Relaties
alle pijlers
Zoon van partner
dinsdag 6 juni 2017 om 17:23
Ik zeg nergens dat dat niet mag maar to heeft eet last van. Sommige mensen zouden het prima vinden om als klaagmuur te fungeren. Ik zelf zou daar overigens om het geduld niet voor hebben.blijfgewoonbianca schreef: ↑06-06-2017 16:35Waarom zou je eigen partner niet een potje mogen klagen bij je? Zo veel moeite is het toch niet om " jeetje, wat rot " en Hmmmm " te mompelen?
dinsdag 6 juni 2017 om 17:45
Ik vind het een beetje te gemakkelijk om te zeggen dat TO zich er niet mee moet bemoeien. Ze woont weliswaar niet bij haar partner, maar ze heeft wel last van het gedrag van de zoon van haar vriend, doordat hij (ook) spullen die zij aanschaft kapot maakt en doordat de opstelling van haar vriend - wel herhaaldelijk klagen, maar het probleem niet aanpakken - irritatie bij haar opwekt.
Natuurlijk mag een mens klagen, dat doen we allemaal wel eens, maar als mijn man keer op keer over hetzelfde probleem begint, maar niets onderneemt om de situatie te verbeteren, zeg ik op een gegeven moment toch echt: "Lieverd, ik vind het heel vervelend voor je, maar je moet of accepteren dat het zo is of er iets aan doen." Je partner is geen klaagpaal.
Nu is opvoeding altijd een gevoelig punt, dus ik zou me er inhoudelijk niet mee bemoeien, TO. Je schrijft dat je vriend het probleem niet samen aan wil pakken. Dat is zijn goed recht. Het is immers zijn zoon en niet de jouwe. Maar ik zou, als ik jou was, om die reden duidelijk aangeven waar je grenzen liggen en emotioneel wat meer afstand nemen van de situatie.
Jullie wonen niet samen, dus je bent niet verplicht om bij te dragen aan de inrichting. Ik zou, als ik jou was, dan ook geen spullen meer kopen voor in het huis van je vriend. Als je partner het geen probleem vindt dat zijn zoon alles meteen kapot maakt - of het probleem in ieder geval niet bij de wortel aanpakt - kan hij die kussens e.d. beter zelf aanschaffen. Dan laat je het probleem bij hem.
Ik zou, als ik jou was, het onderwerp nog één keer uit jezelf ter sprake brengen. Gewoon op een rustige toon en vanuit jezelf. Je kunt aangeven dat je het een lastige situatie vindt. Dat je je niet met de opvoeding van zijn zoon wilt bemoeien, maar dat je aan jezelf merkt dat de situatie ergernis bij je oproept, doordat je wel op verschillende manieren met het probleem geconfronteerd wordt. Ik zou aan je vriend vragen wat hij in deze situatie van jou verwacht. Als daar niets uitkomt (waar jij iets mee kunt), zou ik duidelijk aangeven dat je je er meer afzijdig van wil houden. En dat dan ook doen he.
Natuurlijk mag een mens klagen, dat doen we allemaal wel eens, maar als mijn man keer op keer over hetzelfde probleem begint, maar niets onderneemt om de situatie te verbeteren, zeg ik op een gegeven moment toch echt: "Lieverd, ik vind het heel vervelend voor je, maar je moet of accepteren dat het zo is of er iets aan doen." Je partner is geen klaagpaal.
Nu is opvoeding altijd een gevoelig punt, dus ik zou me er inhoudelijk niet mee bemoeien, TO. Je schrijft dat je vriend het probleem niet samen aan wil pakken. Dat is zijn goed recht. Het is immers zijn zoon en niet de jouwe. Maar ik zou, als ik jou was, om die reden duidelijk aangeven waar je grenzen liggen en emotioneel wat meer afstand nemen van de situatie.
Jullie wonen niet samen, dus je bent niet verplicht om bij te dragen aan de inrichting. Ik zou, als ik jou was, dan ook geen spullen meer kopen voor in het huis van je vriend. Als je partner het geen probleem vindt dat zijn zoon alles meteen kapot maakt - of het probleem in ieder geval niet bij de wortel aanpakt - kan hij die kussens e.d. beter zelf aanschaffen. Dan laat je het probleem bij hem.
Ik zou, als ik jou was, het onderwerp nog één keer uit jezelf ter sprake brengen. Gewoon op een rustige toon en vanuit jezelf. Je kunt aangeven dat je het een lastige situatie vindt. Dat je je niet met de opvoeding van zijn zoon wilt bemoeien, maar dat je aan jezelf merkt dat de situatie ergernis bij je oproept, doordat je wel op verschillende manieren met het probleem geconfronteerd wordt. Ik zou aan je vriend vragen wat hij in deze situatie van jou verwacht. Als daar niets uitkomt (waar jij iets mee kunt), zou ik duidelijk aangeven dat je je er meer afzijdig van wil houden. En dat dan ook doen he.
dinsdag 6 juni 2017 om 17:46
Serieus, maatschappelijk werk voor een 19 jarige die eens per 6 weken te veel drinkt?
Ik zou me er gewoon niet zo druk over maken. Het kind is 19, die kun je niet dwingen om verstandige keuzes te maken en zijn soms heel vervelend. Het gaat vanzelf voorbij, óf omdat hij uit huis gaat óf omdat hij wijzer wordt, of, en dat komt het meest voor, allebei en ook in die volgorde.
Ik zou me er gewoon niet zo druk over maken. Het kind is 19, die kun je niet dwingen om verstandige keuzes te maken en zijn soms heel vervelend. Het gaat vanzelf voorbij, óf omdat hij uit huis gaat óf omdat hij wijzer wordt, of, en dat komt het meest voor, allebei en ook in die volgorde.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
dinsdag 6 juni 2017 om 17:54
Hij drinkt wel zo veel dat hij knock out gaat, he. En zijn vrienden zich zo'n zorgen maken dat ze zijn ouders bellen en zelfs een keer een ambulance hebben laten komen. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik dronk op mijn negentiende ook stevig. Maar ik kon toch altijd gewoon zelf naar huis fietsen / lopen. En ik sloopte ook niet stelselmatig de spullen van mijn ouders.lolapaloeza schreef: ↑06-06-2017 17:46Serieus, maatschappelijk werk voor een 19 jarige die eens per 6 weken te veel drinkt?
Ik zou me er gewoon niet zo druk over maken. Het kind is 19, die kun je niet dwingen om verstandige keuzes te maken en zijn soms heel vervelend. Het gaat vanzelf voorbij, óf omdat hij uit huis gaat óf omdat hij wijzer wordt, of, en dat komt het meest voor, allebei en ook in die volgorde.
Natuurlijk is hij jong en hoeft hij zich echt niet de hele dag verstandig te gedragen. Hij zal heus op een dag wel volwassen worden, maar ik snap best dat TO hoopt dat dat niet al te lang meer gaat duren, want ik vind zijn gedragen wel extremer dan dat van de pubers die ik ken.
dinsdag 6 juni 2017 om 18:06
Ik denk trouwens dat je als ouders ook wel rijkelijk te laat bent om een 19 jarige nog serieus aan te pakken.
Bedoel als hij niet naar school gaat, dan gaat hij niet. Als hij zich ladderzat zuipt, dan doet hij dat, of als hij hele nachten wil gamen , zijn keuze.
Wat denk jij dat vader er effectief tegen kan doen?
Serieuze vraag.
Dit is een 19 jarige namelijk.
Het klinkt alsof het respect ver te zoeken is in de verhoudingen tussen zoon en zijn vader en moeder.
Gezien jij hem beschrijft als onverschillig en weinig tot geen rekening houdt met het huis / regels van zijn vader ( en voorheen moeder)
Bedoel als hij niet naar school gaat, dan gaat hij niet. Als hij zich ladderzat zuipt, dan doet hij dat, of als hij hele nachten wil gamen , zijn keuze.
Wat denk jij dat vader er effectief tegen kan doen?
Serieuze vraag.
Dit is een 19 jarige namelijk.
Het klinkt alsof het respect ver te zoeken is in de verhoudingen tussen zoon en zijn vader en moeder.
Gezien jij hem beschrijft als onverschillig en weinig tot geen rekening houdt met het huis / regels van zijn vader ( en voorheen moeder)
dinsdag 6 juni 2017 om 18:47
Hij is verder best een aardige jongen. Ziet er verzorgd uit. Bezoekt zijn opa en oma, is beleefd en netjes in gezelschap enz. Geen totaal ontaarde kerel. Alleen thuis gedraagd hij zich inderdaad onverschillig en respectloos. En het is zeker aan de late kant om nog op te gaan voeden. Maar je kunt volgens mij wel op basis van gelijkwaardigheid ( gezien zijn volwassen kalender leeftijd ) verlangen dat hij zich aan de huisregels houdt en dat hij zijn steentje bijdraagt ipv altijd maar te eisen. Maar dat is mijn mening.
dinsdag 6 juni 2017 om 18:51
Dit ja. Ik zat echt lezen van wtf een volwassene willen gaan opvoeden?consuelabananahammok schreef: ↑06-06-2017 18:06Ik denk trouwens dat je als ouders ook wel rijkelijk te laat bent om een 19 jarige nog serieus aan te pakken.
Ik heb ook sterk het vermoeden dat hij niet snel hotel papa uit zal willen. Hou er maar rekening mee dat samenwonen nog een jaar of 10 gaat duren.
Oftewel het zal erom spannen of hij eerder dan jouw jongste uitgevlogen Is.
dinsdag 6 juni 2017 om 19:00
En die zoon gaat zijn lieve leventje nog wel even zo doorvieren. Pa vangt immers de klappen op. Heb jij, to, hier nog een jaar of tien zin in?Minimuiss schreef: ↑06-06-2017 16:19Nou ja hier ben ik het niet helemaal mee eens. To weet goed dat dit haar probleem niet is, maar partner legt wel zijn verhaal steeds bij haar neer.
Ik zou ws gewoon inderdaad het ook zo aangeven: je klaagt maar wel mijn mening niet horen, wat verwacht je van mij? Als dat klaagmuur zijn is, zou ik hem vragen om een ander muur te kiezen
Ik wens je wijsheid en een
dinsdag 6 juni 2017 om 19:14
Miss_Dizzy schreef: ↑06-06-2017 18:51Dit ja. Ik zat echt lezen van wtf een volwassene willen gaan opvoeden?
Ik heb ook sterk het vermoeden dat hij niet snel hotel papa uit zal willen. Hou er maar rekening mee dat samenwonen nog een jaar of 10 gaat duren.
Oftewel het zal erom spannen of hij eerder dan jouw jongste uitgevlogen Is.
en dát bedoel ik
zaterdag 10 juni 2017 om 09:01
In mijn optiek moet iedereen binnen deze situatie wat aan grenzen bijstellen doen.
Het probleem zit m in de vader-zoon relatie. Zoon stapt over grenzen van vader heen maar vader handelt niet adequaat. In plaats daarvan klaagt hij bij jou om zijn hart te luchten.
Vervolgens stel jij geen duidelijke grenzen naar vader toe. Ik snap dat je zijn verhaal wilt aanhoren en ook heel goed dat je je er verder niet mee bemoeit maar het is wel een probleem dat jouw visie op het geheel eigenlijk niet gehoord wordt of dat het wordt weggewuifd. Daar ligt een taak voor jou TO. Ik denk dat je best het gesprek met vader aan kunt gaan en zeggen dat je best wilt luisteren maar dat dit niet betekent dat jij als klaagmuur gebruikt wilt worden. Maak hem duidelijk dat jouw mening ook meetelt, ook al woon je niet samen. Zeg hem ook dat als hij niet open staat voor suggesties, je hem verder niet kunt helpen en dat dat inhoudt dat het geen zin heeft om te luisteren.
Zoon moet ook leren wat grenzen zijn. Nou vind ik 19 persoonlijk al te oud om opgevoed te worden maar zoon kan wel inzien dat zijn gedrag grensoverschrijdend is en dat ook hij iets aan de situatie moet gaan doen.
En ook moeder van die zoon moet er wel degelijk bij betrokken worden door je partner. Ook al zitten ze niet op 1 lijn.
Tijd voor die twee om ook daar iets met grenzen te gaan doen... in de zin van elkaars grenzen respecteren.
Zo aan de zijlijn is het makkelijk oordelen. Ik realiseer me dat ik heel vaak het woordje 'moeten' gebruik. Moeten is een optie.
Niemand moet iets.
Wellicht is mediation ook een optie. Ik denk dat jullie er goed aan doen met zijn vieren rond de tafel te gaan zitten en onder leiding van een kundig persoon het probleem benoemen.
Je verantwoording nemen is ook zo'n dingetje. Zou iedereen in jullie situatie moeten doen en dat zie ik hier zo vanaf de zijlijn niet gebeuren.
Niet makkelijk TO, die situatie waar je inzit. Want zijdelings zijn ook jouw kinderen betrokken. Als jij shit hebt met je partner over iets wat zoon nu weer heeft uitgespookt, merken jouw kinderen dat ook. En dan krijg je weer te maken met loyaliteitskwesties. Alleen hierom is het al belangrijk voor jou om paal en perk te stellen aan deze toestand.
En dat allemaal door 1 zo'n knulletje van 19 in eerste aanleg. Iedereen eromheen in de stress en hij zuipt gewoon vrolijk verder.
Haal er professionele hulp bij. Deze situatie is te ingewikkeld om zelf op te lossen.
Heel veel succes!
Het probleem zit m in de vader-zoon relatie. Zoon stapt over grenzen van vader heen maar vader handelt niet adequaat. In plaats daarvan klaagt hij bij jou om zijn hart te luchten.
Vervolgens stel jij geen duidelijke grenzen naar vader toe. Ik snap dat je zijn verhaal wilt aanhoren en ook heel goed dat je je er verder niet mee bemoeit maar het is wel een probleem dat jouw visie op het geheel eigenlijk niet gehoord wordt of dat het wordt weggewuifd. Daar ligt een taak voor jou TO. Ik denk dat je best het gesprek met vader aan kunt gaan en zeggen dat je best wilt luisteren maar dat dit niet betekent dat jij als klaagmuur gebruikt wilt worden. Maak hem duidelijk dat jouw mening ook meetelt, ook al woon je niet samen. Zeg hem ook dat als hij niet open staat voor suggesties, je hem verder niet kunt helpen en dat dat inhoudt dat het geen zin heeft om te luisteren.
Zoon moet ook leren wat grenzen zijn. Nou vind ik 19 persoonlijk al te oud om opgevoed te worden maar zoon kan wel inzien dat zijn gedrag grensoverschrijdend is en dat ook hij iets aan de situatie moet gaan doen.
En ook moeder van die zoon moet er wel degelijk bij betrokken worden door je partner. Ook al zitten ze niet op 1 lijn.
Tijd voor die twee om ook daar iets met grenzen te gaan doen... in de zin van elkaars grenzen respecteren.
Zo aan de zijlijn is het makkelijk oordelen. Ik realiseer me dat ik heel vaak het woordje 'moeten' gebruik. Moeten is een optie.
Niemand moet iets.
Wellicht is mediation ook een optie. Ik denk dat jullie er goed aan doen met zijn vieren rond de tafel te gaan zitten en onder leiding van een kundig persoon het probleem benoemen.
Je verantwoording nemen is ook zo'n dingetje. Zou iedereen in jullie situatie moeten doen en dat zie ik hier zo vanaf de zijlijn niet gebeuren.
Niet makkelijk TO, die situatie waar je inzit. Want zijdelings zijn ook jouw kinderen betrokken. Als jij shit hebt met je partner over iets wat zoon nu weer heeft uitgespookt, merken jouw kinderen dat ook. En dan krijg je weer te maken met loyaliteitskwesties. Alleen hierom is het al belangrijk voor jou om paal en perk te stellen aan deze toestand.
En dat allemaal door 1 zo'n knulletje van 19 in eerste aanleg. Iedereen eromheen in de stress en hij zuipt gewoon vrolijk verder.
Haal er professionele hulp bij. Deze situatie is te ingewikkeld om zelf op te lossen.
Heel veel succes!
zaterdag 10 juni 2017 om 13:05
Ik denk niet dat het vrolijkheid is wat tot dit gedrag lijdt.CaptainJaneway schreef: ↑10-06-2017 09:01[...] Iedereen eromheen in de stress en hij zuipt gewoon vrolijk verder. [...]
zaterdag 10 juni 2017 om 20:48
Ik snap reacties als: niet mee bemoeien en gewoon begripvol glimlachten nooit zo. Als stiefouder mag je blijkbaar alleen maar lief en leuk zijn en vooral geen kritiek uiten, hoe minimaal dan ook en zelfs niet als er naar je mening wordt gevraagd. Je houdt hoe dan ook je mond dicht. Naar mijn mening lukt dat alleen als het je gewoon geen reet interesseert. To is bezorgd en het lijkt mij niet meer dan logisch dat je dan probeert te helpen. Niemand vindt het leuk als je partner alleen maar klaagt en klaagt en van geen oplossing wil weten. En als je spullen gesloopt worden en je partner haalt daar zijn schouders over op voel je je ook niet echt serieus genomen.
Creativity is intelligence having fun
zaterdag 10 juni 2017 om 20:57
Belachelijke term: stiefouder. In dit geval is daar geen sprake van. Het is de volwassen zoon van je vriend, niks meer niks minder. Het enige wat je kan doen, is je vriend steunen wanneer er gedoe is, maar voor de rest heb je even geen enkele zeggenschap over zijn zoon. Het is te vergelijken met een goede vriendin die kinderen heeft, natuurlijk leef je mee met je vriendin als het niet goed gaat met een van de kinderen, maar verder hou je je er buiten.
Jullie hebben een relatie, prima, maar betrek daar niet de volwassen kinderen bij, die hebben namelijk niet zoveel met jou te maken. Als iemand je spullen stukmaakt, dan spreek je diegene daarop aan. In dit geval zijn het de spullen van je vriend, dus is het aan hem om hier iets van te zeggen.
Waarom vinden zogenaamde 'stiefouders' het toch vaak zo moeilijk om hun plek te weten. Je hebt verkering met hun vader, dat maakt niet dat zijn kinderen ineens jouw kinderen zijn, of dat je daar iets over te vertellen hebt.
Jullie hebben een relatie, prima, maar betrek daar niet de volwassen kinderen bij, die hebben namelijk niet zoveel met jou te maken. Als iemand je spullen stukmaakt, dan spreek je diegene daarop aan. In dit geval zijn het de spullen van je vriend, dus is het aan hem om hier iets van te zeggen.
Waarom vinden zogenaamde 'stiefouders' het toch vaak zo moeilijk om hun plek te weten. Je hebt verkering met hun vader, dat maakt niet dat zijn kinderen ineens jouw kinderen zijn, of dat je daar iets over te vertellen hebt.
zaterdag 10 juni 2017 om 21:17
Ja kijk dat bedoel ik. Dat schouders ophalen, wat meelevend murmelen en verder weer met je leven. Het is te vergelijken met je beste vriendin die dagelijks in elkaar wordt gemept door haar vriend en het enige wat je doet is haar verhaal aanhoren, meeleven en je er vooral niet mee bemoeien. Dat doe je toch gewoon niet?
Creativity is intelligence having fun
zaterdag 10 juni 2017 om 21:26
Hij wordt toch niet in elkaar gemept? Die zoon is aan het puberen en het is tijd dat hij op zichzelf gaat wonen, maar als vriendinnetje van pa heb je daar gewoon geen zak mee te maken. Welke actie zou jij dan ondernemen?Kirby schreef: ↑10-06-2017 21:17Ja kijk dat bedoel ik. Dat schouders ophalen, wat meelevend murmelen en verder weer met je leven. Het is te vergelijken met je beste vriendin die dagelijks in elkaar wordt gemept door haar vriend en het enige wat je doet is haar verhaal aanhoren, meeleven en je er vooral niet mee bemoeien. Dat doe je toch gewoon niet?
zaterdag 10 juni 2017 om 21:40
Precies wat TO al doet, het zich aantrekken dat haar partner hier ongelukkig van wordt en proberen te helpen. Waar ik over val is dat er wordt gezegd dat ze zich er niet mee moet bemoeien en dat ze er niets over mag zeggen, ze mag alleen zijn geklaag aanhoren. Ik lees nergens dat ze op eigen houtje wel even die zoon gaat heropvoeden, ze vindt alleen dat haar vriend over zich heen laat lopen en dat doet hij ook! Ze spreekt dus alleen haar vriend hierop aan, niet de zoon en dat is toch prima? Ik zie niet wat ze fout doet. Het klinkt niet alsof ze haar wil met alle geweld wil opdringen, ze maakt zich gewoon zorgen. Op dit forum geeft toch ook iedereen zijn mening? Dat valt dan toch ook niet onder bemoeien?
Creativity is intelligence having fun
zaterdag 10 juni 2017 om 21:51
Je begrijpt de verhoudingen niet. Je noemt TO stiefouder, maar ze is helemaal niet een van de ouders van deze volwassen zoon. TO haar vriend is een volwassen man en mag helemaal zelf bepalen hoe hij hiermee omgaat. Hij doet het anders dan TO zou doen, nou prima dat is ZIJN manier van omgaan met zijn zoon. Zoiets groeit over de jaren en TO heeft daar geen idee van. Die komt net nieuw een al bestaande familie inwalsen.
TO hoeft beide niet op te voeden, of te veranderen. Het is niet haar plek om anderen terecht te wijzen, of te heropvoeden.
TO hoeft beide niet op te voeden, of te veranderen. Het is niet haar plek om anderen terecht te wijzen, of te heropvoeden.
zaterdag 10 juni 2017 om 22:18
Stiefzoon tikt wat sneller dan de zoon van de partner van TO. Bovendien hebben ze al 5 jaar een relatie dus de zoon van de partner was toen een jaar of 14 en ze komt duidelijk niet net nieuw binnen walsen. Voor mij heeft stiefzoon geen negatieve betekenis, ik ken genoeg mensen die te maken hebben met kinderen van partners en die worden gewoon stiefzoon of -dochter genoemd, da's makkelijker en iedereen weet meteen wat er bedoelt wordt. En ik zie niet waar TO wie dan ook perse wil veranderen, ze wil graag dat haar partner gelukkig is en een goede relatie met zijn zoon heeft. Het is dan toch niet heel raar dat ze deze wens tegen haar partner uit en hem adviseert dat hij de oplossing voor dit probleem is omdat alleen hij zijn gedrag kan veranderen? Nogmaals, nergens lees ik dat ze harde eisen stelt of haar mening oplegt. Ze zegt al helemaal niet dat ze iemand wil opvoeden.
Creativity is intelligence having fun
zondag 11 juni 2017 om 08:49
Stiefzoon is gewoon de gangbare term. Zo heet dat nou eenmaal. Kan je van alles van vinden natuurlijk, maar dat maakt niet uit.L0t schreef: ↑10-06-2017 21:51Je begrijpt de verhoudingen niet. Je noemt TO stiefouder, maar ze is helemaal niet een van de ouders van deze volwassen zoon. TO haar vriend is een volwassen man en mag helemaal zelf bepalen hoe hij hiermee omgaat. Hij doet het anders dan TO zou doen, nou prima dat is ZIJN manier van omgaan met zijn zoon. Zoiets groeit over de jaren en TO heeft daar geen idee van. Die komt net nieuw een al bestaande familie inwalsen.
TO hoeft beide niet op te voeden, of te veranderen. Het is niet haar plek om anderen terecht te wijzen, of te heropvoeden.
Ik heb twee stiefkinderen. Nog nooit over gemoederd, geprobeerd op te voeden of wat dan ook. Maar het zijn wel mijn stiefkinderen.
zondag 11 juni 2017 om 11:20
Het zijn haar zaken.
Het is ook het huis van tot en het is haar leven wat ook onrustig is hierdoor.
Zoon sloopt ook haar spullen.
Als je een inwonende student op kamers hebt die de boel sloopt oid, dan mag je daar ook wat van zeggen maar omdat het vriend' s zoontje is niet??
Pff als die jongeman haar last bezorgt in haar eigen huis in haar privé zone dan mag zij daar zeker wat van zeggen vind ik, dat doe je als iemand anders het is toch ook.
To zal ws ook koken en het huishouden en dergelijke doen al dan wel of niet met partner samen, dan mag die luilak zoon wel ff indimmen als hij ook daarvan profiteerd, of mag ze hem alleen naar 'verzorgen' en verder niks zeggen..
Belachelijk, pik je toch ook niet van een ander nogmaals maar omdat het een stiefkind is moet je maar slaafs je mond houden..
Heb zelf een stiefzoon van rond die leeftijd, hij sloopt ook spullen, steelt oa van mij en vreet de hele koelkast leeg, reken maar dat ik er wat van zeg rekening met anderen te houden dus ook met mij.