Kinderen
alle pijlers
ervaringen bam-moeders?
zondag 23 juli 2017 om 12:48
Wat een hoop kennis en ervaring heb jij toch op dit gebied zeg!L0t schreef: ↑23-07-2017 12:34Als het eindelijk zover is dat een kind zijn donor mag ontmoeten, dan ligt het geheel aan de situatie en de klik die beiden voelen hoe het contact verder zal verlopen. Als beide wel die vader-kind-band voelen, (wat regelmatig gebeurt), dan is dat zo en dan kunnen ze zelf wel bepalen hoe ze de relatie vorm gaan geven.
In sommige gevallen loopt het uit op een supersterk band waarbij vader en kind het idee hebben de jaren in te willen halen die hen zijn ontnomen.
•
zondag 23 juli 2017 om 12:59
Ik vind het alleen jammer dat je van tevoren al een invulling geeft aan het contact tussen kind en donor. Dit is helemaal aan hen. Het is juist iets wat je kind zelf uit mag gaan zoeken als het de leeftijd heeft. Niet iets om bij voorbaat al over te zegen, dat wordt toch nooit iets.
Vaak is het voor kinderen een heel bijzondere ontmoeting, omdat ze zoveel van zichzelf herkennen in de donor.
zondag 23 juli 2017 om 13:08
Mij werd zowel bij de intake als door de kraamzorg echt ernstig afgeraden zonniger verboden de eerste dagen alleen te zijn. Toen ik daar uiteindelijk na een paar dagen toch voor koos heb ervoor moeten tekenen dat dit tegen har advies in was.
Qua financiën: ik heb me erover verbaasd hoeveel toeslagen en kinderbijslag ik krijg. Ik kom prima rond.
Qua financiën: ik heb me erover verbaasd hoeveel toeslagen en kinderbijslag ik krijg. Ik kom prima rond.
•
zondag 23 juli 2017 om 13:18
Interessant inderdaad.zoeter schreef: ↑23-07-2017 12:43interessant artikel: [url} https://www.nrc.nl/nieuws/2017/07/17/ee ... 5-a1566962 [/url] en https://www.trouw.nl/opinie/mijn-ouders ... ~a57942ba/
Ben benieuwd wanneer mijn kind met vragen gaat komen. Vooralsnog noemt hij mij bij gebrek aan de letter m al maanden pappa.
•
zondag 23 juli 2017 om 13:19
Frizz schreef: ↑23-07-2017 13:08Mij werd zowel bij de intake als door de kraamzorg echt ernstig afgeraden zo niet verboden de eerste dagen alleen te zijn. Toen ik daar uiteindelijk na een paar dagen toch voor koos heb ervoor moeten tekenen dat dit tegen har advies in was.
Qua financiën: ik heb me erover verbaasd hoeveel toeslagen en kinderbijslag ik krijg. Ik kom prima rond.
•
zondag 23 juli 2017 om 13:30
Een vriend van me heeft zijn vader pas op latere leeftijd ontmoet. En ja, dat was een heel bijzondere ervaring voor beiden. Hun band moest uiteraard groeien, maar inmiddels noemt hij hem pap en spreken ze regelmatig af. Allebei avontuurlijke types, dus ze herkenden veel van elkaar. Ze gaan nu iedere zomer een paar weken op een soort survivaltocht. Soms zijn ze ook wel verdrietig dat ze dit niet hebben kunnen doen toen mijn vriend nog kind was.
En ja zo heb je véél meer kinderen die op zoek gaan naar hun vader. Het blijft toch iets bijzonders die bloed/genenband. Vaak is het een behoorlijke puzzelstuk wanneer je je afvraagt wie je bent/ bezig bent met identiteitsvorming.
zondag 23 juli 2017 om 13:32
Echt joh? Jeetje, wel overdreven zeg. Ik heb van niemand het advies gehad om niet alleen te zijn die eerste dagen. Niet van de kraamzorg, verloskundige, gynaecoloog of verpleegkundigen. Laat staan dat ik daarvoor moest tekenen, ben vanaf dag 1 alleen geweest met kind, ging echt prima (tuurlijk wel kraamzorg en mn moeder die met de huishoudelijke taken hielp).
zondag 23 juli 2017 om 13:33
Waarop baseer jij het dat het regelmatig gebeurt dat donorkinderen een sterke band ervaren met hun donor?L0t schreef: ↑23-07-2017 12:34Als het eindelijk zover is dat een kind zijn donor mag ontmoeten, dan ligt het geheel aan de situatie en de klik die beiden voelen hoe het contact verder zal verlopen. Als beide wel die vader-kind-band voelen, (wat regelmatig gebeurt), dan is dat zo en dan kunnen ze zelf wel bepalen hoe ze de relatie vorm gaan geven.
In sommige gevallen loopt het uit op een supersterk band waarbij vader en kind het idee hebben de jaren in te willen halen die hen zijn ontnomen.
Uit de gegevens die tot nu toe bekend zijn blijkt dat helemaal niet.
Hou er toch eens mee op om je eigen niet erg ruimdenkende ideeën op een geheel andere situatie te projecteren.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 23 juli 2017 om 13:39
Mijn kinderen hebben geen vader, dat is toch echt iets anders dan een donor.L0t schreef: ↑23-07-2017 13:30Een vriend van me heeft zijn vader pas op latere leeftijd ontmoet. En ja, dat was een heel bijzondere ervaring voor beiden. Hun band moest uiteraard groeien, maar inmiddels noemt hij hem pap en spreken ze regelmatig af. Allebei avontuurlijke types, dus ze herkenden veel van elkaar. Ze gaan nu iedere zomer een paar weken op een soort survivaltocht. Soms zijn ze ook wel verdrietig dat ze dit niet hebben kunnen doen toen mijn vriend nog kind was.
En ja zo heb je véél meer kinderen die op zoek gaan naar hun vader. Het blijft toch iets bijzonders die bloed/genenband. Vaak is het een behoorlijke puzzelstuk wanneer je je afvraagt wie je bent/ bezig bent met identiteitsvorming.
Die genenband is net zo belangrijk als jij als ouder em maakt.
En als de moeder van jouw vriend niet bewust gekozen heeft voor het alleenstaand moederschap, dan heeft jouw vriend een heel ander beeld van zijn 'vader' gekregen dan mijn kinderen, omdat ik de donor nooit als vader benoemd heb.
Ik ken een jongen die verwekt is met donorsperma omdat de man die nu zijn vader is onvruchtbaar is. Die jongen weet dat hij dus genetisch niet van zijn zorgvader afstamt maar beschouwt die man wel volledig als zijn vader. En heeft geen enkele behoefte om zijn donor te ontmoeten.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 23 juli 2017 om 13:39
Dus omdat een vriend van jou in z'n jeugd z'n vader (geen donor dus) niet kende weet jij van alles over hoe zaken zijn voor kinderen van een donor. Één heel persoon. Niet van een donor. En dan gebruik jij steeds het woord 'vaak' als je het hebt over donorkinderen.L0t schreef: ↑23-07-2017 13:30Een vriend van me heeft zijn vader pas op latere leeftijd ontmoet. En ja, dat was een heel bijzondere ervaring voor beiden. Hun band moest uiteraard groeien, maar inmiddels noemt hij hem pap en spreken ze regelmatig af. Allebei avontuurlijke types, dus ze herkenden veel van elkaar. Ze gaan nu iedere zomer een paar weken op een soort survivaltocht. Soms zijn ze ook wel verdrietig dat ze dit niet hebben kunnen doen toen mijn vriend nog kind was.
En ja zo heb je véél meer kinderen die op zoek gaan naar hun vader. Het blijft toch iets bijzonders die bloed/genenband. Vaak is het een behoorlijke puzzelstuk wanneer je je afvraagt wie je bent/ bezig bent met identiteitsvorming.
Duidelijk.
•
zondag 23 juli 2017 om 13:42
Jij bent in dit topic voornamelijk degene die van alles invult over hoe moeilijk het allemaal is voor die bam-kinderen. En je wordt daarin duidelijk niet gehinderd door enige kennis van zaken.L0t schreef: ↑23-07-2017 12:59Ik vind het alleen jammer dat je van tevoren al een invulling geeft aan het contact tussen kind en donor. Dit is helemaal aan hen. Het is juist iets wat je kind zelf uit mag gaan zoeken als het de leeftijd heeft. Niet iets om bij voorbaat al over te zegen, dat wordt toch nooit iets.
Vaak is het voor kinderen een heel bijzondere ontmoeting, omdat ze zoveel van zichzelf herkennen in de donor.
De bam-moeders laten allemaal de mogelijkheid open dat hun kind later de donor gaat ontmoeten, maar uit de ervaringen van inmiddels volwassen donorkinderen lijkt die behoefte er vaak helemaal niet te zijn.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 23 juli 2017 om 13:43
Het was echt beleid. De kraamverzorgster snapte me prima, het ging gewoon goed hier. En ik kon echt slecht tegen steeds mensen in m'n huis (want m'n netwerk ging dat advies natuurlijk braaf opvolgen). Het was zo erg dat ik ging jokken tegen de een dat de ander er bijna was: 'Nee joh ga maar ze is er zo' om maar even lucht te hebben.Chica-1983 schreef: ↑23-07-2017 13:32Echt joh? Jeetje, wel overdreven zeg. Ik heb van niemand het advies gehad om niet alleen te zijn die eerste dagen. Niet van de kraamzorg, verloskundige, gynaecoloog of verpleegkundigen. Laat staan dat ik daarvoor moest tekenen, ben vanaf dag 1 alleen geweest met kind, ging echt prima (tuurlijk wel kraamzorg en mn moeder die met de huishoudelijke taken hielp).
•
zondag 23 juli 2017 om 13:44
Ik reageer op deze opmerking. Of de donor ooit een vaderrol zal vervullen kun je niet weten. Dat is helemaal aan het kind en de donor. Als zij beiden openstaan voor het opbouwen van een vader-kind relatie, dan zullen zij dit doen en ja, dan kan een kind zeker een vader hebben.
De eerste 16 jaar mag het niet, zo is het geregeld in de wet, maar hoe de misschien nog wel 50 jaar daarna eruit zien, dat ligt helemaal aan de kind en de donor. Niet aan de bam.
anoniem_348009 wijzigde dit bericht op 23-07-2017 13:49
0.14% gewijzigd
zondag 23 juli 2017 om 13:45
Van de naar schatting 40.000 donorkinderen die tot 2004 zijn verwekt met anoniem zaad staan er 1000 ingeschreven bij het Fiom op zoek naar hun donor. Dat is 2,5 %. Van de matches die het Fiom maakt blijft het volgens hen voor het overgrote deel bij 1 ontmoeting, dat is voor beide partijen afdoende. Het vormen van een duurzame relatie tussen donor en donorkinderen is echt uitzonderlijk. Hou dus eens op met je onzin hier te verkondigen, je hebt werkelijk geen idee waar je het over hebt!L0t schreef: ↑23-07-2017 13:30Een vriend van me heeft zijn vader pas op latere leeftijd ontmoet. En ja, dat was een heel bijzondere ervaring voor beiden. Hun band moest uiteraard groeien, maar inmiddels noemt hij hem pap en spreken ze regelmatig af. Allebei avontuurlijke types, dus ze herkenden veel van elkaar. Ze gaan nu iedere zomer een paar weken op een soort survivaltocht. Soms zijn ze ook wel verdrietig dat ze dit niet hebben kunnen doen toen mijn vriend nog kind was.
En ja zo heb je véél meer kinderen die op zoek gaan naar hun vader. Het blijft toch iets bijzonders die bloed/genenband. Vaak is het een behoorlijke puzzelstuk wanneer je je afvraagt wie je bent/ bezig bent met identiteitsvorming.
zondag 23 juli 2017 om 13:47
Hij was een donor, maar heeft dit persoonlijk met de moeder geregeld ipv via het ziekenhuis.Frizz schreef: ↑23-07-2017 13:39Dus omdat een vriend van jou in z'n jeugd z'n vader (geen donor dus) niet kende weet jij van alles over hoe zaken zijn voor kinderen van een donor. Één heel persoon. Niet van een donor. En dan gebruik jij steeds het woord 'vaak' als je het hebt over donorkinderen.
Duidelijk.
Maar pas toen mijn vriend al dik in de 20 was hebben ze elkaar voor het eerst ontmoet. Zijn moeder heeft het er moeilijk mee dat ze nu zo close zijn. De afspraak was dat hij zich erbuiten zou houden, maar die vriend van mij is zelf op zoek gegaan.
zondag 23 juli 2017 om 13:48
Hee wat een interessante cijfers. Staat dat op de site van het Fiom?Chica-1983 schreef: ↑23-07-2017 13:45Van de naar schatting 40.000 donorkinderen die tot 2004 zijn verwekt met anoniem zaad staan er 1000 ingeschreven bij het Fiom op zoek naar hun donor. Dat is 2,5 %. Van de matches die het Fiom maakt blijft het volgens hen voor het overgrote deel bij 1 ontmoeting, dat is voor beide partijen afdoende. Het vormen van een duurzame relatie tussen donor en donorkinderen is echt uitzonderlijk. Hou dus eens op met je onzin hier te verkondigen, je hebt werkelijk geen idee waar je het over hebt!
•
zondag 23 juli 2017 om 13:49
Snap ik heel goed, ik vond het ook best verstikkend al die mensen in je huis de eerste tijd.Frizz schreef: ↑23-07-2017 13:43Het was echt beleid. De kraamverzorgster snapte me prima, het ging gewoon goed hier. En ik kon echt slecht tegen steeds mensen in m'n huis (want m'n netwerk ging dat advies natuurlijk braaf opvolgen). Het was zo erg dat ik ging jokken tegen de een dat de ander er bijna was: 'Nee joh ga maar ze is er zo' om maar even lucht te hebben.
zondag 23 juli 2017 om 13:50
Wat een gekke moeder.L0t schreef: ↑23-07-2017 13:47Hij was een donor, maar heeft dit persoonlijk met de moeder geregeld ipv via het ziekenhuis.
Maar pas toen mijn vriend al dik in de 20 was hebben ze elkaar voor het eerst ontmoet. Zijn moeder heeft het er moeilijk mee dat ze nu zo close zijn. De afspraak was dat hij zich erbuiten zou houden, maar die vriend van mij is zelf op zoek gegaan.
Dat schijnt dan dus wel weer zo te zijn: de behoefte aan je donor ontmoeten wordt (gemiddeld gezien dan) vergroot door dit soort factoren.
Maar nog steeds wel tóp hoor meid, dat jij door dit ene geval (als het echt waar is) zoooooveel weet.
•
zondag 23 juli 2017 om 13:52
Vanaf 2004? Dat betekent dat de oudste kinderen nu 13 zijn. Dat is nog heel jong. Voor veel kinderen zal de wens om meer te weten te komen van hun afkomst pas in de puberteit ontstaan. Wanneer de kinderen in de leeftijd van 15-25 zijn zal het Fiom het nog héél druk gaan krijgen.Chica-1983 schreef: ↑23-07-2017 13:45Van de naar schatting 40.000 donorkinderen die tot 2004 zijn verwekt met anoniem zaad staan er 1000 ingeschreven bij het Fiom op zoek naar hun donor. Dat is 2,5 %. Van de matches die het Fiom maakt blijft het volgens hen voor het overgrote deel bij 1 ontmoeting, dat is voor beide partijen afdoende. Het vormen van een duurzame relatie tussen donor en donorkinderen is echt uitzonderlijk. Hou dus eens op met je onzin hier te verkondigen, je hebt werkelijk geen idee waar je het over hebt!
anoniem_348009 wijzigde dit bericht op 23-07-2017 13:53
0.12% gewijzigd
zondag 23 juli 2017 om 13:53
tot 2004!L0t schreef: ↑23-07-2017 13:52Vanaf 2004? Dat betekent dat de oudste kinderen nu 12 zijn. Dat is nog heel jong. Voor veel kinderen zal de wens om meer te weten te komen van hun afkomst pas in de puberteit ontstaan. Wanneer de kinderen in de leeftijd van 15-25 zijn zal het Fiom het nog héél druk gaan krijgen.
zondag 23 juli 2017 om 13:53
Tja, je kunt je leven beginnen met 2 ouders en er op volwassen leeftijd voor kiezen om je vader de rest van je leven nog slechts als donor te beschouwen.L0t schreef: ↑23-07-2017 13:44Ik reageer op deze opmerking. Of de donor ooit een vaderrol zal vervullen kun je niet weten. Dat is helemaal aan het kind en de donor. Als zij beiden openstaan voor het opvouwen van een vader-kind relatie, dan zullen zij dit doen en ja, dan kan een kind zeker een vader hebben.
De eerste 16 jaar mag het niet, zo is het geregeld in de wet, maar hoe de misschien nog wel 50 jaar daarna eruit zien, dat ligt helemaal aan de kind en de donor. Niet aan de bam.
Alles kan en alles kan goed of slecht uitpakken.
Zoals jij niet op voorhand weet hoe jouw kind de dingen gaat ervaren weet ik dat ook niet.
Mijn zoon vergelijkt het niet hebben van een vader met het niet hebben van bijv een zus: hij heeft het nooit gehad, dus hij mist het niet.
En daarin kun je echt als ouder (en omgeving) heel veel sturen.
Ik heb een dochter verloren, dus mijn kinderen hadden een zus kunnen hebben.
Als ik dat heel erg had benadrukt hadden ze nu vast een zus gemist, die al voor hun geboorte overleden was.
Als ik heel erg een partner had gemist in de opvoeding zou de kans groot zijn dat mijn kinderen dat hadden meegekregen en dan zouden aangeven dat ze een vader hebben gemist.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 23 juli 2017 om 13:56
Chica-1983 schreef: ↑23-07-2017 13:53tot 2004!
Vanaf 2004 is anoniem zaad verboden, dus die kinderen hoeven geen zoektocht te houden. Zij kunnen gewoon gegevens opvragen,. Maar dat naar speelt pas van 2020, dan worden de eersten 16
