Geld & Recht
alle pijlers
WIA stopt
woensdag 24 augustus 2016 om 19:38
Ik kreeg vandaag te horen ik goed ben gekeurd en dat mijn uitkering (WIA) over 2 maanden stopt. Nu teken ik hiervoor bezwaar aan (ik kan momenteel absoluut niet werken) maar het kan 13 weken duren voor daar meer bekend over is. Is het slim om in de tussentijd bijstand aan te vragen? Anders zit ik zonder inkomen? Of kan dat niet zo ver komen?
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?
Ik bel sowieso van de week nog even rond, maar ben ook benieuwd naar persoonlijke ervaringen, vandaar.
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?
Ik bel sowieso van de week nog even rond, maar ben ook benieuwd naar persoonlijke ervaringen, vandaar.
donderdag 25 augustus 2016 om 16:45
quote:Merida_ schreef op 25 augustus 2016 @ 15:16:
[...]
Ik verwacht geen oplossing van anderen. Ik verwacht wel andere handvatten te krijgen, andere tips, andere soort therapie. In de hoop dat dat wel effect heeft. Want de afgelopen therapieen hebben dat niet gehad.
Blijkbaar komt wat ik schrijf heel anders over dan wat ik bedoel en dan hoe het daadwerkelijk is.Heb je er wel eens bij stilgestaan dat een zinvolle dagbesteding (ook al zijn het maar een paar uurtjes vrijwilligerswerk) óók therapeutisch kan werken, en misschien wel een betere therapie is dan op de bank te gaan liggen en de ene (zinloze) behandeling na de andere af te lopen?
[...]
Ik verwacht geen oplossing van anderen. Ik verwacht wel andere handvatten te krijgen, andere tips, andere soort therapie. In de hoop dat dat wel effect heeft. Want de afgelopen therapieen hebben dat niet gehad.
Blijkbaar komt wat ik schrijf heel anders over dan wat ik bedoel en dan hoe het daadwerkelijk is.Heb je er wel eens bij stilgestaan dat een zinvolle dagbesteding (ook al zijn het maar een paar uurtjes vrijwilligerswerk) óók therapeutisch kan werken, en misschien wel een betere therapie is dan op de bank te gaan liggen en de ene (zinloze) behandeling na de andere af te lopen?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 augustus 2016 om 16:55
Ik heb tijden thuis gezeten door mijn spierziekte, niet omdat ik niet kon werken maar omdat het heel lastig was om een plek te vinden. Samen met het UWV toch gelukt en ik moet zeggen, juist toen ik psychische problemen kreeg, is dat werk mijn redding geweest. Ik werk ook niet fulltime, gaat ook nooit lukken maar nu is een weekend ook echt een weekend en een vakantie echt een vakantie, voelt gewoon heel anders dan altijd thuis zijn.
Ik zeg niet dat je moet werken als het echt niet kan maar daarom ook de vraag, wanneer heb je voor het laatst gewerkt? Hoe weet je zeker dat het niet gaat als je het bijvoorbeeld al jaren niet hebt gedaan? En lukte het niet op je vorige werkplek? Waarom dan niet op een (aangepaste)plek? Ook iets waar het UWV inzicht in heeft.
En om even van het werkverhaal af te stappen, hoe vaak (per week?) heb je nu therapie en hoe vaak ga je straks therapie krijgen?
Geen aanval, gewoon proberen dingen aan te geven zodat je je beter kan voelen.
Ik zeg niet dat je moet werken als het echt niet kan maar daarom ook de vraag, wanneer heb je voor het laatst gewerkt? Hoe weet je zeker dat het niet gaat als je het bijvoorbeeld al jaren niet hebt gedaan? En lukte het niet op je vorige werkplek? Waarom dan niet op een (aangepaste)plek? Ook iets waar het UWV inzicht in heeft.
En om even van het werkverhaal af te stappen, hoe vaak (per week?) heb je nu therapie en hoe vaak ga je straks therapie krijgen?
Geen aanval, gewoon proberen dingen aan te geven zodat je je beter kan voelen.
donderdag 25 augustus 2016 om 17:02
donderdag 25 augustus 2016 om 17:16
quote:pejeka schreef op 25 augustus 2016 @ 16:45:
[...]
Heb je er wel eens bij stilgestaan dat een zinvolle dagbesteding (ook al zijn het maar een paar uurtjes vrijwilligerswerk) óók therapeutisch kan werken, en misschien wel een betere therapie is dan op de bank te gaan liggen en de ene (zinloze) behandeling na de andere af te lopen?Ik lig gelukkig niet alleen maar op de bank. Ik probeer elke dag even naar buiten te gaan. Al is het wandelen, boodschappen doen. De behandeling is zeker nog wel nodig omdat ik van deze klachten niet af kom door een paar uur (vrijwilligers)werk. Het zal ongetwijfeld op een gegeven moment wel gaan bijdragen aan herstel maar op dit moment nog niet.
[...]
Heb je er wel eens bij stilgestaan dat een zinvolle dagbesteding (ook al zijn het maar een paar uurtjes vrijwilligerswerk) óók therapeutisch kan werken, en misschien wel een betere therapie is dan op de bank te gaan liggen en de ene (zinloze) behandeling na de andere af te lopen?Ik lig gelukkig niet alleen maar op de bank. Ik probeer elke dag even naar buiten te gaan. Al is het wandelen, boodschappen doen. De behandeling is zeker nog wel nodig omdat ik van deze klachten niet af kom door een paar uur (vrijwilligers)werk. Het zal ongetwijfeld op een gegeven moment wel gaan bijdragen aan herstel maar op dit moment nog niet.
donderdag 25 augustus 2016 om 17:17
quote:Merida_ schreef op 25 augustus 2016 @ 17:16:
[...]
Ik lig gelukkig niet alleen maar op de bank. Ik probeer elke dag even naar buiten te gaan. Al is het wandelen, boodschappen doen. De behandeling is zeker nog wel nodig omdat ik van deze klachten niet af kom door een paar uur (vrijwilligers)werk. Het zal ongetwijfeld op een gegeven moment wel gaan bijdragen aan herstel maar op dit moment nog niet.
Hoe weet je dat? Heb je het al eens geprobeerd dan?
En wanneer komt dat "gegeven moment" dan?
[...]
Ik lig gelukkig niet alleen maar op de bank. Ik probeer elke dag even naar buiten te gaan. Al is het wandelen, boodschappen doen. De behandeling is zeker nog wel nodig omdat ik van deze klachten niet af kom door een paar uur (vrijwilligers)werk. Het zal ongetwijfeld op een gegeven moment wel gaan bijdragen aan herstel maar op dit moment nog niet.
Hoe weet je dat? Heb je het al eens geprobeerd dan?
En wanneer komt dat "gegeven moment" dan?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 augustus 2016 om 17:19
quote:sterrenregen schreef op 25 augustus 2016 @ 16:55:
Ik heb tijden thuis gezeten door mijn spierziekte, niet omdat ik niet kon werken maar omdat het heel lastig was om een plek te vinden. Samen met het UWV toch gelukt en ik moet zeggen, juist toen ik psychische problemen kreeg, is dat werk mijn redding geweest. Ik werk ook niet fulltime, gaat ook nooit lukken maar nu is een weekend ook echt een weekend en een vakantie echt een vakantie, voelt gewoon heel anders dan altijd thuis zijn.
Ik zeg niet dat je moet werken als het echt niet kan maar daarom ook de vraag, wanneer heb je voor het laatst gewerkt? Hoe weet je zeker dat het niet gaat als je het bijvoorbeeld al jaren niet hebt gedaan? En lukte het niet op je vorige werkplek? Waarom dan niet op een (aangepaste)plek? Ook iets waar het UWV inzicht in heeft.
En om even van het werkverhaal af te stappen, hoe vaak (per week?) heb je nu therapie en hoe vaak ga je straks therapie krijgen?
Geen aanval, gewoon proberen dingen aan te geven zodat je je beter kan voelen.
Hoe ik zeker weet dat het niet gaat? Omdat ik de simpele dingen al amper kan. Ik kan niet onder mensen zijn, met het ov, op drukke plekken, niet in winkels zijn. Alles leid elke keer nu tot enorme paniekaanvallen met flauwvallen tot gevolg. Als dat gedeelte wat meer onder controle is zou het al een stuk makkelijker worden voor me.
Ik heb nu 1x per 4 weken een gesprek, met ingang van eind september wordt dat 1 a 2 keer per week.
Ik heb tijden thuis gezeten door mijn spierziekte, niet omdat ik niet kon werken maar omdat het heel lastig was om een plek te vinden. Samen met het UWV toch gelukt en ik moet zeggen, juist toen ik psychische problemen kreeg, is dat werk mijn redding geweest. Ik werk ook niet fulltime, gaat ook nooit lukken maar nu is een weekend ook echt een weekend en een vakantie echt een vakantie, voelt gewoon heel anders dan altijd thuis zijn.
Ik zeg niet dat je moet werken als het echt niet kan maar daarom ook de vraag, wanneer heb je voor het laatst gewerkt? Hoe weet je zeker dat het niet gaat als je het bijvoorbeeld al jaren niet hebt gedaan? En lukte het niet op je vorige werkplek? Waarom dan niet op een (aangepaste)plek? Ook iets waar het UWV inzicht in heeft.
En om even van het werkverhaal af te stappen, hoe vaak (per week?) heb je nu therapie en hoe vaak ga je straks therapie krijgen?
Geen aanval, gewoon proberen dingen aan te geven zodat je je beter kan voelen.
Hoe ik zeker weet dat het niet gaat? Omdat ik de simpele dingen al amper kan. Ik kan niet onder mensen zijn, met het ov, op drukke plekken, niet in winkels zijn. Alles leid elke keer nu tot enorme paniekaanvallen met flauwvallen tot gevolg. Als dat gedeelte wat meer onder controle is zou het al een stuk makkelijker worden voor me.
Ik heb nu 1x per 4 weken een gesprek, met ingang van eind september wordt dat 1 a 2 keer per week.
donderdag 25 augustus 2016 om 17:20
donderdag 25 augustus 2016 om 17:22
quote:Merida_ schreef op 25 augustus 2016 @ 17:20:
[...]
Zie mijn antwoord hierboven. Wanneer de angst/paniek wat meer onder controle is. Wat dragelijker is en ik de normale dagelijkse dingen weer kan doen.
En wanneer denk je dan dat dat gaat gebeuren? Over een jaar? Over drie jaar? Over vijf jaar?
Heb je er wel eens bij stilgestaan dat juist met andere dingen bezig zijn (zoals vrijwilligerswerk) je kan helpen angst en onzekerheid onder controle te krijgen, je zelfvertrouwen op te bouwen en zo verder te komen?
[...]
Zie mijn antwoord hierboven. Wanneer de angst/paniek wat meer onder controle is. Wat dragelijker is en ik de normale dagelijkse dingen weer kan doen.
En wanneer denk je dan dat dat gaat gebeuren? Over een jaar? Over drie jaar? Over vijf jaar?
Heb je er wel eens bij stilgestaan dat juist met andere dingen bezig zijn (zoals vrijwilligerswerk) je kan helpen angst en onzekerheid onder controle te krijgen, je zelfvertrouwen op te bouwen en zo verder te komen?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 augustus 2016 om 17:24
quote:Merida_ schreef op 25 augustus 2016 @ 17:19:
[...]
Hoe ik zeker weet dat het niet gaat? Omdat ik de simpele dingen al amper kan. Ik kan niet onder mensen zijn, met het ov, op drukke plekken, niet in winkels zijn. Alles leid elke keer nu tot enorme paniekaanvallen met flauwvallen tot gevolg. Als dat gedeelte wat meer onder controle is zou het al een stuk makkelijker worden voor me.
Ik heb nu 1x per 4 weken een gesprek, met ingang van eind september wordt dat 1 a 2 keer per week.En hoe gaan die gesprekken je helpen, denk je? Je zit al drie jaar gesprekken te voeren met allerlei therapeuten, wat heeft dat opgeleverd? Dus wat denk je dat de komende gesprekken wél gaan opleveren, die de gesprekken van de afgelopen drie jaar niét hebben opgeleverd?
[...]
Hoe ik zeker weet dat het niet gaat? Omdat ik de simpele dingen al amper kan. Ik kan niet onder mensen zijn, met het ov, op drukke plekken, niet in winkels zijn. Alles leid elke keer nu tot enorme paniekaanvallen met flauwvallen tot gevolg. Als dat gedeelte wat meer onder controle is zou het al een stuk makkelijker worden voor me.
Ik heb nu 1x per 4 weken een gesprek, met ingang van eind september wordt dat 1 a 2 keer per week.En hoe gaan die gesprekken je helpen, denk je? Je zit al drie jaar gesprekken te voeren met allerlei therapeuten, wat heeft dat opgeleverd? Dus wat denk je dat de komende gesprekken wél gaan opleveren, die de gesprekken van de afgelopen drie jaar niét hebben opgeleverd?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 augustus 2016 om 17:27
quote:pejeka schreef op 25 augustus 2016 @ 17:22:
[...]
En wanneer denk je dan dat dat gaat gebeuren? Over een jaar? Over drie jaar? Over vijf jaar?
Heb je er wel eens bij stilgestaan dat juist met andere dingen bezig zijn (zoals vrijwilligerswerk) je kan helpen angst en onzekerheid onder controle te krijgen, je zelfvertrouwen op te bouwen en zo verder te komen?
Ik heb geen flauw idee. Zoals ik al zei: de planning is om met deze nieuwe therapie (en andere aanpak) dat zo snel mogelijk weer behapbaar te krijgen.
En tuurlijk heb ik daar over nagedacht. Heb me zelfs ingeschreven een tijdje terug. Alleen op het moment van gesprek ging in knockout door de angst en compleet op slot. Dus het lukt nu gewoon nog niet.
[...]
En wanneer denk je dan dat dat gaat gebeuren? Over een jaar? Over drie jaar? Over vijf jaar?
Heb je er wel eens bij stilgestaan dat juist met andere dingen bezig zijn (zoals vrijwilligerswerk) je kan helpen angst en onzekerheid onder controle te krijgen, je zelfvertrouwen op te bouwen en zo verder te komen?
Ik heb geen flauw idee. Zoals ik al zei: de planning is om met deze nieuwe therapie (en andere aanpak) dat zo snel mogelijk weer behapbaar te krijgen.
En tuurlijk heb ik daar over nagedacht. Heb me zelfs ingeschreven een tijdje terug. Alleen op het moment van gesprek ging in knockout door de angst en compleet op slot. Dus het lukt nu gewoon nog niet.
donderdag 25 augustus 2016 om 17:28
quote:pejeka schreef op 25 augustus 2016 @ 17:24:
[...]
En hoe gaan die gesprekken je helpen, denk je? Je zit al drie jaar gesprekken te voeren met allerlei therapeuten, wat heeft dat opgeleverd? Dus wat denk je dat de komende gesprekken wél gaan opleveren, die de gesprekken van de afgelopen drie jaar niét hebben opgeleverd?Ik weet het niet. Ik weet op het moment even niks. Heb daar net 1 gesprek gehad. Moet daar goed over nadenken.
[...]
En hoe gaan die gesprekken je helpen, denk je? Je zit al drie jaar gesprekken te voeren met allerlei therapeuten, wat heeft dat opgeleverd? Dus wat denk je dat de komende gesprekken wél gaan opleveren, die de gesprekken van de afgelopen drie jaar niét hebben opgeleverd?Ik weet het niet. Ik weet op het moment even niks. Heb daar net 1 gesprek gehad. Moet daar goed over nadenken.
donderdag 25 augustus 2016 om 17:31
quote:Merida_ schreef op 25 augustus 2016 @ 17:27:
[...]
Ik heb geen flauw idee. Zoals ik al zei: de planning is om met deze nieuwe therapie (en andere aanpak) dat zo snel mogelijk weer behapbaar te krijgen.
En tuurlijk heb ik daar over nagedacht. Heb me zelfs ingeschreven een tijdje terug. Alleen op het moment van gesprek ging in knockout door de angst en compleet op slot. Dus het lukt nu gewoon nog niet.
Wat er (mede) aan de hand is, denk ik, is dat je je eigen self-fulfilling prophecies gaat creëren. Jij denkt van tevoren al dat je flauw gaat vallen in de bus, dus val je flauw. Jij zit je van te voren al wijs te maken dat je een paniekaanval krijgt in het winkelcentrum, en ja, die krijg je dus ook.
En dat werk je niet weg door een volgende ronde met gesprekken aan te gaan, maar door er actief iets aan te doen. Stap een keer spontaan in de bus en al rijd je maar twee haltes mee, als je er uit stapt zonder flauwgevallen te zijn, heb je dat toch bereikt en begint er misschien een besef te dagen dat je het misschien ook wel 3 haltes kan uithouden in die bus, of 5, of 10. Maar dat bereik je alleen door te dóen, niet door erover te práten.
[...]
Ik heb geen flauw idee. Zoals ik al zei: de planning is om met deze nieuwe therapie (en andere aanpak) dat zo snel mogelijk weer behapbaar te krijgen.
En tuurlijk heb ik daar over nagedacht. Heb me zelfs ingeschreven een tijdje terug. Alleen op het moment van gesprek ging in knockout door de angst en compleet op slot. Dus het lukt nu gewoon nog niet.
Wat er (mede) aan de hand is, denk ik, is dat je je eigen self-fulfilling prophecies gaat creëren. Jij denkt van tevoren al dat je flauw gaat vallen in de bus, dus val je flauw. Jij zit je van te voren al wijs te maken dat je een paniekaanval krijgt in het winkelcentrum, en ja, die krijg je dus ook.
En dat werk je niet weg door een volgende ronde met gesprekken aan te gaan, maar door er actief iets aan te doen. Stap een keer spontaan in de bus en al rijd je maar twee haltes mee, als je er uit stapt zonder flauwgevallen te zijn, heb je dat toch bereikt en begint er misschien een besef te dagen dat je het misschien ook wel 3 haltes kan uithouden in die bus, of 5, of 10. Maar dat bereik je alleen door te dóen, niet door erover te práten.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 augustus 2016 om 17:33
quote:Merida_ schreef op 25 augustus 2016 @ 17:19:
[...]
Hoe ik zeker weet dat het niet gaat? Omdat ik de simpele dingen al amper kan. Ik kan niet onder mensen zijn, met het ov, op drukke plekken, niet in winkels zijn. Alles leid elke keer nu tot enorme paniekaanvallen met flauwvallen tot gevolg. Als dat gedeelte wat meer onder controle is zou het al een stuk makkelijker worden voor me.
Ik heb nu 1x per 4 weken een gesprek, met ingang van eind september wordt dat 1 a 2 keer per week.
*Hand geeft*
Zeer herkenbaar. Het niet naar buiten durven, paniekaanval in de winkel. En toch lukt het me om te gaan werken. Ik krijg een beetje het idee dat je hier een soort goedkeuring zoekt voor je beperkingen en het daardoor niet kunnen werken. Ik denk ook dat je dat hier niet gaat vinden. Dat je al 3 jaar bezig bent met verschillende therapieën en behandelaars zonder dat er verbetering is, verbaast me zeer en daar zet ik ook vraagtekens bij. En eens in de vier weken een gesprek?
[...]
Hoe ik zeker weet dat het niet gaat? Omdat ik de simpele dingen al amper kan. Ik kan niet onder mensen zijn, met het ov, op drukke plekken, niet in winkels zijn. Alles leid elke keer nu tot enorme paniekaanvallen met flauwvallen tot gevolg. Als dat gedeelte wat meer onder controle is zou het al een stuk makkelijker worden voor me.
Ik heb nu 1x per 4 weken een gesprek, met ingang van eind september wordt dat 1 a 2 keer per week.
*Hand geeft*
Zeer herkenbaar. Het niet naar buiten durven, paniekaanval in de winkel. En toch lukt het me om te gaan werken. Ik krijg een beetje het idee dat je hier een soort goedkeuring zoekt voor je beperkingen en het daardoor niet kunnen werken. Ik denk ook dat je dat hier niet gaat vinden. Dat je al 3 jaar bezig bent met verschillende therapieën en behandelaars zonder dat er verbetering is, verbaast me zeer en daar zet ik ook vraagtekens bij. En eens in de vier weken een gesprek?
“Happiness can be found, even in the darkest of times, if one only remembers to turn on the light.”
donderdag 25 augustus 2016 om 17:35
quote:Roos_85 schreef op 25 augustus 2016 @ 17:33:
[...]
*Hand geeft*
Zeer herkenbaar. Het niet naar buiten durven, paniekaanval in de winkel. En toch lukt het me om te gaan werken. Ik krijg een beetje het idee dat je hier een soort goedkeuring zoekt voor je beperkingen en het daardoor niet kunnen werken. Ik denk ook dat je dat hier niet gaat vinden. Dat je al 3 jaar bezig bent met verschillende therapieën en behandelaars zonder dat er verbetering is, verbaast me zeer en daar zet ik ook vraagtekens bij. En eens in de vier weken een gesprek?+ 6 miljard
[...]
*Hand geeft*
Zeer herkenbaar. Het niet naar buiten durven, paniekaanval in de winkel. En toch lukt het me om te gaan werken. Ik krijg een beetje het idee dat je hier een soort goedkeuring zoekt voor je beperkingen en het daardoor niet kunnen werken. Ik denk ook dat je dat hier niet gaat vinden. Dat je al 3 jaar bezig bent met verschillende therapieën en behandelaars zonder dat er verbetering is, verbaast me zeer en daar zet ik ook vraagtekens bij. En eens in de vier weken een gesprek?+ 6 miljard
l'état c'est moi
donderdag 25 augustus 2016 om 17:41
quote:Merida_ schreef op 24 augustus 2016 @ 22:37:
Ik zou mezelf niet moeten verdedigen maar doe het toch.
Ik roei met de riemen die ik heb. Ik dwing mezelf om toch boodschappen te doen, en naar therapie te gaan. En dat is op dit moment het hoogst haalbare. De wil is er wel, maar ik trek het niet. Dat iemand anders met dezelfde problematiek het wel red om van alles te doen: heel goed! Echt. Maar Ik kan het op dit moment niet.
Iedereen bedankt voor de tips, ik ga morgen even bellen met het UWV en de gemeente!
Ik zou mezelf niet moeten verdedigen maar doe het toch.
Ik roei met de riemen die ik heb. Ik dwing mezelf om toch boodschappen te doen, en naar therapie te gaan. En dat is op dit moment het hoogst haalbare. De wil is er wel, maar ik trek het niet. Dat iemand anders met dezelfde problematiek het wel red om van alles te doen: heel goed! Echt. Maar Ik kan het op dit moment niet.
Iedereen bedankt voor de tips, ik ga morgen even bellen met het UWV en de gemeente!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 25-08-2016 21:18
Reden: provocerende opmerking verwijderd!
Reden: provocerende opmerking verwijderd!
% gewijzigd
l'état c'est moi
donderdag 25 augustus 2016 om 17:44