Overig
alle pijlers
Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:22
Ik moet nog verder bij lezen,maar hier ben ik het zooo mee eens!Tr0tter schreef: ↑10-08-2017 07:59Maar dat is nu wel precies de kern van de discussie. Mensen kunnen alleen maar huisvrouw (of in een enkel geval -man) zijn als iemand anders daarvoor betaalt. Of dat nu de overheid of een partner is: ze zullen bij iemand hun hand moeten ophouden om niet te verhongeren (en om te wonen, zich te kunnen kleden, nou ja, om wat dan ook te kunnen kopen).
Van een volwassene met een normale intelligentie (chronische ziekte en andere gebreken daargelaten) mag je volgens mij verwachten dat hij/zij een bijdrage levert aan de maatschappij, dat hij/zij in z'n eigen levensonderhoud kan voorzien, dat hij/zij zelf het huishouden op orde kan houden en dat hij/zij zelf z'n sociale contacten onderhoudt. Ik neem mensen die een van die aspecten niet kunnen of willen toch echt een stuk minder serieus dan mensen die wel gewoon hun verantwoordelijkheid nemen en meedoen met/zich inzetten bij álle aspecten van het leven.
Had een heel stuk getiept, maar TrOtter zegt eigenlijk alles wat ik bedoel.
Ik heb ook een vriendin, ietsjes ouder dan ik. Zij heeft al geen baan meer sinds haar kinderen zijn geboren. De kinderen zijn inmiddels volwassen. Ze heeft hulp in de huishouding en heeft dus bijzonder veel vrije tijd over om leuke dingen te doen. Dat vind ik heel fijn voor haar, maar is het nodig? Ik zou het zelf niet willen of kunnen. Hele dagen thuis en hier en daar terrasjes pakken of boekenclubjes aflopen. Het lijkt me een redelijk leeg bestaan.
Als ik vraag of ze geen zin heeft om weer een beetje aan de slag te gaan, zegt ze; nee hoor, vind het wel prima zo.
Het is een vriendin, maar ik heb niet zoveel respect voor haar houding...
Wie naar het verleden kijkt, staat met zijn rug naar de toekomst...
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:24
Ik denk dat Pejeka ook de minder modalen bedoelt en dan lijkt het me wel ingewikkeld. In de stad waar ik woonde hadden we ook allebei moeten werken om in een gewoon rijtjeshuis te zitten. Ik denk dat ze dat bedoelt.fashionvictim schreef: ↑11-08-2017 13:20Oh, maar dat is inderdaad een stuk minder dan ik me er op basis van oa de klaagzangen van Pejeka bij had voorgesteld. Ik dacht dat we het dan minstens over 100k en meer hadden.
Maar als 65000 ruim genoeg is om niet te hoeven werken, dan valt het toch wel mee met hoe onmogelijk het is om een kostwinnersmodel te hebben?
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:29
Nouja, dat klinkt als mij. Ik werk om te leven, niet leef niet om te werken. Maar zoals de zaken momenteel staan kunnen wij niet rondkomen van 1 salaris. Dat komt natuurlijk ook omdat onze hypotheek op 2 salarissen is gebaseerd.lisaviva schreef: ↑11-08-2017 13:14Het ligt aan je tevredenheidsgraad of je al dan niet kan rondkomen van één salaris.
Ik ben er intussen wel achter dat maar weinig mensen mijn levensstijl zouden ambiëren. Een sinaasappelkistje gaat me wel te ver, maar ik heb weinig nodig om tevreden te zijn, altijd al gehad.
Dus ja, dan hoeft er maandelijks maar weinig te worden binnen geharkt.
Als ik maar rustig aan kan doen, geen gehaast, niet een hele dag volgepropt met activiteiten.
Ik heb snel het gevoel dat ik achter de feiten aanloop, als ik probeer een goede vrouw, moeder, collega, dochter, zus en vriendin te zijn. Ik kan het tempo vaak niet bijhouden. Ik functioneer het best als ik niet voortdurend vele ballen in de lucht hoef te houden. Een ander krijgt daar juist energie van.
Ik heb moeite met het prestatiegerichte in onze maatschappij, mijn ambitie is zoeken naar rust.
Succesvol zijn lijkt vaak gepaard te gaan met het hebben van een volle agenda en het moeiteloos kunnen combineren van een baan met het opvoeden van kinderen, verantwoorde maaltijden, afspraken met vrienden en familie, sporten, mantelzorger, helpen op school etc.
Ik ben niet zo'n übermensch die dat allemaal moeiteloos doet en combineert.
Dan maar niet succesvol, maar wel tevreden wat een nogal positieve weerslag heeft op mijn naasten, niet meer zo'n gestresst mens. Is het ideaal? Nee, ik doe mijn best op mijn manier.
Om nou te zeggen 'het ligt aan je tevredenheidsgraad' nee.. kan ik het niet mee eens zijn. Ik ben al heel snel heel tevreden. Als ik zie dat mensen moeite gaan doen om 'een jaar lang' geen kleren te kopen, kijk ik vol verbazing; ik koop nieuwe kleren als de oude kapot zijn en dan nog niet eens hele dure. Make up gebruik ik niet, apparaten gaan mee totdat ze kapot gaan en dan pas kopen we nieuwe.. en dan ook niet het duurste. Heel tevreden mensen dus, wij, maar wel een leven met 2 inkomens. Maar aan de andere kant: toen we begonnen hadden we ook 2 'vrouwensalarissen' want m'n man had een 'vrouwenberoep'. En dan ook nog parttime.. sja. Mijn leidinggevende verdiende in z'n eentje meer dan wij met z'n tweeën.
Geen idee hoeveel m'n man zou moeten verdienen voordat ik stop met werken. Zo zit ik denk ik toch niet in elkaar. Als we een paar miljoen winnen, dan stoppen we beide met werken of gaan een minimum aantal uren werken. Dát denk ik wel.
Later is nu
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:32
Maar zo werkt het toch ook tegenwoordig? Dat hypotheken vrijwel altijd op 2 salarissen worden gebaseerd? Ik snap niet zo goed wat daar erg aan is? Of nouja, als je in een relatie zit snap ik niet zo goed wat daar erg aan is. Zelf vind ik het soms weleens irritant dat gesettelde vriendinnen wel heerlijk een tuin hebben en ik niet...ontzettend kinderachtig, I know
.
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:35
Ruim genoeg is het voor ons dan niet, het is genoeg.fashionvictim schreef: ↑11-08-2017 13:20Oh, maar dat is inderdaad een stuk minder dan ik me er op basis van oa de klaagzangen van Pejeka bij had voorgesteld. Ik dacht dat we het dan minstens over 100k en meer hadden.
Maar als 65000 ruim genoeg is om niet te hoeven werken, dan valt het toch wel mee met hoe onmogelijk het is om een kostwinnersmodel te hebben?
Zeg maar voor een leven met de tevredenheid van 40/50 jaar geleden.
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:35
Dat is toch waar Pejeka niet zo heel content mee is? Dat hypotheken op 2 salarissen zijn berekent?Timetraveler schreef: ↑11-08-2017 13:32Maar zo werkt het toch ook tegenwoordig? Dat hypotheken vrijwel altijd op 2 salarissen worden gebaseerd? Ik snap niet zo goed wat daar erg aan is? Of nouja, als je in een relatie zit snap ik niet zo goed wat daar erg aan is. Zelf vind ik het soms weleens irritant dat gesettelde vriendinnen wel heerlijk een tuin hebben en ik niet...ontzettend kinderachtig, I know
En als je topics over hypotheken leest de rest ook niet trouwens.
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:42
Nou ja een hypotheek was toen wij ons (1e huis kochten) op 2 salarissen echt "not done"
Als je dat deed was je echt verkeerd bezig in 1983..
En wat Lisaviva schrijft.. tja daar gaan de meeste het schip in, ze willen van alles en alles moet 100% goed zijn! En dat gaat gewoon niet..
Ik zou niet graag de mensen van wie het huis onderwater staat vanavond aan tafel hebben. Dat zijn er echt heeeel erg veel.
En die mensen hebben geen keus, die moeten wel beide blijven werken..
Als je dat deed was je echt verkeerd bezig in 1983..
En wat Lisaviva schrijft.. tja daar gaan de meeste het schip in, ze willen van alles en alles moet 100% goed zijn! En dat gaat gewoon niet..
Ik zou niet graag de mensen van wie het huis onderwater staat vanavond aan tafel hebben. Dat zijn er echt heeeel erg veel.
En die mensen hebben geen keus, die moeten wel beide blijven werken..
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:47
Dat meer meer meer is gewoon gunstig dan, dat willen ze niet zozeer voor zichzelf maar voor de werkgelegenheid.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:50
Ah, oke.
En als je er niet bewust voor kiest/koos maar het cultureel bepaald is/werd, geldt dit dan nog steeds?:
ik snap niets van mensen die bewust huisvrouw zijn. De ondraaglijke leegheid van het bestaan.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
vrijdag 11 augustus 2017 om 13:58
Ik ben niet zo snel tevreden, voornamelijk omdat ik de angst voel om failliet te gaan of maatschappelijk af te glijden. Ik wil dus een hoog salaris blijven verdienen, zodat ik kan sparen. Ik werk fulltime en zou het liefst 3/5e van dit salaris verdienen voor 3 dagen per week, maar dat is helaas onbespreekbaar op dit niveau. Een stap terug in functie zou rust geven, maar daar ben ik dan weer te ambitieus voor.Dreamer schreef: ↑11-08-2017 13:29Nouja, dat klinkt als mij. Ik werk om te leven, niet leef niet om te werken. Maar zoals de zaken momenteel staan kunnen wij niet rondkomen van 1 salaris. Dat komt natuurlijk ook omdat onze hypotheek op 2 salarissen is gebaseerd.
Om nou te zeggen 'het ligt aan je tevredenheidsgraad' nee.. kan ik het niet mee eens zijn. Ik ben al heel snel heel tevreden. Als ik zie dat mensen moeite gaan doen om 'een jaar lang' geen kleren te kopen, kijk ik vol verbazing; ik koop nieuwe kleren als de oude kapot zijn en dan nog niet eens hele dure. Make up gebruik ik niet, apparaten gaan mee totdat ze kapot gaan en dan pas kopen we nieuwe.. en dan ook niet het duurste. Heel tevreden mensen dus, wij, maar wel een leven met 2 inkomens. Maar aan de andere kant: toen we begonnen hadden we ook 2 'vrouwensalarissen' want m'n man had een 'vrouwenberoep'. En dan ook nog parttime.. sja. Mijn leidinggevende verdiende in z'n eentje meer dan wij met z'n tweeën.
Geen idee hoeveel m'n man zou moeten verdienen voordat ik stop met werken. Zo zit ik denk ik toch niet in elkaar. Als we een paar miljoen winnen, dan stoppen we beide met werken of gaan een minimum aantal uren werken. Dát denk ik wel.
vrijdag 11 augustus 2017 om 14:08
Van baan veranderen is natuurlijk wel iets heel anders dan je baan opzeggen om te gaan studeren om in een heel ander vakgebied opnieuw te beginnen.Blondie456 schreef: ↑11-08-2017 14:00Van baan veranderen kan ook als je kostwinnaar bent hoor. Mijn man is op een gegeven moment weer gaan studeren en is toen van baan veranderd. Wel bij dezelfde werkgever (gemeente) maar in een totaal andere functie. Hij kreeg toen ook studieverlof.
Mijn man is 26 jaar in dienst van het bedrijf waarvoor hij werkt, hij is al tien keer van baan en van locatie veranderd. Is vrij risicoloos geweest.
vrijdag 11 augustus 2017 om 14:12
Blondie456 schreef: ↑11-08-2017 14:00Van baan veranderen kan ook als je kostwinnaar bent hoor. Mijn man is op een gegeven moment weer gaan studeren en is toen van baan veranderd. Wel bij dezelfde werkgever (gemeente) maar in een totaal andere functie. Hij kreeg toen ook studieverlof.
Kostwinner, niet winnaar.
Met van baan veranderen bedoel ik natuurlijk van werkgever veranderen, niet een andere functie gaan uitoefenen bij dezelfde werkgever. Het gaat juist om de stap waarbij iemand de veiligheid van een vast contract moet inruilen voor de onzekerheid van tijdelijke contracten.
vrijdag 11 augustus 2017 om 14:34
Eens. Ik snap persoonlijk het "ik heb de vrijheid om niet te hoeven werken" (en doe het dus ook niet) van huisvrouwen niet. Ik vind dat weinig vrijheid geven en ervaar juist dat doordat wij beiden werken we enorm veel vrijheid hebben. De vrijheid om van baan te wisselen als we het niet meer naar ons zin hebben of iets leukers tegenkomen (naar een tijdelijke baan met het risico dat daarbij hoort), een eigen bedrijf op te zetten, meer of juist minder te gaan werken, een nieuwe studie op te pakken, een sabattical te nemen (kortdurend en met een specifiek doel), geen enorme angsten uit te hoeven staan bij een reorganisatie, samen vervroegd met pensioen te gaan, etc. En die vrijheden gelden voor ons allebei, dat vind ik ook wel zo eerlijk.
Bij de kostwinner-huisvrouwen stellen die ik ken is de enige vrijheid dat de vrouwen op terrasjes kunnen zitten (nadat ze de tropenjaren doorstaan hebben), maar veel vrijheid en flexibiliteit voor in de toekomst hebben die stellen niet meer. De man durft zijn vaste baan niet meer te verlaten voor een nieuwe leuke uitdaging met tijdelijk contract. Zijn baan aan de wilgen hangen en voor zichzelf beginnen durft hij zeker niet. Ook kan hij niet minder gaan werken, omdat hij voor de financien moet zorgen. De vrouw is er zo lang uit dat ze door het gat op haar cv nergens meer aan de bak komt en al helemaal niet in een leuke baan. Ik zou mezelf nooit zo vast willen manoeuvreren. En er zullen best uitzonderingen zijn waarbij toch de vrouw na 10 jaar thuis een leuke uitdagende job krijgt en de man vervolgens van baan switcht en naar 3 dagen per week gaat, maar persoonlijk ken ik vrijwel alleen kostwinner-huisvrouw stellen die behoorlijk vastzitten en weinig vrijheid voor de toekomst hebben.
nicole123 wijzigde dit bericht op 11-08-2017 14:49
0.05% gewijzigd
vrijdag 11 augustus 2017 om 14:46
Dat een man niks kan in huis herken ik gelukkig niet. Mijn man woonde al op zichzelf voordat wij verkering kregen. Als ik ziek was ging alles hier gewoon door. Hij vond het ook leuk om baby te verschonen en in bad te doen. Dat deed en kon hij ook. Het gebeurde wel eens dat baby dan een pakje achterstevoren aan had haha.
vrijdag 11 augustus 2017 om 14:50
Vond mijn vader ook, hij zei 'och blue in het begin was het wel even wennen met die kleine armpjes en beentjes en kleine kleertjes, maar wij zijn er samen altijd uitgekomen'Blondie456 schreef: ↑11-08-2017 14:46Hij vond het ook leuk om baby te verschonen en in bad te doen. Dat deed en kon hij ook.
En nu dertig jaar later kan hij nog steeds zo uit zijn hoofd de routes uitstippelen die hij graag met mij in de kinderwagen wandelde.
vrijdag 11 augustus 2017 om 15:13
Zo zeg, dat is kinderachtig om over het woord kostwinner te vallen.Tr0tter schreef: ↑11-08-2017 14:12Kostwinner, niet winnaar.
Met van baan veranderen bedoel ik natuurlijk van werkgever veranderen, niet een andere functie gaan uitoefenen bij dezelfde werkgever. Het gaat juist om de stap waarbij iemand de veiligheid van een vast contract moet inruilen voor de onzekerheid van tijdelijke contracten.
vrijdag 11 augustus 2017 om 15:16
Leven en laten leven. Zo'n vriendin als jij zou ik niet op zitten wachten. Lekker anoniem op een forum kritiek op haar leveren .Chart schreef: ↑11-08-2017 13:22Ik moet nog verder bij lezen,maar hier ben ik het zooo mee eens!
Had een heel stuk getiept, maar TrOtter zegt eigenlijk alles wat ik bedoel.
Ik heb ook een vriendin, ietsjes ouder dan ik. Zij heeft al geen baan meer sinds haar kinderen zijn geboren. De kinderen zijn inmiddels volwassen. Ze heeft hulp in de huishouding en heeft dus bijzonder veel vrije tijd over om leuke dingen te doen. Dat vind ik heel fijn voor haar, maar is het nodig? Ik zou het zelf niet willen of kunnen. Hele dagen thuis en hier en daar terrasjes pakken of boekenclubjes aflopen. Het lijkt me een redelijk leeg bestaan.
Als ik vraag of ze geen zin heeft om weer een beetje aan de slag te gaan, zegt ze; nee hoor, vind het wel prima zo.
Het is een vriendin, maar ik heb niet zoveel respect voor haar houding...
vrijdag 11 augustus 2017 om 15:20
Zo is het. Hoe je de verdeling ook doet, als man en vrouw beiden tevreden en gelukkig zijn is er niks aan de hand.herfstappeltaart schreef: ↑11-08-2017 15:16Leven en laten leven. Zo'n vriendin als jij zou ik niet op zitten wachten. Lekker anoniem op een forum kritiek op haar leveren .
vrijdag 11 augustus 2017 om 15:28
Nou ja, dat is niet helemaal waar, want eind jaren '60 werden er gewoon nog vrouwen ontslagen als ze gingen trouwen en/of een kind kregen. Dat jouw moeder kon blijven werken is dus fijn en heel goed, maar dat was niet voor elke vrouw weggelegd.
Hierover bestaat een interessant rapport van de SER uit 1969.
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:09
Ik weet het niet, dat valt buiten mijn referentiekader.simbalabimba schreef: ↑11-08-2017 13:50Ah, oke.
En als je er niet bewust voor kiest/koos maar het cultureel bepaald is/werd, geldt dit dan nog steeds?:
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:20
.simbalabimba schreef: ↑11-08-2017 13:50Ah, oke.
En als je er niet bewust voor kiest/koos maar het cultureel bepaald is/werd, geldt dit dan nog steeds?:
Echt cultureel bepaald vind ik het niet, mijn ouders en vooral mijn schoonouders hebben het inmiddels wel geaccepteerd dat hun (schoon) dochters werken, maar echt begrijpen doen ze het niet. En zich inleven kunnen ze soms al helemaal niet. Zeker niet in het feit dat hun zoon (mijn man) maar 'parttime' werkt. Hij werkt 4x9, dat is in zijn sector fulltime maar die ene dag thuis maakt hem een softie.