Zwanger
alle pijlers
Geen roze wolk..
woensdag 15 februari 2017 om 20:19
He meiden,
Ik ben op dit moment precies 9 weken zwanger, helemaal gepland en elke maand dat het niet lukte was een domper, uiteindelijk was ik toch snel zwanger ( half jaar )
Ik schrijf gezellig mee in andere topics maar daar vind ik niet helemaal aansluiting, omdat ik helaas niet echt op een roze wolk zit.
Vanaf ongeveer de 5de week begon ik heel extreem te piekeren en voelde ik mij somber, dit heb ik helaas nog steeds waardoor ik slecht blij kan zijn, en dit frustreert vervolgens weer.
Ik had verwacht dat zodra ik zwanger was ik lekker in tijdschriften zou gaan neuzen en weg zou zwijmelen bij babypakjes ed. Maar helaas is dit dus niet helemaal zo.
Inmiddels aangemeld bij pop poli en tot die tijd loop ik bij een psycholoog.
Zijn er meer die dit herkennen? Bij hoeveel weken nam dit bij jullie af? Tips wat wel of niet te doen?
Ik hoor graag van andere!
Ik ben op dit moment precies 9 weken zwanger, helemaal gepland en elke maand dat het niet lukte was een domper, uiteindelijk was ik toch snel zwanger ( half jaar )
Ik schrijf gezellig mee in andere topics maar daar vind ik niet helemaal aansluiting, omdat ik helaas niet echt op een roze wolk zit.
Vanaf ongeveer de 5de week begon ik heel extreem te piekeren en voelde ik mij somber, dit heb ik helaas nog steeds waardoor ik slecht blij kan zijn, en dit frustreert vervolgens weer.
Ik had verwacht dat zodra ik zwanger was ik lekker in tijdschriften zou gaan neuzen en weg zou zwijmelen bij babypakjes ed. Maar helaas is dit dus niet helemaal zo.
Inmiddels aangemeld bij pop poli en tot die tijd loop ik bij een psycholoog.
Zijn er meer die dit herkennen? Bij hoeveel weken nam dit bij jullie af? Tips wat wel of niet te doen?
Ik hoor graag van andere!
donderdag 16 februari 2017 om 19:27
quote:lux. schreef op 16 februari 2017 @ 16:55:
Ik hoop oprecht zo erg dat ze me over 10 weken gaan inleiden
......
Het is heel lastig dat mijn buik als zo'n ongelooflijk onveilige plek voor hem voelt waar hij zo snel mogelijk uit moet, maar ik kan het niet loslaten. Hopelijk lukt me dat bij een tweede zwangerschap wel, dan is het tenminste als het goed is al een keertje goed gegaan, hopelijk kan ik dan daar wat vertrouwen uit putten.
Hey Lux,
Ik had andere omstandigheden, maar ik had dezelfde gevoelens als jij en ik was ook de dagen (uren!) aan het aftellen. Ik werd helaas naar het einde toe ook nog ziek(er) en heb er uiteindelijk op gestaan dat ze me met 38w gingen inleiden en dat hebben ze gedaan. Ik kon de baby na de geboorte niet eens vasthouden zo erg was ik van streek dat ze er gezond en wel eindelijk was, heel bizar.
Bij de tweede werd ik helaas weer ziek, maar toen hebben ze met het oog op de "geschiedenis" ook met 38w ingeleid. Voor mij maakte dat het hele gebeuren meer draaglijk.
Spreek uit naar de gynaecoloog (je loopt denk ik in het ziekenhuis gezien de MMM?) hoe je je voelt. Ze denken echt wel met je mee. Succes en sterkte!
Ik hoop oprecht zo erg dat ze me over 10 weken gaan inleiden
......
Het is heel lastig dat mijn buik als zo'n ongelooflijk onveilige plek voor hem voelt waar hij zo snel mogelijk uit moet, maar ik kan het niet loslaten. Hopelijk lukt me dat bij een tweede zwangerschap wel, dan is het tenminste als het goed is al een keertje goed gegaan, hopelijk kan ik dan daar wat vertrouwen uit putten.
Hey Lux,
Ik had andere omstandigheden, maar ik had dezelfde gevoelens als jij en ik was ook de dagen (uren!) aan het aftellen. Ik werd helaas naar het einde toe ook nog ziek(er) en heb er uiteindelijk op gestaan dat ze me met 38w gingen inleiden en dat hebben ze gedaan. Ik kon de baby na de geboorte niet eens vasthouden zo erg was ik van streek dat ze er gezond en wel eindelijk was, heel bizar.
Bij de tweede werd ik helaas weer ziek, maar toen hebben ze met het oog op de "geschiedenis" ook met 38w ingeleid. Voor mij maakte dat het hele gebeuren meer draaglijk.
Spreek uit naar de gynaecoloog (je loopt denk ik in het ziekenhuis gezien de MMM?) hoe je je voelt. Ze denken echt wel met je mee. Succes en sterkte!
donderdag 16 februari 2017 om 19:59
quote:ShaunTheSheep schreef op 16 februari 2017 @ 19:27:
[...]
Hey Lux,
Ik had andere omstandigheden, maar ik had dezelfde gevoelens als jij en ik was ook de dagen (uren!) aan het aftellen. Ik werd helaas naar het einde toe ook nog ziek(er) en heb er uiteindelijk op gestaan dat ze me met 38w gingen inleiden en dat hebben ze gedaan. Ik kon de baby na de geboorte niet eens vasthouden zo erg was ik van streek dat ze er gezond en wel eindelijk was, heel bizar.
Bij de tweede werd ik helaas weer ziek, maar toen hebben ze met het oog op de "geschiedenis" ook met 38w ingeleid. Voor mij maakte dat het hele gebeuren meer draaglijk.
Spreek uit naar de gynaecoloog (je loopt denk ik in het ziekenhuis gezien de MMM?) hoe je je voelt. Ze denken echt wel met je mee. Succes en sterkte!
Nee, vooralsnog bij de VK. Al zou ik best binnenkort eens overgedragen kunnen worden want bloeddruk loopt op (nu nog in orde, maar mag niet verder oplopen). Maar zal het idd eens ter sprake brengen, fijn dat ze wel naar jou geluisterd hebben! En wat naar dat je je dochter niet eens bij je kon hebben, maar kan me je gevoel wel voorstellen.
Fijn dat je bij je tweede bevalling ook op tijd geholpen bent. Iig dank voor de tip!
[...]
Hey Lux,
Ik had andere omstandigheden, maar ik had dezelfde gevoelens als jij en ik was ook de dagen (uren!) aan het aftellen. Ik werd helaas naar het einde toe ook nog ziek(er) en heb er uiteindelijk op gestaan dat ze me met 38w gingen inleiden en dat hebben ze gedaan. Ik kon de baby na de geboorte niet eens vasthouden zo erg was ik van streek dat ze er gezond en wel eindelijk was, heel bizar.
Bij de tweede werd ik helaas weer ziek, maar toen hebben ze met het oog op de "geschiedenis" ook met 38w ingeleid. Voor mij maakte dat het hele gebeuren meer draaglijk.
Spreek uit naar de gynaecoloog (je loopt denk ik in het ziekenhuis gezien de MMM?) hoe je je voelt. Ze denken echt wel met je mee. Succes en sterkte!
Nee, vooralsnog bij de VK. Al zou ik best binnenkort eens overgedragen kunnen worden want bloeddruk loopt op (nu nog in orde, maar mag niet verder oplopen). Maar zal het idd eens ter sprake brengen, fijn dat ze wel naar jou geluisterd hebben! En wat naar dat je je dochter niet eens bij je kon hebben, maar kan me je gevoel wel voorstellen.
Fijn dat je bij je tweede bevalling ook op tijd geholpen bent. Iig dank voor de tip!
dinsdag 21 februari 2017 om 09:19
MN, ik ben heel benieuwd of je al bevallen bent en hoe het met je gaat!
Hier helaas wat slechte dagen gehad, huilen, het liefste de deken over mij heen trekken en niet buiten geweest.
Vandaag ga ik er weer voor, 2 uur werken zometeen en vanmiddag sporten!
Vanavond hebben we de termijnecho, toch spannend.
Hier helaas wat slechte dagen gehad, huilen, het liefste de deken over mij heen trekken en niet buiten geweest.
Vandaag ga ik er weer voor, 2 uur werken zometeen en vanmiddag sporten!
Vanavond hebben we de termijnecho, toch spannend.
dinsdag 21 februari 2017 om 10:28
Just_sabina, rot om te horen dat jij je zo slecht voelt. We schrijven in hetzelfde zwanger-groepje, maar ik zit ook niet happy de peppy op een roze wolk hoor.
Ik was meteen in de eerste ronde zwanger, zonder er veel mee bezig te zijn. We hebben al een zoontje van 2 jaar en ik had nooit verwacht dat het zo snel zou gaan, maar had verwacht dat het (net als de vorige keer) minimaal 4 maanden zou duren. Het was dus best een shock en dat is het eigenlijk nog steeds. Soms twijfel ik zo enorm of we de goede keuze hebben gemaakt om nu al voor een tweede te gaan...
Tijdens mijn vorige zwangerschap was ik super blij en gelukkig. Ik zat echt op een roze wolk en was helemaal verliefd op ons frummeltje na de 8 weken echo. Nu voel ik niets! Natuurlijk was ik blij met een kloppend hartje op de echo, maar verder niets. Ik heb nog geen één keer gegoogeld op '... weken zwanger' om te kijken hoe groot de baby nu is en wat ie kan. Het interesseert me niet zoveel. Ik ben elke dag extreem moe, prikkelbaar en mijn hormonen helpen ook niet mee. Man begint zijn geduld langzaam te verliezen en mijn zoontje vraagt veel aandacht. Daarnaast ben ik zo bang voor wat er komen gaat, niet zozeer voor de zwangerschap of bevalling, maar vooral voor de periode daarna. Bang dat ik het niet aan kan met twee jonge kinderen, bang dat mijn zoontje het moeilijk gaat vinden, bang dat ze elkaar niet leuk gaan vinden of wat als de baby iets mankeert? Ik heb dit ook met de vk besproken, maar zij zegt dat mijn gevoelens normaal zijn en dat het vast wel goed komt. Ik durf het niet tegen mijn man te vertellen, omdat ik me dan zo'n slechte moeder voel. Alsof ik niet blij ben met onze nieuwe baby... Ik weet gewoon even niet wat ik met mezelf aan moet.
Je bent echt niet de enige die niet op een roze wolk zit en daar is niets mis mee. Al is het soms gewoon ontzettend rot om je zo k*t te voelen. Hopelijk kunnen we elkaar een beetje steunen in dit topic Succes bij de termijnecho vanavond!
Ik was meteen in de eerste ronde zwanger, zonder er veel mee bezig te zijn. We hebben al een zoontje van 2 jaar en ik had nooit verwacht dat het zo snel zou gaan, maar had verwacht dat het (net als de vorige keer) minimaal 4 maanden zou duren. Het was dus best een shock en dat is het eigenlijk nog steeds. Soms twijfel ik zo enorm of we de goede keuze hebben gemaakt om nu al voor een tweede te gaan...
Tijdens mijn vorige zwangerschap was ik super blij en gelukkig. Ik zat echt op een roze wolk en was helemaal verliefd op ons frummeltje na de 8 weken echo. Nu voel ik niets! Natuurlijk was ik blij met een kloppend hartje op de echo, maar verder niets. Ik heb nog geen één keer gegoogeld op '... weken zwanger' om te kijken hoe groot de baby nu is en wat ie kan. Het interesseert me niet zoveel. Ik ben elke dag extreem moe, prikkelbaar en mijn hormonen helpen ook niet mee. Man begint zijn geduld langzaam te verliezen en mijn zoontje vraagt veel aandacht. Daarnaast ben ik zo bang voor wat er komen gaat, niet zozeer voor de zwangerschap of bevalling, maar vooral voor de periode daarna. Bang dat ik het niet aan kan met twee jonge kinderen, bang dat mijn zoontje het moeilijk gaat vinden, bang dat ze elkaar niet leuk gaan vinden of wat als de baby iets mankeert? Ik heb dit ook met de vk besproken, maar zij zegt dat mijn gevoelens normaal zijn en dat het vast wel goed komt. Ik durf het niet tegen mijn man te vertellen, omdat ik me dan zo'n slechte moeder voel. Alsof ik niet blij ben met onze nieuwe baby... Ik weet gewoon even niet wat ik met mezelf aan moet.
Je bent echt niet de enige die niet op een roze wolk zit en daar is niets mis mee. Al is het soms gewoon ontzettend rot om je zo k*t te voelen. Hopelijk kunnen we elkaar een beetje steunen in dit topic Succes bij de termijnecho vanavond!
dinsdag 21 februari 2017 om 11:24
Hier momenteel 41+2 weken zwanger dus het zit er bijna op. Ik kijk er naar uit om mijn lichaam weer terug te krijgen. Het is gewoon zwaar. En dan heb ik nog relatief weinig klachten. Ook emotioneel is het niet niks. Mijn buik voelde wel een tijd als een veilige omgeving voor zoon, maar nu ben ik steeds bang dat hij niet genoeg vruchtwater meer heeft oid. Dat het te lang duurt. Hij moet er gewoon uit! En ja.... dan is hij er en dienen zich 100 nieuwe zorgen en onzekerheden aan. Het is niet niks allemaal.
Jullie sterkte in ieder geval. Ik hoop dat jullie allemaal gezonde kinderen mogen krijgen en zelf weer helemaal happy worden.
Jullie sterkte in ieder geval. Ik hoop dat jullie allemaal gezonde kinderen mogen krijgen en zelf weer helemaal happy worden.
dinsdag 21 februari 2017 om 11:31
Ooo spannend! Ik hoop dat je heel snel mag bevallen!!! Zwanger zijn hoeft ook niet voor iedereen leuk te zijn. Ben er nu achter dat je het best uit mag spreken dat het er niks aan vind.
Ik heb vandaag een echo en hoop dat ze zich gedraaid heeft (heb nog wel ff)! Heb echt geen zin in een versie of stuitbevalling, daar ga ik niet aan beginnen. Pfff....
Ik had bij een ander topic gelezen dat MN bevallen is van een zoon (volgens mij zondag) .
Ik heb vandaag een echo en hoop dat ze zich gedraaid heeft (heb nog wel ff)! Heb echt geen zin in een versie of stuitbevalling, daar ga ik niet aan beginnen. Pfff....
Ik had bij een ander topic gelezen dat MN bevallen is van een zoon (volgens mij zondag) .
dinsdag 21 februari 2017 om 11:38
quote:just_sabina schreef op 21 februari 2017 @ 09:19:
MN, ik ben heel benieuwd of je al bevallen bent en hoe het met je gaat!
Ja
. Ik ben vrijdag door middel van een keizersnede bevallen van een zoon omdat de ontsluiting na 19 uur bleef hangen op 4 cm ondanks ruggenprik en weeënopwekkers. Ben dolgelukkig en overdonderd. Heb gister uur gekeken hoe hij lag te slapen.
MN, ik ben heel benieuwd of je al bevallen bent en hoe het met je gaat!
Ja
. Ik ben vrijdag door middel van een keizersnede bevallen van een zoon omdat de ontsluiting na 19 uur bleef hangen op 4 cm ondanks ruggenprik en weeënopwekkers. Ben dolgelukkig en overdonderd. Heb gister uur gekeken hoe hij lag te slapen.
dinsdag 21 februari 2017 om 12:52
Ohh wat fijn! Gefeliciteerd!! Geniet er van!
Raymasa, wat vervelend om te lezen, maar ben wel blij dat je reageert, want het voelde of iedereen in dat topic op een roze wolk zit en dan is het fijn te lezen dat ik niet de enige ben!
Ik kan mij jou kant van zorgen ook heel goed voorstellen!
Dat dingen opzoeken via google ken ik idd ook niet, ik leef nu vooral naar de periode tussen de 12 en 16 weken waarin ik een kans heb dat de hormonen rustiger worden en mijn volle hoofd die met de hele wereld bezig is rustiger wordt, sta dus meer in overlevingsstand! En als het dan niet beter wordt kijken we weer verder.
Moondancer, ik hoop dat de bevalling zich snel aandient! Succes!
Raymasa, wat vervelend om te lezen, maar ben wel blij dat je reageert, want het voelde of iedereen in dat topic op een roze wolk zit en dan is het fijn te lezen dat ik niet de enige ben!
Ik kan mij jou kant van zorgen ook heel goed voorstellen!
Dat dingen opzoeken via google ken ik idd ook niet, ik leef nu vooral naar de periode tussen de 12 en 16 weken waarin ik een kans heb dat de hormonen rustiger worden en mijn volle hoofd die met de hele wereld bezig is rustiger wordt, sta dus meer in overlevingsstand! En als het dan niet beter wordt kijken we weer verder.
Moondancer, ik hoop dat de bevalling zich snel aandient! Succes!
donderdag 23 februari 2017 om 08:15
donderdag 23 februari 2017 om 10:13
Ik slik nu bij de derde zwangerschap voor het eerst omega 3 visolie
Voel me psychisch enorm veel beter dan de andere twee keer
Maar of dat aan de visolie ligt betwijfel ik... zelf afgelopen jaar aan de slag geweest met mijn psychische gezondheid en ik denk dat het verschil gemaakt is
Maar wbt visolie... baat het niet dan schaadt het ook niet
Voel me psychisch enorm veel beter dan de andere twee keer
Maar of dat aan de visolie ligt betwijfel ik... zelf afgelopen jaar aan de slag geweest met mijn psychische gezondheid en ik denk dat het verschil gemaakt is
Maar wbt visolie... baat het niet dan schaadt het ook niet
zondag 26 februari 2017 om 15:58
Ik slik toevallig ook de Mama Compleet met visolie maar merk helaas niet veel mbt mijn psychische gesteldheid.
De afspraak is inmiddels gepland voor de POP-POLI eind maart. Ik heb het aangegeven bij de vk, en die snapt het gelukkig helemaal. Ik wil gewoon genieten en niet zo in dieder negatieve spiraal blijven hangen. Ik vrees echt voor een prenatale depressie namelijk
De afspraak is inmiddels gepland voor de POP-POLI eind maart. Ik heb het aangegeven bij de vk, en die snapt het gelukkig helemaal. Ik wil gewoon genieten en niet zo in dieder negatieve spiraal blijven hangen. Ik vrees echt voor een prenatale depressie namelijk
Slowly getting there....
zondag 26 februari 2017 om 16:20
Het zal nooit helemaal een roze wolk zijn; je moet sowieso van alles regelen en je kan je zorgen maken.
Voor wat betreft je somberheid kan het helpen om je lichaam wat te ondersteunen met de juiste voedingsstoffen, beter voor jezelf en voor je kind. Zeker als je de pil hebt gebruikt kun je allerlei tekorten hebben in je lichaam, onder andere zink, magnesium en vitamine B. Dit soort stoffen en nog meer zijn belangrijk voor je hormonen, je humeur en het vruchtje. Goed zorgen voor de biochemie van je lichaam kan ook schelen in een eventuele postnatale depressie.
Voor wat betreft je somberheid kan het helpen om je lichaam wat te ondersteunen met de juiste voedingsstoffen, beter voor jezelf en voor je kind. Zeker als je de pil hebt gebruikt kun je allerlei tekorten hebben in je lichaam, onder andere zink, magnesium en vitamine B. Dit soort stoffen en nog meer zijn belangrijk voor je hormonen, je humeur en het vruchtje. Goed zorgen voor de biochemie van je lichaam kan ook schelen in een eventuele postnatale depressie.
zondag 26 februari 2017 om 17:54
Wanhopia, wat goed dat je je aangemeld hebt! Ik heb 16 maart een afspraak, ben benieuwd.
Vrijdag bloed geprikt en meteen extra geprikt op vitamine b, dit wilde ik namelijk gaan slikken maar dat mocht niet zomaar vd verloskundige omdat je daar vervelende bijwerkingen van kunt krijgen wanneer de spiegel in je bloed te hoog wordt. Even afwachten dus...
Vrijdag bloed geprikt en meteen extra geprikt op vitamine b, dit wilde ik namelijk gaan slikken maar dat mocht niet zomaar vd verloskundige omdat je daar vervelende bijwerkingen van kunt krijgen wanneer de spiegel in je bloed te hoog wordt. Even afwachten dus...
zondag 26 februari 2017 om 18:24
Hier ook geen roze wolk hoor. Hoewel ik uiteraard heel blij ben met de baby en er ook heel veel zin in heb, vind ik aan zwanger zijn niks aan. Het is pijnlijk, ongemakkelijk en duurt verschrikkelijk lang.
Ik herken me wel in dat piekeren, maar ik denk vooral aan wat als blijkt dat we het niet kunnen betalen, of als er toch iets mis is met de baby, kunnen we het wel goed opvoeden etc etc.
Ik slik overigens al trouw 29 weken Davitamon mama met visolie maar merk er geen fuck van, maar het schijnt goed te zijn voor de ontwikkeling..
Ik kan wel heel blij worden van onze babykamer, of onze hele mooie kinderwagen of na een bezoekje aan de verloskundige maar helaas duurt dat altijd maar even
Ik herken me wel in dat piekeren, maar ik denk vooral aan wat als blijkt dat we het niet kunnen betalen, of als er toch iets mis is met de baby, kunnen we het wel goed opvoeden etc etc.
Ik slik overigens al trouw 29 weken Davitamon mama met visolie maar merk er geen fuck van, maar het schijnt goed te zijn voor de ontwikkeling..
Ik kan wel heel blij worden van onze babykamer, of onze hele mooie kinderwagen of na een bezoekje aan de verloskundige maar helaas duurt dat altijd maar even
