Materialistisch?
donderdag 15 juni 2017 om 23:32
Hoiii
Naar aanleiding van het topic over cadeau's in een klein appartement voor een eenjarig kind open ik dit topic.
Waarom hechten mensen toch altijd zo'n waarde aan het ontvangen van cadeau's voor een verjaardag. De wensen van de jarige worden ruim van te voren besproken. Het gaat het er toch om dat je die dag samen bent met de jarige en het gaat toch niet om de cadeau's?! Ik heb het gevoel dat tegenwoordig vooral bij kinder verjaardagen alles draait om wie de grootste cadeau's voor zn kind krijgt. Zo vind ik mensen die op een uitnodiging een cadeautip vermelden of online een verlanglijst delen met specifiek de prijs en winkel ronduit walgelijk. Blegh het draait dan alleen maar op krijgen, krijgen en krijgen. Ik vind het maar materialistisch.
Als ik jarig ben boeien de cadeautjes me vrij weinig. Het is super lief als iemand aan me denkt en dit uit met een kleinigheidje. Maar dit is zeker niet het belangrijkst. Het gaat mij om het gebaar en niet om het krijgen van iets.
Naar aanleiding van het topic over cadeau's in een klein appartement voor een eenjarig kind open ik dit topic.
Waarom hechten mensen toch altijd zo'n waarde aan het ontvangen van cadeau's voor een verjaardag. De wensen van de jarige worden ruim van te voren besproken. Het gaat het er toch om dat je die dag samen bent met de jarige en het gaat toch niet om de cadeau's?! Ik heb het gevoel dat tegenwoordig vooral bij kinder verjaardagen alles draait om wie de grootste cadeau's voor zn kind krijgt. Zo vind ik mensen die op een uitnodiging een cadeautip vermelden of online een verlanglijst delen met specifiek de prijs en winkel ronduit walgelijk. Blegh het draait dan alleen maar op krijgen, krijgen en krijgen. Ik vind het maar materialistisch.
Als ik jarig ben boeien de cadeautjes me vrij weinig. Het is super lief als iemand aan me denkt en dit uit met een kleinigheidje. Maar dit is zeker niet het belangrijkst. Het gaat mij om het gebaar en niet om het krijgen van iets.
vrijdag 16 juni 2017 om 09:41
Ik maak voor mezelf wel vaak een lijst met wensen (ook voor de kinderen), meer omdat ik het anders vergeet en niets weet als mensen ernaar vragen. Maar ik stuur zoiets nooit ongevraagd op. Wel vind ik het handig als mensen, vooral voor de kinderen, vragen naar cadeauwensen, met name omdat we echt al veel dingen dubbel hebben gekregen. Verder kreeg mijn dochter voor haar derde verjaardag van een oom echt baby/dreumesspeelgoed. Maakt haar verder niet uit, maar ik vind het zo zonde. Vraag het dan gewoon even als je geen idee hebt, dan is de kans een stuk groter dat je cadeau niet ongebruikt in een hoek verdwijnt.
vrijdag 16 juni 2017 om 09:57
Wie zegt dat ik daarheen ging om iets te leren? Wat is er snobistisch aan interesse in de wereld? Wat is er materialistisch aan geld dat je toch hebt, liever uitgeven aan ervaringen dan aan een dure auto? Mag je het dan alleen maar weggeven?sinnombre schreef: ↑16-06-2017 02:34Een hoop bla bla hierboven, maar het klinkt even snobistisch als het materialisme waar je anderen van beschuldigt. M.a.w. je bent geen haar beter met je zogenaamde interesse in andere culturen. Heb je nou echt die verre reizen nodig om iets te leren? Joh, je kunt op Texel toch ook genoeg kennis opdoen?!
Ik vind het pas snobistisch om anderen te veroordelen voor hun reislust en interesse in meer dan alleen Texel.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 16 juni 2017 om 09:58
Heb je biet door dat jij een behoorlijk oordeel in je eerste bericht hierover uitspreekt?patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 09:57Wie zegt dat ik daarheen ging om iets te leren? Wat is er snobistisch aan interesse in de wereld? Wat is er materialistisch aan geld dat je toch hebt, liever uitgeven aan ervaringen dan aan een dure auto? Mag je het dan alleen maar weggeven?
Ik vind het pas snobistisch om anderen te veroordelen voor hun reislust en interesse in meer dan alleen Texel.
Daar wordt op geageerd.
vrijdag 16 juni 2017 om 10:01
Dit gaat voor mij absoluut op! Spullen boeien me gewoon niet zo, of ik koop het zelf als ik het echt nodig heb. Er is al zoveel zooi tegenwoordig, dat ik niks zou kunnen bedenken wat daarvan nog iets toevoegt aan mijn leven (klinkt zwaarder dan ik het bedoel, maar dan zwerft het hier dus wat rond in huis). Zonde! Voor kinderen is het natuurlijk leuk om Kadootjes te krijgen, maar ik zie gewoon dat speelgoed 9 vd 10 keer zeer weinig gebruikt wordt uiteindelijk en ik vind het zo zonde zoveel spullen weg te gooien (weggeven is ook al een lastig, want ieder heeft hetzelfde probleem). Bovendien komen de kinderen hier om de haverklap terug met kleine speelgoedzooitjes a la action van traktaties/feestjes/school/oma heeft weer wat gespaard bij de supermarkt, tante kreeg via via iets vast leuk voor nichtjes etc.viva1966 schreef: ↑16-06-2017 08:24Ik krijg de indruk dat mensen juist veel minder materialistisch zijn dan een paar jaar geleden. Je ziet toch een duidelijke verschuiving van uitgaven aan spullen naar uitgaven in de horeca. In mijn omgeving zie ik steeds vaker dat mensen i.p.v. een cadeau geven iemand uitnodigen voor een borrel of etentje. Wat ook eigenlijk wel zo leuk is, want vrijwel iedereen heeft alle spullen die nodig zijn al.
Ik doe dan liever leuke dingen samen, zoals borrelen of dagje weg. Voor mij veel waardevoller.
vrijdag 16 juni 2017 om 10:07
Als mensen zich blijkbaar aangesproken voelen, dan hoeven ze toch niet mij aan te vallen op reislust?MoirenPhae schreef: ↑16-06-2017 09:58Heb je biet door dat jij een behoorlijk oordeel in je eerste bericht hierover uitspreekt?
Daar wordt op geageerd.
Ja ik vind dat het sinterklaasfeest hebberigheid stimuleert. En dat vind ik een lelijke eigenschap in onze maatschappij. Daarom zijn zoveel Nederlanders ook ontevreden en willen ze altijd méér, beter, nieuwer. Mensen in de rij voor de nieuwste iPhone. Balen als hun buurman een dikkere auto heeft.
Terwijl we al zo belachelijk welvarend zijn.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 16 juni 2017 om 10:08
Oh ik ben best materialistisch geloof ik. Het is niet iets om trots op te zijn als ik de wereld om mij heen moet geloven. Soberheid en nihilisme siert te mens enzo. Dus ik heb het er maar verder niet over. Maar ik geloof wel dat geld gelukkig kan maken. In ieder geval het leven een stuk zorgelozer. Ik kan oprecht gelukkig worden van dure spullen.
Helaas leven wij heel gemiddeld en kopen wij gemiddelde dingen en rijden we in gemiddelde auto's.
Hier en daar wat excessen, maar verder geen design of eerste klas vliegen, of maladiven 2 keer per jaar.
Maar gewoon gewoon. Rijtjeshuis, kudde kinderen, dat idee.
Maar ik droom stiekem van heel veel geld, parels, design tassen, dure schoenen, veel en luxe op vakantie, dure kappers, manicures en luxe etentjes.
Ik geef graag. Vooral bloemen. Ik hou van bloemen. Ik hou ook van bloemen geven.
Maar ik zou veel meer willen geven dan mijn budget me toelaat. Ook daarin ben ik materialistisch. Heet dat ook zo als je graag veel geeft?
Ik zou best mijn vriendin een niche geur willen geven, of een goede grote bos bloemen van de bloemist, of mijn moeder mee op vakantie willen nemen, of laten ophalen door een chauffeur en een dagje spa laten doen met een vriendin.
Maar helaas, daarvoor heb ik het verkeerde vak gekozen vrees ik.
Uit eten ga ik zelden. Merkkleding koop ik bijna nooit voor mezelf. Naar de schoonheidsspecialiste ga ik nooit, en ik verf mijn haar meestal zelf.
Vakanties en weekendjes weg daar zit nog wel wat geld in, maar nooit genoeg uiteraard
Ik hou dus van luxe, weelde, veel, duur, oesters, kaviaar, dure champagne, en exclusieve feestjes. En ik kan me eindeloos verlekkeren in de havens van Cannes of lopend door de pc hoofd.
Maar eerlijk is eerlijk: het is mijn wereld niet. Ik ken de etiketten niet, ik snap niks van dure wijnen, en ik shop liever de Zara leeg dan 1 item van een designer te kunnen kopen.
Maar ja, ik ben in wezen wel een luxe poppetje. Je ziet het er alleen niet aan af, hahahaha.
Helaas leven wij heel gemiddeld en kopen wij gemiddelde dingen en rijden we in gemiddelde auto's.
Hier en daar wat excessen, maar verder geen design of eerste klas vliegen, of maladiven 2 keer per jaar.
Maar gewoon gewoon. Rijtjeshuis, kudde kinderen, dat idee.
Maar ik droom stiekem van heel veel geld, parels, design tassen, dure schoenen, veel en luxe op vakantie, dure kappers, manicures en luxe etentjes.
Ik geef graag. Vooral bloemen. Ik hou van bloemen. Ik hou ook van bloemen geven.
Maar ik zou veel meer willen geven dan mijn budget me toelaat. Ook daarin ben ik materialistisch. Heet dat ook zo als je graag veel geeft?
Ik zou best mijn vriendin een niche geur willen geven, of een goede grote bos bloemen van de bloemist, of mijn moeder mee op vakantie willen nemen, of laten ophalen door een chauffeur en een dagje spa laten doen met een vriendin.
Maar helaas, daarvoor heb ik het verkeerde vak gekozen vrees ik.
Uit eten ga ik zelden. Merkkleding koop ik bijna nooit voor mezelf. Naar de schoonheidsspecialiste ga ik nooit, en ik verf mijn haar meestal zelf.
Vakanties en weekendjes weg daar zit nog wel wat geld in, maar nooit genoeg uiteraard
Ik hou dus van luxe, weelde, veel, duur, oesters, kaviaar, dure champagne, en exclusieve feestjes. En ik kan me eindeloos verlekkeren in de havens van Cannes of lopend door de pc hoofd.
Maar eerlijk is eerlijk: het is mijn wereld niet. Ik ken de etiketten niet, ik snap niks van dure wijnen, en ik shop liever de Zara leeg dan 1 item van een designer te kunnen kopen.
Maar ja, ik ben in wezen wel een luxe poppetje. Je ziet het er alleen niet aan af, hahahaha.
vrijdag 16 juni 2017 om 10:15
Misschien is de reden dat we belachelijk welvarend zijn wel dat we eigenlijk nooit tevreden zijn. Als we iets hebben moet het beter, mooier, groter, luxer. Als je snel tevreden bent met halfbakken zooi dan zul je altijd in de halfbakken zooi blijven zitten.patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 10:07Als mensen zich blijkbaar aangesproken voelen, dan hoeven ze toch niet mij aan te vallen op reislust?
Ja ik vind dat het sinterklaasfeest hebberigheid stimuleert. En dat vind ik een lelijke eigenschap in onze maatschappij. Daarom zijn zoveel Nederlanders ook ontevreden en willen ze altijd méér, beter, nieuwer. Mensen in de rij voor de nieuwste iPhone. Balen als hun buurman een dikkere auto heeft.
Terwijl we al zo belachelijk welvarend zijn.
Slik maar door het is goed voor je!
vrijdag 16 juni 2017 om 10:17
Ik ben st gewoon niet met je eens. Een keer per jaar een zak cadeaus maakt niet hebberig, als het goed is geef je je kind al die overige dagen namelijk waarden mee.patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 10:07Als mensen zich blijkbaar aangesproken voelen, dan hoeven ze toch niet mij aan te vallen op reislust?
Ja ik vind dat het sinterklaasfeest hebberigheid stimuleert. En dat vind ik een lelijke eigenschap in onze maatschappij. Daarom zijn zoveel Nederlanders ook ontevreden en willen ze altijd méér, beter, nieuwer. Mensen in de rij voor de nieuwste iPhone. Balen als hun buurman een dikkere auto heeft.
Terwijl we al zo belachelijk welvarend zijn.
Jij mag daar natuurlijk wat van vinden, maar mensen vinden dus schijnbaar ook iets van wat jij post.
Ik vond het ook een snobistische post trouwens. Getriggert door alle kinderen die hebberig zijn/ worden. En een laatdunkende opmerking over een cadeau voor jouw neefje.
Wie ben jij om de acties van een ander te beoordelen?
En vervolgens jezelf nog even op de borst slaan.
Misschien niet zo bedoeld en gewoon onhandig geformuleerd.
anoniem_338027 wijzigde dit bericht op 16-06-2017 10:19
0.09% gewijzigd
vrijdag 16 juni 2017 om 10:19
patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 09:57Wie zegt dat ik daarheen ging om iets te leren? Wat is er snobistisch aan interesse in de wereld? Wat is er materialistisch aan geld dat je toch hebt, liever uitgeven aan ervaringen dan aan een dure auto? Mag je het dan alleen maar weggeven?
Ik vind het pas snobistisch om anderen te veroordelen voor hun reislust en interesse in meer dan alleen Texel.
Wat is er materialistisch aan geld dat je toch hebt, liever uitgeven aan een dure auto? Waarom is de ene hobby (reizen, maar ook boeken) niet materialistisch en de andere hobby (auto's, maar ook luxe zoals gadgets of duur speelgoed) wel materialistisch?
vrijdag 16 juni 2017 om 10:43
cadeaulijsten voor volwassenen ben ik niet mee bekend..
Daar heb ik in mijn omgeving nou nooit iemand mee aan zien komen.
Ik vind dat een beetje treurig.
Zelf zou ik dat nooit doen.
Bij ons gaat gaat het om de aanwezigheid en de gezelligheid.
Voor een kind vind ik het wel heel handig.
Kind kiest zelf cadeau's wat hij of zij heel leuk vind.
Je vinkt het af op het lijstje zodat je ook zeker weet dat hij of zij het niet dubbel krijgt.
Ik heb een vriendin die loopt te zeuren als haar kind iets van de zeeman krijgt.
Dat vind ik toch zooo ontzettend ondankbaar.
Zeeman is te min.Ze wilt iets voor haar kind van de bart smit etc.
Toen haar kind werd geboren heeft ze van mij gewoon hele leuke slofjes en kleertjes van de zeeman gehad.
Moet ik nou echt 3 keer het dubbele gaan uitgeven voor iets wat een baby genees vaak aan heeft omdat hij of zij er zo uitgegroeid is?
Daar heb ik in mijn omgeving nou nooit iemand mee aan zien komen.
Ik vind dat een beetje treurig.
Zelf zou ik dat nooit doen.
Bij ons gaat gaat het om de aanwezigheid en de gezelligheid.
Voor een kind vind ik het wel heel handig.
Kind kiest zelf cadeau's wat hij of zij heel leuk vind.
Je vinkt het af op het lijstje zodat je ook zeker weet dat hij of zij het niet dubbel krijgt.
Ik heb een vriendin die loopt te zeuren als haar kind iets van de zeeman krijgt.
Dat vind ik toch zooo ontzettend ondankbaar.
Zeeman is te min.Ze wilt iets voor haar kind van de bart smit etc.
Toen haar kind werd geboren heeft ze van mij gewoon hele leuke slofjes en kleertjes van de zeeman gehad.
Moet ik nou echt 3 keer het dubbele gaan uitgeven voor iets wat een baby genees vaak aan heeft omdat hij of zij er zo uitgegroeid is?
vrijdag 16 juni 2017 om 13:20
Dat kun je ook op reizen toepassen. Niet tevreden zijn me die camping in Brabant of Frankrijk maar alleen maar verder willen. Terwijl vakantie/reizen an sich al zo luxe is. Maar nee, het moet meer en verder (en dus ook duurder)!patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 10:07Als mensen zich blijkbaar aangesproken voelen, dan hoeven ze toch niet mij aan te vallen op reislust?
Ja ik vind dat het sinterklaasfeest hebberigheid stimuleert. En dat vind ik een lelijke eigenschap in onze maatschappij. Daarom zijn zoveel Nederlanders ook ontevreden en willen ze altijd méér, beter, nieuwer. Mensen in de rij voor de nieuwste iPhone. Balen als hun buurman een dikkere auto heeft.
Terwijl we al zo belachelijk welvarend zijn.
Ik zie overigens niet in hoe specifieke cadeauwensen aangeven of sinterklaas vieren bijdraagt aan hebberigheid. Ja, mensen vinden het leuk om iets te krijgen, maar meestal ook om iets te geven. Je kunt elkaar blij maken met het juiste cadeautje, en dat hoeft helemaal niet duur te zijn (en een verlanglijstje kan daarbij helpen).
Ik herken overigens echt wel dat sommige mensen nergens meer tevreden mee zijn, per se de nieuwste iphone moeten hebben ipv een ouder model, maar waarom dat dan aan sinterklaas gekoppeld moet worden?
vrijdag 16 juni 2017 om 13:24
Man en ik vieren onze verjaardagen nooit meer.
Felicitaties van familie/vrienden zijn leuk via WA, mail, SM en vrijblijvend.
Wij hebben geen cadeaus nodig omdat we het qua geld het gewoon goed hebben.
Feest organiseren is op zich wel leuk, maar dat is ons teveel "werk", als je denkt aan bijvoorbeeld catering.
Op die dagen gaan we lekker doen wat we iets doen (bijvoorbeeld karten, een weekend weg, uit eten etc.)
Felicitaties van familie/vrienden zijn leuk via WA, mail, SM en vrijblijvend.
Wij hebben geen cadeaus nodig omdat we het qua geld het gewoon goed hebben.
Feest organiseren is op zich wel leuk, maar dat is ons teveel "werk", als je denkt aan bijvoorbeeld catering.
Op die dagen gaan we lekker doen wat we iets doen (bijvoorbeeld karten, een weekend weg, uit eten etc.)
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
vrijdag 16 juni 2017 om 14:14
Dat ligt er denk ik aan hoe je het viert. Het unieke aan het Nederlandse Sinterklaasfeest vind ik de surprises en gedichten. Dat heeft niks met hebberigheid te maken. De spanning en gezelligheid kunnen ook zonder veel grote cadeaus. Ik vind de beleving van het feest belangrijker dan de cadeaus, en kan dat ook aan mijn kinderen meegeven (als zij 1 cadeau krijgen dat ze graag willen, zijn ze gelukkig).patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 10:07Ja ik vind dat het sinterklaasfeest hebberigheid stimuleert.
zaterdag 17 juni 2017 om 17:32
Ik heb de laatste twee keer dat ik mijn verjaardag vierde wel geld gevraagd. Maar dat was omdat ik er een specifiek doel voor had en dat had ik ook kenbaar gemaakt. In beide gevallen iets voor mijn huis.
Naderhand aan de gevers een foto geappt van het aangekochte gebeuren.
Dit jaar heb ik maar eens overgeslagen. Normaal vier ik mijn verjaardag ook niet elk jaar en ik vind ook de aanwezigheid van al mijn vrienden en familie eigenlijk het mooiste kado.
Overigens ben ik denk ik wel behoorlijk materialistisch. Maar ik vind cadeaus vragen eigenlijk altijd ietwat gênant.
Ik heb namelijk alles al wat ik zou willen hebben en ik heb een wat dure smaak.
Maar ik vind het erg leuk verrast te worden met iets onverwachts.
Naderhand aan de gevers een foto geappt van het aangekochte gebeuren.
Dit jaar heb ik maar eens overgeslagen. Normaal vier ik mijn verjaardag ook niet elk jaar en ik vind ook de aanwezigheid van al mijn vrienden en familie eigenlijk het mooiste kado.
Overigens ben ik denk ik wel behoorlijk materialistisch. Maar ik vind cadeaus vragen eigenlijk altijd ietwat gênant.
Ik heb namelijk alles al wat ik zou willen hebben en ik heb een wat dure smaak.
Maar ik vind het erg leuk verrast te worden met iets onverwachts.
When in doubt, the auditor is always right!
zaterdag 17 juni 2017 om 17:47
Ik ben dus wel iemand die dolgelukkig wordt van cadeautjes krijgen. Niet vanuit materialisme overigens, ik weet meestal niks te vragen of de dingen die ik graag wil hebben zijn zo duur dat ik zelf vind dat ik dat niet mag vragen (en dus meestal geld vraag in de hoop dat alle beetjes bij elkaar genoeg zijn om hetgeen ik wil hebben dan ook te kopen).
Ik hou van cadeautjes om alles wat ze symboliseren. Dat er aan je gedacht is. Dat iemand je belangrijk vindt. Dat iemand je blij wil maken. Dat iemand jou het waard vindt om iets moois of leuks of passends voor je uit te zoeken.
Ik schaam me totaal niet voor het feit dat ik graag cadeautjes krijg. En ik vind mensen die vinden dat ik dat wel zou moeten eigenlijk net zo vervelend als mensen die zeggen dat geld niet gelukkig maakt. Dat zeggen namelijk altijd mensen die het hebben, en dan denk ik, ja, makkelijk lullen. Dat heb ik dus ook met cadeautjes. Mensen die zeggen daar niks om te geven zijn meestal de gelukkigen die ze wel altijd krijgen.
Ik krijg al jaren nauwelijks cadeaus meer en ik durf zonder gene toe te geven dat ik dat enorm mis en daar echt verdrietig van kan worden. Ik snap heel goed waarom ik vrijwel noot cadeaus krijg, want in mijn geval is het zo dat ik nu eenmaal de mensen van wie je als volwassene het vaakst cadeaus krijgt niet meer heb (of dat ze nog te klein zijn om ze te kunnen geven
). Maar god, wat mis ik dat gevoel van een cadeautje krijgen. Van alle dingen die ik mis sinds mijn moeder dood is, mis ik dat misschien wel het meest.
Ik hou van cadeautjes om alles wat ze symboliseren. Dat er aan je gedacht is. Dat iemand je belangrijk vindt. Dat iemand je blij wil maken. Dat iemand jou het waard vindt om iets moois of leuks of passends voor je uit te zoeken.
Ik schaam me totaal niet voor het feit dat ik graag cadeautjes krijg. En ik vind mensen die vinden dat ik dat wel zou moeten eigenlijk net zo vervelend als mensen die zeggen dat geld niet gelukkig maakt. Dat zeggen namelijk altijd mensen die het hebben, en dan denk ik, ja, makkelijk lullen. Dat heb ik dus ook met cadeautjes. Mensen die zeggen daar niks om te geven zijn meestal de gelukkigen die ze wel altijd krijgen.
Ik krijg al jaren nauwelijks cadeaus meer en ik durf zonder gene toe te geven dat ik dat enorm mis en daar echt verdrietig van kan worden. Ik snap heel goed waarom ik vrijwel noot cadeaus krijg, want in mijn geval is het zo dat ik nu eenmaal de mensen van wie je als volwassene het vaakst cadeaus krijgt niet meer heb (of dat ze nog te klein zijn om ze te kunnen geven
Am Yisrael Chai!
zaterdag 17 juni 2017 om 18:04
Helemaal eens met deze post. Hoewel ik ook roep dat geld niet gelukkig maakt, maar ik vind dat ik recht van spreken heb omdat ik jaren lang met iemand heb geleefd die wel enorm veel geld had (incl het bijpassende wereldje) en wat een saaie oppervlakkige bedoening was dat. Waar ik vroeger droomde van dure kleding, over de top vakanties en noem maar op, heb ik inmiddels wel ontdekt dat hoe meer van dit soort spullen, hoe saaier je wordt. Alles draait alleen maar om de poen. Het gesprek met die kennis van de golfclub gaat over zijn nieuwe bootje, op een verjaardag in een snobistische toko staan de vrouwen hun pumpjes te vergelijken.fashionvictim schreef: ↑17-06-2017 17:47Ik ben dus wel iemand die dolgelukkig wordt van cadeautjes krijgen. Niet vanuit materialisme overigens, ik weet meestal niks te vragen of de dingen die ik graag wil hebben zijn zo duur dat ik zelf vind dat ik dat niet mag vragen (en dus meestal geld vraag in de hoop dat alle beetjes bij elkaar genoeg zijn om hetgeen ik wil hebben dan ook te kopen).
Ik hou van cadeautjes om alles wat ze symboliseren. Dat er aan je gedacht is. Dat iemand je belangrijk vindt. Dat iemand je blij wil maken. Dat iemand jou het waard vindt om iets moois of leuks of passends voor je uit te zoeken.
Ik schaam me totaal niet voor het feit dat ik graag cadeautjes krijg. En ik vind mensen die vinden dat ik dat wel zou moeten eigenlijk net zo vervelend als mensen die zeggen dat geld niet gelukkig maakt. Dat zeggen namelijk altijd mensen die het hebben, en dan denk ik, ja, makkelijk lullen. Dat heb ik dus ook met cadeautjes. Mensen die zeggen daar niks om te geven zijn meestal de gelukkigen die ze wel altijd krijgen.
Ik krijg al jaren nauwelijks cadeaus meer en ik durf zonder gene toe te geven dat ik dat enorm mis en daar echt verdrietig van kan worden. Ik snap heel goed waarom ik vrijwel noot cadeaus krijg, want in mijn geval is het zo dat ik nu eenmaal de mensen van wie je als volwassene het vaakst cadeaus krijgt niet meer heb (of dat ze nog te klein zijn om ze te kunnen geven). Maar god, wat mis ik dat gevoel van een cadeautje krijgen. Van alle dingen die ik mis sinds mijn moeder dood is, mis ik dat misschien wel het meest.
zaterdag 17 juni 2017 om 18:24
Hier nog een,Dymphnatam schreef: ↑17-06-2017 17:37Ik ben juist altijd wel blij met lijstjes voor kinderen. Heb er zelf geen, en heb nooit een flauw idee welk kado bij welke leeftijd hoort.
Scheelt ook enorm veel gedoe met bonnetjes en zo als kind iets dubbel krijgt.
heb echt geen idee in welke leeftijdsfase wat nou leuk is, dus voor hun vind ik een paar suggesties echt wel handig
Ik heb verder een klein huis met erg weinig ruimte voor "zooi" en verder beste en specifieke (soms dure) smaak en mij maak je op een verjaardag erg blij met een doos bonbons, bos bloemen of een fles drank. En boeken vind ik ook altijd erg leuk.
Met familie heb ik wel een "prijsafspraak" met de waar de van de cadeautjes, maar dat is niet gierig bedoelt maar meer om het voor iedereen leuk te houden. We willen niet het gevoel hebben elkaar elk jaar te willen overtreffen om er maar in ieder geval voor te zorgen dat we niet te weinig geven
zaterdag 17 juni 2017 om 18:25
fashionvictim schreef: ↑17-06-2017 17:47Ik krijg al jaren nauwelijks cadeaus meer en ik durf zonder gene toe te geven dat ik dat enorm mis en daar echt verdrietig van kan worden. Ik snap heel goed waarom ik vrijwel noot cadeaus krijg, want in mijn geval is het zo dat ik nu eenmaal de mensen van wie je als volwassene het vaakst cadeaus krijgt niet meer heb (of dat ze nog te klein zijn om ze te kunnen geven). Maar god, wat mis ik dat gevoel van een cadeautje krijgen. Van alle dingen die ik mis sinds mijn moeder dood is, mis ik dat misschien wel het meest.
Voor wat het waard is: ik krijg spontaan zin om je een bosje rozen cadeau te geven.
zaterdag 17 juni 2017 om 18:35
In mijn kinderjaren had ik wel lijstjes, nu zou ik er echt niet meer mee aan durven komen! Hooguit aangeven dat ik niet zoveel met bloemen heb
Maar dat komt door een verjaardag jaren geleden. Mijn vriend en ik vieren het zelden maar dat jaar wel. Hartstikke gezellig en leuk, maar we hadden natuurlijk kunnen weten dat mensen met bloemen aankwamen. Wij hebben welgeteld 1 vaas in huis
Voelde heel ongemakkelijk om de rest van de bloemen in de schoonmaak emmer te moeten zetten.... Die we beter eerst goed om hadden kunnen spoelen voordat we dat deden
Maar dat komt door een verjaardag jaren geleden. Mijn vriend en ik vieren het zelden maar dat jaar wel. Hartstikke gezellig en leuk, maar we hadden natuurlijk kunnen weten dat mensen met bloemen aankwamen. Wij hebben welgeteld 1 vaas in huis
Voelde heel ongemakkelijk om de rest van de bloemen in de schoonmaak emmer te moeten zetten.... Die we beter eerst goed om hadden kunnen spoelen voordat we dat deden
Pivot! PIVOT!!!
zaterdag 17 juni 2017 om 18:45
Dit dus.Dymphnatam schreef: ↑17-06-2017 17:37Ik ben juist altijd wel blij met lijstjes voor kinderen. Heb er zelf geen, en heb nooit een flauw idee welk kado bij welke leeftijd hoort.
Scheelt ook enorm veel gedoe met bonnetjes en zo als kind iets dubbel krijgt.
Voor mezelf boeit het me geen bal verder wat en of ik iets voor mijn verjaardag krijg. Maar goed, ik vier mijn verjaardag ook niet standaard ieder jaar.
Those who can make you believe absurdities can make you commit atrocities.