Hoe moet dit verder?
zondag 16 april 2017 om 12:46
Eind december 2016 heb ik iemand leren kennen via mijn werk en er was dadelijk een aantrekkingskracht van jewelste.
Voor mijn werk diende ik hem toen een visitekaartje te overhandigen met mijn contactgegevens. Een paar dagen later ontving ik van hem een eerste sms .. blijkbaar was dat gevoel wederzijds. Na heel wat berichtjes later hebben we privé afgesproken.
Nu zoveel maanden later zien we mekaar wekelijks meerdere keren.
Ik ben een single vrouw van 40 met 2 jonge (10 en 7) kinderen uit een vorig huwelijk. Hij een man van 49 jaar met 2 oudere (23 en 20) kinderen. Hij is jaren getrouwd geweest, dan gescheiden en 13 jaar alleen gebleven maar steeds goed bevriend gebleven met zijn ex-vrouw. Zagen mekaar nog wekelijks. Zijn ex-vrouw is ongeveer een jaar en een half heel erg ziek geworden en zijn zoon heeft toen gezegd, waarom neem je mama niet terug in huis? Hij heeft dat toen gedaan en heeft moeten beloven aan zijn zoon om haar daar altijd te laten wonen.
Natuurlijk leven die naast mekaar, is er niks van gevoel, geen liefde ...
Zij is ondertussen ook volledig hersteld van die ziekte.
En nu is hij mij dus tegen gekomen. En wij 2 dat klikt op alle gebied, praten, lachen, zelfde mentaliteit, zelfde ingesteldheid en dan de liefde .. Zo puur en zalig.
Het is natuurlijk zo dat ik nooit naar hem kan gaan. Hij geeft me wel het gevoel dat hij er alles aan doet om hier te geraken. Is zelfstandige en doet vaak de nachten, maar dan zet hij er één van zijn mannen op en komt hij de avond en nacht hier bij mij doorbrengen.
Dit is nu al zo een paar maand en ik geniet van ieder moment met hem.
We hebben er ook al over gepraat van hoe moet dat nu verder? Maar hij heeft de belofte aan zijn zoon gedaan en daar zit hij mee vast.
Hij zegt ook, als ik dat hier vertel schieten ze mij af. Hij heeft dan ook zijn zaak waar ook zijn zoon nu al mee in zit.
Moeilijk geval dus.
Hoe moet ik hiermee verder? Ik wil hem niet kwijt, maar wil de rest van men leven ook niet wachten ...
Ik weet dat ik dit gevoel niet snel meer zal tegenkomen.
Zucht ....
Voor mijn werk diende ik hem toen een visitekaartje te overhandigen met mijn contactgegevens. Een paar dagen later ontving ik van hem een eerste sms .. blijkbaar was dat gevoel wederzijds. Na heel wat berichtjes later hebben we privé afgesproken.
Nu zoveel maanden later zien we mekaar wekelijks meerdere keren.
Ik ben een single vrouw van 40 met 2 jonge (10 en 7) kinderen uit een vorig huwelijk. Hij een man van 49 jaar met 2 oudere (23 en 20) kinderen. Hij is jaren getrouwd geweest, dan gescheiden en 13 jaar alleen gebleven maar steeds goed bevriend gebleven met zijn ex-vrouw. Zagen mekaar nog wekelijks. Zijn ex-vrouw is ongeveer een jaar en een half heel erg ziek geworden en zijn zoon heeft toen gezegd, waarom neem je mama niet terug in huis? Hij heeft dat toen gedaan en heeft moeten beloven aan zijn zoon om haar daar altijd te laten wonen.
Natuurlijk leven die naast mekaar, is er niks van gevoel, geen liefde ...
Zij is ondertussen ook volledig hersteld van die ziekte.
En nu is hij mij dus tegen gekomen. En wij 2 dat klikt op alle gebied, praten, lachen, zelfde mentaliteit, zelfde ingesteldheid en dan de liefde .. Zo puur en zalig.
Het is natuurlijk zo dat ik nooit naar hem kan gaan. Hij geeft me wel het gevoel dat hij er alles aan doet om hier te geraken. Is zelfstandige en doet vaak de nachten, maar dan zet hij er één van zijn mannen op en komt hij de avond en nacht hier bij mij doorbrengen.
Dit is nu al zo een paar maand en ik geniet van ieder moment met hem.
We hebben er ook al over gepraat van hoe moet dat nu verder? Maar hij heeft de belofte aan zijn zoon gedaan en daar zit hij mee vast.
Hij zegt ook, als ik dat hier vertel schieten ze mij af. Hij heeft dan ook zijn zaak waar ook zijn zoon nu al mee in zit.
Moeilijk geval dus.
Hoe moet ik hiermee verder? Ik wil hem niet kwijt, maar wil de rest van men leven ook niet wachten ...
Ik weet dat ik dit gevoel niet snel meer zal tegenkomen.
Zucht ....
zondag 16 april 2017 om 12:52
Daar heb je dan je antwoord. Hij is dus nog gewoon getrouwd. Woont samen met zijn vrouw, ook al is het als broer en zus.
Er bekruipt mij het gevoel dat hij je een heel erg uitgebreid verhaal op de mouw heeft gespeld om zich maar niet als vreemdganger naar jou toe te hoeven profileren. Een belofte aan een zoon is prima, maar hij is een volwassen vent en mag zijn eigen leven in zijn eigen handen nemen als hij dat wil. Zijn vrouw kan daar blijven wonen zonder hem, dat valt zo te zien ook binnen die belofte.
Er bekruipt mij het gevoel dat hij je een heel erg uitgebreid verhaal op de mouw heeft gespeld om zich maar niet als vreemdganger naar jou toe te hoeven profileren. Een belofte aan een zoon is prima, maar hij is een volwassen vent en mag zijn eigen leven in zijn eigen handen nemen als hij dat wil. Zijn vrouw kan daar blijven wonen zonder hem, dat valt zo te zien ook binnen die belofte.
zondag 16 april 2017 om 12:53
quote:missbrice schreef op 16 april 2017 @ 12:51:
Ik vind je naïef sorry. Denk je echt dat zijn zoon zoveel te vertellen heeft?
Ik besef heel goed dat dit zo overkomt. Is niet alleen door de zoon, ook door de grote zaak.
De zoon heeft het toen heel moeilijk gehad met hun scheiding en waarschijnlijk heeft hij het daardoor laten beloven. Uit angst dat hij ze terug ging buiten zetten.
Ik vind je naïef sorry. Denk je echt dat zijn zoon zoveel te vertellen heeft?
Ik besef heel goed dat dit zo overkomt. Is niet alleen door de zoon, ook door de grote zaak.
De zoon heeft het toen heel moeilijk gehad met hun scheiding en waarschijnlijk heeft hij het daardoor laten beloven. Uit angst dat hij ze terug ging buiten zetten.
zondag 16 april 2017 om 12:53
zondag 16 april 2017 om 12:55
zondag 16 april 2017 om 12:55
zondag 16 april 2017 om 12:58
quote:Blondie001 schreef op 16 april 2017 @ 12:53:
[...]
Ik besef heel goed dat dit zo overkomt. Is niet alleen door de zoon, ook door de grote zaak.
De zoon heeft het toen heel moeilijk gehad met hun scheiding en waarschijnlijk heeft hij het daardoor laten beloven. Uit angst dat hij ze terug ging buiten zetten.Kom op nou die onzin geloof je toch niet echt?
[...]
Ik besef heel goed dat dit zo overkomt. Is niet alleen door de zoon, ook door de grote zaak.
De zoon heeft het toen heel moeilijk gehad met hun scheiding en waarschijnlijk heeft hij het daardoor laten beloven. Uit angst dat hij ze terug ging buiten zetten.Kom op nou die onzin geloof je toch niet echt?
zondag 16 april 2017 om 12:59
quote:canvas schreef op 16 april 2017 @ 12:55:
Stel, het is geen smoes, maar dan is het dus inderdaad een watje. Wil jij zo'n zacht ei als partner?
Maar de kans dat het echt waar is, acht ik heel erg klein.
Hij zegt van haar dat ze een goed hart heeft en er nooit slecht over zou kunnen praten. Maar het gevoel is er niet.
Zij leeft om bij haar kinderen en "gezin" te zijn.
Hij geeft me het gevoel oprecht te zijn. Natuurlijk kan dat allemaal best een smoes zijn ...
Stel, het is geen smoes, maar dan is het dus inderdaad een watje. Wil jij zo'n zacht ei als partner?
Maar de kans dat het echt waar is, acht ik heel erg klein.
Hij zegt van haar dat ze een goed hart heeft en er nooit slecht over zou kunnen praten. Maar het gevoel is er niet.
Zij leeft om bij haar kinderen en "gezin" te zijn.
Hij geeft me het gevoel oprecht te zijn. Natuurlijk kan dat allemaal best een smoes zijn ...
zondag 16 april 2017 om 12:59
Mocht dit waar zijn (maar ik vrees dat jouw vriend nog gewoon getrouwd is):
Hartstikke lief natuurlijk dat jouw vriend zorgde voor zijn ex-vrouw, maar zij en hun kinderen zullen ook wel begrijpen dat ze nooit meer een hecht gezinnetje zullen zijn/worden, de ouders zijn immers gescheiden.
Nu die vrouw hersteld is kan zij ook weer op haar eigen benen staan, en kan ze een huisje zoeken voor haarzelf.
De kinderen zijn volwassen en kunnen uit huis.
Dan heeft jouw vriend dus zijn huis weer voor zichzelf en kunnen jullie mooi van elkaar genieten.
Die belofte naar zoon toe snap ik niet, ik snap sowieso niet waarom die zoon zijn vader die belofte liet doen. Mooie houdgreep is dat.
Tenzij zoon zwakbegaafd is zal hij ook wel begrijpen dat die belofte kant noch wal raakt.
Wat had zoon bedacht mocht moeder ooit weer verliefd worden? Dat mag dan zeker ook niet?
Hartstikke lief natuurlijk dat jouw vriend zorgde voor zijn ex-vrouw, maar zij en hun kinderen zullen ook wel begrijpen dat ze nooit meer een hecht gezinnetje zullen zijn/worden, de ouders zijn immers gescheiden.
Nu die vrouw hersteld is kan zij ook weer op haar eigen benen staan, en kan ze een huisje zoeken voor haarzelf.
De kinderen zijn volwassen en kunnen uit huis.
Dan heeft jouw vriend dus zijn huis weer voor zichzelf en kunnen jullie mooi van elkaar genieten.
Die belofte naar zoon toe snap ik niet, ik snap sowieso niet waarom die zoon zijn vader die belofte liet doen. Mooie houdgreep is dat.
Tenzij zoon zwakbegaafd is zal hij ook wel begrijpen dat die belofte kant noch wal raakt.
Wat had zoon bedacht mocht moeder ooit weer verliefd worden? Dat mag dan zeker ook niet?
Vivo per lei