Huisvrouw

24-07-2017 10:46 1985 berichten
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?

Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?


Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.

Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
yasmijn schreef:
11-08-2017 09:42
Bizar wel. Waar we in de jaren 70 en 80 zo hard voor hebben gestreden en wat ook nog eens gelukt is, gaat een grote groep vrouwen in deze jaren gewoon weer terug naar het aanrecht.

Ongelooflijk.

Vroeger was alles beter.
Ook in de jaren 90 streden wij (vrouwen geboren tussen 1965 en 1975) nog door hoor!
In mijn omgeving zijn het vooral de vrouwen van na 1985 die terug naar het aanrecht gaan.
Mevrouw75 schreef:
11-08-2017 09:46
Is dat zo? Dat ern grote groep terug naar het aanrecht gaat? Ik ken werkelijk waar niemand die daarom thuis zit. En volgens mij stijgt het aantal vrouwen dat werkt nog steeds.

Ik ken ze ook niet maar ik bedoel hier op het forum.
Alle reacties Link kopieren
Mevrouw75 schreef:
11-08-2017 09:42
Ik vind het heel sneu dat die vrijheid niet in je hoofd zit en ik zie echt heel graag dat iedereen die vrijheid in het hoofd heeft.

Ik heb mijn baan/banen nooit als een beetje optioneel gezien trouwens. Wél geeft het vrijheid in mijn hoofd dat ik in deze situatie niet hóef te werken en ik hoop van harte dat mijn partner die vrijheid ook in zijn hoofd heeft, ook al vrees ik van niet.

Jouw voorbeeld ken ik in de praktijk echt van niemand.
Oh.. ik heb en had vrijheid in mijn hoofd. Vrijheid van baankeuze, niet vrijheid van kies ik voor een baan.

Jij hebt je baan nooit als optioneel gezien en kent dat in praktijk niet. Je leest het hier toch? Daar gaat dit topic toch over? Dat vrouwen die keuze hebben en nemen en mannen dat eigenlijk nooit doen?
Later is nu
Andersom schreef:
11-08-2017 09:50
Ook in de jaren 90 streden wij (vrouwen geboren tussen 1965 en 1975) nog door hoor!
In mijn omgeving zijn het vooral de vrouwen van na 1985 die terug naar het aanrecht gaan.

Ja dat is wel zo inderdaad.
Je ziet ze ook op facebook voorbij komen: waar werk je? Ik ben thuisblijfmama.
Tr0tter schreef:
11-08-2017 09:32
Dat touwtrekken was voordat dat wettelijke recht werd vastgelegd (1 januari 2016). Tegenwoordig zal het dus een stuk makkelijker zijn om aanspraak te maken op dat recht (en dat is waarschijnlijk ook waarom mijn man nu wél parttime kan werken). Dus nogmaals: iedereen die beweert dat het echt on-mo-ge-lijk is wil het niet graag genoeg.
Precies. Mijn baan zou ook noooooit parttime kunnen worden gedaan, tot het moment dat een collega ten strijde trok, gesteund door onder andere bedrijfsarts, OR en vakbond. Inmiddels werkt minstens een kwart bij ons in deeltijd. Onder wie ik! Bedankt collega :redrose:
On topic: ik snap niets van mensen die bewust huisvrouw zijn. De ondraaglijke leegheid van het bestaan.
Alle reacties Link kopieren
Dreamer schreef:
11-08-2017 09:38
Bij vrouwen wordt (werd hoopte ik, maar aangezien de jongere generatie weer de vrijheid neemt van thuisblijven, is het weer wordt) werken nog vaak als optioneel gezien in de opvoeding. Bij mannen niet. Bij vrouwen zit die 'vrijheid' in hun hoofd. Ze hebben de keuze om te werken óf kinderen te krijgen óf te werken (parttime) én kinderen te krijgen. Mannen hebben de keuze ... werken. Dat wordt er met de paplepel ingegoten, bewust en onbewust door voorbeeld.

Dus die vrijheid 'kennelijk niet willen hebben' is waarschijnlijk ook 'die vrijheid nooit als optie hebben gehad'

En zodra ik dit in een dergelijk topic noem, wordt er om het hardst geroepen (door thuisblijfmoeders) dat dit niet zo is. Dat ook zij slimme meiden waren, die op hun toekomst voorbereid waren, maar dat ze de opvoeding van hun kinderen belangrijk vinden om zélf te doen.
Waarom is het zo belangrijk dat vróuwen die opvoeding ter hand nemen, volgens de thuisblijfmoeders? Waarom denken meisjes bij hun opleiding meer na over de mogelijkheid tot parttime werken in de toekomst. Meer dan jongens?

Voorbeeld
De man werkt. De man zorgt voor hét geld. De vrouw kan ook wel een baan nemen, maar het blijft toch een beetje optioneel. En zolang vrouwen nog de vrijheid hebben en nemen om die keuze te maken, geven ze dat voorbeeld door aan de volgende generatie:
De vrouw, die is er voor de kinderen en het huis. En als ze het een beetje treft met een helpende partner, kan ze misschien zelfs parttime werken. Maar.. dan mag ze haar handjes wel dichtknijpen hoor, met zo'n topper. EN als die topper wel wil helpen, maar niet zo'n figuur is, die het huishouden wil doen.. sja.. dan moet de vrouw wel thuisblijven, toch?
(want de vrouw heeft huishouden in haar genen, ofzo)
De vrouw bepaalt.
;-)
Ook dus of de volgende generatie de vrijheid wil hebben/nemen om terrasjes te pakken.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)

"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
Alle reacties Link kopieren
Dreamer schreef:
11-08-2017 09:51
Oh.. ik heb en had vrijheid in mijn hoofd. Vrijheid van baankeuze, niet vrijheid van kies ik voor een baan.

Jij hebt je baan nooit als optioneel gezien en kent dat in praktijk niet. Je leest het hier toch? Daar gaat dit topic toch over? Dat vrouwen die keuze hebben en nemen en mannen dat eigenlijk nooit doen?
Ik bedoel in mijn privéleven. Het forum staat soms mijlenver van mijn privé-omgeving af. Dingen zoals jouw voorbeeld worden vaker genoemd als een voorbeeld die toch zeer regelmatig voorkomt en ik vraag me dan af of ik nou zo in een bubbel leef. Blijkbaar wel.

Ik vind het echt heerlijk, dat ik niet hóef te werken, maar dat de verplichting tot werken eigenlijk alleen in mijn eigen hoofd, mijn ego zit. Het is echt een last van mijn schouders. Ik gun iedereen dat wel hoor.
PowerCube schreef:
11-08-2017 09:55
On topic: ik snap niets van mensen die bewust huisvrouw zijn. De ondraaglijke leegheid van het bestaan.
the unbearable lightness of being

:lol:
Mevrouw75 schreef:
11-08-2017 09:59
Ik bedoel in mijn privéleven. Het forum staat soms mijlenver van mijn privé-omgeving af. Dingen zoals jouw voorbeeld worden vaker genoemd als een voorbeeld die toch zeer regelmatig voorkomt en ik vraag me dan af of ik nou zo in een bubbel leef. Blijkbaar wel.

Ik vind het echt heerlijk, dat ik niet hóef te werken, maar dat de verplichting tot werken eigenlijk alleen in mijn eigen hoofd, mijn ego zit. Het is echt een last van mijn schouders. Ik gun iedereen dat wel hoor.

Nou, dat hoeft niet hoor, dat gunnen.
Ik "hoef" het ook niet. Ik doe het want ik vind het prettig.
Alle reacties Link kopieren
yasmijn schreef:
11-08-2017 10:02
Nou, dat hoeft niet hoor, dat gunnen.
Ik "hoef" het ook niet. Ik doe het want ik vind het prettig.
Werken? Ja ik ook.

Ik weet wel dat mijn partner al moeite heeft om 2 weken vakantie te nemen, want dat kost geld. Terwijl hij ook weleens verzucht dat huisvaderen hem best wat lijkt, maar ja, dat huishouden, dat dan weer liever niet. Van mij mag hij, maar dan wel mét het huishouden erbij graag. Ik weet dag hij die vrijheid níet in zijn hoofd heeft.

Of iemand die echt heel erg ongelukkig is in zijn baan, al jaren. Dan is het toch fijn als je weet dat je gewoon kan stoppen, ipv dat het geen optie is? Ik denk dat zelfsblijven hangen in die rotbaan draaglijker is als je weet dat je ermee kan stoppen maar je doet het om voor reden dan ook niet.
Alle reacties Link kopieren
Mevrouw75 schreef:
11-08-2017 09:59
Ik bedoel in mijn privéleven. Het forum staat soms mijlenver van mijn privé-omgeving af. Dingen zoals jouw voorbeeld worden vaker genoemd als een voorbeeld die toch zeer regelmatig voorkomt en ik vraag me dan af of ik nou zo in een bubbel leef. Blijkbaar wel.

Ik vind het echt heerlijk, dat ik niet hóef te werken, maar dat de verplichting tot werken eigenlijk alleen in mijn eigen hoofd, mijn ego zit. Het is echt een last van mijn schouders. Ik gun iedereen dat wel hoor.
In mijn privéleven ken ik ook bijna alleen vrouwen die werken. Maar dat zijn vaak ook vrouwen, die met mij opgegroeid zijn. Vrouwen, die met mij een opleiding deden. En wanneer ik wel vrouwen tegenkom, die niet werken, dan ga ik deze discussie niet aan.

En ik kan inderdaad niet zeggen dat ik niet hoef te werken, ook al heb ik een man die goed verdient. Want als ik dat wil zeggen, moet hij het ook kunnen zeggen. En we kunnen niet allebei ineens zeggen 'ik hoef niet te werken', want dan zitten we zonder inkomen. Dus werken we allebei parttime. (Leuke) baan, leuk inkomen én vrije tijd.
Later is nu
Dreamer schreef:
11-08-2017 10:12
In mijn privéleven ken ik ook bijna alleen vrouwen die werken. Maar dat zijn vaak ook vrouwen, die met mij opgegroeid zijn. Vrouwen, die met mij een opleiding deden. En wanneer ik wel vrouwen tegenkom, die niet werken, dan ga ik deze discussie niet aan.

En ik kan inderdaad niet zeggen dat ik niet hoef te werken, ook al heb ik een man die goed verdient. Want als ik dat wil zeggen, moet hij het ook kunnen zeggen. En we kunnen niet allebei ineens zeggen 'ik hoef niet te werken', want dan zitten we zonder inkomen. Dus werken we allebei parttime. (Leuke) baan, leuk inkomen én vrije tijd.

Precies. En hetzelfde geldt voor mensen zonder partner. Dus prachtig mooi allemaal, je zal toch moeten werken om in je levensonderhoud te voorzien. We kunnen niet allemaal gaan hobby'en/vrijwilligerswerk gaan doen/terrasjes pakken.
Mijn man en ik werken allebei, maar niet omdat we een luxe levensstijl ambiëren hoor. We zijn bewust de helft kleiner gaan wonen, hebben één klein autootje, geen vaatwasser of droger, kopen amper kleding of gadgets en komen rond van nog geen 1.000 euro per maand. Bewust dus. Waarom je werken en een luxe levensstijl aan elkaar koppelt is mij dus een raadsel. Ik werk namelijk niet om een luxe levensstijl te bekostigen, ik werk omdat ik mijn werk leuk vind en omdat werken me zoveel meer biedt dan alleen maar geld. Zoals ik al eerder schreef. Maar blijkbaar is dat voor huisvrouwen totaal onvoorstelbaar, dat werken ook gewoon echt heel erg leuk kan zijn en dat mensen dat helemaal vrijwillig doen.
Ik ben ook dol op werken. Ik werk zelfs meer dan fulltime, als alleenstaande moeder.
De reden dat ik werken koppelde aan een luxere levensstijl was een reactie op iemand die aangaf dat dat niet kan omdat er geen banen genoeg zijn voor fulltime tweeverdieners. Mijn redenering was dat meer geld uitgeven leidt tot banengroei. En als meer mensen meer gaan werken, dan ligt het voor de hand dat meer mensen meer geld uitgeven. Niet jij persoonlijk, maar gemiddeld genomen zal dat wel de tendens zijn. En meer geld uitgeven is ook niet per se hetzelfde als een luxe levensstijl hebben. Je kunt wat meer dan je huur, zorg, verzekeringen en eten betalen.
Mevrouw75 schreef:
11-08-2017 10:08
Werken? Ja ik ook.

Ik weet wel dat mijn partner al moeite heeft om 2 weken vakantie te nemen, want dat kost geld. Terwijl hij ook weleens verzucht dat huisvaderen hem best wat lijkt, maar ja, dat huishouden, dat dan weer liever niet. Van mij mag hij, maar dan wel mét het huishouden erbij graag. Ik weet dag hij die vrijheid níet in zijn hoofd heeft.

Of iemand die echt heel erg ongelukkig is in zijn baan, al jaren. Dan is het toch fijn als je weet dat je gewoon kan stoppen, ipv dat het geen optie is? Ik denk dat zelfsblijven hangen in die rotbaan draaglijker is als je weet dat je ermee kan stoppen maar je doet het om voor reden dan ook niet.
Volgens mij is stoppen voor de meeste mensen geen optie? Voor mij in ieder geval niet: hypotheek moet afgelost, brood moet op de plank, rekeningen moeten betaald enzovoorts. Mensen werken om te leven lijkt me.
Alle reacties Link kopieren
Star* schreef:
11-08-2017 10:14
Precies. En hetzelfde geldt voor mensen zonder partner. Dus prachtig mooi allemaal, je zal toch moeten werken om in je levensonderhoud te voorzien. We kunnen niet allemaal gaan hobby'en/vrijwilligerswerk gaan doen/terrasjes pakken.
En dat vind ik nou het mooie van nu samen een gezin hebben. Het geeft mij naast verantwoordelijkheden omdat er toch ook een kind is, ook wat vrijheid en ik hoop echt van harte dat mijn partner die vrijheid ook ooit in zijn hoofd krijgt. Dat hij verzekerd is van mijn pensioen is ook al heel geruststellend voor hem geloof ik.
Alle reacties Link kopieren
Dreamer schreef:
11-08-2017 10:12
In mijn privéleven ken ik ook bijna alleen vrouwen die werken. Maar dat zijn vaak ook vrouwen, die met mij opgegroeid zijn. Vrouwen, die met mij een opleiding deden. En wanneer ik wel vrouwen tegenkom, die niet werken, dan ga ik deze discussie niet aan.

En ik kan inderdaad niet zeggen dat ik niet hoef te werken, ook al heb ik een man die goed verdient. Want als ik dat wil zeggen, moet hij het ook kunnen zeggen. En we kunnen niet allebei ineens zeggen 'ik hoef niet te werken', want dan zitten we zonder inkomen. Dus werken we allebei parttime. (Leuke) baan, leuk inkomen én vrije tijd.
Samen tegelijk onze baan opzeggen gaat hier ook niet lukken, maar om en om wel hoor. En die gedachte is toch al best bevrijdend? Voor mij iig wel.
Mevrouw75 schreef:
11-08-2017 10:28
Samen tegelijk onze baan opzeggen gaat hier ook niet lukken, maar om en om wel hoor. En die gedachte is toch al best bevrijdend? Voor mij iig wel.
Als ik mijn baan opzeg wordt het hier wel heel anders hoor. Ik verdien stukken meer dan mijn man, ook als we evenveel uren zouden draaien.
herfstappeltaart schreef:
11-08-2017 07:37
Hoe gaan we alle werklozen aan een baan helpen? Alle mensen (man/vrouw) die nu thuis blijven en leven van het salaris van de kostwinner binnen het gezin schrijven zich in als werkzoekende.
Ook vijftigplussers.
Wat heeft dat ermee te maken?
Mevrouw75 schreef:
11-08-2017 10:28
Samen tegelijk onze baan opzeggen gaat hier ook niet lukken, maar om en om wel hoor. En die gedachte is toch al best bevrijdend? Voor mij iig wel.

Ik denk persoonlijk niet in zulke termen. Werk is niet iets waarvan ik bevrijd moet worden.
Alle reacties Link kopieren
Nou, wij zijn allebei 50. Om en om de baan opzeggen zal waarschijnlijk betekenen dat één van ons 2 de baan opzegt en niet meer aan het werk komt. Dat zie ik echt niet zitten.

En werk is inderdaad gewoon iets wat erbij hoort. Juist een baan geeft vrijheid. Nee, ik zit niet elke week op een terrasje, maar dat kan wel, want ik werk immers maar 4 dagen. Dan zijn er toch echt nog 3 dagen over. En ik werk op die dagen ook geen 24 uur, dus kom maar op met dat terrasweer :sun:
Later is nu
Alle reacties Link kopieren
PowerCube schreef:
11-08-2017 10:30
Als ik mijn baan opzeg wordt het hier wel heel anders hoor. Ik verdien stukken meer dan mijn man, ook als we evenveel uren zouden draaien.
Oh, maar hier ook hoor.
Alle reacties Link kopieren
PowerCube schreef:
11-08-2017 09:55
On topic: ik snap niets van mensen die bewust huisvrouw zijn. De ondraaglijke leegheid van het bestaan.
Voor de mensen van deze, de huidige, generatie bedoel je?
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)

"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
Alle reacties Link kopieren
Dreamer schreef:
11-08-2017 10:38
Nou, wij zijn allebei 50. Om en om de baan opzeggen zal waarschijnlijk betekenen dat één van ons 2 de baan opzegt en niet meer aan het werk komt. Dat zie ik echt niet zitten.

En werk is inderdaad gewoon iets wat erbij hoort. Juist een baan geeft vrijheid. Nee, ik zit niet elke week op een terrasje, maar dat kan wel, want ik werk immers maar 4 dagen. Dan zijn er toch echt nog 3 dagen over. En ik werk op die dagen ook geen 24 uur, dus kom maar op met dat terrasweer :sun:
Ja, werk geeft ook een bepaalde vrijheid, dat is waar. Dat bestrijd ik ook totaal niet.
Alle reacties Link kopieren
Star* schreef:
11-08-2017 10:33
Ik denk persoonlijk niet in zulke termen. Werk is niet iets waarvan ik bevrijd moet worden.
Ik normaal ook niet. Maar nu even wel.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven