Relaties
alle pijlers
Scheiden de enigste oplossing?
woensdag 8 maart 2017 om 11:59
Hoi allemaal,
Nog redelijk nieuw hier maar een enorme behoefte om mijn verhaal te delen. Enerzijds om het kwijt te zijn, anderzijds om hopelijk dames te vinden die hetzelfde meegemaakt hebben en mij hierin kunnen helpen.
Dit jaar ben ik 10 jaar samen met mijn man. We zijn einde van dit jaar alweer 5 jaar getrouwd en wonen dan al een jaar of 7 samen.
Ik leerde hem kennen na een hele wilde tijd in mijn leven waarin ik constant aan het feesten was, vaak one night stands had, en de chase leuker vond dan de "catch." Hij bracht mij rust en veiligheid na een hele roerige tijd. Daarnaast was het zo'n lieve jongen en had die een onwijs goed hart. Ik raakte verliefd en samen hebben we hele mooie momenten gehad; mooie reizen over de wereld, leuke herinneringen en samen ook door veel drama gegaan. Maar nooit drama tussen ons. Sterker nog; wij hebben nog nooit (ja dit lees je goed) ruzie gehad. Omdat wij zo verschillend zijn hebben we altijd een middenweg moeten vinden. In huis b.v. ... hij wilde een paars/oranje muur. ik wilde alles wit. We zijn gegaan voor grijs met paarse accessoires in huis.
In de laatste jaren heb ik persoonlijk een aantal dieptepunten gehad waarvan mijn burnout 2 jaar geleden de meest heftige was. Ik zat een half jaar thuis en gaf mijn drukke baan de schuld van alles ondanks de twijfel over mijn relatie en al het andere in het leven. Ik krabbelde er langzaam bovenop en ben er sterker uitgekomen. Ik heb mijzelf veel beter leren kennen en kan in de praktijk nu veel beter omgaan met druk e.d.... tenminste dat dacht ik.
Een half jaar geleden leerde ik per toeval een man kennen. Vanaf ons eerste "hallo" was er een klik; een echte sparkle die ook te voelen was voor de mensen om ons heen. Vanaf dat moment hebben we dagelijks contact gehad, elkaar meerdere keren gezien, en zelfs dagen met elkaar weggeweest (en hotel gepakt). Ja, ik ben dus vreemdgegaan.
Ik merkte in de eerste dagen dat ik hem leerde kennen al dat hij mij iets liet voelen wat ik jaren gemist had. Niet zo zeer verliefdheid, of passie, maar mijn zelfvertrouwen steeg naar ongekende hoogte. Ik vond motivatie om weer te gaan sporten en deed dit met volle overgave om mezelf niet alleen goed te voelen maar er ook goed uit te zien. Ik viel bijna 15 kilo af in de afgelopen maanden en ben onwijs fit en vitaal.
Ik merkte ook dat mijn eigen relatie in een enorme sleur zat en heb ook al vanaf juli verleden jaar geen sex meer gehad met mijn man. De behoefte aan sex (met hem) is bij mij ook helemaal weg en als we samen zijn is het echt een broer-zus relatie. We delen veel maar intiem zijn we niet - op de kusjes op de mond na. Ik zocht steeds meer mijn "minnaar" op en we kregen serieuze gevoelens voor elkaar.
Mijn leven stond totaal op zijn kop toen ik dat besefte. Wat nu? Voelt hij dit ook? Wil ik weg bij mijn man? Is dit tijdelijk? Er waren 100 vragen die dagelijks door mijn hoofd gingen en het maakte mij gek. Met mijn man kon ik er niet over praten, met mijn minnaar wel. Hij begreep mij in alles en voelde dezelfde twijfel in zijn relatie.
Nu, 6 maanden na onze eerste kennismaking, heb ik ondertussen 2 heftige gesprekken met mijn man gevoerd. De eerste een waarschuwing dat er dingen moeten veranderen als ik wil blijven en de 2e, verleden week, dat ik denk dat ik wil scheiden. Na ons eerste gesprek hadden we zoveel plannen om te werken aan de relatie; wekelijks daten, wekelijks sex inplannen en ik zou naar mijn therapeut gaan waar ik ook voor mijn burnout liep. Maar één ding besefte ik mij al te goed: wil je zoiets natuurlijks wel forceren? Sex als verplichting zit ik niet op te wachten en die bleef dan ook uit. Dates... ja we gaan wel eens uit eten, of naar de bioscoop. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Kortom: in mijn gedachten is scheiden de oplossing. Als het niet voor mij is, dan is het op zijn minst het eerlijkst naar hem toe. Maar in mijn hart kan ik die knoop niet doorhakken.
Ik ben bijna 30... er zijn zoveel "wat als-vragen" die door mij heen gaan. Wat als ik nog kinderen wil? Wat als ik nooit meer iemand tegen kom? en mijn grootste vraag: wat als ik over een jaar besef dat ik een fout heb gemaakt?
De afgelopen dagen heb ik in een hotel moeten verblijven omdat ik de druk thuis niet aan kan. Lichamelijke klachten gaan er nu inhakken en dagelijks met hoofdpijn lopen werd mij teveel.
Heeft iemand hier ervaring mee of tips hoe ik hier het best mee om kan gaan?
Nog redelijk nieuw hier maar een enorme behoefte om mijn verhaal te delen. Enerzijds om het kwijt te zijn, anderzijds om hopelijk dames te vinden die hetzelfde meegemaakt hebben en mij hierin kunnen helpen.
Dit jaar ben ik 10 jaar samen met mijn man. We zijn einde van dit jaar alweer 5 jaar getrouwd en wonen dan al een jaar of 7 samen.
Ik leerde hem kennen na een hele wilde tijd in mijn leven waarin ik constant aan het feesten was, vaak one night stands had, en de chase leuker vond dan de "catch." Hij bracht mij rust en veiligheid na een hele roerige tijd. Daarnaast was het zo'n lieve jongen en had die een onwijs goed hart. Ik raakte verliefd en samen hebben we hele mooie momenten gehad; mooie reizen over de wereld, leuke herinneringen en samen ook door veel drama gegaan. Maar nooit drama tussen ons. Sterker nog; wij hebben nog nooit (ja dit lees je goed) ruzie gehad. Omdat wij zo verschillend zijn hebben we altijd een middenweg moeten vinden. In huis b.v. ... hij wilde een paars/oranje muur. ik wilde alles wit. We zijn gegaan voor grijs met paarse accessoires in huis.
In de laatste jaren heb ik persoonlijk een aantal dieptepunten gehad waarvan mijn burnout 2 jaar geleden de meest heftige was. Ik zat een half jaar thuis en gaf mijn drukke baan de schuld van alles ondanks de twijfel over mijn relatie en al het andere in het leven. Ik krabbelde er langzaam bovenop en ben er sterker uitgekomen. Ik heb mijzelf veel beter leren kennen en kan in de praktijk nu veel beter omgaan met druk e.d.... tenminste dat dacht ik.
Een half jaar geleden leerde ik per toeval een man kennen. Vanaf ons eerste "hallo" was er een klik; een echte sparkle die ook te voelen was voor de mensen om ons heen. Vanaf dat moment hebben we dagelijks contact gehad, elkaar meerdere keren gezien, en zelfs dagen met elkaar weggeweest (en hotel gepakt). Ja, ik ben dus vreemdgegaan.
Ik merkte in de eerste dagen dat ik hem leerde kennen al dat hij mij iets liet voelen wat ik jaren gemist had. Niet zo zeer verliefdheid, of passie, maar mijn zelfvertrouwen steeg naar ongekende hoogte. Ik vond motivatie om weer te gaan sporten en deed dit met volle overgave om mezelf niet alleen goed te voelen maar er ook goed uit te zien. Ik viel bijna 15 kilo af in de afgelopen maanden en ben onwijs fit en vitaal.
Ik merkte ook dat mijn eigen relatie in een enorme sleur zat en heb ook al vanaf juli verleden jaar geen sex meer gehad met mijn man. De behoefte aan sex (met hem) is bij mij ook helemaal weg en als we samen zijn is het echt een broer-zus relatie. We delen veel maar intiem zijn we niet - op de kusjes op de mond na. Ik zocht steeds meer mijn "minnaar" op en we kregen serieuze gevoelens voor elkaar.
Mijn leven stond totaal op zijn kop toen ik dat besefte. Wat nu? Voelt hij dit ook? Wil ik weg bij mijn man? Is dit tijdelijk? Er waren 100 vragen die dagelijks door mijn hoofd gingen en het maakte mij gek. Met mijn man kon ik er niet over praten, met mijn minnaar wel. Hij begreep mij in alles en voelde dezelfde twijfel in zijn relatie.
Nu, 6 maanden na onze eerste kennismaking, heb ik ondertussen 2 heftige gesprekken met mijn man gevoerd. De eerste een waarschuwing dat er dingen moeten veranderen als ik wil blijven en de 2e, verleden week, dat ik denk dat ik wil scheiden. Na ons eerste gesprek hadden we zoveel plannen om te werken aan de relatie; wekelijks daten, wekelijks sex inplannen en ik zou naar mijn therapeut gaan waar ik ook voor mijn burnout liep. Maar één ding besefte ik mij al te goed: wil je zoiets natuurlijks wel forceren? Sex als verplichting zit ik niet op te wachten en die bleef dan ook uit. Dates... ja we gaan wel eens uit eten, of naar de bioscoop. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Kortom: in mijn gedachten is scheiden de oplossing. Als het niet voor mij is, dan is het op zijn minst het eerlijkst naar hem toe. Maar in mijn hart kan ik die knoop niet doorhakken.
Ik ben bijna 30... er zijn zoveel "wat als-vragen" die door mij heen gaan. Wat als ik nog kinderen wil? Wat als ik nooit meer iemand tegen kom? en mijn grootste vraag: wat als ik over een jaar besef dat ik een fout heb gemaakt?
De afgelopen dagen heb ik in een hotel moeten verblijven omdat ik de druk thuis niet aan kan. Lichamelijke klachten gaan er nu inhakken en dagelijks met hoofdpijn lopen werd mij teveel.
Heeft iemand hier ervaring mee of tips hoe ik hier het best mee om kan gaan?
woensdag 8 maart 2017 om 12:31
quote:Oudblond schreef op 08 maart 2017 @ 12:08:
En heb je je man tijdens dat eerste gesprek toen jullie afspraken maakten ook verteld dat je hem al een half jaar bedondert? Laat me raden: Nee. En dan een beetje pro forma afspraken gaan maken om de relatie te verbeteren terwijl je die zelf in de hens gestoken hebt en de brandende fakkel lustig blijft hanteren. Daar valt niet tegenop te blussen natuurlijk.
Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.
Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.Geheel eens. Ik vind je een bitch TO, met je sparkle.
En heb je je man tijdens dat eerste gesprek toen jullie afspraken maakten ook verteld dat je hem al een half jaar bedondert? Laat me raden: Nee. En dan een beetje pro forma afspraken gaan maken om de relatie te verbeteren terwijl je die zelf in de hens gestoken hebt en de brandende fakkel lustig blijft hanteren. Daar valt niet tegenop te blussen natuurlijk.
Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.
Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.Geheel eens. Ik vind je een bitch TO, met je sparkle.
woensdag 8 maart 2017 om 12:37
Je gaat je man een waarschuwing geven en eisen dat hij dingen moet veranderen, terwijl jij op dat moment al 6 maanden achter zijn rug met een ander aan de haal gaat?
Wow....
Hoe krijg je dat uit je strot terwijl je zelf diegene bent die de pijlers onder jullie relatie onderuit haalt.
Jij slaat het vertrouwen compleet stuk.
Van mij kon je per direct vertrekken.
Wow....
Hoe krijg je dat uit je strot terwijl je zelf diegene bent die de pijlers onder jullie relatie onderuit haalt.
Jij slaat het vertrouwen compleet stuk.
Van mij kon je per direct vertrekken.
woensdag 8 maart 2017 om 12:39
Arme man. Wat verneuk jij hem zeg, voor een "sparkle" en jeuk aan de flamoes. En ondertussen slinks alle schuld bij hem leggen zodat jij er voor de buitenwereld als zielige sterke vrouw uit komt. En die man zich maar afvragen waar dit allemaal vandaan komt.
Met jou als partner heb je geen vijanden meer nodig
Met jou als partner heb je geen vijanden meer nodig
woensdag 8 maart 2017 om 12:42
woensdag 8 maart 2017 om 12:45
Ik denk dat jou meer blaam treft dan jouw partner, dus stop met dingen van hem eisen en verwachten. Wees ook gelijk even eerlijk naar hem over je minnaar, want ik heb zo'n vermoeden dat jij dan geen knoop meer door hoeft te hakken over scheiden of niet, maar dat hij dat wel doet en jij dan voorlopig nog wel even in dat hotel zit.
woensdag 8 maart 2017 om 12:49
quote:Dates... ja we gaan wel eens uit eten, of naar de bioscoop. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Wat verwacht je nog meer?
We gaan ook af en toe op citytrip. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Wij gaan soms een weekendje weg. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Filmavond, iets gaan drinken, een wedoennetalsofwenietthuiszijnenzittendeheledagopdebank-zondag,... Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Wat verwacht je nog meer?
We gaan ook af en toe op citytrip. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Wij gaan soms een weekendje weg. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Filmavond, iets gaan drinken, een wedoennetalsofwenietthuiszijnenzittendeheledagopdebank-zondag,... Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
woensdag 8 maart 2017 om 12:53
quote:consuelabananahammok schreef op 08 maart 2017 @ 12:37:
Je gaat je man een waarschuwing geven en eisen dat hij dingen moet veranderen, terwijl jij op dat moment al 6 maanden achter zijn rug met een ander aan de haal gaat?
Wow....
Hoe krijg je dat uit je strot terwijl je zelf diegene bent die de pijlers onder jullie relatie onderuit haalt.
Jij slaat het vertrouwen compleet stuk.
Van mij kon je per direct vertrekken.
Dit! Egoisme ten top.
En bijna 30? Ik dach obv je verhaal ergens midden 50 ofzo.
Je gaat je man een waarschuwing geven en eisen dat hij dingen moet veranderen, terwijl jij op dat moment al 6 maanden achter zijn rug met een ander aan de haal gaat?
Wow....
Hoe krijg je dat uit je strot terwijl je zelf diegene bent die de pijlers onder jullie relatie onderuit haalt.
Jij slaat het vertrouwen compleet stuk.
Van mij kon je per direct vertrekken.
Dit! Egoisme ten top.
En bijna 30? Ik dach obv je verhaal ergens midden 50 ofzo.
woensdag 8 maart 2017 om 12:53
woensdag 8 maart 2017 om 12:54
woensdag 8 maart 2017 om 13:02
Jij bent verkeerd gegaan op t moment dat je bemerkte dat je voor je extraatje wat ging voelen en ernaar ging handelen.
Jullie zijn in het slop geraakt en jij bent gaan afhaken. Jij bent je gaan afsluiten want, oh dolletjes, leuk extraatje...
Om jezelf er goed voor te laten doen heb je je man aangegeven dat het niet goed zit tussen jullie en dat hij! moet veranderen...
Dat kan hij niet goed genoeg in jouw ogen, maar ja, sex op afspraak is niet jouw ding (hoe doe je dat dan met je extraatje? Daarmee moet je toch ook afspreken om te kunnen neuken?) dus dat doe je dan ook maar niet. Met als gevolg dat je zegt; man, je hebt er niet genoeg aan gedaan, ik wil scheiden...
Wanneer was je van plan je man over je extraatje te gaan vertellen en dus de werkelijke oorzaak van jouw wens te scheiden?
Jullie zijn in het slop geraakt en jij bent gaan afhaken. Jij bent je gaan afsluiten want, oh dolletjes, leuk extraatje...
Om jezelf er goed voor te laten doen heb je je man aangegeven dat het niet goed zit tussen jullie en dat hij! moet veranderen...
Dat kan hij niet goed genoeg in jouw ogen, maar ja, sex op afspraak is niet jouw ding (hoe doe je dat dan met je extraatje? Daarmee moet je toch ook afspreken om te kunnen neuken?) dus dat doe je dan ook maar niet. Met als gevolg dat je zegt; man, je hebt er niet genoeg aan gedaan, ik wil scheiden...
Wanneer was je van plan je man over je extraatje te gaan vertellen en dus de werkelijke oorzaak van jouw wens te scheiden?
woensdag 8 maart 2017 om 13:09
woensdag 8 maart 2017 om 13:19
Ik dacht aan een typische midlife crisis door wat je schreef: 'ben onwijs fit en vitaal.' Maar serieus, je bent pas 29! Wat klink jij oud voor je leeftijd.
Ik vind dat je eerlijk moet zijn naar je man. Scheiden lijkt me de beste oplossing. Er zijn geen kinderen, jij vindt er niks meer aan. Hij verdient iemand die wél voor hem gaat.
Ik vind dat je eerlijk moet zijn naar je man. Scheiden lijkt me de beste oplossing. Er zijn geen kinderen, jij vindt er niks meer aan. Hij verdient iemand die wél voor hem gaat.
Les temps sont durs pour les rêveurs...
woensdag 8 maart 2017 om 13:45
Ik vind het raar dat jij zoveel eisen stelt aan je pertner terwijl jij de problemen veroorzaker bent!!!!!!
En je zegt dingen zoals; "Mijn man waarschuwing dat er dingen moeten veranderen als ik wil blijven en de 2e, verleden week, dat ik denk dat ik wil scheiden".
Terwijl JIJ degene bent die steeds problemen hebt, niet gelukkig bent. En JIJ degene bent die vreemdgaat ipv echt hard aan de relatie willen werken!!
Makkelijk he, je partner overal van te beschuldigen, terwijl jij bedriegt, niet eens eerlijk kan zijn, eisen stelt en de makkelijke weg kiest.
Je verhaal maakte me Echt pissig.
En je zegt dingen zoals; "Mijn man waarschuwing dat er dingen moeten veranderen als ik wil blijven en de 2e, verleden week, dat ik denk dat ik wil scheiden".
Terwijl JIJ degene bent die steeds problemen hebt, niet gelukkig bent. En JIJ degene bent die vreemdgaat ipv echt hard aan de relatie willen werken!!
Makkelijk he, je partner overal van te beschuldigen, terwijl jij bedriegt, niet eens eerlijk kan zijn, eisen stelt en de makkelijke weg kiest.
Je verhaal maakte me Echt pissig.
woensdag 8 maart 2017 om 13:48
woensdag 8 maart 2017 om 13:53
Met de billen bloot en scheiden. Het is wel zo eerlijk als je je man ook de waarheid verteld. Jij bent namelijk al een half jaar geleden uitgecheckt.
Ik snap je twijfel ook niet zo goed; want wat is het alternatief; gezellig gezinnetje spelen met je huidige man? Ik vind dat eigenlijk heel triest dat je dat overweegt. Kortom man up, ga scheiden en pak je volgende relatie alsjeblieft anders aan.
Voor je minnaar heb ik ook geen goed woord over; hij zit ook in een relatie. Jullie zijn beiden triest bezig en jullie huidige partners verdienen allebei beter.
Ik snap je twijfel ook niet zo goed; want wat is het alternatief; gezellig gezinnetje spelen met je huidige man? Ik vind dat eigenlijk heel triest dat je dat overweegt. Kortom man up, ga scheiden en pak je volgende relatie alsjeblieft anders aan.
Voor je minnaar heb ik ook geen goed woord over; hij zit ook in een relatie. Jullie zijn beiden triest bezig en jullie huidige partners verdienen allebei beter.