Relaties
alle pijlers
Wat te doen?
zondag 10 september 2017 om 08:33
Hoi iedereen,
Ik ben normaal een lezer maar ik moet gewoon mijn verhaal kwijt en horen wat andere denken en of ik nu echt op een verkeerde manier denk....
Even kort: ik ben 12 jaar samen geweest met mijn man, daarvan zijn we 8 jaar getrouwd. We hebben 2 kinderen van 3 en 2. 8 weken geleden heb ik besloten om bij hem weg te gaan omdat ik er niet meer tegen kon. Hij is altijd overheersend geweest en heeft een kort lontje gehad. Ik heb met heel mijn hart van hem gehouden maar ik was gewoon op en wilde niet dat hij de kinderen op een zelfde manier ging controleren als mij. Ik weet het dit had ik ook van tevoren kunnen bedenken maar de situatie(s) is verergerd toen de kinderen geboren zijn.
Nu is er op dit moment een soort van co-ouderschap dat de kinderen op woensdag de hele dag bij hem zijn en van zaterdag op zondag. Dit gaat veranderen omdat ik ga werken per oktober. Nu heb ik hem verschillende voorstellen gedaan zodat de kinderen iedere week 3 aaneengesloten dagen en 2 nachten bij hem zijn. Hij is het hier niet mee eens, hij wil 3 nachten.
Nu is het zo dat hij toen we samen waren nooit echt naar de kinderen omgekeken heeft en nog nooit alleen voor ze gezorgd heeft, ik werkte toen niet.
De kinderen raken helemaal overstuur als ze naar hem toe gaan, vooral de kleinste, hij wilde haar eigenlijk niet toen ik zwanger was van haar.
Het gaat mij nu eigenlijk erom dat hij iedere keer als ik de kinderen breng mij uitscheldt, mij bedreigt dat hij mij kapot gaat maken, mij wat gaat aandoen en dat ik maar moet instemmen met zijn wensen. Hij beschuldigt mij van vreemdgaan en het hebben van een ander, wat niet zo is.
Ik heb al verschillende malen de politie gebeld en notities laten maken van de bedreigingen. Gisteren ook weer, al ben ik nu zo ver dat ik echt bang ben voor hem. Hij doet dit altijd in bijzijn van de kinderen, waardoor die nog harder gaan schreeuwen om mij waardoor hij nog bozer wordt.
De kinderen zijn nu bij hem en komen vanavond terug. Ik heb al contact met een advocaat en sociaal buurtteam. Ik ben nu echt aan het bedenken om de omgang op een laag pitje te zetten zodat er omgang met begeleiding of met een mediator plaats gaat vinden.
Ik ben alleen bang dat hij dan helemaal uitraasdt en ik zie hem dan in staat mij wel wat aan te doen.
Ik zie gewoon dat de kinderen zo onder de indruk zijn en vooral de kleinste is gewoon bang... Het breekt mijn hart iedere keer weer als ze terug komt en ze helemaal emotieloos is de eerste uren.
Denk ik dan echt raar om te stoppen met de omgang? Ik neem morgen ook weer contact met mijn advocaat op om door te spreken hoe en wat.
Wat ik nu graag wil: dat de omgang goed verloopt en dat wij, als ex-partners, op een normale manier met elkaar kunnen omgaan....
Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Heb zo wat de hele nacht niet geslapen en zit nu met een knoop in mijn maag ge wachten tot dat de kinderen terug komen....
Ik ben normaal een lezer maar ik moet gewoon mijn verhaal kwijt en horen wat andere denken en of ik nu echt op een verkeerde manier denk....
Even kort: ik ben 12 jaar samen geweest met mijn man, daarvan zijn we 8 jaar getrouwd. We hebben 2 kinderen van 3 en 2. 8 weken geleden heb ik besloten om bij hem weg te gaan omdat ik er niet meer tegen kon. Hij is altijd overheersend geweest en heeft een kort lontje gehad. Ik heb met heel mijn hart van hem gehouden maar ik was gewoon op en wilde niet dat hij de kinderen op een zelfde manier ging controleren als mij. Ik weet het dit had ik ook van tevoren kunnen bedenken maar de situatie(s) is verergerd toen de kinderen geboren zijn.
Nu is er op dit moment een soort van co-ouderschap dat de kinderen op woensdag de hele dag bij hem zijn en van zaterdag op zondag. Dit gaat veranderen omdat ik ga werken per oktober. Nu heb ik hem verschillende voorstellen gedaan zodat de kinderen iedere week 3 aaneengesloten dagen en 2 nachten bij hem zijn. Hij is het hier niet mee eens, hij wil 3 nachten.
Nu is het zo dat hij toen we samen waren nooit echt naar de kinderen omgekeken heeft en nog nooit alleen voor ze gezorgd heeft, ik werkte toen niet.
De kinderen raken helemaal overstuur als ze naar hem toe gaan, vooral de kleinste, hij wilde haar eigenlijk niet toen ik zwanger was van haar.
Het gaat mij nu eigenlijk erom dat hij iedere keer als ik de kinderen breng mij uitscheldt, mij bedreigt dat hij mij kapot gaat maken, mij wat gaat aandoen en dat ik maar moet instemmen met zijn wensen. Hij beschuldigt mij van vreemdgaan en het hebben van een ander, wat niet zo is.
Ik heb al verschillende malen de politie gebeld en notities laten maken van de bedreigingen. Gisteren ook weer, al ben ik nu zo ver dat ik echt bang ben voor hem. Hij doet dit altijd in bijzijn van de kinderen, waardoor die nog harder gaan schreeuwen om mij waardoor hij nog bozer wordt.
De kinderen zijn nu bij hem en komen vanavond terug. Ik heb al contact met een advocaat en sociaal buurtteam. Ik ben nu echt aan het bedenken om de omgang op een laag pitje te zetten zodat er omgang met begeleiding of met een mediator plaats gaat vinden.
Ik ben alleen bang dat hij dan helemaal uitraasdt en ik zie hem dan in staat mij wel wat aan te doen.
Ik zie gewoon dat de kinderen zo onder de indruk zijn en vooral de kleinste is gewoon bang... Het breekt mijn hart iedere keer weer als ze terug komt en ze helemaal emotieloos is de eerste uren.
Denk ik dan echt raar om te stoppen met de omgang? Ik neem morgen ook weer contact met mijn advocaat op om door te spreken hoe en wat.
Wat ik nu graag wil: dat de omgang goed verloopt en dat wij, als ex-partners, op een normale manier met elkaar kunnen omgaan....
Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Heb zo wat de hele nacht niet geslapen en zit nu met een knoop in mijn maag ge wachten tot dat de kinderen terug komen....
zondag 10 september 2017 om 08:39
zondag 10 september 2017 om 08:42
Gaat het vooral mis op de overdracht momenten of gáat het ook niet goed als ze bij hem zijn?
Ik denk dat je niet eerst moet denken aan beperking van de omgang, dat wordt oorlog en daar worden de kinderen niet beter van. Als de dagelijkse zorg voor de kinderen altijd jouw verantwoordelijkheid is geweest tijdens de relatie is het ook iets wat vader moet leren. Je mag er vanuit gaan dat hij van zijn kinderen houdt en ook graag voor ze wil zorgen. Vader en de kinderen zullen hun eigen manier moeten vinden om met elkaar om te gaan.
Ik zou eerder denken aan hulpverlening, een programma zoals Ouderschap Blijft om samen te leren het ex-partnerdeel los te laten en samen het ouderschap na scheiding in te vullen. Daarnaast is het goed als jullie beiden inzicht krijgen in wat dit met de kinderen doet. Ik zeg beiden, omdat het voor jou ook belangrijk is om te begrijpen dat de kinderen dit gedrag van hun vader heel naar vinden, maar dat ze ook belang bij hem hebben en van hem houden. Een belang wat jij niet meer hebt en een liefde die jij niet meer voelt.
Ik denk dat je niet eerst moet denken aan beperking van de omgang, dat wordt oorlog en daar worden de kinderen niet beter van. Als de dagelijkse zorg voor de kinderen altijd jouw verantwoordelijkheid is geweest tijdens de relatie is het ook iets wat vader moet leren. Je mag er vanuit gaan dat hij van zijn kinderen houdt en ook graag voor ze wil zorgen. Vader en de kinderen zullen hun eigen manier moeten vinden om met elkaar om te gaan.
Ik zou eerder denken aan hulpverlening, een programma zoals Ouderschap Blijft om samen te leren het ex-partnerdeel los te laten en samen het ouderschap na scheiding in te vullen. Daarnaast is het goed als jullie beiden inzicht krijgen in wat dit met de kinderen doet. Ik zeg beiden, omdat het voor jou ook belangrijk is om te begrijpen dat de kinderen dit gedrag van hun vader heel naar vinden, maar dat ze ook belang bij hem hebben en van hem houden. Een belang wat jij niet meer hebt en een liefde die jij niet meer voelt.
patchouli_ wijzigde dit bericht op 10-09-2017 08:44
1.33% gewijzigd
zondag 10 september 2017 om 08:42
Hij is nog nooit fysiek agressief naar de kinderen toe geweest, wel verbaal. Ook naar mij en dat is begonnen toen de kinderen geboren zijn. Leek net of hij het niet kon hebben dat mijn aandacht is verschoven naar hun.
En ja hij was in eerste instantie niet blij met de 2e zwangerschap omdat ze hadden gezegd dat hij niet meer vruchtbaar zou zijn. Daarna was hij super blij maar toen ze geboren is, is de situatie eigenlijk alleen maar erger geworden
En ja hij was in eerste instantie niet blij met de 2e zwangerschap omdat ze hadden gezegd dat hij niet meer vruchtbaar zou zijn. Daarna was hij super blij maar toen ze geboren is, is de situatie eigenlijk alleen maar erger geworden
zondag 10 september 2017 om 08:46
Ik snap en weet dat ze van hun vader houden en ook zeker hem nodig hebben. Daarom heb ik via de gemeente als het sociaal buurtteam ingeschakeld en ben ik bezig met een maatschappelijk werker.
Deze situaties ontstaan meestal bij de overdracht maar ook als de kinderen bij mij zijn als hij met andere mensen heeft gesproken die dan zeggen dat ik een ander heb. Dan belt of appt hij dat als het waar is hij mij wat aandoet en dat hij dan geen andere bij mij moet zien want die slaat hij dan zijn kop kapot...
Ik zit gewoon met zo'n knoop in mijn maag omdat ik altijd gezegd heb dat hij de kinderen niets zou doen maar na de situatie van gisterochtend ik gewoon bang ben, vooral omdat hij nogal kan schreeuwen en dreigen en ik wil gewoon niet dat dit gebeurd tegen de kinderen als het niet loopt zoals hij dat wilt
Deze situaties ontstaan meestal bij de overdracht maar ook als de kinderen bij mij zijn als hij met andere mensen heeft gesproken die dan zeggen dat ik een ander heb. Dan belt of appt hij dat als het waar is hij mij wat aandoet en dat hij dan geen andere bij mij moet zien want die slaat hij dan zijn kop kapot...
Ik zit gewoon met zo'n knoop in mijn maag omdat ik altijd gezegd heb dat hij de kinderen niets zou doen maar na de situatie van gisterochtend ik gewoon bang ben, vooral omdat hij nogal kan schreeuwen en dreigen en ik wil gewoon niet dat dit gebeurd tegen de kinderen als het niet loopt zoals hij dat wilt
zondag 10 september 2017 om 08:49
Je hebt al hulp ingeschakeld dus dat is al goed. Wat zeggen die? Je kunt ook nog veilig thuis inschakelen.
Ik snap dat je wil stoppen met de omgang, het is natuurlijk verschrikkelijk om je kinderen zo te zien. Ik weet alleen niet wat de regels daarover zijn.
Natuurlijk is het niet zo dat hij het met een voorstel van jou eens hoeft te zijn en ja moet zeggen. Hij mag ook zijn eigen voorstel doen en jullie zullen dan moeten overleggen maar hoe hij nu reageert kan natuurlijk niet en dat moet stoppen. Kun je zorgen dat er iemand bij jou is als hij de kinderen terug brengt, zodat je ñiet alleen bent en ook nog eens een getuige hebt?
Ik denk dat je goed moet overleggen met de instanties.
Ik snap dat je wil stoppen met de omgang, het is natuurlijk verschrikkelijk om je kinderen zo te zien. Ik weet alleen niet wat de regels daarover zijn.
Natuurlijk is het niet zo dat hij het met een voorstel van jou eens hoeft te zijn en ja moet zeggen. Hij mag ook zijn eigen voorstel doen en jullie zullen dan moeten overleggen maar hoe hij nu reageert kan natuurlijk niet en dat moet stoppen. Kun je zorgen dat er iemand bij jou is als hij de kinderen terug brengt, zodat je ñiet alleen bent en ook nog eens een getuige hebt?
Ik denk dat je goed moet overleggen met de instanties.
zondag 10 september 2017 om 08:50
Eens,redbulletje schreef: ↑10-09-2017 08:46Wat heeft jou dan na 8 jaar doen besluiten dat het 'n verstandig idee was kinderen met die man te maken?
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 10 september 2017 om 08:50
Ik zie dat er nu al meer reacties zijn geweest, ik had onderstaande getypt toen enkel de OP er stond. Dus nog niet verder gelezen.
Vervelend, zeg, wat een rotsituatie.
Ik snap wel dat hij 3 nachten wil, het zijn ook zijn kinderen. Helaas, hoe zuur het ook is kan je niet zeggen 'ik heb altijd gezorgd, dus je kan nu niet zelf willen zorgen'. Met een vervelende scheiding moet je je helaas regelmatig over je eigen behoeftes heen zetten.
Maar waar het je om ging, het schelden en bedreigen. Doet hij dat in het bijzijn van de kinderen? Dat kan écht niet en is schadelijk voor jou en voor jullie kinderen. Niet in het bijzijn van de kinderen moet je ook niet willen, dat is voor jou schadelijk, maar staat feitelijk los van de zorg voor de kinderen. Het is goed dat je contact hebt met het buurtteam, want hier moet hulp op. Hoewel jullie relatie kapot is zijn jullie nog wel samen ouders, jij kan niet zomaar zelf besluiten dat je de omgang op en laag pitje zet, maar wanneer de spanningen oplopen is het heel goed om er hulp bij te betrekken en dat doe je.
Bij een scheiding is het heel lastig, maar je moet je gevoel voor deze man ook scheiden van zijn rol als vader van jullie kinderen. Je schakelt dus heel goed hulp en een advocaat in voor zowel de praktische als de juridische begeleiding bij het afhandelen van jullie scheiding en het opzetten van een nieuwe situatie voor jullie en, vooral, de kinderen. Als vader heeft hij een verantwoordelijkheid om goed met zijn kinderen om te gaan, om goed voor ze te zorgen. Het is heel heftig voor kinderen wanneer ouders scheiden en ze hebben vaak veel tijd nodig (vooral wanneer de situatie onrustig is) om te wennen aan de nieuwe indeling. Jij hebt altijd gezorgd, dus ergens is het ook logisch dat de kinderen totaal niet gewend zijn dat hun vader de volle zorg heeft, en vader zal daar ook niet aan gewend zijn. Hier hulp bij hebben is zeker geen overbodige luxe en ik zou een kinder-/gezinshulpverlener uit het buurtteam hiervoor willen hebben. Zij hakken dagelijks met dit bijltje en kunnen zowel jou, bij jou thuis en je ex, bij hem thuis, helpen met de zorg voor de kinderen om te gaan. Ook zijn zij een extra paar (professionele) paar ogen en oren om te signaleren of de veiligheid en ontwikkeling van de kinderen in het geding komt.
Een mediator zou ook nog (erbij!) handig kunnen zijn zo nodig. Ik kan me voorstellen dat een opbouw in de omgang niet gek is. Ik zou wel hel duidelijk met je ex uitspreken dat hij in het bijzijn van de kinderen normaal doet tegen jou, dat de kinderen niet de dupe mogen worden van jullie relatieproblemen. Voor hen is het allerbelangrijkst dat papa en mama normaal met elkaar omgaan, dat mama uitstraalt dat het goed is bij papa en dat papa uitstraalt dat het goed is bij mama. Daarbij moet natuurlijk de zorg op beide plekken voldoende zijn fysiek en emotioneel. Hierbij zou de gezinshulpverlener jullie kunnen helpen zowel met zicht op hoe het gaat, het begeleiden van jullie en de kinderen.
En ook veel sterkte
Vervelend, zeg, wat een rotsituatie.
Ik snap wel dat hij 3 nachten wil, het zijn ook zijn kinderen. Helaas, hoe zuur het ook is kan je niet zeggen 'ik heb altijd gezorgd, dus je kan nu niet zelf willen zorgen'. Met een vervelende scheiding moet je je helaas regelmatig over je eigen behoeftes heen zetten.
Maar waar het je om ging, het schelden en bedreigen. Doet hij dat in het bijzijn van de kinderen? Dat kan écht niet en is schadelijk voor jou en voor jullie kinderen. Niet in het bijzijn van de kinderen moet je ook niet willen, dat is voor jou schadelijk, maar staat feitelijk los van de zorg voor de kinderen. Het is goed dat je contact hebt met het buurtteam, want hier moet hulp op. Hoewel jullie relatie kapot is zijn jullie nog wel samen ouders, jij kan niet zomaar zelf besluiten dat je de omgang op en laag pitje zet, maar wanneer de spanningen oplopen is het heel goed om er hulp bij te betrekken en dat doe je.
Bij een scheiding is het heel lastig, maar je moet je gevoel voor deze man ook scheiden van zijn rol als vader van jullie kinderen. Je schakelt dus heel goed hulp en een advocaat in voor zowel de praktische als de juridische begeleiding bij het afhandelen van jullie scheiding en het opzetten van een nieuwe situatie voor jullie en, vooral, de kinderen. Als vader heeft hij een verantwoordelijkheid om goed met zijn kinderen om te gaan, om goed voor ze te zorgen. Het is heel heftig voor kinderen wanneer ouders scheiden en ze hebben vaak veel tijd nodig (vooral wanneer de situatie onrustig is) om te wennen aan de nieuwe indeling. Jij hebt altijd gezorgd, dus ergens is het ook logisch dat de kinderen totaal niet gewend zijn dat hun vader de volle zorg heeft, en vader zal daar ook niet aan gewend zijn. Hier hulp bij hebben is zeker geen overbodige luxe en ik zou een kinder-/gezinshulpverlener uit het buurtteam hiervoor willen hebben. Zij hakken dagelijks met dit bijltje en kunnen zowel jou, bij jou thuis en je ex, bij hem thuis, helpen met de zorg voor de kinderen om te gaan. Ook zijn zij een extra paar (professionele) paar ogen en oren om te signaleren of de veiligheid en ontwikkeling van de kinderen in het geding komt.
Een mediator zou ook nog (erbij!) handig kunnen zijn zo nodig. Ik kan me voorstellen dat een opbouw in de omgang niet gek is. Ik zou wel hel duidelijk met je ex uitspreken dat hij in het bijzijn van de kinderen normaal doet tegen jou, dat de kinderen niet de dupe mogen worden van jullie relatieproblemen. Voor hen is het allerbelangrijkst dat papa en mama normaal met elkaar omgaan, dat mama uitstraalt dat het goed is bij papa en dat papa uitstraalt dat het goed is bij mama. Daarbij moet natuurlijk de zorg op beide plekken voldoende zijn fysiek en emotioneel. Hierbij zou de gezinshulpverlener jullie kunnen helpen zowel met zicht op hoe het gaat, het begeleiden van jullie en de kinderen.
En ook veel sterkte
anoniem_342341 wijzigde dit bericht op 10-09-2017 08:54
2.67% gewijzigd
zondag 10 september 2017 om 08:51
En na de 1ste dacht je een 2de kan er ook bij .. hij veranderd vast ??
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 10 september 2017 om 08:53
De hulp van de instanties is net op aan het starten en ik zal morgen meteen weer contact met het sociaal buurtteam opnemen. Al heeft mijn ex gisteren nog geschreeuwd dat hij de vrouw van het buurtteam de deur uit heeft gezet toen ze op gesprek was bij hem. Bij mij is ze al geweest en ze zou ook een gesprek met hem willen dan bij ons samen. Weet nu niet wat hierop volgt als hij haar de deur heeft gewezen.duizel schreef: ↑10-09-2017 08:49Je hebt al hulp ingeschakeld dus dat is al goed. Wat zeggen die? Je kunt ook nog veilig thuis inschakelen.
Ik snap dat je wil stoppen met de omgang, het is natuurlijk verschrikkelijk om je kinderen zo te zien. Ik weet alleen niet wat de regels daarover zijn.
Natuurlijk is het niet zo dat hij het met een voorstel van jou eens hoeft te zijn en ja moet zeggen. Hij mag ook zijn eigen voorstel doen en jullie zullen dan moeten overleggen maar hoe hij nu reageert kan natuurlijk niet en dat moet stoppen. Kun je zorgen dat er iemand bij jou is als hij de kinderen terug brengt, zodat je ñiet alleen bent en ook nog eens een getuige hebt?
Ik denk dat je goed moet overleggen met de instanties.
Ik hem al vaker om een eigen voorstel gevraagd maar daar krijg ik geen reactie op dus ben ik steeds banalers aan het voorstellen zodat er iets op papier komt en zodat ik de kinderopvang kan gaan regelen voordat ik in oktober ga werken.
Mijn moeder gaat iedere mee en is er als de wisselmomenten plaatsvinden. Hij heeft haar ook al uitscholden en bedreigd...
zondag 10 september 2017 om 08:57
Ik probeer me even iets voor te stellen, gaan de kinderen naar hem omdat het moet, omdat hij dat wil? Is het zijn manier je dwars te zitten?
En die posters die altijd weer over "vond je dat nu een goed idee?" beginnen....dat doet er toch niet toe, die kindjes zijn er nu eenmaal en daar wil TS het beste voor.
En die posters die altijd weer over "vond je dat nu een goed idee?" beginnen....dat doet er toch niet toe, die kindjes zijn er nu eenmaal en daar wil TS het beste voor.
die ik wilde bestaat al...
zondag 10 september 2017 om 08:59
Prima, dat is zijn verantwoordelijkheid. Laat hem zich maar gedragen zoals hij dat doet. Hij maakt alleen problemen voor zichzelf daarmee. Er moet inderdaad en gesprek met jullie samen komen, want jullie zijn samen ouders. Als hij niet mee wil werken is dat vooral zijn eigen grote probleem en zijn eigen domme actie. Het gaat hier om de kinderen, niet om jullie problemen onderling, niet om zijn problemen met jou of jouw problemen met hem. Laat hem maar aan de hulpverlening ook zijn ware aard laten zien.J-M-B schreef: ↑10-09-2017 08:53De hulp van de instanties is net op aan het starten en ik zal morgen meteen weer contact met het sociaal buurtteam opnemen. Al heeft mijn ex gisteren nog geschreeuwd dat hij de vrouw van het buurtteam de deur uit heeft gezet toen ze op gesprek was bij hem. Bij mij is ze al geweest en ze zou ook een gesprek met hem willen dan bij ons samen. Weet nu niet wat hierop volgt als hij haar de deur heeft gewezen.
Ik hem al vaker om een eigen voorstel gevraagd maar daar krijg ik geen reactie op dus ben ik steeds banalers aan het voorstellen zodat er iets op papier komt en zodat ik de kinderopvang kan gaan regelen voordat ik in oktober ga werken.
Mijn moeder gaat iedere mee en is er als de wisselmomenten plaatsvinden. Hij heeft haar ook al uitscholden en bedreigd...
zondag 10 september 2017 om 08:59
En wat is jouw suggestie? Dat ze die kinderen terug stopt?redbulletje schreef: ↑10-09-2017 08:53Inderdaad, nog 'n 2e nemen terwijl je al wist dat die eerste het slechtste in 'm bovenhaalde was niet bepaald slim.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 10 september 2017 om 09:07
.J-M-B schreef: ↑10-09-2017 08:33
Nu is er op dit moment een soort van co-ouderschap dat de kinderen op woensdag de hele dag bij hem zijn en van zaterdag op zondag. Dit gaat veranderen omdat ik ga werken per oktober. Nu heb ik hem verschillende voorstellen gedaan zodat de kinderen iedere week 3 aaneengesloten dagen en 2 nachten bij hem zijn. Hij is het hier niet mee eens, hij wil 3 nachten.
Wie wil de regeling veranderen jij of hij?
zondag 10 september 2017 om 09:10
De kinderen gaan naar hem toe omdat hij dat wil ja, en ik vind dat ze ook omgang met hun vader moeten hebben. En ja hij zegt en doet vanalles om mij dwars te zitten. Zo werkt hij compleet niet mer de echtscheiding mee, hij heeft een eigen advocaat en het verzoekschrift echtscheiding is al ingediend. Hij zegt dat hij bij alles zal gaan ophouden en vertragen.attribuutje schreef: ↑10-09-2017 08:57Ik probeer me even iets voor te stellen, gaan de kinderen naar hem omdat het moet, omdat hij dat wil? Is het zijn manier je dwars te zitten?
En die posters die altijd weer over "vond je dat nu een goed idee?" beginnen....dat doet er toch niet toe, die kindjes zijn er nu eenmaal en daar wil TS het beste voor.
zondag 10 september 2017 om 09:11
zondag 10 september 2017 om 09:13
Weet je ik heb met heel mijn hart van mijn man gehouden en de tweede kwam onverwacht en ik was 5 maanden na de geboorte van de eerste alweer zwanger. Je gaat ervan uit dat iemand waarvan je houdt en die van jou houdt dat je er samen uitkomt.redbulletje schreef: ↑10-09-2017 08:53Inderdaad, nog 'n 2e nemen terwijl je al wist dat die eerste het slechtste in 'm bovenhaalde was niet bepaald slim.
Maar gelukkig ben jij perfect
zondag 10 september 2017 om 09:37
Nee joh, ze heeft een hekel aan kinderen en grijpt elke aanleiding aan om te zeggen dat iemand beter kinderloos had kunnen blijven.J-M-B schreef: ↑10-09-2017 09:13Weet je ik heb met heel mijn hart van mijn man gehouden en de tweede kwam onverwacht en ik was 5 maanden na de geboorte van de eerste alweer zwanger. Je gaat ervan uit dat iemand waarvan je houdt en die van jou houdt dat je er samen uitkomt.
Maar gelukkig ben jij perfect
Opinions are like assholes. Everybody has one.