Overig
alle pijlers
Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:13
Maar verder heb je geen vooroordelen?
Ik lach me rot, ben hier omringd door hardwerkende, zich steeds ontwikkelende babyboomers.
Diegenen die een veel gemakzuchtiger arbeidsethos hebbenm zijn de "jonkies" hier.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:14
Dan ben ik heel benieuwd hoe oud jij bent en dan neem ik aan dat je man een goed bedrijfspensioen had. De weduwe-uitkering zoals de overheid die verstrekt is echt niet voldoende om van te leven.Blondie456 schreef: ↑09-08-2017 12:00Ik ben er altijd wel vanuit gegaan dat mijn huwelijk levenslang was en daar heb ik ook gelijk in gekregen. Wij hebben altijd veel vertrouwen gehad in ons huwelijk. Dat je bij overlijden van je man ook weer aan de slag moet is ook grote onzin zoals ik al vaker heb geschreven. Mijn man is vorig jaar dus overleden en ik hoef nooit meer te gaan werken.
Dat het bij jou toevallig goed uitpakt is je geluk, maar het blijft naïef om er vanuit te gaan dat er altijd een partner zal zijn om voor het inkomen te zorgen. Niemand kan namelijk in de toekomst kijken, dus je kunt er maar beter op voorbereid zijn.
Het is wel heel verdrietig voor je dat je je partner verloren hebt.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:18
Ik ben van de generatie na de babyboomers, maar ik vind jouw reactie wel heel erg raar. Er zijn ook genoeg jonge mensen die ook aan jouw beschrijving voldoen. Ik denk dat het alles met opvoeding te maken heeft en met plichtsbesef.
Jemig, over betweter gesproken. Iets met splinter en balk?
woensdag 9 augustus 2017 om 12:23
Misschien ligt het aan de omgeving! Ik ken ook genoeg jongeren die zo zijn, maar de babyboomers springen er echt uit. Dat kan iedereen natuurlijk anders ervaren, wie weet.Pientjexxxx schreef: ↑09-08-2017 12:18Ik ben van de generatie na de babyboomers, maar ik vind jouw reactie wel heel erg raar. Er zijn ook genoeg jonge mensen die ook aan jouw beschrijving voldoen. Ik denk dat het alles met opvoeding te maken heeft en met plichtsbesef.
Jemig, over betweter gesproken. Iets met splinter en balk?
woensdag 9 augustus 2017 om 12:26
Pientjexxxx schreef: ↑09-08-2017 11:56In mijn kennissenkring scheiden er regelmatig stellen van rond de 50 (of eind 40), waarvan de vrouw dan al jaren en jaren thuis zat als huisvrouw. Dan heb je na een scheiding dus echt een heel groot probleem. Werkgevers zijn vaak al niet enthousiast om ouderen aan te nemen, maar op een huisvrouw die 25 jaar op haar gat heeft gezeten, zit helemaal niemand te wachten. Partneralimentatie stopt tegenwoordig na 5 jaar en dan heb je nog een heel groot gat tot aan je AOW. Bij het overlijden van je partner, zul je overigens ook aan de slag moeten.
Het is heel naïef om er vanuit te gaan dat jouw relatie levenslang is en dat er altijd een partner is die voor het inkomen zorgt. Sinds de jaren '50 is de wereld behoorlijk veranderd.
Pientje, op zich vind ik dit een valide argument.
Maar je leven inrichten en daarbij rekening houden met alle mogelijke rampscenario's is niet ieders keuze.
Ik ben zelf altijd part-time blijven werken, maar ik ben er echt van overtuigd dat als je alleen komt te staan door een weglopende partner, je weer aan het werk kunt gaan. Goed, het zal niet makkelijk zijn, maar er zijn genoeg mensen die nu wel werken en ook opeens op straat staan (mijn man er is de laatste jaren al 2x ternauwernood aan ontsnapt).
Het is niet bij iedereen naïviteit, maar gewoon een keuze.
Voor een plotseling overlijden hebben wij een verzekering afgesloten nadat de nabestaandenwet was aangescherpt. Als mijn man overlijdt voor zijn pensioen, ben ik verzekerd van een basisinkomen. Dat is niet hoog, wel genoeg. En ik zou daarnaast de keuze kunnen maken om er iets van werk bij te doen. Deze uitkering (van de verzekering dus) is geen sociale uitkering waar ik op gekort zou kunnen worden.
Er zijn echt genoeg mensen die niet naïef zijn, maar gewoon een andere levenshouding hebben. Bewust.
En het stoort me dus enorm dat daar alleen maar neerbuigend en veroordelend over wordt gedaan door sommigen hier. De opmerkingen van LaFolie laat ik daarbij nog buiten beschouwing, want die vind ik van een ongelofelijke domheid getuigen. Daar verspil ik verder geen energie aan.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:27
Ik neem aan dat je je kinders niet bij een huisvrouw brengt, maar bij een kinderdagverblijf of gastouder.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:31
Eh, ja, maar dan blijft toch staan dat ik het verrekte handig vind om die ergens te dumpen als het mij eens zo uitkomt?nessemeisje schreef: ↑09-08-2017 12:27Ik neem aan dat je je kinders niet bij een huisvrouw brengt, maar bij een kinderdagverblijf of gastouder.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:38
Dat een (echt)paar er voor kiest dat 1 van de twee het inkomen binnen brengt en de ander het huishouden doet, is uiteraard een eigen keuze.
Maar is het slim?
Een (echt)paar kan uit elkaar gaan, langdurig ziekte van de werkende,overlijden of werkloosheid.
Als beide gedeeltelijk of volledig werken, heb je dit ondervangen.
Financiël onafhankelijk van elkaar, zonder mee te liften op iemand ander salaris.
Maar is het slim?
Een (echt)paar kan uit elkaar gaan, langdurig ziekte van de werkende,overlijden of werkloosheid.
Als beide gedeeltelijk of volledig werken, heb je dit ondervangen.
Financiël onafhankelijk van elkaar, zonder mee te liften op iemand ander salaris.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:45
Over dom gesproken
woensdag 9 augustus 2017 om 12:57
Ik herken het wel.
Het is echt een generatie die zich alles toe-eigend, vaak met veel bombarie. Dan komen ze er weer aan met hun fietsen en iedereen weet dat zij er dan zijn. Iets bestellen op een terras gaat niet zomaar, nee, dat gaat met allerlei wensen en bijzonderheden. En alles tergend langzaam, ze nemen de tijd. Ze staan (of fietsen) in de weg, ze zijn onaantrekkelijk, hebben slechte gebitten, schreeuwen het hardst en hebben het meest.
Brrrrr, de babyboomers. Nee tuurlijk zijn er uitzonderingen, maar dit is door de jaren heen ook mijn observatie.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:58
Maar parttime werken vind ik wel heel anders dan bijvoorbeeld x jaar helemaal niet werken omdat je thuis wil blijven. Je hebt dan geen gat in je CV, bent er niet tig jaar uit, etc.herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 12:26Pientje, op zich vind ik dit een valide argument.
Maar je leven inrichten en daarbij rekening houden met alle mogelijke rampscenario's is niet ieders keuze.
Ik ben zelf altijd part-time blijven werken, maar ik ben er echt van overtuigd dat als je alleen komt te staan door een weglopende partner, je weer aan het werk kunt gaan. Goed, het zal niet makkelijk zijn, maar er zijn genoeg mensen die nu wel werken en ook opeens op straat staan (mijn man er is de laatste jaren al 2x ternauwernood aan ontsnapt).
Het is niet bij iedereen naïviteit, maar gewoon een keuze.
Voor een plotseling overlijden hebben wij een verzekering afgesloten nadat de nabestaandenwet was aangescherpt. Als mijn man overlijdt voor zijn pensioen, ben ik verzekerd van een basisinkomen. Dat is niet hoog, wel genoeg. En ik zou daarnaast de keuze kunnen maken om er iets van werk bij te doen. Deze uitkering (van de verzekering dus) is geen sociale uitkering waar ik op gekort zou kunnen worden.
Er zijn echt genoeg mensen die niet naïef zijn, maar gewoon een andere levenshouding hebben. Bewust.
En het stoort me dus enorm dat daar alleen maar neerbuigend en veroordelend over wordt gedaan door sommigen hier. De opmerkingen van LaFolie laat ik daarbij nog buiten beschouwing, want die vind ik van een ongelofelijke domheid getuigen. Daar verspil ik verder geen energie aan.
woensdag 9 augustus 2017 om 12:59
Maar parttime werken vind ik wel heel anders dan bijvoorbeeld x jaar helemaal niet werken omdat je thuis wil blijven. Je hebt dan geen gat in je CV, bent er niet tig jaar uit, etc.herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 12:26Pientje, op zich vind ik dit een valide argument.
Maar je leven inrichten en daarbij rekening houden met alle mogelijke rampscenario's is niet ieders keuze.
Ik ben zelf altijd part-time blijven werken, maar ik ben er echt van overtuigd dat als je alleen komt te staan door een weglopende partner, je weer aan het werk kunt gaan. Goed, het zal niet makkelijk zijn, maar er zijn genoeg mensen die nu wel werken en ook opeens op straat staan (mijn man er is de laatste jaren al 2x ternauwernood aan ontsnapt).
Het is niet bij iedereen naïviteit, maar gewoon een keuze.
Voor een plotseling overlijden hebben wij een verzekering afgesloten nadat de nabestaandenwet was aangescherpt. Als mijn man overlijdt voor zijn pensioen, ben ik verzekerd van een basisinkomen. Dat is niet hoog, wel genoeg. En ik zou daarnaast de keuze kunnen maken om er iets van werk bij te doen. Deze uitkering (van de verzekering dus) is geen sociale uitkering waar ik op gekort zou kunnen worden.
Er zijn echt genoeg mensen die niet naïef zijn, maar gewoon een andere levenshouding hebben. Bewust.
En het stoort me dus enorm dat daar alleen maar neerbuigend en veroordelend over wordt gedaan door sommigen hier. De opmerkingen van LaFolie laat ik daarbij nog buiten beschouwing, want die vind ik van een ongelofelijke domheid getuigen. Daar verspil ik verder geen energie aan.
Fulltime werken is niet verplicht gelukkig.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:05
Ik sprak niet alleen voor mezelf, maar ook vanuit de positie van bewuste thuisblijvers.Timetraveler schreef: ↑09-08-2017 12:59Maar parttime werken vind ik wel heel anders dan bijvoorbeeld x jaar helemaal niet werken omdat je thuis wil blijven. Je hebt dan geen gat in je CV, bent er niet tig jaar uit, etc.
Fulltime werken is niet verplicht gelukkig.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:09
Mijn man is in januari 2016 overleden en ik ben nu 52. Ik heb een weduwe pensioen via het ABP. Mijn man was ambtenaar.Pientjexxxx schreef: ↑09-08-2017 12:14Dan ben ik heel benieuwd hoe oud jij bent en dan neem ik aan dat je man een goed bedrijfspensioen had. De weduwe-uitkering zoals de overheid die verstrekt is echt niet voldoende om van te leven.
Dat het bij jou toevallig goed uitpakt is je geluk, maar het blijft naïef om er vanuit te gaan dat er altijd een partner zal zijn om voor het inkomen te zorgen. Niemand kan namelijk in de toekomst kijken, dus je kunt er maar beter op voorbereid zijn.
Het is wel heel verdrietig voor je dat je je partner verloren hebt.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:12
Ik vind 'huisvrouw' zijn zonder kleine kinderen gewoon een andere naam voor werkloos zijn, alleen dan niet zoekend naar een baan.
Als je geen lasten verhoogd voor de maatschappij bij deze zelfgekozen werkloosheid dan vind ik het allemaal prima.
Maar de term huisvrouw vind ik dus niet passend.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:12
Die vlieger gaat voor mij dan weer niet op want ik heb echt nooit beweerd dat mijn leven als huisvrouw zwaar is. Ik heb altijd toe gegeven dat ik een makkelijk leven had met heel veel vrije tijd.LaFolie schreef: ↑09-08-2017 12:09Dat is inderdaad het irritante. Prima als je thuis wil blijven, jou probleem. Maar vervolgens zijn dat áltijd de vrouwen die heel Facebook volplempen met "Pff alsof ik geen baan heb, moeder zijn is een baan!!!", bij hun baanbeschrijving "full-time mama" zetten en vinden dat ze het zó verschrikkelijk zwaar hebben. Altijd gezeur over hoe vervelend de kinderen doen, hoe zwaar huishoudelijke klusjes zijn of dat er een kind een snotneus heeft.
Thuisblijven is een (riskante) luxepositie en echt niet net zo zwaar als 36 uur werken en een gezin runnen.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:13
En een gat in je CV kan inderdaad vervelend zijn ja. Maar er wordt dan wel vanuit gegaan dat we hier spreken over HBO en WO opgeleide mensen. Denk je dat vrouwen die als caissière, verkoopster , thuiszorgmedewerkster (zomaar wat voorbeelden) aan het werk zijn na 20 jaar last hebben van dat gat? Welnee. Je volgt een cursus van een week en je kunt zo verder.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:17
Maar ik denk wel dat het als iemand van middelbare leeftijd die er zeg maar10 jaar is uit geweest, moeilijker is om weer iets te vinden in lager betaalde beroepen dan wanneer je er bent blijven werken, jaren bij een bedrijf hebt opgebouwd en toch niet die cursus van een week nodig hebt. Misschien nemen ze anders liever iemand van 20 aan die ze ook diezelfde cursus van een week moeten bieden?herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:13En een gat in je CV kan inderdaad vervelend zijn ja. Maar er wordt dan wel vanuit gegaan dat we hier spreken over HBO en WO opgeleide mensen. Denk je dat vrouwen die als caissière, verkoopster , thuiszorgmedewerkster (zomaar wat voorbeelden) aan het werk zijn na 20 jaar last hebben van dat gat? Welnee. Je volgt een cursus van een week en je kunt zo verder.
Hersenspinsels hoor.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:22
Mwoah, ik denk zomaar dat als een werkgever de keuze heeft tussen een jonge kracht, een oudere kracht die al die tijd aan het werk is gebleven of de herintreder die 20 jaar het huishouden heeft gedaan die laatste toch echt het onderspit delft.herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:13En een gat in je CV kan inderdaad vervelend zijn ja. Maar er wordt dan wel vanuit gegaan dat we hier spreken over HBO en WO opgeleide mensen. Denk je dat vrouwen die als caissière, verkoopster , thuiszorgmedewerkster (zomaar wat voorbeelden) aan het werk zijn na 20 jaar last hebben van dat gat? Welnee. Je volgt een cursus van een week en je kunt zo verder.
Er gaan best wat winkels over de kop, er is dus een aardig aanbod van verkoopsters. Voor een baan als cassieres staan massa's scholieren te trappelen en thuiszorg liggen de banen ook niet echt voor het oprapen volgens mij.
Ik denk echt dat het overschat wordt hoe snel men 'effe' een baan kan vinden als men jarenlang thuis heeft gezeten.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:29
Timetraveler schreef: ↑09-08-2017 13:17Maar ik denk wel dat het als iemand van middelbare leeftijd die er zeg maar10 jaar is uit geweest, moeilijker is om weer iets te vinden in lager betaalde beroepen dan wanneer je er bent blijven werken, jaren bij een bedrijf hebt opgebouwd en toch niet die cursus van een week nodig hebt. Misschien nemen ze anders liever iemand van 20 aan die ze ook diezelfde cursus van een week moeten bieden?
Hersenspinsels hoor.
Kennisje van me: is met de hier veel gebruikte argumenten in gedachten blijven werken bij thuiszorg (weet niet hoe de graad van verzorging heet, maar ze deed mensen onder de douche, trok steunkousen aan e.d.). Na zich jarenlang flexibel te hebben opgesteld wat betreft uren , invallen e.d. kreeg ze de mededeling: we gaan het zonder je proberen. Tja bezuinigingen maken deze maatregel nodig. Jammer.
Ze krijgt nog even WW en klaar is haar carrière.
Alles is betrekkelijk.
Ik probeer mijn leven en dat van mijn man en kinderen zo prettig mogelijk in te richten voor ons allemaal. Op wat de toekomst brengt hebben we ons voorbereid middels sparen en verzekeren. Verder weiger ik mijn leven te laten leiden door "wat als" en "je weet maar nooit". Zo wil ik niet leven en mijn man ook niet.
Paar jaar geleden ben ik aan kanker geopereerd. Ook niet iets wat je hoopt en verwacht maar het gebeurt, met alle gevolgen van dien.
Het leven is wat je overkomt, terwijl je het druk hebt met plannen maken.