* * Juli 2009 * *

oeiii sorry, Wyfke ook nog gefeliciteerd!!

Maar ja, jij viel me niet op want je wil niet weten wat het wordt....ja over negen maanden wel natuurlijk haha



Wij wilden het ook niet weten, maar twijfelen nu wel.... Ik vind het al allemaal spannend genoeg opeens.



Ranja, goed omschreven van Chica's leidinggevende, het is inderdaad zeer onprofesioneel!

Jeetje Chica, wat onprofessioneel zeg. Het komt op mij ook over alsof ze je maar even onder druk probeert te zetten zodat je er vanaf ziet of zo. Als je er met je leidinggevende niet uitkomt aankloppen bij PZ hoor, ook als je een eventueel vervolggesprek hebt.

Jeetje Chica wat een heks van een baas is dat! En dan ook nog eens niet geloven dat je op verzoek van PZ naar hen toe bent gegaan... kan me voorstellen dat je met lood in je schoenen naar je werk gaat op die manier, bah! Ik hoop dat ze snel haar menselijke kant terugvindt, als ze weet waar ze die moet zoeken. 'Geen hart voor de zaak', hou nou op zeg!



Fijn dat de jongetjes-moeders zo positief zijn over jongetjes. Dat doet me goed want (ja hoor, kom maar op met de bakken bagger... ) ik had een meisje zo leuk gevonden. En blijkbaar wilde ik dat zelfs nog liever dan ik al dacht want toen ik gisteren de fout maakte de Hema in te gaan op zoek naar leuke kleertjes zag ik alleen maar leuke meisjesdingen die ik dus niet kon kopen. Nou hebben ze daar meestal niet veel soeps voor jongetjes maar dit keer was het echt drama. Stond ik daar dus hormonaal te brullen omdat ik geen jurkje kon kopen terwijl ik me daar ontzettend schuldig over voelde. Ik bedoel, alsof een gezond jongetje reden is om te huilen! Nee dus. Ik heb nu zo voor mezelf geredeneerd dat onze dochter graag een grote broer wil en daarom hem vooruit heeft gestuurd. En om mijn schuldgevoel naar de kleine man af te kopen heb ik vervolgens 50 euri achtergelaten in de plaatselijke babyzaak in ruil voor een paar broekjes en shirtjes. En zondag ga ik los in de Bijenkorf met een cadeaubon die ik nog heb. Sorry Pino, ik ben echt heel blij dat je komt en dat je gezond bent. Vrees dat mama niet altijd even normaal kan nadenken. Horrormonen en zo...



En dat is dan ook meteen mijn reactie op het aangebrand zijn. Dat valt op zich wel mee, maar ik huil om bijna alles. Ook bepaald geen feestje! Terwijl ik best een bord kan stukslaan want we hebben nieuw servies gekocht dat we in het nieuwe huis in gebruik gaan nemen.



Iedereen verder plezier en succes bij de echo's! En Wyfke, je kunt het ons toch wel vertellen? Wij zijn heel discreet!

@Chica: echt een belachelijke reactie van je leidinggevende. Wel een klacht waard lijkt me zo. Als je bent gekalmeerd alles even op een rijtje zetten voor jezelf en het gesprek nogmaals aangaan, en dan met iemand van PZ erbij wellicht? Heel goed om zulke gesprekken te voeren met een onafhankelijk iemand erbij.

Ik begrijp het ook niet, want tijdens jouw verlof krijgt je werkgever je salaris gecompenseerd van het UWV en met dat geld kunnen ze een ander aannemen die jou kan vervangen (dus niks geen zwaarwegende dienstbelangen). Zwangerschapsverlof, ouderschapsverlof en vakantie zijn zaken die al sinds jaar en dag geregeld zijn in je CAO. En jouw ouderschapsverlof wordt zeker niet eens doorbetaald of wel? Dus dat scheelt hun ook weer geld. Wat een schande om je zo te gedragen tegen iemand die zwanger is.

Wij hebben een waardeloze P&O'er die emotioneel en kinderachtig reageert als ik haar wijs op haar ongelijk, dus ik weet enigszins hoe het is, zulke onprofessionele collega's. Bah! Ik veeg de vloer aan met zulke types!



PS Ik heb speciaal om die reden een rechtsbijstandverzekering afgesloten en daar laatst ook al gebruik van kunnen maken (omdat die tr*t het weer eens verkeerd had). Erg dat het moet, maar wel een zorg minder!

even kort, want op mijn werk! alles was helemaal in orde en het wordt een MEISJE!!!! We zijn dolblij! Ik lees later bij!

Gatverdamme Chica, wat een mens! Misschien was het wel ff de eerste schrik en dat ze er later wat normaler op terug komt hopen we maar..

Coppieman had ook zoiets op zijn werk, wilde 1 dag in de week ouderschapsverlof op gaan nemen straks als de kleine er is, dreigen ze de tent dicht te gooien!! Nu een paar weken later zijn ze wat gekalmeerd en reageren ze gelukkig al anders. Ik hoop dat dat bij jou ook zo is.



En inderdaad, de ene dag ben je helemaal in de wolken en de andere zit je te janken!

Ik dus ook vandaag na een bezoekje aan mijn huisarts op advies van de VK. Ik zit met 2 liesbreuken, dan lul je toch ook niet meer..Eigenlijk moet ik geopereerd worden maar kreeg te horen dat het nog even aan kan. Mag nu helemaal niets meer. Ik deed al weinig i.v.m bekkenproblemen en leefde al als een bejaarde de laatste tijd en heb geen idee wat ik nu moet doen.. Het overviel me enorm, ik zat dus even later bij mijn leidinggevende in tranen. Ik had s'morgens nog gezegd dat ik gelukkig hélemáál niet emotioneel was door zw.schap.

Mijn leidinggevende is een man en een ontzettende lieve begripvolle schat. Hij stuurde me naar huis en raadde me aan eens even flink te gaan google'en. Ik lees van alles en hoop maar dat ik het de zw.schap kan uitzingen zonder operatie.



MissyMB, gefeliciteerd met je meisje en dat alles in orde is!

Gelukkig is het met mijn meissie ook alles in orde, ik voel haar flink bewegen.

Missy: yeahhhhh weer een meisje erbij. Super gaaf en wat fijn dat alles in orde was. Later meer info hoor.



Iedereen: bedankt voor de lieve reacties, heeft me goed gedaan. Ik was er echt even helemaal van slag van. Ik zou bijna denken dat het aan mij lag. Ik ben echt niet voor één gat te vangen en heb altijd wel mijn woordje klaar, maar op een gegeven moment werd het me echt teveel. Ik was me alleen maar aan het verdedigen. Ik heb nu een plan op papier gemaakt (zet ik maar niet hier ivm openbaarheid, ik vertrouw niemand meer ) Maar wacht eerst haar reactie af. Daarna verdere stappen. Verlof is inderdaad onbetaald. Salaris wordt inderdaad voor 70% doorbetaald door UWV maar gaat in een algemene pot en niet naar de afdeling (raar). Vervanging is blijkbaar moeilijk te vinden voor deze baan. Collega;s vangen het op (zonder extra vergoeding in welke vorm dan ook) Rechtsbijstand hebben we gelukkig ook dat scheelt. Gelukkig 3mnd geleden afgesloten en de wachttijd is 3 maanden. P&O vertrouw ik niet helemaal (sorry als ik iemand beledig) heb teveel ervaring dat die er vaker voor de werkgever zijn als voor de werknemer zijn al weet ik dat nu niet zeker. Maar ik ben bang dat ik er niet omheen kan deze keer. Is een bedrijfarts onafhankelijk?. Ik ben er zeker nog niet klaar mee en ga niet tenonder zonder een weerwoord. Is ze nou helemaal gek geworden.

Coppie: Crosspost. Jeetje dat is ook schrikken. Hoe kom je nou aan 2 liesbreuken dan? (ja ik weet dat de vraag moet zijn, hoe kom je er vanaf ) Kijk en zo hoort een baas te reageren en niet anders. Fijn dat hij zon schat is en je de rust en kans geeft om alles even te verwerken.Kan die van jou, die van mij even bellen?



Gezellig al die zwangere huilend bij hun leidinggevende Tja door die hormonen liggen de emoties heel erg aan de oppervlakte en zijn ze niet altijd meer te controleren. Heel irritant.



Pippa: Ach meid ook al tranen maar dan in de Hema. geeft toch niks dat je even moet wennen aan het feit dat het een jongen is. Ik had juist een voorkeur voor een jongen en moet wennen aan een meisje (ruilen?) Het is nog een beetje taboe om te zeggen, maar als het zo voelt dan moet het er gewoon even uit. Daarna lucht het vast op. En ik weet zeker dat je over een aantal weken niet eens meer kan voorstellen dat je zo over dacht. Laat staan als tie geboren is

@ Chica, het komt door druk op de buikwand, een liesbreuk is eigenlijk heel simpel een scheur in je buikwand. Door de groeiende baarmoeder en verplaatsing van organen enz. is er teveel druk op komen te staan. Mijn verloskundige reageerde ook heel luchtig toen ik daar kwam, met OOOWH het is een liesbreuk, schijnt dus vaker voor te komen bij zwangeren in deze periode van de zw.schap.



Mijn voorkeur ging in eerste instantie ook meer uit naar een jongentje, ik dacht dat ik meer een jongensmoeder zou zijn en zag op tegen die vreselijke puberteit bij meisjes. Maar nu ik al een tijdje weet dat het een meisje is vind ik dat toch wel erg leuk hoor, gaan we weer... Als het maar gezond is.

Ik had ook een schuldgevoel hoor dat ik die voorkeur had en het niet zo bleek te zijn.

Wat fijn dat jullie zo begripvol reageren, ik zat al te twijfelen of ik het niet toch moest weghalen... Vind het namelijk echt heel stom van mezelf maar blijkbaar wilde ik echt heel graag jurkjes met frutsels eraan en roze shirtjes kopen. Ik weet ook zeker dat ik 'm niet wil ruilen als ie er eenmaal is omdat ik het idee heb dat ie heel erg op z'n vader lijkt en twee van die fijne mannen in m'n leven is natuurlijk wel heel leuk!



Coppie, sterkte met je liesbreuken en wat fijn dat jouw leidinggevende wel begrip toont. Hopelijk draait die van Chica nog bij en als dat niet zo is aarzel dan niet je rechtsbijstandverzekering in te schakelen als het echt vervelend wordt. Maar laten we hopen dat dat niet nodig is!

@Pippa: ik verbeeld me ook wel eens dat er voor meisjes veel leukere dingen te krijgen zijn dan voor jongetjes, maar dat komt misschien ook wel doordat ik me meer op de meisjesdingen richt omdat ik een dochtertje heb. Gelukkig had ik me nergens op ingesteld en dat scheelde bij de 20-weken echo. Je gaat vanzelf wennen aan het idee!



@Chica: you go girl! Laat je niet op je kop zitten! Ik ben geen jurist maar ik weet wel 100% zeker dat je in je recht staat. Je overlegt netjes van tevoren dat je gebruik wilt maken van je verworven rechten. Het is op zich goed geregeld in Nederland, maar dat werkgevers zich er nog altijd tegen proberen te verzetten is bloedje irritant. Get them!



En dat verhaal van Coppie! Dit was hopelijk toch geen reden voor je vriend om geen ouderschapsverlof op te nemen? En dan vindt de overheid het vreemd dat nog weinig mannen gebruik maken van dit recht.

Ik neem aan dat ze je liesbreuken niet kunnen verhelpen tijdens de zwangerschap? Wat vervelend voor je zeg! Ik wist helemaal niet dat dit vaker voorkwam. Maar hoe moet je er dan mee omgaan? Toch niet stil op de bank of in bed liggen tot juli?



Ben blij dat ik nog geen last heb van huil-/brulbuien! Had ik de vorige keer wel en het was een afschuwelijk gevoel om jezelf niet in de macht te hebben, vooral op het werk. Ik heb nu last van boze en overassertieve buien. Bij het lezen van de post van Chica werd ik al woedend en toen ik een reactie zat te typen voelde ik behoorlijk wat frustratie over zoveel onrecht. Bij ons gaat de afdeling P&O ook nog van mij horen. Had in 2008 extra verlofdagen gekocht en kreeg per brief bevestigd hoeveel brutosalaris me dat zou kosten. Komen ze ruim een jaar later erachter dat ze een fout hebben gemaakt bij de berekening en willen ze dat ik dat bedrag ff terug ga betalen. Nou dacht het niet. Zulke dingen kunnen me echt woedend maken!

Missy gefeliciteerd met de goede echo en met jullie meissie! Fijn dat alles er goed uit zag, een hele geruststelling toch?



Pippa: volgens mij is het zo dat je als je een meisje krijgt juist heel veel leuke stoere jongenskleren ziet en anderom. Lang leve de hormonen... (en bij de Hema zijn ze vast wel wat gewend!)



Coppie wat een nieuws, twee liesbreuken. Hoop voor je dat het je gezondheid en die van je meisje verder niet in gevaar brengt de komende maanden en dat een operatie nog even kan wachten!



Chica, fijn dat je er wat positiever en stijdlustiger tegenaan kijkt nu, 't komt vast helemaal goed straks!



Vanmiddag wederom samen met collega naar onze baby gekeken met de echo. Die kleine ondeugd lag weer met de beentjes over elkaar, maar wel met de knietjes uit elkaar dus we hadden best goed zicht. Kleine lag ook nog eens lekker rustig namelijk. Het ging als volgt:



"Ja kijk, echt een jongen"

"O ja ik zie het"

"Of nee..."

"Nu lijkt het weer een meisje"

"Kijk nog eens goed?"

"Als ik zo kijk lijkt het net een jongen toch?"

"Ja en als je nu een beetje draait een meisje..."

"Ik weet het niet, verder nog wat te zien?"



Conclusie: we weten het nog niet. Echt nog maar even afwachten tot de 23e voordat we het echt weten. Mocht het een jongen zijn, dat is 'ie in ieder geval (nog) niet zo groot geschapen

Haha, die Jojon!



Iedereen van harte gefeliciteerd met de goede echo's! Heerlijk hoor.



Ik ben heel druk deze week en niet echt in een jubelstemming... Sowieso elke dag gewerkt en elke avond ook wat gehad. En ik heb triest nieuws gehoord... Mijn collega die 3 weken minder ver was dan ik (16 weken) heeft deze week gehoord dat het hartje niet meer klopt. Ik was (ben nog steeds wel) erg ontdaan ervan. Je gaat dat toch op jezelf betrekken als je ongeveer net zo ver bent. Daarom wil ik zo graag voor de 20 weken echo! Dan hebben we dat maar achter de rug...



Hoe dan ook: ik vind het echt zo zielig voor haar!

hallo allemaal,



eerst allemaal gefeliciteerd met de fantastische echo's!!

Wij moeten nog 2 weken geduld hebben. Misschien volgende week op de 9-maandenbeurs.



@chica: voor zover ik ervaring heb zijn zowel bedrijfs- als arboartsen ingehuurd door je baas. Zij hebben wel medisch geheim, maar je weet wie hun salaris betaald (zo zei een bedrijfsarts het ooit tegen mij). Ze moeten/mogen dus over bepaalde zaken wel advies geven. Juridische ondersteuning lijkt me dan ook handig.



Zelf ben ik nog steeds ziek thuis. En ben ook nog steeds bang voor mijn baan. Ik ziek dan ook niet echt rustig uit.

Gisteren had ik een bericht geplaatst, maar volgens mij is het met alle storingen verdwenen. Anyway: gisteren gehoord dat we waarschijnlijk pas in 2010 opvang kunnen krijgen ivm de wachtlijsten. Belachelijk wat je mag pas 6mnd voor plaatsingsdatum inschrijven. Nu alle andere opties aan het bekijken.

Als ik dan toch werkloos wordt, moet ik misschien maar gastouder worden.....daar is iig genoeg werk!



@Ring: heftig verhaal van je collega...voel helemaal met je mee. Een collega van mij heeft gehoord dat zijn kind en ernstige hartafwijking heeft en snel na de geboorte geopereerd meot worden. Lang zo heftig niet, maar ik heb er ook dagen mee rondgelopen. Het besef vn je eigen geluk wordt dan zo vergroot!!!



Ik vraag me trouwens af of enorm hoesten (tot aan overgeven) schadelijk kan zijn. Vannacht werd ik wakker in zo'n bui, en dacht dat ik bijna dood ging. Gelukkig lijkt de koorts wel weg. Aners morgen toch maar naar HA....

@ Pippa: ik snap echt dat je moet 'wennen' aan een jongetje! Ik kom uit een gezin met 4 meiden, oudste zus heeft 2 kleine meisjes gekregen en heb dus niet zo veel met jongens (behalve mijn man dan). Ik stel me nu in op een jongen, om er vast aan te wennen; als het een meisje blijkt te zijn voelt dat vertrouwder ofzo.

Enne... lekker laten gaan die horrormonen!



@ Missy: wat leuk dat jullie een meisje krijgen!!!



Go Chica! Tjonge, wat een belachelijke reactie van je leidinggevende!

Ben je lekker zwanger, moet je je druk gaan maken om dát soort zaken... Lijkt me verschrikkelijk, dus héél veel succes ermee.



@ Ring: da's wel schrikken zeg, als je zoiets van een collega hoort! Zeker als je allebei zwanger bent en het ineens niet meer kunt delen. Positief blijven hoor, je voelt 't toch al wel bewegen?



@ Jojon: haha, lachen hoor... wel jammer dat je het niet kon zien.



Wij kijken erg uit naar dinsdag en hopen 't dan wel te weten!

We zijn erg aan het nadenken over of we het wereldkundig gaan maken, als we het geslacht weten. Schoonouders willen het niet weten, maar da's dan jammer voor ze, als wij het wel willen vertellen

Misschien houden we het lekker voor onszelf (oké, op Hyves zal ik het wel vertellen, maar er struinen hier op het forum wat bekenden van me rond), maar wie weet schreeuwen we het wel van de daken! We zien wel!



@ Coppie: heftig zeg, 2 liesbreuken Ik wens je echt het allerbeste toe: ik hoop dat je er niet al te veel last van zult houden/krijgen.



@ Sanloes: beterschap! Klinkt niet echt goed, dat hoesten.



Vanmiddag ben ik bij de vk geweest en heb het hartje weer gehoord. Dat blijft bijzonder, he?

Sinds gisteravond voel ik ineens heel lang achter elkaar beweging in mijn buik, i.p.v. zo af en toe als ik er heel goed op let. Zo leuk!

Die 'verrekte spier' is dus toch niet wat ik dus dacht: er zit waarschijnlijk een zenuw klem, wat weer veroorzaakt wordt door, jawel hoor, mijn bekken. Ben blij dat ik dus alvast een afspraak bij de fysio had gemaakt voor morgen en hoop dat ik lekker gemasseerd wordt, haha!



Vanavond lekker bankhangen, want manlief is op school (grrrr, nog 1,5 jaar!).

Fijne avond allemaal!

@Sanloes: klinkt bekend van die hoest. Ik ben goed beschouwd nu al het hele jaar verkouden. De keelpijn en prikkelhoest is ook al zo irritant. Misschien was de antibioticakuur in januari niet intensief genoeg. Morgen heb ik een afspraak met de ha voor een zw.schapscontrole, ga er dan maar weer over zeuren denk ik.



@Loeki: ik heb dezelfde reden om hier niet te veel uit te wijden over het geslacht van ons kindje



@Ring: wat naar zo'n late miskraam. En zoiets komt natuurlijk extra hard aan als je ongeveer net zover bent!

Goedemorgen!



Hier weer een waardeloze nacht gehad... gisteren was trouwens mijn soort van vrijdag de 13e, wat een rotdag! Ik had eind van de dag een kennismakingsgesprek bij een werving en selectiebureau in een andere stad. Was echt een totale nutteloos gesprek want ze bemiddelen pas vanaf een bepaald hoog salaris, waar ik met mijn 4 jaar werkervaring nog lang niet zit en jullie hadden haar kop moeten zien toen ik vertelde dat ik zwanger ben. Niet te geloven. Ze herstelde snel en zei hoe leuk dat is, maarrrrrrrrrrrr... daar zit een werkgever niet bepaald op te wachten hè? En bedankt weer.

Op de terugweg pikte vriend me op, kwamen we gigantisch in de file, zoontje was inmiddels ziek geworden bij oma en bijna thuis kotste hij de hele auto onder.... armerd. Zo maar even naar de huisarts want hij klaagt ook over oorpijn. Hij heeft wel de hele nacht rustig, zij het heet van de koorts, doorgeslapen. Genoeg over mij.



Pippa!! Ik las je verhaal en moest even glimlachen van herkenning. Toen ik zwanger was van mijn zoontje wilde ik zooooooooooooooo graag een meid! Bij de 20 weken echo hoorden we dat het een jongen was en mijn vriend was door het dolle heen, die wilde graag een jongen. Hij ging gelijk zijn ouders bellen (wonen in Curaçao) en ik keek mijn moeder aan die erbij was en die vroeg... gaat het? Toen moest ik ook zo huilen!! Ik wilde helemaal geen jongen!!!! Langzaam aan wende het idee hoor, en toen hij er eenmaal was toen was het gewoon het allermooiste, allerliefste jongetje van de hele wereld Natuurlijk vind ik het nu nog wel eens lastig, als hij weer eens vraagt 'mama schieten' of hij wil met me racen met zijn auto's, of voetballen... dan denk ik men, waar zijn de barbies??? En ja de kleertjes, ik spiek ook altijd naar jurkjes enzo en koop soms gewoon iets voor mijn nichtje van 1, ter compensatie ofzo. Nu met de tweede ben ik neutraal. Echt waar. Een meisje zou geweldig leuk zijn, maar nog een jochie, zo leuk en lief als mijn zoontje.... kom maar op!!

Dus ik hoop dat je hier wat aan hebt, je bent echt niet de enige!! En het went, geloof me.

Missy een meid dus!!! Hihi leuk leuk.



Mijn P&O hart wordt hier wel een beetje gebroken merk ik... grapje hoor! Het is helaas wel een beetje waar. In mijn begindagen had ik daar ook veel moeite mee. Ik koos zelfs wel eens openlijk partij voor een medewerker als ik het daar gewoon echt mee eens was, en kreeg dan op m'n donder van m'n leidinggevende dat ik dat niet mocht doen



Oef Ring wat een vreselijk naar nieuws van je collega. Zo zie je maar weer dat die magische 12 weken grens toch niet zo magisch is...

Jojon balen dat je het nog niet goed kon zien!! Nog even geduld dus.

Sanloes hoop je op een echo volgende week op de beurs? Ik denk dat je er vroeg bij moet zijn want er is echt een run op weet ik nog. Desondanks ga ik het ook proberen hoor! Ik ga vrijdag en jij?

Coppie wat naar!! Veel sterkte met je liesbreuk... wat kunnen ze daar nog aan doen als opereren niet kan of niet mag?

Chica dikke knuffel, goed dat je een plan hebt opgesteld!

De rest ook een knuffel, ik ga weer proberen er doorheen te komen bij de huisarts, wat een ramp is dat toch altijd.

He ladies, dank voor de felicitaties! We zijn allebei dus erg blij dat we nu na ons zoontje ook een dochtertje krijgen. Ik durf het bijna niet te zeggen (ook omdat Pippa zo teleurgesteld is) maar ik mag van mezelf nu dus eindelijk gaan winkelen en spullen voor een meisje kopen, erg veel zin in!! Ik vind het alleen nog wel spannend, want hoe zeker is het bij een meisje?? Ik bedoel bij een jongetje zie je natuurlijk een piemeltje en bij een meisje zie je voornamelijk .. niet zo veel. Maar goed, dat is ook een beetje indekken denk ik! Als we straks toch een jongetje krijgen is het natuurlijk ook prachtig (en moet ie roze kleren aan )



Wel was de baby steeds op alle maten ietsje kleiner dan ie zou moeten zijn op basis van 30 juni. Ze kwam nu uit op 6 juli en onze eerste termijn echo zei 4 juli. Maar goed, de VK gaat het niet meer veranderen en heb ik dus gewoon lekker op tijd verlof!



@ Pippa, ik begrijp het ook zeker hoor! Maar een zoon is ook echt geweldig. Ook vind ik dat er genoeg leuke en stoere dingen zijn voor mannetjes! Maar dat neemt niet aan dat je best even teleurgesteld mag zijn. Wij wisten het de vorige keer niet, maar toen wilde ik eigenlijk heel graag een jongen!



@ Chica, wat een ellende op je werk zeg. Wat een ongelovelijke ongevoelloze K van een baas heb jij! Ik vind dat je het erg verstandig aanpakt! Hou je hoofd koel, ik begrijp dat dat met alle hormoontjes niet altijd het meest makkelijke is.



@ Jane, mijn zoontje is nu 17 maanden en echt even erg vermoeiend. Misschien komt er ook wel weer een kies ofzo, maar het is echt de hele dag gejengel. Normaal gaat hij om een uur of 12 weer naar bed, maar ik heb hem nu ' voor straf' ook maar in zijn bed gelegd en aangezien het stil is boven was hij het er wel mee eens.



@ heel veel, ik kan het allemaal niet meer bijhouden maar ik heb het idee dat er wel heel veel zijn met last van bekken en Coppie met liesbreuk. Lijkt me erg vervelend, zeker al met een ander klein kindje erbij... veel sterkte. Hier gelukkig daar nog geen last van.



Ik voel me inmiddels wel echt weer redelijk ok, en ben ook weer beetje aan het sporten voor zolang als het lukt!



Fijne dag, ik heb lekker weekend!

Eindelijke vandaag een iets betere dag, of moet ik zeggen nacht, want heb wel 5h achter elkaar geslapen zonder hoestbuien. heerlijk!



Quintie: wij gaan ook op vrijdag. Even nog puzzelen hoe laat precies, maar het is zeker een goede tip om daar vroeg te zijn. En als die echo niet lukt, dan is het ook wel goed...Dinsdag hebben we een afspraak met VK en de week erna de echte echo.



Meiden: af en toe lees ik iets over hyves. Ik ben er wat later bij gekomen, maar misschien kan iemand mij kort bij praten, of is er een "select"groepje dat mee doet. Ik wil me er niet in forceren, maar vragen kan toch geen kwaad?



Ik vidn het heel bijzonder dat iedereen het geslacht lijkt te willen weten. Wij kiezen er bewust voor dit niet te weten. Zijn er meer?



Net vervelend bericht gekregen. mijn oma ligt met een hartinfarct in het ziekenhuis (bijna 2h rijden vanaf hier). Ze is 89 jaar en dus niet zo heel sterk meer. Afwachten dus.

quote:sanloes schreef op 13 februari 2009 @ 10:09:



Meiden: af en toe lees ik iets over hyves. Ik ben er wat later bij gekomen, maar misschien kan iemand mij kort bij praten, of is er een "select"groepje dat mee doet. Ik wil me er niet in forceren, maar vragen kan toch geen kwaad?



Net vervelend bericht gekregen. mijn oma ligt met een hartinfarct in het ziekenhuis (bijna 2h rijden vanaf hier). Ze is 89 jaar en dus niet zo heel sterk meer. Afwachten dus.Wij hebben een ontzettend geheime hyve, kijk even hier dan kun je je aanmelden. Dan krijg je een berichtje van mij of je je forumnaam even kunt mailen en dan krijg je toegang. Op die manier voorkomen we dat mensen die wij niet kennen lid worden.



Sterkte met je oma! Mijn mening is dat het er niet toe doet hoe oud ze (ouders, opa,'s, oma's) zijn, het is altijd naar als het slecht met ze gaat. Als je een goede band met ze hebt tenminste, als dat niet zo is doet het er in mijn optiek niet echt toe. (verduidelijking: mijn moeder is ooit door haar moeder het huis uit gezet omdat dat mens mijn vader niet kon uitstaan. technisch gesproken heb ik dus nog een oma maar wat er met haar gebeurt interesseert mij werkelijk geen biet)

@ Wyfke, het is idd geen reden om geen gebruik te maken van het recht op ouderschapsverlof voor Coppieman, zijn werkgever kan er niet onderuit. Wel gaat e.e.a in goed overleg, bijv. over welke dag in de week. Aan die liesbeuken is voorlopig niets te doen, normaal gesproken, dus als je niet zwanger bent, opereren ze het. Nu alleen als de breuk bekneld komt te zitten, dus proberen dat te voorkomen door veel rust en geen enkele inspanning die druk geeft op de buikwand. Dat gaat vanzelf want het doet hartstikke pijn.

Ook mooi K van je gekochte verlofdagen.. Heb je wel die bevestigingsbrief bewaard?



@ Jane, lekker hè die fysiotherapie, helpt het wat bij je?



@ MissyMB, met die vraag over de zekerheid van of het daadwerkelijk een meisje is zat ik ook. Ik vroeg het tijdens de echo en ze zei het te kunnen zien aan de "halve maantjes" hiermee bedoelde ze de schaamlippen.



@ Quintie, hopen dat vandaag, echt vrijdag de 13e!, niet net zo erg of nog erger word. En beterschap voor je zoontje.



@ Loekie, leuk hè die bewegingen van je kindje! Ik vind het een soort van bevestiging en geruststelling iedere keer als ik dat voel.



@ Jojon, wel erg leuk dat je op je werk kan echo'en.



@ Sanloes, beterschap en héél véél sterkte met je oma.

Jojon, wat een hilarische echo moet dat geweest zijn. Echt geweldig dat je zo af en toe kunt spieken of het allemaal nog goed gaat! Dat zou ik ook wel willen (maar ja, de gezondheidszorg is niks voor mij. al dat bloed...) want van zo'n verhaal als van Ring krijg ik echt de stuipen. Dat is meteen het voorbehoud dat ik in m'n hoofd heb t.a.v. de goede uitslag van de punctie: ze kunnen daar niet uithalen of een kindje bv een hartafwijking heeft. Daar heb je de 20 weken echo dan weer voor. Ik hoop zó dat die ook goed is! Dinsdag eerst weer naar de verloskundige en dan kunnen we in ieder geval horen of ie het nog doet. Want ik denk wel dat ik en af toe iets voel, maar vaak voel ik ook niks. En dan moet ik er maar vanuit gaan dat alles nog goed is daarbinnen.



Quintie, wat fijn dat jij er ook zo in stond bij je eerste zwangerschap. En dat dat voor meer van jullie geldt. Nu voel ik me niet meer zo abnormaal, ondankbaar, verschrikkelijk. Voor de duidelijkheid: ik wil het liefst gewoon allebei. Ik weet nu ook al dat ik hem helemaal geweldig vind als ie eruit komt, alleen al omdat ie van ons is! Ik vertelde mijn vriend dus de grap dat ik bedacht had dat onze dochter graag een grote broer wilde en dat ze hem daarom vooruit had gestuurd, vroeg ie bezorgd: "maar je weet toch dat er geen zekerheid is dat de volgende wél een meisje is hè? want dat kan ook weer een jongetje zijn!". Hij zag alweer een volgende hormonale huilbui aankomen, hahaha. Maar een mens mag toch hopen? Dat zien we wel weer als het zo ver is!



Jane, wat ben jij toch goed in het op iedereen reageren. Dat lukt mij echt nooit. Halverwege ben ik alweer vergeten wie wat schreef, scroll ik me een ongeluk en dan geef ik het maar op.



Scrollen helpt me nu even niet om te checken wie er vandaag een echo heeft maar volgens mij was er wel iemand. IN ieder geval succes en plezier daarmee!



Wij beginnen 2 maart met zwangerschapshaptonomie. (Ring, mocht je belangstelling hebben, ze zit in de plaats waar jij werkt) Heb ik echt zin in omdat m'n vriend op die manier ook meer bij de zwangerschap betrokken wordt. Hij legt in bed wel z'n hand op m'n buik maar er valt nog niet veel te voelen. Hopelijk is dat dan wel het geval!

Dat is grappig Pippa! Ik weet niet wie ze is trouwens. Maar ik zit al op de yoga bij mij om de hoek, dat vind ik wel genoeg hoor!



Die collega woont trouwens weer in dezelfde plaats als jij woont. De wereld is klein. Laat ik even iets verduidelijken... Die collega had een laagliggende placenta en daardoor steeds bloedverlies (daardoor weer veel echo's). Maandag is ze nog voor een controle echo bij de gynaecoloog geweest, die was goed. Maar dinsdag kon de verloskundige tijdens de reguliere controle het hartje niet meer horen en bleek het kindje niet meer te leven. Ze krijgt nu pillen om de miskraam op te wekken of een curettage, al zou ik daar persoonlijk niet meer aan moeten denken bij 16 weken...



Maar wat ik ermee wil zeggen is: ik vind het ontzettend verdrietig voor haar. Alleen onze situatie is nu natuurlijk heel anders. Bij haar werd er al steeds gezegd: je hebt iets meer kans op een miskraam in deze situatie. Maar ik dacht eerlijk gezegd: ze voelt het kindje al bewegen dus het komt vast goed. En zoveel mensen hebben een laag liggende placenta. Maar dat heb ik dus niet goed ingeschat...



Nou ja, ik hou erover op, wil ook geen onnodige onrust zaaien hier! Maar jullie snappen vast wel dat ik me de situatie erg aantrek. De vorige keer kregen we namelijk tegelijk een curettage vanwege een foute echo bij 10 weken, nu zag ik ineens voor me dat het bij ook weer niet goed zou kunnen zijn (al is dat natuurlijk doemdenken, en het zou wel erg bizar toeval worden).

Hè getverdegetver wat een k**situatie! Wel 'prettig' dat ze haar hadden gewaarschuwd dat ze een grotere kans had op een miskraam want als het zomaar uit de lucht komt vallen schrik je je natuurlijk helemaal dood. Maar de situatie is niet minder verdrietig dankzij de waarschuwing. Kan me ook voorstellen dat jij je nu weer van alles in je hoofd gaat halen maar dit keer komt het helemaal goed met jullie ukkepuk hoor!