Zwanger
alle pijlers
Vagina na bevalling.
zondag 16 oktober 2016 om 22:51
Hmmm nee niet helemaal hetzelfde meer maar wel zeer ok bijgetrokken daar beneden. Met sex weinig verschil. Moet wel even nadenken bij niezen of hardlopen of hard lachen enzo. Ben de bekkenbodem wel weer aan het trainen in de hoop dat dat beter wordt. Minitampons gebruiken heeft weinig zin meer helaas, over op de super.
Ik ben een jaar geleden bevallen, ging erg snel maar handje/arm lag naast het hoofdje waardoor het iets teveel werd en de VK zag het te laat dus kon me niet goed begeleiden. Had subtotaal ruptuur. Oh ja er werd me ook nog even verteld dat ik wel een pechvogel was omdat mijn perineum best kort was. Zo leer je nog eens iets over jezelf, nooit geweten!
Ik ben een jaar geleden bevallen, ging erg snel maar handje/arm lag naast het hoofdje waardoor het iets teveel werd en de VK zag het te laat dus kon me niet goed begeleiden. Had subtotaal ruptuur. Oh ja er werd me ook nog even verteld dat ik wel een pechvogel was omdat mijn perineum best kort was. Zo leer je nog eens iets over jezelf, nooit geweten!
zondag 16 oktober 2016 om 22:56
quote:lionlily schreef op 16 oktober 2016 @ 21:25:
Bij mij helaas niet meer de oude. Ik heb door subtotaalruptuur, vaginaruptuur, labiaruptuur en cervixruptuur, bijna volledig van zowel voor als achter uitgescheurd, een soort labiareconstructie gekregen. De buitenkant is zeker mooier geworden, maar ik ben erg strak gehecht, niet prettig. De vaginaopening ging eerst over in het perineum zoals gebruikelijk maar nu is het zo strak dichtgemaakt dat er deels een afsluiting is. Dit wordt waarschijnlijk nog hersteld maar ik moet er even niet aan denken. Seks is daardoor ook lastig.Als lotgenoten zoekt lion! Ik ga binnenkort voor mijn tweede operatie in een half jaar tijd, je kan altijd pb sturen!
Bij mij helaas niet meer de oude. Ik heb door subtotaalruptuur, vaginaruptuur, labiaruptuur en cervixruptuur, bijna volledig van zowel voor als achter uitgescheurd, een soort labiareconstructie gekregen. De buitenkant is zeker mooier geworden, maar ik ben erg strak gehecht, niet prettig. De vaginaopening ging eerst over in het perineum zoals gebruikelijk maar nu is het zo strak dichtgemaakt dat er deels een afsluiting is. Dit wordt waarschijnlijk nog hersteld maar ik moet er even niet aan denken. Seks is daardoor ook lastig.Als lotgenoten zoekt lion! Ik ga binnenkort voor mijn tweede operatie in een half jaar tijd, je kan altijd pb sturen!
Liever spijt van iets wat je heb gedaan, dan spijt van iets wat je niet heb gedaan
zondag 16 oktober 2016 om 22:58
quote:Sophiever schreef op 16 oktober 2016 @ 22:36:
[...]
Ja, die kans zit er dik in dat ik die neem. Even een tip tussendoor: Als je dat wil, bespreek dat dan echt van tevoren (zodat je op tijd naar het ziekenhuis wordt gestuurd tijdens de bevalling), zorg dat je partner goed op de hoogte is van je wensen en wees heel erg duidelijk.
[...]
Ja, die kans zit er dik in dat ik die neem. Even een tip tussendoor: Als je dat wil, bespreek dat dan echt van tevoren (zodat je op tijd naar het ziekenhuis wordt gestuurd tijdens de bevalling), zorg dat je partner goed op de hoogte is van je wensen en wees heel erg duidelijk.
zondag 16 oktober 2016 om 23:14
quote:felice71 schreef op 16 oktober 2016 @ 22:21:
Na een sterrenkijker bevalling, eerste twee weken gewoon niet naar kijken. Daarna weer normaal... volgens mij
Ik ging echt wel kijken! Ik heb een keer een ontsteking in een andere hechting grhad en daar wil je snel bij zijn, zie verhaal van MinkedeWit.
Goed op een harde stoel zitten zodra het mag, dan is het onderkantje in no time weer op orde. En zodra je niet meer bloed na een weekje of 6 gewoon rustig aan weer seksen en daarvoor de tijd nemen die je nodog hebt.
Ik heb verder nergens last van qua seks, knip is helemaal bijgetrokken en ook geen klachten van partner. Seks voelt wel anders dan voorheen, maar niet minder.
Ik kan alleen niet trampoline springen, niezen tijdens het lopen of met te volle blaas hardlopen dan komt er wat urine uit. Moet eigenlijk meer bekkenbodemspieren trainen.
Na een sterrenkijker bevalling, eerste twee weken gewoon niet naar kijken. Daarna weer normaal... volgens mij
Ik ging echt wel kijken! Ik heb een keer een ontsteking in een andere hechting grhad en daar wil je snel bij zijn, zie verhaal van MinkedeWit.
Goed op een harde stoel zitten zodra het mag, dan is het onderkantje in no time weer op orde. En zodra je niet meer bloed na een weekje of 6 gewoon rustig aan weer seksen en daarvoor de tijd nemen die je nodog hebt.
Ik heb verder nergens last van qua seks, knip is helemaal bijgetrokken en ook geen klachten van partner. Seks voelt wel anders dan voorheen, maar niet minder.
Ik kan alleen niet trampoline springen, niezen tijdens het lopen of met te volle blaas hardlopen dan komt er wat urine uit. Moet eigenlijk meer bekkenbodemspieren trainen.
zondag 16 oktober 2016 om 23:40
Mwah. Het is allemaal wel weer in orde, maar het is niet helemaal zoals het vroeger was (zowel van binnen als van buiten). Ik ben niet gescheurd of geknipt, maar ik had enorme kinderen dus heb ellendig lang moeten persen, en vooral de eerste heeft heel lang voor de uitgang gelegen met z'n gigantische hoofd, wat de situatie geen goed gedaan heeft. Het is dus geen schattig pornodoosje meer. Je ziet er niks geks aan, maar het is gewoon allemaal niet meer superstrak. Beetje jammer, dat wel. Gelukkig geen last van, en man ook niet. Al zegt 'ie wel dat het 'anders' voelt. Tsja… gelukkig doet alles het nog in ieder geval.
maandag 17 oktober 2016 om 00:03
Hier ook een kiwi!
Veel pijn gehad van de hechtingen, keer op keer laten controleren maar telkens zeiden ze me dat alles er ok uitzag. Nu bijna tien maanden later is alles inderdaad terug ok, had ik nooit durven dromen
Ik heb er wel een extra stukje huid aan over gehouden naar achteren toe maar dat stoort niet en zit niet in de weg, het is er gewoon waar het er vroeger niet was
Veel pijn gehad van de hechtingen, keer op keer laten controleren maar telkens zeiden ze me dat alles er ok uitzag. Nu bijna tien maanden later is alles inderdaad terug ok, had ik nooit durven dromen
Ik heb er wel een extra stukje huid aan over gehouden naar achteren toe maar dat stoort niet en zit niet in de weg, het is er gewoon waar het er vroeger niet was
maandag 17 oktober 2016 om 08:04
Hier ingescheurd, zowel uitwendig als inwendig.
Grote baby, lange bevalling.
De eerste weken kon ik moeilijk zitten. Door knieën buigen ging niet vanwege de druk op dat gebied. Ook na lange tijd had ik daarvan nog steeds last. Bloedingen hielden tijd aan. Trampoline springen kan ik niet, want dan verlies ik urine. Daar ben ik per toeval achter gekomen. Hechtingen uitwendig zagen er prima uit. Inwendig had ik de meeste hechtingen en die kon ik niet zien. Ik had veel, heel veel hechtingen.
Psychologisch bezien heb ik er een flinke knauw aan over gehouden. Het idee van plassen, poepen, sex etc heb ik echt een plek moeten geven en verwerken. Dat ging niet zonder slag of stoot.
Op het blote oog ziet het er weer uit als voorheen. Voelen doet het anders.
Sex is anders, voelt ruimer. Tampons verschonen is anders. Het hele gebied voelt eigenlijk anders als ik heel eerlijk ben.
Grote baby, lange bevalling.
De eerste weken kon ik moeilijk zitten. Door knieën buigen ging niet vanwege de druk op dat gebied. Ook na lange tijd had ik daarvan nog steeds last. Bloedingen hielden tijd aan. Trampoline springen kan ik niet, want dan verlies ik urine. Daar ben ik per toeval achter gekomen. Hechtingen uitwendig zagen er prima uit. Inwendig had ik de meeste hechtingen en die kon ik niet zien. Ik had veel, heel veel hechtingen.
Psychologisch bezien heb ik er een flinke knauw aan over gehouden. Het idee van plassen, poepen, sex etc heb ik echt een plek moeten geven en verwerken. Dat ging niet zonder slag of stoot.
Op het blote oog ziet het er weer uit als voorheen. Voelen doet het anders.
Sex is anders, voelt ruimer. Tampons verschonen is anders. Het hele gebied voelt eigenlijk anders als ik heel eerlijk ben.
maandag 17 oktober 2016 om 08:25
maandag 17 oktober 2016 om 10:30
quote:Kaatje31 schreef op 16 oktober 2016 @ 22:02:
Sinds de bevalling van de eerste kan ik vaginaal klaarkomen..... ik weet niet wat de gynaecoloog heeft uitgespookt . Heb wel een knipje gehad en dus gehecht.
De 2e was een keizersnede. Daar heb ik meer last van (doof gevoel, jeukend litteken) dan van de 1e bevalling.Dat zal een verrassing zijn geweest !
Sinds de bevalling van de eerste kan ik vaginaal klaarkomen..... ik weet niet wat de gynaecoloog heeft uitgespookt . Heb wel een knipje gehad en dus gehecht.
De 2e was een keizersnede. Daar heb ik meer last van (doof gevoel, jeukend litteken) dan van de 1e bevalling.Dat zal een verrassing zijn geweest !
maandag 17 oktober 2016 om 11:05
quote:Troeteltje schreef op 17 oktober 2016 @ 08:04:
Psychologisch bezien heb ik er een flinke knauw aan over gehouden. Het idee van plassen, poepen, sex etc heb ik echt een plek moeten geven en verwerken. Dat ging niet zonder slag of stoot.
Dit had ik ook. Het heeft na mijn eerste (totaal ruptuur door slechte begeleiding) echt een hele tijd geduurd voordat mijn hoofd weer normaal over mijn ondergebied en de functies daarvan kon denken. Ik heb heel lang flash backs gehad naar mijn bevalling, dan zag ik alles weer gebeuren. Lag er uren wakker van 's nachts. Het heeft bijna twee jaar geduurd voordat dat weer een beetje okee was. Ik ben daardoor ook heel rechtlijnig geworden over mijn tweede bevalling: ik wilde hoe dan ook zèlf bepalen hoe die eruit zou zien. Ik heb er heel wat voor moeten bevechten, maar ik heb het uiteindelijk wel precies op mijn manier gedaan en dat heeft wel geholpen in het verwerkingsproces. Mijn tweede bevalling en kraamtijd waren ook echt een feestje, wereld van verschil met de eerste keer
Psychologisch bezien heb ik er een flinke knauw aan over gehouden. Het idee van plassen, poepen, sex etc heb ik echt een plek moeten geven en verwerken. Dat ging niet zonder slag of stoot.
Dit had ik ook. Het heeft na mijn eerste (totaal ruptuur door slechte begeleiding) echt een hele tijd geduurd voordat mijn hoofd weer normaal over mijn ondergebied en de functies daarvan kon denken. Ik heb heel lang flash backs gehad naar mijn bevalling, dan zag ik alles weer gebeuren. Lag er uren wakker van 's nachts. Het heeft bijna twee jaar geduurd voordat dat weer een beetje okee was. Ik ben daardoor ook heel rechtlijnig geworden over mijn tweede bevalling: ik wilde hoe dan ook zèlf bepalen hoe die eruit zou zien. Ik heb er heel wat voor moeten bevechten, maar ik heb het uiteindelijk wel precies op mijn manier gedaan en dat heeft wel geholpen in het verwerkingsproces. Mijn tweede bevalling en kraamtijd waren ook echt een feestje, wereld van verschil met de eerste keer
maandag 17 oktober 2016 om 11:08
maandag 17 oktober 2016 om 11:13
quote:Sophiever schreef op 17 oktober 2016 @ 11:08:
[...]
Bij ontsluiting is het toch je baarmoedermond dat zich opent? Je vagina zelf blijft toch in zijn normale stand? Dan is het best een flink ding dat je naar binnen geduwd krijgt.Over het algemeen wordt de kiwi pas ingezet als de baby al lang (en breed!) in het geboortekanaal zit. De baby wordt niet vanuit de baarmoeder eruit getrokken. En de vagina rekt makkelijk op, doorsnede van een penis in erecte toestand is rond de 4cm. Het valt echt nogal mee.
[...]
Bij ontsluiting is het toch je baarmoedermond dat zich opent? Je vagina zelf blijft toch in zijn normale stand? Dan is het best een flink ding dat je naar binnen geduwd krijgt.Over het algemeen wordt de kiwi pas ingezet als de baby al lang (en breed!) in het geboortekanaal zit. De baby wordt niet vanuit de baarmoeder eruit getrokken. En de vagina rekt makkelijk op, doorsnede van een penis in erecte toestand is rond de 4cm. Het valt echt nogal mee.
maandag 17 oktober 2016 om 11:18
quote:Sophiever schreef op 17 oktober 2016 @ 11:08:
[...]
Bij ontsluiting is het toch je baarmoedermond dat zich opent? Je vagina zelf blijft toch in zijn normale stand? Dan is het best een flink ding dat je naar binnen geduwd krijgt.Nee, het zit een beetje anders. Weetje Sophiever, de boel is allemaal zo onderhevig aan verandering van vorm dat het allemaal heel lastig voor te stellen is. Dat geboortekanaal is echt heel iets anders dan de "normale" vagina , ookal is het dezelfde anatomische structuur.
[...]
Bij ontsluiting is het toch je baarmoedermond dat zich opent? Je vagina zelf blijft toch in zijn normale stand? Dan is het best een flink ding dat je naar binnen geduwd krijgt.Nee, het zit een beetje anders. Weetje Sophiever, de boel is allemaal zo onderhevig aan verandering van vorm dat het allemaal heel lastig voor te stellen is. Dat geboortekanaal is echt heel iets anders dan de "normale" vagina , ookal is het dezelfde anatomische structuur.
maandag 17 oktober 2016 om 11:23
quote:lionlily schreef op 17 oktober 2016 @ 11:13:
[...]
Over het algemeen wordt de kiwi pas ingezet als de baby al lang (en breed!) in het geboortekanaal zit. De baby wordt niet vanuit de baarmoeder eruit getrokken. En de vagina rekt makkelijk op, doorsnede van een penis in erecte toestand is rond de 4cm. Het valt echt nogal mee.Nou, mij lichaam is er niet op bekomen, laat ik het dan zo zeggen voor de critici onder ons.
[...]
Over het algemeen wordt de kiwi pas ingezet als de baby al lang (en breed!) in het geboortekanaal zit. De baby wordt niet vanuit de baarmoeder eruit getrokken. En de vagina rekt makkelijk op, doorsnede van een penis in erecte toestand is rond de 4cm. Het valt echt nogal mee.Nou, mij lichaam is er niet op bekomen, laat ik het dan zo zeggen voor de critici onder ons.
maandag 17 oktober 2016 om 11:29
quote:Janneketanneketoverheks schreef op 17 oktober 2016 @ 11:23:
[...]
Nou, mij lichaam is er niet op bekomen, laat ik het dan zo zeggen voor de critici onder ons.
Het is niet als kritiek bedoeld. Het is gewoon niet zo handig om iets dat heus niet zo groot is als enorm te bestempelen in een topic waarin een zwangere haar angst voor bevallen bespreekt.
En nu genoeg over vacuums . Sophiever gaat vast als een fluitje bevallen!
[...]
Nou, mij lichaam is er niet op bekomen, laat ik het dan zo zeggen voor de critici onder ons.
Het is niet als kritiek bedoeld. Het is gewoon niet zo handig om iets dat heus niet zo groot is als enorm te bestempelen in een topic waarin een zwangere haar angst voor bevallen bespreekt.
En nu genoeg over vacuums . Sophiever gaat vast als een fluitje bevallen!
maandag 17 oktober 2016 om 11:49
Wat goed dat je dit topic hebt geopend, TO. Is toch iets wat (bijna?) iedereen zich vóór de bevalling misschien wel eens zal afvragen maar waar je niet zo snel over praat.
Bij mij is het wel wat veranderd, maar alles werkt nog prima en is niet hinderlijk.
Na de eerste (zware bevalling, klein kindje) een subtotaalruptuur en een knip. Ruim 30 hechtingen. Het hechten zelf vond ik erg naar, maar naderhand weinig last van gehad. Alleen de eerste maanden wat pijn als ik erg lang moest staan of lopen, maar in normale dagelijkse bezigheden niet. De eerste weken was ik wat incontinent voor urine; nu alleen nog bij héél hevig hoesten of als ik langer dan 5 minuten trampolinespring. Wat écht tegenviel was dat poepen de eerste weken enorm pijn deed, maar dat was een paar weken en toen was het gelukkig over. En ik heb een week of 6-8 pijn aan mijn blaas gehad maar dat kwam waarschijnlijk door het katheter dat tijdens de bevalling wat haastig was ingebracht. De vagina zelf was na dit alles iets van vorm veranderd, maar niet hinderlijk ofzo. Ik merkte het eigenlijk alleen met tampon inbrengen, net of ik die ergens om een bochtje heen moest duwen waar dat eerst niet hoefde. Man heeft nooit iets geks gemerkt.
Na de tweede (supermakkelijke bevalling, groot kind) slechts 3 hechtingen. Heel snel genezen. Totaal geen last van incontinentie behalve dan de overblijfselen van de eerste bevalling. Wel zit de baarmoedermond wat lager / iets verzakt, maar dat zou nog kunnen bijtrekken (het is pas 7 wk geleden). Hij zit al veel minder laag dan vlak na de bevalling. En er zit een soort flapje/verdikking waar 1 van de hechtingen heeft gezeten, meteen bij de uitgang zeg maar, maar dat voelt alleen wat gek omdat ik weet dat het er eerst niet zat en is verder op geen enkele manier hinderlijk voor mij (of voor mijn man). En ook dit zou nog wat bij kunnen trekken volgens de verloskundige.
Mijn buik daarentegen.... dat kwam na de eerste al niet meer goed: vel over en een gezellig instant-tijgerprintje (striae)...
Bij mij is het wel wat veranderd, maar alles werkt nog prima en is niet hinderlijk.
Na de eerste (zware bevalling, klein kindje) een subtotaalruptuur en een knip. Ruim 30 hechtingen. Het hechten zelf vond ik erg naar, maar naderhand weinig last van gehad. Alleen de eerste maanden wat pijn als ik erg lang moest staan of lopen, maar in normale dagelijkse bezigheden niet. De eerste weken was ik wat incontinent voor urine; nu alleen nog bij héél hevig hoesten of als ik langer dan 5 minuten trampolinespring. Wat écht tegenviel was dat poepen de eerste weken enorm pijn deed, maar dat was een paar weken en toen was het gelukkig over. En ik heb een week of 6-8 pijn aan mijn blaas gehad maar dat kwam waarschijnlijk door het katheter dat tijdens de bevalling wat haastig was ingebracht. De vagina zelf was na dit alles iets van vorm veranderd, maar niet hinderlijk ofzo. Ik merkte het eigenlijk alleen met tampon inbrengen, net of ik die ergens om een bochtje heen moest duwen waar dat eerst niet hoefde. Man heeft nooit iets geks gemerkt.
Na de tweede (supermakkelijke bevalling, groot kind) slechts 3 hechtingen. Heel snel genezen. Totaal geen last van incontinentie behalve dan de overblijfselen van de eerste bevalling. Wel zit de baarmoedermond wat lager / iets verzakt, maar dat zou nog kunnen bijtrekken (het is pas 7 wk geleden). Hij zit al veel minder laag dan vlak na de bevalling. En er zit een soort flapje/verdikking waar 1 van de hechtingen heeft gezeten, meteen bij de uitgang zeg maar, maar dat voelt alleen wat gek omdat ik weet dat het er eerst niet zat en is verder op geen enkele manier hinderlijk voor mij (of voor mijn man). En ook dit zou nog wat bij kunnen trekken volgens de verloskundige.
Mijn buik daarentegen.... dat kwam na de eerste al niet meer goed: vel over en een gezellig instant-tijgerprintje (striae)...
maandag 17 oktober 2016 om 11:56
na mijn eerste was het wat slapper, had ik het idee, voelde ook niet mijn vriend zeg maar, mijn oudste is gehaald met een zuignap en ik was uitgescheurd, hechtingen, pff, 45u durende bevallen, pff
mijn tweede kwam er goed uit zonder zuignap, geen hechtingen (bij elkaar 4u geduurd)
en daarna was het redelijk strak weer daar onder en er zijn geen klachten
mijn tweede kwam er goed uit zonder zuignap, geen hechtingen (bij elkaar 4u geduurd)
en daarna was het redelijk strak weer daar onder en er zijn geen klachten
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
maandag 17 oktober 2016 om 12:01
quote:Pantax schreef op 17 oktober 2016 @ 11:05:
[...]
Dit had ik ook. Het heeft na mijn eerste (totaal ruptuur door slechte begeleiding) echt een hele tijd geduurd voordat mijn hoofd weer normaal over mijn ondergebied en de functies daarvan kon denken. Ik heb heel lang flash backs gehad naar mijn bevalling, dan zag ik alles weer gebeuren. Lag er uren wakker van 's nachts. Het heeft bijna twee jaar geduurd voordat dat weer een beetje okee was. Ik ben daardoor ook heel rechtlijnig geworden over mijn tweede bevalling: ik wilde hoe dan ook zèlf bepalen hoe die eruit zou zien. Ik heb er heel wat voor moeten bevechten, maar ik heb het uiteindelijk wel precies op mijn manier gedaan en dat heeft wel geholpen in het verwerkingsproces. Mijn tweede bevalling en kraamtijd waren ook echt een feestje, wereld van verschil met de eerste keer
Wat goed dat je een tweede bevalling aandurfde én dat je daar zo positief op terug kunt kijken dankzij je eigen doorzettingsvermogen en kracht om die op eigen wijze, voor zover dat kan, vorm te geven. Petje af!
En goed dat je dat deelt, zodat andere vrouwen ervaren dat hun invloed wel degelijk ertoe doet.
[...]
Dit had ik ook. Het heeft na mijn eerste (totaal ruptuur door slechte begeleiding) echt een hele tijd geduurd voordat mijn hoofd weer normaal over mijn ondergebied en de functies daarvan kon denken. Ik heb heel lang flash backs gehad naar mijn bevalling, dan zag ik alles weer gebeuren. Lag er uren wakker van 's nachts. Het heeft bijna twee jaar geduurd voordat dat weer een beetje okee was. Ik ben daardoor ook heel rechtlijnig geworden over mijn tweede bevalling: ik wilde hoe dan ook zèlf bepalen hoe die eruit zou zien. Ik heb er heel wat voor moeten bevechten, maar ik heb het uiteindelijk wel precies op mijn manier gedaan en dat heeft wel geholpen in het verwerkingsproces. Mijn tweede bevalling en kraamtijd waren ook echt een feestje, wereld van verschil met de eerste keer
Wat goed dat je een tweede bevalling aandurfde én dat je daar zo positief op terug kunt kijken dankzij je eigen doorzettingsvermogen en kracht om die op eigen wijze, voor zover dat kan, vorm te geven. Petje af!
En goed dat je dat deelt, zodat andere vrouwen ervaren dat hun invloed wel degelijk ertoe doet.