* * Juli 2009 * *

quote:Nerwen schreef op 10 februari 2009 @ 20:39:

Hebben jullie dat ook wel eens, dat je je schuldig voelt ten opzichte van iemand die moeilijk of nog geen kinderen heeft kunnen krijgen?Hihi! Héééél herkenbaar. Maria en ik schrijven ook bij 'na een jaar niet zwanger en dan'. Dus we weten er alles van. Ik weet hoe het voelde toen anderen wel zwanger waren en ik niet. Nu ben ik daar dus één van die meiden die zwanger is en de rest niet. Heel vreemd!

quote:padababa schreef op 10 februari 2009 @ 21:15:

Ze was nog bezig met de behandeling toen ik het haar al verteld heb, vond het heel moeilijk maar zij is wel realistisch genoeg om het te relativeren. Het zal alleen toch steken denk ik als je zelf zo graag wil en het gaat allemaal niet zo als je gehoopt had.

Ik ken het! In de 3 jaar dat wij bezig waren om zwanger te raken heb ik natuurlijk veel zwangerschapsaankondigingen meegemaakt. Het blijft pijnlijk! Al deed ik natuurlijk wel mijn best om 'leuk' en positief te reageren voor die ander. Het is natuurlijk niet zo dat als het bij jou niet lukt, het bij niemand mag lukken. Maar dat was niet gemakkelijk. In het begin denk je nog 'ach, mijn tijd komt wel!'. Maar later denk je dat steeds minder.

quote:blogbabe schreef op 10 februari 2009 @ 21:25:

[...]



Ik ken het! In de 3 jaar dat wij bezig waren om zwanger te raken heb ik natuurlijk veel zwangerschapsaankondigingen meegemaakt. Het blijft pijnlijk! Al deed ik natuurlijk wel mijn best om 'leuk' en positief te reageren voor die ander. Het is natuurlijk niet zo dat als het bij jou niet lukt, het bij niemand mag lukken. Maar dat was niet gemakkelijk. In het begin denk je nog 'ach, mijn tijd komt wel!'. Maar later denk je dat steeds minder.Lijkt me heel moeilijk. Ik wist ook niet zo goed wat nu de beste manier was om het te vertellen. Maar ja, de boodschap blijft natuurlijk hetzelfde en net zo pijnlijk.

Jane, ik ga vanavond aan mijn lief vertellen dat het wel meevalt met mij. Onze borden zijn nog heel!



Verder heeeeel herkenbaar Al roep ik dus voortdurend dat ik nergens last van heb.....

He meiden,



Nerwen: één van onze beste vrienden is al 4 jaar bezig met zwanger worden. Na eerst normaal proberen door naar het ziekenhuis. Bij onderzoek bleek dat er nast verminderde vruchtbaarheid ook een zeer grote kans op buitenbaarmoederlijke zwangerschap te bestaan. Intussen 3x ICSI mislukt en nu beginnen ze aan IVF.

Dit stel laat weinig los en vindt alles heel moeilijk. Daarom vonden wij het enorm moeilijk te vertellen dat we een kindje verwachten. Ze reageerden ook met veel tranen, want ons "schuldgevoel" verder aanwakkerde. Ook wij hadden een "medisch traject" maar dat had niets met vruchtbaarheid te maken. Ons lukte het al de 2de keer. Het besef van geluk is des te groter.

uiteindelijk moeten onze vrienden het een plekje geven, maar de situatie blijft pijnlijk en moeizaam. En zij overwegen mogelijk ver weg te verhuizen om niet met hun verdriet geconfrontreerd te worden.

Tjee wat wordt er toch veel geschreven hier! Moet moeite doen om bij te blijven zonder de laptop, die nogsteeds niet is gemaakt!



Heerlijk alle goede berichten over de echo's en puncties, gefeliciteerd voor iedereen! En voor Watever hoop ik natuurlijk ook dat er snel een goede uitslag mag komen.

En succes voor de dames die de komende dagen de 20 weken echo hebben!



Hier vandaag een dagje thuis want ik trek het even echt niet meer met m'n bekken. Gisteren bij de fysio geweest die constateerde dat het helemaal scheef stond. Geprobeerd het recht te zetten maar nu doet het juist extra pijn. Helaas ook al een paar nachten slecht geslapen door de pijn dus vandaag ga ik eens een dagje heel rustig aan doen en hopen dat ik het zo even kan doorbreken. Het idee dat ik pas op de helft ben (of nog niet eens ;-( )maakt me soms eerlijk gezegd een beetje wanhopig. Zie het eigenlijk niet zitten om nu al nog minder uur per dag te gaan werken omdat de tijd naar mijn gevoel alleen maar langer duurt dan, maar aan de andere kant is de hele dag pijn ook niks.

Ok ik ben weer klaar met klagen.



Even reageren op wat er is geschreven de laatste dagen:



BV/FV: Ik ga toch weer voor de borstvoeding. Heb dochter precies een jaar de borst gegeven, ben gestopt toen ik weer zwanger was (maar toen was ik al aan het afbouwen hoor). Vooraf naar een voorlichtingsavond over BV geweest samen met manlief, hij heeft me de eerste week ook goed geholpen met aanleggen enzo. Wat dat betreft deden we de BV ook echt samen. Na een paar dagen al begonnen met kolven zodat manlief af en toe ook een flesje kon geven. Het begin, de eerste maand zeg maar, vond ik het zwaar omdat ik pijnlijke tepelkloven had. Toch doorgezet mede omdat manlief en ik allebei nogal wat allergieën hebben. Toen het eindelijk goed ging wilde ik niet meer stoppen zeg maar, zo'n knus en intiem met mijn meisje aan de borst, echt even ons momentje zeg maar. ((hoewel ik denk dat je zo'n moment ook kan creëren als je de fles geeft hoor). Toevallig lag dochter in het weekend uit te slapen bij mij en werd ik wakker van het dametje die probeerde om nog wat melk uit die borst te zuigen, ondeugd! Ze keek ook heel boevig dus ze wist precies wat ze aan het doen was.



Vrienden die moeilijk zwanger worden: ja bah wat een nare situatie is dat. Ik had het met een bevriende collega. We gingen tegelijk voor de eerste. Was bij mij snel raak alleen dat werd een miskraam, dus toen dachten we dat zij dan wel eerst zou zijn. Niet dus.... Nu zijn we tegelijk zwanger, alleen ik van de tweede en zij van de eerste. Zo kan het lopen maar voor ons allebei wel moeilijk. Verder weet ik nog dat een van de buren vertelden zwanger te zijn net na mijn miskraam, waar zij niks van wisten. Wat was het moeilijk om vrolijk mee te kletsen die avond en wat heb ik 's avonds zitten janken thuis.



Baby voelen: mijn placenta ligt idd aan de voorkant maar niet linksonder. En dat is dus precies waar ik het voel. Gisteravond in bed lukte het me om het kindje te "wiegen" door zachtjes met twee handen m'n baarmoeder heen en weer te duwen en de baby reageerde er meteen op met een hoop drukte, wow!



Zo ben weer even bijgeschreven en ga nu weer lekker terug m'n bedje in!

@ Pippa, gefeliciteerd wat ben ik blij voor je, wat een opluchting moet dat zijn geweest zeg.



@ Whatever, sterkte nog even.



@ Jane en Wyfke, succes en heel veel plezier met de echo's vandaag.



@ Blog, héél herkenbaar, ik heb me nog nooit zoveel verontschuldigd tegen Coppieman als de laatste tijd. Ik heb een heel kort lontje en ontplof dus heel snel. Als ik dan ben uitgeraast en naar zijn verdrietige gezicht kijk voel ik me zó schuldig.. Hij is namelijk nog nooit zo lief en geduldig geweest als de laatste tijd..



Fijne dag allemaal

Goeiemorgen!



@pippa: gefeliciteerd! uit ervaring weet ik dat jongetjes heeeeel erg leuk zijn, dus geniet er maar lekker van!



het is lastig he, mensen in je omgeving die moeilijk zwanger worden. Wij hebben ze ook (en hebben er zelf ook 'last' van gehad: weliswaar bij de derde, maar de wens was niet minder). Je kunt het nieuws niet verzwijgen, maar ergens voel je je toch schuldig. lastig lastig.



gisteren op de bank voelde ik erg veel activiteit in mijn buik. heel gezellig weer Hij (zij?) zoekt de rustige momenten uit, overdag voel ik nog weinig..



ok: dames met echo vandaag: veel succes en hopelijk plezier en de rest gewoon een hele fijne dag!

Ook hier herkenning naar mensen die niet zwanger kunnen worden. Mijn zus heeft het hele traject doorlopen en het is niet gelukt. Ze heeft het nu opgegeven maar ik weet dat het voor haar elke keer weer moeilijk is. Laat staan als je eigen zus dan ook nog zo (makkelijk) zwanger wordt.



Jane en Wyfke: heel veel succes en plezier bij de Echo's. Meteen komen posten hoor daarna, want ik kom vandaag even regelmatig kijken.



Watever: Goed om te horen dat je het soms nog een beetje positief inziet. Ik kan me voorstellen dat je emoties echt een achtbaan zijn op dit moment. Heel vermoeiend volgens mij. En twee weken, sjoh, das nog laaaaang. Maar we duimen allemaal voor je hoor.

Leuk Jane! Weer een blauw balkje erbij in het schema! Super!!!!!!!!!

[quote]Jane 1973 schreef op 10 februari 2009 @ 21:47:

[fgcolor=#FF0909]Niet schuldig voelen Nerwen, het is al heel goed dat je je bewust bent van je eigen gedrag/gevoel.

Ik ben óók iemand die 3 jaar gedaan heeft over dochter Laura. Veel tranen gelaten bij andermans zwangerschappen. Ik kon hun geklaag toen soms niet horen. Nu begrijp ik het goed. Ook ik klaag soms, omdat het niet altijd meevalt. Maar ondanks mijn kwalen en pijnen wil ik zo min mogelijk klagen, omdat het zéker een cadeautje is om zwanger te zijn.



Jane, dat had ik eigenlijk nog niet mee gekregen van je eerste dochtertje, dat het ook zo lang heeft geduurd. Blog en ik kunnen er inderdaad ook over meepraten. Helaas nog niet iedereen die in hetzelfde schuitje zit.



Bij mij valt het alleszins mee met de hormonen. Ik hoor mijn vriend ook niet klagen. Het enige waar ik echt last van heb is dat ik snel een rood hoofd krijg in ietwat ongemakkelijke situaties... vroeger had ik daar meer last van, maar inmiddels kon ik er goed mee omgaan en het beter voorkomen. Maar ja, als dat alles is.



Jojon, vervelend van je bekkenklachten. Sterkte ermee!

Nerwen, wat een lange tijd verlof. Heerlijk!



Jane, een jongen, wat leuk!!!! Het gaat hier gelijk op met jongen/meisje. Benieuwd of Wyfke het ook weet.

He dames,

ik moet/mag morgen inderdaad. Ben best zenuwachtig, toch altijd spannend om je kleintje te zien en hopelijk te zien dat alles goed is. Ik zal jullie berichten!



@ Jane, mijn zoontje is de laatste tijd ook een drama aan tafel en trouwens ook bij elke ' verplaatsing', in autostoel: gillen, in fietsstoel: gillen... ik vind het ook nu erg moeilijk om dan rustig te blijven.



@ blog, mijn vent klaagt ook zo nu en dan dat ik onredelijk ben... waar ik natuurlijk nog onredelijker van word



Tot morgen

Wij zijn hier ook helemaal blij want de echo is goed gegaan vandaag! We hebben ons kleintje uitgebreid kunnen bestuderen



Ik heb besloten het geslacht nog even een verrassing te laten omdat mijn vriend echt niet wilde dat ik het aan iemand vertel. Maar over een paar weken kan ik het vast toch niet meer voor me houden dus dan kom ik het grote nieuws vast wel delen



@Jane: jij ook gefeliciteerd met de goede uitslag! Is toch weer een hele zorg minder he? Ik was toch een beetje zenuwachtig.

Stoer dat je je bord aan gruzelementen hebt geslagen! Wauw! Ik ben dus niet de enige die licht ontvlambaar is. Ik kom nu een beetje te vaak onverwachts snauwerig uit de hoek richting vriendlief. Naar m'n dochter toe voel ik die behoefte gelukkig niet want die zou het niet begrijpen en mijn vriend neemt me toch al met een flinke korrel zout in deze periode! Maar echt trots ben ik er niet op.



@Nerwen: ik ben jaloers op je lange verlof! Heerlijk zeg! Ik moet alweer aan het werk als de kleine nog maar 3 maanden is en ik vind dat nog zo jong voor het kdv. Mijn dochter ging voor het eerst met 4 maanden en dat ging op zich best goed, maar ze zat vaak in de wipstoel of lag in de box. Maar ja, veel keus hebben we niet. Een gastouder wil ik niet omdat ik vind dat het dan te veel op opvoeden begint te lijken. Je kind komt toch in een andere huishouding met eigen regels terecht.



@Jojon: wat vervelend van je bekken! Eerst zo misselijk en nu dit, jammer voor je. Ik zou maar wat rustig aan proberen te doen. Misschien is er best een oplossing voor je. Iemand die ik ken is ook van haar klachten af sinds ze bepaalde oefeningen doet en rustig aan sport.



En tja, mensen die lang moeten wachten tot hun kinderwens vervuld wordt, of helemaal geen kinderen kunnen krijgen....ik vind dat ontzettend triest. Ik vind het ook naar dat sommigen van jullie dat door hebben moeten maken. Maar ik vind wel dat jullie het recht hebben om gelukkig te zijn als het dan eenmaal gelukt is! Het is jammer dat je dan moeite hebt om het grote nieuws te vertellen want dat overschaduwt het blije gevoel dan toch even.

Zelf behoor ik tot de gelukkigen die na de eerste poging al zwanger is en dat vertel ik ook niet aan veel mensen, uit angst om ze voor het hoofd te stoten.

@ Jane en Wyfke, gefeliciteerd met jullie goede echo's!



@ MissyMB, succes en veel plezier morgen.

Wyfke: gefeliciteerd met de goede echo!

Jane en Wyfke: gefeliciteerd met de goede echo's!



Missy: succes morgen!



Verder moe en dus weer vertrokken.

Zo kun je de ene dag in de hemel zijn en de andere in de....



Heb vandaag heel veel gezeur op het werk gehad. Ben er echt helemaal overstuur van. Ging met mijn baas mijn verlof bespreken. Ik wil graag na de zw verlof mijn vakantie opnemen en dan een maand ouderschapsverlof. 6 mnd in totaal. Best veel dat snap ik best, maar zoals zij reageerde echt niet normaal.



Dat ik geen hart voor de zaak had en dat ik dat met mijn functie niet kon maken en of ik me dan niet super schuldig zou voelen naar mijn collega's en dat ze zon aanvraag nog nooit gehoord had. Dat het echt belachelijk was dat ik het vroeg.



Nou het was zo erg dat ik op een gegeven moment zelfs in tranen was. Ik legde haar uit dat ik het deed omdat ik niet hetzelfde wilde als vorige keer. Dat ik bang ben om een PPD te krijgen, dat ik bang ben voor mij gezondheid en dat het de laatste keer is dat ik zwanger ben en er graag van wil genieten en nog veel meer redenen. Daar werd niet eens naar geluisterd. Ze deed echt alsof ik helemaal gek was. Ik heb gezegd dat ik recht heb op zw verlof en ook op vakantie en in overleg op ouderschapsverlof, maar zei vond het belachelijk dat ik het allemaal achter elkaar plakte. Ze vond het verder belachelijk dat ik naar PZ was geweest (was op aanvraag van PZ maar dat gelooft ze dan niet) om te vragen naar mijn rechten. Ik heb verder verteld dat het niet nu ook niet goed ging met mijn bekken maar dat ik nog niet minder wil gaan werken. Ook dat werd van tafel geveegd. Ik heb gezegd dat ik vorige zwangerschap al een compromis heb gesloten en dat het toen ook al afgekeurd was (zonder reden) en ik het nu wel wil opnemen. En er is nog veel meer gezegd.



Ze gaat er nu over nadenken en komt er op terug. Vak en ouderschapsverlof moet natuurlijk in overleg met de werkgever en als ze weigeren moet dat met een gewichtige bedrijfsreden. Nou ik heb er geen vertrouwen meer in ze zullen wel wat verzinnen. Zit met een vreselijke kater en ben benieuwd wat het vervolg van dit verhaal is.

Jeetje Chica, wat balen zeg! En dan heb je ook nog een vrouwelijke baas? Als ik het soms lees lijkt het dat je beter een mannelijke baas ..euh leidinggevende (een hond heeft een baas) dan een vrouwelijke kan hebben. Wat is dat toch....afgunst ofzo? Ik zou het even naast je neerleggen en het dan wellicht wel even op papier zetten allemaal. Met nog maals je verzoek. Of had je dat al gedaan Chica? Je hebt er inderdaad gewoon recht op, en als je iets op papier hebt staan heb je eventueel iets voor een rechtsbijstandverzekering. Je staat sterk hoor als werknemer.



Jane, wat gaaf een jochie erbij!! gefeliciteerd meid. Nou verder lees ik wel een keertje weer bij, moet nu in actie want moet zo naar mijn werk.



Liefs Watever

Chica succes met je werk, zulke zorgen wil je er eigenlijk helemaal niet bijhebben als je zwanger bent! Hoop dat jullie er samen uitkomen, maar laat je niet voor de gek houden door zo'n mens hoor, je hebt idd rechten en die mag/moet je gebruiken ook! Denk je het mooi op tijd te gaan regelen zodat ze op je werk ook weten waar ze aan toe zijn, krijg je zoiets. Belachelijk eigenlijk. (haha en heb je ook meteen gezegd dat je 2 uur per dag gaat kolven t/m maand 9 )



Wyfke en Jane gefeliciteerd met de goede echo's, ben erg blij voor jullie. MissyMB en MvYara ook veel succes vandaag en morgen bij de echo's! Ik ga zelf vandaag ook weer eens even proberen om naar binnen te gluren en hoop dan ook eindelijk het geslacht te zien, wordt nu wel erg nieuwsgierig hoor!



Gisteren een hele rustige dag gehad, dat heeft me wel goed gedaan. Vannacht tot half 4 ook goed geslapen, daarna aan het draaien geweest maar nog wel wat gedut. Ga dus vandaag wel weer proberen te werken, zie wel hoe lang ik het volhou en anders ga ik gewoon weer op tijd naar huis, maar dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.

Hoi!!



Oehh mooi, goede echo's gehad Jane en Wyfke. Jane jongetjes zijn zoooo leuk

Wyfke kom op joh.... we vertellen het echt niet door hoor!!

Missy succes vandaag!!

Ben benieuwd of jouw balkje straks blauw of roze zal worden!! En jij ook Jojon, mazzelaar.. "even gluren"



Chica wat een gelazer op je werk zeg!! Ik snap dat dus echt niet. Zeg dan als leidinggevende gewoon eerlijk van.. ik schrik er een beetje van maar ga het bekijken en erover denken, je hoort het nog... zoiets. Misschien ligt dat weer in mijn functie (uhm, vroegere functie that is) maar leidinggevenden kunnen zo onwijs lomp reageren! Niet te geloven. En inderdaad wat Watever zegt, soms lijken mannen nog redelijker dan vrouwen. Probeer niet te stressen erover hoor en zet inderdaad alles even op papier.



Hier alles okay, heb wel veel jeuk en slaap slecht... bah. Maar ach... het blijft voor een goed doel

@ Jane en Wyfke- gefeliciteerd met jullie echo's! Fijn om te horen dat alles ok is. En dat jij, Jane, een zoontje krijgt!



@ Chica- wat een slechte, emotionele reactie van je leidinggevende. Ik vind dat ontzettend onprofessioneel om zulke beschuldigingen te roepen (je hebt geen hart voor de zaak- duh, je hart gaat eerst naar je gezondheid). Je zou daar best eens op terug kunnen komen hoor. Ook al vindt ze het een belachelijke vraag, het is niet aan haar om daar meteen een waarde oordeel over uit te spreken. Heeft ze zelf kinderen? Misschien heb je een gevoelige snaar bij haar geraakt omdat je zwanger bent? Maar dat neemt natuurlijk helemaal niet weg dat haar reactie onacceptabel is. Onkundige leidinggevende zijn een hel! Succes!