel hebben is heel lastig. Dat ontstaat bijna altijd meteen. Er dan vervolgens niet op het niveau van inhoud op in gaan, maar vaststellen dat het er is en nagaan of het "van jou is" of "van de ander" en eventueel dat wel benoemen, maakt dat je niet over ALLES een inhoudelijke strijd gaat voeren. Die in mijn ogen dus gaat over "wie heeft het het zwaarst". Als je daar uit kint blijven, maak je in ieder geval je eigen leven en gemoed stabieler, stiller en meestal ook blijer en kun je in die stilte meteen zien, voelen, ervaren of die ander (nog steeds, nog wel) degene is die daar echt iets aan kan toevoegen. Niet afbreken.
zondag 19 juni 2016 om 23:45
Misschoen dat even een paar weken geen contact (behalve over de kinderen) wel goed is. Dan kom je erachter of je elkaar echt mist. En als je elkaar mist, word je weer even herinnert aan de leuke eigenschappen van elkaar en is de drempel om gewoon weer eens flink lol te hebben samen misschien kleiner. Of je komt erachter dat je elkaar niet zo erg mist, dat kan ook. Iig, zo doormodderen als nu daar geloof ik niet in, dat heeft de afgelopen weken niks veranderd.
Als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg. Je zult dus eens iets totaal anders moeten doen om een 'breakthrough' te krijgen, welke kant dat dan ook op is.
Als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg. Je zult dus eens iets totaal anders moeten doen om een 'breakthrough' te krijgen, welke kant dat dan ook op is.
maandag 20 juni 2016 om 08:02
Pfff. Wanhopig. En benauwend en verstikkend. De sfeer bij jullie.
Ik blijf maar denken aan een "desperate housewife". Alles voor het perfecte mooie plaatjes naar de buitenwereld. Zoals het heurt.
Maar intussen. Wat een puinhoop.
En ik blijf het zeggen: arme arme kinderen. Je helpt ze zo de vernieling in.
Jammer ook dat je elke vraag, opmerking, suggestie rondom je kinderen hier ontwijkt, negeert of er omheen lult. Alsof het grote probleem rondom die kinderen (de grootste slachtoffers van deze hele koude oorlog en poppenkast! ) er dan niet is. Nee , want gedrag en problemen van zoon hebben echt een andere oorzaak. Tuurlijk. Blijf lekker geloven in je eigen sprookje. Dat jong schreeuwt om aandacht. Om openheid van zijn ouders Die een stom toneelstuk opvoeren.
Wat maakt jou (en je man) nog meer zo bang om (tijdelijk) uit elkaar te gaan?
Sociale druk, geloofsovertuiging, levensvisie, schande? Wat?
En:
Ik denk dat je man een tikkende tijdbom is die vroeg of laat gaat ontploffen als jij maar blijft zuigen en dwingen op deze manier en zijn leven en gedachtengang wilt blijven analyseren, sturen en regisseren.
Laat
Het
Los.
Voor iedereen gezonder en beter.
Ik blijf maar denken aan een "desperate housewife". Alles voor het perfecte mooie plaatjes naar de buitenwereld. Zoals het heurt.
Maar intussen. Wat een puinhoop.
En ik blijf het zeggen: arme arme kinderen. Je helpt ze zo de vernieling in.
Jammer ook dat je elke vraag, opmerking, suggestie rondom je kinderen hier ontwijkt, negeert of er omheen lult. Alsof het grote probleem rondom die kinderen (de grootste slachtoffers van deze hele koude oorlog en poppenkast! ) er dan niet is. Nee , want gedrag en problemen van zoon hebben echt een andere oorzaak. Tuurlijk. Blijf lekker geloven in je eigen sprookje. Dat jong schreeuwt om aandacht. Om openheid van zijn ouders Die een stom toneelstuk opvoeren.
Wat maakt jou (en je man) nog meer zo bang om (tijdelijk) uit elkaar te gaan?
Sociale druk, geloofsovertuiging, levensvisie, schande? Wat?
En:
Ik denk dat je man een tikkende tijdbom is die vroeg of laat gaat ontploffen als jij maar blijft zuigen en dwingen op deze manier en zijn leven en gedachtengang wilt blijven analyseren, sturen en regisseren.
Laat
Het
Los.
Voor iedereen gezonder en beter.
maandag 20 juni 2016 om 10:57
quote:*nightsky* schreef op 20 juni 2016 @ 08:02:
....
Wat maakt jou (en je man) nog meer zo bang om (tijdelijk) uit elkaar te gaan?
Sociale druk, geloofsovertuiging, levensvisie, schande? Wat?
....
Omdat de angst is dat de kinderen, als zij mogen kiezen, misschien bij hun vader willen blijven wonen?
Het zou interessant zijn om te weten hoe vader en zoons met elkaar omgaan als TO er niet bij is.
Misschien zijn dat juist de momenten waarop zij (zowel vader als zoons) alle 3 gewoon even vrijuit "adem durven te halen"?
....
Wat maakt jou (en je man) nog meer zo bang om (tijdelijk) uit elkaar te gaan?
Sociale druk, geloofsovertuiging, levensvisie, schande? Wat?
....
Omdat de angst is dat de kinderen, als zij mogen kiezen, misschien bij hun vader willen blijven wonen?
Het zou interessant zijn om te weten hoe vader en zoons met elkaar omgaan als TO er niet bij is.
Misschien zijn dat juist de momenten waarop zij (zowel vader als zoons) alle 3 gewoon even vrijuit "adem durven te halen"?
