Zwanger
alle pijlers
Tips van ervaringsdeskundigen
dinsdag 11 oktober 2016 om 23:11
Van een samenwonend stel (allebei werkend) naar een gezinnetje; wat verandert er allemaal, waar moet ik me goed op voorbereiden? Wat moet ik niet vergeten en welke tips kan ik goed gebruiken? Ik lig nog wakker over hoe we het moeten gaan regelen met opvang, maar er zijn vast legio dingen waar ik ook aan moet denken!! Ik hoor het graag.
donderdag 13 oktober 2016 om 07:47
quote:Dragisa schreef op 13 oktober 2016 @ 00:39:
[...]
Cosleepen en/of borstvoeding is geen garantie op rust, mocht je dat in al je naïviteit denken. Je hebt echt geen idee.
Hoe klein/leuk/schattig je nazaat ook is, soms willen ze helemaal niets.
Het ging om het flesje maken, naar de babykamer, baby terug in bed, zelf weer terug naar bed, toch nog even eruit om naar baby te kijken verhaal.
Dat hoeft allemaal niet met cosleepen en borstvoeding, als het lukt (vandaar HOOP IK), dus dát lijkt me een stuk rustiger.
Je hoeft niet zo uit de hoogte te doen hoor.
[...]
Cosleepen en/of borstvoeding is geen garantie op rust, mocht je dat in al je naïviteit denken. Je hebt echt geen idee.
Hoe klein/leuk/schattig je nazaat ook is, soms willen ze helemaal niets.
Het ging om het flesje maken, naar de babykamer, baby terug in bed, zelf weer terug naar bed, toch nog even eruit om naar baby te kijken verhaal.
Dat hoeft allemaal niet met cosleepen en borstvoeding, als het lukt (vandaar HOOP IK), dus dát lijkt me een stuk rustiger.
Je hoeft niet zo uit de hoogte te doen hoor.
donderdag 13 oktober 2016 om 08:02
quote:Flitseflats schreef op 12 oktober 2016 @ 09:11:
Weet je wat mij opvalt?
Hier op het forum komen regelmatig moeders advies vragen, omdat ze vastlopen met hun partner/ relatie en de baby. Dingen als: man wil drie avonden per week naar vrienden/ sporten/ drugs gebruiken/ elke avond ongestoord sport kijken en ik draai overal alleen voor op.
Of: man geeft nog steeds veel geld uit aan hobby/ uitgaan/ gadgets, maar ik wil sparen voor later.
Of: ik ben minder gaan werken om voor de baby te zorgen, nu klaagt man dat ik te weinig verdien/ ik niet genoeg in het huishouden doe.
Of man verwacht dat ik net als voordat de baby kwam, het huishouden alleen doe.
Of: man wil de kinderen bij zijn ouders brengen, want goedkoper dan kdv, maar ik ben het niet eens met de opvoedvisie van schoonmoeder.
Of man was stoer en sexy en nu juist niet meer. Of teveel.
Of: ik wil minder/ meer werken, maar man wil niet meer/ minder werken om dit te compenseren. Of ik wil studeren/ van baan wisselen, maar man vindt...
Of ik wil dragen/ verse hapjes/ bv, man wil kinderwagen/ potjes/ flesjes.
Enz enz enz.
En wat is dan de standaard reactie?
Waarom hebben jullie daar niet over gepraat vóórdat je zwanger werd?!
Dus mijn advies is: praat met elkaar. En niet alleen plan a, maar ook plan b en c.
Wie gaat hoeveel werken? Wie doet er een stapje terug als het kind meer zorg nodig heeft? Wat als het niet gaat bij opa/oma? Wat als het niet gaat op het kdv? Wie haalt kind op van kdv als je beide moet overwerken? En wie als kind plotseling ziek is?
Hoeveel en wanneer ga je iets voor jezelf doen? En samen?
Hoe verdeel je de zaken financieel? En hoe doe je dat als één van twee tijdelijk minder moet werken?
Geef je bv? Wat als dat niet lukt?
Verschoont papa straks ook het bed als kind gekotst heeft? Wie gaat er 's nachts voor de 6e keer uit als je de volgende dag beide moet werken?
Wat besteed je uit (oppas, schoonmaak, boodschappen) en wie kookt er? Wie zorgt er voor de baby als jij ziek bent?
Als baby boven slaapt, is het dan oké om (veel) alcohol te drinken?
Laten we de baby huilen, omdat schoonmoeder vindt dat dat goed is voor de longetjes? Mag opa een sigaar roken met het raam open? Mag de tv de hele dag aan bij opa en oma?
Wat doe je als het en tweeling wordt? En verwacht je dat je man meegaat op zwangerschapscursus/ controles/ echo's/ bezichtiging kdv/ cb?
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!
Lange post maar wel heel waar. True story: vriendin van mij (hoogopgeleid, fulltime baan) kwam er pas na de geboorte achter dat haar vriend niet van plan was om luiers te verschonen. Letterlijk. Hij moest daarvan 'kotsen'. Ook wilde hij 's nachts niet opstaan voor de baby omdat hij moest werken en zij verlof had. Vervolgens gaf hij aan ook niet minder te willen gaan werken. Vriendin wil haar kind niet 4 dagen wegbrengen naar Kdv dus is zelf maar naar 3 dagen werken teruggegaan.
Ze had dit nooit verwacht van haar vriend die dolgraag een kind wilde. Die van de moderne stempel leek. Ze hadden het van tevoren helemaal niet over hun verwachtingen gehad.
Je snapt dat dit de relatie geen goed heeft gedaan. Ze zijn nog wel bij elkaar trouwens. Maar vriendin is er wel zuur van.
Weet je wat mij opvalt?
Hier op het forum komen regelmatig moeders advies vragen, omdat ze vastlopen met hun partner/ relatie en de baby. Dingen als: man wil drie avonden per week naar vrienden/ sporten/ drugs gebruiken/ elke avond ongestoord sport kijken en ik draai overal alleen voor op.
Of: man geeft nog steeds veel geld uit aan hobby/ uitgaan/ gadgets, maar ik wil sparen voor later.
Of: ik ben minder gaan werken om voor de baby te zorgen, nu klaagt man dat ik te weinig verdien/ ik niet genoeg in het huishouden doe.
Of man verwacht dat ik net als voordat de baby kwam, het huishouden alleen doe.
Of: man wil de kinderen bij zijn ouders brengen, want goedkoper dan kdv, maar ik ben het niet eens met de opvoedvisie van schoonmoeder.
Of man was stoer en sexy en nu juist niet meer. Of teveel.
Of: ik wil minder/ meer werken, maar man wil niet meer/ minder werken om dit te compenseren. Of ik wil studeren/ van baan wisselen, maar man vindt...
Of ik wil dragen/ verse hapjes/ bv, man wil kinderwagen/ potjes/ flesjes.
Enz enz enz.
En wat is dan de standaard reactie?
Waarom hebben jullie daar niet over gepraat vóórdat je zwanger werd?!
Dus mijn advies is: praat met elkaar. En niet alleen plan a, maar ook plan b en c.
Wie gaat hoeveel werken? Wie doet er een stapje terug als het kind meer zorg nodig heeft? Wat als het niet gaat bij opa/oma? Wat als het niet gaat op het kdv? Wie haalt kind op van kdv als je beide moet overwerken? En wie als kind plotseling ziek is?
Hoeveel en wanneer ga je iets voor jezelf doen? En samen?
Hoe verdeel je de zaken financieel? En hoe doe je dat als één van twee tijdelijk minder moet werken?
Geef je bv? Wat als dat niet lukt?
Verschoont papa straks ook het bed als kind gekotst heeft? Wie gaat er 's nachts voor de 6e keer uit als je de volgende dag beide moet werken?
Wat besteed je uit (oppas, schoonmaak, boodschappen) en wie kookt er? Wie zorgt er voor de baby als jij ziek bent?
Als baby boven slaapt, is het dan oké om (veel) alcohol te drinken?
Laten we de baby huilen, omdat schoonmoeder vindt dat dat goed is voor de longetjes? Mag opa een sigaar roken met het raam open? Mag de tv de hele dag aan bij opa en oma?
Wat doe je als het en tweeling wordt? En verwacht je dat je man meegaat op zwangerschapscursus/ controles/ echo's/ bezichtiging kdv/ cb?
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!
Lange post maar wel heel waar. True story: vriendin van mij (hoogopgeleid, fulltime baan) kwam er pas na de geboorte achter dat haar vriend niet van plan was om luiers te verschonen. Letterlijk. Hij moest daarvan 'kotsen'. Ook wilde hij 's nachts niet opstaan voor de baby omdat hij moest werken en zij verlof had. Vervolgens gaf hij aan ook niet minder te willen gaan werken. Vriendin wil haar kind niet 4 dagen wegbrengen naar Kdv dus is zelf maar naar 3 dagen werken teruggegaan.
Ze had dit nooit verwacht van haar vriend die dolgraag een kind wilde. Die van de moderne stempel leek. Ze hadden het van tevoren helemaal niet over hun verwachtingen gehad.
Je snapt dat dit de relatie geen goed heeft gedaan. Ze zijn nog wel bij elkaar trouwens. Maar vriendin is er wel zuur van.
donderdag 13 oktober 2016 om 08:34
quote:lux. schreef op 13 oktober 2016 @ 07:47:
[...]
Het ging om het flesje maken, naar de babykamer, baby terug in bed, zelf weer terug naar bed, toch nog even eruit om naar baby te kijken verhaal.
Dat hoeft allemaal niet met cosleepen en borstvoeding, als het lukt (vandaar HOOP IK), dus dát lijkt me een stuk rustiger.
Je hoeft niet zo uit de hoogte te doen hoor.
Lux! Laat het echt lekker over je heen komen.. Iedereen, echt iedereen weet opeens wat wel of niet goed voor je is.. Het kán dat je een baby krijgt die niks wil.. Het kán ook dat je een superlieve tevreden baby krijgt die alles doet wat jij wil
Gewoon leven in het nu.. Jij krijgt die kleine ook groot, net als iedere andere liefdevolle moeder die gewoon keihard haar best doet.. Ik ben nu na 3 maanden zo ver dat ik alle adviezen in de wind sla en alleen nog maar luister naar mezelf! En ik heb een hele blije baby en ben intens gelukkig met hem! Succes meid!!!
[...]
Het ging om het flesje maken, naar de babykamer, baby terug in bed, zelf weer terug naar bed, toch nog even eruit om naar baby te kijken verhaal.
Dat hoeft allemaal niet met cosleepen en borstvoeding, als het lukt (vandaar HOOP IK), dus dát lijkt me een stuk rustiger.
Je hoeft niet zo uit de hoogte te doen hoor.
Lux! Laat het echt lekker over je heen komen.. Iedereen, echt iedereen weet opeens wat wel of niet goed voor je is.. Het kán dat je een baby krijgt die niks wil.. Het kán ook dat je een superlieve tevreden baby krijgt die alles doet wat jij wil
Gewoon leven in het nu.. Jij krijgt die kleine ook groot, net als iedere andere liefdevolle moeder die gewoon keihard haar best doet.. Ik ben nu na 3 maanden zo ver dat ik alle adviezen in de wind sla en alleen nog maar luister naar mezelf! En ik heb een hele blije baby en ben intens gelukkig met hem! Succes meid!!!
donderdag 13 oktober 2016 om 08:37
quote:Dragisa schreef op 13 oktober 2016 @ 00:39:
[...]
Cosleepen en/of borstvoeding is geen garantie op rust, mocht je dat in al je naïviteit denken. Je hebt echt geen idee.
Hoe klein/leuk/schattig je nazaat ook is, soms willen ze helemaal niets.Ik lees nergens dat Lux zo ontzettend naïef is! En dan nog.. Geen enkele moeder weet écht waar ze nou precies aan begint, toch? Niet nodig om een voorgenomen idee zo neer te sabelen!
[...]
Cosleepen en/of borstvoeding is geen garantie op rust, mocht je dat in al je naïviteit denken. Je hebt echt geen idee.
Hoe klein/leuk/schattig je nazaat ook is, soms willen ze helemaal niets.Ik lees nergens dat Lux zo ontzettend naïef is! En dan nog.. Geen enkele moeder weet écht waar ze nou precies aan begint, toch? Niet nodig om een voorgenomen idee zo neer te sabelen!
donderdag 13 oktober 2016 om 08:43
quote:Doortjee schreef op 13 oktober 2016 @ 08:34:
[...]
Lux! Laat het echt lekker over je heen komen.. Iedereen, echt iedereen weet opeens wat wel of niet goed voor je is.. Het kán dat je een baby krijgt die niks wil.. Het kán ook dat je een superlieve tevreden baby krijgt die alles doet wat jij wil
Gewoon leven in het nu.. Jij krijgt die kleine ook groot, net als iedere andere liefdevolle moeder die gewoon keihard haar best doet.. Ik ben nu na 3 maanden zo ver dat ik alle adviezen in de wind sla en alleen nog maar luister naar mezelf! En ik heb een hele blije baby en ben intens gelukkig met hem! Succes meid!!!
Fijn dat het zo goed met jullie gaat! Dat hoop ik ook voor ons straks Maar ik had het helemaal niet over of de baby wel of niks wil daarom zei ik dat. Ik had het puur over het feit dat de handelingen van flesje maken en baby uit en in bed veel meer handeligen zijn dan tiet bij cosleeper leggen en verder slapen. Hoe erg je baby ook niks wil, dat lijkt me gewoon een stuk rustiger. Dus hoop ik dat cosleepen en borstvoeding werkt voor ons straks. En als het niet werkt dan niet.
Over een huilbaby/moeilijke baby heb ik het niet gehad, en degene die ik gequote had ook niet. Dan lijkt alles me onrustig
[...]
Lux! Laat het echt lekker over je heen komen.. Iedereen, echt iedereen weet opeens wat wel of niet goed voor je is.. Het kán dat je een baby krijgt die niks wil.. Het kán ook dat je een superlieve tevreden baby krijgt die alles doet wat jij wil
Gewoon leven in het nu.. Jij krijgt die kleine ook groot, net als iedere andere liefdevolle moeder die gewoon keihard haar best doet.. Ik ben nu na 3 maanden zo ver dat ik alle adviezen in de wind sla en alleen nog maar luister naar mezelf! En ik heb een hele blije baby en ben intens gelukkig met hem! Succes meid!!!
Fijn dat het zo goed met jullie gaat! Dat hoop ik ook voor ons straks Maar ik had het helemaal niet over of de baby wel of niks wil daarom zei ik dat. Ik had het puur over het feit dat de handelingen van flesje maken en baby uit en in bed veel meer handeligen zijn dan tiet bij cosleeper leggen en verder slapen. Hoe erg je baby ook niks wil, dat lijkt me gewoon een stuk rustiger. Dus hoop ik dat cosleepen en borstvoeding werkt voor ons straks. En als het niet werkt dan niet.
Over een huilbaby/moeilijke baby heb ik het niet gehad, en degene die ik gequote had ook niet. Dan lijkt alles me onrustig
donderdag 13 oktober 2016 om 08:55
quote:Hyperbole schreef op 12 oktober 2016 @ 07:10:
Intressant topic, hier een controlfreak van 12.5 week zwanger.
Ik wil toch even vragen hoe het mogelijk is dat je maar 2 uur per dag slaapt? De baby slaapt toch ook meer dan dat? Als je elke keer dat de baby slaapt zelf ook een dutje doet en het huishouden minimaliseerd, uitbesteed en samen doet is het toch mogelijk om naast je werk minimaal 6 uur te slapen of zie ik dit helemaal verkeerd?
De eerste maanden sliep mijn baby enkel wanneer we er mee wandelden. Dan kom je dus echt aan 2 uur slaap voor jezelf en 30 km wandelen per dag. Goed voor je zwangerschapskilo's kwijt te raken, maar dat is het ook.
Voordat ik een kind had was ik de eerste om te roepen wat ik allemaal ging doen tijdens m'n ouderschapsverlof (ik woon in Zweden, dus ben laaaaang thuis). Want ja, babies horen dutjes te doen en mijn man is ook verantwoordelijk voor de zorg.
Ik kan je zeggen, 8 maanden verder, dat er van al die plannen weinig in huis is gekomen. Maar ik heb wel geleerd van te functioneren met heul weinig slaap.
@lux: wij doen trouwens ook van cosleepen en borstvoeding. Helaas is dat geen garantie. Deze week werd zoon elke nacht om het uur wakker. Het voordeel is dat zowel zoon als ik snel weer in slaap vallen. Voor ons is het de oplossing die voor de meeste rust voor ons alle drie.
Intressant topic, hier een controlfreak van 12.5 week zwanger.
Ik wil toch even vragen hoe het mogelijk is dat je maar 2 uur per dag slaapt? De baby slaapt toch ook meer dan dat? Als je elke keer dat de baby slaapt zelf ook een dutje doet en het huishouden minimaliseerd, uitbesteed en samen doet is het toch mogelijk om naast je werk minimaal 6 uur te slapen of zie ik dit helemaal verkeerd?
De eerste maanden sliep mijn baby enkel wanneer we er mee wandelden. Dan kom je dus echt aan 2 uur slaap voor jezelf en 30 km wandelen per dag. Goed voor je zwangerschapskilo's kwijt te raken, maar dat is het ook.
Voordat ik een kind had was ik de eerste om te roepen wat ik allemaal ging doen tijdens m'n ouderschapsverlof (ik woon in Zweden, dus ben laaaaang thuis). Want ja, babies horen dutjes te doen en mijn man is ook verantwoordelijk voor de zorg.
Ik kan je zeggen, 8 maanden verder, dat er van al die plannen weinig in huis is gekomen. Maar ik heb wel geleerd van te functioneren met heul weinig slaap.
@lux: wij doen trouwens ook van cosleepen en borstvoeding. Helaas is dat geen garantie. Deze week werd zoon elke nacht om het uur wakker. Het voordeel is dat zowel zoon als ik snel weer in slaap vallen. Voor ons is het de oplossing die voor de meeste rust voor ons alle drie.
donderdag 13 oktober 2016 om 09:08
quote:lux. schreef op 13 oktober 2016 @ 08:43:
[...]
Fijn dat het zo goed met jullie gaat! Dat hoop ik ook voor ons straks Maar ik had het helemaal niet over of de baby wel of niks wil daarom zei ik dat. Ik had het puur over het feit dat de handelingen van flesje maken en baby uit en in bed veel meer handeligen zijn dan tiet bij cosleeper leggen en verder slapen. Hoe erg je baby ook niks wil, dat lijkt me gewoon een stuk rustiger. Dus hoop ik dat cosleepen en borstvoeding werkt voor ons straks. En als het niet werkt dan niet.
Over een huilbaby heb ik het niet gehad, en degene die ik gequote had ook niet.Ja, precies! Prima idee ook.. Zelf hebben we 2 maanden gecosleept (zeg je dat zo?), maar ik geef flesvoeding dus dan moet je nog je bed uit! Zoontje slaapt nu in zijn eigen bedje, dat gaat supergoed.. Hij heeft overigens wel weken alleen maar gehuild! Toen vlogen ook alle adviezen me om de oren.. Uiteindelijk gaan doen wat mij het beste leek en dat werkt ook echt het allerbeste!
[...]
Fijn dat het zo goed met jullie gaat! Dat hoop ik ook voor ons straks Maar ik had het helemaal niet over of de baby wel of niks wil daarom zei ik dat. Ik had het puur over het feit dat de handelingen van flesje maken en baby uit en in bed veel meer handeligen zijn dan tiet bij cosleeper leggen en verder slapen. Hoe erg je baby ook niks wil, dat lijkt me gewoon een stuk rustiger. Dus hoop ik dat cosleepen en borstvoeding werkt voor ons straks. En als het niet werkt dan niet.
Over een huilbaby heb ik het niet gehad, en degene die ik gequote had ook niet.Ja, precies! Prima idee ook.. Zelf hebben we 2 maanden gecosleept (zeg je dat zo?), maar ik geef flesvoeding dus dan moet je nog je bed uit! Zoontje slaapt nu in zijn eigen bedje, dat gaat supergoed.. Hij heeft overigens wel weken alleen maar gehuild! Toen vlogen ook alle adviezen me om de oren.. Uiteindelijk gaan doen wat mij het beste leek en dat werkt ook echt het allerbeste!
donderdag 13 oktober 2016 om 09:16
Wat ons het zwaarst tegenvalt is dat we niet meer makkelijk samen naar sporten kunnen. Eerder gingen we op donderdag avond samen en bleven gerust hangen tot 11 uur.
Dit kan niet meer zonder oppas te regelen maar dat kost geld en zij is ook pas 15 en 11 uur vind ik dan eigenlijk te laat (zij niet maar dat is puber eigen)
Verder ben ik heel blij dat ik in ploegendienst werk en man 4 dagen. Zo hebben we beide veel tijd met de kleine en daarnaast vermaakt ze zich prima bij de gastouder.
Dit kan niet meer zonder oppas te regelen maar dat kost geld en zij is ook pas 15 en 11 uur vind ik dan eigenlijk te laat (zij niet maar dat is puber eigen)
Verder ben ik heel blij dat ik in ploegendienst werk en man 4 dagen. Zo hebben we beide veel tijd met de kleine en daarnaast vermaakt ze zich prima bij de gastouder.
Been there, done that, got the T-shirt.
donderdag 13 oktober 2016 om 09:19
@lilapie: je zegt dan toch zelf precies hetzelfde? Dat dat het rustigst voor jullie is, ook al slaapt je zoon slecht? Ik heb nergens gezegd dat mijn kind dan beter slaapt hoor.. Alleen maar dat het mij rustiger lijkt om in je bed te kunnen blijven (met wat voor baby dan ook) dan steeds je bed uit moeten voor flesjes en om naar de baby toe te gaan.
@Doortje: mijn broertje was een huilbaby vanwege reflux en KMA en chronische bronchitis, dus ik heb er redelijk wat doorwaakte nachten opzitten als puber (ben een stuk ouder) Weet nog dat mijn opa toen altijd zei: gewoon de speen in de whiskey en daarna in de suiker dopen, slaapt ie prima op! adviezen zijn ook maar wat nu in de mode is heb ik daaruit geconcludeerd fijn dat jullie een oplossing hebben gevonden!
@Doortje: mijn broertje was een huilbaby vanwege reflux en KMA en chronische bronchitis, dus ik heb er redelijk wat doorwaakte nachten opzitten als puber (ben een stuk ouder) Weet nog dat mijn opa toen altijd zei: gewoon de speen in de whiskey en daarna in de suiker dopen, slaapt ie prima op! adviezen zijn ook maar wat nu in de mode is heb ik daaruit geconcludeerd fijn dat jullie een oplossing hebben gevonden!
donderdag 13 oktober 2016 om 09:20
Veel is natuurlijk al gezegd maar ik was altijd iemand die weinig slaap nodig had. Wanneer mensen zeiden dat ik nog maar van de slaap moest genieten toen ik zwanger was dacht ik, dat slaapgebrek dat is echt het laatste waar ik me druk om maak, dat kan ik wel aan. Vind het veel spannender om verantwoordelijk te zijn voor een kwetsbaar kindje. Nou daar ben ik op terug gekomen! Vind de verantwoordelijkheid nog steeds pittig (dochter is net 1) maar dat slaapgebrek is echt killing! Man man je kunt gewoon doordraaien als je geen slaap krijgt. Ik heb wel (vooral de eerste 6 maanden) een extreem slechte slaper hoor! Bijna iedereen om ons heen heeft een baby die doorslaapt vanaf 6 weken (grrrrrrrr). Man en ik hebben wel geleerd om er dan 's nachts een beetje gezellig te maken i.p.v. Tegen elkaar te gaan katten. En afwisselen per nacht in de lange periodes zonder slaap. Dat fabeltje dat babies het grootste gedeelte van de dag slapen daar trap ik niet weer in in elk geval, je hebt ook wakkere babies!
Ik werk 4 dagen en wanneer je baby dan een "sprongetje" of "fase" heeft of zich gewoon als een monster gedraagt in de nacht dan moet ik echt steeds denken dat het weer voorbij gaat. Maar kan er soms best even om huilen. Daarnaast vond ik het aan huis gebonden zijn echt wennen. Voorheen regelmatig even ergens heen met alleen een tas of een pinpas, nu ben ik net een pakezel en vergeet ik altijd iets mee te nemen, meestal iets essentieels zoals flesje of luiers
Je hierop voorbereiden kan nooit helemaal, elke baby is anders. Ik zou nu bij een tweede wel cosleeping proberen. Neemt wel wat onrust weg denk ik. Verder niet teveel vasthouden aan boekjes en schema's. Mijn baby was compleet anders en ik heb weleens gedacht dat het echt helemaal niet goed kwam met haar omdat ze bijvoorbeeld zoveel meer wakker was dan de boekjes zeiden. En niets hielp om haar in slaap te krijgen. Nee omdat ze gewoon niet moe was. En ik zou nu extra genieten van de dingen die je zomaar kunt doen maar goed dat is lastig wanneer je niet weet wat je te wachten staat.
En ja alle clichés zijn waar. Het is geweldig om moeder te worden. Vanochtend lagen we lekker te knuffelen in bed en dan is het het allemaal waard. Maar ik ben wel blij dat ik niet eerder aan kindjes begonnen ben als ik eerlijk mag zijn.
Ik werk 4 dagen en wanneer je baby dan een "sprongetje" of "fase" heeft of zich gewoon als een monster gedraagt in de nacht dan moet ik echt steeds denken dat het weer voorbij gaat. Maar kan er soms best even om huilen. Daarnaast vond ik het aan huis gebonden zijn echt wennen. Voorheen regelmatig even ergens heen met alleen een tas of een pinpas, nu ben ik net een pakezel en vergeet ik altijd iets mee te nemen, meestal iets essentieels zoals flesje of luiers
Je hierop voorbereiden kan nooit helemaal, elke baby is anders. Ik zou nu bij een tweede wel cosleeping proberen. Neemt wel wat onrust weg denk ik. Verder niet teveel vasthouden aan boekjes en schema's. Mijn baby was compleet anders en ik heb weleens gedacht dat het echt helemaal niet goed kwam met haar omdat ze bijvoorbeeld zoveel meer wakker was dan de boekjes zeiden. En niets hielp om haar in slaap te krijgen. Nee omdat ze gewoon niet moe was. En ik zou nu extra genieten van de dingen die je zomaar kunt doen maar goed dat is lastig wanneer je niet weet wat je te wachten staat.
En ja alle clichés zijn waar. Het is geweldig om moeder te worden. Vanochtend lagen we lekker te knuffelen in bed en dan is het het allemaal waard. Maar ik ben wel blij dat ik niet eerder aan kindjes begonnen ben als ik eerlijk mag zijn.
donderdag 13 oktober 2016 om 09:35
Volgens mij kan je je echt niet voorbereiden op de komst van een kind. Het is gewoon zo ongelooflijk, zowel de "ups" als de "downs".
Waar ik het moeilijk mee had:
- Slaapgebrek. Nu ben ik wel gezegend met ´s werelds slechtste slaper gelukkig zijn niet alle baby´s zo.
- Ongevraagde adviezen en verdoken kritiek. Schoonmoeders die zeggen dat het toch echt niet kan dat je kind weer borstvoeding wil, want hij heeft nog maar net gegeten. Uitgelachen worden omdat je zegt dat je overdag niet kan douchen, want "je baby doet toch wel dutjes?". Schoonvader die een artikeltje doorstuurt met "10 tips om je baby beter te doen slapen", goedbedoeld maar zooooo irritant als je die nacht maar 1,5 uur geslapen hebt. Kritiek als je geen borstvoeding geeft, kritiek als je te lang borstvoeding geeft. Kinderloze vriendinnen die vragen of je je baby van 2 weken niet te veel verwend.
- Baby´s huilen. Soms weet je waarom ze huilen. Soms weet je het niet. Soms weet je waarom, maar kan je de oorzaak niet wegnemen. Ik word nogsteeds misselijk als ik een pasgeboren baby hoor huilen, omdat de mijne dat zo vaak deed.
- Je hele dag wordt bepaald door het ritme van de baby. Je verliest best wel wat controle over je leven.
- Hormonen. De eerste weken heb ik zo vaak gehuild door de combinatie van slaapgebrek en hormonen.
Wat ik zo ongelooflijk mooi vond:
- De liefde die je voelt voor dat kleine wezentje. Het is gewoon onmogelijk om te beschrijven! Ik kijk elke dag met verwondering naar hem, hij is zo mooi en lief en gewoon perfect!
- De kleine dingetjes. De manier waarop mijn zoon naar mij lacht als hij me ziet. Dat schaterlachje wanneer we spelletjes spelen. Zijn oogjes als hij borstvoeding krijgt. Zijn hoofdje dat ie op mij legt als hij moe is.
- De vooruitgang. Het gaat echt verdomd snel. Vorige week was hij nog zo´n wormpje en nu is het een baby die zich overal aan optrekt, de kamer rondwandelt en de katten plaagt Elke dag leert hij nieuwe dingen.
Wat mij enorm geholpen heeft:
- Doe waar jij je het beste bij voelt. Wil je cosleepen en borstvoeding? Prima! Geloof jij in je baby even laten huilen? Ook prima. Draag jij je baby overal mee? Prima! Heb jij regelmatig wat tijd voor jezelf nodig? Ook prima... Elke baby is anders, elke mama is anders, elk koppel is anders. Zoek de manier waar jij je het beste bij voelt en sta daar achter.
- Je hoeft niet altijd alles te zeggen. Mijn standaard antwoord naar (schoon)ouders is dat alles goed gaat. Zij hoeven echt niet te weten dat zoon elke nacht tussen ons in slaapt en dat hij soms elk uur borstvoeding wil.
- Zoek een paar vriendinnen. Ik heb 4 vriendinnen met babies die in dezelfde maand geboren zijn, zij waren mijn steun tijdens die nachten van borstvoeding en huilende baby. Zij wandelden mee als onze baby´s moesten slapen en we wisselden ideeën uit over dingen. Ik heb 2 andere vriendinnen met oudere kinderen die er qua opvoedingsideeën hetzelfde in staan als ik (co-sleepen, baby dragen, niet laten huilen, ...), zij hadden ook een moeilijke baby-tijd en zij hebben me echt geholpen door te blijven herhalen dat het allemaal beter wordt. Ze hadden gelijk.
Waar ik het moeilijk mee had:
- Slaapgebrek. Nu ben ik wel gezegend met ´s werelds slechtste slaper gelukkig zijn niet alle baby´s zo.
- Ongevraagde adviezen en verdoken kritiek. Schoonmoeders die zeggen dat het toch echt niet kan dat je kind weer borstvoeding wil, want hij heeft nog maar net gegeten. Uitgelachen worden omdat je zegt dat je overdag niet kan douchen, want "je baby doet toch wel dutjes?". Schoonvader die een artikeltje doorstuurt met "10 tips om je baby beter te doen slapen", goedbedoeld maar zooooo irritant als je die nacht maar 1,5 uur geslapen hebt. Kritiek als je geen borstvoeding geeft, kritiek als je te lang borstvoeding geeft. Kinderloze vriendinnen die vragen of je je baby van 2 weken niet te veel verwend.
- Baby´s huilen. Soms weet je waarom ze huilen. Soms weet je het niet. Soms weet je waarom, maar kan je de oorzaak niet wegnemen. Ik word nogsteeds misselijk als ik een pasgeboren baby hoor huilen, omdat de mijne dat zo vaak deed.
- Je hele dag wordt bepaald door het ritme van de baby. Je verliest best wel wat controle over je leven.
- Hormonen. De eerste weken heb ik zo vaak gehuild door de combinatie van slaapgebrek en hormonen.
Wat ik zo ongelooflijk mooi vond:
- De liefde die je voelt voor dat kleine wezentje. Het is gewoon onmogelijk om te beschrijven! Ik kijk elke dag met verwondering naar hem, hij is zo mooi en lief en gewoon perfect!
- De kleine dingetjes. De manier waarop mijn zoon naar mij lacht als hij me ziet. Dat schaterlachje wanneer we spelletjes spelen. Zijn oogjes als hij borstvoeding krijgt. Zijn hoofdje dat ie op mij legt als hij moe is.
- De vooruitgang. Het gaat echt verdomd snel. Vorige week was hij nog zo´n wormpje en nu is het een baby die zich overal aan optrekt, de kamer rondwandelt en de katten plaagt Elke dag leert hij nieuwe dingen.
Wat mij enorm geholpen heeft:
- Doe waar jij je het beste bij voelt. Wil je cosleepen en borstvoeding? Prima! Geloof jij in je baby even laten huilen? Ook prima. Draag jij je baby overal mee? Prima! Heb jij regelmatig wat tijd voor jezelf nodig? Ook prima... Elke baby is anders, elke mama is anders, elk koppel is anders. Zoek de manier waar jij je het beste bij voelt en sta daar achter.
- Je hoeft niet altijd alles te zeggen. Mijn standaard antwoord naar (schoon)ouders is dat alles goed gaat. Zij hoeven echt niet te weten dat zoon elke nacht tussen ons in slaapt en dat hij soms elk uur borstvoeding wil.
- Zoek een paar vriendinnen. Ik heb 4 vriendinnen met babies die in dezelfde maand geboren zijn, zij waren mijn steun tijdens die nachten van borstvoeding en huilende baby. Zij wandelden mee als onze baby´s moesten slapen en we wisselden ideeën uit over dingen. Ik heb 2 andere vriendinnen met oudere kinderen die er qua opvoedingsideeën hetzelfde in staan als ik (co-sleepen, baby dragen, niet laten huilen, ...), zij hadden ook een moeilijke baby-tijd en zij hebben me echt geholpen door te blijven herhalen dat het allemaal beter wordt. Ze hadden gelijk.
donderdag 13 oktober 2016 om 09:39
quote:lux. schreef op 13 oktober 2016 @ 09:19:
@lilapie: je zegt dan toch zelf precies hetzelfde? Dat dat het rustigst voor jullie is, ook al slaapt je zoon slecht? Ik heb nergens gezegd dat mijn kind dan beter slaapt hoor.. Alleen maar dat het mij rustiger lijkt om in je bed te kunnen blijven (met wat voor baby dan ook) dan steeds je bed uit moeten voor flesjes en om naar de baby toe te gaan.
@Doortje: mijn broertje was een huilbaby vanwege reflux en KMA en chronische bronchitis, dus ik heb er redelijk wat doorwaakte nachten opzitten als puber (ben een stuk ouder) Weet nog dat mijn opa toen altijd zei: gewoon de speen in de whiskey en daarna in de suiker dopen, slaapt ie prima op! adviezen zijn ook maar wat nu in de mode is heb ik daaruit geconcludeerd fijn dat jullie een oplossing hebben gevonden!
Ja, hoor Ik bevestig idd dat dit het rustigste is voor ons drie (voor anderen kan dan weer iets anders werken). Maar dat het ook geen gouden methode is. De eerste maanden was onze slaaptechniek vooral dat één van ons rondwandelde met de baby, zodat de ander wat kon slapen. En co-sleepen was toen slapen met een baby op je.
Maar gelukkig zijn niet alle babies zo. Er bestaan ook babies die prima slapen.
@lilapie: je zegt dan toch zelf precies hetzelfde? Dat dat het rustigst voor jullie is, ook al slaapt je zoon slecht? Ik heb nergens gezegd dat mijn kind dan beter slaapt hoor.. Alleen maar dat het mij rustiger lijkt om in je bed te kunnen blijven (met wat voor baby dan ook) dan steeds je bed uit moeten voor flesjes en om naar de baby toe te gaan.
@Doortje: mijn broertje was een huilbaby vanwege reflux en KMA en chronische bronchitis, dus ik heb er redelijk wat doorwaakte nachten opzitten als puber (ben een stuk ouder) Weet nog dat mijn opa toen altijd zei: gewoon de speen in de whiskey en daarna in de suiker dopen, slaapt ie prima op! adviezen zijn ook maar wat nu in de mode is heb ik daaruit geconcludeerd fijn dat jullie een oplossing hebben gevonden!
Ja, hoor Ik bevestig idd dat dit het rustigste is voor ons drie (voor anderen kan dan weer iets anders werken). Maar dat het ook geen gouden methode is. De eerste maanden was onze slaaptechniek vooral dat één van ons rondwandelde met de baby, zodat de ander wat kon slapen. En co-sleepen was toen slapen met een baby op je.
Maar gelukkig zijn niet alle babies zo. Er bestaan ook babies die prima slapen.
donderdag 13 oktober 2016 om 09:40
quote:OldWood schreef op 12 oktober 2016 @ 09:41:
[...]
Die predikers kan ik nog steeds wel wurgen, vooral door de zin die ze vaak tikken: als je maar wil, dan kan het altijd
Mijn excuses alsnog.
Ik was er heilig van overtuigd dat het zo was. Tot ik een vriendin zag die bij de 1e probleemloos bv had gegeven en bij de 2e na 4 frustrerende weken en 3 lactatiekundigebezoeken de handdoek in de ring moest gooien.
In my defence. Ik zat zelf ook onder de hormonen en was gefrustreerd omdat mijn schoonmoeder alles waar ik last van had naar de borstvoeding toeschreef. Moe=borstvoeding. Niet doorslapen kleine= borstvoeding. Krampjes=borstvoeding. Hamerteen=borstvoeding.
Gek werd ik ervan.
Volgend voorjaar poging 2 om de hectiek te doorstaan.
[...]
Die predikers kan ik nog steeds wel wurgen, vooral door de zin die ze vaak tikken: als je maar wil, dan kan het altijd
Mijn excuses alsnog.
Ik was er heilig van overtuigd dat het zo was. Tot ik een vriendin zag die bij de 1e probleemloos bv had gegeven en bij de 2e na 4 frustrerende weken en 3 lactatiekundigebezoeken de handdoek in de ring moest gooien.
In my defence. Ik zat zelf ook onder de hormonen en was gefrustreerd omdat mijn schoonmoeder alles waar ik last van had naar de borstvoeding toeschreef. Moe=borstvoeding. Niet doorslapen kleine= borstvoeding. Krampjes=borstvoeding. Hamerteen=borstvoeding.
Gek werd ik ervan.
Volgend voorjaar poging 2 om de hectiek te doorstaan.
donderdag 13 oktober 2016 om 09:46
@lux, oh ja doe mij die maar!!!
@lilapie, wat lijkt me dat heerlijk, 4 vriendinnen die precies hetzelfde meemaken. Dat zou mij ook zeker geholpen hebben. Heb wel wat vriendinnen met kinderen maar die zijn iets ouder. En soms maakte het mij alleen maar onzeker omdat het bij anderen veel beter lijkt te gaan, vooral op slaapgebied.
@lilapie, wat lijkt me dat heerlijk, 4 vriendinnen die precies hetzelfde meemaken. Dat zou mij ook zeker geholpen hebben. Heb wel wat vriendinnen met kinderen maar die zijn iets ouder. En soms maakte het mij alleen maar onzeker omdat het bij anderen veel beter lijkt te gaan, vooral op slaapgebied.
donderdag 13 oktober 2016 om 09:49
quote:lilapie schreef op 13 oktober 2016 @ 09:39:
[...]
Ja, hoor Ik bevestig idd dat dit het rustigste is voor ons drie (voor anderen kan dan weer iets anders werken). Maar dat het ook geen gouden methode is. De eerste maanden was onze slaaptechniek vooral dat één van ons rondwandelde met de baby, zodat de ander wat kon slapen. En co-sleepen was toen slapen met een baby op je.
Maar gelukkig zijn niet alle babies zo. Er bestaan ook babies die prima slapen.
Maar nogmaals, ik was eigenlijk helemaal niet bezig met het slaapgedeelte. Puur met het: hoe hoeft Lux zo weinig als maar mogelijk haar bed uit gedeelte?
Ik ben namelijk erg gehecht aan mijn warme nest en lig 's nachts al een halfuur te contemplaten of ik echt zo nodig naar de wc moet dat ik m'n warme bedje moet verruilen voor de gure gang... En ik ben ook nog gehecht aan mijn slaap, dus ik ga het zwaar krijgen ben ik bang tenzij baby op man lijkt want die sliep schijnbaar gewoon zo'n beetje het eerste jaar van zijn leven. Maar dat zal wel niet want sinds ik zwanger ben kan ik geen zoetigheid meer zien en man is de grootste zoetekauw op aarde ik zei laatst al: misschien hebben ze de potjes verwisseld in het IVF-centrum, dit kan bijna geen kind van jou zijn, zo'n afkeer als ik heb van zoet
[...]
Ja, hoor Ik bevestig idd dat dit het rustigste is voor ons drie (voor anderen kan dan weer iets anders werken). Maar dat het ook geen gouden methode is. De eerste maanden was onze slaaptechniek vooral dat één van ons rondwandelde met de baby, zodat de ander wat kon slapen. En co-sleepen was toen slapen met een baby op je.
Maar gelukkig zijn niet alle babies zo. Er bestaan ook babies die prima slapen.
Maar nogmaals, ik was eigenlijk helemaal niet bezig met het slaapgedeelte. Puur met het: hoe hoeft Lux zo weinig als maar mogelijk haar bed uit gedeelte?
Ik ben namelijk erg gehecht aan mijn warme nest en lig 's nachts al een halfuur te contemplaten of ik echt zo nodig naar de wc moet dat ik m'n warme bedje moet verruilen voor de gure gang... En ik ben ook nog gehecht aan mijn slaap, dus ik ga het zwaar krijgen ben ik bang tenzij baby op man lijkt want die sliep schijnbaar gewoon zo'n beetje het eerste jaar van zijn leven. Maar dat zal wel niet want sinds ik zwanger ben kan ik geen zoetigheid meer zien en man is de grootste zoetekauw op aarde ik zei laatst al: misschien hebben ze de potjes verwisseld in het IVF-centrum, dit kan bijna geen kind van jou zijn, zo'n afkeer als ik heb van zoet
donderdag 13 oktober 2016 om 10:02
quote:Vlammetje-1 schreef op 13 oktober 2016 @ 09:46:
@lux, oh ja doe mij die maar!!!
@lilapie, wat lijkt me dat heerlijk, 4 vriendinnen die precies hetzelfde meemaken. Dat zou mij ook zeker geholpen hebben. Heb wel wat vriendinnen met kinderen maar die zijn iets ouder. En soms maakte het mij alleen maar onzeker omdat het bij anderen veel beter lijkt te gaan, vooral op slaapgebied.
Ik woon in Zweden, hier beland je vanzelf in allerlei mama-groepjes (ouderschapsklasje tijdens de zwangerschap, ouderschapsklasje na de bevalling, ...). Zo heerlijk! Je moet ook wel een beetje een mamma-vriendenkring (kots!) opbouwen, want je bent hier wel heel lang thuis (minstens een jaar). Er bestaat ook zoiets als "het open kinderdagverblijf", waar je naar toe kan met je kind en waar je dan andere ouders ziet. Kinderen kunnen daar dan met mekaar spelen (vaak ook per leeftijdsgroep).
Ik vind het geweldig dat onze kinderen altijd in dezelfde fase van ontwikkeling zijn. In het begin gingen we urenlang koffie drinken en stond alles in het teken van slaap en borstvoeding. Nu zijn onze babies 8 maanden en ontvluchten we alle vier ons huis omdat ze overal opklimmen. Dan spreken we af aan een speeltuin of in het open kinderdagverblijf.
Ook leert het me dat het slaapgedrag van mijn kind niet zo abnormaal is. Ik kom veel vrouwen tegen met een baby die slecht slaapt, terwijl hier op het forum het wel lijkt alsof elke baby vanaf drie maanden hoort door te slapen.
Ik vraag alleen advies aan vriendinnen met oudere kinderen, als ik weet dat ze een beetje hetzelfde meegemaakt hebben. Mensen met een makkelijk kind kunnen zich vaak niet inbeelden dat het echt zwaar kan zijn als je een baby hebt die niet slaapt. Dat maakt je dan nog meer onzeker, vind ik. Alsof je iets mis doet. Ik geloof nu echt dat er babies zijn die slapen en babies die niet goed slapen. Beide kan je een beetje in de andere richting duwen, maar niet meer dan slechts een beetje.
@lux, oh ja doe mij die maar!!!
@lilapie, wat lijkt me dat heerlijk, 4 vriendinnen die precies hetzelfde meemaken. Dat zou mij ook zeker geholpen hebben. Heb wel wat vriendinnen met kinderen maar die zijn iets ouder. En soms maakte het mij alleen maar onzeker omdat het bij anderen veel beter lijkt te gaan, vooral op slaapgebied.
Ik woon in Zweden, hier beland je vanzelf in allerlei mama-groepjes (ouderschapsklasje tijdens de zwangerschap, ouderschapsklasje na de bevalling, ...). Zo heerlijk! Je moet ook wel een beetje een mamma-vriendenkring (kots!) opbouwen, want je bent hier wel heel lang thuis (minstens een jaar). Er bestaat ook zoiets als "het open kinderdagverblijf", waar je naar toe kan met je kind en waar je dan andere ouders ziet. Kinderen kunnen daar dan met mekaar spelen (vaak ook per leeftijdsgroep).
Ik vind het geweldig dat onze kinderen altijd in dezelfde fase van ontwikkeling zijn. In het begin gingen we urenlang koffie drinken en stond alles in het teken van slaap en borstvoeding. Nu zijn onze babies 8 maanden en ontvluchten we alle vier ons huis omdat ze overal opklimmen. Dan spreken we af aan een speeltuin of in het open kinderdagverblijf.
Ook leert het me dat het slaapgedrag van mijn kind niet zo abnormaal is. Ik kom veel vrouwen tegen met een baby die slecht slaapt, terwijl hier op het forum het wel lijkt alsof elke baby vanaf drie maanden hoort door te slapen.
Ik vraag alleen advies aan vriendinnen met oudere kinderen, als ik weet dat ze een beetje hetzelfde meegemaakt hebben. Mensen met een makkelijk kind kunnen zich vaak niet inbeelden dat het echt zwaar kan zijn als je een baby hebt die niet slaapt. Dat maakt je dan nog meer onzeker, vind ik. Alsof je iets mis doet. Ik geloof nu echt dat er babies zijn die slapen en babies die niet goed slapen. Beide kan je een beetje in de andere richting duwen, maar niet meer dan slechts een beetje.
donderdag 13 oktober 2016 om 10:10
quote:lux. schreef op 13 oktober 2016 @ 09:49:
[...]
Maar nogmaals, ik was eigenlijk helemaal niet bezig met het slaapgedeelte. Puur met het: hoe hoeft Lux zo weinig als maar mogelijk haar bed uit gedeelte?
Ik ben namelijk erg gehecht aan mijn warme nest en lig 's nachts al een halfuur te contemplaten of ik echt zo nodig naar de wc moet dat ik m'n warme bedje moet verruilen voor de gure gang... En ik ben ook nog gehecht aan mijn slaap, dus ik ga het zwaar krijgen ben ik bang tenzij baby op man lijkt want die sliep schijnbaar gewoon zo'n beetje het eerste jaar van zijn leven. Maar dat zal wel niet want sinds ik zwanger ben kan ik geen zoetigheid meer zien en man is de grootste zoetekauw op aarde ik zei laatst al: misschien hebben ze de potjes verwisseld in het IVF-centrum, dit kan bijna geen kind van jou zijn, zo'n afkeer als ik heb van zoet
Ik was ook gehecht aan mijn slaap, joh. Vroeger klaagde ik als ik minder dan 8u geslapen had en deed ik vaak nog een dutje in het weekend.
Maar nu heb ik goed geslapen bij 4 uur ononderbroken nachtrust. Soms slaap ik in een aparte kamer om wat slaap in te halen, als mijn man mij dan na 6 uur slaap komt halen omdat ik borstvoeding moet geven, dan kan ik niet meer slapen.
Dat vind ik nog het meest gekke aan dit ouderschap: het verandert je.
Ik kan plots met veel minder slaap. Ik relativeer dingen (ja, het is cliché, maar in vergelijking met die baby zijn veel dingen niet zo Belangrijk dan dat ik vroeger dacht dat ze waren). Ik ben efficienter (ik werk 1 dag in de week en doe echt de hoeveelheid werk dat ik vroeger in 2 of 3 dagen zou doen). Ik ben verantwoordelijker (logisch). Ik ben veel emotioneler (soms de logische dingen: kindjes in Syrië, dat doet mij huilen. Soms ook absurde dingen, dat kindje dat vast zat in die serie "stranger things", ik voel dan echt mee met die moeder. Haha).
Hoe was jij als baby? Ik sliep pas door toen ik 3 jaar was
[...]
Maar nogmaals, ik was eigenlijk helemaal niet bezig met het slaapgedeelte. Puur met het: hoe hoeft Lux zo weinig als maar mogelijk haar bed uit gedeelte?
Ik ben namelijk erg gehecht aan mijn warme nest en lig 's nachts al een halfuur te contemplaten of ik echt zo nodig naar de wc moet dat ik m'n warme bedje moet verruilen voor de gure gang... En ik ben ook nog gehecht aan mijn slaap, dus ik ga het zwaar krijgen ben ik bang tenzij baby op man lijkt want die sliep schijnbaar gewoon zo'n beetje het eerste jaar van zijn leven. Maar dat zal wel niet want sinds ik zwanger ben kan ik geen zoetigheid meer zien en man is de grootste zoetekauw op aarde ik zei laatst al: misschien hebben ze de potjes verwisseld in het IVF-centrum, dit kan bijna geen kind van jou zijn, zo'n afkeer als ik heb van zoet
Ik was ook gehecht aan mijn slaap, joh. Vroeger klaagde ik als ik minder dan 8u geslapen had en deed ik vaak nog een dutje in het weekend.
Maar nu heb ik goed geslapen bij 4 uur ononderbroken nachtrust. Soms slaap ik in een aparte kamer om wat slaap in te halen, als mijn man mij dan na 6 uur slaap komt halen omdat ik borstvoeding moet geven, dan kan ik niet meer slapen.
Dat vind ik nog het meest gekke aan dit ouderschap: het verandert je.
Ik kan plots met veel minder slaap. Ik relativeer dingen (ja, het is cliché, maar in vergelijking met die baby zijn veel dingen niet zo Belangrijk dan dat ik vroeger dacht dat ze waren). Ik ben efficienter (ik werk 1 dag in de week en doe echt de hoeveelheid werk dat ik vroeger in 2 of 3 dagen zou doen). Ik ben verantwoordelijker (logisch). Ik ben veel emotioneler (soms de logische dingen: kindjes in Syrië, dat doet mij huilen. Soms ook absurde dingen, dat kindje dat vast zat in die serie "stranger things", ik voel dan echt mee met die moeder. Haha).
Hoe was jij als baby? Ik sliep pas door toen ik 3 jaar was
donderdag 13 oktober 2016 om 10:28
donderdag 13 oktober 2016 om 10:33
quote:lilapie schreef op 13 oktober 2016 @ 10:10:
[...]
Ik was ook gehecht aan mijn slaap, joh. Vroeger klaagde ik als ik minder dan 8u geslapen had en deed ik vaak nog een dutje in het weekend.
Maar nu heb ik goed geslapen bij 4 uur ononderbroken nachtrust. Soms slaap ik in een aparte kamer om wat slaap in te halen, als mijn man mij dan na 6 uur slaap komt halen omdat ik borstvoeding moet geven, dan kan ik niet meer slapen.
Dat vind ik nog het meest gekke aan dit ouderschap: het verandert je.
Ik kan plots met veel minder slaap. Ik relativeer dingen (ja, het is cliché, maar in vergelijking met die baby zijn veel dingen niet zo Belangrijk dan dat ik vroeger dacht dat ze waren). Ik ben efficienter (ik werk 1 dag in de week en doe echt de hoeveelheid werk dat ik vroeger in 2 of 3 dagen zou doen). Ik ben verantwoordelijker (logisch). Ik ben veel emotioneler (soms de logische dingen: kindjes in Syrië, dat doet mij huilen. Soms ook absurde dingen, dat kindje dat vast zat in die serie "stranger things", ik voel dan echt mee met die moeder. Haha).
Hoe was jij als baby? Ik sliep pas door toen ik 3 jaar was
Ik was een huilbaby maar ik was ook veel te vroeg geboren en mijn moeder had een PND, dus bij ons thuis liep het überhaupt niet zo lekker.
Dat heb ik nu al was laatst in tranen omdat een dreumes op Toddlers & Tiaras (ja al 6 weken kotsmisselijk, dus heb ff m'n trash tv ingehaald ) geen spray tan wilde en ik vond het kindermishandeling van die moeder voel me best wel zen maar er hoeft maar dit te gebeuren op tv of ik huil mee haha. Alsof ik meer empathie heb dan voorheen ofzo. Beetje teveel nu
En ben benieuwd of ik dat straks ook denk over dingen die minder belangrijk zijn. In het hele traject van niet-zwanger worden heb ik ontzettend lang allerlei dingen onder het 'niet belangrijk kleed' geschoven. Ik ben juist heel bewust e.e.a. weer gaan oppakken omdat ik een kind niet het enige kon laten zijn in mijn leven, zeker aangezien ik niet wist of dat kind ooit zou komen.
Dus ik hoop eigenlijk dat ik dat straks niet meteen weer allemaal onder dat kleed veeg als de baby er is. Dan heb ik het vooral over carrière-overwegingen trouwens. Ben er nu eindelijk uit wat ik wil en ben eigenlijk niet van plan om dat in de war te laten schoppen door hormonen en baby. Dat heb ik al te lang laten gebeuren en wil die fout niet nog eens maken. Uiteindelijk werd ik er niet blij van. Voel me nu voor het eerst sinds 2 jaar weer op m'n plek. En dat heeft veel meer te maken met de ruimte die ik in mijn hoofd heb gekregen om weer te kiezen zonder baby in mijn achterhoofd, dan met de zwangerschap zelf.
En dat ik weer gelukkig ben en elke dag met heel veel plezier doe wat ik nu doe, ik hoop echt dat ik dat niet vergeet als de baby straks geboren is. Want het is me juist zo ontzettend veel waard gebleken.
Maar sport en vrienden enzo zal er wel onder lijden. Dat lijdt al onder de zwangerschap in geen weken hardgelopen, moet er niet aan denken met die misselijkheid en paardrijden begin ik ook maar niet meer aan denk ik, dan heb ik de volgende dag last van mijn onderrug en steken in mijn onderbuik, terwijl ik toch had gedacht wel wat langer klachtenvrij te zijn. Mja, je hebt het niet voor het zeggen.
[...]
Ik was ook gehecht aan mijn slaap, joh. Vroeger klaagde ik als ik minder dan 8u geslapen had en deed ik vaak nog een dutje in het weekend.
Maar nu heb ik goed geslapen bij 4 uur ononderbroken nachtrust. Soms slaap ik in een aparte kamer om wat slaap in te halen, als mijn man mij dan na 6 uur slaap komt halen omdat ik borstvoeding moet geven, dan kan ik niet meer slapen.
Dat vind ik nog het meest gekke aan dit ouderschap: het verandert je.
Ik kan plots met veel minder slaap. Ik relativeer dingen (ja, het is cliché, maar in vergelijking met die baby zijn veel dingen niet zo Belangrijk dan dat ik vroeger dacht dat ze waren). Ik ben efficienter (ik werk 1 dag in de week en doe echt de hoeveelheid werk dat ik vroeger in 2 of 3 dagen zou doen). Ik ben verantwoordelijker (logisch). Ik ben veel emotioneler (soms de logische dingen: kindjes in Syrië, dat doet mij huilen. Soms ook absurde dingen, dat kindje dat vast zat in die serie "stranger things", ik voel dan echt mee met die moeder. Haha).
Hoe was jij als baby? Ik sliep pas door toen ik 3 jaar was
Ik was een huilbaby maar ik was ook veel te vroeg geboren en mijn moeder had een PND, dus bij ons thuis liep het überhaupt niet zo lekker.
Dat heb ik nu al was laatst in tranen omdat een dreumes op Toddlers & Tiaras (ja al 6 weken kotsmisselijk, dus heb ff m'n trash tv ingehaald ) geen spray tan wilde en ik vond het kindermishandeling van die moeder voel me best wel zen maar er hoeft maar dit te gebeuren op tv of ik huil mee haha. Alsof ik meer empathie heb dan voorheen ofzo. Beetje teveel nu
En ben benieuwd of ik dat straks ook denk over dingen die minder belangrijk zijn. In het hele traject van niet-zwanger worden heb ik ontzettend lang allerlei dingen onder het 'niet belangrijk kleed' geschoven. Ik ben juist heel bewust e.e.a. weer gaan oppakken omdat ik een kind niet het enige kon laten zijn in mijn leven, zeker aangezien ik niet wist of dat kind ooit zou komen.
Dus ik hoop eigenlijk dat ik dat straks niet meteen weer allemaal onder dat kleed veeg als de baby er is. Dan heb ik het vooral over carrière-overwegingen trouwens. Ben er nu eindelijk uit wat ik wil en ben eigenlijk niet van plan om dat in de war te laten schoppen door hormonen en baby. Dat heb ik al te lang laten gebeuren en wil die fout niet nog eens maken. Uiteindelijk werd ik er niet blij van. Voel me nu voor het eerst sinds 2 jaar weer op m'n plek. En dat heeft veel meer te maken met de ruimte die ik in mijn hoofd heb gekregen om weer te kiezen zonder baby in mijn achterhoofd, dan met de zwangerschap zelf.
En dat ik weer gelukkig ben en elke dag met heel veel plezier doe wat ik nu doe, ik hoop echt dat ik dat niet vergeet als de baby straks geboren is. Want het is me juist zo ontzettend veel waard gebleken.
Maar sport en vrienden enzo zal er wel onder lijden. Dat lijdt al onder de zwangerschap in geen weken hardgelopen, moet er niet aan denken met die misselijkheid en paardrijden begin ik ook maar niet meer aan denk ik, dan heb ik de volgende dag last van mijn onderrug en steken in mijn onderbuik, terwijl ik toch had gedacht wel wat langer klachtenvrij te zijn. Mja, je hebt het niet voor het zeggen.
donderdag 13 oktober 2016 om 13:08
Het eerste jaar is zwaar, vond en vind ik. Vanaf dat de oudste ging lopen ging het wat beter, ook omdat de nachten toen wat beter werden.
Nummer twee is nu 4 maanden en weer vind ik het pittig. Met name door het slaapgebrek: ook al geef je BV en slaap je samen, elke 1 a 2 uur wakker worden, 4 maanden lang is een aanslag op je lichaam. Daarnaast slaapt baby overdag ook nog eens veel in de draagzak, waardoor ik blij ben als aan het einde van de dag het eten op tafel staat. Het huishouden krijg ik amper gedaan en hoewel ik weet dat het niet anders is kost ook dat me energie: ik blijf toch zien wat ik eigenlijk gedaan zou willen hebben.
Maar het allerbelangrijkste: praat inderdaad hoe je de dingen aanpakt, en zorg dat je het echt samen doet, dat heb je nodig! Genoeg vragen en voorbeelden hierboven.
Vooral mijn schoonfamilie heeft nogal eens commentaar op onze aanpak en hoewel ik weer dat ik het me niet aan moet trekken vind ik dat toch lastig. Dan is het in ieder geval fijn als je partner je steunt, waar je ook voor kiest. Wij kiezen er voor zo veel mogelijk mee te veren met de kids. Bij de oudste een aantal keer op het punt gestaan om hem toch maar te laten huilen omdat we zo moe waren, maar voordat we dat echt uit gingen voeren ging hij meestal opeens weer beter slapen dus achteraf was ik altijd blij dat we gewoon hadden gekozen voor de makkelijkste oplossing op dat moment.
En een opmerking van mijn moeder die me altijd is bijgebleven: ook verkeerde gewoontes kan je weer afleren, het kost alleen wat meer moeite. Oftewel: soms een verkeerde keuze/aanpak is niet erg, het meeste kan je echt wel weer rechttrekken als het niet werkt als je er energie in steekt. Het helpt mij (soms :p ) om iets minder perfectionistisch te zijn.
Nummer twee is nu 4 maanden en weer vind ik het pittig. Met name door het slaapgebrek: ook al geef je BV en slaap je samen, elke 1 a 2 uur wakker worden, 4 maanden lang is een aanslag op je lichaam. Daarnaast slaapt baby overdag ook nog eens veel in de draagzak, waardoor ik blij ben als aan het einde van de dag het eten op tafel staat. Het huishouden krijg ik amper gedaan en hoewel ik weet dat het niet anders is kost ook dat me energie: ik blijf toch zien wat ik eigenlijk gedaan zou willen hebben.
Maar het allerbelangrijkste: praat inderdaad hoe je de dingen aanpakt, en zorg dat je het echt samen doet, dat heb je nodig! Genoeg vragen en voorbeelden hierboven.
Vooral mijn schoonfamilie heeft nogal eens commentaar op onze aanpak en hoewel ik weer dat ik het me niet aan moet trekken vind ik dat toch lastig. Dan is het in ieder geval fijn als je partner je steunt, waar je ook voor kiest. Wij kiezen er voor zo veel mogelijk mee te veren met de kids. Bij de oudste een aantal keer op het punt gestaan om hem toch maar te laten huilen omdat we zo moe waren, maar voordat we dat echt uit gingen voeren ging hij meestal opeens weer beter slapen dus achteraf was ik altijd blij dat we gewoon hadden gekozen voor de makkelijkste oplossing op dat moment.
En een opmerking van mijn moeder die me altijd is bijgebleven: ook verkeerde gewoontes kan je weer afleren, het kost alleen wat meer moeite. Oftewel: soms een verkeerde keuze/aanpak is niet erg, het meeste kan je echt wel weer rechttrekken als het niet werkt als je er energie in steekt. Het helpt mij (soms :p ) om iets minder perfectionistisch te zijn.
donderdag 13 oktober 2016 om 20:24
Ik heb het idee dat ik redelijk realistische in sta. We hebben ook alles goed besproken en nu nog wat extra met de vragen die hierboven allemaal te vinden zijn. Ik snap dat ik de eerste tijd weinig nachten door zal slapen en dat er 100 mogelijkheden zijn waar je je niet op voor kunt bereiden al zou je het willen. Maar het is in ieder geval geen plaatje wat je wellis ziet in reclame zo'n perfect gezin. Merk ook wel dat nu ik zwanger ben vriendinnen wat eerlijker zijn ofzo ipv het rozengeur en maneschijn verhaal. Maar ik merk ook wel dat vriendinnen die nog niet zwanger zijn vooral vinden dat ik heel negatief ben en dat vind ik dan wel irritant ofzo ofzo het dan lijkt alsof ik er minder blij mee ben terwijl dat dat gewoon niet zo is ben er zielsgelukkig mee maar dat geloven ze dan niet meer lijkt het wel. Misschien zijn het wel de hormonen hoor hahaha.
vrijdag 14 oktober 2016 om 07:00
quote:lux. schreef op 13 oktober 2016 @ 07:47:
[...]
Het ging om het flesje maken, naar de babykamer, baby terug in bed, zelf weer terug naar bed, toch nog even eruit om naar baby te kijken verhaal.
Dat hoeft allemaal niet met cosleepen en borstvoeding, als het lukt (vandaar HOOP IK), dus dát lijkt me een stuk rustiger.
Je hoeft niet zo uit de hoogte te doen hoor.Dat dacht ik ook Lux, maar ons mannetje had reflux, moest dus na een voeding minstens een half uur rechtop, en in combinatie met krampjes soms uren rondwandelen met brullend kind over m'n schouder tot hij in slaap viel. En ook al gaf ik borstvoeding, ik had zwaar overproductie, dus na een voeding moest ik alsnog uit bed om zowel kind, als mezelf van droge kleren te voorzien.......(zelfs al legde ik er een handdoek onder, dat was niet voldoende)
[...]
Het ging om het flesje maken, naar de babykamer, baby terug in bed, zelf weer terug naar bed, toch nog even eruit om naar baby te kijken verhaal.
Dat hoeft allemaal niet met cosleepen en borstvoeding, als het lukt (vandaar HOOP IK), dus dát lijkt me een stuk rustiger.
Je hoeft niet zo uit de hoogte te doen hoor.Dat dacht ik ook Lux, maar ons mannetje had reflux, moest dus na een voeding minstens een half uur rechtop, en in combinatie met krampjes soms uren rondwandelen met brullend kind over m'n schouder tot hij in slaap viel. En ook al gaf ik borstvoeding, ik had zwaar overproductie, dus na een voeding moest ik alsnog uit bed om zowel kind, als mezelf van droge kleren te voorzien.......(zelfs al legde ik er een handdoek onder, dat was niet voldoende)
vrijdag 14 oktober 2016 om 08:46
quote:siska74 schreef op 14 oktober 2016 @ 07:00:
[...]
Dat dacht ik ook Lux, maar ons mannetje had reflux, moest dus na een voeding minstens een half uur rechtop, en in combinatie met krampjes soms uren rondwandelen met brullend kind over m'n schouder tot hij in slaap viel. En ook al gaf ik borstvoeding, ik had zwaar overproductie, dus na een voeding moest ik alsnog uit bed om zowel kind, als mezelf van droge kleren te voorzien.......(zelfs al legde ik er een handdoek onder, dat was niet voldoende)
Dat rondwandelen is idd wel pittig. Dat deden wij ook. Of soms moest ik rechtopzittend borstvoeding geven, want de baby wou absoluut niet liggen. Maar ik ga wel akkoord met wat Lux zegt: het is in veel gevallen gemakkelijker dan elke nacht uit bed (al kan je voor flessenvoeding ook gewoon een thermos met warm water op je nachtkastje zetten, scheelt ook weer wat gewandel).
Ik vind borstvoeding echt gemakkelijk, maar de eerste maanden zijn soms pittig. Mijn zoon kon niet aanhappen, dus ik heb 3-4 maanden met tepelhoedjes gevoed. De eerste weken probeerde ik nog zonder en dat was één en al frustratie. Ik weet nog hoe ik op dag 5 huilend aan de keukentafel zat met het gevoel dat mijn lichaam me in de steek liet. Hormonen
Nog een tip wat dat rondwandelen betreft: koop een yoga-bal en/of een wipstoel ( ik heb zoiets van ikea). Ik stak het kind in de draagdoek en huppelde wat voor de tv
[...]
Dat dacht ik ook Lux, maar ons mannetje had reflux, moest dus na een voeding minstens een half uur rechtop, en in combinatie met krampjes soms uren rondwandelen met brullend kind over m'n schouder tot hij in slaap viel. En ook al gaf ik borstvoeding, ik had zwaar overproductie, dus na een voeding moest ik alsnog uit bed om zowel kind, als mezelf van droge kleren te voorzien.......(zelfs al legde ik er een handdoek onder, dat was niet voldoende)
Dat rondwandelen is idd wel pittig. Dat deden wij ook. Of soms moest ik rechtopzittend borstvoeding geven, want de baby wou absoluut niet liggen. Maar ik ga wel akkoord met wat Lux zegt: het is in veel gevallen gemakkelijker dan elke nacht uit bed (al kan je voor flessenvoeding ook gewoon een thermos met warm water op je nachtkastje zetten, scheelt ook weer wat gewandel).
Ik vind borstvoeding echt gemakkelijk, maar de eerste maanden zijn soms pittig. Mijn zoon kon niet aanhappen, dus ik heb 3-4 maanden met tepelhoedjes gevoed. De eerste weken probeerde ik nog zonder en dat was één en al frustratie. Ik weet nog hoe ik op dag 5 huilend aan de keukentafel zat met het gevoel dat mijn lichaam me in de steek liet. Hormonen
Nog een tip wat dat rondwandelen betreft: koop een yoga-bal en/of een wipstoel ( ik heb zoiets van ikea). Ik stak het kind in de draagdoek en huppelde wat voor de tv