Kinderen
alle pijlers
Ex heeft kind geslagen
woensdag 5 juli 2017 om 18:29
Het is eigenlijk precies zoals de topic titel zegt, maar ik zal even wat meer informatie geven.
Kind is 9, over het algemeen een lief en gevoelig mannetje wat af en toe ontploft als hij boos is. Ik weet ondertussen hoe ik daar het beste mee om kan gaan en eigenlijk gaat dat heel goed. (Kan het ook vaak voor zijn).
Ik hoorde de laatste tijd al dat hij veel ruzie had met zijn vader. Ik heb een aantal keer geprobeerd om daar over te praten, maar ex is heel snel van de schuld afschuiven, in dit geval ligt het dan dus aan kind.
In deze situatie is het dus helemaal uit de hand gelopen. Kind dacht een leuk, maar misplaatst, grapje te maken. Vader werd boos, waarop kind ook boos werd. Vader stuurde hem naar zijn kamer en heeft hem daar met geweld in geduwd. Vervolgens gaat kind helemaal over de rooie. Vader pakt kind op en gooit hem op bed, waardoor hij met zijn hoofd tegen de lamp komt. Kind maait met zijn armen in het rond en raakt hierbij vader in zijn gezicht. Vader reageert daarop door kind behoorlijk hard een stomp te geven in zijn ribben (er is nu een blauwe plek te zien).
Ik weet nu even niet zo goed wat ik hiermee moet. Ik heb ex heel duidelijk laten weten dat dit echt niet kan. Ex heeft wel meteen zijn excuses aangeboden en zegt zich echt rot te voelen. Maar hij heeft ook een agressief verleden (huiselijk geweld tegen mij) en kind haalt blijkbaar echt het bloed onder zijn nagels vandaan en dan kan hij zich niet inhouden. Ik moet het sowieso even laten bezinken. Maar ik weet nu gewoon niet goed wat het beste is.
Kind is 9, over het algemeen een lief en gevoelig mannetje wat af en toe ontploft als hij boos is. Ik weet ondertussen hoe ik daar het beste mee om kan gaan en eigenlijk gaat dat heel goed. (Kan het ook vaak voor zijn).
Ik hoorde de laatste tijd al dat hij veel ruzie had met zijn vader. Ik heb een aantal keer geprobeerd om daar over te praten, maar ex is heel snel van de schuld afschuiven, in dit geval ligt het dan dus aan kind.
In deze situatie is het dus helemaal uit de hand gelopen. Kind dacht een leuk, maar misplaatst, grapje te maken. Vader werd boos, waarop kind ook boos werd. Vader stuurde hem naar zijn kamer en heeft hem daar met geweld in geduwd. Vervolgens gaat kind helemaal over de rooie. Vader pakt kind op en gooit hem op bed, waardoor hij met zijn hoofd tegen de lamp komt. Kind maait met zijn armen in het rond en raakt hierbij vader in zijn gezicht. Vader reageert daarop door kind behoorlijk hard een stomp te geven in zijn ribben (er is nu een blauwe plek te zien).
Ik weet nu even niet zo goed wat ik hiermee moet. Ik heb ex heel duidelijk laten weten dat dit echt niet kan. Ex heeft wel meteen zijn excuses aangeboden en zegt zich echt rot te voelen. Maar hij heeft ook een agressief verleden (huiselijk geweld tegen mij) en kind haalt blijkbaar echt het bloed onder zijn nagels vandaan en dan kan hij zich niet inhouden. Ik moet het sowieso even laten bezinken. Maar ik weet nu gewoon niet goed wat het beste is.
zondag 9 juli 2017 om 19:54
Hoe erg moet het zijn dan, dat een aangifte gerechtvaardigd is? Ik vind dit namelijk heel erg wat mijn zoon is aangedaan. En dat neem ik ook echt serieus. Maar ik wil de goede keuze maken voor zoon. Alleen weet ik niet wat de goede keuze is. Ik lig al nachtenlang te piekeren, heb al dagen hoofdpijn en ik weet het nog niet. En als je daar een professional voor belt, dan krijg je, wat ze hier noemen, een slap advies.
zondag 9 juli 2017 om 19:59
Voor derde partijen (ambtenaren) is de situatie omtrent je zoon werk. Gebonden aan regels, wetten, hun aansprakelijkheid en hun vakantie- en ATV-dagen. Parttime, waarschijnlijk.
Voor jullie is het jullie leven. Elke dag. Heel de dag.
Die ambtenaren gaan jouw verantwoordelijkheid voor de zorg voor jullie zoon niet overnemen. Je zou je niet moeten richten naar wat ambtenaren zeggen. Hun advies is ingegeven door de regels waar ze aan gebonden zijn.
Jullie zoon is jouw verantwoordelijkheid. Wanneer jij vindt dat er een grens is overschreden, ga dan doen wat jij vindt dat moet gebeuren. Dat kind heeft maar twee ouders, en één ervan kan het niet aan. Time to grow up.
Voor jullie is het jullie leven. Elke dag. Heel de dag.
Die ambtenaren gaan jouw verantwoordelijkheid voor de zorg voor jullie zoon niet overnemen. Je zou je niet moeten richten naar wat ambtenaren zeggen. Hun advies is ingegeven door de regels waar ze aan gebonden zijn.
Jullie zoon is jouw verantwoordelijkheid. Wanneer jij vindt dat er een grens is overschreden, ga dan doen wat jij vindt dat moet gebeuren. Dat kind heeft maar twee ouders, en één ervan kan het niet aan. Time to grow up.
zondag 9 juli 2017 om 20:03
Nee dit was een ander. Ik mocht vanavond nog terugbellen als het gesprek met ex niet echt wenselijk verliep. Dat hij nu beweert dat zoon liegt vind ik toch wel heel erg.
zondag 9 juli 2017 om 20:04
Ik vind m ook moeilijk hoor To. In emotie zou ik ook kind weg willen houden. Maar welk traject ga je dan in?
Kun je VT niet nogmaals bellen met hoe vader reageerde?
Soms heb ik ook het idee dat er vooral gestimuleerd wordt dat ouders blijven praten en omgang intact blijft. In veilige situaties is dat zeker goed, maar er zijn situaties waarin dat niet goed is voor een kind.
Moeilijk hoor. Met dank aan ouders die valse meldingen hebben gemaakt.
Kun je VT niet nogmaals bellen met hoe vader reageerde?
Soms heb ik ook het idee dat er vooral gestimuleerd wordt dat ouders blijven praten en omgang intact blijft. In veilige situaties is dat zeker goed, maar er zijn situaties waarin dat niet goed is voor een kind.
Moeilijk hoor. Met dank aan ouders die valse meldingen hebben gemaakt.
zondag 9 juli 2017 om 20:05
Daar ben ik me wel degelijk van bewust. En ik vind inderdaad dat er een behoorlijk duidelijke grens is overschreden. Maar mijn beslissing kan heel verstrekkende gevolgen hebben.Amand_ schreef: ↑09-07-2017 19:59Voor derde partijen (ambtenaren) is de situatie omtrent je zoon werk. Gebonden aan regels, wetten, hun aansprakelijkheid en hun vakantie- en ATV-dagen. Parttime, waarschijnlijk.
Voor jullie is het jullie leven. Elke dag. Heel de dag.
Die ambtenaren gaan jouw verantwoordelijkheid voor de zorg voor jullie zoon niet overnemen. Je zou je niet moeten richten naar wat ambtenaren zeggen. Hun advies is ingegeven door de regels waar ze aan gebonden zijn.
Jullie zoon is jouw verantwoordelijkheid. Wanneer jij vindt dat er een grens is overschreden, ga dan doen wat jij vindt dat moet gebeuren. Dat kind heeft maar twee ouders, en één ervan kan het niet aan. Time to grow up.
zondag 9 juli 2017 om 20:06
zondag 9 juli 2017 om 20:10
Ja, dat je dat erg vindt snap ik helemaal. Maar afgezien van dat gedeelte gingen de andere handelingen ook te ver en is je zoon bang. Mag hij best aanstelleritus vinden, maar dat is nu juist precies het probleem. Hulp zoeken dus.
Go green, fuck a vegetarian
zondag 9 juli 2017 om 20:10
zondag 9 juli 2017 om 20:11
En dit.
Go green, fuck a vegetarian
zondag 9 juli 2017 om 20:14
Het is echt geen leuk traject, en het kan heel veel maanden duren, maar de Raad voor de Kinderbescherming is denk ik de enige instantie die de kennis heeft om te beoordelen wat de beste verzorgingssituatie voor jullie kind is.
Helaas ken ik geen andere ingang bij de RvdK dan het aanspannen van een civiele procedure om de zorgverdeling te wijzigen.
zondag 9 juli 2017 om 20:23
Dat kind zijn vader niet meer ziet. Dat alles, het leventje zoals hij dat nu kent, gaat veranderen. Het grootste gedeelte van de zorg komt al op mijn schouders terecht. Maar als echt alles bij mij komt te liggen dan heb ik een behoorlijk probleem met mijn werk.
Maar uiteindelijk weegt dat natuurlijk niet op tegen de veiligheid van zoon.
zondag 9 juli 2017 om 20:57
Ten eerste petje af to,
Gelukkig heeft je zoon een ouder waar hij zich veilig bij voelt en die voor hem op komt.
Als ik het verhaal zo lees vrees ik dat vader weinig gaat veranderen. Hij heeft een agressief verleden/agressieregulatieproblemen.
Hier heeft hij nooit vrijwillig iets mee gedaan ( wat is er eigenlijk met die aangiftes van jou gebeurd?).
Ik krijg het idee dat het een soort indekken is van je ex, om zogenaamd uit zichzelf hulp te gaan zoeken.
En ik vermoed dat die hulp ook weinig gaat helpen. A omdat hij al bezig is de schuld bij zoon te leggen. B omdat hij al begint te ontkennen wat er is gebeurd.
Hij kan/wil zijn eigen aandeel niet zien.
waarschijnlijk is hij straks na 3 sessies klaar met zn zogenaamde vrijwillige hulpverlening met de conclusie dat er met hem niets aan de hand is. In de vrijwillige hulpverlening kunnen ze dan verder vrij weinig meer.
Veilig thuis kan dan niets meer doen want hij heeft hulp gezocht en positief afgerond. En je zoon moet/gaat dan gewoon weer naar zn vader.
Bij aangifte heb je wellicht wat meer stok achter de deur.
Gelukkig heeft je zoon een ouder waar hij zich veilig bij voelt en die voor hem op komt.
Als ik het verhaal zo lees vrees ik dat vader weinig gaat veranderen. Hij heeft een agressief verleden/agressieregulatieproblemen.
Hier heeft hij nooit vrijwillig iets mee gedaan ( wat is er eigenlijk met die aangiftes van jou gebeurd?).
Ik krijg het idee dat het een soort indekken is van je ex, om zogenaamd uit zichzelf hulp te gaan zoeken.
En ik vermoed dat die hulp ook weinig gaat helpen. A omdat hij al bezig is de schuld bij zoon te leggen. B omdat hij al begint te ontkennen wat er is gebeurd.
Hij kan/wil zijn eigen aandeel niet zien.
waarschijnlijk is hij straks na 3 sessies klaar met zn zogenaamde vrijwillige hulpverlening met de conclusie dat er met hem niets aan de hand is. In de vrijwillige hulpverlening kunnen ze dan verder vrij weinig meer.
Veilig thuis kan dan niets meer doen want hij heeft hulp gezocht en positief afgerond. En je zoon moet/gaat dan gewoon weer naar zn vader.
Bij aangifte heb je wellicht wat meer stok achter de deur.
zondag 9 juli 2017 om 21:28
Gossiemikkie. Echt? Je zoon is deze week ernstig mishandeld door z'n eigen vader, functioneert slechter als gevolg van angst, durft morgen niet naar z'n vader en dit zijn de dingen waar jij aan denkt?Kromo19 schreef: ↑09-07-2017 20:23Dat kind zijn vader niet meer ziet. Dat alles, het leventje zoals hij dat nu kent, gaat veranderen. Het grootste gedeelte van de zorg komt al op mijn schouders terecht. Maar als echt alles bij mij komt te liggen dan heb ik een behoorlijk probleem met mijn werk.
Maar uiteindelijk weegt dat natuurlijk niet op tegen de veiligheid van zoon.
Je zoon gaat hier straks op terug kijken als: 'En m'n moeder deed niks. Die was ook bang. Die stuurde me alsnog naar hem toe'.
•
zondag 9 juli 2017 om 21:37
Vader is naar aanleiding van de aangifte van moeder veroordeeld en heeft (in ieder geval) een reclasseringscontact opgelegd gekregen. Daaruit concludeer ik dat ook die mishandelingen ernstig van aard waren, zonder bewijzen/letsel komt het zover meestal niet.juliadenders schreef: ↑09-07-2017 20:57Ten eerste petje af to,
Gelukkig heeft je zoon een ouder waar hij zich veilig bij voelt en die voor hem op komt.
Als ik het verhaal zo lees vrees ik dat vader weinig gaat veranderen. Hij heeft een agressief verleden/agressieregulatieproblemen.
Hier heeft hij nooit vrijwillig iets mee gedaan ( wat is er eigenlijk met die aangiftes van jou gebeurd?).
Ik krijg het idee dat het een soort indekken is van je ex, om zogenaamd uit zichzelf hulp te gaan zoeken.
En ik vermoed dat die hulp ook weinig gaat helpen. A omdat hij al bezig is de schuld bij zoon te leggen. B omdat hij al begint te ontkennen wat er is gebeurd.
Hij kan/wil zijn eigen aandeel niet zien.
waarschijnlijk is hij straks na 3 sessies klaar met zn zogenaamde vrijwillige hulpverlening met de conclusie dat er met hem niets aan de hand is. In de vrijwillige hulpverlening kunnen ze dan verder vrij weinig meer.
Veilig thuis kan dan niets meer doen want hij heeft hulp gezocht en positief afgerond. En je zoon moet/gaat dan gewoon weer naar zn vader.
Bij aangifte heb je wellicht wat meer stok achter de deur.
Je moet willen dat er ook in deze een strafrechtelijk onderzoek komt.
En nogmaals: werkelijk achterlijk dat VT na zo'n traumatische ervaring voor een kind dat eerder is gediagnosticeerd met PTSS geen hulp voor kind adviseert.
Maar goed, VT wordt op zondagavonden doorgaans platgebeld door gescheiden ouders met gedoe over wel/niet terug na omgang ed. Verkeerde inschatting van betreffende medewerker.
•
zondag 9 juli 2017 om 21:40
zondag 9 juli 2017 om 21:48
Doorgaans wel.juliadenders schreef: ↑09-07-2017 21:40Eens frizz.
Ik vraag me af of bij het reclasseringstoezicht niet ook verplichte behandeling was gekoppeld?
Nogmaals, ex lijkt hardleers en niet naar eigen aandeel te kunnen kijken, geeft liever zn eigen kind de schuld.
Vrijwillige hulpverlening lijkt me daardoor al gepasseerd station.
Eens.
•
zondag 9 juli 2017 om 22:41
Ik vind het wel goed dat moeder enigszins bedachtzaam is en dit soort gedachten heeft.Frizz schreef: ↑09-07-2017 21:28Gossiemikkie. Echt? Je zoon is deze week ernstig mishandeld door z'n eigen vader, functioneert slechter als gevolg van angst, durft morgen niet naar z'n vader en dit zijn de dingen waar jij aan denkt?
Je zoon gaat hier straks op terug kijken als: 'En m'n moeder deed niks. Die was ook bang. Die stuurde me alsnog naar hem toe'.
De wens is de vader van de gedachte dat hij zijn vader ziet. In mijn ogen dat ze dus dat het beste met zoon voorheeft. Alleen gaat dit wellicht niet verenigbaar zijn met zoon beschermen tegen geweld.
En ik snap ook heel goed dat je even denkt: hoe ga ik dat allemaal doen met mijn werk?
Het is fijn zelfstandig te zijn en niet afhankelijk van een uitkering.
Ik denk dat beide los staan van dat TO haar zoon ook wil beschermen. Lastige is dat VT ook aan het pappen en nathouden is. Heb ik bij een OTS ook gezien. Rechten van ouders gaan ver.
TO zoekt hulp, alleen is er nog niemand die een oplossing heeft voor het kereltje.
TO, ben je ook bang voor de reactie van je ex als je harder gaat spelen?
zondag 9 juli 2017 om 22:58
Ik ben ontzettend bang voor de reactie van ex. Hij is het nu al enorm aan het afzwakken en zal dit zo ook in zijn omgeving vertellen. Ik heb gezien na het eerdere huiselijk geweld wat dat heeft gedaan. (Ik heb vanuit zijn familie alle schuld in mijn schoenen geschoven gekregen)Joostisandersgeaard2 schreef: ↑09-07-2017 22:41Ik vind het wel goed dat moeder enigszins bedachtzaam is en dit soort gedachten heeft.
De wens is de vader van de gedachte dat hij zijn vader ziet. In mijn ogen dat ze dus dat het beste met zoon voorheeft. Alleen gaat dit wellicht niet verenigbaar zijn met zoon beschermen tegen geweld.
En ik snap ook heel goed dat je even denkt: hoe ga ik dat allemaal doen met mijn werk?
Het is fijn zelfstandig te zijn en niet afhankelijk van een uitkering.
Ik denk dat beide los staan van dat TO haar zoon ook wil beschermen. Lastige is dat VT ook aan het pappen en nathouden is. Heb ik bij een OTS ook gezien. Rechten van ouders gaan ver.
TO zoekt hulp, alleen is er nog niemand die een oplossing heeft voor het kereltje.
TO, ben je ook bang voor de reactie van je ex als je harder gaat spelen?
En nu gaat het om het kind. Dat zal nog vele malen erger worden. Ook ben ik bang voor nog meer (fysiek) geweld richting mij.
Maar dat zal me uiteindelijk niet tegenhouden. Ik zal doen wat ik moet doen voor de veiligheid van mijn gezin.
zondag 9 juli 2017 om 23:28
Ach Kromo, wat moeilijk. Ik was al bang voor zoiets.Kromo19 schreef: ↑09-07-2017 22:58Ik ben ontzettend bang voor de reactie van ex. Hij is het nu al enorm aan het afzwakken en zal dit zo ook in zijn omgeving vertellen. Ik heb gezien na het eerdere huiselijk geweld wat dat heeft gedaan. (Ik heb vanuit zijn familie alle schuld in mijn schoenen geschoven gekregen)
En nu gaat het om het kind. Dat zal nog vele malen erger worden. Ook ben ik bang voor nog meer (fysiek) geweld richting mij.
Maar dat zal me uiteindelijk niet tegenhouden. Ik zal doen wat ik moet doen voor de veiligheid van mijn gezin.
Ik hoop dat je de wijsheid vindt wat het beste is voor jullie.
Goed dat je foto's hebt gemaakt.
Wellicht kun je informeren bij de politie wat de gevolgen van aangifte zijn. Het is op zich goed dat dit geregistreerd komt.
maandag 10 juli 2017 om 08:32
