Ex partner is moeder met borderline
dinsdag 22 augustus 2017 om 19:14
Hoi,
Mijn ex partner en moeder van ons 2 jarige zoontje heeft het onlangs uitgemaakt omdat zij "ongelukkig" was. Dat kan en ik vond dit wel moeilijk maar je kan iemand niet dwingen om te blijven. Gelukkig heb ik gezamenlijk gezag dus wist ik dat ik het recht had om hem te blijven zien. Dit gezag heb ik op een goed moment bij haar neergelegd onder het mom "stel dat er iets met jou gebeurt" vanwege haar borderline. En nou zullen sommige van jullie denken daar heb je weer zo'n iemand die van labels houd, maar deze keer is het echt zo. Ik ben zelfs mee gegaan naar therapie sessies in het verleden en ze slikte risperidon vanwege haar woede aanvallen. Nu zijn we iets meer als een maand verder en ben ik er twee weken geleden achter gekomen dat ze mij heeft verlaten voor een jongen die ze net een weekje kende. Dit deed heel zeer, een relatie weggooien van 5 jaar, met een kind van 2 ertussen.
Nu zijn er inmiddels gesprekken geweest bij de advocaten en er is een co-ouderschap voorgesteld door haar en daar hebben we samen regels voor opgesteld met de advocaten. Er is nog niets getekend maar het concept staat wel op papier, ze heeft in net iets over 1 week, ALLE regels die er zijn opgesteld al overtreden! Puur om te treiteren en een reactie uit te lokken natuurlijk, die ze overigens nooit gaat krijgen. Nu ben ik voornemens om haar uit het ouderlijk gezag te plaatsen vanwege haar psychische gesteldheid, wie is hier bekend mee en ik weet dat dit niet zo een twee drie gaat lukken, maar tips zijn ook welkom. Moeder wilt overigens geen hulp zoeken omdat zij dit niet nodig acht...
Mijn ex partner en moeder van ons 2 jarige zoontje heeft het onlangs uitgemaakt omdat zij "ongelukkig" was. Dat kan en ik vond dit wel moeilijk maar je kan iemand niet dwingen om te blijven. Gelukkig heb ik gezamenlijk gezag dus wist ik dat ik het recht had om hem te blijven zien. Dit gezag heb ik op een goed moment bij haar neergelegd onder het mom "stel dat er iets met jou gebeurt" vanwege haar borderline. En nou zullen sommige van jullie denken daar heb je weer zo'n iemand die van labels houd, maar deze keer is het echt zo. Ik ben zelfs mee gegaan naar therapie sessies in het verleden en ze slikte risperidon vanwege haar woede aanvallen. Nu zijn we iets meer als een maand verder en ben ik er twee weken geleden achter gekomen dat ze mij heeft verlaten voor een jongen die ze net een weekje kende. Dit deed heel zeer, een relatie weggooien van 5 jaar, met een kind van 2 ertussen.
Nu zijn er inmiddels gesprekken geweest bij de advocaten en er is een co-ouderschap voorgesteld door haar en daar hebben we samen regels voor opgesteld met de advocaten. Er is nog niets getekend maar het concept staat wel op papier, ze heeft in net iets over 1 week, ALLE regels die er zijn opgesteld al overtreden! Puur om te treiteren en een reactie uit te lokken natuurlijk, die ze overigens nooit gaat krijgen. Nu ben ik voornemens om haar uit het ouderlijk gezag te plaatsen vanwege haar psychische gesteldheid, wie is hier bekend mee en ik weet dat dit niet zo een twee drie gaat lukken, maar tips zijn ook welkom. Moeder wilt overigens geen hulp zoeken omdat zij dit niet nodig acht...
woensdag 23 augustus 2017 om 13:49
Beantwoord je de vragen ook even?Meesje15 schreef: ↑23-08-2017 13:41Allereerst bedankt voor de reacties, ik had niet verwacht dat het er zoveel zouden zijn in zo'n korte tijd. Als eerste: nee niet uit wraak, ik haat de moeder van mijn kind niet! Ik gun haar het allerbeste. Ze kan een goede moeder zijn, op het moment van behandelen en met medicijnen ging alles prima. Ze is daarmee gestopt en het ging gelijk berg afwaarts. Is ze een gevaar voor het kind? Als ze mij bedreigd met een broodmes terwijl ik ons zoontje van 11 maanden toen op mijn arm heb, ben je dan een goed bezig? Het komt er nu gewoon op neer dat de moeder meer bezig is met korte termijn plannen om zichzelf zo gelukkig mogelijk te laten voelen. Waardoor de kleine op de 2e plek komt. Alles wat ik doe en hier schrijf is voor de bestwil van mijn zoontje, niet om zijn moeder een poot uit te draaien. Al heeft ze mij diep gekwetst, misschien deels mijn eigen schuld. Ik had beter moeten weten
woensdag 23 augustus 2017 om 13:52
Het was haar idee om een co-ouderschap op te stellen, dan hebben wij een viergesprek gehad met de advocaten erbij. Alles op papier gezet en nu al niet nakomen. Zonder overleg medicijnen toedienen en ook niet bij de huisarts langs gaan, bij een andere man blijven slapen met de kleine terwijl we hebben afgesproken dat we de nieuwe partners eerst zouden voorstellen voordat ons zoontje daar zou overnachten of de nieuwe partner belast zou worden met de opvoeding. De laat de kleine man te vaak bij oma achter om zelf iets te ondernemen, het was haar idee van het co-ouderschap, de reden: "dan heb ik ook even rust af en toe" dan denk ik dat je in die week dat hij bij mij is dat je kan dien en laten wat je wilt. Maar wees dan wel echt een moeder voor hem in de week dat hij bij jou is! Em daar schiet ze naar mijn inzien ook te kort in. Ze woont momenteel bij haar moeder, haar moeder slikt al bijna 20 jaar antidepressiva omdat ze haar dochter niet aan kan. Is dat een situatie waar jij je kind in wilt laten opgroeien?
woensdag 23 augustus 2017 om 13:55
Dus toen hij 11 maanden was vond je het wel ok. Maar nu ze bij een ander is haal je een oude koe uit de sloot??
Geen rechter gaat voor die redenen haar uit de ouderlijke macht zetten hoor.
Maak afspraken waar je bijna niet om heen kan. Zorg dat de overdracht op kinderdagverblijf is. De een brengt hem. De ander haalt hem.
Wees de stabiele dan! Je hebt een zoon! Zij is ziek. Dat wist je van te voren...
Geen rechter gaat voor die redenen haar uit de ouderlijke macht zetten hoor.
Maak afspraken waar je bijna niet om heen kan. Zorg dat de overdracht op kinderdagverblijf is. De een brengt hem. De ander haalt hem.
Wees de stabiele dan! Je hebt een zoon! Zij is ziek. Dat wist je van te voren...
woensdag 23 augustus 2017 om 14:02
Wacht even. Nadat ze jou bedreigde met een broodmes terwijl kind erbij was, ben je nog bij haar gebleven totdat zij het uitmaakte?
Sorry, dan vind ik jullie beide niet echt geschikt.
En het riekt wel naar rancune als dat blijkbaar niet voldoende was om stappen te ondernemen, maar nu ze een ander heeft wel.
Sorry, dan vind ik jullie beide niet echt geschikt.
En het riekt wel naar rancune als dat blijkbaar niet voldoende was om stappen te ondernemen, maar nu ze een ander heeft wel.
woensdag 23 augustus 2017 om 14:09
Die laatste vraag had je aan jezelf moeten stellen. Toen ze met een mes zwaaide.Meesje15 schreef: ↑23-08-2017 13:52Het was haar idee om een co-ouderschap op te stellen, dan hebben wij een viergesprek gehad met de advocaten erbij. Alles op papier gezet en nu al niet nakomen. Zonder overleg medicijnen toedienen en ook niet bij de huisarts langs gaan, bij een andere man blijven slapen met de kleine terwijl we hebben afgesproken dat we de nieuwe partners eerst zouden voorstellen voordat ons zoontje daar zou overnachten of de nieuwe partner belast zou worden met de opvoeding. De laat de kleine man te vaak bij oma achter om zelf iets te ondernemen, het was haar idee van het co-ouderschap, de reden: "dan heb ik ook even rust af en toe" dan denk ik dat je in die week dat hij bij mij is dat je kan dien en laten wat je wilt. Maar wees dan wel echt een moeder voor hem in de week dat hij bij jou is! Em daar schiet ze naar mijn inzien ook te kort in. Ze woont momenteel bij haar moeder, haar moeder slikt al bijna 20 jaar antidepressiva omdat ze haar dochter niet aan kan. Is dat een situatie waar jij je kind in wilt laten opgroeien?
En je zegt dat ze pas na het stoppen met medicijnen zo onhandelbaar werd. Waarom moet haar moeder dan al 20 jaar medicijnen slikken om haar aan te kunnen? Waarom moet sowieso een moeder een volwassen dochter aankunnen?
woensdag 23 augustus 2017 om 15:51
Vanaf 2013 is ze behandeld tot halverwege 2015, bij haar moeder thuis zitten de gaten in de deuren en muren van de woede aanvallen. En ik had inderdaad misschien uit elkaar moeten gaan toen, maar dat zou betekenen dat ik mijn kind (want die zou ze zoiezo meenemen dan) en de moeder van mijn kind op straat zou zetten. Daarbij komt dat ik heb geleerd dat je over je problemen praat en oplossingen voor zoekt, je bent een gezin dan vecht je voor elkaar en niet tegen elkaar. Nu vecht ik nog voor de veiligheid en gezondheid voor mijn zoon.
woensdag 23 augustus 2017 om 16:12
Jij wil dat ze nieuwe vlam eerst voorstelt. Zij wil dat blijkbaar niet. Ze mag op laten passen wie ze wil in haar week. Ik snap dat het moeilijk is (ik ben ook gescheiden) maar jij gaat daar niet over. Je spreekt dagen af en verder moet je het loslaten! Week op week af vind ik wel lang voor een 2 jarige. Kan dat niet anders? Vaste dagen bv.
Ook al ben je gescheiden. Je moet niet vechten tegen ex hoor. Je kan gewoon normaal doen. Je krijgt voor dit soort dingen geen rechter zo gek dat hij haar het gezag afpakt. Laat dat idee varen.
Welke medicijnen en wat was de klacht?
Ook al ben je gescheiden. Je moet niet vechten tegen ex hoor. Je kan gewoon normaal doen. Je krijgt voor dit soort dingen geen rechter zo gek dat hij haar het gezag afpakt. Laat dat idee varen.
Welke medicijnen en wat was de klacht?
woensdag 23 augustus 2017 om 16:40
Je beseft dat je sowieso met jeugdzorg te maken gaat krijgen als je probeert de moeder van een kind uit het ouderlijk gezag te laten zetten? Maar als een moeder een gevaar is voor haar eigen kind lijkt het mij alleen maar goed dat je hierbij hulp inschakelt. Ik verwacht niet dat zij het gezag zal verliezen, maar als je het beste wil voor je kind dan schakel je wel hulp in als je kind in een onveilige situatie zit.
woensdag 23 augustus 2017 om 17:06
Lekker passief agressief toontje.
Ik weet niet of het een goede beslissing is, maar er zijn tot nu toe iig genoeg minder goede beslissingen geweest. Zoals bij haar blijven na het broodmes-incident. Als ik in jullie omgeving was geweest, had ik melding gemaakt van een onveilige situatie. Geen fan van jeugdzorg maar dat is wel zo extreem.
woensdag 23 augustus 2017 om 17:08
Heb jij er moeite mee dat er ook mensen met borderline zijn die niet in jouw typische etikettenstraatje passen?tampontouwtje schreef: ↑23-08-2017 00:50Jaja nu ga je er een romantisch verhaal van maken terwijl het weldegelijk een serieuze persoonlijkheidsstoornis is. Daar kan ik echt niks mee. Succes.
woensdag 23 augustus 2017 om 17:09
Dan nogmaals de vraag: in de wetenschap dat ze tot zulke dingen in staat was, heb je toch een kind met haar "genomen" toch? In de wetenschap dat ze in het bijzijn van je kindje kan doordraaien, ben je toch nog gebleven. Waarom nu dan ineens haar psychische gesteldheid erbij halen?Meesje15 schreef: ↑23-08-2017 15:51Vanaf 2013 is ze behandeld tot halverwege 2015, bij haar moeder thuis zitten de gaten in de deuren en muren van de woede aanvallen. En ik had inderdaad misschien uit elkaar moeten gaan toen, maar dat zou betekenen dat ik mijn kind (want die zou ze zoiezo meenemen dan) en de moeder van mijn kind op straat zou zetten. Daarbij komt dat ik heb geleerd dat je over je problemen praat en oplossingen voor zoekt, je bent een gezin dan vecht je voor elkaar en niet tegen elkaar. Nu vecht ik nog voor de veiligheid en gezondheid voor mijn zoon.
anoniem_228343 wijzigde dit bericht op 23-08-2017 19:47
0.11% gewijzigd
woensdag 23 augustus 2017 om 17:12
Wat mij opvalt is dat meiden/vrouwen met borderline nogal eens relaties aangaan met jongens/mannen die ook niet altijd alles netjes op een rijtje hebben. Instabielen zeg maar.
Misschien heb jij ook wel je eigenaardigheden waardoor zij op bepaalde manieren zal reageren en die jij zal aangrijpen om haar als slechte moeder neer te kunnen zetten. Ja maar zij heeft borderline.
Misschien heb jij ook wel je eigenaardigheden waardoor zij op bepaalde manieren zal reageren en die jij zal aangrijpen om haar als slechte moeder neer te kunnen zetten. Ja maar zij heeft borderline.
woensdag 23 augustus 2017 om 17:43
Schijnbaar was dat toen geen ding, anders had je wel hulp gezocht, zodat je kind veilig kon opgroeien. In plaats daarvan liet je hem gewoon nog alleen met haar.Meesje15 schreef: ↑23-08-2017 13:41Allereerst bedankt voor de reacties, ik had niet verwacht dat het er zoveel zouden zijn in zo'n korte tijd. Als eerste: nee niet uit wraak, ik haat de moeder van mijn kind niet! Ik gun haar het allerbeste. Ze kan een goede moeder zijn, op het moment van behandelen en met medicijnen ging alles prima. Ze is daarmee gestopt en het ging gelijk berg afwaarts. Is ze een gevaar voor het kind? Als ze mij bedreigd met een broodmes terwijl ik ons zoontje van 11 maanden toen op mijn arm heb, ben je dan een goed bezig? Het komt er nu gewoon op neer dat de moeder meer bezig is met korte termijn plannen om zichzelf zo gelukkig mogelijk te laten voelen. Waardoor de kleine op de 2e plek komt. Alles wat ik doe en hier schrijf is voor de bestwil van mijn zoontje, niet om zijn moeder een poot uit te draaien. Al heeft ze mij diep gekwetst, misschien deels mijn eigen schuld. Ik had beter moeten weten
Jullie zijn allebei niet wijs.
woensdag 23 augustus 2017 om 18:28
Hoe oud is je ex- vriendin?Meesje15 schreef: ↑23-08-2017 13:52Het was haar idee om een co-ouderschap op te stellen, dan hebben wij een viergesprek gehad met de advocaten erbij. Alles op papier gezet en nu al niet nakomen. Zonder overleg medicijnen toedienen en ook niet bij de huisarts langs gaan, bij een andere man blijven slapen met de kleine terwijl we hebben afgesproken dat we de nieuwe partners eerst zouden voorstellen voordat ons zoontje daar zou overnachten of de nieuwe partner belast zou worden met de opvoeding. De laat de kleine man te vaak bij oma achter om zelf iets te ondernemen, het was haar idee van het co-ouderschap, de reden: "dan heb ik ook even rust af en toe" dan denk ik dat je in die week dat hij bij mij is dat je kan dien en laten wat je wilt. Maar wees dan wel echt een moeder voor hem in de week dat hij bij jou is! Em daar schiet ze naar mijn inzien ook te kort in. Ze woont momenteel bij haar moeder, haar moeder slikt al bijna 20 jaar antidepressiva omdat ze haar dochter niet aan kan. Is dat een situatie waar jij je kind in wilt laten opgroeien?
Antidepressiva is geen tranquilizer dus de moeder is depressief geraakt door haar dochter en dan heb ik nog moeite met deze zin, ik kan er de vinger niet op leggen.
Het leest alsof jij veel bevestiging van verhaal nodig hebt, zoiets.
woensdag 23 augustus 2017 om 18:50
Dus dat. Een moeder die haar volwassen moeder niet aankan, ik zie dat niet voor me. Het is geen puber die thuis de boel op stelten zet ofzo. Hoezo "aankunnen"? Mogelijk speelt er gewoon van alles bij die moeder en is dochter 1 van die factoren. En grijpt TS dit inderdaad aan om zijn verhaal kracht bij te zetten.
woensdag 23 augustus 2017 om 19:24
Risperidon tegen woede aanvallen diagnose was borderlineSjakS schreef: ↑23-08-2017 16:12Jij wil dat ze nieuwe vlam eerst voorstelt. Zij wil dat blijkbaar niet. Ze mag op laten passen wie ze wil in haar week. Ik snap dat het moeilijk is (ik ben ook gescheiden) maar jij gaat daar niet over. Je spreekt dagen af en verder moet je het loslaten! Week op week af vind ik wel lang voor een 2 jarige. Kan dat niet anders? Vaste dagen bv.
Ook al ben je gescheiden. Je moet niet vechten tegen ex hoor. Je kan gewoon normaal doen. Je krijgt voor dit soort dingen geen rechter zo gek dat hij haar het gezag afpakt. Laat dat idee varen.
Welke medicijnen en wat was de klacht?
woensdag 23 augustus 2017 om 19:26
Ik weet dat het lastig word, misschien heb ik inderdaad wel valse hoop dat de rechtsgang in Nederland een keer preventief opereert, ik heb al diverse instanties en de gemeente geopereerd als hulp. Maar mijn ex wil nergens iets mee te maken hebbenKeaAlpine schreef: ↑23-08-2017 16:40Je beseft dat je sowieso met jeugdzorg te maken gaat krijgen als je probeert de moeder van een kind uit het ouderlijk gezag te laten zetten? Maar als een moeder een gevaar is voor haar eigen kind lijkt het mij alleen maar goed dat je hierbij hulp inschakelt. Ik verwacht niet dat zij het gezag zal verliezen, maar als je het beste wil voor je kind dan schakel je wel hulp in als je kind in een onveilige situatie zit.
woensdag 23 augustus 2017 om 19:28
Ik wilde dat ze haar behandeling weer ging oppakken en haar medicijnen zou nemen, dat is helaas niet gelukt. En misschien had ik wel een melding moeten doen. Er ligt wel een melding bij de politie, maar geen aangifte.vivautrecht85 schreef: ↑23-08-2017 17:06Lekker passief agressief toontje.
Ik weet niet of het een goede beslissing is, maar er zijn tot nu toe iig genoeg minder goede beslissingen geweest. Zoals bij haar blijven na het broodmes-incident. Als ik in jullie omgeving was geweest, had ik melding gemaakt van een onveilige situatie. Geen fan van jeugdzorg maar dat is wel zo extreem.
woensdag 23 augustus 2017 om 19:33
Haat?? Waar zeg ik dat ik haar haat? Ik ben enorm teleurgesteld dat ze het op deze manier heeft aangepakt ja maar ik haat de moeder van mijn zoon natuurlijk niet, haat jaloezie en dat soort emoties zijn primitieve gevoelens. In deze tijd zijn er genoeg manieren om daar mee om te gaan. Ze had hulp, nam haar medicijnen en dit ging prima, toen ze zwanger werdt is ze gestopt. En daarna wilde ze niet meer. Ik heb geprobeerd haar in te laten zien dat ze hulp nodig had. Ze wilde niet, nu nog steeds niet. Dan moet het toch op een andere manier? Het blijft ook mijn kind, wij hebben gezamenlijk gezag, ik ben VERPLICHT om te zorgen voor zijn gezondheidvivautrecht85 schreef: ↑23-08-2017 17:09Dan nogmaals de vraag: in de wetenschap dat ze tot zulke dingen in staat was, heb je toch een kind met haar "genomen" toch? In de wetenschap dat ze in het bijzijn van je kindje kan doordraaien, ben je toch nog gebleven. Waarom nu dan ineens haat psychische gesteldheid erbij halen?
woensdag 23 augustus 2017 om 19:38
Ja dat is een gemiste kans. Sterker nog; het feit dat jij toen bent gebleven, kan zelfs tegen je gebruikt worden. Zl
Medicijnen en een behandeling gaan ook niet meteen werken en in die periode heb je je kind aan een risico blootgesteld. zag je destijds niet de ernst van dit incident in?
ik zou toekomstige incidenten adequater melden en dan puur in het belang van jullie kindje.
woensdag 23 augustus 2017 om 19:39
Maar die gezondheid is pas een probleem als ze haar nieuwe vriend niet voorstelt. Daarvoor heb je haar zonder problemen alleen met het kind gelaten.Meesje15 schreef: ↑23-08-2017 19:33Haat?? Waar zeg ik dat ik haar haat? Ik ben enorm teleurgesteld dat ze het op deze manier heeft aangepakt ja maar ik haat de moeder van mijn zoon natuurlijk niet, haat jaloezie en dat soort emoties zijn primitieve gevoelens. In deze tijd zijn er genoeg manieren om daar mee om te gaan. Ze had hulp, nam haar medicijnen en dit ging prima, toen ze zwanger werdt is ze gestopt. En daarna wilde ze niet meer. Ik heb geprobeerd haar in te laten zien dat ze hulp nodig had. Ze wilde niet, nu nog steeds niet. Dan moet het toch op een andere manier? Het blijft ook mijn kind, wij hebben gezamenlijk gezag, ik ben VERPLICHT om te zorgen voor zijn gezondheid
En aangezien ze sinds de zwangerschap geen medicatie slikte zal er nu niet ineens van alles veranderd zijn.
woensdag 23 augustus 2017 om 19:44
Dat realiseer ik mij nu ook, en ik ga er ook echt anders mee om mocht er in de toekomst (hoop het niet) zo iets voorvallen.vivautrecht85 schreef: ↑23-08-2017 19:38Ja dat is een gemiste kans. Sterker nog; het feit dat jij toen bent gebleven, kan zelfs tegen je gebruikt worden. Zl
Medicijnen en een behandeling gaan ook niet meteen werken en in die periode heb je je kind aan een risico blootgesteld. zag je destijds niet de ernst van dit incident in?
ik zou toekomstige incidenten adequater melden en dan puur in het belang van jullie kindje.