Zwanger
alle pijlers
Geen roze wolk..
woensdag 15 februari 2017 om 20:19
He meiden,
Ik ben op dit moment precies 9 weken zwanger, helemaal gepland en elke maand dat het niet lukte was een domper, uiteindelijk was ik toch snel zwanger ( half jaar )
Ik schrijf gezellig mee in andere topics maar daar vind ik niet helemaal aansluiting, omdat ik helaas niet echt op een roze wolk zit.
Vanaf ongeveer de 5de week begon ik heel extreem te piekeren en voelde ik mij somber, dit heb ik helaas nog steeds waardoor ik slecht blij kan zijn, en dit frustreert vervolgens weer.
Ik had verwacht dat zodra ik zwanger was ik lekker in tijdschriften zou gaan neuzen en weg zou zwijmelen bij babypakjes ed. Maar helaas is dit dus niet helemaal zo.
Inmiddels aangemeld bij pop poli en tot die tijd loop ik bij een psycholoog.
Zijn er meer die dit herkennen? Bij hoeveel weken nam dit bij jullie af? Tips wat wel of niet te doen?
Ik hoor graag van andere!
Ik ben op dit moment precies 9 weken zwanger, helemaal gepland en elke maand dat het niet lukte was een domper, uiteindelijk was ik toch snel zwanger ( half jaar )
Ik schrijf gezellig mee in andere topics maar daar vind ik niet helemaal aansluiting, omdat ik helaas niet echt op een roze wolk zit.
Vanaf ongeveer de 5de week begon ik heel extreem te piekeren en voelde ik mij somber, dit heb ik helaas nog steeds waardoor ik slecht blij kan zijn, en dit frustreert vervolgens weer.
Ik had verwacht dat zodra ik zwanger was ik lekker in tijdschriften zou gaan neuzen en weg zou zwijmelen bij babypakjes ed. Maar helaas is dit dus niet helemaal zo.
Inmiddels aangemeld bij pop poli en tot die tijd loop ik bij een psycholoog.
Zijn er meer die dit herkennen? Bij hoeveel weken nam dit bij jullie af? Tips wat wel of niet te doen?
Ik hoor graag van andere!
zondag 26 februari 2017 om 21:49
quote:dnk schreef op 26 februari 2017 @ 18:24:
Hier ook geen roze wolk hoor. Hoewel ik uiteraard heel blij ben met de baby en er ook heel veel zin in heb, vind ik aan zwanger zijn niks aan. Het is pijnlijk, ongemakkelijk en duurt verschrikkelijk lang. Echt ein-de-loos vond ik... langste 9 maanden ooit. Bij de tweede ging de tijd wel iets sneller en had ik meer positieve afleiding, maar dan nog, wat een eeuwigheid wachten en afzien.
Hier ook geen roze wolk hoor. Hoewel ik uiteraard heel blij ben met de baby en er ook heel veel zin in heb, vind ik aan zwanger zijn niks aan. Het is pijnlijk, ongemakkelijk en duurt verschrikkelijk lang. Echt ein-de-loos vond ik... langste 9 maanden ooit. Bij de tweede ging de tijd wel iets sneller en had ik meer positieve afleiding, maar dan nog, wat een eeuwigheid wachten en afzien.
maandag 27 februari 2017 om 05:08
Ook voor mij heel herkenbaar! En het ergste van alles vond ik dat mijn omgeving constant zei dat ik ervan moest genieten waardoor ik een soort van schuldgevoel erover kreeg, vond het echt verschrikkelijk dat iedereen dat de hele dag zei! Totdat iemand eindelijk zei: ik vond er ook geen flikker aan! Toen heb ik t maar een beetje los gelaten... In het begin was ik vooral ziek en moe, en daarna kreeg ik een buik waarbij je je eigen af kon vragen of dat nou gewoon dik was of zwanger en zo rond de 20 weken heb ik een hoop rugpijn gehad. Al met al voelde ik mij vooral mijzelf niet.. Ook dat druk maken herken ik, was vaak prikkelbaar en snel geïrriteerd (en nog steeds). Momenteel ben ik 34 weken zwanger en heb zo mn momenten dat ik t leuk vind bijvoorbeeld als ie schopt of bij de echo's maar ik ben blij als ik bevallen ben! Enigste tip die ik je kan geven is om erover te praten en je niet te schamen voor je gevoel want dat maakte het bij mij op het begin alleen maar erger!
maandag 27 februari 2017 om 05:28
quote:Anna88_ schreef op 27 februari 2017 @ 05:08:
Ook voor mij heel herkenbaar! En het ergste van alles vond ik dat mijn omgeving constant zei dat ik ervan moest genieten waardoor ik een soort van schuldgevoel erover kreeg, vond het echt verschrikkelijk dat iedereen dat de hele dag zei! Totdat iemand eindelijk zei: ik vond er ook geen flikker aan! Toen heb ik t maar een beetje los gelaten... In het begin was ik vooral ziek en moe, en daarna kreeg ik een buik waarbij je je eigen af kon vragen of dat nou gewoon dik was of zwanger en zo rond de 20 weken heb ik een hoop rugpijn gehad. Al met al voelde ik mij vooral mijzelf niet.. Ook dat druk maken herken ik, was vaak prikkelbaar en snel geïrriteerd (en nog steeds). Momenteel ben ik 34 weken zwanger en heb zo mn momenten dat ik t leuk vind bijvoorbeeld als ie schopt of bij de echo's maar ik ben blij als ik bevallen ben! Enigste tip die ik je kan geven is om erover te praten en je niet te schamen voor je gevoel want dat maakte het bij mij op het begin alleen maar erger!Dit, maar dan nadat de baby was geboren. Ik ben nu vijf twee weken moeder van de tweede en weet nu dat het kan: genieten en een baby. Toen haatte ik mensen die zeiden dat je moest genieten op twee uurtjes slaap en 5 kg huilend kind.
Ook voor mij heel herkenbaar! En het ergste van alles vond ik dat mijn omgeving constant zei dat ik ervan moest genieten waardoor ik een soort van schuldgevoel erover kreeg, vond het echt verschrikkelijk dat iedereen dat de hele dag zei! Totdat iemand eindelijk zei: ik vond er ook geen flikker aan! Toen heb ik t maar een beetje los gelaten... In het begin was ik vooral ziek en moe, en daarna kreeg ik een buik waarbij je je eigen af kon vragen of dat nou gewoon dik was of zwanger en zo rond de 20 weken heb ik een hoop rugpijn gehad. Al met al voelde ik mij vooral mijzelf niet.. Ook dat druk maken herken ik, was vaak prikkelbaar en snel geïrriteerd (en nog steeds). Momenteel ben ik 34 weken zwanger en heb zo mn momenten dat ik t leuk vind bijvoorbeeld als ie schopt of bij de echo's maar ik ben blij als ik bevallen ben! Enigste tip die ik je kan geven is om erover te praten en je niet te schamen voor je gevoel want dat maakte het bij mij op het begin alleen maar erger!Dit, maar dan nadat de baby was geboren. Ik ben nu vijf twee weken moeder van de tweede en weet nu dat het kan: genieten en een baby. Toen haatte ik mensen die zeiden dat je moest genieten op twee uurtjes slaap en 5 kg huilend kind.
maandag 27 februari 2017 om 09:12
quote:just_sabina schreef op 27 februari 2017 @ 08:05:
Wat een verademing dit topic!
Ik zeg nu idd ook niet snel in de omgeving dat ik het lastig vind, want iedereen heeft er wel een mening over. Alleen tegen mijn partner en ouders kan ik eerlijk zijn gelukkig.Ach, niks van aantrekken! Is misschien lastig, maar ik ben van mening dat iedereen het anders ervaart. Zag toevallig gisteren een foto op sociaal media van een zwangere die erbij had gezet dat ze het heeeeeerlijk vond. Nou gelukkig maar voor haar, maar kan me er werkelijk niks bij voorstellen. Tuurlijk zijn er leuke momenten, maar zoals ik al eerder zei, die duren altijd maar even en wegen niet op tegen de 9 maanden die zo'n zwangerschap duurt.
Wat een verademing dit topic!
Ik zeg nu idd ook niet snel in de omgeving dat ik het lastig vind, want iedereen heeft er wel een mening over. Alleen tegen mijn partner en ouders kan ik eerlijk zijn gelukkig.Ach, niks van aantrekken! Is misschien lastig, maar ik ben van mening dat iedereen het anders ervaart. Zag toevallig gisteren een foto op sociaal media van een zwangere die erbij had gezet dat ze het heeeeeerlijk vond. Nou gelukkig maar voor haar, maar kan me er werkelijk niks bij voorstellen. Tuurlijk zijn er leuke momenten, maar zoals ik al eerder zei, die duren altijd maar even en wegen niet op tegen de 9 maanden die zo'n zwangerschap duurt.
maandag 27 februari 2017 om 09:15
quote:ShaunTheSheep schreef op 26 februari 2017 @ 21:49:
[...]
Echt ein-de-loos vond ik... langste 9 maanden ooit. Bij de tweede ging de tijd wel iets sneller en had ik meer positieve afleiding, maar dan nog, wat een eeuwigheid wachten en afzien.
Nou inderdaad! Hoewel de tijd aan de ene kant snel gaat (toch alweer bijna 30 weken) kan het mij aan de andere kant niet snel genoeg gaan. Ben zó blij als de baby er straks eenmaal is.
Probeer nu nog maar even "te genieten" van de laatste weken
[...]
Echt ein-de-loos vond ik... langste 9 maanden ooit. Bij de tweede ging de tijd wel iets sneller en had ik meer positieve afleiding, maar dan nog, wat een eeuwigheid wachten en afzien.
Nou inderdaad! Hoewel de tijd aan de ene kant snel gaat (toch alweer bijna 30 weken) kan het mij aan de andere kant niet snel genoeg gaan. Ben zó blij als de baby er straks eenmaal is.
Probeer nu nog maar even "te genieten" van de laatste weken
maandag 27 februari 2017 om 09:59
Bijzonder al die verschillende ervaringen. Hier voor de derde keer een roze wolk. Vind het heerlijk om zwanger te zijn, wat noet betekent dat de buitenwereld me niet meer interesseert. Gewoon een mix tussen mijn gewonen leven en af en toe intens genieten van buik, babytijschriften en kleertjes. De kwaaltjes zijn soms lastig, maar heb het er graag voor ogen.
Vind het heel goed dat de zwangeren die zwanger zijn vreselijk vinden, dit uiten. Ik denk dat er onterecht nog steeds een beetje een taboe heerst op het niet leuk vinden. Als het echt een grijze wolk wordt, lijkt professionele hulp me gepast.
Vind het heel goed dat de zwangeren die zwanger zijn vreselijk vinden, dit uiten. Ik denk dat er onterecht nog steeds een beetje een taboe heerst op het niet leuk vinden. Als het echt een grijze wolk wordt, lijkt professionele hulp me gepast.
maandag 27 februari 2017 om 10:09
Mijn verloskundige vertelde me ooit dat ze zwanger zijn nog wel eens miste, ik dacht dat mijn ogen eruit kwamen puilen, wat een gek! Maar nu, na twee zwangerschappen en 4 jaar later, snap ik het wel een beetje.. dat geschop en die veilige cocon ofzo.. maar toendertijd, zeker bij de eerste, vond ik het vreselijk! Alsof ik aan de zijlijn was gellaatst en 9 maanden mezelf kwijt was, en dan ook nog dat gespuug en misselijkheid en bekken en tintelende vingers en rugpijn en slecht slapen en iedereen die maar iets schijnt te mogen vinden van je buik (goh wat heb jij een enorme buik! Thanx, ben 16 wkn.. echt waar, dacht die zal wel bijna bevallen! En bedankt..) . Je bent echt de enige niet die niet direct op een roze wolk zit hoor, maar dat is toch een beetje taboe.. goed dat je er iets aan doet!
maandag 27 februari 2017 om 10:20
O Ja, iedereen die iets mag vinden van je buik. Ik heb precies t omgekeerde.
Heb een "dunne" zwangere buik. Dus iedereen zegt, o je moet nog wel even hè?! (Alsof ik nog geen 20 weken ben) euhm... nee, ben er al 34.
O... groeit t kindje dan wel goed???
En al dat ander "welgemeend" advies, het zal echt allemaal goed bedoeld zijn, maar soms kan ik daar niet tegen... dan geef ik ook een sneer .
Heb een "dunne" zwangere buik. Dus iedereen zegt, o je moet nog wel even hè?! (Alsof ik nog geen 20 weken ben) euhm... nee, ben er al 34.
O... groeit t kindje dan wel goed???
En al dat ander "welgemeend" advies, het zal echt allemaal goed bedoeld zijn, maar soms kan ik daar niet tegen... dan geef ik ook een sneer .
maandag 27 februari 2017 om 12:57
quote:Xervy schreef op 27 februari 2017 @ 10:20:
En al dat ander "welgemeend" advies, het zal echt allemaal goed bedoeld zijn, maar soms kan ik daar niet tegen... dan geef ik ook een sneer .Ik ging daar altijd heel recalcitrant tegenin, ook als ik me wel kon vinden in het advies of "advies". Gewoon omdat ik chagrijnig was en iets opstandigs wilde doen
En al dat ander "welgemeend" advies, het zal echt allemaal goed bedoeld zijn, maar soms kan ik daar niet tegen... dan geef ik ook een sneer .Ik ging daar altijd heel recalcitrant tegenin, ook als ik me wel kon vinden in het advies of "advies". Gewoon omdat ik chagrijnig was en iets opstandigs wilde doen
maandag 27 februari 2017 om 13:01
quote:ShaunTheSheep schreef op 27 februari 2017 @ 12:57:
[...]
Ik ging daar altijd heel recalcitrant tegenin, ook als ik me wel kon vinden in het advies of "advies". Gewoon omdat ik chagrijnig was en iets opstandigs wilde doen
Zó herkenbaar, word daar rebels van
Iedereen ontpopt zich tegenwoordig tot verloskundige, gyneacoloog of fysiotherapeut...
[...]
Ik ging daar altijd heel recalcitrant tegenin, ook als ik me wel kon vinden in het advies of "advies". Gewoon omdat ik chagrijnig was en iets opstandigs wilde doen
Zó herkenbaar, word daar rebels van
Iedereen ontpopt zich tegenwoordig tot verloskundige, gyneacoloog of fysiotherapeut...
maandag 27 februari 2017 om 13:34
quote:Xervy schreef op 27 februari 2017 @ 10:20:
O Ja, iedereen die iets mag vinden van je buik. Ik heb precies t omgekeerde.
Heb een "dunne" zwangere buik. Dus iedereen zegt, o je moet nog wel even hè?! (Alsof ik nog geen 20 weken ben) euhm... nee, ben er al 34.
O... groeit t kindje dan wel goed???
En al dat ander "welgemeend" advies, het zal echt allemaal goed bedoeld zijn, maar soms kan ik daar niet tegen... dan geef ik ook een sneer .
Haha ohja herkenbaar. Gister nog iemand die zei (nog niet eens ooit zwanger geweest): oh maar ik heb ook wel eens last van m'n bekken en dan moet je er gewoon even doorheen lopen. vroeg ik even door, werd diegene stijf van lang op houten bankjes zitten ja da's echt vergelijkbaar idd. Muts.
Ik heb een grote buik én kindje dat flink voorloopt op de groei. Kreeg ik laatst van iemand: oh dan heb je suiker! Dus ik zeg: eh, nee hoor, dat is getest. Boy just has a healthy appetite zegt ze: nou dat kán niet hoor. Als je baby meer dan 2 weken voorloopt op de groei heb je áltijd suiker dat heeft mijn vk zélf gezegd. Uhm ok, maar mijn suikerwaarden zeggen toch echt iets anders, maar dan geloof je geen objectieve labwaarden joh, heb ik geen last van verder
O Ja, iedereen die iets mag vinden van je buik. Ik heb precies t omgekeerde.
Heb een "dunne" zwangere buik. Dus iedereen zegt, o je moet nog wel even hè?! (Alsof ik nog geen 20 weken ben) euhm... nee, ben er al 34.
O... groeit t kindje dan wel goed???
En al dat ander "welgemeend" advies, het zal echt allemaal goed bedoeld zijn, maar soms kan ik daar niet tegen... dan geef ik ook een sneer .
Haha ohja herkenbaar. Gister nog iemand die zei (nog niet eens ooit zwanger geweest): oh maar ik heb ook wel eens last van m'n bekken en dan moet je er gewoon even doorheen lopen. vroeg ik even door, werd diegene stijf van lang op houten bankjes zitten ja da's echt vergelijkbaar idd. Muts.
Ik heb een grote buik én kindje dat flink voorloopt op de groei. Kreeg ik laatst van iemand: oh dan heb je suiker! Dus ik zeg: eh, nee hoor, dat is getest. Boy just has a healthy appetite zegt ze: nou dat kán niet hoor. Als je baby meer dan 2 weken voorloopt op de groei heb je áltijd suiker dat heeft mijn vk zélf gezegd. Uhm ok, maar mijn suikerwaarden zeggen toch echt iets anders, maar dan geloof je geen objectieve labwaarden joh, heb ik geen last van verder
maandag 27 februari 2017 om 13:35
quote:Xervy schreef op 27 februari 2017 @ 10:20:
O Ja, iedereen die iets mag vinden van je buik. Ik heb precies t omgekeerde.
Heb een "dunne" zwangere buik. Dus iedereen zegt, o je moet nog wel even hè?! (Alsof ik nog geen 20 weken ben) euhm... nee, ben er al 34.
O... groeit t kindje dan wel goed???
En al dat ander "welgemeend" advies, het zal echt allemaal goed bedoeld zijn, maar soms kan ik daar niet tegen... dan geef ik ook een sneer .
Serieus, dit is de reden waarom ik niet heb genoten van mijn zwangerschap vanaf week 12 tot en met een week of 30. Ik kreeg alleen maar commentaar op het formaat van mijn buik. Van iedereen (werk in een groot bedrijf waar ik meerdere malen per dag wel weer een 'nieuw' iemand tegenkwam die ik al een tijdje niet gezien had). Hoe reageer je in vredesnaam als iemand zegt 'zo jij hebt een forse buik'. Ik vond het vreselijk, het idee dat mensen naar mij/mijn buik keken + er een mening over hadden. Ik heb werkelijk alles gehoord, van 'weet je zeker dat het er geen twee zijn?' tot 'jij gaat zeker al bijna met verlof' (toen ik een week of 18 was) en zelfs vragen of ik naast iemand ging staan die al bijna uitgerekend was en dan commentaar geven hoe weinig het scheelde met mijn buik. Mensen zeiden ook ronduit dat het dan vast wel een groot kind ging worden.
Rond de 30 weken heeft mijn buik een tijdje 'stilgestaan' en ik geloof nu dat ik een relatief 'normale' (wat is normaal...) omvang heeft voor het aantal weken wat ik ben. Ik wilde heel lang geen zwangerschapsshoot door de onzekerheid die ik gevormd had over het formaat van mijn buik Gelukkig uiteindelijk wel gedaan en ben blij met de foto's.
Maar echt. WAAR. BEMOEIEN. MENSEN. ZICH. MEE.
O Ja, iedereen die iets mag vinden van je buik. Ik heb precies t omgekeerde.
Heb een "dunne" zwangere buik. Dus iedereen zegt, o je moet nog wel even hè?! (Alsof ik nog geen 20 weken ben) euhm... nee, ben er al 34.
O... groeit t kindje dan wel goed???
En al dat ander "welgemeend" advies, het zal echt allemaal goed bedoeld zijn, maar soms kan ik daar niet tegen... dan geef ik ook een sneer .
Serieus, dit is de reden waarom ik niet heb genoten van mijn zwangerschap vanaf week 12 tot en met een week of 30. Ik kreeg alleen maar commentaar op het formaat van mijn buik. Van iedereen (werk in een groot bedrijf waar ik meerdere malen per dag wel weer een 'nieuw' iemand tegenkwam die ik al een tijdje niet gezien had). Hoe reageer je in vredesnaam als iemand zegt 'zo jij hebt een forse buik'. Ik vond het vreselijk, het idee dat mensen naar mij/mijn buik keken + er een mening over hadden. Ik heb werkelijk alles gehoord, van 'weet je zeker dat het er geen twee zijn?' tot 'jij gaat zeker al bijna met verlof' (toen ik een week of 18 was) en zelfs vragen of ik naast iemand ging staan die al bijna uitgerekend was en dan commentaar geven hoe weinig het scheelde met mijn buik. Mensen zeiden ook ronduit dat het dan vast wel een groot kind ging worden.
Rond de 30 weken heeft mijn buik een tijdje 'stilgestaan' en ik geloof nu dat ik een relatief 'normale' (wat is normaal...) omvang heeft voor het aantal weken wat ik ben. Ik wilde heel lang geen zwangerschapsshoot door de onzekerheid die ik gevormd had over het formaat van mijn buik Gelukkig uiteindelijk wel gedaan en ben blij met de foto's.
Maar echt. WAAR. BEMOEIEN. MENSEN. ZICH. MEE.
maandag 27 februari 2017 om 13:43
Mensen die aan je buik willen zitten ja Nou moet ik wel zeggen dat ik het van sommige goed kan hebben en eigenlijk iedereen het altijd vraagt ( tot nu toe) maar mijn schoonmoeder heeft er wel een handje van om dat dus niet te doen. Zo bizar, heb nogal last m'n hormonen momenteel dus denk dat ik expres maar eens uit m'n slof schiet de volgende keer.
maandag 27 februari 2017 om 13:44
Ja ik paste met 14 weken m'n eigen broeken al niet meer. Voelde hem ook supervroeg al bewegen, 15-16 weken. Geloofde ook niemand. Nee want jij voelt vast beter wat er in mijn buik gebeurt dan ik
Maar als ik nu kijk naar mijn buikje met 12 weken zie ik zo'n heeeel klein bolletje haha. Weemoedig word ik daarvan als ik naar die gigantische bal die het nu is kijk haha. Dus bereid je maar voor
Dat ongevraagd voelen doen mensen in mijn omgeving gelukkig niet echt.
Maar als ik nu kijk naar mijn buikje met 12 weken zie ik zo'n heeeel klein bolletje haha. Weemoedig word ik daarvan als ik naar die gigantische bal die het nu is kijk haha. Dus bereid je maar voor
Dat ongevraagd voelen doen mensen in mijn omgeving gelukkig niet echt.
maandag 27 februari 2017 om 13:46
quote:lux. schreef op 27 februari 2017 @ 13:44:
Dat ongevraagd voelen doen mensen in mijn omgeving gelukkig niet echt.
Vriendin van mij heeft serieus in winkels gehad dat vreemde ongevraagd even aan dr buik zaten....
Nu lopen we nog met winterjas, maar bereid me vast voor op het mooiere weer. Kan niet garanderen dat ik dan per ongeluk iemand niet zal slaan. Hoe onbeschoft, dat doe je toch gewoon niet?
Dat ongevraagd voelen doen mensen in mijn omgeving gelukkig niet echt.
Vriendin van mij heeft serieus in winkels gehad dat vreemde ongevraagd even aan dr buik zaten....
Nu lopen we nog met winterjas, maar bereid me vast voor op het mooiere weer. Kan niet garanderen dat ik dan per ongeluk iemand niet zal slaan. Hoe onbeschoft, dat doe je toch gewoon niet?
maandag 27 februari 2017 om 13:57
[quote]just_sabina schreef op 15 februari 2017 @ 21:00:
Wat een lieve reacties allemaal! Dankjewel!
Ik kan niet zeggen dat ik mij heel depressief voel, heb ook echt goede momenten, maar helaas ook veel momenten dat ik bezig ben met alles wat met het leven te maken heeft, vermoeiend.
Verloskundige is op de hoogte, zij gaf ook aan dat er een kans is dat het tussen de 12 en 16 weken af neemt, maar dat niemand weet wat hormonen doen en dat we het dus per periode aan moeten kijken.
Ik was trouwens wel zon naïeve geit die dacht dat het 1 grote roze wolk zou zijn,daar ben ik idd dus mooi op terug gekomen![/quote]
Wel herkenbaar verder.
Wat een lieve reacties allemaal! Dankjewel!
Ik kan niet zeggen dat ik mij heel depressief voel, heb ook echt goede momenten, maar helaas ook veel momenten dat ik bezig ben met alles wat met het leven te maken heeft, vermoeiend.
Verloskundige is op de hoogte, zij gaf ook aan dat er een kans is dat het tussen de 12 en 16 weken af neemt, maar dat niemand weet wat hormonen doen en dat we het dus per periode aan moeten kijken.
Ik was trouwens wel zon naïeve geit die dacht dat het 1 grote roze wolk zou zijn,daar ben ik idd dus mooi op terug gekomen![/quote]
Wel herkenbaar verder.
maandag 27 februari 2017 om 14:05
quote:padme84 schreef op 27 februari 2017 @ 13:35:
[...]
Ik heb werkelijk alles gehoord, van 'weet je zeker dat het er geen twee zijn?' tot 'jij gaat zeker al bijna met verlof' (toen ik een week of 18 was)
Als het aan die vervelende bemoeizuchtige oudjes hier in het dorp in de winkelstraat lag, was ik met 30 weken al minstens 100 keer bevallen omdat ik echt op het punt van werpen stond zoals iedereen me ongevraagd wel even wilde melden.... bemoei je even lekker met je eigen zaken, oude taart, grrrrr
En dan was het ook nog eens een hittegolf en ik bleef er bijna in en dan krijg je allerlei stomme opmerkingen als "jij zult het wel extra warm hebben nu he?". In plaats van dat je me nou even helpt en mn boodschappentas naar de auto tilt?!
[...]
Ik heb werkelijk alles gehoord, van 'weet je zeker dat het er geen twee zijn?' tot 'jij gaat zeker al bijna met verlof' (toen ik een week of 18 was)
Als het aan die vervelende bemoeizuchtige oudjes hier in het dorp in de winkelstraat lag, was ik met 30 weken al minstens 100 keer bevallen omdat ik echt op het punt van werpen stond zoals iedereen me ongevraagd wel even wilde melden.... bemoei je even lekker met je eigen zaken, oude taart, grrrrr
En dan was het ook nog eens een hittegolf en ik bleef er bijna in en dan krijg je allerlei stomme opmerkingen als "jij zult het wel extra warm hebben nu he?". In plaats van dat je me nou even helpt en mn boodschappentas naar de auto tilt?!
maandag 27 februari 2017 om 14:54
Ook hier herkenbaar. Bij mijn eerste zwangerschap waren de omstandigheden heel kut, dus was ik verklaarbaar niet zo blij qua gemoed. Maar: nu is dat niet aan de hand en ben ik alsnog somber en pieker inderdaad ook heel veel. Wereldproblematiek (waar emigreren we heen bij WO III), ik denk steeds dat ik heel ziek ben, ben bang dat de baby iets mankeert, dat ik nooit meer de oude word en ga zo maar door. Dat ik al 23 weken ontzettend moe ben, helpt ook niet mee. Denk heel wijs om even iemand mee te laten kijken of het niet te ver doorslaat, maar ik vermoed dat het veel vaker voorkomt dan dat de blije zwangeren ons willen doen geloven. Vind het ook ingewikkeld dat niemand het echt lijkt te begrijpen. Het is niet dat ik niet blij ben met de baby, maar ik maak me gewoon heel veel en irrationeel zorgen. Ben van nature helemaal niet zo, maar laat me nu echt lam leggen door allerlei idiote gedachten. Heb ook helemaal geen zin om het over mijn zwangerschap te hebben, roept alleen maar zorgen op. Labiel as f*ck dus . Na mijn vorige zwangerschap is het ook goedgekomen, daar houd ik me maar aan vast . Sterkte nog!
maandag 27 februari 2017 om 15:21
Hahaha ik moest wel een beetje lachen om je post Frankies Al vind ik het erg herkenbaar, vooral dat ik ook totaal geen zin heb om over mijn zwangerschap te praten. Mijn (schoon)familie is zo lief en geïnteresseerd, maar eigenlijk wil het er gewoon liever niet over hebben. Normaal gesproken ben ik altijd vrolijk en vol energie en ik herken mezelf totaal niet terug nu. Zelfs op mijn werk (waar ze nog niet eens weten dat ik zwanger ben) merken ze dat ik ben veranderd.
Gelukkig zitten mensen niet ongevraagd aan mijn buik, ook niet tijdens mijn vorige zwangerschap. Vreselijk lijkt me dat En die brutale opmerkingen over de grootte van je buik trouwens ook. Waar halen ze het lef vandaan?!
Gelukkig zitten mensen niet ongevraagd aan mijn buik, ook niet tijdens mijn vorige zwangerschap. Vreselijk lijkt me dat En die brutale opmerkingen over de grootte van je buik trouwens ook. Waar halen ze het lef vandaan?!
maandag 27 februari 2017 om 15:53
Oh, zo herkenbaar dit topic. Ik ben uiteindelijk na een stuk of 6 (vroege) miskramen zwanger gebleven en ik was er vanuit gegaan dat ik helemaal in de zevende hemel zou zijn... Mijn God, wat heb ik me vergist...
Lichamelijk op zich een hele makkelijke zwangerschap gehad, wel de kleine al vanaf 15 weken voelen en vanaf 20 weken werd ik bont en blauw geschopt gedurende 22 uur per dag.
Ik ben gewoon niet zo goed in mijn lijf delen met een ander.. voor mij was het echt gewoon mijn tijd uitzitten (en dan kwam dat kreng ook nog eens ruim 1,5 week later). Heb echt meerdere keren op het punt gestaan om tegen de vk te zeggen dat ze me maar moest doorsturen voor een inleiding.
Lichamelijk op zich een hele makkelijke zwangerschap gehad, wel de kleine al vanaf 15 weken voelen en vanaf 20 weken werd ik bont en blauw geschopt gedurende 22 uur per dag.
Ik ben gewoon niet zo goed in mijn lijf delen met een ander.. voor mij was het echt gewoon mijn tijd uitzitten (en dan kwam dat kreng ook nog eens ruim 1,5 week later). Heb echt meerdere keren op het punt gestaan om tegen de vk te zeggen dat ze me maar moest doorsturen voor een inleiding.
