Overig
alle pijlers
Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:46
Het sudderende gevoel de boot gemist te hebben is best wel naar.
Blondie doet haar stinkende best haar standpunt vast te verdedigen en overeind te blijven.
Let it go. Het is een never ending discussie.
Ik heb door omstandigheden ook hiaten van hier tot de noordpool op m'n cv en veel te veel onafgemaakte opleidingen. Ik doe zéker niet waar mijn passie ligt en heel eerlijk: ik weet ook niet waar die wel ligt. Er zijn wel ideeen die borrelen, maar ik ben 40+ met kinderen, geen 18 meer. De wereld ligt niet meer aan mijn voeten en de keuze is inmiddels beperkt. Net als ik (chronisch depressief oa).
Ik ben al jaren bezig met berusten en accepteren.
Ondertussen werk ik parttime want er moet ook gewoon brood op de plank. Maar heel spannend is het allemaal niet.
Dan steekt het heus wel eens (ik ben ook maar een mens) dat onze omgeving ons volledig financieel voorbij dendert. Niet alles is een zwart wit gestelde keuze. Sommige 'keuzes' zijn ook gevolgen van omstandigheden.
Die toen de beste leken maar waar je nu miss met terugwerkende kracht de zure vruchten van plukt.
Een echte carrière hebben of mijn hart en ziel volgen, knetterharde euro's binnen harken, mijn passie omarmen en er keihard voor gaan....
Neuh, dat wordt hem niet meer.
Heb ik dat geaccepteerd? Soms.
En soms niet.
Ik ben deels ziek, deels huisvrouw, deels moeder en deels parttime werkend.
Niet financieel economisch onafhankelijk. Maar heel gelukkig getrouwd en hoop dat voor altijd te blijven.
Blondie doet haar stinkende best haar standpunt vast te verdedigen en overeind te blijven.
Let it go. Het is een never ending discussie.
Ik heb door omstandigheden ook hiaten van hier tot de noordpool op m'n cv en veel te veel onafgemaakte opleidingen. Ik doe zéker niet waar mijn passie ligt en heel eerlijk: ik weet ook niet waar die wel ligt. Er zijn wel ideeen die borrelen, maar ik ben 40+ met kinderen, geen 18 meer. De wereld ligt niet meer aan mijn voeten en de keuze is inmiddels beperkt. Net als ik (chronisch depressief oa).
Ik ben al jaren bezig met berusten en accepteren.
Ondertussen werk ik parttime want er moet ook gewoon brood op de plank. Maar heel spannend is het allemaal niet.
Dan steekt het heus wel eens (ik ben ook maar een mens) dat onze omgeving ons volledig financieel voorbij dendert. Niet alles is een zwart wit gestelde keuze. Sommige 'keuzes' zijn ook gevolgen van omstandigheden.
Die toen de beste leken maar waar je nu miss met terugwerkende kracht de zure vruchten van plukt.
Een echte carrière hebben of mijn hart en ziel volgen, knetterharde euro's binnen harken, mijn passie omarmen en er keihard voor gaan....
Neuh, dat wordt hem niet meer.
Heb ik dat geaccepteerd? Soms.
En soms niet.
Ik ben deels ziek, deels huisvrouw, deels moeder en deels parttime werkend.
Niet financieel economisch onafhankelijk. Maar heel gelukkig getrouwd en hoop dat voor altijd te blijven.
anoniem_212069 wijzigde dit bericht op 12-08-2017 10:52
0.41% gewijzigd
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:47
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:48
Bij mij ook, thuiswerken kan ook. Echter, geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt. Ik vind thuis privé en daar wil ik geen werk hebben.Tr0tter schreef: ↑12-08-2017 10:44Hieruit blijkt hoe beperkt jouw wereldbeeld is. Ik werk namelijk niet van 9 tot 5, maar kan zelf bepalen wanneer en waar ik werk. Ik werk dus ook regelmatig thuis (meestal één dag per week) en bepaal zelf mijn begin- en eindtijden. En daarin is mijn werkgever echt niet uniek: bij steeds meer bedrijven en organisaties kun je tegenwoordig flexibel werken.
Behalve als er een calamiteit is dat ik thuis moet zijn wellicht. Maar dat is nog nooit gebeurd.
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:49
Precies. Het denigrerende, wat door sommigen niet eens zo gezien wordt, gaat alleen over de baan die de vrouw heeft.
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:51
Goeie post, Lisavivalisaviva schreef: ↑12-08-2017 09:50Het hebben van werk hoeft niet te betekenen dat je thuis dan opeens iets interessants te melden hebt aan tafel, da's alles.
Voor velen is het voornamelijk een manier om noodzakelijke inkomsten te vergaren. Mocht er gekozen worden voor een kostwinnersmodel binnen een gezin, dan heb je het er met elkaar over wie er voorlopig de kostwinner gaat worden en wie er voorlopig thuisblijft voor de kinderen.
En ja, in mijn omgeving is het overgrote deel de man die ervoor kiest ook m kostwinner te worden, vrijwillig en de vrouw blijft thuis, vrijwillig. Het komt beiden maar wat goed uit.
Ideaal? Verre van, maar er wordt nog steeds bewust voor gekozen, omdat het de nodige rust brengt. Allebei buiten de deur werken betekent nu eenmaal een hoop meer geregel qua opvang, ziekte, vakanties, studiedagen, sportclubs, zwemlessen.
Het is niet dat er iets mis is met je kinderen naar een opvang brengen, maar ze moeten wel weer tijdig worden gehaald en het was iedere keer weer spannend of dat ging lukken.
Het geregel en gehaast om je eigen geld te verdienen, mij lukte dat niet.
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:51
Yggdrasil- schreef: ↑12-08-2017 10:46Er zijn wel ideeen die borrelen, maar ik ben 40+ met kinderen, geen 18 meer. De wereld ligt niet meer aan mijn voeten en de keuze is inmiddels beperkt.
Eerder schreef ik al dat ik op mijn 42e een carrièreswitch heb gemaakt. Ik heb een opleiding gevolgd en ben in een heel ander vakgebied gaan werken. Natuurlijk kunnen bepaalde dingen niet meer als je 40+ bent, maar er kan ook heel veel nog gewoon wél. Waarom zou je de komende 25 jaar iets doen terwijl je veel liever iets anders zou doen?
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:53
Ik wil het gewoonweg niet. Collega's die verder weg wonen doen het wel vaak maar ik zit op 6 km van werk dus waarom zou ik?fashionvictim schreef: ↑12-08-2017 10:50Ik hou ook niet van thuiswerken. Mag en kan wel als ik dat zou willen, maar ik kan slecht thuiswerken.
Dan zit je hier in je eentje zonder aanspraak. Het werk moet wel af maar geen collega's om even snel mee te sparren bij moeilijke zaken. Ja, via mail maar dat duurt altijd te lang.
Ik vind het gewoon niet praktisch.
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:55
Yggdrasil- schreef: ↑12-08-2017 10:46Het sudderende gevoel de boot gemist te hebben is best wel naar.
Blondie doet haar stinkende best haar standpunt vast te verdedigen en overeind te blijven.
Let it go. Het is een never ending discussie.
Ik heb door omstandigheden ook hiaten van hier tot de noordpool op m'n cv en veel te veel onafgemaakte opleidingen. Ik doe zéker niet waar mijn passie ligt en heel eerlijk: ik weet ook niet waar die wel ligt. Er zijn wel ideeen die borrelen, maar ik ben 40+ met kinderen, geen 18 meer. De wereld ligt niet meer aan mijn voeten en de keuze is inmiddels beperkt. Net als ik (chronisch depressief oa).
Ik ben al jaren bezig met berusten en accepteren.
Ondertussen werk ik parttime want er moet ook gewoon brood op de plank. Maar heel spannend is het allemaal niet.
Dan steekt het heus wel eens (ik ben ook maar een mens) dat onze omgeving ons volledig financieel voorbij dendert. Niet alles is een zwart wit gestelde keuze. Sommige 'keuzes' zijn ook gevolgen van omstandigheden.
Die toen de beste leken maar waar je nu miss met terugwerkende kracht de zure vruchten van plukt.
Een echte carrière hebben of mijn hart en ziel volgen, knetterharde euro's binnen harken, mijn passie omarmen en er keihard voor gaan....
Neuh, dat wordt hem niet meer.
Heb ik dat geaccepteerd? Soms.
En soms niet.
Ik ben deels ziek, deels huisvrouw, deels moeder en deels parttime werkend.
Niet financieel economisch onafhankelijk. Maar heel gelukkig getrouwd en hoop dat voor altijd te blijven.
Hoezo niet? Je bent 40+ (vrij vooraan toch ook nog?), geen 65+. Mijn vriend (47) begint in september aan een nieuwe opleiding bijvoorbeeld.
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:55
Yggdrasil- schreef: ↑12-08-2017 10:46Het sudderende gevoel de boot gemist te hebben is best wel naar.
Blondie doet haar stinkende best haar standpunt vast te verdedigen en overeind te blijven.
Let it go. Het is een never ending discussie.
Ik heb door omstandigheden ook hiaten van hier tot de noordpool op m'n cv en veel te veel onafgemaakte opleidingen. Ik doe zéker niet waar mijn passie ligt en heel eerlijk: ik weet ook niet waar die wel ligt. Er zijn wel ideeen die borrelen, maar ik ben 40+ met kinderen, geen 18 meer. De wereld ligt niet meer aan mijn voeten en de keuze is inmiddels beperkt. Net als ik (chronisch depressief oa).
Ik ben al jaren bezig met berusten en accepteren.
Ondertussen werk ik parttime want er moet ook gewoon brood op de plank. Maar heel spannend is het allemaal niet.
Dan steekt het heus wel eens (ik ben ook maar een mens) dat onze omgeving ons volledig financieel voorbij dendert. Niet alles is een zwart wit gestelde keuze. Sommige 'keuzes' zijn ook gevolgen van omstandigheden.
Die toen de beste leken maar waar je nu miss met terugwerkende kracht de zure vruchten van plukt.
Een echte carrière hebben of mijn hart en ziel volgen, knetterharde euro's binnen herken, mijn passie omarmen en er keihard voor gaan....
Neuh, dat wordt hem niet meer.
Heb ik dat geaccepteerd? Soms.
En soms niet.
Ik ben deels ziek, deels huisvrouw, deels moeder en deels parttime werkend.
Niet financieel economisch onafhankelijk. Maar heel gelukkig getrouwd en hoop dat voor altijd te blijven.
Een van de redenen waarom ik met trots mezelf feministe noem en waarom ik me kan opwinden over zaken als emancipatie is door wat jij hier zegt. Ik zie en ervaar dat het voor vrouwen nog steeds vrijwel onmogelijk is om het allemaal te hebben: en dat leuke werk, en die leuke relatie, en dat fijne priveleven.
Als het je troost: de consequentie voor mij van mijn dromen najagen en daarin geen concessies doen is weer dat het (onder)houden van een relatie niet lukt. En niet omdat ik een keiharde zakenbitch ben die alleen maar aan d'r werk denkt, want dat ben ik verre van, maar wel omdat ik dingen uit het leven wil waarvan men eigenlijk nog steeds vindt dat die "voor mannen" zijn en dat het dus verdomde veel energie en soms ook strijd kost om als vrouw dezelfde dingen te kunnen en mogen en ambiëren als mannen doen.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:56
Ik vind het heerlijk, even rust aan mijn hoofd.
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:56
Ik snap inderdaad totaal je punt niet. En ik geef oprecht antwoord misschien wel niet t juiste wat jij misschien wilt horen of ik ben misschien gewoon dom en begrijp je gewoon niet
zaterdag 12 augustus 2017 om 10:59
Tr0tter schreef: ↑12-08-2017 10:51Eerder schreef ik al dat ik op mijn 42e een carrièreswitch heb gemaakt. Ik heb een opleiding gevolgd en ben in een heel ander vakgebied gaan werken. Natuurlijk kunnen bepaalde dingen niet meer als je 40+ bent, maar er kan ook heel veel nog gewoon wél. Waarom zou je de komende 25 jaar iets doen terwijl je veel liever iets anders zou doen?
Good for you, en dat meen ik!Tr0tter schreef: ↑12-08-2017 10:51Eerder schreef ik al dat ik op mijn 42e een carrièreswitch heb gemaakt. Ik heb een opleiding gevolgd en ben in een heel ander vakgebied gaan werken. Natuurlijk kunnen bepaalde dingen niet meer als je 40+ bent, maar er kan ook heel veel nog gewoon wél. Waarom zou je de komende 25 jaar iets doen terwijl je veel liever iets anders zou doen?
Wat voor jou geldt, geldt natuurlijk niet voor iedereen.
Ik ben bipolair en werk parttime en heb het best leuk. Hogerop komen zit er niet (meer) in. Door veel uitval werk ik onder mijn niveau. Maar het is wat het is.
Zomaar het roer omgooien is niet voor iedereen weggelegd. Bovendien heb ik kinderen.
Hun studies gaan sowieso voor!
Maar ik ben niet zielig hoor voor de goede orde.
Mij hoor je niet klagen.
Wij hebben het goed!
zaterdag 12 augustus 2017 om 11:00
Hier hetzelfde. Vind er niks aan, om in je eentje thuis te zitten werken. Als het eens moet omdat de koelkastmonteur komt of er een kind ziek is, vind het handig. Maar anders niet. Vind het ook niet gezellig, want ik heb leuke collega's.yasmijn schreef: ↑12-08-2017 10:53Ik wil het gewoonweg niet. Collega's die verder weg wonen doen het wel vaak maar ik zit op 6 km van werk dus waarom zou ik?
Dan zit je hier in je eentje zonder aanspraak. Het werk moet wel af maar geen collega's om even snel mee te sparren bij moeilijke zaken. Ja, via mail maar dat duurt altijd te lang.
Ik vind het gewoon niet praktisch.
zaterdag 12 augustus 2017 om 11:01
Zo moeilijk is de vraag toch niet? Jij schreef dit:
Wij hebben kinderen genomen om ervoor te zorgen.
Dat doet je fulltime werkende man dus niet. Dus waarom oordeel je over werkende vrouwen, maar geldt ditzelfde oordeel dus niet voor je man?
zaterdag 12 augustus 2017 om 11:03
Duh. Snaahaaap dat dan. Zorgen voor kinderen is een vrouwentaak.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 12 augustus 2017 om 11:04
fashionvictim schreef: ↑12-08-2017 11:03Duh. Snaahaaap dat dan. Zorgen voor kinderen is een vrouwentaak.
Aha. En dat heet dat emancipatie? Ik denk dat ik het eindelijk snap.
zaterdag 12 augustus 2017 om 11:04
Nou precies dat (behalve de zieke kinderen thuis want die zijn al volwassen en wonen op zichzelf)SallySpectra schreef: ↑12-08-2017 11:00Hier hetzelfde. Vind er niks aan, om in je eentje thuis te zitten werken. Als het eens moet omdat de koelkastmonteur komt of er een kind ziek is, vind het handig. Maar anders niet. Vind het ook niet gezellig, want ik heb leuke collega's.
En als er echt stront aan de knikker is, dan krijg ik zorgverlof, calamiteitenverlof of gewoon buitengewoon verlof.
Ik heb het zo slecht nog niet bij De Baas.
zaterdag 12 augustus 2017 om 11:05
Zelfs voor een oude dame als ik is dat achterhaaldfashionvictim schreef: ↑12-08-2017 11:03Duh. Snaahaaap dat dan. Zorgen voor kinderen is een vrouwentaak.
