Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
maandag 8 augustus 2016 om 21:26
Welkom Signorina. Wat naar dat je naast BO ook nog moet zien om te gaan met Crohn.
Koekjes zitten boordevol vitamine K(oek). Heel gezond . Jammer dat de rol van voeding zo onderbelicht is bij burn out. Stress heeft klaarblijkelijk echt een heel slecht effect op je vitamine-, mineralen, hormonale huishouding en algeheel op je immuunsysteem. Zelf heb ik bij mijn BO last van pfeiffer en een ernstig vitamine D gebrek wat maar niet over wil gaan. Het is bijna onmogelijk te zeggen of het me allemaal teveel geworden is doordat ik zo moe was van de pfeiffer of dat ik pfeiffer heb opgepikt omdat ik al zo'n lage afweer had door alle stress. Waarschijnlijk gaat dat hand in hand.
Blijkbaar is er tegen vitamine tekorten wel een hoop te doen, maar dan moeten ze het wel goed voorschrijven. Ik slik vitamine D tabletten, maar kennelijk heeft dat niet zoveel zin als je lever niet goed werkt (vanwege pfeiffer) en je geen magnesiumcitraat gebruikt om de vitamine D goed op te kunnen nemen. Ik onderzoek nu of andere supplementen kan nemen zoals rhodiola (goed bij bijnieruitputting en tegen depressie, maar niet te combineren met AD), onstervelijkheidskruid (goed voor je lever) en weinig suikers, alcohol, koffie en andere moemakers. In het begin van mijn BO had ik niet eens de puf om gezond te eten of me daar mee bezig te houden, wat geresulteerd heeft in 10 extra kilo's. Maarja, accepteren hè.
Eten jullie speciale dingen of juist niet om je lichaam zo goed mogelijk te ondersteunen?
Koekjes zitten boordevol vitamine K(oek). Heel gezond . Jammer dat de rol van voeding zo onderbelicht is bij burn out. Stress heeft klaarblijkelijk echt een heel slecht effect op je vitamine-, mineralen, hormonale huishouding en algeheel op je immuunsysteem. Zelf heb ik bij mijn BO last van pfeiffer en een ernstig vitamine D gebrek wat maar niet over wil gaan. Het is bijna onmogelijk te zeggen of het me allemaal teveel geworden is doordat ik zo moe was van de pfeiffer of dat ik pfeiffer heb opgepikt omdat ik al zo'n lage afweer had door alle stress. Waarschijnlijk gaat dat hand in hand.
Blijkbaar is er tegen vitamine tekorten wel een hoop te doen, maar dan moeten ze het wel goed voorschrijven. Ik slik vitamine D tabletten, maar kennelijk heeft dat niet zoveel zin als je lever niet goed werkt (vanwege pfeiffer) en je geen magnesiumcitraat gebruikt om de vitamine D goed op te kunnen nemen. Ik onderzoek nu of andere supplementen kan nemen zoals rhodiola (goed bij bijnieruitputting en tegen depressie, maar niet te combineren met AD), onstervelijkheidskruid (goed voor je lever) en weinig suikers, alcohol, koffie en andere moemakers. In het begin van mijn BO had ik niet eens de puf om gezond te eten of me daar mee bezig te houden, wat geresulteerd heeft in 10 extra kilo's. Maarja, accepteren hè.
Eten jullie speciale dingen of juist niet om je lichaam zo goed mogelijk te ondersteunen?
dinsdag 9 augustus 2016 om 11:43
dinsdag 9 augustus 2016 om 12:23
dinsdag 9 augustus 2016 om 14:49
Thanks Bloem en Pussywillow! Voel me hier gelijk welkom ????
Bedankt voor jouw stukje Bloem over jouw therapie ed, dat was voor mij echt een eye-opener... Behalve het verkeerde slaapritme besef ik me nu dat vooral angst, aandacht en balans vinden in je dagelijkse dingen mijn herstel waarschijnlijk in de weg staan. Raar dat mijn therapeut daar nooit over begonnen is. Ik ga daar eens even flink op googlen.
Ik ben bijna gelijk zo gezond mogelijk gaan eten om daar nog wat energie uit de halen. Veel groente en fruit en eiwitten, gezonde vetten en zo veel mogelijk vers. En ik zal ook eens in de vitamines duiken Pussywillow.
Food for thought... krijg hier veel inzichten. Thanks! Had ik misschien wat eerder mee moeten beginnen ????
Bedankt voor jouw stukje Bloem over jouw therapie ed, dat was voor mij echt een eye-opener... Behalve het verkeerde slaapritme besef ik me nu dat vooral angst, aandacht en balans vinden in je dagelijkse dingen mijn herstel waarschijnlijk in de weg staan. Raar dat mijn therapeut daar nooit over begonnen is. Ik ga daar eens even flink op googlen.
Ik ben bijna gelijk zo gezond mogelijk gaan eten om daar nog wat energie uit de halen. Veel groente en fruit en eiwitten, gezonde vetten en zo veel mogelijk vers. En ik zal ook eens in de vitamines duiken Pussywillow.
Food for thought... krijg hier veel inzichten. Thanks! Had ik misschien wat eerder mee moeten beginnen ????
dinsdag 9 augustus 2016 om 18:48
Signora welkom! Dat had ik nog niet gezegd.
Veel therapeuten bekijken het vaak vanuiy de theoretische kant. Dat is prima! Maar soms heb je ook wat praktische alledaagse tips en tricks nodig dit is lastig maar krijg je steeds meer maniertjes voor!
@pussywillow.
Hahaha ik trainde 5 dagen 2 a 3u per dag. MMA. Zag eruit als een man met al die spieren whahah. Indd. Moet leuk zijn. En gwn lief zijn voor jezelf
Veel therapeuten bekijken het vaak vanuiy de theoretische kant. Dat is prima! Maar soms heb je ook wat praktische alledaagse tips en tricks nodig dit is lastig maar krijg je steeds meer maniertjes voor!
@pussywillow.
Hahaha ik trainde 5 dagen 2 a 3u per dag. MMA. Zag eruit als een man met al die spieren whahah. Indd. Moet leuk zijn. En gwn lief zijn voor jezelf
dont be afraid to build youre own path
dinsdag 9 augustus 2016 om 20:59
quote:jade444 schreef op 09 augustus 2016 @ 18:48:
Signora welkom! Dat had ik nog niet gezegd.
Veel therapeuten bekijken het vaak vanuiy de theoretische kant. Dat is prima! Maar soms heb je ook wat praktische alledaagse tips en tricks nodig dit is lastig maar krijg je steeds meer maniertjes voor!
@pussywillow.
Hahaha ik trainde 5 dagen 2 a 3u per dag. MMA. Zag eruit als een man met al die spieren whahah. Indd. Moet leuk zijn. En gwn lief zijn voor jezelf
Thanks Jade444! Dat is inderdaad precies wat ik bedoel ? Ik zoek hewoon wat handvatten voor alledag. Komt vast vanzelf inderdaad.
Moet zeggen dat dit topic en daarmee dus jullie echt als een warme deken voelen. Een heleboel stukjes vallen op zn plek ineens, dank daarvoor.
En nu ga ik me gigantisch te buiten aan de chocolade koekjes die ik voor het bezoek van morgen heb gekocht ????. Ik kan ook beter gewoon een saaie gezonde voorraadkast hebben. Ik kan er maar moeilijk van af blijven
Signora welkom! Dat had ik nog niet gezegd.
Veel therapeuten bekijken het vaak vanuiy de theoretische kant. Dat is prima! Maar soms heb je ook wat praktische alledaagse tips en tricks nodig dit is lastig maar krijg je steeds meer maniertjes voor!
@pussywillow.
Hahaha ik trainde 5 dagen 2 a 3u per dag. MMA. Zag eruit als een man met al die spieren whahah. Indd. Moet leuk zijn. En gwn lief zijn voor jezelf
Thanks Jade444! Dat is inderdaad precies wat ik bedoel ? Ik zoek hewoon wat handvatten voor alledag. Komt vast vanzelf inderdaad.
Moet zeggen dat dit topic en daarmee dus jullie echt als een warme deken voelen. Een heleboel stukjes vallen op zn plek ineens, dank daarvoor.
En nu ga ik me gigantisch te buiten aan de chocolade koekjes die ik voor het bezoek van morgen heb gekocht ????. Ik kan ook beter gewoon een saaie gezonde voorraadkast hebben. Ik kan er maar moeilijk van af blijven
donderdag 11 augustus 2016 om 11:28
Signora, welkom!
Hier eentje met vitamine D-tekort. Grappig dat dat hier ook voorbij komt! Overigens prima onder controle te houden met (lekkere) vitaminepillen
Sporten: graag, je wordt er 'anders' moe van en het helpt me om mijn gedachten ergens anders op te focussen. Karate (fysieke uitdaging), golf (vooral veel lachen) en volleybal (competitie element, ergens voor gaan, dat lukt sinds kort weer).
Ik heb een tijdje terug een artikel gelezen over sporten en burnout wat nog weleens door mijn hoofd vliegt. Iemand die ging sporten (of iets yoga-achtigs of zo), daardoor meer energie kreeg en die energie gebruikte om nog steeds te lang door te gaan. Zeg maar, dat je verbeterde uithoudingsvermogen tevens voorkomt dat je tijdig gas terug neemt, omdat je nu nòg later door hebt dat je te ver gaat.
Terugkijkend heb ik inderdaad een hoop ballen in de lucht weten te houden vanwege mijn fysieke conditie, dat artikel heeft me wel doen beseffen dat je boven alles nòg beter naar je lichaam moet luisteren. Ik haak bij sport inmiddels vrij snel af, om niet over grenzen heen te gaan. Totaal niet zoals ik in elkaar zit, maar puur omdat het me verstandig lijkt. Een hele dag dozen op je werk slepen (archiefwerk) betekend dat je logischerwijs niet 's avonds ook nog naar karate moet gaan. Doe ik dat wel, dan ben ik de volgende dag geestelijk alsnog gesloopt. Lichte hoofdpijn? Direct gaan rusten en andere activiteiten uitstellen. Ga ik door, dan heb ik een paar uur later migraine te pakken en kan ik een halve dag met overgeven en bonzende hoofdpijn tegemoet zien. Het heeft lang geduurd voor ik al die signalen begreep, inmiddels lukt het om hier goed op te acteren en blijven de meeste problemen achterwege.
Hier eentje met vitamine D-tekort. Grappig dat dat hier ook voorbij komt! Overigens prima onder controle te houden met (lekkere) vitaminepillen
Sporten: graag, je wordt er 'anders' moe van en het helpt me om mijn gedachten ergens anders op te focussen. Karate (fysieke uitdaging), golf (vooral veel lachen) en volleybal (competitie element, ergens voor gaan, dat lukt sinds kort weer).
Ik heb een tijdje terug een artikel gelezen over sporten en burnout wat nog weleens door mijn hoofd vliegt. Iemand die ging sporten (of iets yoga-achtigs of zo), daardoor meer energie kreeg en die energie gebruikte om nog steeds te lang door te gaan. Zeg maar, dat je verbeterde uithoudingsvermogen tevens voorkomt dat je tijdig gas terug neemt, omdat je nu nòg later door hebt dat je te ver gaat.
Terugkijkend heb ik inderdaad een hoop ballen in de lucht weten te houden vanwege mijn fysieke conditie, dat artikel heeft me wel doen beseffen dat je boven alles nòg beter naar je lichaam moet luisteren. Ik haak bij sport inmiddels vrij snel af, om niet over grenzen heen te gaan. Totaal niet zoals ik in elkaar zit, maar puur omdat het me verstandig lijkt. Een hele dag dozen op je werk slepen (archiefwerk) betekend dat je logischerwijs niet 's avonds ook nog naar karate moet gaan. Doe ik dat wel, dan ben ik de volgende dag geestelijk alsnog gesloopt. Lichte hoofdpijn? Direct gaan rusten en andere activiteiten uitstellen. Ga ik door, dan heb ik een paar uur later migraine te pakken en kan ik een halve dag met overgeven en bonzende hoofdpijn tegemoet zien. Het heeft lang geduurd voor ik al die signalen begreep, inmiddels lukt het om hier goed op te acteren en blijven de meeste problemen achterwege.
zaterdag 13 augustus 2016 om 16:18
Thanks Femke! Respect voor hoe jij de balans hebt gevonden en de signalen zo hebt leren kennen. Dat is echt luisteren naar je lichaam. En zo te te lezen voel je je er echt beter door.
Ik was voor de BO al totaal geen sporter, dus vind het erg moeilijk om me er nu toe te zetten omdat het niet iets is wat ik leuk vind of ontspannend. Probeer af en toe dan maar op de electrische fiets te klimmen, dan beweeg ik nog iets. ????
Iedereen een fijn weekend! ????????
Ik was voor de BO al totaal geen sporter, dus vind het erg moeilijk om me er nu toe te zetten omdat het niet iets is wat ik leuk vind of ontspannend. Probeer af en toe dan maar op de electrische fiets te klimmen, dan beweeg ik nog iets. ????
Iedereen een fijn weekend! ????????
maandag 15 augustus 2016 om 17:20
Dag dames,
Hoe gaat het met jullie allen?
Alweer een tijdje terug. Ik zou heel graag op ieders reactie willen reageren maar dat lukt me nu helaas even niet.
Ik heb aan jullie wel een vraag.
Hebben jullie ook zo'n ontzettend last van (spannings)hoofdpijn (gehad)? Zo ja, wat zijn jullie tips and adviezen hier voor? De bedrijfsarts en bij de cognitieve gedragstherapie helpen ze mij er niet zo zeer mee verder ("ja, hoort er allemaal bij"). Ik doe wat ik kan, maar de hoofdpijn blijft zo heftig. Ontspannen probeer ik, maar de hoofdpijn neemt ook dan niet af en ook met bijvoorbeeld paracetamol zakt het niet af (ik kan niet tegen ibuprofen bijvoorbeeld ivm astma). Ik wil daarom eens kijken wat eventueel andere mogelijkheden zijn. Mijn moeder zat te denken aan fysio of hapto.. hebben jullie hier ervaring mee of met iets anders in deze richting of andere adviezen?
Hoe gaat het met jullie allen?
Alweer een tijdje terug. Ik zou heel graag op ieders reactie willen reageren maar dat lukt me nu helaas even niet.
Ik heb aan jullie wel een vraag.
Hebben jullie ook zo'n ontzettend last van (spannings)hoofdpijn (gehad)? Zo ja, wat zijn jullie tips and adviezen hier voor? De bedrijfsarts en bij de cognitieve gedragstherapie helpen ze mij er niet zo zeer mee verder ("ja, hoort er allemaal bij"). Ik doe wat ik kan, maar de hoofdpijn blijft zo heftig. Ontspannen probeer ik, maar de hoofdpijn neemt ook dan niet af en ook met bijvoorbeeld paracetamol zakt het niet af (ik kan niet tegen ibuprofen bijvoorbeeld ivm astma). Ik wil daarom eens kijken wat eventueel andere mogelijkheden zijn. Mijn moeder zat te denken aan fysio of hapto.. hebben jullie hier ervaring mee of met iets anders in deze richting of andere adviezen?
maandag 15 augustus 2016 om 19:00
Hoi, mijn tip is eigenlijk om het te voorkomen. Als ik te veel doe dan krijg ik als beloning spanningshoofdpijn.
Het is ook slim om te onthouden of op te schrijven, wanneer je het krijgt en waardoor het kwam.
BV: Te lang gecomputerd, te veel of druk bezoek, geen frisse buitenlucht gehad, spannend nieuws gekregen, geen rust genomen, te veel zoetigheid gehad.
Een fysio of haptonoom kan je zeker helpen met leren ontspannen. Zelf heb ik dat niet gedaan.
Maar dus met veel rust en het punt vinden waarop je het nog niet hebt en dan lekker op bed gaan liggen, kop kamile thee, iets relaxt doen, het voorkomen dus. Heb er nu zelden nog last van. Hopelijk komt dat moment ook snel voor jou.
En al je zorgen uitspreken, niet met iets zelf blijven zitten.
Op thuisarts.nl staan ook veel tips bij spanningshoofdpijn.
Vind het trouwens wel raar dat de cognitieve gedragstherapeut je er niet verder mee kan helpen. Het is juist belangrijk om je gedachten te verzetten en gedachten om te draaien bij spanningshoofdpijn. Dat doet een cognitief therapeut toch juist. Mmmm. Jammer dat ze je niet kan helpen
Het is ook slim om te onthouden of op te schrijven, wanneer je het krijgt en waardoor het kwam.
BV: Te lang gecomputerd, te veel of druk bezoek, geen frisse buitenlucht gehad, spannend nieuws gekregen, geen rust genomen, te veel zoetigheid gehad.
Een fysio of haptonoom kan je zeker helpen met leren ontspannen. Zelf heb ik dat niet gedaan.
Maar dus met veel rust en het punt vinden waarop je het nog niet hebt en dan lekker op bed gaan liggen, kop kamile thee, iets relaxt doen, het voorkomen dus. Heb er nu zelden nog last van. Hopelijk komt dat moment ook snel voor jou.
En al je zorgen uitspreken, niet met iets zelf blijven zitten.
Op thuisarts.nl staan ook veel tips bij spanningshoofdpijn.
Vind het trouwens wel raar dat de cognitieve gedragstherapeut je er niet verder mee kan helpen. Het is juist belangrijk om je gedachten te verzetten en gedachten om te draaien bij spanningshoofdpijn. Dat doet een cognitief therapeut toch juist. Mmmm. Jammer dat ze je niet kan helpen
maandag 15 augustus 2016 om 20:55
quote:Gele_Suikerspin schreef op 15 augustus 2016 @ 19:00:
Hoi, mijn tip is eigenlijk om het te voorkomen. Als ik te veel doe dan krijg ik als beloning spanningshoofdpijn.
Het is ook slim om te onthouden of op te schrijven, wanneer je het krijgt en waardoor het kwam.
BV: Te lang gecomputerd, te veel of druk bezoek, geen frisse buitenlucht gehad, spannend nieuws gekregen, geen rust genomen, te veel zoetigheid gehad.
Zo, dat zal ik maar eens kopieëren, precies zoals het hier werkt!
Overigens kan ik ook niet goed tegen ibuprofen, ik slik daarom aspirine. Wel wat duurder dan paracetamol, maar werkt wel goed hier.
Hoi, mijn tip is eigenlijk om het te voorkomen. Als ik te veel doe dan krijg ik als beloning spanningshoofdpijn.
Het is ook slim om te onthouden of op te schrijven, wanneer je het krijgt en waardoor het kwam.
BV: Te lang gecomputerd, te veel of druk bezoek, geen frisse buitenlucht gehad, spannend nieuws gekregen, geen rust genomen, te veel zoetigheid gehad.
Zo, dat zal ik maar eens kopieëren, precies zoals het hier werkt!
Overigens kan ik ook niet goed tegen ibuprofen, ik slik daarom aspirine. Wel wat duurder dan paracetamol, maar werkt wel goed hier.
dinsdag 16 augustus 2016 om 23:32
Ik heb even zin om van me af te schrijven. Afgelopen dagen ging eigenlijk super goed, wel elke avond heel vroeg in bed, ook al slaap ik dan pas om half 1. Wel denk ik vaak, hou ik mezelf nu voor de gek? Ik wil van alles doen en stel ook grenzen, soms neem ik me voor naar een winkel te gaan, maar denk ik, nee dat is toch te groots. En blijf ik thuis of doe ik wat kleiners. Maar de ervaring tot nu toe leert dat ik na zo'n stijgende lijn omhoog, toch altijd even weer instort. En het rare is dat ik daar nu dus 'bang' voor ben. Of meer dat ik het aan zie komen ofzo. En dus ook begin te twijfelen of ik mezelf nu niet voor de gek hou. En te veel doe. Ik heb soms het gevoel in de overlevingstand te schieten. En dan als andere mensen voor mij zorgen ineens te ontspannen en 'in te storten'. Niet mega, maar zeg maar 3 stappen vooruit 1 terug. 3 stappen vooruit 2 terug.
Ik geniet er nu wel erg van, wat allemaal lukt. En neem ook dagen rust. En ook tussendoor rust. Ik doe ook eigenlijk alleen dingen waarvan ik s avonds blij en trots ben. En waar ik moed en zin in heb en wat ik zie zitten.
Mijn dag gaat gemiddeld ongeveer zo; rustig wakker worden met ontbijt en een serie. Daarna cafeïne vrije koffie. Meestal doe ik daarna wat in het huishouden of rommel wat in huis. Dan ga ik douchen en na het douchen en aankleden is het alweer lunchtijd. Ik moet dan ook bijkomen van het douchen en de ochtend, dus weer even op de bank. Daarna klein rondje wandelen, of zoals vandaag boodschappen en bieb (alleen gereserveerde boeken opgehaald). Rond 15uur nog een cafeïne vrije koffie en weer bankhangen, uitrusten van de activiteit. Soms val ik dan even in slaap, powernap. Daarna is het vaak klaar voor mij, klaar met de dag. Dus alleen nog koken, wat tegenwoordig gelukkig weer vaker lukt. Vanavond zelfs nog visite gehad. Erg gezellig. En dan neem ik morgen dus extra rust omdat ik vandaag visite had.
Volgens mij kan ik het niet beter in balans krijgen op dit moment, passend bij mijn energie. Een beetje schaam ik me dat ik pas rond of na 12uur mij aankleed. Maar ik ontspan nu eenmaal beter in losse flobberbroek
Meestal doe ik eind van de middag ook weer wat lossigs aan.
Als ik een afspraak heb douch ik natuurlijk wel eerder en tut ik me tegenwoordig ook weer wat op, lang ben ik daar te vermoeid voor geweest.
Van amper rechtop kunnen blijven staan en erg moeizaam douchen naar dit is voor mij al een wereld van verschil. Hoopvol om te zien dat er verbetering in zit
Ik wou gewoon even kletsen. Als iemand het ook leuk vind om te vertellen wat je ongeveer doet op een dag? Lopen jullie er ook vaak bij in relax kleren?
Hopelijk slapen jullie al
Ik geniet er nu wel erg van, wat allemaal lukt. En neem ook dagen rust. En ook tussendoor rust. Ik doe ook eigenlijk alleen dingen waarvan ik s avonds blij en trots ben. En waar ik moed en zin in heb en wat ik zie zitten.
Mijn dag gaat gemiddeld ongeveer zo; rustig wakker worden met ontbijt en een serie. Daarna cafeïne vrije koffie. Meestal doe ik daarna wat in het huishouden of rommel wat in huis. Dan ga ik douchen en na het douchen en aankleden is het alweer lunchtijd. Ik moet dan ook bijkomen van het douchen en de ochtend, dus weer even op de bank. Daarna klein rondje wandelen, of zoals vandaag boodschappen en bieb (alleen gereserveerde boeken opgehaald). Rond 15uur nog een cafeïne vrije koffie en weer bankhangen, uitrusten van de activiteit. Soms val ik dan even in slaap, powernap. Daarna is het vaak klaar voor mij, klaar met de dag. Dus alleen nog koken, wat tegenwoordig gelukkig weer vaker lukt. Vanavond zelfs nog visite gehad. Erg gezellig. En dan neem ik morgen dus extra rust omdat ik vandaag visite had.
Volgens mij kan ik het niet beter in balans krijgen op dit moment, passend bij mijn energie. Een beetje schaam ik me dat ik pas rond of na 12uur mij aankleed. Maar ik ontspan nu eenmaal beter in losse flobberbroek
Meestal doe ik eind van de middag ook weer wat lossigs aan.
Als ik een afspraak heb douch ik natuurlijk wel eerder en tut ik me tegenwoordig ook weer wat op, lang ben ik daar te vermoeid voor geweest.
Van amper rechtop kunnen blijven staan en erg moeizaam douchen naar dit is voor mij al een wereld van verschil. Hoopvol om te zien dat er verbetering in zit
Ik wou gewoon even kletsen. Als iemand het ook leuk vind om te vertellen wat je ongeveer doet op een dag? Lopen jullie er ook vaak bij in relax kleren?
Hopelijk slapen jullie al
woensdag 17 augustus 2016 om 08:50
Mijn dagen gaan tegenwoordig ongeveer zo: Rond 8 uur wakker, ik blijf dan nog even liggen lezen in bed om rustig wakker te worden. Daarna ga ik in mijn badjas ontbijten, 1kopje koffie rond uur of half elf, de rest van de dag decafe. Ik rommel ook wat 's morgens, kijk op internet, douchen en dan ben ik vaak tussen 11 en 12 aangekleed. Als ik geen afspraken heb. Soms heb ik een afspraak 's morgens maar ik merk dat als ik vroeg opsta en alles op tempo moet doen, ik daar de rest van de dag last van heb dus dat snelle probeer ik te vermijden.
In de middag rommel ik in huis, doe boodschapjes, ga wandelen, boeklezen in de tuin of bezoek een vriendin. Rond uur of 7 eten, daarna kopje koffie (decafe). Soms naar yoga of iets anders van beweging en dan nog even mijn email/internet bekijken en een serie kijken (nooit iets heftigs want daar wordt ik onrustig van). Ik probeer op tijd naar bed te gaan maar meestal slaap ik pas rond 12 uur.
Ik probeer tegenwoordig wel wat vaker 's morgens al wat vroeger en actiever te zijn. Je verlegt zo steeds de grens een beetje en ja, meestal betekent dat twee stappen vooruit en 1 terug. Herstel is geen rechte lijn, ik heb ook steeds weer dat het beter lijkt te gaan en dan weer minder, maar ik ben niet bang voor die mindere periodes, want ze gaan weer over en duren steeds minder lang. Waar ik eerder van een uitje drie dagen in bed lag bij te komen is dat nu drie dagen rustig aan doen geworden, enz. Het gaat langzaam, maar wel de goede kant op. Hou vol allemaal en erger je niet als het weer even wat minder gaat.
In de middag rommel ik in huis, doe boodschapjes, ga wandelen, boeklezen in de tuin of bezoek een vriendin. Rond uur of 7 eten, daarna kopje koffie (decafe). Soms naar yoga of iets anders van beweging en dan nog even mijn email/internet bekijken en een serie kijken (nooit iets heftigs want daar wordt ik onrustig van). Ik probeer op tijd naar bed te gaan maar meestal slaap ik pas rond 12 uur.
Ik probeer tegenwoordig wel wat vaker 's morgens al wat vroeger en actiever te zijn. Je verlegt zo steeds de grens een beetje en ja, meestal betekent dat twee stappen vooruit en 1 terug. Herstel is geen rechte lijn, ik heb ook steeds weer dat het beter lijkt te gaan en dan weer minder, maar ik ben niet bang voor die mindere periodes, want ze gaan weer over en duren steeds minder lang. Waar ik eerder van een uitje drie dagen in bed lag bij te komen is dat nu drie dagen rustig aan doen geworden, enz. Het gaat langzaam, maar wel de goede kant op. Hou vol allemaal en erger je niet als het weer even wat minder gaat.
woensdag 17 augustus 2016 om 09:17
Mijn dag lijkt wel wat op die van jullie.
Ergens tussen 0830 en 0900 sta ik op. Ik ben het eerste uur echt verdoofd en moet echt moeite doen om aanspreekbaar te worden. Eerst ontbijt ik en in de loop vd ochtend ga ik me douchen en aankleden. Daarna weer rust, dan kijk ik een serie of ruim ik de vaatwasser uit.
Ik heb er bijv nog echt moeite mee als er een afspraak, bijv ziekenhuis, vroeg gepland staat. Ik heb echt wel ruim 2 uur nodig om aangekleed en opgemaakt de deur uit te komen. Hebben jullie dat ook?
In de middag push ik mezelf om naar buiten te gaan, rondje lopen of op de electrische fiets. Dit is sinds kort, mijn middagen zagen er meestal hetzelfde uit als de ochtenden . Daarna weer rust. Soms krijg ik nog bezoek en merk dat daarna echt het licht uit gaat. Ik streef er naar om maar max 1x per dag iets te doen met prikkels, bijv winkel of bezoek. De rest vd dag vermijd ik prikkels.
Ik merk ook dat als ik bijv en bezoek krijg en naar de supermarkt ga ik de dagen daarna wel weer moet herstellen. 2 stappen vooruit en 1 terug lijkt wel echt een thema te zijn bij BO. Maar zoals Pussywillow ook al zei, herstel gaat niet in een rechte lijn. En hoewel ik er altijd wel van baal en heel stom boos op mezelf wordt als het even wat minder gaat probeer ik dat wel los te laten.
Hoe gaat dan bij jullie met de andere klachten? Ik merk bijv dat autorijden en bijv geld tellen in een winkel nog voor geen meter lukt. Net als een verhaal van iemand volgen. Dan maken mijn hersenen nog steeds een soort kortsluiting. Hebben jullie dat ook?
En oja, ik loop als ik geen bezoek krijg ook echt in mn kloffie de hele dag . Zit gewoon comfortabel. Maak me wel altijd op en doe mijn haar.
Ergens tussen 0830 en 0900 sta ik op. Ik ben het eerste uur echt verdoofd en moet echt moeite doen om aanspreekbaar te worden. Eerst ontbijt ik en in de loop vd ochtend ga ik me douchen en aankleden. Daarna weer rust, dan kijk ik een serie of ruim ik de vaatwasser uit.
Ik heb er bijv nog echt moeite mee als er een afspraak, bijv ziekenhuis, vroeg gepland staat. Ik heb echt wel ruim 2 uur nodig om aangekleed en opgemaakt de deur uit te komen. Hebben jullie dat ook?
In de middag push ik mezelf om naar buiten te gaan, rondje lopen of op de electrische fiets. Dit is sinds kort, mijn middagen zagen er meestal hetzelfde uit als de ochtenden . Daarna weer rust. Soms krijg ik nog bezoek en merk dat daarna echt het licht uit gaat. Ik streef er naar om maar max 1x per dag iets te doen met prikkels, bijv winkel of bezoek. De rest vd dag vermijd ik prikkels.
Ik merk ook dat als ik bijv en bezoek krijg en naar de supermarkt ga ik de dagen daarna wel weer moet herstellen. 2 stappen vooruit en 1 terug lijkt wel echt een thema te zijn bij BO. Maar zoals Pussywillow ook al zei, herstel gaat niet in een rechte lijn. En hoewel ik er altijd wel van baal en heel stom boos op mezelf wordt als het even wat minder gaat probeer ik dat wel los te laten.
Hoe gaat dan bij jullie met de andere klachten? Ik merk bijv dat autorijden en bijv geld tellen in een winkel nog voor geen meter lukt. Net als een verhaal van iemand volgen. Dan maken mijn hersenen nog steeds een soort kortsluiting. Hebben jullie dat ook?
En oja, ik loop als ik geen bezoek krijg ook echt in mn kloffie de hele dag . Zit gewoon comfortabel. Maak me wel altijd op en doe mijn haar.
woensdag 17 augustus 2016 om 21:05
Zeer herkenbaar. Mij dagen zien er hetzelfde uit. Sochtend rond 9u opstaan. Maar als ik wakker en me nog dood moe voel slaap ik gwn tot 11. Naja sochtends beetje keuvelen. De ene dag stort ik om 12u in. De andere dag om 3. Dan ga ik ff slapen lekkr rustig aan doen. Smiddags ff de deur uit. Wat doen of klusjes. Savonds 3x in de week 15 a 20 min wandelen probeer ik sinds kort. Gaat redelijk.
Qua klachten @signorina nog steeds erg last van onwerkelijk gevoel. In een droom te leven. Dat is na de EMDR niet weggegaan. Soms wel iets minder op sommige dagen. Dood eng. Stress en vermoeidheid hebben hier wel invloed op. Ben soms bang dat het niet weggaat of dat ik gek word. Wat bang voor eigen gedachten labiel. Erg moe. Dat soort dingen. Vervelen of doelloos voelen Jullie?
Qua klachten @signorina nog steeds erg last van onwerkelijk gevoel. In een droom te leven. Dat is na de EMDR niet weggegaan. Soms wel iets minder op sommige dagen. Dood eng. Stress en vermoeidheid hebben hier wel invloed op. Ben soms bang dat het niet weggaat of dat ik gek word. Wat bang voor eigen gedachten labiel. Erg moe. Dat soort dingen. Vervelen of doelloos voelen Jullie?
dont be afraid to build youre own path
donderdag 18 augustus 2016 om 09:15
De dagindelingen lijken inderdaad op elkaar. Leuk om te lezen. En gelukkig doen jullie in de ochtend ook allemaal rustig wakker worden
Het woord kortsluiting gebruik ik ook, gelukkig heb ik dat nu minder. In het begin hoorde ik ook niet wat iemand zei in een gesprek. Ik heb nu nog steeds last van dingen onthouden. Dus bijvoorbeeld compleet vergeten dat ik aan het koken was of wel koffie zetten voor de visite en daarna gewoon totáál vergeten het in te schenken.
Nou jah, dat zal hopelijk ook wel beter gaan.
Erg vervelend dat onwerkelijke gevoel jade.
Ik vond die dagen ook heel vervelend en angstig. Bij mij voelde het wazig, alsof in een wolk zitten en alleen wat naar buiten staren en me afgekapt voelen. Net alsof je er niet echt bent. Dat ging beetje bij beetje over. En heb ik nu amper nog. Bij jou gaat het ook over!
EMDR heeft daar toch niks mee te maken? Dat is toch dingen verwerken uit het verleden? Daar kun je nog steeds heeeel moe van zijn natuurlijk, heeft tijd nodig. Komt goed maar blijft kl*te voor nu.
Ik kan steeds niet onthouden of jullie ook reïntegratie verplichtingen hebben, dat is de reden dat ik op zie tegen mijn 'energie dips periodes', Op het moment dat ik waarschijnlijk mijn stap terug krijg met minder energie, verwacht ik juist een uitnodiging van het werk, eerste jaars evaluatie en arbeidsonderzoek. Maar jah, het is niet dat ik er nachten van wakker lig meer gelukkig. En als ik te moe ben, dan kan het dus niet en moet het maar een week verschoven worden.
Mijn werkgever is tot nu toe met alles te laat, en dan wordt het dus té laat geplant en als ik dan niet kan, bv door ziekenhuis bezoek, dan draaien ze het zo dat het té laat is door mij. Grrr. Dat vind ik echt mega irritant. Sowieso word er van alles verdraaid en heb ik al 2x juridisch zakelijk moeten ingrijpen, voor mezelf moeten opkomen. Ik denk dan echt, oké als je het zo speelt word de goede band die er was totaal verstoord. Er was totaal geen arbeidsconflict maar zo ontstaat er natuurlijk wel 1. Maar goed ik weet dat van mijn werkgever. Die is gewoon zo.
Niet iemand waar ik meer voor wil werken.
Op een nette manier reïntegreren en dan uit elkaar
Het woord kortsluiting gebruik ik ook, gelukkig heb ik dat nu minder. In het begin hoorde ik ook niet wat iemand zei in een gesprek. Ik heb nu nog steeds last van dingen onthouden. Dus bijvoorbeeld compleet vergeten dat ik aan het koken was of wel koffie zetten voor de visite en daarna gewoon totáál vergeten het in te schenken.
Nou jah, dat zal hopelijk ook wel beter gaan.
Erg vervelend dat onwerkelijke gevoel jade.
Ik vond die dagen ook heel vervelend en angstig. Bij mij voelde het wazig, alsof in een wolk zitten en alleen wat naar buiten staren en me afgekapt voelen. Net alsof je er niet echt bent. Dat ging beetje bij beetje over. En heb ik nu amper nog. Bij jou gaat het ook over!
EMDR heeft daar toch niks mee te maken? Dat is toch dingen verwerken uit het verleden? Daar kun je nog steeds heeeel moe van zijn natuurlijk, heeft tijd nodig. Komt goed maar blijft kl*te voor nu.
Ik kan steeds niet onthouden of jullie ook reïntegratie verplichtingen hebben, dat is de reden dat ik op zie tegen mijn 'energie dips periodes', Op het moment dat ik waarschijnlijk mijn stap terug krijg met minder energie, verwacht ik juist een uitnodiging van het werk, eerste jaars evaluatie en arbeidsonderzoek. Maar jah, het is niet dat ik er nachten van wakker lig meer gelukkig. En als ik te moe ben, dan kan het dus niet en moet het maar een week verschoven worden.
Mijn werkgever is tot nu toe met alles te laat, en dan wordt het dus té laat geplant en als ik dan niet kan, bv door ziekenhuis bezoek, dan draaien ze het zo dat het té laat is door mij. Grrr. Dat vind ik echt mega irritant. Sowieso word er van alles verdraaid en heb ik al 2x juridisch zakelijk moeten ingrijpen, voor mezelf moeten opkomen. Ik denk dan echt, oké als je het zo speelt word de goede band die er was totaal verstoord. Er was totaal geen arbeidsconflict maar zo ontstaat er natuurlijk wel 1. Maar goed ik weet dat van mijn werkgever. Die is gewoon zo.
Niet iemand waar ik meer voor wil werken.
Op een nette manier reïntegreren en dan uit elkaar
