Overig
alle pijlers
Bizarre acties medisch personeel
dinsdag 6 december 2016 om 08:05
TO trapt af: voor een opname zat ik in de wachtkamer te wachten tot ik werd opgehaald. Na ongeveer 10 minuten (geloof ik) was ik aan de beurt. Er werd van 10 meter afstand geroepen of ik mw. die-en-die was. Toen ik ja zei, ordonneerde de verpleegkundige dat ik mee MOEST komen! Aber jawohl riep ik even hard terug.. Vond ze niet zo grappig.
Hebben jullie ook bijzondere ervaringen met de "klantvriendelijkheid" in zorginstellingen? Ik hoor ze graag ter lering ende vermaeck
Hebben jullie ook bijzondere ervaringen met de "klantvriendelijkheid" in zorginstellingen? Ik hoor ze graag ter lering ende vermaeck
dinsdag 6 december 2016 om 09:28
quote:Yggdrasil- schreef op 06 december 2016 @ 08:31:
Ah in het kader van een casus voor school dus,
Dacht dat onderzoekjes niet mochten?
Hoe dan ook, ik kreeg een mirena spiraal. Járen terug. Hij kwam net 'in de mode'.
Deden ze nog in het ziekenhuis.
Ik zag daar een fling van de middelbare school lopen met witte jas. Ik dacht nog: zozo die is dus arts geworden.
Vlak daarna werd ik opgeroepen. Door deze ex fling.
Hij werd rood, ik deed net of mijn neus bloedde en ik hem niet herkende.
Het werd een vreemde situatie maar ik durfde niets te zeggen en hij ook niet.
Zittie tussen mijn benen te wroeten, en lukt 't allemaal niet zo best zeg ik: zo diep ben je vorige keer niet geweest.
Hij liep weg en haalde er een collega bij, die het toen overnam.
Na twee tellen gefixed.
Die hele jongen nooit meer gezien trouwens tokkie gedrag, bah wat ordinair
Ah in het kader van een casus voor school dus,
Dacht dat onderzoekjes niet mochten?
Hoe dan ook, ik kreeg een mirena spiraal. Járen terug. Hij kwam net 'in de mode'.
Deden ze nog in het ziekenhuis.
Ik zag daar een fling van de middelbare school lopen met witte jas. Ik dacht nog: zozo die is dus arts geworden.
Vlak daarna werd ik opgeroepen. Door deze ex fling.
Hij werd rood, ik deed net of mijn neus bloedde en ik hem niet herkende.
Het werd een vreemde situatie maar ik durfde niets te zeggen en hij ook niet.
Zittie tussen mijn benen te wroeten, en lukt 't allemaal niet zo best zeg ik: zo diep ben je vorige keer niet geweest.
Hij liep weg en haalde er een collega bij, die het toen overnam.
Na twee tellen gefixed.
Die hele jongen nooit meer gezien trouwens tokkie gedrag, bah wat ordinair
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance
dinsdag 6 december 2016 om 09:37
Niet mens, maar diergerelateerd. Wij kwamen met onze oudere hond voor een algemene check-up. Na wat voelen en aftasten zegt de (overigens heel aardige) dierenarts: "Nou de prostaat voelt nog hartstikke prima aan voor zo'n oudere hond".
"Eh sorry maar het is een teefje..."
Dierenarts voelde zich erg opgelaten .
"Eh sorry maar het is een teefje..."
Dierenarts voelde zich erg opgelaten .
dinsdag 6 december 2016 om 09:37
quote:Yggdrasil- schreef op 06 december 2016 @ 08:38:
Bij mijn eerste bevalling nam een co assistent een deel op zich. Ik was zo van het padje af dat de halve stad wat mij betreft naar binnen had mogen kijken, maar deze jongeman was heel lief en schattig en rond mijn eigen leeftijd.
Ik grapte op een piek mijn mijn perswee, net gekotst, gekakt, de hele ratteplan, dat dit hopelijk niet zijn eerste bevalling was. Dat ie wel een beetje wist wat ie deed of kon verwachten zeg maar.
Was het dus wél! Hij vond het zó indrukwekkend.
En ik was op slag nuchter.
O.m.g dacht ik alleen maar, het is zijn EERSTE bevalling. Holy mary, mother of god, hoe moet dit goedkomen?
Maar het kwam goed. En hij is nog op de foto gegaan met de baby. Zijn eerste, mijn eerste. Staat in het plakboek, ik zal hem nooit vergeten.
Hij kwam de dag erna nog even om het hoekje sneupen, hoe het nu met me ging, even napraten. Hij vertelde me dat hij chirurg wilde worden ooit.
Járen later kwam ik hem tegen toen ik de ok in kwam rollen voor een operatie.
Leip van de dormicum vertelde ik hem het verhaal en hij wíst het nog!!!
(Oudste is inmiddels volwassen, zo lang was het dus geleden!) en hij was inmiddels dus idd chirurg.
Zo leuk om hem járen later nog eens terug te zien.
En dat hij gewoon zijn eerste bevalling nog herinnerde (toegegeven, het was een pittige )Wat een leuk verhaal!
Bij mijn eerste bevalling nam een co assistent een deel op zich. Ik was zo van het padje af dat de halve stad wat mij betreft naar binnen had mogen kijken, maar deze jongeman was heel lief en schattig en rond mijn eigen leeftijd.
Ik grapte op een piek mijn mijn perswee, net gekotst, gekakt, de hele ratteplan, dat dit hopelijk niet zijn eerste bevalling was. Dat ie wel een beetje wist wat ie deed of kon verwachten zeg maar.
Was het dus wél! Hij vond het zó indrukwekkend.
En ik was op slag nuchter.
O.m.g dacht ik alleen maar, het is zijn EERSTE bevalling. Holy mary, mother of god, hoe moet dit goedkomen?
Maar het kwam goed. En hij is nog op de foto gegaan met de baby. Zijn eerste, mijn eerste. Staat in het plakboek, ik zal hem nooit vergeten.
Hij kwam de dag erna nog even om het hoekje sneupen, hoe het nu met me ging, even napraten. Hij vertelde me dat hij chirurg wilde worden ooit.
Járen later kwam ik hem tegen toen ik de ok in kwam rollen voor een operatie.
Leip van de dormicum vertelde ik hem het verhaal en hij wíst het nog!!!
(Oudste is inmiddels volwassen, zo lang was het dus geleden!) en hij was inmiddels dus idd chirurg.
Zo leuk om hem járen later nog eens terug te zien.
En dat hij gewoon zijn eerste bevalling nog herinnerde (toegegeven, het was een pittige )Wat een leuk verhaal!
dinsdag 6 december 2016 om 09:38
Ik lag vorige week in het ziekenhuis en tegenover me lag een man die zijn onderbeen had moeten laten amputeren. 85 jaar oud, hij kon helemaal niks.
Ze hebben hem die ochtend 1,5 uur in zijn eigen ontlasting in bed laten liggen omdat ze per se eerst de ochtendcontroles bij alle patienten moesten doen (bloeddruk, temperatuur, dat gedoe.) Ze hebben zelfs zijn waardes gemeten terwijl hij daar in dat vieze bed lag. Ik vond het echt van de zotte.
Toen ze bij mij kwamen met dat bloeddrukapparaat zei ik 'Eh volgens mij heeft die man jullie nu even nodig hoor?' En ik kreeg gewoon als antwoord dat ze nu dit aan het doen waren en dat die man zometeen wel kwam.
Ze hebben hem die ochtend 1,5 uur in zijn eigen ontlasting in bed laten liggen omdat ze per se eerst de ochtendcontroles bij alle patienten moesten doen (bloeddruk, temperatuur, dat gedoe.) Ze hebben zelfs zijn waardes gemeten terwijl hij daar in dat vieze bed lag. Ik vond het echt van de zotte.
Toen ze bij mij kwamen met dat bloeddrukapparaat zei ik 'Eh volgens mij heeft die man jullie nu even nodig hoor?' En ik kreeg gewoon als antwoord dat ze nu dit aan het doen waren en dat die man zometeen wel kwam.
dinsdag 6 december 2016 om 09:39
quote:ladygaga_xx schreef op 06 december 2016 @ 09:28:
[...]
tokkie gedrag, bah wat ordinair
Totaal en volledig off-topic, maar jouw nick in combinatie met zo´n tekst is ehm... een beetje apart
*kent Gaga alleen met kilo´s make-up en ordinaire kleding*
[...]
tokkie gedrag, bah wat ordinair
Totaal en volledig off-topic, maar jouw nick in combinatie met zo´n tekst is ehm... een beetje apart
*kent Gaga alleen met kilo´s make-up en ordinaire kleding*
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 6 december 2016 om 09:41
Ik ging staand bevallen om een tweede totaal ruptuur te voorkomen, daar had ik zelfs het ziekenhuis op uitgezocht. Maar tijdens de bevalling heeft de verpleegster twee uur lang tegen me gezeurd over hoe onnodig en stom dat was, dat ik de hele vloer vies zou maken en dat zij die moest opruimen, dat ik maar gewoon op bed moest liggen, omdat het bij een tweede altijd makkelijker ging. Terwijl ik met 8 centimeter ontsluiting de weeen aan het wegpuffen was. Wat een vreselijk mens, ik word nog steeds boos als ik aan haar denk. Domme koe.
dinsdag 6 december 2016 om 09:41
Op m'n 16e heb ik een keer een tumor in m'n borst laten weghalen.
Deze zat in m'n rechterborst. Onderweg naar de operatiekamer zie ik de arts op z'n formulier 'Mama Li' schrijven. Nu weet ik niet zoveel van medische taal dus ik vroeg of ze het dan opschreven zoals je het ziet als je ervoor stond. Nee hoezo? zegt die arts...ik denk echt dat ze in de verkeerde borst waren gaan snijden als ik niks gezegd had.
Zelfde operatie. Tumor was best groot, dus de wond ook. Ze hadden het zo lelijk gehecht! Zit je daar als 16 jarige met een ontzettend litteken, ik voelde me er zo onzeker over. Ik kreeg ook elke keer infecties. Toen mochten de hechtingen eruit en ik zat in zo'n behandel kamertje, de deur stond op een kier. Het was 5 uur en ineens hoor ik 'mijn' arts voorbijlopen met z'n jas en iedereen een fijne dag wensen, zijn dag zat erop. Zegt de assistente dat hij dus nog een patiënt heeft. Hij komt zichtbaar geïrriteerd binnen, wast z'n handen en jast zo die hechting eruit. Zonder mij te vertellen hoe ik het moest verzorgen etc. Ik voelde me zo slecht behandeld.
Uiteindelijk heeft het 2 herstel operaties bij een plastisch chirurg gekost om dat litteken een beetje ooglijk te maken. Gelukkig werden deze volledig vergoed omdat erkend werd dat er een fout was gemaakt en dat er verkeerd gehecht was.
Maar echt dat ze toen zó onzorgvuldig met mijn lijf zijn omgegaan vond ik heel erg.
Deze zat in m'n rechterborst. Onderweg naar de operatiekamer zie ik de arts op z'n formulier 'Mama Li' schrijven. Nu weet ik niet zoveel van medische taal dus ik vroeg of ze het dan opschreven zoals je het ziet als je ervoor stond. Nee hoezo? zegt die arts...ik denk echt dat ze in de verkeerde borst waren gaan snijden als ik niks gezegd had.
Zelfde operatie. Tumor was best groot, dus de wond ook. Ze hadden het zo lelijk gehecht! Zit je daar als 16 jarige met een ontzettend litteken, ik voelde me er zo onzeker over. Ik kreeg ook elke keer infecties. Toen mochten de hechtingen eruit en ik zat in zo'n behandel kamertje, de deur stond op een kier. Het was 5 uur en ineens hoor ik 'mijn' arts voorbijlopen met z'n jas en iedereen een fijne dag wensen, zijn dag zat erop. Zegt de assistente dat hij dus nog een patiënt heeft. Hij komt zichtbaar geïrriteerd binnen, wast z'n handen en jast zo die hechting eruit. Zonder mij te vertellen hoe ik het moest verzorgen etc. Ik voelde me zo slecht behandeld.
Uiteindelijk heeft het 2 herstel operaties bij een plastisch chirurg gekost om dat litteken een beetje ooglijk te maken. Gelukkig werden deze volledig vergoed omdat erkend werd dat er een fout was gemaakt en dat er verkeerd gehecht was.
Maar echt dat ze toen zó onzorgvuldig met mijn lijf zijn omgegaan vond ik heel erg.
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
dinsdag 6 december 2016 om 09:43
2 verhalen, 2 verschillende ziekenhuizen.
Ik zat tegen zwangerschapsvergiftiging aan toen ik ingeleid werd met 37 weken. Zoon had het erg zwaar met de bevalling, gepoept in het vruchtwater, ik koorts, hij koorts en zijn hartslag dipte. Kortom; geen ideale situatie.
Ik wist sowieso al dat we moesten blijven ivm de vergiftiging.
Echter, zoon werd apart daarvan opgenomen ivm de infectie.
Er was geen ruimte om samen te liggen dus zoon lag op de kinderafdeling en ik op de kraamafdeling. De volgende ochtend kwam er een co-assistent langs die vroeg of we niet met zoon naar het onderzoek mee naar beneden wilden. Wij: welk onderzoek?
Co assistent: " nou u weet toch dat zoon te weinig bloedcellen heeft dus we vermoeden een hersenbloeding en zoon is nu naar beneden voor een hersenscan.
Nou wij wisten dus van helemaal niets.
Wel een grappige blunder van mezelf in die zwangerschap: ik heb er een aantal weken gelegen voordat ik ingeleid werd en er werd vrijwel iedere dag gekeken hoeveel ontsluiting ik had etc
Dus ik was gewend om me uit te kleden voor de artsen enzo
Dus de verpleegkundige loopt haar ronde en zegt: de dokter komt straks bij u
Dus een kwartier later komt er een man in een witte jas binnen en ik begin me alvast uit te kleden want dat ging allemaal niet meer zo snel met die enorme buik.
Zegt de man: "hoho mevrouw, ik kom alleen vragen wat u voor de lunch wil"
:') nu kan ik erom lachen
Ik kom straks even terug voor m'n tweede verhaal
Ik zat tegen zwangerschapsvergiftiging aan toen ik ingeleid werd met 37 weken. Zoon had het erg zwaar met de bevalling, gepoept in het vruchtwater, ik koorts, hij koorts en zijn hartslag dipte. Kortom; geen ideale situatie.
Ik wist sowieso al dat we moesten blijven ivm de vergiftiging.
Echter, zoon werd apart daarvan opgenomen ivm de infectie.
Er was geen ruimte om samen te liggen dus zoon lag op de kinderafdeling en ik op de kraamafdeling. De volgende ochtend kwam er een co-assistent langs die vroeg of we niet met zoon naar het onderzoek mee naar beneden wilden. Wij: welk onderzoek?
Co assistent: " nou u weet toch dat zoon te weinig bloedcellen heeft dus we vermoeden een hersenbloeding en zoon is nu naar beneden voor een hersenscan.
Nou wij wisten dus van helemaal niets.
Wel een grappige blunder van mezelf in die zwangerschap: ik heb er een aantal weken gelegen voordat ik ingeleid werd en er werd vrijwel iedere dag gekeken hoeveel ontsluiting ik had etc
Dus ik was gewend om me uit te kleden voor de artsen enzo
Dus de verpleegkundige loopt haar ronde en zegt: de dokter komt straks bij u
Dus een kwartier later komt er een man in een witte jas binnen en ik begin me alvast uit te kleden want dat ging allemaal niet meer zo snel met die enorme buik.
Zegt de man: "hoho mevrouw, ik kom alleen vragen wat u voor de lunch wil"
:') nu kan ik erom lachen
Ik kom straks even terug voor m'n tweede verhaal
dinsdag 6 december 2016 om 09:53
Wat een heftige verhalen van sommige lees ik hier.
Ik trof een hele botte boer tijdens mijn miskraam. Gynaecoloog, niet mijn eigen, werd erbij gehaald omdat de andere gyn in opleiding het niet goed kon zien. Ik moest een echo om te kijken of een curettage nog nodig was, of dat ik alles al verloren had. De man werpt een blik op mij, zegt niets en kijkt daarna op het scherm. "Te veel weefsel en dus opereren morgen en vergeet haar de pillen niet te geven." En weg was hij. Heeft geen woord tegen me gezegd. De pillen heb ik tot de operatie geweigerd (met toestemming van mijn eigen gyn).
Ik trof een hele botte boer tijdens mijn miskraam. Gynaecoloog, niet mijn eigen, werd erbij gehaald omdat de andere gyn in opleiding het niet goed kon zien. Ik moest een echo om te kijken of een curettage nog nodig was, of dat ik alles al verloren had. De man werpt een blik op mij, zegt niets en kijkt daarna op het scherm. "Te veel weefsel en dus opereren morgen en vergeet haar de pillen niet te geven." En weg was hij. Heeft geen woord tegen me gezegd. De pillen heb ik tot de operatie geweigerd (met toestemming van mijn eigen gyn).
dinsdag 6 december 2016 om 09:55
Toen ik na twee bbz's weer zwanger was en op verzoek van de arts een locatie-echo aanvroeg met 4:5 weken omdat ik de vorige keer met 5 weken een eileider was kwijtgeraakt, noemde de verpleegster me een flipperkast. Ik was zo perplext dat ik er niet eens iets van gezegd heb, ik heb de afspraak gemaakt en ben weer weggegaan, maar vond het achteraf ontzettend onprofessioneel. Nog steeds.
dinsdag 6 december 2016 om 09:55
Ik was een tijdje opgenomen in het ziekenhuis voor enkele weken.
Stervensdruk altijd op de verpleegafdeling.
Mocht mijn bed niet uit, voor als er wat is moest ik dus de verpleging bellen.
Als ik moest plassen belde ik wel maar kon het soms drie uur duren alvorens er iemand verscheen!
Wat een verschikking was dat, de po die ik dan ondergeschoven kreeg liep dan echt helemaal vol.
Na een paar dagen kwam ik ophet idee om een urineum aan het bed te zetten zodat ik niet meer van ze afhankelijk was. Want die ken ik nog van mijn grootouders.
Zo gezegd, zo gedaan.
Ik stond zo te hanessen met dat ding dat ik mijn hele bed onderplaste. Weer op de bel gedrukt en weer duurde het echt uren voordat er eindelijk iemand langs kwam. Lag ik daar in mijn plas.
Bleek ik een urineum voor mannen gebruikt te hebben
De verplegkundige met de blunder er op aangesproken maar volgens haar lijken deze allemaal op elkaar
Stervensdruk altijd op de verpleegafdeling.
Mocht mijn bed niet uit, voor als er wat is moest ik dus de verpleging bellen.
Als ik moest plassen belde ik wel maar kon het soms drie uur duren alvorens er iemand verscheen!
Wat een verschikking was dat, de po die ik dan ondergeschoven kreeg liep dan echt helemaal vol.
Na een paar dagen kwam ik ophet idee om een urineum aan het bed te zetten zodat ik niet meer van ze afhankelijk was. Want die ken ik nog van mijn grootouders.
Zo gezegd, zo gedaan.
Ik stond zo te hanessen met dat ding dat ik mijn hele bed onderplaste. Weer op de bel gedrukt en weer duurde het echt uren voordat er eindelijk iemand langs kwam. Lag ik daar in mijn plas.
Bleek ik een urineum voor mannen gebruikt te hebben
De verplegkundige met de blunder er op aangesproken maar volgens haar lijken deze allemaal op elkaar
Girls compete with each other, women empower one another
dinsdag 6 december 2016 om 10:01
quote:Ceylon schreef op 06 december 2016 @ 09:39:
[...]
Totaal en volledig off-topic, maar jouw nick in combinatie met zo´n tekst is ehm... een beetje apart
*kent Gaga alleen met kilo´s make-up en ordinaire kleding**misschien je wat meer inleven in hoe gaga er nu uit ziet*
[...]
Totaal en volledig off-topic, maar jouw nick in combinatie met zo´n tekst is ehm... een beetje apart
*kent Gaga alleen met kilo´s make-up en ordinaire kleding**misschien je wat meer inleven in hoe gaga er nu uit ziet*
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance
dinsdag 6 december 2016 om 10:06
Ik moest een keer opgenomen worden. Huisarts stuurde me door na contact met interne geneeskunde, wij naar de eerste hulp (in opdracht van ha) wilde ze me na bloedafname terug in de wachtkamer zetten terwijl ik niet meer zelfstandig rechtop kon zitten. Uiteindelijk toch een bed toegewezen gekregen.
Ik bleek flinke leverontsteking te hebben door pfeiffer.
Moest paar dagen later een buikecho laten maken in de ochtend. Mijn moeder komt smiddags net voor bezoekuur op de kamer, maar ik ben er niet. Verpleging gevraagd, maar die wisten t ook niet. Bleek dat ze na de echo vergeten waren naar de afdeling te bellen dat ik kon worden opgehaald. Intussen was mijn lunch op de kamer gebracht en ook weer mee terug genomen. Gelukkig zelf niet heel veel van meegekregen omdat ik in slaap was gevallen.
Paar jaar geleden had ik mirena laten plaatsen. Ik had echter best wel nog wat last van pijn in mijn buik, dus ik naar de gyn. Nee alles zat prima en ze wist niet waar t vandaan kwam. Ik moest me niet zo aanstellen en 'je moet toch iets'
Ik bleek flinke leverontsteking te hebben door pfeiffer.
Moest paar dagen later een buikecho laten maken in de ochtend. Mijn moeder komt smiddags net voor bezoekuur op de kamer, maar ik ben er niet. Verpleging gevraagd, maar die wisten t ook niet. Bleek dat ze na de echo vergeten waren naar de afdeling te bellen dat ik kon worden opgehaald. Intussen was mijn lunch op de kamer gebracht en ook weer mee terug genomen. Gelukkig zelf niet heel veel van meegekregen omdat ik in slaap was gevallen.
Paar jaar geleden had ik mirena laten plaatsen. Ik had echter best wel nog wat last van pijn in mijn buik, dus ik naar de gyn. Nee alles zat prima en ze wist niet waar t vandaan kwam. Ik moest me niet zo aanstellen en 'je moet toch iets'
dinsdag 6 december 2016 om 10:12
Een oom van mijn vader lag ooit in het ziekenhuis met hartritmestoornissen. Hij lag op de kamer met 2 andere mensen. Op een gegeven moment was er iets niet goed met zijn hartslag, maar de verpleegsters reageerden hier niet op en zeiden dat het wel goed kwam. De man op zijn kamer riep "meneer, als u nu niet op uw strepen gaat staan ligt u dalijk dood in bed".
Dus hij is op zijn strepen gaan staan en hij zit nu elke week nog bij ons thuis. Die man die zei dat hij dood zou gaan, had dit al eerder gezien bij een ander waar het dus wel een dodelijke afloop had. Hij werkte zelf ook op zo'n afdeling en wist er dus het een en ander van.
Laatst met een vriendin meegeweest om verstandskies eruit te laten halen in het ziekenhuis. Ze was haar verwijsbrief kwijt door verhuizing, maar de vrouw aan de balie op die afdeling zei dat dat absoluut géén probleem was. Vriendin is bang voor de tandarts en was dus lam van de zenuwen. Komen we de behandelkamer binnen, gaat de afspraak niet door omdat ze haar verwijsbrief niet bij had. Terwijl de vrouw aan de balie zei dat dit geen probleem was.. communicatie was dus erg slecht daar. Vriendin dus voor niets amper geslapen die nacht en ik mijn parkeergeld voor janlul kwijt.
Dit was beide in hetzelfde ziekenhuis, waar ik zelf ook een slechte ervaring met patientvriendelijkheid of mensenkennis heb. Mijn moeder vind het ook een klote ziekenhuis. Ik ga daar dus alleen nog naartoe voor simpele dingen als een afspraak met de dermatoloog oid. Bij belangrijke dingen rijd ik wel een halfuur verder.
Dus hij is op zijn strepen gaan staan en hij zit nu elke week nog bij ons thuis. Die man die zei dat hij dood zou gaan, had dit al eerder gezien bij een ander waar het dus wel een dodelijke afloop had. Hij werkte zelf ook op zo'n afdeling en wist er dus het een en ander van.
Laatst met een vriendin meegeweest om verstandskies eruit te laten halen in het ziekenhuis. Ze was haar verwijsbrief kwijt door verhuizing, maar de vrouw aan de balie op die afdeling zei dat dat absoluut géén probleem was. Vriendin is bang voor de tandarts en was dus lam van de zenuwen. Komen we de behandelkamer binnen, gaat de afspraak niet door omdat ze haar verwijsbrief niet bij had. Terwijl de vrouw aan de balie zei dat dit geen probleem was.. communicatie was dus erg slecht daar. Vriendin dus voor niets amper geslapen die nacht en ik mijn parkeergeld voor janlul kwijt.
Dit was beide in hetzelfde ziekenhuis, waar ik zelf ook een slechte ervaring met patientvriendelijkheid of mensenkennis heb. Mijn moeder vind het ook een klote ziekenhuis. Ik ga daar dus alleen nog naartoe voor simpele dingen als een afspraak met de dermatoloog oid. Bij belangrijke dingen rijd ik wel een halfuur verder.
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''
dinsdag 6 december 2016 om 10:23
Ja, een opvolgende tandarts (eigen tandarts was met pensioen), die, ondanks dat ik aangegeven had net een beetje van mijn tandartsangst af was, meteen foto's ging maken. Constateerde dat er flink wat gedaan moest worden en dat ook deed.
Hij heeft uiteindelijk twee kiezen opnieuw gevuld, omdat ik zo gespannen was moest hij drie keer bij verdoven omdat ik alles steeds bleef voelen. In de drie kwartier dat ik in de stoel lag heeft hij, noch zijn assistente gevraagd of alles oké was met mij.
Dit was meteen de laatste keer dat ik bij hem ben geweest.
Hij heeft uiteindelijk twee kiezen opnieuw gevuld, omdat ik zo gespannen was moest hij drie keer bij verdoven omdat ik alles steeds bleef voelen. In de drie kwartier dat ik in de stoel lag heeft hij, noch zijn assistente gevraagd of alles oké was met mij.
Dit was meteen de laatste keer dat ik bij hem ben geweest.
Ozo.
dinsdag 6 december 2016 om 10:28
quote:hallekie schreef op 06 december 2016 @ 10:23:
Ja, een opvolgende tandarts (eigen tandarts was met pensioen), die, ondanks dat ik aangegeven had net een beetje van mijn tandartsangst af was, meteen foto's ging maken. Constateerde dat er flink wat gedaan moest worden en dat ook deed.
Hij heeft uiteindelijk twee kiezen opnieuw gevuld, omdat ik zo gespannen was moest hij drie keer bij verdoven omdat ik alles steeds bleef voelen. In de drie kwartier dat ik in de stoel lag heeft hij, noch zijn assistente gevraagd of alles oké was met mij.
Dit was meteen de laatste keer dat ik bij hem ben geweest.
Dit vind ik bizar. Mijn stiefvader heeft een soortgelijke ervaring. Keurig elk halfjaar naar de tandarts, komt door de relatie met mijn moeder bij een andere tandarts terecht, die vervolgens vindt dat er vanalles mis is. WTF heeft die ander dan al die tijd gedaan???
Na drie jaar aanmodderen, allerlei ontstekingen en een hoop gedoe heeft hij de hele boel laten trekken en een kunstgebit genomen.
Ja, een opvolgende tandarts (eigen tandarts was met pensioen), die, ondanks dat ik aangegeven had net een beetje van mijn tandartsangst af was, meteen foto's ging maken. Constateerde dat er flink wat gedaan moest worden en dat ook deed.
Hij heeft uiteindelijk twee kiezen opnieuw gevuld, omdat ik zo gespannen was moest hij drie keer bij verdoven omdat ik alles steeds bleef voelen. In de drie kwartier dat ik in de stoel lag heeft hij, noch zijn assistente gevraagd of alles oké was met mij.
Dit was meteen de laatste keer dat ik bij hem ben geweest.
Dit vind ik bizar. Mijn stiefvader heeft een soortgelijke ervaring. Keurig elk halfjaar naar de tandarts, komt door de relatie met mijn moeder bij een andere tandarts terecht, die vervolgens vindt dat er vanalles mis is. WTF heeft die ander dan al die tijd gedaan???
Na drie jaar aanmodderen, allerlei ontstekingen en een hoop gedoe heeft hij de hele boel laten trekken en een kunstgebit genomen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 6 december 2016 om 10:30
Tijdens mijn bevalling, vlak voor ik mocht gaan persen. VP zegt "we gaan alvast even oefenen", kiest positie en zegt "persen maar!"... Kreeg ze de volle lading, ik plas haar werkelijk helemaal onder. Drie uur voordien een epi gekregen en haar collega was de blaassonde vergeten. Ik schaamde me kapot, maar ze zei "geeft niets, hoort erbij! Beter kwijt dan rijk... En nu, persen maar!" (ze deed wel een stapje opzij )
Geen bizarre actie, maar wel ontzettend chill.
Het hele team was overigens zo.
Ik sprak de hoofdverpleegkundige en zij vertelde mij dat de verpleegsters op de kraamafdeling speciaal werden uitgezocht op klantvriendelijkheid.
Geen bizarre actie, maar wel ontzettend chill.
Het hele team was overigens zo.
Ik sprak de hoofdverpleegkundige en zij vertelde mij dat de verpleegsters op de kraamafdeling speciaal werden uitgezocht op klantvriendelijkheid.
dinsdag 6 december 2016 om 10:34
quote:Carabosse schreef op 06 december 2016 @ 10:19:
Niks dan goede ervaringen. Maar ik weet me dan ook netjes te gedragen, dat scheelt.Goed punt hoor, ik blaf altijd iedereen af. Bij voorbaat al. Als ik een afspraak maak aan de balie begin ik met 'Hee koe, doe mij een afspraak'. Dus ik verdien het ook wel dat ze onaardig tegen me zijn.
Niks dan goede ervaringen. Maar ik weet me dan ook netjes te gedragen, dat scheelt.Goed punt hoor, ik blaf altijd iedereen af. Bij voorbaat al. Als ik een afspraak maak aan de balie begin ik met 'Hee koe, doe mij een afspraak'. Dus ik verdien het ook wel dat ze onaardig tegen me zijn.
dinsdag 6 december 2016 om 10:47
