Geld & Recht
alle pijlers
Gierige acties, deel V
vrijdag 29 april 2016 om 17:52
Deel I, II, III en deel IV zijn een groot succes.
We gaan hier verder met het beschrijven van gierige acties. Dit topic is vooral bedoeld voor verhalen
Uiteraard kan er ook lekker gereageerd worden op de verhalen maar probeer hier niet te verzanden in een welles-nietes discussie over bepaalde standpunten; dan kan je daar beter een apart topic voor starten. Als je je hier niet aan kan houden, word je gestaft en dan kan je een ban krijgen.
Zo is inmiddels wel duidelijk dat er verschillend gekeken wordt naar het wel of niet betalen van de wc-dame en ook dat het wel of niet hoofdelijk omslaan van een rekening in de horeca zowel gierige als niet gierige kanten heeft. Gelieve deze oude koeien hier met rust te laten.
De link naar deel IV: KLIK, met daarin links naar de eerdere delen.
We gaan hier verder met het beschrijven van gierige acties. Dit topic is vooral bedoeld voor verhalen
Uiteraard kan er ook lekker gereageerd worden op de verhalen maar probeer hier niet te verzanden in een welles-nietes discussie over bepaalde standpunten; dan kan je daar beter een apart topic voor starten. Als je je hier niet aan kan houden, word je gestaft en dan kan je een ban krijgen.
Zo is inmiddels wel duidelijk dat er verschillend gekeken wordt naar het wel of niet betalen van de wc-dame en ook dat het wel of niet hoofdelijk omslaan van een rekening in de horeca zowel gierige als niet gierige kanten heeft. Gelieve deze oude koeien hier met rust te laten.
De link naar deel IV: KLIK, met daarin links naar de eerdere delen.
vrijdag 21 oktober 2016 om 13:25
quote:Liene85 schreef op 21 oktober 2016 @ 13:15:
[...]
Hier wil ik even op reageren. Ik ben moeder van 2 kinderen, zwanger van derde. Hebben het financieel behoorlijk goed, echter ik heb geen nieuwe joolz (daar ligt mijn interesse niet) en ook ik kan een luier goed benutten, voor elk klein plasje verwissel ik hem niet hoor, zonde voor milieu (en ook de portemonnee), tenminste bij mijn dreumes en peuter, pasgeboren baby is ietsje anders.
Dus dat is je eigen denkwijze een baby wordt niet per definitie beter van een Joolz kinderwagen.Mijn jongste lag in een kinderwagen die eigenlijk naar de kringloop moest. Ik vertelde op het schoolplein dat ik (ongepland) zwanger was een van de moeders zei dat ze juist die oude Koelstra in de kofferbak had liggen om weg te brengen. Nou prima, geef maar!
[...]
Hier wil ik even op reageren. Ik ben moeder van 2 kinderen, zwanger van derde. Hebben het financieel behoorlijk goed, echter ik heb geen nieuwe joolz (daar ligt mijn interesse niet) en ook ik kan een luier goed benutten, voor elk klein plasje verwissel ik hem niet hoor, zonde voor milieu (en ook de portemonnee), tenminste bij mijn dreumes en peuter, pasgeboren baby is ietsje anders.
Dus dat is je eigen denkwijze een baby wordt niet per definitie beter van een Joolz kinderwagen.Mijn jongste lag in een kinderwagen die eigenlijk naar de kringloop moest. Ik vertelde op het schoolplein dat ik (ongepland) zwanger was een van de moeders zei dat ze juist die oude Koelstra in de kofferbak had liggen om weg te brengen. Nou prima, geef maar!
vrijdag 21 oktober 2016 om 13:52
quote:ZonnigKleintje schreef op 20 oktober 2016 @ 09:06:
Wij serveren ook goedkopere koffie als mijn schoonouders komen oppassen (iedere week) en met verjaardag. Ze vinden onze luxe bonen slap (tsja, niet stukgebrand) en zetten de sterkte van het apparaat op max om het nog een beetje drinkbaar voor hun te maken, minstens 5 koppen per dag.
Dan maar de bonen van hun merk. Dat het bespaart is mooi meegenomen.
Onze losse thee laten ze ook links liggen, liever 2 zakjes van het bekende merk.Ha, dat is bij ons ook. Mijn ouders vinden onze koffie veel te sterk en hebben liever filterkoffie van de DE. Prima hoor.
Wij serveren ook goedkopere koffie als mijn schoonouders komen oppassen (iedere week) en met verjaardag. Ze vinden onze luxe bonen slap (tsja, niet stukgebrand) en zetten de sterkte van het apparaat op max om het nog een beetje drinkbaar voor hun te maken, minstens 5 koppen per dag.
Dan maar de bonen van hun merk. Dat het bespaart is mooi meegenomen.
Onze losse thee laten ze ook links liggen, liever 2 zakjes van het bekende merk.Ha, dat is bij ons ook. Mijn ouders vinden onze koffie veel te sterk en hebben liever filterkoffie van de DE. Prima hoor.
vrijdag 21 oktober 2016 om 14:25
quote:MinkeDeWit schreef op 21 oktober 2016 @ 13:25:
[...]
Mijn jongste lag in een kinderwagen die eigenlijk naar de kringloop moest. Ik vertelde op het schoolplein dat ik (ongepland) zwanger was een van de moeders zei dat ze juist die oude Koelstra in de kofferbak had liggen om weg te brengen. Nou prima, geef maar!
als het maar werkt toch.
Ik heb een enkele en een dubbele kinderwagen, totaal geen juweeltjes haha. Tweedehands en derdehands.
en geen armoede hier (geld gaat al genoeg op aan andere (luxe) dingen)
Zijn we de wc wel niet betalen topic vervuiling kwijt, ga ik topic vervuilen met kinderwagen ellende. Zal er mee ophouden.
Gierige verhalen welkom, ik smul er van!
[...]
Mijn jongste lag in een kinderwagen die eigenlijk naar de kringloop moest. Ik vertelde op het schoolplein dat ik (ongepland) zwanger was een van de moeders zei dat ze juist die oude Koelstra in de kofferbak had liggen om weg te brengen. Nou prima, geef maar!
als het maar werkt toch.Ik heb een enkele en een dubbele kinderwagen, totaal geen juweeltjes haha. Tweedehands en derdehands.
en geen armoede hier (geld gaat al genoeg op aan andere (luxe) dingen)
Zijn we de wc wel niet betalen topic vervuiling kwijt, ga ik topic vervuilen met kinderwagen ellende. Zal er mee ophouden.
Gierige verhalen welkom, ik smul er van!
vrijdag 21 oktober 2016 om 16:33
Wat ik niet helemaal snap is dat de gierige geefster van de 7 jaar oude luiertaart (gekregen van haar zus) niet eens de moeite heeft genomen deze uit te pakken. Laat staan gebruiken. Luiers kan toch iedereen gebruiken? En dit waren ook nog pampers.
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
vrijdag 21 oktober 2016 om 17:44
Ik kan wel tich redenen bedenken.
Cadeau zo mooi vinden dat je het laat staan en er te laat achter komt dat alles te klein is. 10 luiertaarten krijgen met de zelfde maat luiers.
De taart pas krijgen als je kind er al te groot voor is.
Geen wegwerp maar stoffen luiers gebruiken.
Kind is allergisch voor pampers.
Cadeau zo mooi vinden dat je het laat staan en er te laat achter komt dat alles te klein is. 10 luiertaarten krijgen met de zelfde maat luiers.
De taart pas krijgen als je kind er al te groot voor is.
Geen wegwerp maar stoffen luiers gebruiken.
Kind is allergisch voor pampers.
vrijdag 21 oktober 2016 om 18:12
Toen kind baby was wilde ik alles nieuw. Nieuw nieuw nieuw. Werd een beetje hebberig van al dat moois en bijzonders in de winkels. Liet me inspireren, lees brainwashen, door alle nieuwste en zogenaamd veilige snufjes. En ik vond het idee van tweedehands toen nog heel erg eng.
Vanaf het moment dat ik in de gate kreeg dat kleding eenmaal a tweemaal gedragen werd tijdens het uitgestald liggen in de box en dat er kleding ongedragen bleef ivm te veel aanbod en dat speelgoed al uitgesorteerd diende te worden voor ik er erg in had omdat kind er al te groot voor was ging ik Marktplaats vlijtig opzoeken. En wat overkwam me.....al die juweeltjes die anderen net zo over hadden als ik in uitstekende staat kon ik daar voor een prikkie kopen. Wat een heerlijk walhalla.
Sindsdien koop ik liefst via Marktplaats. Scheelt me bergen geld.
Vanaf het moment dat ik in de gate kreeg dat kleding eenmaal a tweemaal gedragen werd tijdens het uitgestald liggen in de box en dat er kleding ongedragen bleef ivm te veel aanbod en dat speelgoed al uitgesorteerd diende te worden voor ik er erg in had omdat kind er al te groot voor was ging ik Marktplaats vlijtig opzoeken. En wat overkwam me.....al die juweeltjes die anderen net zo over hadden als ik in uitstekende staat kon ik daar voor een prikkie kopen. Wat een heerlijk walhalla.
Sindsdien koop ik liefst via Marktplaats. Scheelt me bergen geld.
vrijdag 21 oktober 2016 om 18:15
Ik heb ook wel spullen in de kast staan die er maar staan te staan en uiteindelijk geef ik ze dan weg. Aan een vriendin met kinderen, aan de buurvrouw, aan familie, aan een speelgoedwinkel of een kledingbank. En soms geef ik het als cadeau weg. Wanneer het echt nieuw is, kaartje er nog aan of verpakking er nog omheen en ik weet dat de ontvanger dit graag wil hebben.
Ik vind dat een prima oplossing, en heeft mijns inziens niets met gierigheid te maken.
Zo kreeg kind bij laatste verjaardag iets dubbel. Vlak daarna verjaardag van neefje. Deze had het op verlanglijst staan. Die kreeg het cadeau dus.
Ik vind dat een prima oplossing, en heeft mijns inziens niets met gierigheid te maken.
Zo kreeg kind bij laatste verjaardag iets dubbel. Vlak daarna verjaardag van neefje. Deze had het op verlanglijst staan. Die kreeg het cadeau dus.
zondag 23 oktober 2016 om 00:48
Ik geef ook wel eens cadeaus door als het mooie (en uiteraard nieuwe) spullen zijn waar ik zelf niks mee doe. Maar meestal koop ik er dan ook nog wat extra's bij en maak ik er een heel kadopakket van.
Ik herinner me nu wel wat cadeau-verhalen met een buitenlandse vriendin die een paar keer naar Nederland kwam en dan bij ons logeerde. Ik kende haar thuisland redelijk goed, wat ze misschien niet had verwacht. Zo kreeg ik eens een tasje, dat vol stond met een grafisch patroon, dat eigenlijk een herhaling van een logo bleek te zijn. Ze had waarschijnlijk niet gedacht dat ik het logo (van een warenhuis) zou herkennen, en zou weten dat dit zo'n ding was dat je gratis krijgt als je een bepaald bedrag besteed bij dat warenhuis...
Ook herkende ik andere cadeautjes uit zo'n discount winkel (alles €1) in haar land. Maar als ze het gaf maakte ze er een hele show van, hoe mooi het was en dat ze me een bijzonder cadeau wilde geven, enz.
(en nee, ze was niet arm en haar thuisland is vergelijkbaar met Nederland qua prijspeil).
Het mooiste was toen ze een cadeautje, dat ze bij aankomst aan mij had gegeven, TERUGVROEG! Want ze ging op bezoek bij een andere vriendin en ze had geen cadeautjes uit haar thuisland meer.
Niet dat ik het heel erg vond trouwens, en dat cadeautje heb ik ook meteen teruggegeven omdat ik snapte dat ze niet met lege handen wilde aankomen bij de andere vriendin. Maar zelf zou het niet in me opgekomen zijn. Maar ach, het was wel grappig om te zien hoe zuinig ze was.
Ik herinner me nu wel wat cadeau-verhalen met een buitenlandse vriendin die een paar keer naar Nederland kwam en dan bij ons logeerde. Ik kende haar thuisland redelijk goed, wat ze misschien niet had verwacht. Zo kreeg ik eens een tasje, dat vol stond met een grafisch patroon, dat eigenlijk een herhaling van een logo bleek te zijn. Ze had waarschijnlijk niet gedacht dat ik het logo (van een warenhuis) zou herkennen, en zou weten dat dit zo'n ding was dat je gratis krijgt als je een bepaald bedrag besteed bij dat warenhuis...
Ook herkende ik andere cadeautjes uit zo'n discount winkel (alles €1) in haar land. Maar als ze het gaf maakte ze er een hele show van, hoe mooi het was en dat ze me een bijzonder cadeau wilde geven, enz.
(en nee, ze was niet arm en haar thuisland is vergelijkbaar met Nederland qua prijspeil).
Het mooiste was toen ze een cadeautje, dat ze bij aankomst aan mij had gegeven, TERUGVROEG! Want ze ging op bezoek bij een andere vriendin en ze had geen cadeautjes uit haar thuisland meer.
Niet dat ik het heel erg vond trouwens, en dat cadeautje heb ik ook meteen teruggegeven omdat ik snapte dat ze niet met lege handen wilde aankomen bij de andere vriendin. Maar zelf zou het niet in me opgekomen zijn. Maar ach, het was wel grappig om te zien hoe zuinig ze was.
zondag 23 oktober 2016 om 08:25
quote:nausicaa schreef op 20 oktober 2016 @ 11:10:
[...]
Klinkt heel gezellig, en is het vast ook. Zolang je maar beseft dat er ook mensen zijn die samenkomen zonder dat eten een hoofdrol speelt. En dat die het ook gezellig hebben, ook om elkaar geven, en ook veel voor elkaar over hebben. Het feit dat mensen het anders doen, maakt ze nog niet ongastvrij, ongezellig of gierig.
Maar nogmaals: ik weet dat dat per persoon/familie/cultuur verschilt. En het een is niet beter dan het ander. Zolang je dat maar beseft, en niet alles wat anders is dan jij gewend bent als 'gierig en ongastvrij' afschuift.
Helemaal mee eens, ik wordt soms ook een beetje kriegel van die culturen die afgeven op de nederlandse, onder het mom van : Bij ons veel eten en drinken, en vanalles mee naar huis nemen
Ik wil als ik ergens op visite ben helemaal niet volgepropt worden met taart, chocolade en allerlei koekjes.
Ik kom voor een persoon, en niet om te schransen
Voor mij voelt het juist ongemakkelijk, steeds dat aandringen om vooral nog maar iets te eten
[...]
Klinkt heel gezellig, en is het vast ook. Zolang je maar beseft dat er ook mensen zijn die samenkomen zonder dat eten een hoofdrol speelt. En dat die het ook gezellig hebben, ook om elkaar geven, en ook veel voor elkaar over hebben. Het feit dat mensen het anders doen, maakt ze nog niet ongastvrij, ongezellig of gierig.
Maar nogmaals: ik weet dat dat per persoon/familie/cultuur verschilt. En het een is niet beter dan het ander. Zolang je dat maar beseft, en niet alles wat anders is dan jij gewend bent als 'gierig en ongastvrij' afschuift.
Helemaal mee eens, ik wordt soms ook een beetje kriegel van die culturen die afgeven op de nederlandse, onder het mom van : Bij ons veel eten en drinken, en vanalles mee naar huis nemen
Ik wil als ik ergens op visite ben helemaal niet volgepropt worden met taart, chocolade en allerlei koekjes.
Ik kom voor een persoon, en niet om te schransen
Voor mij voelt het juist ongemakkelijk, steeds dat aandringen om vooral nog maar iets te eten
zondag 23 oktober 2016 om 09:10
Een familielid van mij had gevraagd of ik iets wilde maken voor de kraamborrel van hun kind. Nu vind ik dat helemaal leuk dus geen probleem. Bleek dat ze dat aan alle familieleden had gevraagd en niemand heeft terugbetaald voor de boodschappen. Mij gaat het niet om die paar euro, maar wel om het principe.
Ander familielid vraagt altijd als er een feestje bij hun wordt gevierd of iedereen iets mee neemt. Prima, geen probleem. Beetje jammer dat ze altijd aan ons de dure dingen vragen (spareribs, kip, wijn en bier) en zelf de koffie en thee (zonder het lekkers, want dat doet iemand anders) verzorgen.
Nogmaals, het gaat mij niet om het geld, maar om het principe.
Ander familielid vraagt altijd als er een feestje bij hun wordt gevierd of iedereen iets mee neemt. Prima, geen probleem. Beetje jammer dat ze altijd aan ons de dure dingen vragen (spareribs, kip, wijn en bier) en zelf de koffie en thee (zonder het lekkers, want dat doet iemand anders) verzorgen.
Nogmaals, het gaat mij niet om het geld, maar om het principe.
zondag 23 oktober 2016 om 10:06
quote:AliceV schreef op 23 oktober 2016 @ 00:48:
Ik geef ook wel eens cadeaus door als het mooie (en uiteraard nieuwe) spullen zijn waar ik zelf niks mee doe. Maar meestal koop ik er dan ook nog wat extra's bij en maak ik er een heel kadopakket van.
Ik herinner me nu wel wat cadeau-verhalen met een buitenlandse vriendin die een paar keer naar Nederland kwam en dan bij ons logeerde. Ik kende haar thuisland redelijk goed, wat ze misschien niet had verwacht. Zo kreeg ik eens een tasje, dat vol stond met een grafisch patroon, dat eigenlijk een herhaling van een logo bleek te zijn. Ze had waarschijnlijk niet gedacht dat ik het logo (van een warenhuis) zou herkennen, en zou weten dat dit zo'n ding was dat je gratis krijgt als je een bepaald bedrag besteed bij dat warenhuis...
Ook herkende ik andere cadeautjes uit zo'n discount winkel (alles €1) in haar land. Maar als ze het gaf maakte ze er een hele show van, hoe mooi het was en dat ze me een bijzonder cadeau wilde geven, enz.
(en nee, ze was niet arm en haar thuisland is vergelijkbaar met Nederland qua prijspeil).
Het mooiste was toen ze een cadeautje, dat ze bij aankomst aan mij had gegeven, TERUGVROEG! Want ze ging op bezoek bij een andere vriendin en ze had geen cadeautjes uit haar thuisland meer.
Niet dat ik het heel erg vond trouwens, en dat cadeautje heb ik ook meteen teruggegeven omdat ik snapte dat ze niet met lege handen wilde aankomen bij de andere vriendin. Maar zelf zou het niet in me opgekomen zijn. Maar ach, het was wel grappig om te zien hoe zuinig ze was.Zijn er culturen waarin het geaccepteerd is om cadeautjes terug te vragen?
Ik geef ook wel eens cadeaus door als het mooie (en uiteraard nieuwe) spullen zijn waar ik zelf niks mee doe. Maar meestal koop ik er dan ook nog wat extra's bij en maak ik er een heel kadopakket van.
Ik herinner me nu wel wat cadeau-verhalen met een buitenlandse vriendin die een paar keer naar Nederland kwam en dan bij ons logeerde. Ik kende haar thuisland redelijk goed, wat ze misschien niet had verwacht. Zo kreeg ik eens een tasje, dat vol stond met een grafisch patroon, dat eigenlijk een herhaling van een logo bleek te zijn. Ze had waarschijnlijk niet gedacht dat ik het logo (van een warenhuis) zou herkennen, en zou weten dat dit zo'n ding was dat je gratis krijgt als je een bepaald bedrag besteed bij dat warenhuis...
Ook herkende ik andere cadeautjes uit zo'n discount winkel (alles €1) in haar land. Maar als ze het gaf maakte ze er een hele show van, hoe mooi het was en dat ze me een bijzonder cadeau wilde geven, enz.
(en nee, ze was niet arm en haar thuisland is vergelijkbaar met Nederland qua prijspeil).
Het mooiste was toen ze een cadeautje, dat ze bij aankomst aan mij had gegeven, TERUGVROEG! Want ze ging op bezoek bij een andere vriendin en ze had geen cadeautjes uit haar thuisland meer.
Niet dat ik het heel erg vond trouwens, en dat cadeautje heb ik ook meteen teruggegeven omdat ik snapte dat ze niet met lege handen wilde aankomen bij de andere vriendin. Maar zelf zou het niet in me opgekomen zijn. Maar ach, het was wel grappig om te zien hoe zuinig ze was.Zijn er culturen waarin het geaccepteerd is om cadeautjes terug te vragen?
zondag 23 oktober 2016 om 11:35
Ik heb ooit een oude vriend helpen verhuizen. Het was juli, het was warm, maar ik mocht geen drinken pakken want dat wou hij zelf opdrinken. Dat werd dus de kraan, maar ik mocht geen beker pakken want dan moest hij afwassen. Na een hele dag sjouwen wilde ik naar huis maar hij wilde per se door de Mac "want dat hadden we wel verdiend". Nou ja, toen hoorde ik hem dus een menu bestellen. Eentje. Ik mocht zelf mijn eten dus ook nog betalen terwijl ik als arme student eigenlijk helemaal geen Mac kon betalen. Maar ik was inmiddels zo flauw van de honger (ik was nog zwanger ook) dat ik inderdaad iets besteld heb. Saillant detail: hij verdiende toen al vier keer modaal of zo.
Het is inmiddels geen vriend meer van me na nog een hoop van dit soort uitbuiterige fratsen. Als ik het teruglees dan zie ik zelf ook wel dat ik echt helemaal geen grenzen leek te hebben. Ik liet echt over me heenlopen. Triest van twee kanten dus.
Het is inmiddels geen vriend meer van me na nog een hoop van dit soort uitbuiterige fratsen. Als ik het teruglees dan zie ik zelf ook wel dat ik echt helemaal geen grenzen leek te hebben. Ik liet echt over me heenlopen. Triest van twee kanten dus.
zondag 23 oktober 2016 om 12:13
quote:pearle schreef op 23 oktober 2016 @ 08:25:
[...]
Helemaal mee eens, ik wordt soms ook een beetje kriegel van die culturen die afgeven op de nederlandse, onder het mom van : Bij ons veel eten en drinken, en vanalles mee naar huis nemen
Ik wil als ik ergens op visite ben helemaal niet volgepropt worden met taart, chocolade en allerlei koekjes.
Ik kom voor een persoon, en niet om te schransen
Voor mij voelt het juist ongemakkelijk, steeds dat aandringen om vooral nog maar iets te etenMet je eens!
[...]
Helemaal mee eens, ik wordt soms ook een beetje kriegel van die culturen die afgeven op de nederlandse, onder het mom van : Bij ons veel eten en drinken, en vanalles mee naar huis nemen
Ik wil als ik ergens op visite ben helemaal niet volgepropt worden met taart, chocolade en allerlei koekjes.
Ik kom voor een persoon, en niet om te schransen
Voor mij voelt het juist ongemakkelijk, steeds dat aandringen om vooral nog maar iets te etenMet je eens!
zondag 23 oktober 2016 om 12:15
quote:zus1987 schreef op 23 oktober 2016 @ 09:10:
Een familielid van mij had gevraagd of ik iets wilde maken voor de kraamborrel van hun kind. Nu vind ik dat helemaal leuk dus geen probleem. Bleek dat ze dat aan alle familieleden had gevraagd en niemand heeft terugbetaald voor de boodschappen. Mij gaat het niet om die paar euro, maar wel om het principe.
Ander familielid vraagt altijd als er een feestje bij hun wordt gevierd of iedereen iets mee neemt. Prima, geen probleem. Beetje jammer dat ze altijd aan ons de dure dingen vragen (spareribs, kip, wijn en bier) en zelf de koffie en thee (zonder het lekkers, want dat doet iemand anders) verzorgen.
Nogmaals, het gaat mij niet om het geld, maar om het principe.Kan zijn dat ze het gemaakte voor de kraamborrel als gift zag en bedoelde. Wellicht kwestie van miscommunicatie.
Een familielid van mij had gevraagd of ik iets wilde maken voor de kraamborrel van hun kind. Nu vind ik dat helemaal leuk dus geen probleem. Bleek dat ze dat aan alle familieleden had gevraagd en niemand heeft terugbetaald voor de boodschappen. Mij gaat het niet om die paar euro, maar wel om het principe.
Ander familielid vraagt altijd als er een feestje bij hun wordt gevierd of iedereen iets mee neemt. Prima, geen probleem. Beetje jammer dat ze altijd aan ons de dure dingen vragen (spareribs, kip, wijn en bier) en zelf de koffie en thee (zonder het lekkers, want dat doet iemand anders) verzorgen.
Nogmaals, het gaat mij niet om het geld, maar om het principe.Kan zijn dat ze het gemaakte voor de kraamborrel als gift zag en bedoelde. Wellicht kwestie van miscommunicatie.
zondag 23 oktober 2016 om 12:19
quote:pearle schreef op 23 oktober 2016 @ 08:25:
[...]
Helemaal mee eens, ik wordt soms ook een beetje kriegel van die culturen die afgeven op de nederlandse, onder het mom van : Bij ons veel eten en drinken, en vanalles mee naar huis nemen
Ik wil als ik ergens op visite ben helemaal niet volgepropt worden met taart, chocolade en allerlei koekjes.
Ik kom voor een persoon, en niet om te schransen
Voor mij voelt het juist ongemakkelijk, steeds dat aandringen om vooral nog maar iets te etenJa, heel goed verwoord! Ik vind het juist onbeleefd om mensen eten op te dringen.
[...]
Helemaal mee eens, ik wordt soms ook een beetje kriegel van die culturen die afgeven op de nederlandse, onder het mom van : Bij ons veel eten en drinken, en vanalles mee naar huis nemen
Ik wil als ik ergens op visite ben helemaal niet volgepropt worden met taart, chocolade en allerlei koekjes.
Ik kom voor een persoon, en niet om te schransen
Voor mij voelt het juist ongemakkelijk, steeds dat aandringen om vooral nog maar iets te etenJa, heel goed verwoord! Ik vind het juist onbeleefd om mensen eten op te dringen.
't Is al met al een heel gedoe
zondag 23 oktober 2016 om 12:26
quote:Troeteltje schreef op 23 oktober 2016 @ 12:15:
[...]
Kan zijn dat ze het gemaakte voor de kraamborrel als gift zag en bedoelde. Wellicht kwestie van miscommunicatie.
Zou kunnen inderdaad, maar dan hadden ze het anders moeten formuleren.
Ik vind het nog steeds een beetje vreemd, maar ik heb de hapjes met liefde gemaakt hoor
[...]
Kan zijn dat ze het gemaakte voor de kraamborrel als gift zag en bedoelde. Wellicht kwestie van miscommunicatie.
Zou kunnen inderdaad, maar dan hadden ze het anders moeten formuleren.
Ik vind het nog steeds een beetje vreemd, maar ik heb de hapjes met liefde gemaakt hoor
zondag 23 oktober 2016 om 12:47
quote:lotus77 schreef op 23 oktober 2016 @ 11:35:
Ik heb ooit een oude vriend helpen verhuizen. Het was juli, het was warm, maar ik mocht geen drinken pakken want dat wou hij zelf opdrinken. Dat werd dus de kraan, maar ik mocht geen beker pakken want dan moest hij afwassen. Na een hele dag sjouwen wilde ik naar huis maar hij wilde per se door de Mac "want dat hadden we wel verdiend". Nou ja, toen hoorde ik hem dus een menu bestellen. Eentje. Ik mocht zelf mijn eten dus ook nog betalen terwijl ik als arme student eigenlijk helemaal geen Mac kon betalen. Maar ik was inmiddels zo flauw van de honger (ik was nog zwanger ook) dat ik inderdaad iets besteld heb. Saillant detail: hij verdiende toen al vier keer modaal of zo.
Het is inmiddels geen vriend meer van me na nog een hoop van dit soort uitbuiterige fratsen. Als ik het teruglees dan zie ik zelf ook wel dat ik echt helemaal geen grenzen leek te hebben. Ik liet echt over me heenlopen. Triest van twee kanten dus.Wat erg! Ik vind het zo grappig dat er heel veel soortgelijke verhuisverhalen staan in dit topic. Hoe kan dat toch?
Ik heb ooit een oude vriend helpen verhuizen. Het was juli, het was warm, maar ik mocht geen drinken pakken want dat wou hij zelf opdrinken. Dat werd dus de kraan, maar ik mocht geen beker pakken want dan moest hij afwassen. Na een hele dag sjouwen wilde ik naar huis maar hij wilde per se door de Mac "want dat hadden we wel verdiend". Nou ja, toen hoorde ik hem dus een menu bestellen. Eentje. Ik mocht zelf mijn eten dus ook nog betalen terwijl ik als arme student eigenlijk helemaal geen Mac kon betalen. Maar ik was inmiddels zo flauw van de honger (ik was nog zwanger ook) dat ik inderdaad iets besteld heb. Saillant detail: hij verdiende toen al vier keer modaal of zo.
Het is inmiddels geen vriend meer van me na nog een hoop van dit soort uitbuiterige fratsen. Als ik het teruglees dan zie ik zelf ook wel dat ik echt helemaal geen grenzen leek te hebben. Ik liet echt over me heenlopen. Triest van twee kanten dus.Wat erg! Ik vind het zo grappig dat er heel veel soortgelijke verhuisverhalen staan in dit topic. Hoe kan dat toch?
zondag 23 oktober 2016 om 14:04
quote:mariellet schreef op 23 oktober 2016 @ 12:47:
[...]
Wat erg! Ik vind het zo grappig dat er heel veel soortgelijke verhuisverhalen staan in dit topic. Hoe kan dat toch?
Ik heb daar wel eens een artikel over gelezen. Het blijkt dat de verhuizende al met de toekomst bezig is en daardoor het hier en nu verslonst. In het hoofd zitten ze al in het nieuwe huis en zien daardoor de tijd en moeite die andere doen niet meer.
Ik zag trouwens een verhuizing from hell aankomen binnenkort. Een veeleisend familielid is 1 jaar geleden verhuist en had toen vooraf gezegd dat alles was ingepakt: we hoefde alleen te sjouwen. Daar aangekomen bleek dat hij idd alles had ingepakt in honderd verschillende soorten doosjes zonder handvatten, over 3 verdiepingen verdeeld en alles stond vóór alle kasten die nog uit elkaar moesten.
We zijn er met 8 man van 07.00 tot 02.00 mee bezig geweest. En als er iets te eten of drinken moest komen dan moesten we zelf naar de super want alles was al ingepakt. En ze verhuizende wilde niet betalen voor salades op brood want hij vond kaas ook goed. Toen om 02.00 dachten wij: we trekken een biertje open. Zegt de verhuizende: ik ben moe en ga slapen.
Bedenkt die vent dat hij komende december nog maar eens gaat verhuizen. En bij iedereen die hij vroeg kreeg hij te horen dat hij maar een professionele verhuizer moest regelen.
[...]
Wat erg! Ik vind het zo grappig dat er heel veel soortgelijke verhuisverhalen staan in dit topic. Hoe kan dat toch?
Ik heb daar wel eens een artikel over gelezen. Het blijkt dat de verhuizende al met de toekomst bezig is en daardoor het hier en nu verslonst. In het hoofd zitten ze al in het nieuwe huis en zien daardoor de tijd en moeite die andere doen niet meer.
Ik zag trouwens een verhuizing from hell aankomen binnenkort. Een veeleisend familielid is 1 jaar geleden verhuist en had toen vooraf gezegd dat alles was ingepakt: we hoefde alleen te sjouwen. Daar aangekomen bleek dat hij idd alles had ingepakt in honderd verschillende soorten doosjes zonder handvatten, over 3 verdiepingen verdeeld en alles stond vóór alle kasten die nog uit elkaar moesten.
We zijn er met 8 man van 07.00 tot 02.00 mee bezig geweest. En als er iets te eten of drinken moest komen dan moesten we zelf naar de super want alles was al ingepakt. En ze verhuizende wilde niet betalen voor salades op brood want hij vond kaas ook goed. Toen om 02.00 dachten wij: we trekken een biertje open. Zegt de verhuizende: ik ben moe en ga slapen.
Bedenkt die vent dat hij komende december nog maar eens gaat verhuizen. En bij iedereen die hij vroeg kreeg hij te horen dat hij maar een professionele verhuizer moest regelen.
zondag 23 oktober 2016 om 15:19
Hier komen ze van het consultatiebureau thuis langs en stellen heel veel vragen over hoe je leeft en waarvan. Doen ook een rondje door het huis. Hier kunnen ze best inschatten wie wel wat kan missen en wie niet...
Ik vind t lief dat ze de luiertaart wilde opleuken voor een minderbedeelde moeder.
Ik geef ook wel eens een kleinigheidje door zoals een fles wijn. Wordt hier niet gedronken. Dus dan doe ik er nog een bloemetje bij of een kadobon en klaar.
Ik vind t lief dat ze de luiertaart wilde opleuken voor een minderbedeelde moeder.
Ik geef ook wel eens een kleinigheidje door zoals een fles wijn. Wordt hier niet gedronken. Dus dan doe ik er nog een bloemetje bij of een kadobon en klaar.
maandag 24 oktober 2016 om 08:08
maandag 24 oktober 2016 om 08:57
quote:Troeteltje schreef op 24 oktober 2016 @ 08:32:
Daaraan zie je dat gierigheid of hebberigheid of zuinigheid een relatief begrip is.Ik vind het ook wel grappig dat regelmatig iemand hier een verhaal vertelt over een een ander, en dat dan anderen (vaak terecht) zeggen 'ja maar jij was de gierigaard in deze'
Daaraan zie je dat gierigheid of hebberigheid of zuinigheid een relatief begrip is.Ik vind het ook wel grappig dat regelmatig iemand hier een verhaal vertelt over een een ander, en dat dan anderen (vaak terecht) zeggen 'ja maar jij was de gierigaard in deze'
